Η κατάσταση με τα διοικητικά έχει φθάσει στο απροχώρητο και ενώ άλλες εποχές θα μιλούσαμε με ενθουσιασμό για την πρεμιέρα του Ελληνικού πρωταθλήματος και το "ντέρμπι" κόντρα στον Παναθηναϊκό το μόνο για το οποίο δυστυχώς αναφερόμαστε σε ότι έχει να κάνει με το παιχνίδι της Κυριακής είναι με την απόφαση ή αδυναμία της διοίκησης η ομάδα να μην ταξιδέψει για αυτό το παιχνίδι αεροπορικώς αλλά οδικώς κάτι που όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς όχι απλά δεν συνηθίζεται αλλά αποτελεί ντροπή για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Φυσικά για αυτήν την απόφαση όπως και για όλα τα δεινά του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια ευθύνη δεν έχει ούτε ο πρόεδρος ούτε οι μέτοχοι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ αλλά κάποιοι τρίτοι που δεν ανήκουν στην διοίκηση, είχαν προσφέρει οικονομικά τα προηγούμενα χρόνια και ενώ φέτος μας "έταξαν" βοήθεια έχουν το θράσος να μην μας την προσφέρουν και να μας "εκβιάζουν" ζητώντας οριστική λύση στο διοικητικό για το καλό του ΑΡΗ μας...  Μέσα σε όλα αυτά καλείται η ομάδα με αυτήν την ταλαιπωρία να πάει να αγωνιστεί κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης  σε ένα παιχνίδι πάρα πολύ δύσκολο μιας και όπως φάνηκε στην 1η αγωνιστική της Ευρωλίγκας ο Παναθηναϊκός είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Από την άλλη βέβαια και αυτό που όλοι αποζητάμε απελπισμένα από τους ανθρώπους που αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ, να βγάλουν λίγο πάθος, λίγο αγωνιστικό πνεύμα, να πουλήσουν λίγο τρέλα και να τολμήσουν να πουν ότι κατεβαίνουν να παλέψουν το παιχνίδι με όλες τις δυνάμεις τους γιατί δεν κοιτάνε ποιος είναι ο αντίπαλος τους μιας και σαν ΑΡΗΣ σε όλα τα παιχνίδια πρέπει η ομάδα να κατεβαίνει και να παλεύει για την νίκη ούτε και αυτήν την φορά το ακούσαμε. Όταν λοιπόν αντί έστω να ακούσεις από επίσημα χείλη κάτι που θα σε πωρώσει, θα σε ξεσηκώσει και θα σε κάνει να πιστέψεις ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αποτελείται από πραγματικούς μαχητές τότε πάνω στο παρκέ που τα λόγια δεν αρκούν είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι το θέαμα θα είναι ντροπιαστικό. Και μετά έρχονται όλα αυτά τα ανόητα ερωτήματα και  απορίες σχετικά με τους λόγους που το Παλέ έχει ερημώσει. Βέβαια αυτό το "παραμύθι" έχει περάσει ελαφρώς σε δεύτερη μοίρα μιας και τα τζουκ μποξ έχουν ήδη ξεκινήσει να παίζουν το βινύλιο με το πόσο αναξιόπιστοι είναι αυτοί που αποτελούν την ΣΑΡΙΣΑ και πόσο μεγάλο κακό κάνουν στον ΑΡΗ που αντί να δίνουν τα λεφτά τους και να λένε και ευχαριστώ τολμάνε να εκφράζουν άποψη και να θέτουν προϋποθέσεις για να προσφέρουν... Δεν θα πω ότι εγώ πονάω την ομάδα περισσότερο από κάποιους άλλους και ούτε μου αρέσουν τα Αρειανόμετρα αλλά είναι τεράστια ντροπή για όλους αυτούς τους συνΑρειανούς μας  που τα τελευταία χρόνια με την στάση τους συγκάλυπταν τα εγκλήματα που έγιναν στην ΚΑΕ και τώρα βγαίνουν αποφασισμένοι να φτάσουν την κατάσταση  στα άκρα αδιαφορώντας για τις συνέπειες... "Μόνοι μας" καταφέραμε να κάνουμε τον ΑΡΗ μας πουλμανάκι και τους αντιπάλους μας υπερηχητικά αεροπλάνα.. Ας το φάμε στην μάπα τώρα για άλλη μια φορά...

Μπορεί το ξεκίνημα να μην είναι το αναμενόμενο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα έχουμε βάψει όλα μαύρα και έχουμε χάσει την πίστη στην ομάδα μας. Είναι κοινή παραδοχή όλων των φίλων της ομάδος ότι μετά και τις τελευταίες προσθήκες η ομάδα μας έχει το υλικό όχι μόνο απλά για να κερδίσει με το ζόρι μια θέση στην Ευρώπη αλλά και για να πρωταγωνιστήσει. Το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να δουλέψει ο Τσιώλης με τους παίκτες τους(μιας και το ροστερ συμπληρώθηκε απελπιστικά καθυστερημένα), υπομονή και στήριξη από όλους μας και μια νίκη που θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στον ΑΡΗ μας για να βρει τον ρυθμό που χρειάζεται για την συνέχεια του πρωταθλήματος.  Το παιχνίδι της Κυριακής είναι οτι πρέπει και έρχεται σχεδόν την κατάλληλη στιγμή μιας και δίνεται η ευκαιρία σε έναν αγώνα όπου ανεξάρτητα από τις συνθήκες που διεξάγεται όλα τα προβλήματα παραμερίζονται, δεν μιζεριάζει κανείς και όλοι μας βγάζουμε ένα πάθος για την νίκη που ως ένα βαθμό περνάει και στην ομάδα μας! Έτσι λοιπόν και εγώ δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με το τι έχει γίνει ως τώρα, που χάθηκαν βαθμοί και ποιοι μας έχουν απογοητεύσει ως τώρα. Την Κυριακή η ομάδα μας πρέπει πάση θυσία να κερδίσει και εκτός από τους 3 βαθμούς να μας χαρίσει την τεράστια ικανοποίηση που νιώθουμε κάθε φορά που πατάμε τους συμπολίτες και όλα αυτά που εκπροσωπούν. Μπορεί ο νικητής να παίρνει 3 βαθμούς όπως σε όλα τα άλλα παιχνίδια αλλά για εμάς είναι κάτι διαφορετικό, είναι κάτι ξεχωριστό που ιδίως σε μια χρονιά που δεν υπάρχει Ευρώπη αυτά τα μεγάλα παιχνίδια περιμένουμε για να γουστάρουμε με τον τρόπο μας. Αυτά είναι τα παιχνίδια που περιμένουμε από τους παίκτες μας να τα δώσουν όλα, να παθιαστούν και να  συμμερισθούν την τρέλα όλου αυτού του κόσμου που θα κατακλύσει τις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης και θα το ντύσει στα κίτρινα. Δεν ασχολούμαστε με το σχήμα και τις επιλογές του Τσιώλη για αυτό το παιχνίδι μιας και αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα και το πρώτο κριτήριο του προπονητή μας για την τελική επιλογή του θα πρέπει να  είναι η φλόγα στα μάτια των παικτών που θα θέλουν να δώσουν το παρών την Κυριακή και όχι σε αυτούς που θα θελήσουν να κρυφθούν πίσω από τραυματισμούς και λοιπές δικαιολογίες.  