Επιτέλους μετά από 2 εβδομάδες "φαγούρας" που ακολούθησε την επεισοδιακή πρεμιέρα της ομάδος μας στα Γιάννενα   με τον Τριτσώνη να κλέβει την παράσταση με τις αποφάσεις του έρχεται η συνέχεια για μια "πρεμιέρα" μέσα στο σπίτι μας όπου φυσικά μοναδικός στόχος είναι η νίκη. Κατά την περσινή περίοδο μπορεί να έγιναν πάρα πολλά τα οποία δεν μπορούσαμε ούτε να τα ελέγξουμε αλλά ούτε και να τα εμποδίσουμε με αποτέλεσμα να μείνουμε εκτός πλέιοφς και Ευρώπης μόλις για 2 βαθμούς και η  "τεράστια" ομάδα του "τεράστιου" Μπέου να μπαίνει τελικά στα πλέιοφς και να κάνει την "λαμπρή" ευρωπαϊκή πορεία που όλοι παρακολουθήσαμε φέτος. Αυτό είναι η μια όψη του νομίσματος γιατί από την άλλη πλευρά έχουμε τους 22 χαμένους βαθμούς μέσα στην έδρα μας από ομάδες σαν τον Ηρακλή, τον Πανιώνιο, την Ξάνθη, την Λάρισα κ.α. όπου όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πόσο εύκολα μπορούσαμε με μια νίκη ή έστω με 2 ισοπαλίες η φετινή χρονιά να ξεκινούσε με εντελώς διαφορετικά δεδομένα.  Αυτό λοιπόν είναι και το μεγάλο στοίχημα του φετινού ΑΡΗ. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει αποτελέσματα ή τελική κατάταξη αλλά όλοι μαζί πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε έστω ένα βήμα παραπάνω και ότι καλό είναι να έρθει ας έρθει. Αυτό το βήμα δεν είναι άλλο από το να ξαναγίνει το Κλ.Βικελίδης μια έδρα φόβητρο για κάθε αντίπαλο όπου τόσο εμείς όσο και οι παίκτες μας θα πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο την νίκη και να την απαιτούμε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Σίγουρα εμείς στην κερκίδα δεν παίζουμε μπάλα και δεν μπορούμε να στείλουμε την μπάλα στα δίχτυα, μπορούμε όμως πολύ εύκολα με την φωνή μας και τον παλμό στην κερκίδα να σπρώξουμε τους παίκτες μας στην νίκη. Αυτό ακριβώς θα πρέπει να γίνει την Κυριακή το απόγευμα κόντρα στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι που κρύβει πολλές παγίδες και δεν θα πρέπει ούτε στιγμή να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο μας. Αν υπάρχει μια ομάδα στο ξεκίνημα αυτού του πρωταθλήματος όπου σε θεωρητικό επίπεδο μπορεί να μπει σφήνα στον δρόμο μας προς την πρώτη 5αδα(όπως έγινε τα τελευταία χρόνια με Ολυμπιακό Βόλου ,Λάρισα και Πανιώνιο) αυτή είναι η ομάδα του Ατρομήτου. Με μεταγραφές ουσίας και έναν προπονητή που έχει δείξει ότι επιδιώκει η ομάδα του να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να μην "χάνεται" σε βαθμολογικές σκοπιμότητες και σε συνδυασμό με την ανετοιμότητα όλων των ομάδων την συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο αγώνας της Κυριακής είναι αρκετά δύσκολος. Από την άλλη όμως στα Γιάννενα αν και ήταν το πρώτο παιχνίδι επι Τσιώλη που δεν σκοράραμε ανά διαστήματα παίξαμε εκπληκτικό ποδόσφαιρο και δείξαμε ότι με λίγη τύχη ή προσοχή παραπάνω μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα. Με τον Τσέζαρεκ να επιστρέφει στο βασικό σχήμα, τον Νέτο να αγωνίζεται στην φυσική του θέση μετά την φυγή του Βαγκελί, τον Ντίκο ίσως να ξεκινάει  βασικός και τον Γιάκομπ λογικά στον πάγκο αναμένεται να δούμε ελαφρώς διαφορετική ομάδα από αυτήν που είδαμε πριν 2 εβδομάδες στα Γιάννενα. Μπορεί τα φιλικά του περασμένου σαββατοκύριακου να μας άφησαν άσχημες εντυπώσεις άλλα όλοι καταλαβαίνουμε ότι με μια νίκη την Κυριακή όλα αυτά θα ανήκουν στο παρελθόν και η ομάδα θα μπορεί να συνεχίσει τον δρόμο της απερίσπαστη μακριά από γκρίνιες και αμφισβητήσεις. Φυσικά όμως για να έρθει η νίκη θα πρέπει και οι παίκτες μας να δείξουν το καλό τους πρόσωπο, να είναι σοβαροί για 90'  και να κάνουν τις ευκαιρίες γκολ. Την ίδια στιγμή βέβαια ελπίζουμε ο Σπάθας που ορίστηκε να διευθύνει το παιχνίδι να μην μιμηθεί τον συνάδελφο του Τριτσώνη και να μην βλέπει φάσεις στα 2 μέτρα... Πάντως ανεξάρτητα από τις γνωστές διαιτητικές προκλήσεις δεν θα πρέπει να ξεφύγουμε για τον απλό λόγο ότι οι ποδοσφαιρικές "αρχές" ψοφάνε να βρουν λόγο να μας τιμωρήσουν και να δείξουν με το φτωχό τους μυαλό ότι όλες οι ομάδες,  όλοι οι οπαδοί  και όλοι όσοι κινούνται στον χώρο του ποδοσφαίρου είναι σαν τα μούτρα τους... Τα λόγια είναι περιττά και η αντίστροφη μέτρηση για να βρεθούμε δίπλα στην αγαπημένη μας ομάδα έχει ξεκινήσει! Άιντε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ τρέλανε μας!