Την απάντηση που έπρεπε πήραν οι συμπολίτες μας πάνω στο παρκέ από έναν οριακά βελτιωμένο ΑΡΗ αλλά πολύ παθιασμένο! Οι παίκτες του Σάββα Καμπερίδη έβγαλαν περίσσια ενέργεια σε αρκετά σημεία του αγώνα καταφέρνοντας τελικά να γυρίσουν το παιχνίδι και να φθάσουν στη νίκη. Κορυφαίος ο «φευγάτος» Ντεκόζι που έδειξε ότι μπορεί να ηγηθεί της ομάδος. Σημαντική βοήθεια και από τους Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη στο σημείο που όλα έδειχναν χαμένα.

Το ονειρικό ξεκίνημα της ομάδος μας γρήγορα έδωσε τη θέση του στην αναμενόμενη ως ένα βαθμό προβληματική εικόνα μας. Το +14 πήγε περίπατο και ο Ηρακλής στήνοντας το δικό του πάρτι κυρίως στην 3^η περίοδο κατάφερε να φθάσει και στο  +12. Όλα αυτά όμως μέχρι που το τυχαίο ανακάτεμα της τράπουλας από τον Σάββα Καμπερίδη έπιασε τόπο και στο πρόσωπο των Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη βρήκε τους παίκτες που θα κάνουν σχεδόν όλες τις δουλειές και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Παρέα με τον πολύ καλό σήμερα Ντεκοζί, ο ΑΡΗΣ προσπέρασε και κλείδωσε μια σημαντική νίκη προσγειώνοντας τους υπερόπτες(για κάποιο ανεξήγητο λόγο) αντιπάλους στην σκληρή και γνώριμη για αυτούς πραγματικότητα!

Ελάχιστη η βελτίωση της ομάδος σε επίπεδα τακτικής μιας και δεν είδαμε να βγαίνει κάποιο play ή να υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι στο παιχνίδι. Μάλιστα το come back όπως και στο Μεσολόγγι ήρθε μέσα από έναν άναρχο τρόπο παιχνιδιού. Η τεράστια όμως διαφορά σήμερα σε σχέση με τα προηγούμενα 2 επίσημα παιχνίδια ήταν στην πνευματική ετοιμότητα και μαχητικότητα που έδειξαν όλοι οι παίκτες. Ακόμη και αυτοί που δεν βλεπόντουσαν σήμερα όπως οι Ντραγκίσεβιτς, Τσάλμερς και Σούλερ. Ο ΑΡΗΣ έχει και ποιότητα και μπόλικη ενέργεια που μπορεί να βγάλει μέσα στο γήπεδο παρά τους «περιορισμούς» του ρόστερ. Φυσικά αυτό θα πρέπει πρώτα από όλα να το αναγνωρίσει ο κουμανταδόρος της ομάδος που και σήμερα έδειξε πέρα από αργά αντανακλαστικά… απελπιστικά χαμένος στα πλάνα του. Ξέχασε τους Ντεκόζι, Κουζέλογλου και Χαριτόπουλο που είχαν καταλυτική παρουσία στο πρώτο μέρος στον πάγκο, ανέχτηκε υπερβολικά τον κάκιστο Ντραγκίσεβιτς και επέμεινε αδικαιολόγητα(με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις) στην άμυνα ζώνης στο 3^ο δεκάλεπτο την στιγμή που ο αντίπαλος είχε στήσει το δικό του πάρτι έξω από τα 6.75. Ευτυχώς όμως ο αφηνιασμένος Ντεκόζι μαζί με την ελληνική τριπλέτα Κουζέλογλου, Σλαφτσάκη και Φλιώνη έσωσαν την παρτίδα.