Δικαιολογίες ανάλογες με αυτές που σιγά σιγά αρχίζουν να προβάλλουν οι αντίπαλοι μας προετοιμάζοντας το κλίμα ώστε η ήττα της Κυριακής να περάσει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα γίνεται. Αυτό βέβαια είναι καλό  μιας και οι δικαιολογίες τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην ήττα. Φυσικά εμείς κοιτάμε την δική μας ομάδα και το δικό μας πλάνο νίκης που δεν σχετίζεται με το ποιος θα βρεθεί απέναντι μας γιατί από παίκτες αντιπάλων  "νεκρούς" που λίγο πριν το παιχνίδι "ανασταίνονται" έχουμε χορτάσει τόσα χρόνια... Ας φέρουν όποιους θέλουν, άπειρους ή έμπειρους εμείς θα φροντίσουμε να έχουν μια άνετη και φιλόξενη διαμονή. Όσο για τον Γιάχο που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε το ποιόν του, καλό είναι να προσέξει και να μην προκαλέσει με τα σφυρίγματα του, αφήνοντας  τις ομάδες να κοντραριστούν μόνες τους πάνω στο χόρτο. Αρκετά έχουμε ανεχτεί και από τα "κοράκια" που για την ώρα έχουν εξαντλήσει όλη τους την "αυστηρότητα" και την απόλυτη εφαρμογή των κανονισμών πάνω στον ΑΡΗ...  Όσο για εμάς μετράμε αντίστροφα τις ώρες και τα λεπτά για να βρεθούμε στον ποδοσφαιρικό μας ναό δίπλα στον Θεό του πολέμου! Άιντε Αρειανάρα πάτησε τους φιλοξενούμενους της πόλης!

Στην πρώτη συνέντευξη του μετά την  αποχώρηση του από τον ΑΡΗ ο Λ.Σούμποτιτς είχε κάνει την εξής αναφορά για τα διοικητικά της ΚΑΕ ΑΡΗΣ:  "Έφυγα γιατί δεν βλέπω τον εαυτό μου να βρίσκεται σε μια ομάδα που διοικείται απέξω. Διοίκηση υπάρχει, είναι 5-6 άτομα που αγαπούν τον Άρη και βάζουν λεφτά, υπάρχει πρόεδρος, αλλά η πίεση σε αυτούς τους ανθρώπους είναι φοβερή. Με απειλές, με πολλά. Δεν μπορώ να μιλήσω με αποδείξεις, αλλά μόνο με ενδείξεις. Άκουσα ότι θα τους δείρουν, θα τους σπάσουν τα αμάξια, τα μαγαζιά, τα σπίτια. Είναι πολύ δύσκολο να διοικήσουν μια τέτοια ομάδα.". Αυτή η δήλωση του είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις και  μάλιστα είχε βγει και μια επίσημη ανακοίνωση από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ σε μια προσπάθεια να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Όσοι είχαν την "τύχη" σήμερα να ακούσουν την μεσημεριανή εκπομπή του Super 3 στον ARIS FM νομίζω ότι πλέον ξεκαθάρισε μέσα του το ακριβώς συμβαίνει και για τους λόγους που ο ΑΡΗΣ είναι από "νοικοκύρης" δεν έχει γραφεία και ουσιαστικά είναι δέσμιος μιας μίζερης κατάστασης που δεν του επιτρέπει όχι απλά να έχει ένα καλύτερο μέλλον αντάξιο της πλούσιας ιστορίας τους αλλά διακυβεύεται ακόμη και το παρόν του... Εδώ κολλάει το γνωστό "ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι" μόνο κάπως έτσι μπορώ να ερμηνεύσω το "ξέσπασμα" του συνδέσμου που αφιέρωσε σχεδόν αποκλειστικά ολόκληρη την εκπομπή του στους λόγους για τους οποίους πρέπει να προστατευτεί ο Γ.Δαμιανίδης ως προσωπικότητα και να στείλει ξεκάθαρο "απειλητικό μήνυμα"(όπως οι ίδιοι προέτρεψαν με δόση ειρωνείας όλους όσους ασχολούνται με τα ΜΜΕ να αναφέρουν) προς τα μέλη της ΣΑΡΙΣΑ που έχουν το θράσος να βάζουν το καλό και το μέλλον του ΑΡΗ στην ίδια ζυγαριά με το "καλό" του προέδρου της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδη. Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω ότι δεν ανήκω σε αυτό το σπάνιο είδος ανθρώπων που χαίρεται  την καταστροφή όλων των υπολοίπων γύρω ώστε να νιώσω καλύτερα ούτε έχω κάποια εμμονή με τον Γ.Δαμιανίδη, κάτι που πολύ εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κάποιος από τα γραφόμενα που υπάρχουν αναρτημένα σε αυτό το blog τα 3 1/2 χρόνια που λειτουργεί. Πότε δεν έχουμε υιοθετήσει μέσα από αυτό το "βήμα" ούτε έχουμε αναπαράγει καφενειακές φήμες και ανώνυμες λασπολογίες σχετικά με το ήθος ανθρώπων που βρίσκονται και κινούνται γύρω από τον ΑΡΗ(και όχι μόνο) γιατί πολύ απλά μας αρέσει να μιλάμε σύμφωνα με αυτά που γνωρίζει ο απλός Αρειανός οπαδός που ζει κοντά στην ομάδα. Επομένως μου δημιουργεί τεράστια έκπληξη και αμέτρητα ερωτηματικά για τους λόγους για τους οποίους αυτήν τη στιγμή πρώτο μέλημα για τον σύνδεσμο είναι η διασφάλιση του  Γ.Δαμιανίδη και μετά το καλό του μπασκετικού ΑΡΗ εκτός και αν αυτά συμβαδίζουν με κάποιο τρόπο που εγώ δεν έχω καταλάβει. Όπως δεν έχω καταλάβει πως γίνεται ένας άνθρωπος όπως ο Γ.Δαμιανίδης που είναι 10 χρόνια στην ομάδα και έχει μπλέξει τόσο άσχημα σε προσωπικό επίπεδο για το καλό του ΑΡΗ μας να περιμένει την λύση από τρίτους και να μην έχει μια λύση στο πρόβλημα ή έστω έναν τρόπο ασφαλής διαφυγής από αυτήν την κατάσταση. Έκτος και αν η λύση που έχει εφαρμόζεται ήδη και δεν μπορεί να μας την πει όπως για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν μπορούσε να μας πει ότι το "νοικοκυριό έπεσε σε μαύρη τρύπα" και έγιναν όλα άνω κάτω. Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι μισές ομάδες στην Ελλάδα σε ανεξάρτητα από το σπορ έχουν διοικήσεις πρωτοδικείου προκειμένου να "γλιτώσουν" προς στιγμή από δυσβάσταχτα χρέη που τις εμποδίζουν να έχουν παρών και μέλλον. Γιατί λογικό είναι μια ομάδα καταρρακωμένη από τα χρέη να μην μπορεί να σηκώσει κεφάλι και να απαξιωθεί ακόμη και από τους οπαδούς της, κάτι που το βιώνουμε στο Παλέ τα τελευταία χρόνια.  