Με 3 γκολ φιλοδώρησε ο ΑΡΗΣ μας τον υπερφιλόδοξο ΟΦΗ συνεχίζοντας απτόητος την ξέφρενη πορεία του! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Μπερτόγλιο με τα 2 γκολ που πέτυχε στο πρώτο ημίχρονο σε ένα παιχνίδι όπου όλοι οι παίκτες έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Εξαιρετική η κίνηση του Ματίγια στο 3ο γκολ να το αφιερώσει στον Σιαμπάνη σηκώνοντας την φανέλα με το 99.

Ο ΑΡΗΣ μπήκε φουριόζος στο παιχνίδι και μόλις πριν καλά καλά ολοκληρωθεί το πρώτο 2 φορές ο Σίλβα προσπάθησε να ανοίξει το σκορ δείχνοντας πως θα κυλήσει η συνέχεια του παιχνιδιού.  Στο 8’ πάλι ο Σίλβα έβγαλε εξαιρετική παράλληλη σέντρα στο ύψος της μικρής περιοχής με τον Μάνο οριακά να μην προλαβαίνει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια ο ΟΦΗ προσπάθησε να απειλήσει με μακρινά σουτ με τα περισσότερα από αυτά να φεύγουν πολύ μακριά από την εστία. Αυτή ήταν και η ολιγόλεπτη αντίδραση του ΟΦΗ μέχρι ο ΑΡΗΣ μας να αρχίσει να φορτσάρει και να απαιτεί το γκολ. Κάτι που έγινε στο 29’ με τον Γκάμα να ταλαιπωρεί τους αμυντικούς του ΟΦΗ που ούτε με φάουλ δεν κατάφεραν να τον σταματήσουν, να βγάζει την εξαιρετική πάσα στον Μάνο που έκανε το εξαιρετικό διαγώνιο σουτ  ώστε στη συνέχεια ο Μπερτόγλιο να έρθει και να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα!  Το προβάδισμα έδωσε ώθηση στην ομάδα μας που όχι μόνο δεν οπισθοχώρησε αλλά συνέχιζε να πιέζει ψηλά και να απειλεί με κάθε ευκαιρία. Στο 42’  ο Ματίγια έκανε το κόρνερ, ο Μπεναλουάν έκανε μια μεγαλοπρεπή κεφαλιά στέλνοντας την μπάλα προς τα δίχτυα αλλά με τον Μπερτόγλιο να πετάγεται για ακόμη μια φορά και να «κλέβει» τελικά το γκολ από τον συμπαίκτη του. Η αντίδραση του ΟΦΗ όπως και στο Α’ ημίχρονο ήταν μια φλύαρη κατοχή και κάποια μακρινά ακίνδυνα σουτ με εξαίρεση μόλις ένα σουτ μέσα από την περιοχή που ήταν η μεγαλύτερη και ίσως και η μοναδική πραγματική ευκαιρία του ΟΦΗ στο παιχνίδι. Στη συνέχεια η ομάδα απελευθερωμένη συνέχισε να κάνει το παιχνίδι της, να ψάχνει το τρίτο γκολ και τελικά να το βρίσκει από την άσπρη βούλα χάρη σε πέναλτι που έγινε στον Μάνο.

Άπαντες διακριθέντες σήμερα με τον Μάντζιο να παίρνει για ακόμη μια φορά τα εύσημα για αυτό που βλέπουμε στο γήπεδο. Αναμφίβολα ο φετινός ΑΡΗΣ έχει γεμάτο ρόστερ και πολλές ποιοτικές λύσεις αλλά ο Άκης Μάντζιος έχει καταφέρει να μοιράσει σωστά ρόλους, ευκαιρίες και χρόνο συμμετοχής πείθοντας τον κάθε παίκτη ξεχωριστά να δώσει το κάτι παραπάνω για να διακριθεί. Επανέφερε τον Σούντγκρεν που και σήμερα ήταν εξαιρετικός και έχει αφυπνίσει τον Σάσα για τα καλά την στιγμή που ήδη είχε έναν πολύ καλό Τζέγκο στην ίδια θέση. Ο Γκάμα και σήμερα στο πρώτο γκολ απέδειξε ότι είναι ο παίκτης που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κάνει την διαφορά ενώ και ο Μπερτόλιο με τα 2 γκολ συνεχίζει να είναι με τον αυστραλό οι μεταγραφές αποκάλυψη. Ο Μπεναλουάν ακόμη πιο ανεβασμένος μαζί με τους Ροζ, Σάκιτς και Σάκιτς με χαρακτηριστική ευκολία έκοβαν τις επιθέσεις του ΟΦΗ και προωθούσαν γρήγορα μέσω Ματίγια το παιχνίδι της ομάδος. Εντυπωσίασε και πάλι ο Σίλβα που αν καταφέρει να σταθεροποιήσει την απόδοση του κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο την ομάδα. Δεν σκόραρε ο Μάνος αλλά χάρη στην μαχητικότητα του ο ΑΡΗΣ πέτυχε τα 2 από τα 3 γκολ σήμερα.

