Με το δεξί μπήκε ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗ στη νέα κερδίζοντας τον Παναιτωλικό στο βροχερό Κλ.Βικελίδης με 2-0, σκορ που διαμορφώθηκε στα πρώτα 45’! Νίκη-πρόκριση που μας οδηγεί στο νοκ άουτ με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Μέχρι όμως να έρθει η στιγμή των προημιτελικών, η ομάδα μας θα πρέπει να δώσει συνέχεια στη σημερινή εμφάνιση όπου σε συνδυασμό με τις σημαντικές επιστροφές από το μέτωπο των τραυματιών ήταν το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για το 2026.

ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Η ομάδα μπήκε με τσαγανό, ενέργεια και επιθετικό ρυθμό. Όχι για να έχει απλά την  κατοχή αλλά για να  βρει όσο γρηγορότερα μπορούσε το γκολ. Πίεση στα 3/4  και κυκλοφορία της μπάλας προς την αντίπαλη εστία με λογική και συνέπεια. Ο δραστήριος Μισεουί – η έκπληξη του Χιμένεθ στην ενδεκάδα - στο 30’ έστειλε τη μπαλιά-αλφάδι στον Μορόν για να κάνει με μια ψύχραιμη κεφαλιά το 1-0. Ένα γκολ που σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια δεν αποσυντόνισε τους παίκτες μας και δεν χάλασε τον τρόπο που αγωνιζόμασταν ως εκείνο το σημείο. Στο 45’ η επιμονή μας και για ένα 2^ο γκολ απέδωσε καρπούς. Ο Ράτσιτς, που σαρώνει ό,τι κινείται τελευταία, με μια βολίδα από τα 25 μέτρα έγραψε το 2-0 δικαιώνοντας όλους τους «προπονητές της κερκίδας» που με κάθε ευκαιρία φωνάζουν «σούταρε».

ΕΧΑΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΣΚΟΡ

Αν και στο Β ημίχρονο η ομάδα δεν έριξε στροφές φαινόταν σε όλες τις φάσεις να είναι πιο προσεκτική. Ακόμη και έτσι έκανε τις ευκαιρίες του με το δοκάρι του Καντεβέρε και το γκολ που ακυρώθηκε ορθώς ως οφσάιντ,  το άστοχο σουτ του  Παναγίδη και τα χαμένα τετ-α-τετ των Πέρεθ και Γιένσεν. Ο Παναιτωλικός ουσιαστικά μόλις 1 φορά απείλησε στο Β ημίχρονο και εκεί έπεσε στο μπλόκο του φορμαρισμένου Αθανασιάδη.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ RESTART ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ

Πολλά περισσότερα από τη νίκη-πρόκριση κέρδισε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ο Χιμένεθ για ακόμη μια φορά απέδειξε ότι δεν έχει εμμονές σε πρόσωπα και ρίχνοντας τον Μισεουί στο παιχνίδι άλλαξε τα δεδομένα της αναμέτρησης. Ένας Μισεουί – που πολλοί πιστεύαμε ότι είχε «καεί» και δεν θα τον ξαναβλέπαμε – που μπήκε μετά από καιρό, κράτησε μπάλα, μοίρασε 2 ασίστ και αναδείχθηκε σε MVP της αναμέτρησης παρόλο που λόγω ενοχλήσεων έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Είδαμε τον Φαμπιάνο να επιστρέφει ύστερα από μήνες και να αποδίδει σαν τον Φαμπιάνο που ξέρουμε και γουστάρουμε. Είδαμε τον Ράτσιτς να σκοράρει ένα καταπληκτικό γκολ. Είδαμε επιτέλους τον Χιμένεθ να έχει επιλογές και να κάνει τις αλλαγές που θέλει χωρίς αδιέξοδα και απόγνωση. Είδαμε μια ομάδα στο πρώτο γκολ να πανηγυρίζει σαν μια γροθιά στον αέρα αγκαλιά με τον προπονητή κόντρα σε όλα τα «αφηγήματα» που θέλουν παίκτες ξενερωμένους και προπονητή με το ένα πόδι εκτός ομάδας. Μακάρι να επιστρέψουν και οι υπόλοιποι τραυματίες και επιτέλους να δούμε τον ΑΡΗ που υποτίθεται θα βλέπαμε από το περασμένο καλοκαίρι. Πέρασε ο χρόνος, χάθηκαν ευκαιρίες, έστω και τώρα όμως ας δούμε αν αλλάζει όλο αυτό. Και αυτή η εμφάνιση ύστερα από καιρό είναι μια ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Ο πανηγυρισμός των παικτών στο πρώτο γκολ του Μορόν αγκαλιά με τον Χιμένεθ ίσως και να ήταν η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα της σημερινής αναμέτρησης. Σε ένα ματς όπου ο ΑΡΗΣ με την εικόνα του τα έκανε όλα να φαίνονται απλά και εύκολα. Και όταν αυτό συμβαίνει σε μια ημέρα με πολλές και σημαντικές επιστροφές τότε ναι, μαζί με τις μεταγραφές ίσως τελικά το 2026 να παρακολουθήσουμε έναν πολύ πιο ανταγωνιστικό ΑΡΗ από αυτόν που βλέπουμε από την έναρξη της αγωνιστικής σεζόν. Έναν ΑΡΗ που στη Λεωφόρο θα κατέβει να πάρει με όλες του τις δυνάμεις την πολυπόθητη πρόκριση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, πάμε να τα αλλάξουμε όλα!