Κάπως έτσι θα μπορούσε και ο ΑΡΗΣ μας να προχωρήσει και να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην περίοδο που παρέδωσε καθαρή η ΓΕΝΕΣΙΣ(σύμφωνα με ανακοίνωση της που μέχρι σήμερα δεν έχει διαψευσθεί) την ομάδα στον κ.Τζεβελέκη και το σήμερα όπου περιλαμβάνει την μαύρη τρύπα των 3 εκ. ευρώ που φαίνεται να είναι πάνω κάτω το χρέος του ΑΡΗ προς την εφορία αλλά και σε τρίτους. Κάπως έτσι θα μπορούσαν να έρθουν οι άνθρωποι της ΣΑΡΙΣΑ που συνεισφέρουν χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα(ούτε καν μετοχοποιούνται τα χρήματα που βάζουν) τα τελευταία χρόνια και να προσπαθήσουν με τις δικές τους δυνάμεις να οδηγήσουν τον ΑΡΗ σε καλύτερες ημέρες. Όλα αυτά τα σενάρια όμως νομίζω ότι από σήμερα θα πρέπει να τα ξεχάσουμε και πλέον να σκεφτόμαστε τις χειρότερες ημέρες που θα έρθουν. Δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να πιστεύει ότι τα μέλη της ΣΑΡΙΣΑ μετά το σημερινό "μήνυμα"  θα συνεχίσουν να είναι κοντά στην ομάδα μ

Ανατροπή της κατάστασης φαίνεται να έχουμε και ενώ όλοι περιμέναμε μετά την διευθέτηση της πρώτης δόσης προς την εφορία και την ενεργοποίηση του διακανονισμού από τους κ.Τζεβελέκη και Δαμιανίδη(με την συμβολή και άλλων παραγόντων της Αρειανής οικογένειας) να δούμε τα μέλη της ΣΑΡΙΣΑ να τηρούν τις δεσμεύσεις τους προς την ΚΑΕ και προς όλο τον κόσμο του ΑΡΗ σχετικά με την οικονομική ενίσχυση της ομάδος όπου ουσιαστικά αποσκοπεί στην αγωνιστική ενίσχυση της ομάδος τελικά τα πράγματα φαίνεται προς στιγμή να παίρνουν άλλη τροπή και πλέον να πέφτει στο τραπέζι ακόμη και η ίδια η ύπαρξη της εταιρίας. Μπορεί να μιλάμε για δεσμεύσεις και υποσχέσεις που περιμένουμε να πάρουν σάρκα και οστά ώστε να δούμε τον ΑΡΗ να ενισχύεται και να γίνεται πιο ανταγωνιστικός αλλά όσοι είμαστε κοντά σε αυτήν την ομάδα γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το πρόβλημα του ΑΡΗ δεν είναι αν την δεδομένη χρονική στιγμή απλά κάποιοι άνθρωποι βάλουν μερικά χρήματα ή δώσουν κάποιες εγγυήσεις ώστε να έρθει ο Τσαλδάρης και ένας κοινοτικός ψηλός αλλά το τι θα γίνει γενικά με το διοικητικό πρόβλημα που υπάρχει τα τελευταία χρόνια και έχουν οδηγήσει την ομάδα σε αδιέξοδο. Ένα αδιέξοδο που αποτυπώνεται ξεκάθαρα από την εικόνα ενός άδειου Παλέ που και φέτος από ότι φαίνεται δύσκολα να αλλάξει δραματικά εκτός συγκλονιστικού απροόπτου(ευχή όλων μας). Είναι κοινό μυστικό ότι στο εσωτερικό της ΣΑΡΙΣΑ υπάρχουν 3 τάσεις που παρόλο ως βάση έχουν και οι τρεις το καλό της ομάδος διαφωνούν για το πως θα πρέπει να κινηθεί από εδώ και πέρα η "εταιρία". Η πρώτη τάση είναι εμφανώς απογοητευμένη από κάποιες συμπεριφορές των ανθρώπων που βρίσκονται στο τιμόνι της ΚΑΕ(και αυτών που βρίσκονται από πίσω τους) και έχουν θέσει ως θέμα συζήτησης μέχρι και την διάλυση της εταιρίας. Η δεύτερη τάση σαφώς πιο διαλλακτική αναζητά να βρει κάποια κοινή γραμμή με τους ιθύνοντες της ΚΑΕ ώστε να σταματήσει να υπάρχει αυτή η ανούσια οικονομική ενίσχυση της ΣΑΡΙΣΑ που απλά κουκουλώνει τα προβλήματα και να βρεθεί ένας τρόπος ώστε να αλλάξει αυτό το διοικητικό μοντέλο που αποδεδειγμένα δεν "περπατάει" κάτι που παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΚΑΕ στην πρόσφατη συνέντευξη του. Η τρίτη τάση αν και αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα θέλει η "εταιρία" να συνεχίσει το έργο της για το καλό της ομάδος ευελπιστώντας ότι η λύση στο διοικητικό θα έρθει στο άμεσο μέλλον και θέλει πάση θυσία να αποφύγει την οριστική "ρήξη" που πολύ πιθανόν να σημαίνει και το τέλος της δράσης κάποιων Αρειανών παραγόντων που έχουν(ή τουλάχιστον είχαν) την διάθεση και την δυνατότητα να συνεισφέρουν οικονομικά και όχι μόνο. Όλα αυτά είναι να συζητηθούν στην επικείμενη συνάντηση των μελών της ΣΑΡΙΣΑ που και μόνο το γεγονός της αναβολής και της καθυστέρησης στο να παρθούν καθοριστικές αποφάσεις φανερώνει ότι υπάρχει μεγάλο πρόβλημα και θα πρέπει να περιμένουμε τα πάντα. Από την άλλη οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να δώσουν λύση σε όλα αυτά τα ζητήματα συνεχίζουν στους ίδιους ρυθμούς των τελευταίων ετών σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Μπορεί οι κ.Δαμιανίδης και Τζεβελέκης στις τελευταίες τοποθετήσεις να έπεισαν για τις προθέσεις τους αλλά και για τον αγώνα που κάνουν ώστε να κρατήσουν τον ΑΡΗ όρθιο αλλά εξακολουθώ να έχω τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο θέλουν τελικά να απεμπλακούν από την ΚΑΕ. Όταν βέβαια από πίσω σου έχεις τον μεγαλύτερο σύνδεσμο του ΑΡΗ να σε στηρίζει και να βάζει σε μια ευθεία τα προβλήματα και το μπασκετικό μέλλον του ΑΡΗ μαζί με τα πιθανά προβλήματα που ίσως αντιμετωπίσουν στο μέλλον συγκεκριμένα άτομα στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ εφόσον τα πράγματα δεν γίνουν όπως θέλουν τότε λιγάκι δύσκολο να δούμε ουσιαστικές εξελίξεις και κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα χρόνια.  Εμείς πάντως οι μόνιμοι κάτοικοι του Παλέ που το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να ζήσουμε κάποια στιγμή την αντεπίθεση του Αυτοκράτορα  και να ξαναδούμε ένα Παλέ από τα παλιά σε μόνιμη βάση, ευελπιστούμε αυτοί οι άνθρωποι που αποτελούν την ΣΑΡΙΣΑ και μόνο καλό έχουν κάνει στην ομάδα να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια για το καλό και μόνο του μπασκετικού ΑΡΗ.

