Παλικαρίσια εμφάνιση από τον ΑΡΗ μας στο Περιστέρι που κόντρα στον  Ατρόμητο και στον «κομάντο σε ειδική αποστολή» Ευαγγέλου επέστρεψε από το 2-0 παίζοντας με 10 παίκτες από το 35’. Οργή και αηδία για τα κοράκια της εξυγίανσης που κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να σταματήσουν την ξέφρενη πορεία της ομάδος μας. Έδειξε όμως χαρακτήρα ο ΑΡΗΣ μας και παρά τους 2 βαθμού πους έχασε έπεισε για ακόμη μια φορά ότι φέτος είναι πολύ δυνατός!

«Κλεφτοπόλεμο» περιμέναμε από τον Ατρόμητο και αυτό ακριβώς είδαμε σήμερα με τον Μάντζιο να έχει στήσει σωστά την ομάδα και χωρίς να απειλούμαστε καθόλου με υπομονή να ψάχνουμε το γκολ. Ένα γκολ που μπορούσε να έρθει από τον Μάνο που οριακά δεν πρόλαβε την παράλληλη σέντρα ή από το σουτ του Μπερτόγλιο. Κόντρα όμως στη ροή του παιχνιδιού ο Ευαγγέλου που από το ξεκίνημα έδειχνε τις διαθέσεις στην μια φορά που πέρασε ο Ατρόμητος το κέντρο ανακάλυψε πέναλτι για χέρι του Ροζ και 2^η κίτρινη κάρτα μόλις στο 35’. Μια φάση που για ανεξήγητους λόγους(ή για τους γνωστούς «εξυγιαντικούς» λόγους) ο Ευαγγέλου δεν ήθελε να την δει στο VAR και η «ανεξάρτητη» συνδρομητική τηλεόραση αποφάσισε να μην μας την δείξει replay όπως συνηθίζεται. Τι και αν φαινόταν ότι η μπάλα χτυπάει στο κεφάλι… Ο Ευαγγέλου ήταν σίγουρος, ο Μανούχος στο VAR ήταν σίγουρος, οι υπεύθυνοι της τηλεοπτικής μετάδοσης ήταν σίγουροι…  Όπως σίγουροι ήταν οι Ευαγγέλου και Μανούχος για τα τραβήγματα και χτυπήματα του Μανούσου, του Ρισβάνη και των άλλων μεγάλων μπαλαδόρων του Ατρομήτου που μάλλον σε αγώνα ράγκμπι θα έκαναν καλύτερη καριέρα. Αν και θεωρητικά τα πράγματα έγιναν δύσκολα, η ομάδα μας παίζοντας με 10 παίκτες έβγαλε αντίδραση και πείσμα μη εγκαταλείποντας τη μάχη. Ούτε καν όταν πάλι κόντρα στη ροή του αγώνα οι κόντρες ευνόησαν τον επιθετικό του Ατρομήτου που έπιασε και το σουτ εξαιρετικά κάνοντας το 2-0. Οι αλλαγές των Σίλβα και Κάτσε έδωσαν κατευθείαν την ώθηση που χρειαζόταν η ομάδα, με τον πορτογάλο να κινείται ωραία στα πλάγια και να βγάζει την ασιστ στον Κάτσε που χώθηκε στην περιοχή εξαιρετικά. Η πίεση του ΑΡΗ συνεχίστηκε και με την είσοδο των Λόπεθ και Μαντσίνι έγινε ακόμη πιο έντονη. Αποτέλεσμα αυτή της πίεσης ήταν και το δεύτερο γκολ με τον Μαντσίνι να συνδυάζεται αλλά playstation με τον Σάσα και τον τελευταίο να στέλνει με ωραίο διαγώνιο σουτ την μπάλα στα δίχτυα.  Ο Ατρόμητος τα είχε χαμένα και αν και με παίκτη παραπάνω στο μυαλό του ήθελε απλά να αποφύγει την ολική ανατροπή όπως και τα κατάφερε με την βοήθεια που του προσέφερε ο Ευαγγέλου μέχρι και το σφύριγμα της λήξης.