Τέλος στο αρνητικό σερί στο πρωτάθλημα έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Λάρισα, με τον Ντούντου να είναι αυτός που γλίτωσε την ομάδα από την αυτοκτονία στην τελευταία φάση της αναμέτρηση. Γιατί σε ένα παιχνίδι όπου ήσουν κατά πολύ καλύτερος από τον αντίπαλο σου, είχες αριθμητικό πλεονέκτημα όχι μόνο δεν μπόρεσες να το τελειώσεις αλλά λίγο έλειψε να έχουμε κηδεία. Ευτυχώς στο τέλος αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες με τον κόσμο να ξεσπάει στην κερκίδα.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Μετρημένες οι επιλογές του Χιμένεθ, με τον Ισπανό να εμπιστεύεται τον Μορουτσάν στο 10 και τον Γιαννιώτα στα άκρα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον Μορόν καλύτερα σε ένα παιχνίδι που όπως ήταν λογικό θέλαμε να έχουμε τον πρώτο λόγο. Και έτσι ακριβώς έγινε. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά, έγινε απειλητική με τους  Πέρεθ , Ρόουζ και Μορόν — και τελικά κατάφερε να βρει το γκολ στο 27’ χάρη σε μια ακόμη ατομική ενέργεια του Πέρεθ που σταμάτησε ο Μελισσάς αλλά ο Μορόν ήταν εκεί για να σπρώξει ανενόχλητος την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΛ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

Ο ΑΡΗΣ φαινόταν να πατάει καλά μετά το 1-0 αλλά πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι η σκέψη μας είχε κολλήσει στην άμυνα. Άμυνα που αν και φαινομενικά τα πήγε καλά, επέτρεψε 2 φορές στους αντιπάλους μας να γίνουν απειλητικοί και τελικά στο 43’ να βρίσκουν γκολ που ευτυχώς ήταν οριακά οφσάιντ και ακυρώθηκε.  Και ενώ θα περίμενες ότι όλο αυτό κοντράστ συναισθημάτων θα λειτουργούσε σαν αφύπνιση για τους παίκτες μας μάλλον δεν άγγιξε κανέναν. Ακόμη και όταν στο 46’ η Λάρισα έμεινε με 10 παίκτες, το μυαλό μας παρέμεινε προσκολλημένο στην αμυντική λειτουργία και στη διαχείριση αυτού του ισχνού 1-0. Είχαμε την μπάλα δεν είχαμε όμως τον τρόπο να γίνουμε απειλητικοί όπως στα πρώτα 30’ της αναμέτρησης και αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Καρφί προς το 1-0 πήγαινε το παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να αμύνεται με ευκολία και τη Λάρισα να ψάχνει απελπισμένη την ευκαιρία της χωρίς επιτυχία. Όταν όμως δεν τα τελειώνεις αυτά τα παιχνίδια και κρατιέσαι από ένα εύθραυστό προβάδισμα, μια φάση όπως αυτή του 94’ είναι ικανή για να δώσει την ευκαιρία στο «κοράκι» να δείξει πέναλτι και να φέρει το παιχνίδι στα ίσια. Σήμερα όμως ο Θεός δεν κοιμήθηκε, ο ΑΡΗΣ βγήκε μπροστά παρά το σοκ, επέμεινε, ο Φατινγκά έκανε ένα εξαιρετικό σουτ, ο Μελισσάς έδιωξε στα πλάγια και ο Ντούντου με ωραίο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Για 30΄ περίπου είδαμε έναν κανονικό ΑΡΗ και στη συνέχεια επιστρέψαμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Μανόλο Χιμένεθ προσπαθεί κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξει την ομάδα αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται στην ποδοσφαιρική αφέλεια και παραλογισμό που χαρακτηρίζει φέτος. Ο ΑΡΗΣ σήμερα πιο συμπαγής, πιο προσεκτικός αμυντικά και στο κέντρο - ελέω της απουσίας του Μόντσου – λειτουργούσε πιο ορθολογικά. Είχε έναν Ράτσιτς ογκόλιθο, είχε τον Φατιγκά και τους Πέρεθ να πιάνουν υψηλή απόδοση αλλά ως εκεί . Το επιθετικό κομμάτι εξακολουθεί να είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει καθαρός δημιουργός, δεν υπάρχει ηρεμία στη μετάβαση από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο παρά μόνο ατομικές εξάρσεις από τις οποίες προήλθαν τα 2 γκολ. Με την παράνοια των τραυματισμών που βιώνει η ομάδα είναι δύσκολο να κριθεί το ρόστερ και το «έργο» του προπονητή. Αυτή όμως είναι η κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και θα πρέπει να βρεθούν οι λύσεις. Είτε η λύση είναι να ανεβάσουν οι ετοιμοπόλεμοι παίκτες την απόδοση τους, είτε σιγά σιγά να αρχίσουν να επιστρέφουν οι τραυματίες. Έσπασε το αρνητικό σερί, το αν όμως αυτή η νίκη και η καλή εμφάνιση όπως την χαρακτήρισε ο Χιμένεθ είναι αποτέλεσμα κάποιας συνολικής βελτίωσης θα το δούμε στη δύσκολη συνέχεια.

ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Μπορεί στο τέλος να ήρθε η νίκη, ο πίνακας να έγραψε 2-1 και η ομάδα να πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και ψυχολογική ανάσα,  η εικόνα μας όμως απέναντι σε αυτή τη Λάρισα των 10 παικτών από το 52’ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Το γκολ του Ντούντου στο 99' απλώς έσωσε τους 3 βαθμούς. Δεν έσβησε τον προβληματισμό, δεν έδειξε κάποιο δρόμο πιο φωτεινό για τη συνέχεια. Η νίκη όμως είναι νίκη και ο περιπετειώδης τρόπος που ήρθε μας έκανε να σκάσουμε και ένα χαμογελάκι. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Με ανύπαρκτο πέναλτι πήγαν να κλέψουν τον βαθμό, φωνάζουν κιόλας.

