Ημέρα ανακοινώσεων η σημερινή για την ΠΑΕ ΑΡΗΣ με το σήριαλ του προπονητή να λαμβάνει επιτέλους τέλος και τον Δημήτρη Σπανό να πιάνει άμεσα δουλειά στην άκρη του πάγκου  της αγαπημένης μας ομάδος! Μια προσωπική επιλογή του Μυροφορίδη που όπως από την αρχή έγινε ξεκάθαρο ο ΑΡΗΣ της νέας αγωνιστικής σεζόν θα έχει την υπογραφή του. Την ίδια στιγμή επισημοποιήθηκε το αναμενόμενο διαζύγιο με τον Κωστένογλου και λύθηκε το συμβόλαιο-θηλιά του Ραφίκ Τζιμπούρ, κινήσεις που έστω και προσωρινά τραβάνε την σκέψη μας μακριά από τον πονοκέφαλο που έχει προκαλέσει το πρόβλημα με την αδειοδότηση της νέας "καθαρής" ΠΑΕ ΑΡΗΣ.

Στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων ακόμη και οι πιο απλές κινήσεις γίνονται σε σήριαλ, όπως αυτό της επιλογής του προπονητή που πέρασε από χίλια δύο κύματα μέχρι να φθάσουμε στον Δ.Σπανό. Ένας προπονητής με μεγάλη εμπειρία απο Football League αλλά μηδαμινή εμπειρία από "καράβια" που πλησιάζουν έστω και λίγο στο μέγεθος του ΑΡΗ. Παρόλα αυτά όπως δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στην ονοματολογία που ακολούθησε στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου δεν θα δώσουμε και τώρα μιας και η κατάσταση του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια σε συνδυασμό με την γενικότερη αυξανόμενη απαξίωση του Ελληνικού ποδοσφαίρου δεν επιτρέπει σκέψεις για ονόματα που προκαλούν αίσθηση. Εμείς θα κρατήσουμε τις δηλώσεις του όπου είπε ο ίδιος δεν θέλει λόγια αλλά δουλειά και έργα μέσα στο γήπεδο. Το θετικό είναι ότι έστω και καθυστερημένα έχουν αρχίσει οι "φήμες" να γίνονται επίσημες ανακοινώσεις και ο ΑΡΗΣ μας να δείχνει να βαδίζει κάπου. Σίγουρα η αναμενόμενη πώληση του Σ.Διούδη, η αποχώρηση του Πίτου Γκαρσία, οι οριακές διαπραγματεύσεις με Τάτο και Ίλιτς, το θολό τοπίο με τον Σόουζα, οι δυσκολίες στην λύση συμβολαίου με τους Μιλούνοβιτς και Καράμπελα που  προβληματίζουν, δεν μας κάνουν και πολύ αισιόδοξους αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει εύκολα με τις αντίστοιχες κινήσεις. Πλέον δικαιολογίες δεν υπάρχουν και θα πρέπει η τριπλέτα Καρυπίδη, Μυροφορίδη και Σπανού να δείξουν ότι και θέλουν και μπορούν να πετύχουν φέτος.

Όσο και αν θέλουμε όμως να στρέψουμε την προσοχή μας αποκλειστικά στο αγωνιστικό δυστυχώς η διοικητική τρικυμία στον ΑΡΗ δεν μας το επιτρέπει. Η μη αδειοδότηση της ομάδος σε πρώτο βαθμό για κάποια ευτελές ποσά και κάποιους επιπόλαιους(?!?!) χειρισμούς επισημοποίησε σε μεγάλο βαθμό τους φόβους όλων μας σχετικά με τον κ.Καρυπίδη και τα οικονομικά δεδομένα της ομάδος. Και μόνο ότι μιλάμε για μια νέα ΠΑΕ με έξι μήνες ζωής είναι αδιανόητο να υπάρχει οικονομική ασυνέπεια και λοιπές "ατασθαλίες". Τα ρεπορτάζ λένε ότι ο ΑΡΗΣ θα πάρει την άδεια σε δεύτερο βαθμό κάτι που το ευχόμαστε ολόψυχα γιατί η ομάδα θα πρέπει να χτιστεί χωρίς εμπόδια με μοναδικό στόχο την άνοδο. Η αδειοδότηση όμως από μόνη της δεν αρκεί για να διώξει την αγωνία και την αβεβαιότητα όλων μας για το μέλλον του ΑΡΗ. Χρειάζεται ακόμη πολύ δουλειά και πολλές πράξεις από τον κ.Καρυπίδη για να μπορέσουμε έστω και λίγο να τον εμπιστευτούμε. Όσο για το απεχθές σενάριο που θέλει να μην παίρνουμε άδεια... καλύτερα ας το αφήσουμε στην άκρη...

ΥΓ. Μικροποσά που δεν πληρώνονται, διοικητικά λάθη υπερβολικής αφέλειας, κωλυσιεργία σκεπασμένη με εκκωφαντική σιωπή που μπλέκουν τον ΑΡΗ σε περιπέτειες και μπορεί να τον σπρώξουν από την μια στιγμή στην άλλη στον γκρεμό χωρίς να το πάρουμε καν χαμπάρι... Βρε ποιον μου θυμίζει αυτή η κατάσταση;

ΥΓ2. Πάντως αν υπήρχε ένα χρονικό σημείο όπου θα έπρεπε η ομάδα σε αγωνιστικό επίπεδο να πάει σε χέρια Αρειανών(προπονητών, βοηθών, γυμναστών. τεχνικών διευθυντών, κτλ) σίγουρα τα τελευταία χρόνια αποτελούσαν την ιδανική ευκαιρία... που μάλλον χάθηκε...