Αν και θα θέλαμε να μπαίνει πιο δυνατά η ομάδα στα παιχνίδια σήμερα ο ΑΡΗΣ ήταν από την αρχή ήταν στον ρόλο του οδηγού. Δεν απειλήθηκε καμία φορά ενώ μέχρι να μείνει με 10 παίκτες στο 35’ είχε καταφέρει να δημιουργήσει 2-3 ευκαιρίες. Από εκεί και πέρα το παιχνίδι άλλαξε και είδαμε έναν ΑΡΗ να απαιτεί το γκολ. Με τον Σάσα να θυμίζει τον παίκτη που εντυπωσίασε την περσινή σεζόν να παρασέρνει και όλους τους υπόλοιπους η ομάδα έβγαλε αστείρευτο πάθος μέσα στο γήπεδο. Ο Σούντγκρεν ιδίως μετά το σημείο που παίξαμε με 3 στην άμυνα ήταν εξαιρετικός. Ενώ οι Σίλβα και Κάτσε μεταμόρφωσαν κυριολεκτικά την  ομάδα. Πολύ καλά τα αντανακλαστικά του Μάντζιου που με τις αλλαγές του κατάφερε να φέρει το παιχνίδι στα ίσια παρά την υπερπροσπάθεια του Ευαγγέλου. Ενώ και το πλάνο του εξαρχής έδειχνε να αποδίδει.

Ισοπαλία σαν νίκη ήταν η σημερινή στο Περιστέρι κόντρα στον Ευαγγέλου, τον Μανούχο και όλη αυτή την δυσωδία του Ελληνικού ποδοσφαίρου που εκπροσωπούν. Έδειξε χαρακτήρα η ομάδα μας που με 10 παίκτες όχι μόνο κατάφερε να ισοφαρίσει αλλά έπειθε ότι αν είχε λίγο χρόνο παραπάνω θα έπαιρνε και το διπλό. Μας κόψανε βαθμούς αλλά την ξέφρενη πορεία του κιτρινόμαυρου τραίνου δεν την σταματάνε έτσι εύκολα! Συνέχισε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου να τους πονάς και να τους αναγκάζεις να ξεφτιλίζονται!

ΥΓ. Σαν να μην φθάνει που σε καμία φάση από αυτές που διαμαρτύρεται ο ΑΡΗΣ μας δεν «δούλεψε» το VAR, είχαμε και τους «φωστήρες» να αναλύουν 10 ώρες το video μπας και ανακαλύψουν κάτι στο δεύτερο γκολ μας!

ΥΓ2. Και για να μην μπερδευόμαστε… δεν ήταν μόνο το πέναλτι-φάντασμα και η αποβολή του Ροζ. Ήταν το χτύπημα του Μανούχου, ήταν τα τραβήγματα σε κάθε μας αντεπίθεση που δινόντουσαν απλά φάουλ, ήταν το πέναλτι στον Μάνο, ήταν πολλά ακόμη…

Τη 2^η νίκη του στο πρωτάθλημα πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας όπου παίζοντας με αστείρευτο πάθος και ενέργεια στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, υπέταξε τον δυνατό Προμηθέα! Κορυφαίος ο Ντεκοζί με άξιο συμπαραστάτη τον  ασταμάτητο Κουζέλογλου σε άμυνα και επίθεση. Αστείρευτο πάθος και ενέργεια από όλη την ομάδα που αρχίζει να δικαιώνει την προσπάθεια που ξεκίνησε το καλοκαίρι.

Η καλή ημέρα από την αρχή φαίνεται λέει ο λαός και έτσι και ο ΑΡΗΣ μας μπαίνοντας δυνατά στο παιχνίδι έδειξε στον Προμηθέα ότι η θεωρία(του φαβορί) διαφέρει πολύ από την πράξη. Με τον Καμπερίδη αυτή τη φορά να δείχνει πιο διαβασμένος εμπιστεύτηκε σχήματα με περισσότερη ενέργεια και ισορροπία  και στις 2 πλευρές  του γηπέδου. Απέφυγε να χρησιμοποιήσει το δίδυμο Μιλόσεβιτς-Ντραγκίσεβτις που υστερεί σημαντικά σε αθλητικά προσόντα αλλά και δεν επέμεινε σε παίκτες που δεν πατούσαν καλά. Άφησε μέσα αρκετά τον Ντεκοζί που ήταν on-fire όπως και τους Μιλόσεβιτς και Κουζέλογλου που έκαναν την διαφορά για την ομάδα μας. Συνολικά όμως ο ΑΡΗΣ πήγε σε ένα γρήγορο στυλ παιχνιδιού, έδειξε χαρακτήρα, δεν μάσησε από τις αντεπιθέσεις του Προμηθέα και έφθασε σε μια θριαμβευτική νίκη. Σίγουρα αν οι Τσάλμερς, Σούλερ και Ντραγκίσεβιτς ήταν πιο αποτελεσματικοί τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα αλλά όλοι όσοι αγωνίστηκαν έδειξαν παθιασμένοι για τη νίκη!