4 παιχνίδια, 3 βαθμοί και μόλις 1 γκολ ο απολογισμός μας ως τώρα, σε ένα ξεκίνημα  που ούτε και ο πιο απαισιόδοξος Αρειανός θα μπορούσε να φανταστεί. Σε μια προσπάθεια να μην κουράσω βάζοντας την γνωστή "κασέτα" να παίξει με τα ερωτήματα που βασανίζουν όλους τους σκεπτόμενους Αρειανούς από την λήξη της προηγούμενης περιόδου και έχουν να κάνουν με τις αποφάσεις της διοίκησης και του προπονητή σχετικά με τον σχεδιασμό του φετινού ΑΡΗ θα αναφερθώ στα θετικά της σημερινής αναμέτρησης μιας και από ότι φαίνεται ο δρόμος της υπομονής είναι μονόδρομος για τον φετινό ΑΡΗ. Παρά το αρνητικό αποτέλεσμα και τον ακόμη πιο πικρό τρόπο που  ήρθε αυτό στις καθυστερήσεις της σημερινής αναμέτρησης η ομάδα μας έδειξε μια ελαφρώς βελτιωμένη εικόνα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Είδαμε έναν Σανκαρέ όσο είχε δυνάμεις να καθαρίζει σχεδόν όλες τις φάσεις και να εμπνέει μια σιγουριά στα μετόπισθεν. Από το 65' περίπου και μετά νομίζω ότι ήταν φανερή η κούραση και στους 2 κεντρικούς αμυντικούς  μας που είχαν χάσει την ζωντάνια τους κάτι που προφανώς το είδε κάπως διαφορετικά ο προπονητής μας όπου αντί να φρεσκάρει την άμυνα από πολύ πιο νωρίς περίμενε μέχρι το 90' για να περάσει τον Λαζαρίδη με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να έχει μπει σε κατάσταση "πανικού" λόγω της αφόρητης πίεσης που δεχόταν από τους 10 του Εργοτέλη...  Αν και θα προτιμούσα να κάνω αναφορά σε έναν επιθετικό που σκόραρε 3 γκολ μαζί με τον Σανκαρέ που ήταν εξαιρετικός στο ντεμπούτο του, ο Μάρκος Βελλίδης και σήμερα βοήθησε τα μέγιστα ώστε να κερδίσουμε έστω αυτόν τον 1 βαθμό. Μπορεί το γκολ να μπήκε στο 93' αλλά πιο πριν χρειάστηκαν 1-2 καθοριστικές επεμβάσεις για να διατηρηθεί ανέπαφη η εστία μας.   Στο κέντρο λίγο η παρουσία του Πρίττα, λίγο η καλύτερη προσαρμογή των Ακόστα, Ούμπιντες, λίγο και τα τρεξίματα του Καπετάνου υπήρχε μια συνοχή και μια πιο οργανωμένη προσπάθεια για να ανέβουμε προς την αντίπαλη εστία που δεν είχαμε δει στα προηγούμενα παιχνίδια. Το τεράστιο πρόβλημα, εκεί όπου ουσιαστικά δεν είδαμε ούτε ένα ίχνος βελτίωσης ήταν στον χώρο της επίθεσης όπου για ακόμη μια φορά είδαμε τις αλχημείες του Τσιώλη με Κασναφέρη και Φατί να μην πιάνουν τόπο και οι μόνοι παίκτες που απείλησαν να είναι οι Σανκαρέ(παραλίγο θα πετύχαινε και δεύτερο γκολ), Ντίκο και ο Καπετάνος... Με λίγα λόγια κανείς από τους Φατί, Κασναφέρη, Ούμπιντες, Ακόστα και Γιάκομπ που υποτίθεται ότι ήταν μέρος του επιθετικού πλάνου του Τσιώλη δεν έκανε αισθητή την παρουσία του και δεν προβλημάτισε τους αντίπαλους αμυντικούς. Τι φταίει για αυτήν την κατάσταση λίγο πολύ όλοι ξέρουμε αλλά οι "εμπνεύσεις" του Τσιώλη με λύσεις τύπου Φατί και Κασναφέρη πραγματικά με κάνουν να απελπίζομαι... Σίγουρα τα προβλήματα με τραυματισμούς και αρρώστιες της τελευταίας στιγμής κάνουν τα πράγματα δύσκολα αλλά όταν ολόκληρο το καλοκαίρι γίνεται τόσο θέμα για τους "πιτσιρικάδες"  από την πρωταθλήτρια Κ-20 που υπέγραψαν επαγγελματικό συμβόλαιο ή τις νέες μεταγραφές με μέλλον(πχ Τοπούζης) και ακολούθησαν κανονικά την προετοιμασία της ομάδος ε τότε αγαπητέ Τσιώλη για ένα ημίχρονο μπορείς να βάλεις έναν νεαρό και αν δεν τα πάει καλά δεν θα σε κατηγορήσει κανείς... Αυτούς έχεις, αυτούς βάζεις. Όταν όμως έναν παίκτη τον παίρνεις από μια θέση που μπορεί να προσφέρει και τον βάζεις σε μια θέση που δεν μπορεί τότε το κακό είναι διπλό. Από εκεί και πέρα για άλλη μια φορά αυτό που μας στοίχισε είναι η κακή νοοτροπία της ομάδος που δυσκολεύεται να πιστέψει στην νίκη ακόμη και όταν προηγείται στο σκορ και ο αντίπαλος είναι ο μέτριος Εργοτέλης με 10 παίκτες. Δεν χρειάζεται να το ψάξουμε παραπάνω το θέμα. Όταν την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στην Ξάνθη είχαμε μείνει με 10 παίκτες οι αντίπαλοι μας δημιουργούσαν την μια ευκαιρία μετά την άλλη και σήμερα που είχαμε εμείς το αριθμητικό πλεονέκτημα  και το προβάδισμα αντί να τους πατήσουμε κλειστήκαμε πίσω και δεχθήκαμε το γκολ. Με στεναχωρεί αφάνταστα να βλέπω ομαδούλες σαν τον Εργοτέλη με 200 οπαδούς να έχουν παίκτες που αρνούνται να τα παρατήσουν και να σκυλιάζουν προκειμένου να αποφύγουν την ήττα και εμείς αν έχουμε ένα τεράστιο οπαδικό κίνημα που στηρίζει αυτήν την ομάδα με αστείρευτο πάθος και οι παίκτες μας να αγωνίζονται σαν παιδάκια που το άκουσμα και μόνο της λέξης αποτυχίας τους τρομάζει και τους κάνει να χάνουν την ψυχραιμία τους... Σίγουρα τις επόμενες ημέρες θα ακουστούν πολλά σενάρια για αλλαγή προπονητή, για παίκτες που θα πληρώσουν το μάρμαρο και άλλα τέτοια. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτή η κατάσταση έχει διαμορφωθεί από ένα σύνολο αποφάσεων και όχι από τις κινήσεις ενός Τ