Σπουδαία νίκη η σημερινή απέναντι στον κατακαημένο Ηρακλή που έπεσε απότομα από το καλάμι που είχε καβαλήσει! Η ομάδα έβγαλε αντίδραση και έδειξε χαρακτήρα όταν η μπάλα έκαιγε. Κέρδος πέρα από τους 2 βαθμούς η παρουσία των Ντεκόζι και Κουζέλογλου που πείθουν ότι πρέπει να έχουν πιο σημαντικό ρόλο στην ομάδα. Προβληματισμός για τα «δυνατά όπλα» της ομάδος που ούτε σήμερα ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του αγώνα. Κρατάμε την νίκη και την μαχητικότητα που έδειξε η ομάδα και συνεχίζουμε!

ΥΓ.  Ο Ντεκόζι που ήταν με το ένα πόδι στο αεροπλάνο της επιστροφής ελέω Καμπερίδη τελικά κρατάει τον προπονητή μας στην θέση του. Αν κόβει το μάτι σου στις επιλογές παικτών…

ΥΓ2. Ο Ηρακλής στη Λάρισα θα μας κέρδιζε να υποθέσω;

ΥΓ3. Αν το μπασκετικό θαύμα του Γηραιού(σύμφωνα με τα λεγόμενα των συμπολιτών μας) έχασε από την «δεύτερη πεντάδα» του ΑΡΗ μας τότε μόνο αισιόδοξοι θα πρέπει να είμαστε.

ΥΓ4. Χειρότερη της τραγικής ποιότητας των παικτών που αγωνίζονται πλέον στο Ελληνικό πρωτάθλημα, η Ελληνική διαιτησία που καταφέρνει με περίσσια ευκολία να εκνευρίσει και τις 2 ομάδες.

ΥΓ5. Πόσο μας έλειψες ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Σπουδαία νίκη δεδομένων των συνθηκών πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, κερδίζοντας τον Αστέρα Τρίπολης με 1-0! Το γκολ μπορεί να προήλθε από πόδια αντιπάλου αλλά η ομάδα με την συνολική της παρουσία, κυρίως στο Β ημίχρονο άξιζε και με το παραπάνω αυτό το αποτέλεσμα. Άρεσαν οι Σίλβα, Σιαμπάνης και Μπεναλουάν στην παρθενική τους εμφάνιση σε αντίθεση με τον διαιτητή Φωτιά που μετά το 1-0 άλλαξε τα σφυρίγματα του με αποκορύφωμα το πέναλτι που αρνήθηκε πάνω στον Ματέο Γκαρσία σε προφανή θέση για γκολ.

Ιδιαίτερο ήταν το σημερινό παιχνίδι με τον ΑΡΗ να έπρεπε πρώτα να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά του προβλήματα με την πανδημία του κορωνοϊού να αναγκάζει τον Μάντζιο να ανακατέψει την τράπουλα καλύπτοντας περισσότερα κενά πέρα από τα δεδομένα του Ροζ, του Σάσα και του ανέτοιμου Γκανέα. Ο πιο φορμαρισμένος παίκτης της ομάδος ο Μπερτόγλιο όπως και οι 2 «βασικοί» τερματοφύλακες έμειναν εκτός μάχης, ενώ και ο Λόπεθ που ήταν στον πάγκο είχε χάσει πάρα πολλές προπονήσεις. Και όμως ο Άκης Μάντζιος δικαιώθηκε απόλυτα για τις επιλογές του όπως δικαιώνεται και για την αμυντική φιλοσοφία του που σε αυτή την περίεργη χρονιά δείχνει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο όπως εξελίσσεται το πρωτάθλημα.  Ο ΑΡΗΣ και σήμερα έπαιξε έξυπνα εξουδετερώνοντας δημιουργικά τον αντίπαλο που αρκέστηκε σε μόλις 2 ευκαιρίες και χωρίς να είναι φλύαρος δημιούργησε κάμποσες ευκαιρίες φθάνοντας τελικά στη νίκη με αυτογκόλ.