Μετά την «ομάδα-πρότυπο» του Ηρακλή ήρθε και η σειρά του «παντοδύναμου» Προμηθέα να πάρει την απάντηση του.  Σημαντική νίκη για την ομάδα μας που πλέον αρχίζει δικαιολογημένα να κερδίζει την εμπιστοσύνη όλων μας! Πολλά τα περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον ΑΡΗ αλλά με οδηγό αυτό το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες μας σήμερα δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα!

ΥΓ. Ανεβασμένος ο Φλιώνης μετά την συμμετοχή του στην Εθνική μακάρι επιτέλους να έχει αρχίσει να πιστεύει στις δυνατότητες του.

ΥΓ2. Ρε τον «φευγάτο», πάλι MVP!

Την αντίδραση που θέλαμε έβγαλε η ομάδα στην Λάρισα πατώντας με 3 γκολ την τοπική ομάδα αλλά και τον απίστευτο Καραντώνη που μετά το 0-1 έκανα απίστευτα πράγματα για να γυρίσει το παιχνίδι! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο  Μάνος με τα 2 του γκολ, γκολάρα από τον Σίλβα, εξαιρετικός και ο Γκαρσία που δεν χρίστηκε σκόρερ λόγω της «εφεύρεσης» του Καραντώνη και των «σοφών» του VAR.  Το γνωστό θεατράκι από τον Κούγια που απαιτούσε από τον Καραντώνη να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να σταματήσει τον ΑΡΗ.

Εμφανώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα σε σχέση με τις προηγούμενες εμφανίσεις του και έκανε αυτό που βάσει της δυναμικής των 2 ομάδων φαντάζει φυσιολογικό. Οι αλλαγές του Μάντζιου σε όλες τις γραμμές του βγήκαν με τον Σάσα να καλύπτει επάξια το κενό του Τζέγκο, την επιστροφή του Γκανέα και η μετατόπιση του Σάκιτς στα δεξιά να «ζωντανεύει» και τις 2 πλευρές και με τον Μπερτόγλιο να δίνει ταχύτητα και ενέργεια στην επίθεση. Η πολύ ωραία κεφαλιά του Μάνου άνοιξε το σκορ στο 18’ δείχνοντας τον δρόμο προς τη νίκη. Ωστόσο αυτό το γκολ προφανώς δεν άρεσε στον διαιτητή Καραντώνη που εκείνο το σημείο και μετά σφύριζε ότι ήθελε προσπαθώντας να σπρώξει την Λάρισα στην εστία μας. Τα αμυντικά λάθη αν και περιορίστηκαν δεν έλειψαν αλλά εκεί υπήρχε ένας Σαμπιάνης που και αυτός με την απόδοση του δικαίωσε την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Μάντζιος. Παρά την πίεση της Λάρισας που έπαιξε ξύλο υπό την ανοχή του Καραντώνη η ομάδα όχι μόνο δεν «βραχυκύκλωσε» αλλά κυνήγησε κάθε φορά που βρήκε χώρο και το δεύτερο γκολ. Ένα γκολ που ήρθε από τον ανεβασμένο Γκαρσία μετά από πολύ ωραία κίνηση και σουτ μέσα στην μεγάλη περιοχή αλλά οι «σοφοί» του VAR ανακάλυψαν οφσάιντ στον Μπερτόγλιο που ήταν εκτός της πορείας της μπάλας έχοντας μεγάλη απόσταση και αντίθετη κίνηση… Αλλά ο καημός του Καραντώνη ήταν μεγάλος και έτσι ο πολύ καλός Γκαρσία δεν χρίστηκε σκόρερ. Αυτό όμως δεν πτόησε την ομάδα μας που δημιούργησε και άλλες ευκαιρίες καταφέρνοντας να σκοράρει ξανά με τον Μάνο που πήρε το «ριμπάουντ» μετά το εξαιρετικό σουτ του Ρόζ. Κάπου εκεί «κλείδωσε» η νίκη παρά την λυσσαλέα προσπάθεια των παικτών της Λάρισας που μανιασμένα έκαναν το ένα φάουλ μετά το άλλο σε κάθε ευκαιρία. Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε στο φινάλε της αναμέτρησης ο Σίλβα που χόρεψε την αντίπαλη άμυνα και με εξαιρετικό σουτ έγραψε το θριαμβευτικό 0-3!