σιώλη, το ντεφορμάρισμα του Νέτο ή του Καστίγιο , την ατυχία με τους τραυματισμούς των Γκαρσία, Βράνιες, Τσέζαρεκ ή την κακή φυσική κατάσταση κάποιων παικτών που δεν συμμετείχαν στην προετοιμασία όπως είναι ο Γιάκομπ κ.α. Όπως στρώσαμε το καλοκαίρι έτσι θα κοιμηθούμε τώρα. Η ομάδα μέχρι να στρώσει θέλει τον χρόνο της μιας και τώρα χτίζεται. Μέσα από τα επίσημα παιχνίδια οι παίκτες που ήρθαν πριν λίγες εβδομάδες μαθαίνουν ο ένας τον άλλο και αυτό δυστυχώς το πληρώνουμε με χαμένους βαθμούς. Σε ένα μήνα περίπου που όλα θα έχουν βρει λογικά το δρόμο και το αρκετά καλό υλικό που διαθέτουμε θα έχει δέσει θα μπορούμε να βγάλουμε τα κομπιουτεράκια μας και να κάνουμε υπολογισμούς για να δούμε που μπορούμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος ώστε να καταφέρουμε να πάρουμε αυτήν την 5η θέση που οδηγεί στα πλέιοφς και λογικά στην Ευρώπη... Τώρα τι θα γίνει στα ντέρμπι? Ευελπιστώ αυτή η νοοτροπία μικρής ομάδος που μας διακρίνει τα τελευταία χρόνια να λειτουργήσει θετικά και οι παίκτες μας να δουν αυτά τα παιχνίδια σαν μια "τεράστια" πρόκληση όπου δεν έχουν τίποτα να χάσουν αλλά μόνο να κερδίσουν και να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό ώστε να χαμογελάσει το χειλάκι μας λιγάκι...

[youtube=

Άλλη μια κουραστική διακοπή αυτού του ταλαίπωρου πρωταθλήματος έφθασε στο τέλος και μια νέα ευκαιρία παρουσιάζεται στην ομάδα μας για να τραβήξει μια γραμμή πίσω της και να ξεκινήσει ένα νικηφόρο σερί που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη. Μπορεί αυτές οι 2 εβδομάδες κενό λόγω της εθνικής Ελλάδος να τις καλοδεχθήκαμε σαν βάλσαμο στους τραυματισμούς και ικανοποιητικό διάστημα προσαρμογής για τα νέα  μεταγραφικά αποκτήματα  αλλά τελικά τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής δεν λένε να αφήσουν τον Σ.Τσιώλη και τους παίκτες του σε ησυχία και όπως όλα δείχνουν στην Κρήτη θα κατέβουμε με ομάδα "έκτακτης ανάγκης". Όχι γιατί θα κατέβουμε με τα "δεύτερα" ή αυτοί που θα αγωνιστούν δεν είναι καλοί αλλά αναγκαστικά όπως όλα δείχνουν τα πλάνα του Τσιώλη διαφοροποιούνται. Από εκεί που περιμέναμε ντεμπούτο Γκαρσία και Βράνιες, επιστροφή Τσέζαρεκ ξαφνικά και οι τρεις τους τραυματίστηκαν για δεύτερη φορά σερί και οι Γιάκομπ και Φατί που ήταν σίγουροι για το αρχικό σχήμα τις τελευταίες ημέρες λόγω ίωσης έχουν μείνει εκτός προπονήσεων. Τώρα βέβαια όταν μετά από 3 παιχνίδια με βατούς αντιπάλους έχεις μόλις 2 βαθμούς και δεν έχεις πετύχει γκολ όλα τα παραπάνω αποτελούν ψιλά γράμματα που πρέπει να μην μας απασχολήσουν παραπάνω από μια απλή αναφορά.  Δεν θα ασχοληθώ με τα διάφορα σχήματα που ακούγονται όπως και για τα πειράματα του Τσιώλη σε διάφορες θέσεις..  Ειλικρινά επειδή έχει αρχίσει και κουράζει αυτή η κατάσταση με το πολυάριθμο ρόστερ που τελικά καταλήγει σε 18άδα ανάγκης καλό είναι όλοι όσοι θα αγωνιστούν στο παγκρήτιο να καταλάβουν την ευκαιρία που τους δίνεται αλλά και την ανάγκη που έχει ο κόσμος της ομάδος για μια νίκη που θα συνοδεύεται με καλή εμφάνιση και να μην σταθεί κανείς σε δικαιολογίες. Δεν μας νοιάζει ποιοι είναι οι ρεζέρβες και ποιοι είναι οι βασικοί, ποιοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Τσιώλη και ποιοι οι αδικημένοι. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να δούμε την απαιτούμενη προσπάθεια από όποιον φοράει την φανέλα με τον Θεό στο στήθος. Δεν θέλω να σκέφτομαι το σενάριο της αποτυχίας αντιθέτως όμως νομίζω οτι παίκτες και προπονητής θα πρέπει να το βλέπουν το παιχνίδι αυτό σαν αγώνα χωρίς γυρισμό όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Τα λόγια είναι περιττά,  πλέον είναι ώρα για πράξεις μέσα στο γήπεδο, ώρα για να πανηγυρίσουμε κανένα γκολ... Στο ήδη στραβό κλίμα που υπάρχει ήρθε και το "μπλόκο" από τις ναυτιλιακές όπου με διάφορες προφάσεις αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τους  οργανωμένους εκδρομείς από Β.Ελλάδα αλλά φυσικά αυτές οι τακτικές δεν είναι αρκετές για να σταματήσουν τον κόσμο του  ΑΡΗ. Έτσι την Κυριακή το απόγευμα τόσο Αρειανοί από την Κρήτη όσο και μεμονωμένοι εκδρομείς από την υπόλοιπη Ελλάδα θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με την ομάδα και θα παλέψουν με τον τρόπο τους από την κερκίδα για την νίκη. Ακριβώς αυτό το παράδειγμα θα πρέπει να ακολουθήσουν παίκτες και προπονητής, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που προκύπτουν διαρκώς και να προσηλωθούν στο στόχος τους που δεν είναι άλλος από την νίκη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι ευλογίες του Άγιου Όρους να πιάσουν τόπο γιατί μόνο η καζούρα θα μας μείνει στο τέλος που κλέψαμε προς την στιγμή την δόξα από τον "πρωτοπόρο"  της πόλης σε αυτά τα θέματα... ΑΡΗ διπλό διπλό γιατί θα τρελαθώ!!!