Πέρα από τον Μάντζιο σιγά σιγά  δικαιώνονται και όσοι έχτισαν το φετινό ρόστερ με τον τρίτο στην σειρά τερματοφύλακα Σαμπιάνη στην  πρώτη του παρουσία στην σουπερλίγκα να είναι καθοριστικός και στις 2 ευκαιρίες που είχε ο Αστέρας σε όλο το παιχνίδι. Σίγουρα όταν οι ευκαιρίες είναι 10-2 δεν μπορείς να χρίσεις MVP τον τερματοφύλακα αλλά χάρη στον Σαμπιάνη σήμερα αποφύγαμε να δούμε αυτό το κακόγουστο σενάριο που θέλει ομάδες του επιπέδου της Τρίπολης και χειρότερες με λίγη πίεση και 1-2 ευκαιρίες να καταφέρνουν να σκοράρουν. Ο Μπεναλουάν αν και σε κάποιες περιπτώσεις είχε αργές αντιδράσεις σε γενικές γραμμές είχε πολύ σωστές τοποθετήσεις και έδειχνε σταθερός στην άμυνα παρέα με τον Δεληζήση. Την τριπλέτα των πρωτοεμφανιζόμενων συμπλήρωσε ο Σίλβα που με 2-3 ενέργειες του κατάφερε να πείσει άπαντες ότι στο πρόσωπο του βρήκαμε «λαχείο». Εξαιρετική τεχνική σε συνδυασμό με ταχύτητα και εκρηκτικότητα που λείπει από την επίθεση μας. Για πρώτη φορά από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ ο Σούντγκρεν με την σημερινή του εμφάνιση μας κάνει να αρχίσουμε να τον κοιτάμε με άλλο μάτι. Ο Σουηδός ήταν ιδιαίτερα μαχητικός με εξαιρετικές αντιδράσεις ιδίως στο ένας με ένας και ήταν από τους βασικούς λόγους που ο Αστέρας επιθετικά ήταν ανύπαρκτος. Εξαιρετικός και ο Τζέγκο για ακόμη μια φορά που στον χώρο του κέντρου έχει καταλυτική παρουσία.  Προσπάθησε ο Μάνος που ναι μεν ήταν μέσα στις φάσεις αλλά από την στιγμή που δεν μπόρεσε να σκοράρει τα λόγια είναι περιττά.

Από τις καλύτερες φετινές εμφανίσεις ήταν αυτή του Β ημιχρόνου με τον ΑΡΗ μας έστω και με αυτογκόλ να φθάνει σε μια σημαντική νίκη που την άξιζε και με το παραπάνω. Σιαμπάνης, Μπελανουάν και Σίλβα επιβεβαίωσαν το «γεμάτο ποιοτικές λύσεις ρόστερ» που χαρακτηρίζει τον  φετινό ΑΡΗ όπως και ο Σούντγκρεν που σήμερα παρουσιάστηκε αναγεννημένος. Μετά και από αυτή την νίκη κόντρα στις επιπτώσεις του κορωνοϊού στην ομάδα και τον προκλητικό Φωτιά που μάλλον το παιχνίδι το ήθελε στο Χ ο ΑΡΗΣ μας  πείθει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει! Συνεχίζουμε έτσι δυνατά μέχρι η κορυφή και ο ΑΡΗΣ να γίνουν συνώνυμα!

ΥΓ. Από τις ελάχιστες φορές που θυμάμαι η ομάδα να λειτουργεί σωστά στις καθυστερήσεις και να μην δείχνει την γνωστή ποδοσφαιρική της αφέλεια.

ΥΓ2. Και για όποιον δεν το καταλαβαίνει ας το κάνουμε πιο λιανά… Ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι σε μια ομάδα που έχει ξεκινήσει καλά και θεωρείται τα τελευταία χρόνια βασικός υποψήφιος για την έξοδο στην Ευρώπη, χωρίς τους 2 «πρώτους» τερματοφύλακες, με αμυντική τετράδα ανάγκης λόγω του ντεμπούτου του Μπελανουάν και την μετατόπιση του Σάκιτς αριστερά, τον πιο φορμαρισμένο παίκτη του τον Μπερτόγλιο εκτός και τον Λόπεθ έχοντας χάσει προπονήσεις σχεδόν 2 εβδομάδων, πήρε τη νίκη έχοντας δημιουργήσει αρκετές καλές ευκαιρίες και επιτρέποντας στον αντίπαλο να κάνει μόλις 2 σε 95’.