Στο ουδέτερο γήπεδο της Καρδίτσας σε ένα παιχνίδι όπου σε 2 ημέρες δεν θα το θυμάται κανείς, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε το Αιγάλεω με 1-3 και συνέχισε νικηφόρα στη League Phase του κυπέλλου Ελλάδος! Ρόουζ, Σούντμπεργκ και Μορόν με κεφαλιές μετά από στατικές φάσεις διαμόρφωσαν το τελικό σκορ, με το Αιγάλεω να ισοφαρίζει στο 54’ και να μας αγχώνει με 2 συνεχόμενα δοκάρια λίγο πιο μετά. Η δουλειά όμως έγινε και αυτό είναι που μετράει!

ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΕΝΔΕΚΑΔΑ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΗΡΕ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΟ ΣΚΟΡ

Ο Χιμένεθ κατέβασε ομάδα με 7 αλλαγές και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό ώστε η ομάδα να μην είναι θελκτική στο μάτι. Έστω και έτσι, πήραμε τον έλεγχο και ψάχναμε έστω και ανορθόδοξα τον δρόμο προς τα δίχτυα. Ο Ρόουζ άνοιξε το σκορ στο 29' με κεφαλιά από κόρνερ του Μορουτσάν και μέχρι εκεί.  Ο ΑΡΗΣ ήταν η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο αλλά ήταν φανερό ότι έλειπε το καθαρό μυαλό και η αποτελεσματικότητα στην επίθεση.

ΕΒΑΛΕ ΑΓΧΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τον ΑΡΗ... να λείπει από το γήπεδο. Ο Φοφανά ισοφάρισε στο 54’ με σουτ από πλάγια και ακολούθησε μια φάση με διπλό δοκάρι για το Αιγάλεω που αν τη δεις δεύτερη φορά, καταλαβαίνεις πόσο τυχεροί ήμασταν που δεν μείναμε πίσω στο σκορ. Και αν μέναμε σε εκείνο το χρονικό σημείο με το Αιγάλεω ταμπουρωμένο στην άμυνα, πιθανόν και η κατάληξη του αγώνα να ήταν διαφορετική.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Αυτή όμως η φάση με το διπλό δοκάρι αποτέλεσε ένα μικρό σοκ αφύπνισης και στη συνέχεια είδαμε περισσότερο πείσμα και ένταση από τους παίκτες μας. Μάλιστα λίγο έλειψε  ακριβώς στην επόμενη φάση ο Μορόν να ξαναδώσει εκ νέου προβάδισμα αλλά ο αντίπαλος γκολκίπερ  έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά. Στο 59’ ο Σούντμπεργκ, από κόρνερ του Μόντσου, έκανε το 1-2 με κεφαλιά σε μια πανομοιότυπη φάση με το πρώτο γκολ. Στη συνέχεια το παιχνίδι πήρε έναν πιο άγριο και άναρχο ρυθμό με τους παίκτες μας να συνεχίζουν να σπαταλούν τις ευκαιρίες που ερχόντουσαν μπροστά τους. Στο 94’  ο Μορόν βρήκε ύστερα από καιρό δίχτυα με μια ακόμη κεφαλιά, από φάουλ του Μόντσου.

Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΣΤΑΘΕΡΑ ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

Ναι, νικήσαμε. Ναι, προκριθήκαμε. Ναι, τρίτη σερί νίκη στο Κύπελλο χωρίς να ανοίξει μύτη. Αλλά ως εκεί. Το Αιγάλεω έστω και για λίγο μας άγχωσε.  Εμείς πατήσαμε πάνω στην διαφορά ποιότητας και πήραμε αυτό που θέλαμε. Χωρίς όμως να λειτουργήσουμε ως σύνολο, χωρίς να έχουμε διάρκεια, χωρίς να έχουμε καθαρό πλάνο.  Έτσι δηλαδή όπως μας έχει συνηθίσει να λειτουργεί ο φετινός ΑΡΗΣ. Και μέσα στις συνήθειες του είναι και οι τραυματισμοί, με τον Μεντίλ και τον Δώνη να αποχωρούν από την αναμέτρηση με πόνους. Με αυτά και αυτά σήμερα η ομάδα έκανε κάποια πράγματα σωστά και αυτό ήταν αρκετό. Αυτό όμως δεν θα συμβαίνει πάντα για αυτό και η βελτίωση της εικόνας που ακόμη αγνοείται έχει την σημασία της. Ιδιαίτερα όταν οι συνεχόμενοι τραυματισμοί σου φωνάζουν ότι αν περιμένεις να δεις λευκό απουσιολόγιο για να παίξεις μπάλα, θα πιάσουμε καλοκαίρι.

ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Πήρε αυτό που ήθελε ο ΑΡΗΣ μας στην Καρδίτσα, έκανε το 3 στα 3 και προκρίθηκε στην επόμενη φάση του κυπέλλου με συνοπτικές διαδικασίες. Από την άλλη όμως όση σημασία και αν έχει…  δεν έθελξε με την απόδοση του και δεν πέτυχε και 1-2 γκολ παραπάνω που πιθανόν να είχαν τη σημασία τους.  Κατάφερε όμως σε ένα παιχνίδι με πειραματική ενδεκάδα και νέους απρόσμενους τραυματισμούς κατά τη διάρκεια του αγώνα να επικρατήσει σχετικά εύκολα. Κάποια στιγμή όμως και στο κύπελλο τα πράγματα θα ζορίσουν και τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Μέχρι τότε κρατάμε τη νίκη και συνεχίζουμε.

