Ολοκληρώθηκε πριν από λίγες ώρες η πολυαναμενόμενη συνέντευξη τύπου του Θόδωρου Καρυπίδη πριν από λίγο με τους περισσότερους φίλους της στο τέλος απλά να αναρωτιούνται για ποιο λόγο ακριβώς πραγματοποιήθηκε αυτή η "ομιλία".  Αυτό πάντως που σίγουρα έγινε ξεκάθαρο είναι ότι πρόεδρος της ΠΑΕ προφανώς και έχει παρεξηγήσει τον ρόλο του σε μια λαοφιλή όπως είναι ο ΑΡΗΣ.

Με ανάλυση της επικαιρότητας(φυγή Ερέρα, αμφισβήτηση Παντελίδη, κωλυσιεργία στις μεταγραφές, γκρίνια για Διαμαντόπουλο) σε καφενειακό επίπεδο έμοιαζαν περισσότερο οι δηλώσεις του προέδρου της ΠΑΕ δείχνοντας ότι δεν το έχει το επικοινωνιακό παιχνίδι καθόλου. Πικρία για την αμφισβήτηση που δέχεται, αναφορές στον Γολγοθά των προηγούμενων ετών(για να μην είμαστε και αχάριστοι) και μια επίθεση προς τον κόσμο της ομάδος με έναν τρόπο που περισσότερο θα ταίριαζε σε έναν απλό οπαδό παρά σε έναν πρόεδρο από τον οποίο θα περιμέναμε πιο τεχνοκρατικές τοποθετήσεις αλλά και σαφώς περισσότερες λεπτομέρειες για το αύριο της ομάδος. Ανάμεικτες εντυπώσεις άφησε και η τοποθέτηση του περί οργάνωσης της ομάδος(εκτός αγωνιστικού) όταν με μια απλή βόλτα στο Κλ.Βικελίδης, στα γραφεία, στη μπουτικ και στο e-shop  παρατηρείς μια εικόνα μεταξύ προχειρότητας και ημιεγκατάλειψης . Παρόλα αυτά από τη στιγμή που όπως τόνισε έχει πλάνο για τον εκσυγχρονισμό του γηπέδου, κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για τις ακαδημίες και πάνω από όλα άπαντες είναι και θα είναι πληρωμένοι στο τέλος της σεζόν θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο ΑΡΗΣ είναι σε καλό δρόμο. Αρκεί φυσικά και μέσα στο γήπεδο η ομάδα να προχωρήσει και όσοι είναι υπεύθυνοι για το αγωνιστικό κομμάτι να μας δείξουν ότι μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα εκεί που της αξίζει.

Περισσότερο με προσωπικό ξέσπασμα του Θ.Καρυπίδη παρά με επίσημη συνέντευξη τύπου του προέδρου της ΠΑΕ ΑΡΗΣ ακούσθηκαν οι σημερινές δηλώσεις. Δεν ακούσαμε κάτι καινούργιο, δεν γίναμε σοφότεροι σε σχέση με ότι έχει συμβεί από το καλοκαίρι έως και σήμερα και σίγουρα δεν μπορούμε νιώθουμε σίγουροι για το αύριο της ομάδος μέχρι να δούμε κάποιο ξεκάθαρο πλάνο να εφαρμόζεται. Η στήριξη προς την ομάδα ήταν, είναι και θα είναι πάντα δεδομένη για τον Αρειανό οπαδό και αυτό είναι κάτι που δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα ή τις αγωνιστικές επιτυχίες(αποδεδειγμένα). Όπως όμως υπάρχει η στήριξη και η αποθέωση υπάρχει και η κριτική και η κατακραυγή. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το κατανοήσουν τόσο αυτοί που είναι σήμερα στον οργανισμό που λέγεται ΑΡΗΣ όσο και αυτοί που θα θελήσουν αύριο να έρθουν στην μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδος!