Άλλη μια πικρή ήττα προστέθηκε σε αυτές των τελευταίων ετών κόντρα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό όπου ουσιαστικά δεν μπορέσαμε να απειλήσουμε ούτε για μια στιγμή  και η συνολική εικόνα του παιχνιδιού έμοιαζε με μια καλή προπόνηση για τον αντίπαλο μας. Το αποτέλεσμα σίγουρα μας γεμίζει με απογοήτευση αλλά αυτό που πρωταρχικά θέλαμε να δούμε ως ένα σημείο το είδαμε. Είδαμε μια ομάδα να τρέχει και να παλεύει σχεδόν σε όλες τις φάσεις με έναν προπονητή στον πάγκο που δεν αντιμετώπισε το παιχνίδι εξαρχής μοιρολατρικά και με πολλές "παγίδες" και πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο προσπάθησε να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο. Βέβαια με την αστοχία, την επιπολαιότητα σε πολλές φάσεις στην επίθεση, την αδράνεια στα ριμπάουντ  και τις τρύπες στην άμυνα που δείξαμε στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ήταν δύσκολο να μείνουμε κοντά στο σκορ απέναντι σε μια ποιοτική ομάδα σαν τον Ολυμπιακό όπου μόνο με 2-3 παίκτες να πιάνουν τα αναμενόμενα στάνταρ απόδοσης είναι ικανός όχι μόνο να σε κερδίσει αλλά να σου ρίξει και 20 πόντους στο κεφάλι όπως και έγινε σήμερα.  Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με την ανάλυση του αγώνα αλλά θα σταθώ στα δείγματα γραφής που μας έδωσαν οι νεοαποκτηθέντες παίκτες της ομάδος σε αυτήν την πρώτη επίσημη αναμέτρηση.  Όλιβερ και Μαυραϊδης έδειξαν να δικαιολογούν την φήμη που τους ακολουθεί και νομίζω ότι με το που  βρουν τα πατήματα τους στο γήπεδο θα κάνουν ένα εξαιρετικό δίδυμο. Ειδικά ο Όλιβερ μου θύμισε κάτι από σκόρερ παλιάς "κοπής" όπου δεν είχε ιδιαίτερη σημασία οι συνθήκες με τις οποίες επιχειρούσαν τα σουτ αλλά είχαν αυτήν την εκπληκτική επαφή με το καλάθι. Χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό ο Κρούσιτς νομίζω ότι "έπεισε" ότι μπορεί να ανταποκριθεί στον ρόλο του σέντερ κάτι που μας έχει λείψει τα τελευταία χρόνια όπου συνήθως  σε αυτήν θέση υπήρχε πρόβλημα. Ένα από τα πρώτα σχόλια που είχα ακούσει για τον Κεϊρους ήταν ότι πρόκειται για "τσαπατσούλη" παίκτη με άσχημα τελειώματα και να πω την αλήθεια ακριβώς αυτό μας έδειξε σήμερα. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι οι φήμες που ακούστηκαν για δανεισμό του παίκτη σε άλλη ομάδα επειδή δεν πείθει μάλλον είναι υπερβολικές μιας και σίγουρα έχει θέση  και μπορεί να δώσει την απαιτούμενη ενέργεια στην ομάδα ερχόμενος από τον πάγκο. Ούτε σήμερα κατάφερε ο Τζέιμς να μου αλλάξει την εικόνα που είχα σχηματίσει για αυτόν από τα παιχνίδια με την Ακαντέμικ αλλά ευελπιστώ πολύ σύντομα να το κάνει γιατί ο Β.Αλεξανδρής τον έχει επιλέξει για να ηγηθεί του φετινού ΑΡΗ πάνω στο παρκέ. Πολλά τα αρνητικά σχόλια που είχαν ακουστεί και για τον Σαμ Μόλντροου κατά την διάρκεια των φιλικών και ως ένα βαθμό μοιάζουν δικαιολογημένα μιας και ο φιλότιμος Αμερικανός φαίνεται να μην ξέρει να κινηθεί σωστά μέσα στο γήπεδο και έδειξε με διαφορά ο πιο "χαμένος" από όλους. Αυτό το τελευταίο φάνηκε να είναι  και το βασικό μειονέκτημα των παικτών που ήρθαν από τα κολέγια  για να παίξουν στον ΑΡΗ μας ως  επαγγελματίες  για πρώτη φορά στην καριέρα τους. Προφανώς οι χαλαρές άμυνες, το όχι και τόσο δυναμικό παιχνίδι τους και η έλλειψη συγκέντρωσης να είναι στοιχεία που πρέπει να αφήσουν οριστικά  πίσω τους στα κολεγιακά πρωταθλήματα που συμμετείχαν και όσο το δυνατόν γρηγορότερο να αφομοιώσουν ένα σαφώς πιο Ευρωπαϊκό στυλ μιας και από ταλέντο φάνηκαν να έχουν μπόλικο. Στους νέους παίκτες θα συμπεριλάβω  και τον Δημήτρη Βεργίνη που σήμερα μου άρεσε πάρα πολύ. Ο λόγος δεν ήταν ότι πέτυχε μερικά δύσκολα καλάθια αλλά το γεγονός ότι δεν φοβήθηκε να πάρει πρωτοβουλίες και να σπρώξει την ομάδα όταν αυτή έμοιαζε βραχυκυκλωμένη. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται παίκτες με "προσωπικότητα" και ο υγιής Βεργίνης φαίνεται να την έχει.  