Παρασύρθηκε ο ΟΦΗ από τα μεγάλα λόγια που είπαν οι άνθρωποι του πριν το παιχνίδι και το πλήρωσε από το σφύριγμα της σέντρας αντιμετωπίζοντας έναν φουριόζο ΑΡΗ. Εντυπωσίασε η ομάδα με την ωριμότητα και αποτελεσματικότητα στο παιχνίδι της και θα μπορούσε εύκολα να είχε πετύχει και άλλα γκολ. Η αφιέρωση του Ματίγια στον Σιαμπάνη ήταν το πιο ωραίο μήνυμα που έστειλε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα προς κάθε «πονεμένο» μαζί με αυτό το επιβλητικό 0-3! Άγιε Βασίλη φέτος θα έρθεις ντυμένος στα κιτρινόμαυρα!

ΥΓ. Μετά τον Αντρέα Σκέντζο που πριν το παιχνίδι μας είπε ότι ο ΟΦΗ είναι καλύτερη ομάδα από τον ΑΡΗ ήρθε η σειρά του Σίμου να αναρωτηθεί αν σήμερα κέρδισε η καλύτερη ομάδα… Μάλλον ήθελε ένα «τάληρο» να φάει για να το εμπεδώσει.

ΥΓ2. Τελικά όπως φάνηκε στην περίπτωση του ΟΦΗ και του μπάογκ, οι χαμηλοί τόνοι μας ευνοούν. Τυχαία είναι ο ΑΡΗΣ ως εδώ, πυροτέχνημα είναι… Μην κλείνεστε για το Χ, μπορείτε να μας κερδίσετε εύκολα J

ΥΓ3. Μην είμαστε υπερβολικοί ο διαιτητής έπαιξε καλά. Αλλά βρε σφυρίζεις λήξη ενώ εκτελεί κόρνερ ο ΑΡΗΣ στο 45’ +1’ και ανατρέπεις τον παίκτη μας και δεν διακόπτεις το παιχνίδι; Μάλλον και εσύ ζαλίστηκες από τον ΑΡΗ που συνάντησες σήμερα.

ΥΓ4. Τριπλή αλλαγή στο 70’ Γκαρσία, Μανσίνι, Λόπεθ! Μπράβο στον Καρυπίδη για την ομάδα που μας έφτιαξε!

ΥΓ5. Φέρτε γιατρόοοοο να εμβολιαστωωωώ, πω πω πω πω πω, τον ΑΡΗ μου να δω!

Τέλος στο ντροπιαστικό αρνητικό εκτός έδρας σερί έδωσε σήμερα η ομάδα μας στη Λάρισα παίρνοντας πολύτιμη νίκη για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Οι παίκτες του Σάββα Καμπερίδη έδειξαν χαρακτήρα όταν το παιχνίδι έδειξε να χάνεται το παιχνίδι και με μπροστάρηδες τους Σλαφτσάκη και Κουζέλογλου κατάφερε και το γύρισε! «Ξέσπασε» ο Σούλερ που ήταν εξαιρετικός, καθοριστικοί στο φινάλε του αγώνα οι Σταμάτης και Τσάλμερς!