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της φετινής αγωνιστικής σεζόν και πριν καλά καλά εξαντληθούν και οι τελευταίες μας ελπίδες για άνοδο στην σούπερλιγκα στα χαρτιά, και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κάνει την πρώτη του ήττα ενόψει της νέας αγωνιστικής σεζόν! Μπορεί να μην πρόκειται για 11 εναντίον 11 πάνω στο χόρτο αλλά σίγουρα η απόφαση του Ν.Παπαδόπουλου που ενώ είχε σχεδόν συμφωνήσει(όπως μας παρουσιάστηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ)  με τον κ.Καρυπίδη να επιλέξει τον ΟΦΗ αποτελεί σίγουρα κάποιου είδους ήττα. Μάλιστα οι πληροφορίες που θέλουν την ομάδα της Κρήτης να ταλανίζεται από σοβαρά οικονομικά προβλήματα που είναι εν γνώση του Ν.Παπαδόπουλου μας κάνει να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο για τους λόγους της επιλογής του...

Για όσους παρακολουθούν το PlanetARIS.gr είναι σε γενικές γραμμές γνωστό ότι τους Έλληνες προπονητές(πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) δεν τους έχουμε σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Ιδίως στο ποδόσφαιρο το επίπεδο και ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζουν όλα αυτά που συμβαίνουν στο Ελλαδιστάν μόνο κάτι το θετικό δεν έχουν  να προσφέρουν σε μια ομάδα που θέλει να παλέψει μακριά από το παρασκήνιο και να ξεχωρίσει όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Όταν όμως τα ονόματα που παίζουν για τη θέση του προπονητή είναι των Βοσνιάδη, Παντελίδη, Παπαδόπουλου αλλά ακόμη και αυτό του Κωστένογλου του οποίο το διαζύγιο ακόμη να επισημοποιηθεί τότε ναι ανάμεσα σε αυτούς ο Ν.Παπαδόπουλος μας έκανε το κλικ παραπάνω. Λίγο το πέρασμα του από τον ΑΡΗ που είχε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού αλλά και το έργο του με Ηρακλή και ΟΦΗ(στον β γύρο) και η καλή συνεργασία που αναμενόταν να έχει με τον Μυροφορίδη(άλλο ένα "σπουδαίο" όνομα) που ούτε και αυτός έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα μας έκαναν έστω και θεωρητικά να πιστέψουμε ότι ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε τη νέα χρονιά να έχει περισσότερη ουσία και αποτελεσματικότητα από ότι φέτος. Και όμως ο κ.Καρυπίδης για πολλοστή φορά απέδειξε ότι ούτε την "πειθώ" διαθέτει αλλά ούτε και την "διπλωματία" που απαιτείται σε τέτοιες διαπραγματεύσεις καταφέρνοντας να μας κάνει να αισθανόμαστε ακόμη και στο θέμα επιλογής προπονητή χαμένοι από έναν σεβαστό σύλλογο όπως είναι ο ΟΦΗ ο οποίος όμως είναι σαφώς μικρότερο μέγεθος από εμάς. Και το ότι πίσω από αυτή την απόφαση του Ν.Παπαδόπουλου μπορεί να υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που έχουν να κάνουν περισσότερο με τις απαιτήσεις ενός επαγγελματία προπονητή παρά με κάτι προσωπικό είναι που μας κάνει να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο για το μέλλον της αγαπημένης μας ομάδας.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε την απάθεια σε ότι έχει να κάνει με την διεκδίκηση των ελαχίστων πιθανοτήτων που υπάρχουν για να ανέβει ο ΑΡΗΣ ως τρίτος(ή και δεύτερος με την υπόθεση της Λαμίας) στην θέση του Ηρακλή, τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στο θέμα της συμφωνίας με τους παίκτες ώστε να υπογράψουν για την αδειοδότηση και τις διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες που εκκρεμούν στο μέτωπο της αδειοδότησης τότε το μέλλον φαντάζει ιδιαίτερα δυσοίωνο. Σε όλα τα παραπάνω η απάντηση μας θα έπρεπε να ήταν μια οργανωμένη αντίδραση που θα εκφραζόταν μέσω του Α.Σ. . Όταν όμως ως κόσμος αυτής της ομάδος έχουμε αποδεχθεί μοιρολατρικά ότι αυτοί εκεί στον Α.Σ. έχουν διακοσμητικό ρόλο και κάνουν σωστά την δουλειά τους και κρυβόμαστε πίσω από το "και αν φύγει αυτός ποιος θα έρθει" τότε όλα αυτά που βιώνουμε αλλά και αυτά που θα ζήσουμε μάλλον είναι φυσιολογικά... 

ΥΓ. Και κάπως έτσι ξαναφουντώνουν τα σενάρια που ακουγόντουσαν στο ξεκίνημα του κ.Καρυπίδης και τις σχέσεις του με τον Ι.Σαββίδη. Άραγε τι να σκέφτονται αυτοί που τον "επέβαλλαν" στον ΑΡΗ όπως τον επέβαλλαν;

Με τον ΑΡΗ να ανατρέπει το εις βάρος του 0-1 στο Β ημίχρονο με γκολ των Καπνίδη και Νέτο ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα της Football League με την ομάδα μας να κατακτά την 3η θέση... Ένα φινάλε που κανείς δεν το περίμενε το περασμένο καλοκαίρι και όπως ήταν αναμενόμενο σκόρπισε απογοήτευση και θλίψη σε όλους μας, Μια απογοήτευση που φάνηκε ξεκάθαρα και από τις άδειες κερκίδες του Κλεάνθης Βικελίδης σε έναν αγώνα που υπό "φυσιολογικές συνθήκες" θα αποτελούσε την φιέστα της επιστροφής του ΑΡΗ εκεί που ανήκει...

