Έχει καταντήσει πλέον ένα κακόγουστο αστείο, απελπιστικά κουραστικό μιας και το έχουμε ξαναζήσει αμέτρητες φορές και όσο και αν προσπαθούμε να κοιτάξουμε τα δικά μας λάθη και να βελτιωθούμε σαν ομάδα πάντα συναντάμε διαιτητές σαν τον Ντάκο, τον Παμπορίδη, τον Κουκουλάκη και άλλους που συνεχώς μας προκαλούν και παίζουν με τα νεύρα μας και τα όρια μας. Και επειδή πάντα υπάρχουν οι φωστήρες της κερκίδας που θεωρούν εύκολη λύση το να κατηγορούν την ομάδα μας και τους παίκτες μας για τις χαμένες ευκαιρίες θα σας υπενθυμίζω τον βασικό σκοπό του ποδοσφαίρου που είναι να βάλεις την μπάλα στα δίχτυα περισσότερες φορές απο τον αντίπαλο σου και να πάρεις τους 3 βαθμούς. Τώρα εαν αυτό γίνει με κεφαλιά του Αμπρέου, με πλασέ του Χαβίτο, με μακρινό σου του Νέτο, με τακουνάκι του Γκρασιάν ή με εκτέλεση πέναλτι απο τον Κόκε ελάχιστη σημασία έχει μιας και αυτό που μετράει είναι η νίκη και 3 βαθμοί. Σε κενή εστία μπροστά να βρίσκεται παίκτης της ομάδος σου και να αστοχήσει 10 φορές στον ίδιο αγώνα σε καμιά περίπτωση δεν δίνει το δικαίωμα στον διαιτητή να μην σφυρίζει οφθαλμοφανέστατα πέναλτι που τα δικαιούσε και να σου στερεί μοναδική ευκαιρία για να σκοράρεις και να πάρεις την νίκη. Οι δίκαιες 3 αποβολές για το αντιαθλητικό παιχνίδι της Καβάλας νομίζω δείχνουν οτι ο διαιτητής προσπαθούσε να "χρυσώσει το χάπι" για όλα αυτά που έκανε στο Α ημίχρονο χωρίς επιτυχία όμως γιατί εμείς δεν τρώμε αυτόν τον "παπά". Ας έδινε τα πέναλτι που έπρεπε και ας βλέπαμε πως θα εξελισσόταν το παιχνίδι. Κατά τα άλλα η ομάδα μου άρεσε σήμερα. Απο το 20' και μετά απαίτησε την νίκη, δημιούργησε ευκαιρίες και όσο περνούσε  ο χρόνος ανέβαζε απόδοση σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου η απόδοση μας στο Β ημίχρονο ήταν τραγική. Ευχάριστη έκπληξη ήταν για όλους μας η πολύ καλή εμφάνιση  του Σέρτζιο Κόκε που μετά απο πολύ καιρό  θύμισε σε μεγάλο βαθμό τον παλιό καλό του εαυτό. Μπορεί να μην σκόραρε αλλά έβγαλε 2 πάσες στον Αμπρέου μισό γκόλ, άσχετα εαν ο τελευταίος τις πέταξε στα σκουπίδια. Ελπίζω να υπάρχει και συνέχεια  γιατί ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Κόκε. Μπορεί να χάθηκαν άλλοι 2 βαθμοί αλλά ας μην ξεχνάμε οτι το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμη και η έλευση του νέου προπονητή μπορεί να αλλάξει τα κακώς κείμενα της ομάδος μας που και σήμερα έκαναν την εμφάνιση τους. Η επιθετική ανάπτυξη της ομάδος μας είναι προβληματική. Υπήρχαν αρκετες στιγμές που αν και η ομάδα μας πίεζε ασφυκτικά τον αντίπαλο μας μέσα στην περιοχή υπήρχε μόνο ενας Αμπρέου και οι υπόλοιποι αλλάζανε πασούλες έξω, ψάχνωντας απελπιστικά μια σέντρα. Ο Λεάντρο Γκρασιάν πάρα τις μεγάλες προσδοκίες που έφερε με τον ερχομό του φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί στις κακές του εμφανίσεις και πλέον ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ φαντάζει ως ο ιδανικός άνθρωπος για να τον αφυπνίσει και να ον αναγκάσει να βγάλει απο μέσα του τις πραγματικές του δυνατότητες. Για πρώτη φορά φέτος θα μιλήσω για ατυχία σε αντίθεση με κάποιους γκρινιάρηδες που προτιμούν την λέξη ανικανότητα αλλά όσοι έχουν παίξει ποδόσφαιρο γνωρίζουν πολύ καλά το "Όλα μπαίνουν και όλα χάνονται". Δυστυχώς σήμερα ξαναπαρακολουθήσαμε το "όλα χάνονται"... Τα συγχαρητήρια μου θέλω να δώσω στην συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που βρέθηκε στο γήπεδο τόσο για την υπομονή που έδειξε όσο και για το πάθος που κατάφερε και πέρασε απο το 20' και μετά. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να μας γίνει παράδειγμα και να το καταλάβει μέχρι και ο τελευταίος οτι μεγάλο μέρος απο την ενέργεια που βγάζουμε στην κερκίδα περνάει και στους παίκτες μας. Πάντως η αλλαγή ψυχολογίας φάνηκε ακόμη και με τον Κούπερ στην κερκίδα και οι 2 εβδομάδες διακοπής που ακολουθούν μοιάζουν με μια μίνι προετοιμασία όχι μόνο για το ντέρμπι της τούμπας που ακολουθεί αλλά και για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος. Όσο για την προσαρμογή του Κούπερ στα Ελληνικά δεδομένα νομίζω οτι σήμερα πήρε μια γεύση και κατάλαβε οτι στην Ελλάδα όταν θέλεις να κάνεις μεγάλη ομάδα θα πρέπει να είναι τόσο δυνατή μέσα στο γήπεδο που να κερδίζει ακόμη και τους διαιτητές. Εκτός βέβαια και αν οι διαιτητές είναι με το μέρος σου, που ευτυχώς δεν είναι... γιατί ως Αρειανός δεν θα το δεχόμουνα ποτέ!