ΥΓ3. Δηλαδή αν η κατεδάφιση του Γκαρσία από πίσω την στιγμή που είναι σε θέση βολής μέσα στην μεγάλη περιοχή δεν συγκίνησε τον Φωτιά και τους επιστήμονες στο VAR απορώ τι θα τους έκανε να δώσουν το πέναλτι…

Θα αργήσουν να ανάψουν τα φώτα για την ομάδα όπως φάνηκε σε αυτό το πρώτο τζάμπολ της basket league. Ο ΑΡΗΣ μετά τον Ιωνικό κατάφερε να χάσει και από το αδύναμο Μεσολόγγι που πανηγύρισε την ιστορική πρώτη του νίκη στην «μεγάλη» κατηγορία. Το ότι κρίθηκε το παιχνίδι με buzzer beater στην απέλπιδα προσπάθεια μας να φέρουμε τα πάνω κάτω δεν μετριάζει την απογοητευτική εικόνα της ομάδος.

Με την ομάδα να βρίσκει λύσεις και στην 2 πλευρές του γηπέδου ο ΑΡΗΣ μπήκε καλά στο παιχνίδι και το μόνο που είχε να αντιμετωπίσει ήταν η εχθρική διαιτησία στο σημείο που κατάφερε να φθάσει στο +10.  Ωστόσο από εκείνο το σημείο περίπου στο 16’ της αναμέτρησης άρχισαν να ξεδιπλώνονται όλα τα προβλήματα του φετινού ΑΡΗ. Από την έλλειψη ηγέτη μέσα στο γήπεδο μέχρι και τον ηγέτη στην άκρη του πάγκου. Με το που ανέβασε την πίεση του στην άμυνα το Μεσολόγγι υπό την ανοχή των διαιτητών η ομάδα έχασε την συγκέντρωση της. Η αντίδραση από τον Καμπερίδη που απλά δοκίμαζε σχήματα χωρίς  λογική δεν ήρθε ποτέ και η ήττα άρχισε να διαφαίνεται ολοένα και πιο έντονα καθώς κυλούσε ο χρόνο στο δεύτερο ημίχρονο. Το ότι ξαφνικά ο Φλιώνης αποφάσισε να βγάλει ενέργεια στο παιχνίδι του και να πάρει επιτέλους πρωτοβουλίες με απόλυτη επιτυχία απλά μας έκανε προς στιγμή να πιστέψουμε σε θαύματα μέχρι ο Γριν να γράψει με τη λήξη του χρόνου το τελικό 73-70.

Δεν υπάρχει λόγος να αναλωθούμε μοιράζοντας τις ευθύνες ατομικά μιας και το σημερινό φιάσκο ήταν αποτέλεσμα συνολικής «προσπάθειας». Από τους παίκτες  και τον προπονητή μέχρι και αυτούς που αποφάσισαν να συνθέσουν αυτό το περίεργο πάζλ. Αν δεν μπορούν να αντιληφθούν οι έχοντες την τύχη του συλλόγου μας στα χέρια τους  το τι σημαίνει ότι  ότι η ομάδα πρόλαβε και έχασε από τις 2 πιο αδύναμες ομάδες της κατηγορίας, τότε είναι απορίας άξιο το πώς θα σωθεί η φετινή "κεκλεισμένων των θυρών" σεζόν. Για τους υπόλοιπους που καταλαβαίνουν, κουράγιο και χάπια…

ΥΓ. Ποιος Μπράουν και πράσινα άλογα… ας είναι καλά τα γραφεία των φίλων μάνατζερ και οι παίκτες με τα σπίτια στη Θεσσαλονίκη που δεν χρειάζεται να τους πληρώνουμε ενοίκιο!

ΥΓ2. Ήρθε ο Λίτλ στη θέση του Ντεκοζί που ήθελες να διώξεις και τελικά του έδωσες του φευγάτου  και περισσότερο χρόνο! Αυτό είναι καθαρή σκέψη και πλάνο.