Μια αποτυχία με βασικό υπεύθυνο τον Θ.Καρυπίδη και όλες τις επιλογές του από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι και σήμερα όπου οδήγησαν τον ΑΡΗ μας σε πλήρη πανωλεθρία εντός και εκτός γηπέδου. Από την οργάνωση και στελέχωση σε στυλ ομάδος χωριού, με έναν προπονητή  που και στο παρελθόν είχε δείξει τα "διαπιστευτήρια" του και μεταγραφές για τα μάτια κόσμου χωρίς ουσία κατάφερε με τους συνεργάτες του να παρουσιάσει έναν ΑΡΗ που από τα φιλικά ούρλιαζε ότι δεν περπατάει πάνω στο  χορτάρι... Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία του ίσως και να ήταν αυτή εκτός των αγωνιστικών χώρων. Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας σχεδόν σε κάθε παιχνίδι αντιμετώπιζε εχθρικές διαιτησίες οι πρωτοπόροι και ιδιαίτερα η Λαμία έπαιρνε τα δωράκια της από διαιτητές και αντιπάλους με φάσεις που έβγαζαν μάτια. Μέχρι και στο δικαστικό μέτωπο ο Θ.Καρυπίδης έριξε το καράβι στα βράχια με την υπόθεση Ντουρμισάι που θα μπορούσε ακόμη και σήμερα μετά την γκέλα της Λαμίας μας με την Καρδίτσα να μας χαρίσει την άνοδο να φαντάζει ένα ανέκδοτο αντίστοιχο με την υπόθεση της ένστασης για το κεκλεισμένων με τη Νίκη Βόλου... Φυσικά και από την εξίσωση της αποτυχίας δεν γίνεται να λείπουν οι παίκτες και οι 2 προπονητές με τον Ν.Αναστόπουλο να έχει την μερίδα του λέοντος αλλά και τον Κωστένογλου όπως φάνηκε και από την βαθμολογική συγκομιδή να μην καταφέρνει ουσιαστικά να αλλάξει κάτι. Όλα λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος...

Και κάπως έτσι τελείωσε και η 3η χρονιά του restart... ενός restart που σύμφωνα με τους εμπνευστές του θα έπρεπε ο Αρειανός εδώ και λίγες ημέρες να σκέφτεται τα Ευρωπαϊκά του ταξίδια... Αντί για αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να συνειδητοποιήσουμε ότι για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ μας θα απέχει από την σουπερλίγκα και όλες αυτές τις επιτυχίες που θέλουμε να ζήσουμε...  Το χειρότερο από όλα είναι ότι μετά την περιπέτεια Κάλας και Γαλανού ακολούθησε το φιάσκο με την εκλογή Αρβανιτίδη για να επιβάλλουν κάποιοι συνΑρειανοί μας τον Καρυπίδη που πλέον είναι ανεπιθύμητος, κάτι απόλυτα φυσιολογικό για κάποιον που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά... Αν στο παραπάνω προσθέσουμε το οικονομικό άνοιγμα που φημολογείται ότι υπάρχει, την περιορισμένη δυναμική του Καρυπίδη όπως αποδείχθηκε, την "αποχή" της ευρείας μάζας του κόσμου του ΑΡΗ από το γήπεδο, την αδρανοποίηση όλων όσων έκαναν καταλήψεις, διαμαρτυρίες στα δικαστήρια και απειλούσαν όσους δεν υιοθετούσαν τις θέσεις τους περί Γ Εθνικής αλλά και την πλήρη ανυπαρξία του Α.Σ. που στήριξε τα πάντα με την υπόσχεση μιας "ταμειακής διευκόλυνσης" τότε ίσως ο ΑΡΗΣ σήμερα να έχει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με τα χρέη που τον βασάνιζαν πριν λίγα χρόνια... 

ΥΓ. Όσο ειρωνικό είναι το σημερινό αποτέλεσμα της Λαμίας με την Αναγέννηση Καρδίτσας άλλο τόσο ύποπτη φαντάζει η σιωπή της διοίκησης της ΠΑΕ και του ΑΣ αλλά για την μη εκδίκαση της υπόθεσης Ντουρμισάι... Γιατί στην Ελλάδα είμαστε και όλοι ξέρουμε ότι αυτές οι υποθέσεις για ομάδες σαν τον ΑΡΗ δεν περπατάνε με κρυφές συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά με συντονισμένες αντιδράσεις όλου του οργανισμού που λέγεται ΑΡΗΣ.

ΥΓ2. Με τις ξευτίλες που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια περιθώρια για ντροπές δεν υπάρχουν. Ακόμη και 1% να υπάρχει τρόπος να ανέβει ο ΑΡΗΣ στα χαρτιά θα πρέπει να διεκδικηθεί από τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ αλλά και τον Α.Σ. και αυτό είναι κάτι που δεν χωράει συζήτηση.