Κάτι από Λαύριο και Πυλαία θύμιζε το παιχνίδι στο ξεκίνημα του με τον ΑΡΗ μας να μπαίνει δυνατά και σταδιακά να χάνει την συγκέντρωση του. Τα σχήματα που στην αρχή έλεγχαν το παιχνίδι μετά από περίπου 7 αγωνιστικά λεπτά ξεχάστηκαν ενώ τα γρήγορα φάουλ του Τσάλμερς(ξανά) και οι ενοχλήσεις του πολύ καλού Ντραγκίσεβιτς που τον έβγαλαν τελικά νοκ άουτ διόγκωσαν το αγωνιστικό πρόβλημα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σούλερ που σήμερα θύμισε τον παίκτη που θαυμάσαμε πέρσι στον Ηρακλή η Λάρισα έδειχνε με ευκολία να ελέγχει το παιχνίδι με τους Ρας, Μπράουν, Σμιθ και Γουέμπ να κάνουν ότι θέλουν. Και πάνω που όλα έδειχναν μετά την αποχώρηση του Ντραγκίσεβιτς ότι ήταν θέμα χρόνου η ομάδα να καταρρεύσει γύρισε ο διακόπτης στο μυαλό των παικτών μας και ξαφνικά είδαμε έναν ΑΡΗ πεισματάρη, να αρνείται να εγκαταλείψει το παιχνίδι. Το σύνθημα της αντεπίθεσης το φώναξε ο Σλαφτσάκης που μαζί με τον συνήθη ύποπτο Κουζέλογλου ανέβασαν την πίεση στην άμυνα, έκλεψαν μπάλες και έβαλαν εύκολους πόντους! Ο Σούλερ συνέχισε να πυροβολεί ενώ και οι Τσάλμερς και Σταμάτης άρχισαν να δίνουν λύσεις σε άμυνα και επίθεση με το φινάλε του αγώνα να έχει φαρδιά πλατειά την υπογραφή τους! 2 συνεχόμενα κλεψίματα και τρίποντα από Σταμάτη και Τσάλμερς ήταν αυτά που ουσιαστικά κλείδωσαν την νίκη! Πάλεψε ο Χαριτόπουλος που μαζί με τους Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη μοιράστηκαν τον χρόνο κάτω από το καλάθι λόγω της αποχώρησης του Ντραγκίσεβιτς στο δεύτερο δεκάλεπτο αλλά και την απουσία του Μιλόσεβιτς. Κακοί οι Λιτλ και Ντεκοζί, άφαντος και πάλι ο «διεθνής» Φλιώνης. Σίγουρα τα εύσημα της νίκης ανήκουν σε όλη την ομάδα όπως και στον προπονητή αλλά και πάλι τα κακώς κείμενα σε τακτικό επίπεδο ήταν πολλά. Ναι μεν υπήρξε μια διάθεση να πάμε στο πικ εν ρολ κυρίως λόγω Ντραγκίσεβιτς αλλά με την αποχώρηση του ακολούθησε το χάος. Ενώ τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση των παικτών είναι κομμάτι της συνολικής διαχείρισης τους κυρίως από το τεχνικό τιμ.

Σημαντική η σημερινή νίκη μιας και σε μεγάλο βαθμό διώχνει τις αρνητικές σκέψεις-κατάλοιπα των προηγούμενων ετών. Αξιοθαύμαστη η επιμονή και το πείσμα που έβγαλε η ομάδα όταν όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε σε ένα ακόμη ναυάγιο! Άγνωστό τι ακολουθεί την επόμενη ημέρα για τον μπασκετικό ΑΡΗ το βέβαιο είναι ότι αυτή η ομάδα πρέπει πολλά να αλλάξει ώστε η νίκη κόντρα στην κάθε Λάρισα να μην μας προκαλεί έκπλήξη.

ΥΓ. Λέμε εμείς για τον Σάββα Καμπερίδη αλλά αυτή η Basket League είναι γεμάτη «επιστήμονες» της σπυριάρας μπάλας. Τρομερό το κοουτσάρισμα του Λίνου Γαβριήλ αμφιβάλλω αν έχει καταλάβει πως το έχασε το παιχνίδι!

ΥΓ2. Χαρούμενη ημέρα η σημερινή μετά από αυτή την νίκη αλλά θα ήταν υποκριτικό να πούμε ότι όλα βαίνουν καλώς. Ναι ο ΑΡΗΣ κέρδισε, ναι κάποιοι παίκτες παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι αλλά και πάλι αυτό που είδαμε απέχει πολύ από μια επαγγελματική ομάδα με πλάνο και κάνει βασικά πράγματα πάνω στο γήπεδο όπως μπλοκ άουτ και συστήματα που μαθαίνουν στο παιδικό. Το πρόβλημα παραμένει και σίγουρα δεν είναι το οικονομικό…

ΥΓ3. Όταν βλέπεις τόσο κραυγαλέες λανθασμένες αποφάσεις στο παιχνίδι και για τις 2 πλευρές με αποκορύφωμα το αντιαθλητικό του Σταμάτη που δεν πήρε κανείς χαμπάρι το τι έγινε… τα λόγια είναι περιττά… πάλι καλά που σφύριζε και ο «κορυφαίος» Σχοινάς… που να βάζαν τίποτα άπειρους…

ΥΓ4. Πάντως είναι ωραίο το συναίσθημα να βλέπεις τον Σπύρο Μούρτο με άλλη φανέλα.