Η ομάδα σήμερα επιβεβαίωσε ότι έχει μεγάλες δυνατότητες και μπορεί να πετύχει πολλά φέτος. Ανεβάζοντας  λίγο την απόδοση του σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια κατάφερε να επιβληθεί με ευκολία ακόμη και με κόντρα διαιτησία. Και όλα αυτά την στιγμή που αρκετά από τα βασικά όπλα μας ψάχνουν ακόμη τα πατήματα τους. Ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν κέρδισε μόνο την Λάρισα αλλά και κάμποσους παίκτες. Μάνος, Σιαμπάνης, Σίλβα, και Γκαρσία έκαναν την εμφάνιση που χρειαζόντουσαν για να πείσουν ότι είναι στην σωστή κατεύθυνση. Ενώ και οι Μπερτόγλιο, Γκανέα και Σάσα έδειξαν ότι έχουν επανέλθει και είναι έτοιμοι να βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή.  Το βάθος που έχει η ομάδα είναι εντυπωσιακό και για την ώρα η διαχείριση που κάνει ο Μάντζιος λειτουργεί εξαιρετικά. Φυσικά και η ομάδα μπορεί και πρέπει να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο με περισσότερη σταθερότητα στο παιχνίδι της.  Το τραίνο έκανε μια σύντομη στάση και συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του! ΤΣΑΦ ΤΣΟΥΦ!

ΥΓ. Εκπληκτική η κίνηση του Ροζ στο δεύτερο γκολ. Από τον Χαβιέ Κάμπορα έχουμε να δούμε τέτοια σεντερφορίσια κίνηση!

ΥΓ2. Για τον Κούγια τα λόγια είναι περιττά... ήθελε να κάνει την παράσταση του και την έκανε! Αναμένουμε και ανακοίνωση!

ΥΓ3. Λίγο κράτησαν τα πανηγύρια των συμπολιτών για την νίκη του Ολυμπιακού.  

ΥΓ4. Καλά το έγραψε ένα παλικάρι... να ζητήσει η ΠΑΕ ξένο διαιτητή και με τον Ατρόμητο.

Την πρώτη ήττα  της χρονιάς γνώρισε η ομάδα μας στο ντέρμπι κορυφής όπου ο Ολυμπιακός χωρίς να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση πήρε αυτό που ήθελε. Η ομάδα προσέγγισε φοβισμένα το παιχνίδι και το πλήρωσε. Βελτιώθηκε και πάλεψε στο Β μέρος αλλά όπως φάνηκε ήταν αργά…

Με τον Άκη Μάντζιο να προσεγγίσει το παιχνίδι όπως αναμέναμε αρκετά επιφυλακτικά, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι προσφέροντας τον έλεγχο του αγώνα στον αντίπαλο του. Η είσοδος του Σάσα ξεκάθαρα είχε στόχο την ενίσχυση της αμυντικής λειτουργίας της ομάδος όταν στα προηγούμενα παιχνίδια η επίθεση ήταν το πρόβλημα. Μια τακτική που έκανε σε μεγάλο βαθμό τους παίκτες του Ολυμπιακού να νιώθουν εξαρχής ότι έχουν το πάνω χέρι. Καμία διάθεση για ουσιαστικό πρέσιγνκ και ένας αργός ρυθμός που κοίμισε σταδιακά την ομάδα μας. Το 0-1 αποτέλεσμα αυτής της «υπνηλίας» με τον Σαμπιάνη να γκρεμίζει με ευκολία την καλή εικόνα που είχε χτίσει στα προηγούμενα παιχνίδια.  Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μάντζιος φάνηκε να καταλαβαίνει ότι αυτό το πλάνο δεν έβγαινε αλλά το 0-2 που διαμορφώθηκε από το 46’ ήταν δύσκολο να ανατραπεί απέναντι στην καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Οι αλλαγές των Σίλβα, Μπερτόγλιο και Λόπεθ φρέσκαραν την ομάδα που αποφάσισε έστω και άναρχα να αρχίσει να πιέζει. Το πολύ ωραίο γκολ από τον συνδυασμό Σίλβα-Μπερτόγλιο μπορεί προσωρινά να αναπτέρωσε τις ελπίδες μας αλλά σε μια τόσο κακή βραδιά δεν υπήρχαν οι ψυχικές δυνάμεις.