ΥΓ3. Με μεγάλη έκπληξη διάβασα μια ευχαριστήρια επιστολή ενός συνΑρειανού στο Pressars προς τον προπονητή Κωστένογλου και την προσφορά του στην ομάδα μας... Ίσως το πιο θλιβερό από όλα είναι ακριβώς αυτή η αλλοίωση του DNA του Αρειανού που πλέον το τι γίνεται στους αγωνιστικούς χώρους και το τι γράφουν τα αποτελέσματα και οι βαθμολογίες δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο. Αρκεί να είσαι κύριος, κομψός, συνετός, να κρατάς χαμηλούς τόνους και να μιλάς όμορφα... τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα...

Με μια πολύ ωραία κεφαλιά του Καπνίδη ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάει τη νίκη γοήτρου σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι. Μια νίκη χωρίς αντίκρυσμα σε έναν αγώνα που στην αρχή της χρονιάς τον περιμέναμε αν όχι σαν γιορτή, τουλάχιστον με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε ένα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης. Αντιθέτως η απογοήτευση από την χαμένη άνοδο σε συνδυασμό με την βροχερή ημέρα οδήγσε στην σημερινή εικόνα του γηπέδου κάτι που σε μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα του για τον ΑΡΗ του Καρυπίδη, του Κωστένογλου και των παικτών.

Ο Απόλλων ήρθε για τουρισμό στην Θεσσαλονίκη και αυτό φαινόταν από το ξεκίνημα του αγώνα. Οι παίκτες μας έλεγχαν εύκολα τον ρυθμό αλλά η δημιουργία ευκαιριών ήταν και σήμερα όπως και όλη την χρονιά η μεγάλη πληγή για την ομάδα. Τα μακρινά σουτ του Τάτου και του Πίτου Γκαρσία δεν έβρισκαν στόχο, οι εμπνεύσεις του Ντούνη δεν είχαν ουσία ενώ οι σέντρες μας και τα στημένα κατέληγαν στο κενό. Στο 71' όμως ο Πίτου Γκαρσία έκανε την σέντρα και ο Καπνίδης με εξαιρετική γυριστή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ελάχιστες φορές ενοχλήθηκε ο Διούδης που όμως στις 1-2 επικίνδυνες φάσεις του Απόλλων ήταν εκεί.

Σίγουρα όλους μας πονάει να βλέπουμε το γήπεδο μας άδειο, όταν όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε ζήσει όλα αυτά που έχουμε ζήσει η σημερινή εικόνα φαντάζει ως λογική εξέλιξη. Άγνωστο για το ενδιαφέρον με τον κ.Μπούμπουρα καταλήξει σε αλλαγή ιδιοκτησιακού αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε το συντομότερο δυνατό να ξεκαθαρίσει το θέμα. Το να βρίσκεται ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή μεταξύ του Καρυπίδη που σχεδιάζει την επόμενη ημέρα και ενός νέου επενδυτή μόνο κακό κάνει. Σε καμία περίπτωση ο κ.Καρυπίδης δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και το ιδανικό σενάριο θα είναι μέσα στις επόμενες ημέρες να γίνει ο γάμος με τον κ.Μπούμπουρα ώστε όλοι μας να αναθαρρήσουμε και να αλλάξει και το κλίμα στην ομάδα. Αν όμως δεν γίνει τότε θα πρέπει να αποδεχτούμε τις όποιες εναλλακτικές ρεαλιστικές λύσεις υπάρχουν, μας αρέσουν δεν μας αρέσουν...

Ακόμη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του ΑΡΗ μας γράφτηκε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης όπου η αγαπημένη μας ομάδα δεν μπόρεσε να πάρει τη νίκη κόντρα στην Λαμία και να διατηρήσει τις εναπομείναντες ελπίδες για άνοδο ζωντανές. Ακόμη και αν αυτές οι ελπίδες ήταν ελάχιστες ο προπονητής και οι παίκτες μας όφειλαν σήμερα να πάρουν τη νίκη για το γόητρο και για τον κόσμο... Παρόλα αυτά μέσα στο γήπεδο αποδειχθήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και επιτρέψαμε σε αυτό το ποδοσφαιρικό έκτρωμα της Λαμίας να μας κουνάει και το δάχτυλο...

Η ομάδα μπήκε με διάθεση να σκοράρει από το ξεκίνημα αλλά μετά από 2-3 επικίνδυνες επισκέψεις στα πρώτα 10' του αγώνα γινόταν ολοένα και πιο φανερό ότι υπήρχε δυσκολία στο να δημιουργηθούν ουσιαστικές ευκαρίες. Η πίεση των παικτών της ομάδας του Μπ.Τεννέ δυσκόλευε αφάνταστα το έργο των παικτών μας που παρά την ξεκάθαρη υπεροχή και το παιχνίδι που παιζόταν στο μισό γήπεδο δεν μπορούσαν να απειλήσουν ουσιαστικά τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Ο Κωστένογλου κατάλαβε στο Β ημίχρονο ότι έπρεπε να τα δώσει όλα για όλα παιρνόντας τον Ίλιτς και τον Μπαργκάν αλλά δεν πρόλαβε να αλλάξει την εικόνα της ομάδος. Το άγχος και η απογοήτευση είχε κυριεύσει τους παίκτες με αποτέλεσμα τα τελευταία 20' να περάσουν εντελώς ανώδυνα για την Λαμία. Χαρακτηριστικό στοιχείο της εικόνας μας στο φινάλε του αγώνα ήταν ότι δεν μπορέσαμε να κάνουμε ούτε ένα γέμισμα της απελπίσιας...Ευθύνη για την σημερινή εικόνα όπως και για το τελείωμα της χρονιάς έχει και ο Κωστένογλου. Όταν δεν μπορεί να κατανοήσει την διαφορά του να ξεκινάει ο Καπνίδης βασικός με το να μπαίνει αλλαγή, να μην μπορεί να δώσει λύση στα αμυντικά χάφ με την εμμονή με τον Ρόβα και την "έκπληξη" με τον Μπράβο και όταν δεν καταφέρεις να εμπνεύσεις τους παίκτες σου ώστε να τα δώσουν όλα σε παιχνίδια όπως με τα Τρίκαλα, τις Σέρρες, τον ΟΦΗ και ιδιαίτερα σήμερα τότε σίγουρα έχει και αυτός σημαντικό μερίδιο ευθύνης για αυτή την αποτυχία.