Ευχάριστο τέλος σε ένα ακόμη «ψευτοαήττητο» έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Κλ.Βικελίδης κερδίζοντας τον μπάογκ με 1-0! Χρυσός σκόρερ από την άσπρη βούλα ο Μπρούνο Γκάμα που αξιοποίησε στο έπακρο το πέναλτι που κέρδισε ο εντυπωσιακός και σήμερα Μπερτόγλιο. Έδειξε χαρακτήρα η ομάδα, δεν μάσησε από τις γιόμες απελπισίας  του αντιπάλου και διαχειρίστηκε χωρίς ιδιαίτερο άγχος το προβάδισμα μέχρι το 98’(!!!).

Κόντρα σε αυτό που οι περισσότεροι φοβόμασταν και 2 ομάδες μπήκαν ορεξάτες στο γήπεδο δείχνοντας από νωρίς ότι ήθελαν την νίκη. Σχεδόν με την συμπλήρωση ενός λεπτού ο ΑΡΗΣ έδειξε τις διαθέσεις του με την εκτέλεση του Γκάμα να τραντάζει το οριζόντιο δοκάρι του Πασχαλάκη. Στη συνέχεια ο αντίπαλος μας είχε μια φλύαρη υπεροχή, χωρίς όμως να μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες πέρα από κάποια μακρινά σουτ. Αντιθέτως η ομάδα μας έδειχνε να έχει περισσότερο υπομονή στην κυκλοφορία της μπάλας και να ψάχνει πιο ορθολογικά να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα γκολ. Ενώ και όταν αμυνόταν οι παίκτες μας είχαν καθαρό μυαλό και πολύ γρήγορα από θέση άμυνας έβγαιναν στην επίθεση και γινόντουσαν απειλητικοί. Σε μια τέτοια φάση ο ΑΡΗΣ μας με το που κέρδισε την μπάλα στον χώρο του κέντρου έφυγε γρήγορα μπροστά, ο Γκάμα έβγαλε εξαιρετική πάσα στον φουριόζο Μπερτόγλιο μέσα στην περιοχή με τον Πασχαλάκη αντί για την μπάλα να μαζεύει τα πόδια του Μπερτόγλιο. Ο Γκάμα αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά ψύχραιμος και ο ΑΡΗΣ πήρε κεφάλι στο σκορ. Από εκείνο το σημείο και μετά η ομάδα έδειξε χαρακτήρα και αξιοθαύμαστη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο. Οι αντίπαλοι μας δεν δημιούργησαν ούτε μια κλασσική ευκαιρία και ιδιαίτερα στα τελευταία 25’ με μακρινά γεμίσματα απελπισίας προσπαθούσαν να απειλήσουν. Μάλιστα η ομάδα μας ήταν αυτή που έφθασε μια ανάσα από το 2-0 όταν και πάλι ο Μπερτόγλιο έστειλε την μπάλα προς τα δίχτυα αλλά πάνω στην γραμμή κατάφερε η άμυνα του συμπολίτη να την κόψει. Η πίεση του μπάογκ ήταν περισσότερο πίεση προς τον διαιτητή να σφυρίξει κάτι όπως το πέναλτι εφεύρεση πάνω στον Τζόλη που με κάθε ευκαιρία βουτούσε. Ευτυχώς το VAR με ξένους διαιτητές έκανε την δουλειά και ο Ολλανδός ακύρωσε την λανθασμένη απόφαση του. Όσο περνούσε ο χρόνος η δουλειά της άμυνας μας γινόταν και πιο εύκολη με τους αντιπάλους μας να αναλώνονται περισσότερο στο να γκρινιάξουν στον διαιτητή παρά να δημιουργήσουν κάποια ουσιαστική ευκαιρία.