ΥΓ. Ροτέισον και στο ιατρικό δελτίο κάνουμε. 

Με τον Χιμένεθ να συνεχίζει σε εντατικούς ρυθμούς το λίφτινγκ της ομάδας και τον Λορέν Μορόν να γράφει το τελικό 0-1 από την άσπρη βούλα, ο ΑΡΗΣ μπήκε με το δεξί στον θεσμό του κυπέλλου!  Σε ένα παιχνίδι με κακό ρυθμό, λίγες ευκαιρίες και τον ΑΡΗ μας που πατούσε καλύτερα ιδιαίτερα στο Β ημίχρονο να βρίσκει τελικά τον τρόπο για να πάρει τη νίκη.

ΜΕ 8 ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Αποφασισμένος να τα αλλάξει όλα συνεχίζει ο Χιμένεθ με τις 8 αλλαγές και την περίεργη ενδεκάδα να είναι μια ακόμη απόδειξη ότι ο Ισπανός προπονητής έχει τη διάθεση να δώσει την ευκαιρία σε όλους τους παίκτες. Πέρα όμως από τις σκέψεις του Χιμένεθ, οι πολλοί τραυματισμοί, το επιβαρυμένο πρόγραμμα,  η σχεδόν ξαφνική αποχώρηση του Ντιαντί και οι κανόνες του κυπέλλου με τους πιτσιρικάδες κατά κάποιο τρόπο επέβαλλαν τέτοια διαχείριση.

ΚΑΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ, ΑΝΟΥΣΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Με την υψηλή θερμοκρασία να εμποδίζει τις 2 ομάδες να παίξουν το ποδόσφαιρο που θα μπορούσαν(έστω και με τα σχήματα που κατέβηκαν) ο αγώνας είχε αργό ρυθμό και ελάχιστες φάσεις. Με τον ΑΡΗ μας να έχει την υπεροχή, τον Παναιτωλικό σε παθητικό και τους παίκτες μας να ψάχνονται μεταξύ τους το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με μόλις 2 φάσεις, αυτή του νεαρού Βοριαζίδη στο 2’ και του Σίστο στο 37’.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟΠΟ, ΤΟ VAR ΕΚΑΝΕ(?) ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ 0-1

Η είσοδος του Μόντσου και του Μορόν στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου και οι εσωτερικές μετακινήσεις που έκανε ο Χιμένεθ είχαν άμεση επίδραση. Ο ΑΡΗΣ έγινε πιο απειλητικός  αλλά οι προσπάθειες του Μορόν και του Μισαουί σταμάτησαν στον πολύ καλό σήμερα, τερματοφύλακα του Παναιτωλικού. Και ενώ όλα έδειχναν ότι οδηγούμαστε στο 0-0 ήρθε η φάση του 88’ όπου ξεκάθαρα γίνεται πέναλτι πάνω στον Μορόν… και εκεί άρχισαν τα όργανα! Ο Τσιμεντερίδης(που λίγο πιο πριν δεν ασχολήθηκε με μια φάση που μύριζε πέναλτι) έδειξε την άσπρη βούλα, ο βοηθός σήκωσε για οφσάιντ(ενώ ο παίκτης του Παναιτωλικού γυρίζει την μπάλα), το VAR ακυρώνει το οφσάιντ αλλά καλεί και για κάποιον λόγο τον διαιτητή να τσεκάρει την φάση. Ευτυχώς ο Τσιμεντερίδης αυτή τη φορά είδε ότι βλέπαμε όλοι και καταλόγισε το πέναλτι. Ο Μορόν με την ψυχραιμία που τον χαρακτηρίζει έκανε το 0-1 και χάρισε τη νίκη στην ομάδα μας.

ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΙΣ ΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟ

Τι να πούμε για αυτό το ξεκίνημα του Χιμένεθ; Ούτε οι αποχωρήσεις, ούτε οι τραυματισμοί, ούτε οι παροπλισμένοι παίκτες φαίνεται να τον αγχώνουν. Έχει κερδίσει 2 παιχνίδια με παίκτες που μας είχε πείσει ο προηγούμενος προπονητής ότι δεν κάνουν… Είδαμε τον Σίστο αποφασισμένο να αρπάξει τις ευκαιρίες του, είδαμε τον Ρόουζ τελικά να είναι εδώ έτοιμος να βοηθήσει, είδαμε και τον πιτσιρικά τον Βοριαζίδη να αφήνει καλές εντυπώσεις. Πολύ διαφορετική διαχείριση του ρόστερ από ότι βλέπαμε αλλά και από ότι περιμέναμε. Και όταν αυτή η διαχείριση συνδυάζεται με νίκες τότε το μόνο που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να αποθεώσουμε τον προπονητή μας σε αυτό το ξεκίνημα. Προφανώς και έχει κάνει την μελέτη του, έχει μιλήσει με τους παίκτες του, τους βλέπει καθημερινά στις προπονήσεις και έχει γνώση. Αν λοιπόν σε αυτά τα πρώτα 2 παιχνίδια υπολογίσουμε τους παίκτες που είδαμε και συμπεριλάβουμε και αυτούς που αναμένεται να προστεθούν αφού αποθεραπευτούν τότε μάλλον θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι φέτος η ομάδα έχει βάθος και λύσεις. Λύσεις περισσότερες από αυτές που πιστεύαμε. Από την άλλη βέβαια προέχει η ομάδα να σταθεροποιήσει την απόδοση της σε υψηλά επίπεδα και ύστερα ακολουθούν όλα τα υπόλοιπα.