Ο τελευταίος που έχει ευθύνη για την φετινή τραγωδία είναι ο απλός κόσμος της ομάδος. Ο κόσμος που άφησε στην άκρη την πίκρα του για την ξεφτίλα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια και στήριξε αυτή την προσπάθεια. Και όταν λέμε απλό κόσμο εννοούμε όλους τους Αρειανούς που έχουν θέση πίσω από το κάγκελο στην κερκίδα... Οι υπόλοιποι που έχουν φέρει τα "προσωπικά" τους μέσα στην ομάδα ας αναλογιστούν την ζημιά που έχουν κάνει και ας αφήσουν τον σύλλογο επιτέλους να αναπνεύσει...

ΥΓ. Ευχόμαστε όλοι ολόψυχα κόντρα σε όλα τα δεδομένα μιας ζωής που θέλουν τον ΑΡΗ μονίμως να αδικείται από τις διάφορες επιτροπές και ποδοσφαιρικά δικαστήρια να γίνει η έκπληξη κόντρα στα προγνωστικά και ο τρίτος με κάποιο μαγικό τρόπο  να ανέβει. Παρόλα αυτά η αποτυχία... αποτυχία... και η ξεφτίλα... ξεφτίλα...

ΥΓ2. Από τα 13 φιλικά που δώσαμε το καλοκαίρι φώναζε το πράγμα... τότε όμως όσοι τα λέγανε ήταν προπονητές της κερκίδες, ανυπόμονοι, απαισιόδοξοι, μίζεροι και γκρινιάρηδες... Υπομονή, στήριξη, πίστη, εμπιστοσύνη, αισιοδοξία και το ταμείο στο τέλος... Ήρθε η ώρα του ταμείου...

ΥΓ3. Και για αυτούς που ψάχνουν τους λόγους της αποτυχίας του restart αν και θα ασχοληθούμε σύντομα εκτενώς το θέμα... θα ήθελα να ρωτήσω αυτούς που τρέξανε στα δικαστήρια, που έκαναν καταλήψεις, που τραμπούκισαν συνΑρειανούς για να περάσει το δικό τους... Αυτόν τον ΑΡΗ οραματιζόσασταν? ορισμός διοικήσεων στο ποδόσφαιρο με τραμπούκο, ΑΣ με Ψηφίδη και ΠΑΕ με Αλεξανδρίδη? Τελικά από ποιο παρελθόν ακριβώς προσπαθούσαμε να κάνουμε format, restart κτλ?

Εκμηδενίστηκαν και οι τελευταίες ελπίδες για άνοδο  πριν από λίγο στην Κρήτη με τον ΑΡΗ μας να παρουσιάζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων και ουσιαστικά να απουσιάζει από το γήπεδο για σχεδόν 70'.  Παρόλο που ήταν το παιχνίδι της χρονιάς ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος από εμάς και εμείς το μόνο που προσπαθήσαμε ήταν να κλέψουμε τη νίκη. Κάτι που λίγο έλειψε να γίνει στο 94' με τον Τζανακάκη να παίρνει την θέση του Μιλούνοβιτς από το παιχνίδι με τις Σέρρες χάνοντας το άχαστο που θα μας έδινε τους 3 βαθμούς.

Απελπισία ήταν να σε πιάνει παρακολουθώντας τον σημερινό αγώνα... Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που όλοι περιμέναμε από τους παίκτες μας να δαγκώνουν σίδερα και να ματώσουν για τη νίκη είδαμε έναν ΑΡΗ σε παθητικό ρόλο ανήμπορο να κάνει το παραμικρό θετικό. Τα ίδια προβλήματα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς είδαμε και σήμερα, τα ίδια λάθη από τον Κωστένογλου που μετά τα πρώτα παιχνίδια στον πάγκο σταμάτησε να προσπαθεί να διορθώσει τις τρανταχτές αδυναμίες μας στα αμυντικά χαφ αλλά και στην επίθεση θεωρώντας ότι η ομάδα είχε φθάσει στο επίπεδο να κερδίζει παιχνίδια σαν το σημερινό. Όταν όμως μετά το πάθημα στα Τρίκαλα, το μάθημα στις Σέρρες έρχεται και το σημερινό τότε μάλλον το πλάνο νίκης του Κωστένογλου δεν είναι και τόσο καλό... Ανύπαρκτος ο Ρόβας και σήμερα που ως συνήθως ήταν η πρώτη αλλαγή, διστακτικά τα μπακ που είχαν το μυαλό μονίμως στην άμυνα και όπως πάντα ελάχιστες εμπνεύσεις ως μηδαμινές στην επίθεση με τους Καπνίδη και Μπαργκάν να περνάνε καθυστερημένα στο παιχνίδι. Και μόνο ότι ο Διούδης ήταν ο MVP για την ομάδα μας τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε. Και όταν αγωνίζεσαι έτσι λογικό είναι να μην έχεις την τύχη με το μέρος σου και ο Τζανακάκης να σπαταλάει στο φινάλε μια μοναδική ευκαιρία για να κλέψουμε τη νίκη.