Άπαντες διακριθέντες σήμερα με τον Μάντζιο να δικαιώνεται απόλυτα για τις επιλογές του. Μέχρι και ο Μπουσέρ που ξαφνικά βρέθηκε βασικός τον δικαίωσε όπου με εξαίρεση μια φάση ήταν απόλυτα σταθερός. Εντυπωσιακή η αμυντική γραμμή της ομάδος έκανε να φαίνεται πολύ εύκολο το μπλοκάρισμα των ατού του αντιπάλου.  Δεληζήσης και Μπεναλουάν ήταν σχεδόν αλάνθαστοι σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Εξαιρετικός και πάλι ο Σάκιτς έδειξε γιατί τον περίμενε μέχρι τελευταία στιγμή ο προπονητής του. Θα πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στον Σούντγκρεν που σήμερα έκανε το καλύτερο του παιχνίδι. Σάσα από τα παλιά είδαμε σήμερα που συνδυάστηκε εξαιρετικά με τον πολύ καλό Ματίγια στο κέντρο. Ασταμάτητος ο Μπερτόγλιο που αν δεν τον έβγαζε ο Μάντζιος ακόμη θα έτρεχε και θα ταλαιπωρούσε την άμυνα του πόακ. Προσπάθησε ο Γκαρσία που όμως ακόμη χρειάζεται περισσότερη αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι του.  Απόλυτα ουσιαστικός ο Γκάμα στις κινήσεις του που λίγο έλειψε να ανοίξει το σκορ μόλις στα 60’’. Έκανε την δουλειά του ο Μάνος όπου χάρη στην μαχητικότητα του ξεκίνησε η φάση που οδήγησε στο καθοριστικό πέναλτι. Βοήθησε ο Σίλβα με την παρουσία του κρατώντας την μπάλα όσο έπρεπε και τρέχοντας στους κενούς χώρους.  Εκτός κλίματος ο Λόπεθ που στα λεπτά που μπήκε σίγουρα θα μπορούσε να είχε περισσότερη ουσία στις κινήσεις του. Μαέστρος σήμερα ο Μάντζιος με όλους τους παίκτες να ακολουθούν αρμονικά τις κινήσεις τους!

Αφεντικό της πόλης ο ΑΡΗΣ μας που εκλεισε στόματα για ακόμη μια φορά δίνοντας αυτό που άξιζε στον φλύαρο συμπολίτη! Καμία τύχη δεν είχε ο μπάογκ χωρίς τους προστάτες του και αυτό όπως φάνηκε(πρν και μετά το παιχνίδι) το γνώριζαν όλοι στην Αγ.Βαρβάρα και αναλώθηκαν στο επικοινωνιακό. Συγχαρητήρια σε παίκτες, προπονητή και διοίκηση για αυτόν τον ΑΡΗ που απολαμβάνουμε φέτος! Κλείνουμε τα αυτιά μας στις αστειότητες, καρφώνουμε το βλέμμα μας στην κορυφή και συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά …μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση!

ΥΓ. Που να παίξεις με ξένο διαιτητή όταν έχεις στηρίξει όλο σου το είναι σε Σιδηρόπουλους, Καλόπουλους, Παμπορίδηδες, Σταυρίδηδες, Βασάρες και η λίστα συνεχίζεται…

ΥΓ2. Άντε πείτε μου με το ξύλο που έριχναν οι αντίπαλοι μας και την συνεχόμενη πίεση προς τον διαιτητή πριν και κατά την διάρκεια του αγώνα αν ο ΑΡΗΣ θα κατάφερνε με Έλληνα διαιτητή να κερδίσει αυτό το παιχνίδι.

ΥΓ3. Μα καλά δεν βρέθηκε να ενημερώσει κανείς τον Ολλανδό διαιτητή ότι αν δεν ισοφαρίσει ο μπάογκ το παιχνίδι δεν λήγει; Άκου εκεί μόνο 8’ καθυστέρηση;

ΥΓ4. Όταν προπαγανδίζεις διαρκώς αργά ή γρήγορα τα γεγονότα θα σε προλάβουν. Από τον κράξιμο προς τον Ολυμπιακό που δεν του άρεσε το VAR τώρα γίνανε και αυτοί αρωγοί της καμπάνιας κατά του VAR. Προφανώς ξέχασαν να διευκρινίσουν ότι δεν τους αρέσει το VAR με ξένους διαιτητές γιατί στην Ελλάδα ως τώρα μια χαρά δουλεύει ή δεν δουλεύει(κατά το δοκούν) το VAR.

ΥΓ5. Χαμός κατά την ανάπαυλα του ημιχρόνου με τους ανθρώπους του μπάογκ να ψάχνουν τον διαιτητή για να του σφίξουν τα γεννητικά όργανα κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με τους συμμάχους της εξυγίανσης εξ αθηνών!

ΥΓ6. Και μετά όταν μιλάει ο Κούγιας και ο Μπέος τους λένε γραφικούς!

ΥΓ7. «Φιλική» νίκη αφιερωμένη στον Γκαρσία. Πρόεδρε συνέχισε να τους γλεντάς!

ΥΓ8. Για τις επόμενες ημέρες βλέπουμε OPEN και ακούμε φανατικά ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ.

ΥΓ9. Τα έλεγαν εκεί στο μετρομπάογκ αλλά κανείς δεν τους άκουγε… #UEFAmafia

ΥΓ10. Μέγας κόουτς ο επαναστάτης! Όταν έριξε μέσα Τσόλακ και Εσίτι κλείδωσε η νίκη!