ΑΤΥΠΗ ΡΕΒΑΝΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Έχει τον τρόπο του ο Μανόλο Χιμένεθ λένε αυτοί που τον έχουν ζήσει από κοντά και όσο περισσότερο βολεύεται στον πάγκο του ΑΡΗ μας τόσο πιο έντονη φαίνεται η επίδραση. Νέα πρόσωπα, νέα σχήματα, νέα πλάνα και ένας ΑΡΗΣ που παρά τα λάθη και τις ατυχίες του, παίρνει αυτό που θέλει μέσα στο γήπεδο όπως ακριβώς έκανε και σήμερα στο Αγρίνιο. Το γκολ του Μορόν από τα 11 βήματα έδωσε μια νίκη που με αυτό το νέο format του κυπέλλου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική. Όσο για τα μαγικά του Χιμένεθ, αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε και τη συνέχεια!

ΥΓ. Με αναγκαστικό βίαιο ροτέισον πήρες την εκτός έδρας νίκη από μια ομάδα που πριν 3 εβδομάδες περίπου σε κέρδισε μέσα στο σπίτι σου. Τελικά δεν είναι τόσο δυνατός ο Παναιτωλικός, κάτι άλλο θα έφταιγε...

ΥΓ2. Όλοι πωλούνται, σημασία έχει το ποιοι έρχονται.

Νέος προπονητής, νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα και ένας ΑΡΗΣ που δεν «μάσησε» όταν βρέθηκε πίσω και πήρε πανάξια το διπλό αποδίδοντας ποδοσφαιρική δικαιοσύνη! Γκολάρα από τον Ντούντου για την ισοφάριση, killer Μορόν για το 1-2 και την ολική ανατροπή. Εντυπωσιακός ο Χιμένεθ στο ντεμπούτο του με πολλές περισσότερες αλλαγές από αυτές που περιμέναμε, που οδήγησαν όμως την ομάδα στη νίκη επαναφέροντας ως ένα βαθμό τα χαμόγελα και την ελπίδα στον κόσμο του ΑΡΗ!

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Διούδης, Γαλανόπουλος, Ντούντου και Μορουτσάν ήταν οι πρώτες  «πινελιές» του Χιμενέθ όσο αφορά τα πρόσωπα της αρχικής ενδεκάδας. Μια ενδεκάδα που με μια πρώτη ανάγνωση προκαλούσε αμηχανία αλλά στην πράξη απέδιδε. Ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πιο συμπαγής, είχε τον έλεγχο από το ξεκίνημα και πάλευε να βρει τους τρόπους να γίνει απειλητικός.

ΜΙΑ ΦΑΣΗ ΕΝΑ ΓΚΟΛ

Μια από τα ίδια για τον ΑΡΗ μας… εκεί που φαινόταν ότι είχε τον πρώτο λόγο και προσπαθούσε έστω ανορθόδοξα να φτιάξει φάσεις, στην πρώτη επίσκεψη του Ατρομήτου στην περιοχή μας μετά από εκτέλεση κόρνερ έγινε το 1-0 στο 18’. Ο Διούδης κατάφερε να αποκρούσει αρχικά αλλά ο Τζοβάρας στο ριμπάουντ με ένα άπιαστο σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.  Ένα σκορ που έφερε μια παγωμάρα μιας και ο Ατρόμητος μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήταν καθόλου απειλητικός.

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ ΜΕ ΓΚΟΛΑΡΑ ΝΤΟΥΝΤΟΥ

Η ψυχρολουσία του 1-0 έδωσε πολύ γρήγορα τη θέση της στην ψυχραιμία και η ομάδα γρήγορα ξαναπήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού κυνηγώντας την ισοφάριση. Μόντσου και Φαμπιάνο λίγο έλειψε να απαντήσουν στο γκολ του Τζοβάρα στα λεπτά που ακολούθησαν αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Μεντίλ όμως ήταν αυτός που στο 33’ θυμίζοντας κάτι από τον παίκτη που θαυμάσαμε πέρσι με μια μαγική ντρίπλα ξεμαρκαρίστηκε, έβγαλε την πάσα στον Ντούντου με τον τελευταίο να κοντρολάρει και να σουτάρει στην κίνηση στέλνοντας με εκπληκτικό τρόπο την μπάλα στα δίχτυα για το 1-1.

O KILLER ΜΟΡΟΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ

Η ισορροπία στο παιχνίδι είχε αποκατασταθεί και ο ΑΡΗΣ πλέον με άλλη ψυχολογία διεκδικούσε ξανά τη νίκη. Ο Ατρόμητος συνέχιζε να παραμένει παθητικός και τυχερός αποτρέποντας στο 55΄ την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή τον Μόντσου να σκοράρει. Στο 57’ όμως μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Ράτσιτς κυριάρχησε στον αέρα, έκανε την γυριστή κεφαλιά και ο Μορόν με μια πολύ ωραία προβολή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-2 που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Το προβάδισμα έδωσε νέα ώθηση στους παίκτες μας που λίγα λεπτά μετά το 1-2 με τον Μουρετσάν φθάσαμε κοντά στο τρίτο γκολ χωρίς όμως επιτυχία. Ο Ατρόμητος δεν προβλημάτιζε αν και όσο περνούσε ο χρόνος ανέβαινε και πιο πολύ. Οι αλλαγές του Χιμένεθ προκάλεσαν και αυτές έκπληξη πέρα από αυτή του Γιαννιώτα, με τον Φατιγκά και τον «φευγάτο» Σίστο να μπαίνουν με ξεκάθαρες οδηγίες να σχηματίσουν μια πρώτη γραμμή πίεσης.  Παρόλα αυτά η ομάδα οπισθοχώρησε περισσότερο από όσο θα έπρεπε στα τελευταία 15’ αλλά έχοντας τον Φαμπιάνο σε πολύ καλή ημέρα «καθάρισε» εύκολα κάθε υποψία φάσης φθάνοντας τελικά στη νίκη.

ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΝΟΛΟ ΧΙΜΕΝΕΘ

Το είχαμε τονίσει από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ο Χιμένεθ. Προπονητής «σκοπιμότητας» και τα αποτελέσματα είναι αυτά που θα καθορίσουν την πορεία του. Δεν ήρθε για να «χτίσει», δεν ήρθε για να συνεχίσει κάποιο «πλάνο». Ήρθε να αλλάξει την κατάσταση, να οδηγήσει την ομάδα με οποιοδήποτε τρόπο στη νίκη και αυτό ακριβώς έγινε σήμερα στο Περιστέρι. Με σημαντικές απουσίες, με νέα πρόσωπα και «παροπλισμένους» από τον προηγούμενο προπονητή παίκτες πέτυχε αυτό που ήθελε. Κέρδισε τους 3 βαθμούς, κέρδισε τους νεοφερμένους Διούδη και Γαλανόπουλο που είχαν καλή παρουσία, κέρδισε τον Σίστο που θεωρητικά ήταν τελειωμένος, έβγαλε λαγό από το καπέλο του με τον Ντούντου, αξιοποίησε μέχρι και τον Φατιγκά. Προφανώς και αν δεν κέρδιζε η ομάδα πιθανόν όλα αυτά να τα σχολιάζαμε αρνητικά και να αναρωτιόμασταν γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου ο Ντιαντί, ο Μιζαουί και ο Καντεβέρε. Καμία όμως σημασία δεν έχει γιατί η ομάδα χρειαζόταν τη νίκη πάση θυσία και τα κατάφερε. Και τα κατάφερε γιατί πέρα από τις εμπνεύσεις του Χιμένεθ είδαμε και τους Μόντσου, Φαμπιάνο, Ράτσιτς, Μεντίλ και Μορόν να κάνουν τη διαφορά και να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του αγώνα. Το αν απλά η έλευση του νέου προπονητή ή όχι θα φανεί στη συνέχεια.

ΚΕΡΔΙΣΕ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Η γκολάρα του Ντούντου και το “killer instinct” του Μορόν οδήγησαν στην ανατροπή και σε ένα σημαντικό διπλό που προς στιγμή δείχνει να βγάζει την ομάδα από το αδιέξοδο που είχε εγκλωβιστεί. Στο ντεμπούτο του Χιμένεθ ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πιο ώριμος, πιο αποφασισμένος πιο αποτελεσματικός βρίσκοντας λύσεις και βοήθειες από εκεί που δεν περίμενε κανείς. Κανείς εκτός από τον Χιμένεθ. Ωραίο το ξεκίνημα του Ισπανού, ευελπιστούμε ακόμη καλύτερη συνέχεια! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και όμως εξακολουθούν και υπάρχουν φίλοι της ομάδας που κοιτάνε τον Μορόν με μισό μάτι! 

2 λεπτά χρειάστηκαν για τον ΑΡΗ μας ώστε να διώξει την μετριότητα που χαρακτήριζε ως εκείνο το σημείο το παιχνίδι του και με 2 γκολ από τους 2 κεντρικούς αμυντικούς του  να κλειδώσει τη νίκη και να πάρει το πρώτο τρίποντο της χρονιάς! Σπουδαία ασίστ από τον Μορόν στο 1^ο γκολ, ωραία διαγώνια καρφωτή κεφαλιά από τον Φαμπιάνο στο 2^ο γκολ! Σκασμένος ο κόσμος στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με αυτά που έβλεπε αλλά στο τέλος έφυγε με το χαμόγελο.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ

Δεν έκρυβε ιδιαίτερες εκπλήξεις το αρχικό σχήμα σύμφωνα με ότι μας είχε δείξει ως τώρα ο Ουζουνίδης. Ναι μεν ο προπονητής ψάχνει να βρει τους «βασικούς» που θα στηριχθεί ωστόσο ο Μεντίλ(όπως και ο Φατιγκά που παρέμεινε στον πάγκο) έχει εντυπωσιάσει αρνητικά από το ξεκίνημα της προετοιμασίας και ίσως αυτή η στήριξη σε αυτό το χρονικό σημείο που ψάχνεται όλη η ομάδα να είναι υπερβολική.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΝ ΝΑ ΒΡΕΙ ΡΥΘΜΟ

Ορεξάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ μας και μόλις στα πρώτα λεπτά έφθασε κοντά στο ανοίξει το σκορ. Οι πολλές διακοπές όμως στο παιχνίδι δεν του επέτρεψαν να βρει ρυθμό και να επιβάλλει τους κανόνες του στην αναμέτρηση και τον περιόρισαν απλά σε κάποια καλά ολιγόλεπτα διαστήματα. Σε ένα από αυτά στο 20΄ ο Ντιαντί με διπλή προσπάθεια από πλεονεκτική θέση για ακόμη μια φορά δεν κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.

ΜΕ ΜΑΪΚΙΤΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ

Τόσο στο πρώτο ημίχρονο όσο και στο δεύτερο όπου η ομάδα μπήκε νωθρή ο Βόλος είχε τις στιγμές του. Ευτυχώς όμως εμείς είχαμε τον Μάικιτς που εξελίχθηκε στον απόλυτο πρωταγωνιστή κυρίως για την διπλή απόκρουση στη φάση του 55’ . Αν δεχόμασταν το γκολ, με την εικόνα που είχαμε τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα.