Πλέον το να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς για το αν αγωνιστικά μπορούμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου είναι ανούσιο. Όταν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε αυτά που περνάνε από τα πόδια των παικτών μας πόσο παράλογο είναι να ελπίζουμε σε στραβοπατήματα των άλλων; Φυσικά όσο αφορά τον Κωστένογλου και τους παίκτες του θα πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να πάρουν όσους περισσότερους μπορούν μέχρι το τέλος. Αντιθέτως ο κ.Καρυπίδης θα πρέπει να γυρίσει γη και ουρανό ανάποδα ώστε να εκδικασθεί η ένσταση κατά της Λαμίας και να αφαιρεθούν οι 6 βαθμοί... όπως και το θέμα με τις αδειοδοτήσεις που όπως φαίνεται θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μας αυτό το καλοκαίρι... Κρίμα για όλο τον κόσμο της ομάδος που ανυπομονεί να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα... ντροπή σε αυτούς τους λίγους που για τα προσωπικά τους καπρίτσια ρίξανε την ομάδα εδώ...

ΥΓ. Όταν από τα 12-13 φιλικά που είχαμε δώσει αλλά και τα πρώτα παιχνίδια φωνάζαμε γιατί ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Αναστόπουλος τα έχει κάνει μαντάρα στον σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδος, ήμασταν οι προπονητές της κερκίδας που γκρινιάζαμε και γεμίζαμε την ομάδα με αρνητική ενέργεια. Από την άλλη είχαμε πίστη για την άνοδο, εμπιστοσύνη στα στελέχη της ομάδος και υπομονή μέχρι να "στρώσει" η ομάδα.... το ταμείο στο τέλος... χαρείτε το λοιπόν...

ΥΓ2. Μετά το 70' ξύπνησε η ομάδα μας  σήμερα, να δούμε πότε θα ξυπνήσει και ο κόσμος... γιατί στις συνελεύσεις και στα γραφεία ξέρουμε να μπουκάρουμε και να τραμπουκίζουμε συνΑρειανούς για να περάσει το δικό μας αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός στην γειτονιά μας βαριόμαστε να ασχοληθούμε...

Επέστρεψε στις νίκες η ομάδα μας μετά το αρνητικό αποτέλεσμα στα Τρίκαλα παραμένοντας ζωντανός στην μάχη της ανόδου. Ένα καλό δεκάλεπτο όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό για τον ΑΡΗ μας να πάρει τους 3 βαθμούς παρόλο που δεν μπόρεσε να πείσει με την εμφάνιση του. Ο Καπνίδης έκανε το 1-0 στο 63' ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο πολύ καλός Α.Τάτος σήμερα "κλείδωσε" τη νίκη από τα 11 βήματα!

Με αρκετές αλλαγές αποφάσισε να κατεβάσει την ομάδα ο Κωστένογλου εμμένοντας όμως στον ίδιο σχηματισμό που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς. Στο πρώτο ημίχρονο αν και η εικόνα μας ήταν μέτρια με τα γνωστά προβλήματα στον χώρο του κέντρου και την κακή επιθετική λειτουργία υπήρχαν οι ευκαιρίες για να γίνει το 0-1. Στην επανάληψη με τον Καπνίδη να περνάει μέσα και τους παίκτες μας να ανεβάζουν στροφές ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο εκρηκτικός και η ομάδα μας έδειχνε πιο αποφασισμένη σε σχέση με τα πρώτα 45'. Ο δραστήριος Παυλίδης που έπαιξε στη φυσική του θέση σε ένα γύρισμα μέσα στην μεγάλη περιοχή βρήκε τον Καπνίδη που κατάφερε με ωραία προβολή να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και με τους παίκτες μας να παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση ο Καπνίδης έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει το 0-2 στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια της φάσης ο Ρόβας κέρδισε το πέναλτι δεχόμενος σκληρό χτύπημα από τον Α.Ηρακλή. Ο Τάτος ψύχραιμα έκανε το 0-2 και εκεί κάπου τέλειωσε το παιχνίδι. Αν και δεν ήμασταν τόσο καλοί οι αλλαγές του Κωστένογλου είχαν το  επιθυμητό αποτέλεσμα, κάτι φάνηκε ξεκάθαρα σε μια ημέρα όπου 2 από τους πιο καλούς μας παίκτες όπως είναι ο Γκαρσία και ο Ίλιτς ήταν σε μέτρια ημέρα.  Η μετατόπιση του Τζανακάκη στα αριστερά και η επιστροφή του Μπούρμπου στα δεξια λειτούργησε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου κυρίως ο Καράμπελας δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Μακουτά που πήρε χρόνο συμμετοχής δεν μπόρεσε να δικαιώσει όσους φώναζαν για την μη συμμετοχή.

Όσο η Λαμία είναι μπροστά και η εκδίκαση της υπόθεσης για την αφαίρεση βαθμών βρίσκεται στα χαμένα είναι λογικό να βρισκόμαστε άπαντες σε αναμμένα κάβουρνα. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν ο Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να τα δίνουν όλα σε κάθε παιχνίδι να μαζεύουν τους 3 βαθμούς και να περιμένουν το σταβοπάτημα των αντιπάλων. Αυτό που είδαμε στα Τρίκαλα δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε ούτε για πλάκα. Όσο για τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στα άλλα γήπεδα  με τα φιλικά παιχνίδια και την διαιτησία που σπρώχνει καθαρά την Λαμία εκεί θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει να ασχολείται ο κ.Καρυπίδης. Ανακοινώσεις, συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς ή άλλα κόλπα; Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει...