Νέα ντροπιαστική εμφάνιση και νέα ήττα για την ομάδα μας που συνέχισε ακριβώς από εκεί που σταμάτησε στο Λαύριο χωρίς να αλλάξει τίποτα απολύτως. Ομάδα χωρίς πλάνο, διάθεση, πυγμή, παρουσιάστηκε για ελάχιστα λεπτά στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας και στη συνέχεια κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Ξεχώρισε και πάλι ο Κουζέλογλου που για ακόμη μια φορά όμως δεν πήρε τον χρόνο που του αναλογούσε.

Καρμπόν παιχνίδι με αυτό κόντρα στο Λαύριο παρακολουθήσαμε σήμερα με τον ΑΡΗ μας να μπαίνει καλά στο παιχνίδι αλλά γρήγορα να χάνει την συγκέντρωση του πετώντας λευκή πετσέτα στη συνέχεια. Τα ανύπαρκτα αντανακλαστικά από τον πάγκο έδωσαν το δικαίωμα στον Τσαλμπούρη να γίνει ο ήρωας του αγώνα και από εκεί που ο ΑΡΗΣ φαινόταν να έχει φέρει το παιχνίδι εκεί που θέλει τελικά να παλεύει απλά για να σώσει την όποια αγωνιστική αξιοπρέπεια του έχει απομείνει. Ο κορυφαίος της ομάδος μας ο Κουζέλογλου αγωνίσθηκε μόλις 20’ για λόγους που μόνο ο Σάββας Καμπερίδης μπορεί να μας εξηγήσει. Ενώ και σχήματα με παίκτες όπως ο Ντραγκίσεβιτς, ο Ντεκόζι, ο Λίτλ και ο Τσάλμερς που έδειχναν σε διάφορα σημεία του αγώνα να έχουν σφυγμό δεν προτιμήθηκαν. Εντυπωσιακά αρνητικό το 0 στους 5 αιφνιδιασμούς στο τρίτο δεκάλεπτο όπως και η ατολμία της πλειοψηφίας των Ελλήνων παικτών πέρα του Κουζέλογλου που πολλές φορές αναγκάστηκε να πάρει βεβιασμένες προσπάθειες μιας και του έδιναν την μπάλα λίγο πριν λήξει ο χρόνος της επίθεσης.  Αλχημείες και ανούσιο ανακάτεμα της τράπουλας χωρίς την παραμικρή λογική και πλάνο και μια ντροπιαστική εμφάνιση που δεν αντικατοπτρίζεται στο τελικό σκορ και φέρει φαρδιά πλατειά την υπογραφή του Καμπερίδη. Ένας Καμπερίδης που προφανώς δεν μπορεί να εμπνεύσει τους παίκτες του να παίξουν πιο σκληρά, να ακολουθήσουν κάποιο αγωνιστικό πλάνο ή να μπουν στον ρόλο που τους θέλει.

Αν υπάρχει μαγικός διακόπτης που μπορεί να αλλάξει αυτή την εικόνα τότε γρήγορα κάποιος να τον γυρίσει… δύσκολα πάντως αυτά τα 2 μηνιάτικα χρωστούμενα να είναι ο μαγικός διακόπτης.  Ανήμπορος ο Καμπερίδης να διαχειριστεί  την κατάσταση και πλέον η αλλαγή προπονητή μοιάζει το μοναδικό ηλεκτροσοκ που μπορεί να σώσει την κατάσταση.

ΥΓ. Για να λένε τόσοι πολλοί ότι ο Καμπερίδης κάνει πάρα πολλές δουλείες στην ομάδα, περισσότερες από αυτές που του αναλογούν μάλλον έτσι θα είναι. Από αυτά όμως που μπορούμε να δούμε εμείς ως απλοί οπαδοί σίγουρα δεν κάνει την δουλειά του προπονητή για την οποία προσλήφθηκε.

ΥΓ2. Αφού λοιπόν το πλάνο των «μπασκετάνθρωπων» εκεί στην ΚΑΕ ήταν να δώσουν το χρίσμα του προπονητή σε έναν άπειρο προπονητή και σε περίπτωση στραβής να του φορτώσουν την όποια αποτυχία… ας το προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, να φέρουν τον επόμενο «μαθητευόμενο μάγο» όπως συνηθίζουν μπας και κάτι αλλάξει.

ΥΓ3. Ο Τσαλμπούρης ήταν ένας από τους διαθέσιμους παίκτες στην αγορά και στα οικονομικά του ΑΡΗ ακόμη και μετά την έναρξη του πρωταθλήματος.