ΥΓ. Τα λόγια είτε όμορφα είτε άσχημα πάντα θα είναι λόγια. Οι πράξεις κάνουν τη διαφορά και αυτό ακριβώς χρειάζεται ο Αρειανός οπαδός μετά από δεκαετίες γεμάτο λόγια λόγια λόγια…

ΥΓ2. Ο άλλος λέει το καλό με τον Καρυπίδη(και τον κάθε Καρυπίδη) είναι ότι δεν υπόσχεται πράγματα… Δηλαδή δεν σου λέει ψέματα θα κάνω τον ΑΡΗ πρωταθλητή, θα χτίσω νέο γήπεδο ή θα βρω τον άνθρωπο που θα τα πετύχει όλα αυτά… Τι; Δεν είναι καλόαυτό;

ΥΓ3. Με το υπάρχουν και χειρότερα κανείς δεν προχωράει μπροστά.

Οριστικό τέλος για τον Ερέρα από τον πάγκο της ομάδος που φαίνεται να χρεώνεται την μέτρια πορεία της ομάδος και κυρίως την αδυναμία του να βρει λύσεις και να βελτιώσει την συνολική εικόνα. Η πίεση για το αποτέλεσμα και η ανάγκη για αλλαγή τελικά υπερίσχυσε του δρόμου της υπομονής και έτσι ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να στρέψει το βλέμμα του αλλού και να ψάξει να βρει νέο καπετάνιο σε αυτή την περίεργη χρονιά της επανόδου στην σουπερλίγκα.

5 ήττες και 4 νίκες ο απολογισμός του Ισπανού προπονητή με τις 3 από αυτές τις ήττες να έρχονται απέναντι στις 3 πιο δυνατές ομάδες της σουπερλίγκας. Αποτελέσματα που αν τα δεις έστω και με λίγο συναίσθημα κρίνονται απογοητευτικά για τον ΑΡΗ που θέλουμε αλλά με μια πιο καθαρή και απόμακρη ματιά ίσως και να είναι φυσιολογικά για μια ομάδα που 4 χρόνια απουσίαζε από την πρώτη κατηγορία. Όχι ότι οι μαύρες χρονιές που ζήσαμε ορίζουν και το γενικότερο στάτους του ΑΡΗ μας και η σκιά των μαρτυρικών χρόνων θα πρέπει να κουκουλώνει τα πάντα όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν δεν υπάρχει το χρήμα για να κάνεις άλματα προόδου το μόνο που μπορείς να κάνει είναι μικρά βήματα προόδου με μεγάλη προσοχή. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την εικόνα των αγώνων και τον "κρύο" τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι 4 από τις 5 ήττες τότε είναι που χάνεται κυριολεκτικά η μπάλα… Μικρές λεπτομέρειες ήταν αυτές που έκαναν τη διαφορά και το αποτέλεσμα στράβωσε αλλά με τα αν και τις υποθετικές πραγματικότητες δεν γίνεται καμία ομάδα να προχωρήσει μπροστά. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη η ομάδα να προχωρήσει μπροστά ήταν που οδήγησε στην απόφαση της αλλαγής προπονητή. Δεν είναι υπερβολικό να παραδεχτούμε ότι από την έναρξη του πρωταθλήματος η ομάδα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αλλά έκανε και βήματα πίσω. Η αδιαπέραστη άμυνα έδωσε τη θέση της στην απόλυτη ποδοσφαιρική αφέλεια την ίδια στιγμή που η φλυαρία στην επίθεση και η έλλειψη δημιουργικότητας παρέμεινε ίδια και απαράλλαχτη.  Και αυτή η εικόνα στασιμότητας(αν όχι χειρότερη) δεν έχει να κάνει με το αν ήμασταν τυχεροί ή άτυχοι ή αν αδικηθήκαμε από κάποιο "κοράκι". Αυτή η εικόνα έχει να κάνει με την καθημερινή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και την καθαρή σκέψη του προπονητή που προσπαθεί να λύσει ένα ένα τα προβλήματα. Το γιατί δεν μπόρεσε ο Ερέρα να βρει τις λύσεις είναι άλλο θέμα που χωράει πολύ συζήτηση…

Το αν ο Καρυπίδης βιάστηκε να "χρεώσει" τα πάντα στον Ερέρα είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία του χρόνου. Στο παρελθόν με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις η αλλαγή προπονητή έφερνε σχεδόν πάντα θετικά αποτελέσματα. Το ενδιαφέρον όλων πλέον στρέφεται στην επιλογή του νέου προπονητή. Επιλογή που θα δείξει τι ΑΡΗ θέλει ο Καρυπίδης όπως έδειξε και το καλοκαίρι με την επιλογή Ερέρα παρά τη δυσάρεστη κατάληξη.