Κάτι αντίστοιχο δυστυχώς δεν μπορώ να πω για τον συμπαθέστατο Χ.Ταπούτο που για ακόμη μια φορά έδειξε μια εκνευριστική νωθρότητα και σε πολλές φάσεις όπου όλοι οι συμπαίκτες του έτρεχαν προς την μπάλα σαν "δαιμονισμένοι" αυτός έμοιαζε με απλό παρατηρητή.  Με αφορμή λοιπόν ακόμη μια μέτρια εμφάνιση του Χ.Ταπούτου με την φανέλα του ΑΡΗ θα πρότεινα στην διοίκηση του ΑΡΗ και τον κόουτς να ξανασκεφτούν πάρα πολύ καλά το ενδεχόμενο επιστροφής του Νίκου Χατζηβρέτα στην ομάδα. Μπορεί ο δηλωμένος Αρειανός Νίκος να έμεινε χωρίς ομάδα μιας και ο Πανελλήνιος με τον οποίο συμφώνησε τελικά δεν πήρε πιστοποιητικό συμμετοχής και σε συνδυασμό τα ωφελούμενα  της περσινής χρονιάς να βολεύει για μια νέα συνεργασία αλλά πρέπει να καταλάβουν διοίκηση και προπονητής ότι ο κόσμος έχει κουραστεί να περιμένει παίκτες να "αναστηθούν" και να βρουν τον καλό τους εαυτό ώστε να δικαιολογήσουν την φήμη τους ή τα λεφτά τους και α

"Να παίξουμε σαν ΑΡΗΣ" δήλωσε ο Β.Αλεξανδρής  και αυτό ακριβώς περιμένουμε να δούμε όλοι σήμερα από την αγαπημένη μας ομάδα σε αυτό το νέο ξεκίνημα. Μπορεί όλοι να θέλουμε διακαώς την νίκη-πρόκριση που θα μας φέρει μια ανάσα από τον τελικό του κυπέλλου αλλά αυτό που πρωτίστως περιμένουμε να δούμε σήμερα το απόγευμα πάνω στο παρκέ είναι μια ομάδα που να παλεύει, να ιδρώνει, να ματώνει την φανέλα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ή την κρισιμότητα του αγώνα. Για να γίνει αυτό θα πρέπει οι παίκτες μας να πιστέψουν στον εαυτό τους και να κοιτάξουν στα μάτια τον αντίπαλο τους. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που βλέπαμε κάτι ανάλογο μέσα στο γήπεδο. Έχουν περάσει αρκετά χρονιά από τότε που βλέπαμε μέτριους παίκτες φορώντας την φανέλα-πανοπλία του ΑΡΗ να παίρνουν δύναμη και να αποδίδουν πέρα από τις δυνατότητες τους. Αντιθέτως αυτό που βλέπαμε ήταν παίκτες(και προπονητές) να μην μπορούν να αποδώσουν τα αναμενόμενα μιας και η φανέλα-πανοπλία τους βάραινε πολύ και τους οδηγούσε στον πάτο... Αυτό περιμένουμε όλοι να δούμε από τον φετινό ΑΡΗ με την αρχή να γίνεται σήμερα το απόγευμα στο άδειο Παλέ κόντρα στον Ολυμπιακό που μπορεί να είναι εμφανώς αποδυναμωμένος σε σχέση με πέρσι αλλά δεν παύει να είναι μια πάρα πολύ δυνατή ομάδα με πλούσιο ροστερ.  Βέβαια τα λεφτά δεν παίζουν μπασκετ και όταν πάνω στο παρκέ είναι 5 εναντίον 5 με λίγο πάθος παραπάνω και πίστη για την νίκη εύκολα τα προγνωστικά μπορούν να ανατραπούν. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ιστορικά αν ψάξουμε να βρούμε μια ομάδα που είχε παράδοση να "σπάει" τα προγνωστικά αυτή είναι ο ΑΡΗΣ μας. Και δεν το έχει κάνει δυο ή τρεις φορές μόνο αλλά αμέτρητες που αν κάτσουμε να θυμηθούμε δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Είναι στενάχωρο να μην μπορούμε να βρεθούμε σήμερα στο γήπεδο δίπλα στην αγαπημένη μας αλλά αναγκαστικά θα αρκεστούμε στην τηλεοπτική μετάδοση όπου με αγωνία θα περιμένουμε να δούμε τον νέο ΑΡΗ. Μπορεί οι ρεπόρτερ της ομάδος να μας έχουν μεταφέρει μια εικόνα από τα φιλικά παιχνίδια που δώσαμε κατά την περίοδο της προετοιμασίας αλλά για τον πολύ τον κόσμο σήμερα θα είναι η πρώτη φορά που θα δει την ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον αντίπαλο μας επομένως το να κάνουμε κάποιο σχόλιο για παίκτες που θα πρέπει να προσέξουμε ή το που θα πρέπει να χτυπήσει τον Ολυμπιακό είναι περιττό.  Θετικό για την ομάδα μας είναι η δεδομένη απουσία του Λούκας που στα φιλικά του Ολυμπιακού ήταν ίσως ο καλύτερος παίκτης και σε συνδυασμό με τις εκπλήξεις που πάντα κρύβει μια πρεμιέρα ίσως να μπορέσουμε να αιφνιδιάσουμε τον αντίπαλο μας και να κάνουμε τελικά την ζημιά. Σίγουρα όμως αύριο θα έχουμε να πούμε πολλά παραπάνω. Ας ελπίσουμε ο φετινός ΑΡΗΣ να μας χαρίσει χαμόγελα παρά πίκρες ανάλογες των τελευταίων χρόνων. Άιντε ρε Αρειανάρα κάνε το μπαμ να τρελαθούμε όλοι από το "καλημέρα"!