ΥΓ4. Το αγωνιστικό θράσος που δείχνει ο Κουζέλογλου προφανώς και προκαλεί αλλεργία. Κράτα και εσύ αγόρι μου την μπάλα μέχρι να τελειώνει ο χρόνος και δώσε την μπάλα όπου βρεις γιατί κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς και εσύ «παλιοχαρακτήρας».

ΥΓ5. Αν πάντως κανείς μου παρουσίαζε τα 2 ρόστερ χωρίς καν να ξέρω έδρες, ομάδες κτλ σίγουρα θα πόνταρα στο ρόστερ του ΑΡΗ και με μια άνεση παραπάνω.

ΥΓ6. Και για να προλάβω τα αρδάκια ναι μάλλον στην περίπτωση Αγραβάνη υπήρχε θέμα όπως φαίνεται από την συνέχεια της πορείας του παλικαριού. Αλλά εκεί είναι η μαγκιά του κάθε παράγοντα και κάθε προπονητή ώστε να διαχειριστεί τον αθλητή και να πάρει αυτά που θέλει πάνω στο παρκέ.

ΥΓ7. Με την εμφάνιση που έκανες και τις 13 βολές παραπάνω που βάρεσες λίγα μπορείς να σχολιάσεις για την διαιτησία. Ωστόσο όταν υπήρχαν τόσα πολλά εξόφθαλμα φάουλ στον αέρα που δεν δόθηκαν και ο τηλεοπτικός φακός δεν μπορούσε να τα κρύψει. Τραγικοί διαιτητές σε ένα τραγικό πρωτάθλημα.

ΥΓ8.  Ελπίζω να κατάλαβαν οι εκνευριστικά καλοπροαίρετοι συνΑρειανοί ότι η έκπληξη δεν ήταν το ναυάγιο σε Λαύριο και Πυλαία αλλά οι νίκες κόντρα σε Ηρακλή και Προμηθέα.

ΥΓ9. Προφανώς στο σύγχρονο μπάσκετ μπλοκ άουτ δεν υπάρχει, ούτε περιφερειακή άμυνα. Μόνο προσευχή να το χάσει ο αντίπαλος το σουτ και η μπάλα να έρθει πάνω σου.

Σε αναγκαστική απότομη προσγείωση μας ανάγκασε το Λαύριο σήμερα μετά τις 2 εμφατικές νίκες κερδίζοντας μας με χαρακτηριστική ευκολία. Μόλις ένα δεκάλεπτο αντέξαμε να ακολουθήσουμε τον ρυθμό του αντιπάλου σε ένα παιχνίδι που μάλλον δεν κατεβήκαμε να παλέψουμε ποτέ. Ελάχιστοι οι διασωθέντες από αυτό το ναυάγιο με τον Καμπερίδη να δείχνει ανήμπορος να διαχειριστεί την κατάσταση.

