Καλώς ή κακώς όλη η μαγεία, ομορφιά, ουσία του ποδοσφαίρου βρίσκεται στο γκολ και το γκολ ήταν αυτό που μας έλειπε σήμερα. Μπορεί να είχαμε την απόλυτη υπεροχή, μπορεί να ήμασταν κλάσεις ανώτεροι απο τους αντιπάλους μας αλλά αυτά όλα όταν δεν μπορείς να τα αποτυπώσεις στο τελικό σκορ και να πάρεις τους 3 βαθμούς της νίκης που δίκαια άξιζες τότε όλα είναι "ψιλά γράμματα" που αύριο κιόλας θα έχουν ξεχασθεί. Ο λόγος που και σήμερα δεν καταφέραμε να σκοράρουμε δεν ήταν κάτι το καινούργιο, κάτι το ξεχωριστό ή κάποιου είδους μυστήριο που κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει αλλά μάλλον μια ξεκάθαρη εικόνα που και ο πλέον άσχετος με το συγκεκριμένο σπορ μπορεί να διαπιστώσει. Τόσο ο Τσέζαρεκ όσο και ο Κόκε συντελούν ενα δίδυμο απελπιστικά αργό, εκνευριστικά στατικό εύκολο για κάθε αντίπαλη άμυνα να το "πνίξει" μόνο και μόνο παίζοντας δυνατά. Όταν λοιπόν οι παίκτες που κινούνται πάνω στον "άξονα" δεν έχουν την απαραίτητη ενέργεια, ταχύτητα, εκρηκτικότητα για να κάνουν την αντίπαλη άμυνα άνω κάτω τότε σχεδόν κάθε επιθετική προσπάθεια καταλήγει στο κενό. Μπορεί ο Χαβίτο να έκανε κάποιες επελάσεις, ο Φατί να έκοψε αρκετές μπαλιές στο κέντρο και να προσπάθησε να προωθήσει το παιχνίδι αλλά όλα σταματούσαν στο ίδιο σημείο... Ακόμη και οι σέντρες αν δεν κινηθούν οι επιθετικοί σωστά στους χώρους πριν πάρουν την μπάλα τότε δύσκολα να δημιουργήσουν κάτι καλό.  Η αδυναμία των 2 συγκεκριμένων παικτών αποκαλύφθηκε ακόμη πιο πολύ όταν μπήκε ο Καστίγιο που μόνο με κάποια τρεξίματα και κινήσεις έξω απο την μεγάλη περιοχή του μπαογκ προβλημάτισε την αντίπαλη άμυνα. Όταν βέβαια μια ομάδα έχει τα προβλήματα στην επιθετική ανάπτυξη που έχουμε εμείς τότε αναγκαστικά θα πρέπει να δουλέψει στα στημένα που σήμερα δυστυχώς με μια απίστευτη ευκολία τα πετάξαμε στο καλάθι των αχρήστων. Κόρνερ, φάουλ έξω απο την περιοχή όλα στο κενό. Δεν ξέρω εαν πάνω στον εκνευρισμό απο την αρνητική εξέλιξη του αγώνα τα έβλεπα όλα στραβά αλλά αδυνατώ να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο ο Πορτίγια πήγαινε σχεδόν σε όλες τις στημένες φάσεις. Όπως επίσης και γενικά με την εμμονή του Μιχαλίτσιου με τον Πορτίγια που όπως και στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη η παρουσία του ήταν μετριότατη. Δυστυχώς σήμερα οι επιλογές του Μιχαλίτσιου μεσοεπιθετικά δεν βγήκαν καθόλου. Με εξαίρεση τον Χαβίτο όλοι οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Παρόλα αυτά για να μην είμαστε άδικοι όλοι όσοι αγωνίστηκαν είχαν πάθος, πάλεψαν για την νίκη, ήμασταν σαφώς καλύτεροι αλλά αναποτελεσματικοί. Φυσικά αν μας ήθελε και λίγο η τύχη κάποιο απο όλα αυτά τα σουτ που πέρασαν δίπλα απο τα δοκάρια του "κοκορίκου" εύκολα θα μπορούσε να είχε καταλήξει στα δίχτυα. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι παίζαμε με τους μετρ του είδους που με σουτ καραμπόλες και στραβοκλωτσιές έχουν πάρει βαθμούς με το τσουβάλι. Φάνηκε η αξία τους και επιβεβαίωσαν την "παράδοση" που θέλει στο Κλ.Βικελίδης να έρχονται αποφασισμένοι και στημένοι για το Χ. Αν και ο Κωσταντινέας αρκετές φορές ανέχτηκε το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας και τους χαρίστηκε σε αρκετές περιπτώσεις κάρτας σε γενικές γραμμές θα έλεγα οτι τα πήγε εξαιρετικά και δεν επηρέασε την έκβαση του αγώνα. Τελευταίο παιχνίδι για τον Χαβίτο σήμερα που φεύγει για Ισπανία και πλέον ο Μιχαλίτσιος ή ο νέος προπονητής που θα έρθει θα έχει να καλύψει ακόμη ένα κενό. Πάντως εαν και τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα του Ιανουαρίου έχουν ανάλογο ταλέντο και διάθεση με τον Καστίγιο τότε μάλλον το κενό του Χαβίτο θα καλυφθεί εύκολα. Σε διαφορετική περίπτωση μάλλον θα πρέπει να σχεδιάζουμε απο τώρα την ομάδα για του χρόνου...