Έλειψε το πάθος, έλειψε η ένταση από όλο το παιχνίδι μας. Λογικό επακόλουθο όταν το πλάνο σου είναι απλά να αμυνθείς και αν σου κάτσει να χτυπήσεις στην αντεπίθεση. Όχι ότι αν ο ΑΡΗΣ έμπαινε με τα τρεχαντήρια Μπερτόγλιο, Μαντσίνι να πιέζουν ακατάπαυστα θα κερδίζαμε αλλά τουλάχιστον θα υπήρχε μεγαλύτερη ένταση και αποφασιστικότητα στην προσπάθεια μας. Και φυσικά θα πρέπει κάποια στιγμή ο Μάντζιος να αναγνωρίσει ότι αυτή η ομάδα μεσοεπιθετικά ξεχωρίζει και να επικεντρώσει εκεί το πλάνο του. Άφαντοι οι Γκάμα και Γκαρσία από τους οποίους περιμέναμε να φτιάξουν το επιθετικό μας παιχνίδι. Έχασε τη μάχη ο Μάνος που όμως είχε εξαρχής δύσκολο έργο. Μοιραίος ο Σαμπιάνης που με το ανόητο γκολ που δεχθήκαμε άνοιξε τον δρόμο προς την ήττα. Πάλεψε ο Σούντγκρεν προσηλωμένος στα αμυντικά του καθήκοντα και αγνοώντας όμως τα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού. Ξεχώρισε ο Σάκιτς που ήταν με διαφορά ο πιο μαχητικός παίκτης της ομάδος. Όπως και οι Μπερτόγλιο και Σίλβα που με την ενέργεια που βγάλανε παραλίγο να αφυπνίσουν και όλους τους υπόλοιπους.

Απότομη προσγείωση από την κορυφή… με την νερόβραστη εμφάνιση της ομάδος μας  να πληγώνει περισσότερο από την ήττα. Υποτίμησε τις δυνάμεις του ο ΑΡΗΣ μας που σίγουρα με διαφορετική αγωνιστική φιλοσοφία θα είχε κερδίσει κάτι παραπάνω.  Ίδια λάθη, ίδιες αδυναμίες που κρυβόντουσαν από τα νικηφόρα αποτελέσματα αλλά όχι πλέον. Και από εκεί ακριβώς θα πρέπει να αρχίσει η επόμενη ημέρα με στόχο να χρειαστούν άλλες τόσες αγωνιστικές(και ακόμη περισσότερες) για να ξαναχάσουμε.

ΥΓ. Μην τρώει κανείς σας τον πρόλογο… όπως τα λέει ακριβώς το πανό από το παρελθόν που κρεμάστηκε στη Θ2 πανηγυρίστηκε η ήττα μας σήμερα σε διάφορες γειτονιές της πόλης.

Στα χρόνια της εποπτείας του Ελληνικού ποδοσφαίρου από τους ξένους «φωστήρες», του VAR(και με γραμμή offside πλέον!) και πάνω από όλα της «εξυγίανσης» του αθλήματος οτιδήποτε σχετίζεται με εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού συνεχίζει να αποτελεί ταμπού και είδηση. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ μας «εκλιπαρεί» για τα αυτονόητα στο ντέρμπι κορυφής  της 10^ης αγωνιστικής και αναγκάζεται να στείλει για ακόμη μια φορά αίτημα(λες και πρέπει) για να διεξαχθεί το παιχνίδι με όσο το δυνατό γίνεται δίκαιες συνθήκες.