ΥΓ3. Το σχήμα που έχτισε το +10 αλλά και αυτό που ξαναέβαλε την ομάδα μπροστά  για ανεξήγητους λόγους ξεχάστηκε σχεδόν σε όλο το Β ημίχρονο… κερασάκι στην τούρτα ο Σλαφτσάκης στο 5!

ΥΓ4. Για να πείσεις τους παίκτες  σου να παίξουν με δύναμη στα όρια του ξύλου όπως έκαναν οι Έλληνες  του Μεσολογγίου πρέπει να έχεις και έναν προπονητή που να μπορεί να το κάνει.

ΥΓ5. Και όμως σε αυτόν τον ΑΡΗ που χάνει από κάθε χωριό της Ελλάδος, παίκτης Σιδηροηλίας σύμφωνα με τους ειδικούς δεν χωράει!

ΥΓ6. Ευτυχώς που ο Πανιώνιος πρόλαβε και αποσύρθηκε και δεν θα τον αντιμετωπίσουμε.

ΥΓ7. Παλιοχαρακτήρα Αγραβάνη…

ΥΓ8. Ο πιο ήσυχος πάγκος της basket league με διαφορά. Και για ποιον λόγο να σκίζονται; Έτσι και αλλιώς ο στόχος επετεύχθη, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο βιογραφικό τους.

Άλλους 3 βαθμούς πρόσθεσε ο ΑΡΗΣ μας στην συγκομιδή του κερδίζοντας αγχωτικά τον Απόλλων Σμύρνης με 1-0. Τα 30’ καλού ποδοσφαίρου στο πρώτο ημίχρονο και η ποιότητα του Μπρούνο Γκάμα αποδείχθηκαν αρκετά για να έρθει η νίκη.  Προβλημάτισε η ομάδα με την εικόνα της στην επανάληψη(όπως και η «συμμορία» των διαιτητών του αγώνα) στο τέλος όμως  μένει η ικανοποίηση για τη νίκη!

Αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι παίρνοντας τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα και δείχνοντας τις διαθέσεις του να καθαρίσει από νωρίς το παιχνίδι.  Στο 34’ η πίεση των παικτών μας οδήγησε στο πολυπόθητο γκολ με τον Γκάμα με ένα εξαιρετικό διαγώνιο σουτ να γράφει το τελικό 1-0 μετά από ασίστ του Μπερτόγλιο. Η συνέχεια ήταν βασανιστική για τα μάτια μας με τον ΑΡΗ απλά να προσπαθεί να διαχειριστεί το σκορ, τον Απόλλων Σμύρνης να βγάζει αντίδραση χωρίς όμως να απειλεί και το διαιτητικό παρεάκι να προσπαθεί να βάλει την σφραγίδα του στο παιχνίδι ευτυχώς χωρίς επιτυχία… Απίστευτο το πέναλτι που προσπάθησε να δώσει το VAR από το πουθενά όπως απίστευτο ήταν και το κοράκι με τα φάουλ και τις κάρτες που έβγαζε ή δεν έβγαζε.  Ευτυχώς η ομάδα άντεξε και κράτησε αυτή την πολύτιμη νίκη.

Ανάμεικτα συναισθήματα μας άφησε η ομάδα με τον Άκη Μάντζιο σε μια προσπάθεια να περάσει την φιλοσοφία του και τις επιλογές του να μπερδεύει τελικώς τους πάντες. Η μετατόπιση του Σάκιτς στα αριστερά λόγω του ξαφνικού προβλήματος του Γκανέα και η ευκαιρία στον Σούντγκρεν, η «άκυρη» αλλαγή του Τζέγκο, ο παραγκωνισμός του ανεβασμένου Μαντσίνι που άργησε να μπει στο παιχνίδι ενώ ήταν από ώρα φανερό ότι τα άκρα της μεσοεπιθετικής γραμμής χρειαζόντουσαν φρεσκάρισμα μόνο  ως αποτελεσματικές κινήσεις δεν αποδείχθηκαν. Ενώ και η μη τροφοδότηση του Λόπεθ για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν στα σημερινά αρνητικά. Κατά τα άλλα τα πρώτα 35’ και ιδιαίτερα η διάθεση με την οποία μπήκε η ομάδα στο παιχνίδι πέρα από τους 3 βαθμούς είναι αυτά που πρέπει να κρατήσουμε. Όπως και την ποιότητα παικτών όπως ο Γκάμα που κάνουν την διαφορά στο φετινό πρωτάθλημα για την ομάδα μας ως τώρα. Θετικό το ντεμπούτο του Κάτσε που έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει. Καλή παρουσία είχαν και οι Δεληζήσης και Σούντγκρεν αλλά και στις 2 αυτές θέσεις ο ΑΡΗΣ χρειάζεται κάτι παραπάνω…