Ικανοποίηση θα πρέπει να αισθανόμαστε όλοι μας για το αποτέλεσμα της κλήρωσης της φάσης των ομίλων του Eurocup όπου η ομάδα μας θα αντιμετωπίσει την Νίμπουργκ από την Τσεχία, την Ρουντουπις από την Λιθουανία και την Γκαστέρα Φλέιμς από την Ολλανδία.  Αν και  πολλοί περιμένανε μια καλή κλήρωση μιας και ήμασταν στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας με την βοήθεια της τύχης καταφέραμε να αποφύγουμε ομάδες όπως η  Σπαρτάκ Αγ. Πετρούπολης, η Λε Μάν ή ακόμη και τις Σολέ, Χάποελ, Ακαντέμικ και Μπάγερν που αναμένεται πολύ σύντομα να κάνει αισθητή την παρουσία της και στο μπάσκετ με μπάτζετ αρκετών εκατομμυρίων. Μπορεί η Νίμπουργκ να είχε βλέψεις για Ευρωλίγκα φέτος και να προσπαθεί να κάνει το κάτι παραπάνω σε σχέση με το επίπεδο του Τσέχικου μπάσκετ ή η Ρουντουπις ως Λιθουανική ομάδα να αποτελεί μια αξιοπρόσεκτη απειλή αλλά σίγουρα είναι του χεριού μας και εύκολα ή δύσκολα θα καταφέρουμε να προκριθούμε από αυτόν τον όμιλο. Και αν σκεφτεί κανείς ότι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί το ροστερ της ομάδος μας και τα πρώτα δείγματα γραφής από τα φιλικά έχουν φανερώσει αρκετές αδυναμίες σίγουρα θα χρειαστούμε αρκετό χρόνο προσαρμογής για αυτό θα πρέπει να χαμογελάμε με το αποτέλεσμα της κλήρωσης μιας και δύσκολα αυτές οι ομάδες θα καταφέρουν να μας κάνουν την ζημιά. Στο χέρι λοιπόν του Β.Αλεξανδρή και των παικτών του είναι να εκμεταλλευτεί αυτήν την καλή κλήρωση έτσι ώστε εκτός από την πρόκριση στην επόμενη φάση να καταφέρουν να είναι έτοιμοι όταν αρχίσουν τα δύσκολα παιχνίδια. Παρόλο που κάθε χρόνο το λέμε χωρίς να βλέπουμε την ανάλογη προσπάθεια το Eurocup θα πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος του ΑΡΗ τόσο για την ευκαιρία που του δίνεται για έναν τίτλο όσο και για το απευθείας εισιτήριο στην Ευρωλίγκα χωρίς προκριματικά και λοιπές διαδικασίες. Αρκεί να το πιστέψουμε και όλα γίνονται!

Μόλις λίγα 24ωρα πριν την πρεμιέρα των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδος μας που αρχίζουν με το νοκ άουτ ματς κόντρα στον Ολυμπιακό για το κύπελλο Ελλάδος που θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών.  Όπως φαντάζει λογικό κανονικά θα έπρεπε όλοι να κινούμαστε στους ρυθμούς αυτού του αγώνα αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και στο μυαλό όλων μας είναι οι μεταγραφικές κινήσεις που έγιναν αλλά και αυτές που πρέπει να γίνουν ώστε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί όπως πρέπει πάνω στο παρκέ. Η 2οάρα από την Καβάλα, ο διασυρμός από την Σπαρτάκ και η εύκολη ήττα από την Ταλίν έχουν ηχήσει όχι απλά τον κώδωνα του κινδύνου αλλά μια ολόκληρη καμπάνα που με τον εκκωφαντικό της ήχο προσπαθεί να ενημερώσει όλους όσους κινούνται γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ ότι υπάρχει αγωνιστικό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί τώρα στο ξεκίνημα του πριν εξελιχθεί σε ανίατη αρρώστια που θα μας ταλαιπωρεί όλη την χρονιά.  Αυτό το σήμα κινδύνου από φαίνεται έφθασε στους διοικούντες της ομάδος που μετά και την διευθέτηση της πρώτης δόσης της εφορίας αποφάσισαν να ασχοληθούν πιο ουσιαστικά με το αγωνιστικό κομμάτι. Έτσι λοιπόν τις τελευταίες ημέρες ανακοινώθηκαν οι Ντομινίκ Τζέιμς και Ματέι Κρούσιτς 2 παίκτες που καλούνται να ανταποκριθούν στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας τους κάτι που ισχύει και για τους υπόλοιπους νεοαποκτηθέντες παίκτες του φετινού ΑΡΗ.  Ο Σλοβένος σέντερ ύψους 2.11 θα καλύψει το κενό του Γουότκινς που δεν έπεισε και αποτελεί παρελθόν και θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι έχει θέση σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Φιλότιμος και μαχητικός παίκτης που λίγο δύσκολα να κάνει την διαφορά σε μια ομάδα αλλά με τις κατάλληλες συνθήκες ίσως αποδειχθεί εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια του Β.Αλεξανδρή.  Τον Ντομινικ Τζέιμς όσοι είχαμε παρακολουθήσει τα παιχνίδια του ΑΡΗ με την Ακαντέμικ είχαμε πάρει  μια γεύση για τις ικανότητες κυρίως μέσα στο Παλέ όπου με κάποια δύσκολα σουτ παραλίγο να μας κάνει να πάθουμε ανακοπή σε μια βραδιά μεγαλείου του Σαρόν Ντρούκερ που από το καλημέρα φρόντισε να μας δείξει τι θα ακολουθούσε...  Να πω την αλήθεια ο Τζέιμς σε εκείνα τα παιχνίδια δεν με είχε εντυπωσιάσει καθόλου και αυτό που είχε τραβήξει την προσοχή όλων μας ήταν το χαμηλό ύψος του που πολλές φορές αποτελεί τεράστιο ντισαβαντάζ κόντρα σε ψηλά πόιντ γκαρντ. Τώρα βέβαια απο 2 παιχνίδια να κρίνεις έναν παίκτη είναι λιγάκι άδικο και σύμφωνα με τα στατιστικά του σίγουρα μπορούμε να περιμένουμε πολλά από αυτόν τον παίκτη. Αυτό που φαίνεται να θέλει κυρίως ο Αλεξανδρής από τον Τζέιμς είναι εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του και την καλή του αντίληψη σε ότι έχει να κάνει με την οργάνωση του παιχνιδιού ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει ολόκληρη την ομάδα και κυρίως παίκτες σαν τον Όλιβερ που σε οργανωμένες άμυνες φαίνεται να έχει πρόβλημα. Το θετικό είναι ότι αναμένεται να υπάρχει και συνέχεια στην ενίσχυση της ομάδος με τον Δημήτρη Τσαλδάρη να φαντάζει πολύ κοντά. Ελπίζω αν επιστρέψει ο Τσαλδάρης να μπορέσει να "βγάλει" τον καλό του εαυτό γιατί τα τελευταία χρόνια έχουμε "ταλαιπωρηθεί" αρκετά από παίκτες που όλη την χρονιά ψάχνουν ανάμεσα από τραυματισμούς και μεγάλες περιόδους ντεφορμαρίσματος τον καλό τους εαυτό... Και επειδή όπως έχει γίνει αντιληπτό από όλους μας υπάρχει μια "παγωμάρα" που έχει ξεκινήσει από την διοίκηση και έχει περάσει έντονα στον κόσμο την Δευτέρα το απόγευμα στις 19.00 υπάρχει ανοικτή προπόνηση στο Παλέ όπου ο κόσμος θα μπορέσει από την μια να ρίξει μια κλεφτή ματιά στην ομάδα και από την άλλη να εμψυχώσει τους παίκτες μας λίγο πριν την κρίσιμη αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό. Έστω λοιπόν και σε προπόνηση ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!