Καθαρά επικοινωνιακή ήταν η κίνηση της ομάδος μας  να στείλει αίτημα για το συγκεκριμένο παιχνίδι μιας και η θέση του ΑΡΗ είναι ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή που επέστρεψαν οι ξένοι διαιτητές στην Ελλάδα. Όταν όμως από τα γνωστά τα «εξυγιαντικά» ΜΜΕ παίζει διαρκώς το παραμύθι «γιατί ο ΑΡΗΣ κόντρα στον Ολυμπιακό δεν ζητάει ξένους διαιτητές» τότε καλά έπραξαν εκεί στην ΠΑΕ και ακολούθησαν αυτή την τακτική. Ποτέ δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στην Ελληνική διαιτησία μιας και  οι Έλληνες διαιτητές με κάθε ευκαιρία μας υπενθυμίζουν πόσο «ικανοί» είναι. Τόσο «ικανοί» που έχουν καταφέρει να υποβαθμίσουν και το εργαλείο του VAR μετατρέποντας το στα χέρια τους σε «δολοφονικό όπλο».  Μόνο τα εξόφθαλμα λάθη διορθώνονται εις βάρος των big-πορδ υπό τον φόβο του απόλυτου εξευτελισμού τους. Ενώ όταν πρόκειται μέσω VAR να ευνοήσουν τους εκατέρωθεν «παραγκάρχες» του ΠΟΚ4 ανακαλύπτουν ακόμη και την πρόθεση παράβασης στις αντίπαλες ομάδες!  Και φυσικά όταν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ ζητάει τα αυτονόητα οπυ δεν είναι άλλα από το να διεξάγεται το πρωτάθλημα με ίσους όρους και προϋποθέσεις για όλες τις ομάδες η απάντηση που παίρνει είναι κάτι μεταξύ σιωπής και χλευασμού. Φυσιολογικά πράγματα δηλαδή για το Ελληνικό ποδόσφαιρο που δεν συγκινούν κανέναν.

Και τυπικά λοιπόν ο ΑΡΗΣ ζήτησε για πολλοστή φορά να διατηρηθούν τα όποια προσχήματα αξιοκρατίας και ίσων όρων ανταγωνισμού στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν «απαιτώντας» ξένους διαιτητές για το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ένα αίτημα που το πιο πιθανό είναι να έχει την ίδια τύχη με προηγούμενα μιας και η «υπερηφάνεια» των big-πορδ και η «μαγκιά» τους εντός και εκτός γηπέδων συνοδεύεται με μπόλικους αστερίσκους και το 50-50 πάντα τους χαλάει. Δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη, δεν  θα μας ξενερώσει, δεν θα μας φοβίσει, αντιθέτως θα μας πωρώσει!

ΥΓ. Κορυφαίος διαιτητής ο Σιδηρόπουλος πρόσθεσε ακόμη ένα δωράκι 2 βαθμών στο σακούλι του γείτονα… που συνεχίζει να κάνει πρωταθλητισμό με τους +4 πόντους από τα «λαθάκια» των διαιτητών κόντρα σε ΟΦΗ και Γιάννενα πλέον να παρουσιάζονται με δόξα και καμάρι!

ΥΓ2. Το θέμα δεν είναι η μόνο η ηθική δικαίωση  του «θύματος» εκ των υστέρων από τον κάθε  Κλάντεμπεργκ αλλά και η τιμωρία του «θύτη» που για την ώρα αγνοείται.

ΥΓ3. Και για όποιον αρνείται να καταλάβει… το πρόβλημα δεν είναι τα λάθη των διαιτητών αλλά ότι αυτά τα λάθη δεν γίνονται τυχαία και έχουν πάντα ίδιους ευνοημένους και αδικημένους.

ΥΓ4. Πρώτο ντέρμπι για τον ΑΡΗ λένε υποβαθμίζοντας το project του Παναθηναϊκού… Ντροπή!

Σταθερά στην κορυφή της σουπερλίγκας(με συγκάτοικο) παραμένει ο ΑΡΗΣ μας που σήμερα απέδειξε ότι δεν χρειάζεται να φορτσάρει για να κερδίσει. Λίγα λεπτά υπεροχής και ένα γκολ από την άσπρη βούλα ήταν αρκετό για να έρθει ακόμη μια νίκη κόντρα σε έναν Παναιτωλικό που παραδοσιακά μας παιδεύει. Προβληματισμός για την επιθετική ανάπτυξη και την αδικαιολόγητη οπισθοχώρηση μετά το 0-1, ενθουσιασμός για την συμπαγή άμυνα και την αποτελεσματικότητα της ομάδος.