Η  νίκη μας κρατάει γερά στην πρώτη θέση αλλά δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε τις αδυναμίες μας. Όσο η ομάδα παίρνει αυτό που θέλει όλα καλά… επειδή όμως θα συναντήσουμε πολλούς Καραντώνηδες και Τζήλους και σαφώς πιο δυνατούς αντιπάλους από τον Απόλλων Σμύρνης πρέπει να βελτιωθούμε! Βήμα βήμα, νίκη νίκη μέχρι να μας συνηθίσουν στην κορυφή!

ΥΓ. Καλό το βαθύ ρόστερ αλλά θέλει προσοχή στην διαχείριση του. Ναι μεν μπορείς να έχεις ένα πλάνο στο μυαλό σου αλλά ο στόχος πάντα πρέπει να είναι  η νίκη και να παίζουν οι καλύτεροι. Είτε ήταν εξαρχής στο πλάνο σου είτε όχι.

ΥΓ2. Δηλαδή καταλήγουμε στο ότι ο Ντάκοβιτς δεν κάνει;

ΥΓ3. Το έχουμε πει ότι οι ομάδες για πολλούς από εμάς είναι κάτι παραπάνω από ένα αθλητικό γεγονός. Είναι τρόπος και στάση ζωής. Όπως τρόπος και στάση ζωής είναι οι τραμπούκοι,  η εγκληματικότητα και οι «πλάτες» τους.  Το να «αποθεώνεις» όμως την βία σε αγώνα μεταξύ παιδιών  και να προσπαθείς να υπερκεράσεις τα γεγονότα με αναφορές στο σκόρ(!!!) και άλλες  ιστορίες  δείχνει πολλά για το τι πρεσβεύεις ως σύλλογος.

Ο «κύβος ερρίφθη» από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ με αφορμή τα τηλεοπτικά και όσο και αν το παρεάκι του ΕΣΑΚΕ των μικρών που ψήλωσαν, οι πληρωμένες πένες και οι τυφλωμένοι από τα οπαδικά τους αισθήματα προσπαθούν να διαβάλλουν αυτή την κίνηση, η κοινή γνώμη και η απλή λογική ξεκάθαρα αναγνωρίζει το δίκαιο μας. Το να σε «καπελώνει» ο Χ Παναθηναϊκός ή ο Ολυμπιακός την εποχή που είναι στο απόγειο τους και εσύ στα τάρταρα ως ένα σημείο είναι κατανοητό αλλά το να το επιχειρεί το κάθε Περιστέρι και Προμηθέας ξεπερνάει κατά πολύ την όποια λογική αλλά και όποια σκέψη για "πρόοδο" του αθλήματος.