Σε δραστικές κινήσεις αποφάσισε να προχωρήσει ο Κωστένογλου σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει τους παίκτες του ώστε να τα δώσουν όλα στις εναπομείναντες αγωνιστικές. Ο Ραούλ Μπράβο(που ξεκίνησε βασικός στα Τρίκαλα) και ο παραγκωνισμένος Ιντζίδης ήταν αυτοί που "πλήρωσαν τη νύφη" των μέτριων εμφανίσεων και της ήττας στα Τρίκαλα. 

Σίγουρα το τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στην ομάδα, η διοίκηση και ο προπονητής το ξέρουν καλύτερα από εμάς. Όταν όμως διώχνεις ξαφνικά έναν από τους ελάχιστους στόπερ σου τότε παίρνεις ένα μεγάλο ρίσκο για τη συνέχεια του πρωταθλήματος και ουσιαστικά αποδυναμώνεις την ομάδα. Ενώ  και η περίπτωση του Ρ.Μπράβο γεννάει ερωτηματικά, όχι τόσο γιατί αποφάσισε να τον διώξει αλλά γιατί αποφάσισε πριν το κάνει να τον χρησιμοποιήσει βασικό σε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι και μάλιστα σε μια θέση που δεν είχε ξαναγωνιστεί(με τη φανέλα του ΑΡΗ τουλάχιστον). Ναι μεν αυτό που βγήκε προς τα έξω είναι ότι στα Τρίκαλα ο Ρ.Μπράβο πήρε την τελευταία ευκαιρία του αλλά αν η επιλογή των παικτών για την βασική ενδεκάδα σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι γίνεται με τέτοια κριτήρια και οι σκέψεις του προπονητή για τους παίκτες του είναι ανάμεσα στο να χρησιμοποιήσει βασικό ή να τον διώξει εντελώς τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ως τώρα δεν βλέπουμε τη βελτίωση που θα θέλαμε. Το βέβαιο είναι ότι μετά από αυτή την κίνηση άπαντες στην ομάδα κατάλαβαν  τη σοβαρότητα της κατάστασης και ότι κανενός η θέση δεν είναι εξασφαλισμένη. Το αν αυτό θα λειτουργήσει θετικά θα το δούμε πολύ σύντομα.

Με τον ερχομό του νέου προπονητή, άπαντες περίμεναν να δουν την αγωνιστική εικόνα να αλλάζει. Ο προπονητής να χρησιμοποιεί νέα πρόσωπα όπως αξιοποίησε προσωρινά τον Χαριτωνίδη, την ομάδα να παίζει πιο επιθετικά, τους παίκτες ατομικά ο καθένας να προσπαθεί περισσότερα. Ως τώρα η βελτίωση είναι αμυδρή. Ναι μεν η ήττα στα Τρίκαλα ήταν η πρώτη του νέου προπονητή αλλά όταν ο στόχος της ανόδου είναι μονόδρομος ακόμη και μια ήττα θεωρείται πολυτέλεια. Ενώ δεν θα πρέπει να προσπερνάμε ότι και η γενικότερη εικόνα είναι εξίσου μέτρια όπως ήταν και επί ημερών Αναστόπουλου. Σίγουρα η ομάδα χρειαζόταν ένα "ηλεκτροσόκ" ώστε να συνέλθει αλλά πρώτα από όλους θα πρέπει ο ίδιος ο προπονητής να κατανοήσει ότι πρέπει να αλλάξει τα πλάνα του. Διαφορετικά ότι βλέπουμε από την αρχή της σεζόν θα βλέπουμε και στη συνέχεια... Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά πέρα από τη νίκη να δούμε και μια καλή εμφάνιση στα Χανιά που δεν θα είναι ένα "πυροτέχνημα" αλλά θα έχει και συνέχεια. Διαφορετικά...

ΥΓ. Το να αποδεχόμαστε ότι ολόκληρος ο σύλλογος είναι άρρωστος και παλεύει να σταθεί στα πόδια του είναι κάτι που πλέον μας φαίνεται φυσιολογικό. Το να ακούς όμως συνΑρειανούς να δικαιολογούν(και να αιτιολογούν γιατί ξέρουν εκ των έσω) την πλήρη απουσία του ΑΡΗ(ΑΣ, ΠΑΕ, ΚΑΕ) από σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη μας και όχι μόνο πραγματικά με ξεπερνάει... Παλιά είχαμε ένα και καλό "τζουκμποξ", πλέον έχουμε γεμίσει από ανεπίσημους εκπρόσωπους τύπου...

Πολύ κατώτερος του αναμενομένου παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στα Τρίκαλα γνωρίζοντας οδυνηρή ήττα από την τοπική ομάδα. Άνευρη η ομάδα, χωρίς εμπνεύσεις στην επίθεση επέτρεψε τους αντιπάλους να κάνουν το παιχνίδι τους και να φθάσουν δίκαια στη νίκη. 