ΥΓ. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος στην ιστοσελίδα μας… είναι από τις περιπτώσεις που έχουν όλοι τα δίκια τους. Και αυτοί που βλέπουν ότι η ομάδα έχει δυναμική και οφείλει να παίρνει αποτελέσματα μέσα στο γήπεδο και αυτοί που προτιμούν τον δρόμο της "υπομονής" και της στήριξης στο πρόσωπο ενός προπονητή που θα τον αφήσουν να δουλέψει απερίσπαστο.

ΥΓ2. Και αυτό το ότι πρέπει πάντα κάτι να κρύβεται από πίσω κάπου κουράζει… Την μια η ομάδα στήνεται, την άλλη ο παίκτης παίζει γιατί έχει όρο στο συμβόλαιο του, την άλλη έχουμε "φάγωμα" του προπονητή… Δηλαδή το σενάριο να έχουμε έναν προπονητή με εμμονές όπως σχεδόν όλοι προπονητές που απολύθηκε επειδή δεν έχει βελτιώσει καθόλου την ομάδα και έχει 5 ήττες σε 9 αγωνιστικές είναι τόσο ακραίο;

Ένας εντελώς διαφορετικός ΑΡΗΣ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια αναμένεται να δούμε σήμερα το απόγευμα στο Κλεάνθης Βικελίδης, εκεί όπου η αγαπημένη μας ομάδα θα αντιμετωπίσει τον Αήττητο Σπάτων. Ένα παιχνίδι θεωρητικά εύκολο που θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε ώστε να προχωρήσουμε χωρίς άγχος στον θεσμό του κυπέλλου που είναι εκ των βασικών στόχων μας.

Αναγνωστόπουλος, Καντιμοίρης, Colazo, Hugo Souza, Diguiny, Basha, Younes, Martinez, Menendez, Pedro Vitor, Ναζλίδης, Δεληζήσης, Τζανακάκης, Παυλίδης, Ιντζόγλου, Διαμαντόπουλος, Καλλίδης, Μπαγκαλιάνης αποτελούν την 18αδα για τη σημερινή αναμέτρηση κάτι που δείχνει ξεκάθαρα την πρόθεση του Ερέρα να ξεκουράσει κάποιους παίκτες αλλά και να δώσει την ευκαιρία σε κάποιους άλλους. Ο Μαρτίνεζ για τον οποίο έχει γίνει αρκετός ντόρος λογικά θα πάρει επιτέλους φανέλα βασικού, το δίδυμο Δεληζήση - Σόουζα θα παίξει για πρώτη φορά φέτος μαζί ενώ σημαντική θα πρέπει να θεωρείται και η παρουσία του Βιτόρ που αν και στα φιλικά παιχνίδια έχει δείξει εξαιρετικά στοιχεία ακόμη δεν έχει πάρει την ευκαιρία από τον Ερέρα. Παράλληλα κάτι σαν εξετάσεις θα πρέπει να λογίζεται το σημερινό παιχνίδι για τον Κολάσσο που ως τώρα δεν έχει αξιοποιήσει καμία από τις ευκαιρίες που έχει πάρει. Αυτό πάντως που θα πρέπει οπωσδήποτε να προσέξει ο ισπανός προπονητής είναι να μην ρισκάρει τη νίκη για τις δοκιμές του. Ανεξάρτητα πάντως από τις τελικές επιλογές ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κάνει το καθήκον του σήμερα αλλά και να δουλέψει ενόψει του δύσκολου παιχνιδιού με τον Ολυμπιακό την Κυριακή.

Τα πρόσφατα ανεπιτυχή αποτελέσματα επιβάλλουν αλλαγές σε πρόσωπα και αγωνιστική φιλοσοφία χωρίς ωστόσο παιχνίδια σαν το σημερινό να μπορούν να αποτελέσουν κάποιο κριτήριο για τη συνέχεια. Η ομάδα έχει 2 σημαντικούς στόχους και θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να τους διεκδικήσει μέχρι το τέλος. Οι 3 συνεχόμενες ήττες έχουν μετριάσει αρκετά τον ενθουσιασμό που υπήρχε στην αρχή και η ανάγκη για μια νίκη με καλή εμφάνιση ακόμη και κόντρα στον Αήττητο Σπάτων είναι επιτακτική.