Με αυτό το σκεπτικό πιθανόν και η διοίκηση της ΚΑΕ ύστερα από χρόνια σιωπής και συγκαταβατικότητας στα όρια του ύποπτου αποφάσισε να ορθώσει το ανάστημα της. Ένα ανάστημα που δεν αποτυπώνεται ούτε στο ελάχιστο πάνω στα παρκέ τα τελευταία χρόνια αλλά ούτε και στην «δικαίωση» του αιτήματος μας, με τις τηλεθεάσεις να μπαίνουν στην διαδικασία κατανομής του ποσού του τηλεοπτικού συμβολαίου της κεντρικής διαχείρισης. Ωστόσο ο ΑΡΗΣ οφείλει απέναντι στην ιστορία του και τον κόσμου του να διεκδικεί το δίκιο του και το δίκαιο γενικότερα. Αν δεν διαμαρτυρηθεί ο ΑΡΗΣ τότε ποιός; Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός που κατέστρεψαν το άθλημα; Οι ομάδες φωτοβολίδες ή ανσασέρ που ζουν το όνειρο τους ακόμη και αν αυτό εξελίσσεται πάνω σε στάχτες και πτώματα; Ή μήπως οι ομάδες ΑΦΜ των μάνατζερ και των στοιχηματζήδων ή ακόμη χειρότερα αυτές που ψηφίζουν κόντρα στα συμφέροντα τους;  Ιερή υποχρέωση του ΑΡΗ μας είναι να παλέψει για αυτό το άθλημα που αυτός το γνώρισε σε όλη την Ελλάδα και αποτέλεσε την αφορμή για διεθνείς τίτλους και ανεπανάληπτες στιγμές εθνικής υπερηφάνειας. Υπερηφάνεια που ξεπέρασε τα συλλογικά χρώματα και τα στενά όρια του αθλητισμού και γαλούχησε ολόκληρες γενιές. Όπως τότε έτσι και στο μέλλον ο ΑΡΗΣ μπορεί και πρέπει να αναστήσει το μπασκετάκι όπως το κατάντησαν… μέχρι τότε όμως οφείλουμε να παλέψουμε για να σταθούμε στα πόδια μας. Όσο δύσκολος και ανηφορικός είναι αυτός ο δρόμος, δεν παύει να είναι μονόδρομος όταν λέγεσαι  ΑΡΗΣ!

Τα 25.000€(περίπου) που κέρδισε ο ΑΡΗΣ στο τηλεοπτικό πέρα από την σημαντική βοήθεια που είναι για την ΚΑΕ αποτελούν και μια συμβολική νίκη απέναντι στους «11» του ΕΣΑΚΕ που αποφάσισαν να θέσουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού στο περιθώριο. Εκεί που ο ΑΡΗΣ όρθωσε το ανάστημα του ύστερα από δεκαετίες. Και αν αυτή η μικρή νίκη πάρθηκε σε αυτούς χαλεπούς καιρούς όπου ο Αυτοκράτορας παλεύει να σταθεί στα πόδια του… τότε καλά κάνουν αυτοί που τρέμουν και βάζουν εμπόδια στην αναγέννηση του!

ΥΓ. Για αυτούς που μπερδεύουν την σκέψη του ΑΡΗ για το ARIS TV με την "επανάσταση" του μπάογκ ΤιΒι που γρήγορα μας άφησε... ας βάλουν κάτω τα νούμερα να δουν ότι ο συμπολίτης επιδίωκε να κερδίσει τα 8.000.000€ που ήθελε νταβατζιλίκι από την NOVA ενώ ο ΑΡΗΣ είχε ως στόχο να ξεπεράσει με συνδρομές και χορηγούς το νταβατζιλίκι των 175.000€ των "11" του ΕΣΑΚΕ. Απλά μαθηματικά και λογική για να καταλάβετε την διαφορά. 

ΥΓ2. Τι ανάσταση του μπάσκετ να περιμένεις όταν ομάδες όπως ο μπαογκ και ο Ηρακλής δέχονται να μπουν στο ίδιο τσουβάλι με γειτονιές και χωριά των 100 φιλάθλων(συγγενών) και ψηφίζουν κόντρα στα συμφέροντα τους...

ΥΓ3. Εκείνο το πανό "Ένα Έθνος μια Ομάδα" δεν ήταν κρεμασμένο μόνο στο Παλέ στις χρυσές εποχές αλλά και στις καρδιές όλων των Ελλήνων ...εκτός από κάποιων λίγων κομπλεξικών σαν και αυτών που αποφάσισαν την αντίδραση του ΑΡΗ για το δίκαιο αίτημα του να την αντιμετωπίσουν με χλευασμό και ειρωνία.