ΤΟ ΔΙΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΣΗΣ

Και αφού αποφύγαμε χάρη στον Μάικιτς τα χειρότερα και έγιναν 3 μαζεμένες αλλαγές από τον Ουζουνίδη ήρθε το δίλεπτο της λύτρωσης!  Στο 65’ ο Μορόν μια χαμένη φάση με το πείσμα του την μετέτρεψε σε ασίστ προς τον Αλβάρο για το 1-0 και στο 67’ μετά από την εκτέλεση του κόρνερ η μπάλα κατέληξε στον Φρίντεκ , έκανε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 2-0. Πλέον το άγχος είχε φύγει από τους παίκτες μας, οι αντίπαλοι μας είχαν καταρρεύσει και η διαχείριση του χρόνου μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης ήταν μια τυπική διαδικασία.

ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Τα γκολ είναι η ουσία στο ποδόσφαιρο και ο ΑΡΗΣ σήμερα τα βρήκε από τους 2 κεντρικούς αμυντικούς. Σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος η αποστολή εξετελέσθη με επιτυχία. Αν όμως εξαιρέσεις αυτό το δίλεπτο , η απουσία ουσιαστικής βελτίωσης ήταν εμφανής. Μπορεί μερικοί παίκτες να παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι και οι αλλαγές να ήταν καθοριστικές στο παιχνίδι αλλά η ομάδα δεν φάνηκε σε κάποιο κομμάτι του γηπέδου να έχει βελτιωθεί. Σε όλες τις γραμμές υπήρχαν προβλήματα με την επίθεση να μοιάζει με άλυτο γρίφο. Φταίνε τα πρόσωπα; Γιατί με τον Φρίντεκ αντί του Μεντίλ είδαμε πολύ διαφορετικό ΑΡΗ.  Ενώ και ο Ντιαντί συνεχίζει να ζορίζεται στα παπούτσια του βασικού από την προηγούμενη παρθενική του σεζόν.  Πολύ νωρίς για συμπεράσματα αλλά σίγουρα η χαρά της νίκης δεν είναι ικανή για να αλλάξει τα όσα είδαμε σήμερα.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΤΟΥ

Προβλημάτισε στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας αλλά με 2 γκολ μέσα σε 2 λεπτά κατάφερε να πάρει τους 3 βαθμούς και σε αυτή την πρεμιέρα του πρωταθλήματος να μας κάνει να χαμογελάσουμε! Και αυτό είναι το μόνο που μετράει στο ξεκίνημα της σεζόν, εκεί όπου όλες οι ομάδες ψάχνουν τα πατήματα τους. Όλα καλά λοιπόν, αρκεί να μην μείνουμε στους 3 βαθμούς της νίκης και αγνοήσουμε όλα τα υπόλοιπα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με τον χειρότερο τρόπο μπήκε ο ΑΡΗΣ στις επίσημες υποχρεώσεις του γνωρίζοντας την ήττα από την Αράζ στο Μπακού  με 2-1. Νωθρός, ασύνδετος και φοβικός σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, κατάφερε να προηγηθεί κόντρα στην ροή του αγώνα αλλά 3’ ήταν αρκετά για να πάρουμε τελικά αυτό που αξίζαμε βάσει της συνολικής παρουσίας μας. Προβληματισμένος ο Ουζουνίδης που μάλλον ούτε αυτός περίμενε έναν τόσο κακό ΑΡΗ, παρόλα αυτά δήλωσε αισιόδοξος για τη ρεβάνς.

ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ

Την αναμενόμενη κατά πολλούς ενδεκάδα χρησιμοποίησε ο Ουζουνίδης με τους Πέρεθ, Γιάντσεν και Ράτσιτς να ξεκινάνε παρόλο που απουσίαζαν από το μεγαλύτερο κομμάτι της προετοιμασίας. Κάτω από τα δοκάρια επιλέχθηκε ο Αθανασιάδης, με το κεντρικό δίδυμο τελικά να είναι το γνώριμο Φαμπιάνο-Μπράμπετς. Όλα καλά στα πλάνα, στην πράξη όμως τα πράγματα φάνηκαν ζόρικα. Κουρασμένος από το ξεκίνημα, διστακτικός, ασύνδετος και χωρίς τα απαραίτητα τρεξίματα είτε για να πιέσει σωστά είτε για να βγει στην επίθεση. Με την εικόνα του παρακινούσε τους Αζέρους να βγουν μπροστά και να διεκδικήσουν τη νίκη. Και μόνο ότι η πρώτη μας ευκαιρία έγινε στο 39’ από μια ατομική προσπάθεια του Ντιαντί είναι αρκετό για να αποτυπώσει την ανυπαρξία μας μεσοεπιθετικά στο πρώτο ημίχρονο.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΜΟΡΟΝ ΚΑΙ 0-1

Όπως αδιάφορα ολοκληρώθηκε το πρώτο ημίχρονο κάπως έτσι ξεκίνησε και το δεύτερο. Όσο όμως ο ΑΡΗΣ δίσταζε και έδειχνε να έχει στο μυαλό του τα νώτα τόσο οι αντίπαλοι μας ανέβαιναν και με όπλο τον ενθουσιασμό τους προσπαθούσαν να αιφνιδιάσουν την άμυνα μας. Σε μια τέτοια φάση στο 65’ οι Αζέροι παρασύρθηκαν, η άμυνα έκλεισε σωστά, ο Γιαννιώτας έβγαλε γρήγορα την προωθημένη μπάλα μπροστά και ο Μορόν κάνοντας μια απολαυστική κίνηση από την αρχή μέχρι το τέλος βρέθηκε σε περίοπτη θέση και έκανε το 0-1! Ο Ισπανός έδειξε για ακόμη μια φορά την κλάση του και η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες άρχισε να φαίνεται πάνω στο χορτάρι.

