Δύσκολα να αφήσει κανείς τόσο γρήγορα στην άκρη έναν τόσο μεγάλο θρίαμβο οπως αυτόν της περασμένης Τετάρτης στην Μαδρίτη αλλά αναγκαστικά έστω για 90' όλοι μας θα πρέπει να το κάνουμε. Και ο λόγος δεν είναι άλλος απο την ανάγκη για τους 3 βαθμούς της νίκης στο παιχνίδι κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης που σίγουρα δεν συμμερίζεται την χαρά μας και θα θέλει να μας χαλάσει την "φιέστα" μας. Οι αγωνιστικές περνάνε και ο ΑΡΗΣ μας δυστυχώς όσο αφορά το Ελληνικό πρωτάθλημα είναι εγκλωβισμένος στην μετριότητα του και αυτό αποτυπώνεται και στον βαθμολογικό πίνακα. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε χάσει κάποιο στόχο ή έχουμε μείνει πίσω απλά έχουμε πετάξει με ανόητο τρόπο την ευκαιρία να πλασαριστούμε στην πρώτη 3άδα και με μια σχετική διαφορά απο τους διώκτες μας κάτι που θα μας χαλάρωνε όλους και θα βλέπαμε κάθε αναμέτρηση με σαφώς λιγότερο άγχος. Και αν σκεφτεί κανείς οτι ουσιαστικά σήμερα ο ΑΡΗΣ θα κατέβει με 11άδα ανάγκης λόγο των πολλών τραυματισμών αλλά και των τιμωριών του Μίσελ και του Ναφτί που σίγουρα θα ξεκινούσαν βασικοί. Και αν για τους 2 παραπάνω λίγο πολύ υπάρχουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις για την θέση του κεντρικού αμυντικού μετά βίας υπάρχει ο Κουλουχέρης και απο πίσω το χάος. Όλα αυτά λοιπόν συνθέτουν ενα πολύ δύσκολο παιχνίδι όπου ο Κούπερ και οι παίκτες του θα πρέπει να βρουν τρόπο να το κερδίσουν. Αυτό σημαίνει και για εμάς που θα είμαστε στο γήπεδο ότι θα πρέπει να κάνουμε υπομονή μέχρι να έρθει η νίκη ώστε να μην προσθέσουμε εξτρά άγχος στους παίκτες μας. Τώρα βέβαια σχετικά με την παρουσία του κόσμου στο γήπεδο νομίζω οτι τα λόγια περιττεύουν. Μπορεί αυτοί οι παίκτες να μας βγάλανε έξω απο τα ρούχα μας αρκετές φορές αλλά αυτή η νίκη της Τετάρτης είναι κάτι το ξεχωριστό που δεν νομίζω οτι μπορούμε να την βάλουμε στην ίδια ζυγαριά με την αθλιότητα των εγχώριων διοργανώσεων. Μόνο και μόνο για αυτό που ζήσαμε την Τετάρτη σήμερα το γήπεδο θα πρέπει να είναι ασφυκτικά γεμάτο! Άιντε να ξεκινήσει το τραίνο και στην Ελλάδα!