Ίσες ευκαιρίες προς όλους υποσχέθηκε ο Μάντζιος με το που ήρθε στον ΑΡΗ και αυτό ακριβώς φαίνεται ως τώρα να κάνει. Σιαμπάνης και Σίλβα εξαργύρωσαν την καλή τους παρουσία κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης όπως και οι Μπεναλουάν και Μάνος που πήραν φανέλα βασικού. Οι υπόλοιποι έμοιαζαν «σίγουροι» εξαρχής  και κάπως  έτσι χωρίς αγωνιστικά προβλήματα αυτή την φορά ο ΑΡΗΣ κατέβηκε στο Αγρίνιο για τη νίκη απέναντι σε έναν μετριότατο Παναιτωλικό. Η ομάδα μπήκε δυνατά, απείλησε από νωρίς, άνοιξε το σκορ με την φανταστική εκτέλεση πέναλτι του Γκάμα και κάπου εκεί γύρισε ο διακόπτης. Οπισθοχώρηση, κούραση με τις πάσες προς τα πίσω με κάθε ευκαιρία και τραγικές εμπνεύσεις μεσοεπιθετικά με το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο. Τα άστοχα σουτ των Γκαρσία και Γκάμα από καλή θέση ήταν οι μοναδικές καλές ευκαιρίες στο παιχνίδι την στιγμή που με μεγάλη ευκολία η τελική πάσα που θα οδηγούσε στο γκολ πεταγόταν στα σκουπίδια. Ευτυχώς τα λάθη που βλέπαμε μεσοεπιθετικά δεν τα βλέπαμε στο δικό μας μισό, εκεί όπου η ομάδα με εξαίρεση 1-2 φάσεις ήταν σχεδόν αλάνθαστη. Μπεναλουάν, Ρόζ, Σάκιτς και Σούντγκρεν ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις με σωστές τοποθετήσεις και αντιδράσεις. Όπως ακριβώς σωστές τοποθετήσεις  και αντιδράσεις είχε ο Σαμπιάνης που πρόσθεσε άλλη μια καλή εμφάνιση. Ο Παναιτωλικός δεν μπόρεσε να απειλήσει παρά την φαινομενική υπεροχή του μετά το 0-1 μιας και η άμυνα μας εξουδετέρωσε κάθε σκέψη για ισοφάριση.

Με  εξαίρεση τον μαχητικό Μάνο στην επίθεση  οι   Γκάμα, Σίλβα και Γκαρσία ήταν μετριότατοι και εντελώς ασύνδετοι μεταξύ τους.  Καιρό είχαμε να δούμε τόσες λάθος μεταβιβάσεις. Πιθανόν να έπρεπε νωρίτερα να περάσουν μέσα οι Μπερτόγλιο και Μανσίνι που μόνο με την ταχύτητα τους  άλλαξαν τα δεδομένα του αγώνα και τα τελευταία λεπτά κύλησαν χωρίς άγχος. Σταθερή αμυντική τετράδα που δείχνει να κλειδώνει παρά την επιστροφή του Γκανέα. Καλό που πήραν χρόνο συμμετοχής οι Σάσα και Λόπεθ μιας και ο ΑΡΗΣ θα τους χρειαστεί στη συνέχεια ετοιμοπόλεμους. Είναι φανερό ότι οι 5 αλλαγές βολεύουν τον Άκη Μάντζιο που ιδιαίτερα αυτή την περίεργη χρονιά είναι σημαντικό όλοι οι παίκτες να βρουν αγωνιστικό ρυθμό και να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να βοηθήσουν.

Αμετακίνητος από την κορυφή ο ΑΡΗΣ μας  που συνεχίζει να μοιράζει πόνο ακόμη και με σβηστές μηχανές όπως αγωνίσθηκε σήμερα. Η αγωνιστική απραξία επηρέασε την ομάδα που όμως χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα έπαιξε όσο χρειάστηκε και πήρε την πολύτιμη νίκη. Νίκες σαν τις σημερινές που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια ιδιαίτερα σε παιχνίδια σαν και αυτά με ομάδες του επιπέδου του Παναιτωλικού που μας άφησαν συνήθως  με την πίκρα και την γκρίνια. Όχι αύτη την φορά, όχι με αυτόν τον «γεμάτο» ΑΡΗ… που έχει στρογγυλοκαθίσει στην κορυφή και δεν θέλει συγκάτοικο! 

ΥΓ. Φυσικά και η ομάδα δεν ικανοποιεί ακόμη με την απόδοση της. Όταν όμως έρχεται η ώρα των αλλαγών και βλέπεις τον κορυφαίο στις πρώτες αγωνιστικές Μπερτόγλιο, τον ανεβασμένο Μανσίνι, εκ των περσινών MVP Σάσα και τον «βασικό» σου σέντερ φορ να περνάει μέσα… μόνο αισιόδοξος μπορείς να είσαι!