Όταν σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι μετά βίας έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις 1-2 ευκαιρίες τότε τα λόγια είναι περιττά. Ο Κωστένογλου όχι μόνο δεν κατάφερε να διορθώσει τα προβλήματα που είχαν εντοπιστεί τις προηγούμενες αγωνιστικές αλλά με την τοποθέτηση του Ρ.Μπράβο στα αμυντικα χαφ η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη. Τα μπακ και πάλι ήταν θεατές, ο Πίτου Γκαρσία χάθηκε προσπαθώντας να βοηθήσει στην αμυντική λειτουργία της ομάδος, ο Ίλιτς με το που βγήκε ο Τάτος περιορίστηκε αρκετά ενώ ο Καπνίδης και πάλι δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Τραγική η αντίδραση του Ταυλαρίδη που έδωσε την ευκαιρία στον διαιτητή να τον αποβάλει σε ένα χρονικό σημείο που θα μπορούσε να αντιστραφεί η κατάσταση. Μόνο ο Διούδης προσπάθησε να δείξει κάτι χωρίς όμως να βρει συμπαραστάτες στην προσπάθεια του.

Παρά την ανωτερότητα του αντιπάλου για πολλοστή φορά αντιμετωπίσαμε άκρως εχθρική διαιτησία. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε και θα πρέπει σε όλα τα παιχνίδια να μπαίνει πιο δυνατά αλλά με διαιτησίες σαν τις σημερινές ακόμη και την μαχητικότητα που ζητάμε να δείξουν οι παίκτες μας είναι σε άμεση εξάρτηση με το πως μας σφυρίζουν. Πλέον τα κουμπιουτεράκια έχουν ξαναβγεί και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην ένσταση κατά της Λαμίας. Φυσικά και ο Κωστένογλου θα πρέπει επιτέλους να αλλάξει κάποια πράγματα προς το καλύτερο και όχι απλά να εμμένει στα ίδια και στα ίδια με τον προκάτοχο του...

ΥΓ. Το να ζητάμε ευθύνες από τον Κωστένογλου τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι αστείο... Αν ψάχνουμε ευθύνες ας κοιταχτούμε επιτέλους στον καθρέφτη που επιτρέπουμε στον κάθε τυχάρπαστο να έρχεται στην ομάδα μας και να τον στηρίζουμε με λύσα μπας και τελικά καταφέρει να δείξει κάτι... Τα ίδια στο ποδόσφαιρο, τα ίδια και στο μπάσκετ. Δεν φέρνεις αποτελέσματα? ΑΝΤΕ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ!!!

Με το ευρύ 4-0  ξεπέρασε η αγαπημένη μας ομάδα το εμπόδιο του Πανελευσινιακού μειώνοντας κι άλλο την διαφορά από την κορυφή μετά και το νέο στραβοπάτημα της Λαμίας στα Τρίκαλα. Το -3 που μας χωρίζει πλέον από τις θέσεις που οδηγούν στην μεγάλη κατηγορία σε συνδυασμό με το πρόγραμμα του Β γύρου όπου  υποδεχόμαστε Λαμία και Απόλλων στο Κλ.Βικελίδης αλλά και την αφαίρεση των 6 βαθμών από την ομάδα του Τεννέ που ακόμη εκκρεμεί επανέφεραν την αισιοδοξία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο!

Με τον ΑΡΗ μας να αφήνει το κακό πρόσωπο του πρώτου ημιχρόνου(που θα πρέπει να ξεχάσουμε γρήγορα και να μην ξαναεπαναλάβουμε) στα αποδυτήρια και να παρουσιάζεται εμφανώς βελτιωμένος . Κάτι που φάνηκε από τα πρώτα κίολας λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου μιας και μόλις στα πρώτα 12' κατάφερε να "κλειδώσει" τη νίκη με 2 γκολ. Στο 51' ο Τάτος ξεχάστηκε από την αντίπαλη άμυνα, εκμεταλλεύτηκε την σέντρα του Καράμπελα και άνοιξε το σκορ. Λίγα λεπτά αργότερα ο εξαιρετικός για ακόμη ένα παιχνίδι Ίλιτς βρήκε δίχτυα με πολύ ώραιο σουτ και ουσιαστικά τελείωσε την υπόθεση νίκη. Στο 76' το καθαρό χέρι του αμυντικού του Πανελευσινιακού οδήγησε τον Καπνίδη στην άσπρη βούλα που έγραψε το 3-0 ενω΄το τελικό 4-0 έκανε ο Ταυλαρίδης με κεφαλιά που βρέθηκε αμαρκάριστος σε πλεονεκτική θέση! Μια γεμάτη εμφάνιση με ουσία που δικαιολογημένα σκόρπισε τον ενθουσιασμό αλλά και μια άνευρη παρουσία στα πρώτα 45' που θα πρέπει ο Κωστένογλου και οι παίκτες να βρουν τις λύσεις ώστε να μην ξαναεπαναληφθεί. Θετικός ο Ντόγος που έδειξε καλά στοιχεία και δικαίωσε τον προπονητή του για την ευκαιρία που του έδωσε.

Και μόνο το ότι σε μεγάλο βαθμό έχει καλυφθεί η διαφορά και εφόσον ο ΑΡΗΣ κερδίσει όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια ανεβαίνει και μαθηματικά είναι αρκετό για να πούμε ότι επιτέλους κάτι αρχίζει και γίνεται στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Ούτε επιμέρους στόχοι, ούτε καλό ποδόσφαιρο... μόνο νίκες, 3 βαθμοί και άνοδος. Η κατάσταση αρχίζει να αλλάζει αλλά υπάρχει δρόμος ακόμη. Πλέον έχει γίνει ξεκάθαρο ότι ανεξάρτητα από ενστάσεις και δικαστήρια αυτό που προέχει είναι η ομάδα μας να αποδίδει καλά στο γήπεδο και να παίρνει τους 3 βαθμούς. Άιντε ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ πάρε τα πάνω σου!