Τι και αν πιστώσαμε σε μεγάλο βαθμό την μεταμόρφωση της ομάδος κόντρα σε Ηρακλή και Προμηθέα στον Σάββα Καμπερίδη, ο κόουτς έσπευσε να μας επαναφέρει στη θέση μας.  Το δίδυμο Ντραγκίσεβτις-Μιλόσεβιτς είχε φανεί ξεκάθαρα από τα προηγούμενα παιχνίδια ότι δεν «περπατάει»… και όμως σήμερα έτσι ξεκίνησε η ομάδα και παρόλο που στο πρώτο δεκάλεπτο ήμασταν κοντά στο σκορ η άμυνα μας και τα ριμπάουντ έδειχνε ότι ήταν ανοιχτή πληγή που δύσκολα θα έκλεινε. Την ίδια στιγμή που τα παιδικά μας λάθη με ευκολία έδιναν την ευκαιρία στο Λαύριο να κάνει το παιχνίδι του και να χτίσει ψυχολογία. Τέτοια ψυχολογία που από ένα σημείο και μετά έβλεπε το καλάθι μας σαν βαρέλι. Η αντίδραση από τον πάγκο ήταν τραγελαφική… Ο Μιλόσεβιτς πάνω που είχε πάρει φωτιά κάθισε στον πάγκο, ο Κουζέλογλου άργησε να μπει και πιθανόν στην καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του αγωνίσθηκε οριακά 20’ ενώ ο MVP των τελευταίων παιχνιδιών Ντεκοζί «τιμωρήθηκε» από τον κόουτς για το κακό του ξεκίνημα. Ενώ αν και με τον Σταμάτη μέσα η ομάδα είχε πιο καλό ρυθμό από ένα σημείο και μετά προτιμήθηκε ο Φλιώνης που με τον αργό του ρυθμό και την ατολμία του οδήγησε σε σωρεία λαθών και κακών επιθετικών επιλογών. Αποκορύφωμα της κακής ημέρας του Καμπερίδη ήταν η full press άμυνα με τον Κουζέλογλου στο κατέβασμα της μπάλας στο 2^ο(!!!) δεκάλεπτο και η επιλογή της ζώνης στην προσπάθεια να κόψουμε τα τρίποντα των αντιπάλων κόντρα στις «αρχές» του αθλήματος και της προπονητικής. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ο ΑΡΗΣ να γίνει το εύκολο θύμα στις άγριες διαθέσεις του Λαυρίου. Ναι οι αντίπαλοι μας σούταραν με εξαιρετικά ποσοστά αλλά η πλειοψηφία όλων των σουτ ήταν εντελώς αμαρκάριστα. Για τους άφαντους Αμερικάνους ότι και να πούμε είναι λίγο… ωστόσο καλό είναι να δούμε ότι σε ομάδες με ανάλογο ρόστερ ποιοτικά με την εμπιστοσύνη(και τον χρόνο) που παίρνουν από τους προπονητές τους κάποια στιγμή αρχίζουν και αποδίδουν. Έτσι συνέβη στο παιχνίδι με τον Ιωνικό με τον Σμιθ ξαφνικά να αφηνιάζει, έτσι συνέβη στο Μεσολόγγι με τον Γκριν που μας «σκότωσε» στο φινάλε, έτσι συνέβη και με τον δικό μας Ντεκοζί. Η εμφάνιση του Κουζέλογλου, το «φορμάρισμα» του Μιλόσεβιτς και η αγωνιστική άνοδος(επιθετικά) του Ντραγκίσεβιτς είναι ότι μπορούμε να κρατήσουμε από ένα παιχνίδι που θέλουμε να διαγράψουμε από την μνήμη μας.

2 βήματα εμπρός ένα άλμα πίσω είναι η έως τώρα πορεία του ΑΡΗ με την εικόνα της ομάδος να είναι αυτή που στεναχωρεί περισσότερο από την βαριά ήττα από το Λαύριο. Η βελτίωση που είδαμε στα 2 προηγούμενα παιχνίδια μάλλον ξεχάστηκε πίσω στη Θεσσαλονίκη και η ομάδα κατάφερε να «βγάλει» στην επιφάνεια την προβληματική εικόνα των 2 πρώτων παιχνιδιών. Κατώτεροι των περιστάσεων οι παίκτες πλην ελαχίστων εξαιρέσεων… «σεμινάριο» κακού κοουτσαρίσμος από τον συμπαθή κατά τα άλλα… Σάββα. Βαθιές ανάσες και συνεχίζουμε…

ΥΓ. Αν αυτόν τον Κουζέλογλου σήμερα δεν τον αφήνεις τουλάχιστον 30’ μέσα στο παιχνίδι τότε πότε θα τον αφήσεις; Ή δεν πρέπει να παίξει παραπάνω επειδή είναι Έλληνας χωρίς δυνατό όνομα; Ας μας εξηγήσει κάποιος «ειδικός» τι παραπάνω ήθελε από αυτόν τον παίκτη σήμερα ο προπονητής του και που το βρήκε σε άλλους.

ΥΓ2. Έλα Σάββα, επειδή είσαι νέος ξεκίνα το διάβασμα αρχίζοντας από τα βασικά ώστε να μάθεις “Τι είναι η άμυνα ζώνης στο μπάσκετ και πότε χρησιμοποιείται;”

ΥΓ3. Πιστός στις διδαχές των δασκάλων του ξεκίνησε τα υπονοούμενα για τους «αδιάφορους»(και απλήρωτους) παίκτες. Στην επόμενη στραβή προετοιμαζόμαστε για το all time classic “Παίρνω πάνω μου την ευθύνη αλλά οι παίκτες…»

ΥΓ4. Μνημείο κακής διαιτησίας. Όχι ότι το φιάσκο το σημερινό οφείλεται στους διαιτητές ή ότι ο ΑΡΗΣ μόνο πληγώθηκε από τα κακά σφυρίγματα αλλά από το πρώτο δίλεπτο του αγώνα όποιος ξέρει από μπάσκετ καταλάβαινε ότι για ακόμη μια φορά οι διαιτητές θα πάλευαν να κλέψουν την δόξα από τους παίκτες.