Για ακόμη ένα παιχνίδι η ομάδα μας παρουσιάζεται συνολικά κατώτερη των περιστάσεων και μένει με τον βαθμό της ισοπαλίας που για να είμαστε και αντικειμενικοί έτσι όπως εξελίχθηκε ο αγώνας θα πρέπει να αισθανόμαστε και ικανοποιημένοι μιας και ο αντίπαλος μας στο Β ημίχρονο ήταν κατά πολύ ανώτερος και κυριάρχησε ολοκληρωτικά! Βασικός λόγος του σημερινού Χ ήταν η μεταμόρφωση της ομάδος στο Β ημίχρονο όπου σε όλες τις γραμμές έδειξε ασύνδετη, με έλλειψη εμπνεύσεων επιθετικά, χωρίς ψυχολογία  μετα την ισοφάριση και με κάκιστες αντιδράσεις στην άμυνα που λόγο τύχης δεν μας στοίχισαν και ένα δεύτερο γκολ.  Φυσικά στην κακή εικόνα του ΑΡΗ μας στο Β ημίχρονο σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο και η πολύ καλή παρουσία των παικτών της ΑΕΚ που μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου και τις οδηγίες/αλλαγές του Μπάγεβιτς κυριάρχησε στον αγωνιστικό χώρο. Το να γίνονται διορθωτικές κινήσεις στο Β ημίχρονο και να λειτουργεί μια ομάδα καλύτερα σε σχέση με το πρώτο το θεωρώ φυσιολογικό μιας και το τεχνικό τιμ κάθε ομάδος έχει εικόνα απο το παιχνίδι και την διάταξη του αντιπάλου και μπορεί να κατευθύνει την ομάδα καλύτερα όπως και να κάνει κάποιες διορθωτικές κινήσεις. Φυσικά υπάρχει και ο παράγοντας κούραση όπου όσο να ναι επηρεάζει τις ομάδες με το πέρασμα του χρόνου. Αρα λοιπόν η παρουσία της ΑΕΚ στο Β ημίχρονο δεν ήταν έκπληξη αλλά κάτι αναμενόμενο με τον Μπάγεβιτς στον πάγκο της. Απο την άλλη ούτε την μετάλλαξη του ΑΡΗ μπορώ να θεωρήσω έκπληξη γιατι πολύ απλά δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβει αυτό φέτος αλλά η 4η! Όσες ομάδες λοιπόν δεν κλείστηκαν πίσω στα μεταξύ μας παιχνίδια και διεκδίκησαν την νίκη στο Β ημίχρονο ήταν καλύτεροι απο εμάς. Ηρακλής, Γιάννενα, ΠΑΟ, Πανθρακικός και Εργοτέλης(με 10 παίκτες) ήταν καλύτεροι απο εμάς στο Β ημίχρονο και θα μπορούσαν να μας είχαν κάνει μεγαλύτερη βαθμολογική ζημιά απο αυτήν που έχουμε εως τώρα. Το λυπηρό συμπέρασμα δεν είναι άλλο απο το απλό και λογικό του οτι η ομάδα παίζει με αυτόματο πιλότο και όχι με προπονητή ικανό να διαβάζει τα παιχνίδια τόσο πριν όσο και κατα την διάρκεια και να δίνει λύσεις στα εκάστοτε προβλήματα που παρουσιάζονται. Το να δω επιτέλους τον Κάμπορα βασικό, τον Κόκε στον πάγκο, τον Γκρασιάν εκτός αποστολης(ξαφνικό... πρόβλημα :) ) τους Πίτου Γκαρσία και Ντέιλι μέσα σε ενα παιχνίδι δεν μου μοιάζει με κάποιο πλάνο αλλά σαν μονόδρομος στις πιέσεις του κόσμου... Τώρα βέβαια κάποιος θα μου πει τι θέλω τελικά? Για αυτά δεν φωνάζαμε και ζητούσαμε? Ναι μεν αλλά οχι έτσι. Δεν ζητήσαμε ετσι απλά να μπουν κάποιοι παικτές ζητήσαμε να εφαρμοστεί ενα πλάνο που να λέει και κάτι διαφορετικό απο το να γίνει απλά μια σέντρα απο τα δεξιά... Ζητήσαμε να διορθωθεί η "τρύπα" στην άμυνα που έχει όνομα και επίθετο γνωστό εδώ και χρόνια και όμως κάποιοι επιμένουν εδώ και χρόνια να μας πείσουν οτι δεν είναι έτσι τα πράγματα... Βλέπεις Μαζίνιο οταν επιτρέπεις σε συγκεκριμένους παίκτες συνεχώς να μην παίζουν άμυνα υπάρχει ο φόβος να παρασύρουν κι άλλους. Κάπως έτσι δικαιολογώ την παρουσία του Κάλβο στα αμυντικά του καθήκοντα που απείχε επιδεικτικά! Βέβαια υπήρξε και η εμφάνιση του Α ημιχρόνου που ήταν πολύ καλή και παρά το γρήγορο γκόλ η ομάδα δεν οπισθοχώρησε αλλά αμα πιστεύουμε οτι με 45'(το πολύ) καλού παιχνιδιού μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας είμαστε γελασμένοι... Μετά και απο αυτήν την βαθμολογική απώλεια δυστυχώς και φέτος θα αναγκαστούμε να παλέψουμε με νύχια και με δόντια μέχρι τελευταία στιγμή για το τραίνο της Ευρώπης και θα παρακαλάμε να βγεί έτσι το πρόγραμμα στο φινάλε ώστε οι κουμπαριές και οι κλίκες μας κάνουν την ζημιά. Φυσικά οι Παπασταμάτηδες πάντα θα υπάρχουν αλλά δυστυχώς εκεί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα σε αντίθεση με την ομάδα μας οπου μπορούν να διορθωθούν πολλά. Το γήπεδο ήταν κατάμεστο και ο κόσμος διψούσε για μια μεγάλη νίκη, το φινάλε όμως μας βρήκε εντελώς απογοητευμένους και αγανακτισμένους απο άλλη μια κακή εμφάνιση.  Καλά είναι να υπάρχουν ΜΜΕ που να ασχολούνται με την ομάδα μας αλλά θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ μην κοροϊδευόμαστε απο μόνοι μας και δεν αντιλαμβανόμαστε την πραγματική διάσταση της κατάστασης. Μπορεί να λέει η παροιμία εαν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει αλλά και η κολακεία έχει τα όρια της και πολλές φορές μπορεί να λειτουργήσει αρνητικά όπως έγινε στην περίπτωση του Ματζόν στο μπάσκετ. Ας σταματήσουν λιγάκι τα χάδια και τα ευχολόγια και ας αρχίσει λιγάκι η κριτική και η απαίτηση ευθυνών απο τους υπεύθυνους. Ίσως έτσι ξυπνήσουν επιτέλους αυτοί που πρέπει να ξυπνήσουν και δούμε έναν ΑΡΗ σαφώς καλύτερο απο αυτό που έχουμε συνολικά φέτος, ανεξάρτητα απο τους βαθμούς και τους στόχους της ομάδος...