ΤΑ 3’ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ Η ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Το παιχνίδι έστω και με μπόλικο κόπο καταφέραμε να το φέρουμε εκεί που θέλουμε και να βρούμε από μια αντεπίθεση το πολυπόθητο γκολ. Και ενώ η λογική έλεγε ότι το έργο μας θα γινόταν ολοένα και πιο εύκολο καθώς θα κυλούσε ο χρόνος είδαμε ακριβώς το αντίθετο. Οι παίκτες της Αράζ έβγαλαν ακόμη περισσότερη ένταση και η απάντηση των παικτών μας ήταν ο απόλυτος αποσυντονισμός. Στο 75’ μια σειρά από λάθη και παρά την εξαιρετική απόκρουση του Αθανασιάδη σε δεύτερο χρόνο δεχθήκαμε την ισοφάριση. Και 3’ αργότερα  ένα τραγικό λάθος του Μπράμπετς στον χώρο του κέντρου έδωσε την ευκαιρία στους Αζέρους στην αντεπίθεση με μια βολίδα που πήρε μέσα τα χέρια του Αθανασιάδη να κάνουν την ολική ανατροπή. Ανατροπή που παραλίγο θα έπαιρνε και διαστάσεις θριάμβου για τους αντιπάλους μας και τραγωδίας για εμάς μιας και για λίγο αποφύγαμε και ένα τρίτο γκολ.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΨΕΙ, ΑΛΛΑ ΕΦΥΓΕ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ

Όσα ελαφρυντικά και αν ψάξουμε, τίποτα δεν δικαιολογεί αυτό που είδαμε σήμερα. Θέλετε η ποιότητα και τα βιογραφικά των παικτών μας; θέλετε τα διαφορετικά οικονομικά μεγέθη; Θέλετε το «πρέπει» και το κίνητρο της πρόκρισης; Από όπου και αν το πιάσουμε δύσκολα μπορούμε να εξηγήσουμε την εικόνα που παρακολουθήσαμε. Σίγουρα αν το σκορ έμενε στο 0-1 θα λέγαμε άλλα πράγματα αλλά όταν το αποτέλεσμα είναι το ανάποδο από αυτό που περίμενες και ξεφυσάς με ανακούφιση όταν σφυρίζει λήξη ο διαιτητής, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κουκουλώσει ή έστω να μετριάσει την προβληματική μας εικόνα. Αμφιβάλλω αν υπάρχει κάτι το θετικό που μπορεί να κρατήσει ο προπονητής μας στις σημειώσεις του. Μόνο για παράδειγμα προς αποφυγή ήταν το σημερινό και τίποτα παραπάνω.

ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Για «επαγγελματική νίκη» πηγαίναμε χάρη στο ωραίο γκολ του Μορόν από την ασίστ του Γιαννιώτα, με «χλιαρή» ήττα φύγαμε αποφεύγοντας τα χειρότερα. Άλλον ΑΡΗ είπε θα δούμε ο Ουζουνίδης σε μια εβδομάδα  και αυτό ακριβώς θα αναμένουμε στο Κλ.Βικελίδης για να ξεπεράσουμε και να διαγράψουμε από την μνήμη μας το εμπόδιο της Αράζ. Δεν θα βιαστούμε να κρίνουμε τον οποιοδήποτε από το σημερινό σοκ. Άλλωστε υπάρχει και η ρεβάνς. Εκεί όπου θα πρέπει ο ΑΡΗΣ μας να παρουσιαστεί έτοιμος,  να τα κάνει όλα διαφορετικά και μπροστά στον σκασμένο κόσμο του… να πάρει την πρόκριση.

Να διπλασιάσει τις νίκες του κόντρα στον Ατρόμητο και να φθάσει ακόμη πιο κοντά στην εξασφάλιση της 5^ης θέσης ήθελε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά αρκέστηκε στο Χ. Δεν ήταν καλή η ομάδα σήμερα αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Ωστόσο η αμυντική του δυσλειτουργία και η αναποτελεσματικότητα στην επίθεση οδήγησε στο Χ δίνοντας παράταση στη μάχη της 5^ης θέσης. Μια μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδίσει στην Κρήτη ώστε να αποφύγουμε «τελικό» την τελευταία αγωνιστική.

ΗΘΕΛΑΝ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ

Σε ένα πολύ κακό ποιοτικά παιχνίδι και οι 2 ομάδες έδειξαν ένα νωθρό πρόσωπο χωρίς να έχουν να επιδείξουν κάτι το ιδιαίτερο επί σχεδόν 40’. Καμία από τις 2 ομάδες δεν μπορούσε να γίνει απειλητική μιας και τα φθηνά λάθη εκατέρωθεν κυρίως στον χώρο του κέντρου και οι πλαγιοκοπήσεις  δεν οδηγούσαν πουθενά. Αδύναμος κρίκος για την ομάδα μας το κέντρο όπου το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο αλλά και τα εξτρέμ που δεν μπορούσαν με τίποτα να μπουν στο παιχνίδι.

Ο ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΟΣ ΜΟΡΟΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ

Τα πρώτα σημάδια ζωής και η πρώτη ουσιαστική ευκαιρία στο παιχνίδι ήρθε στο 43΄με τον Σιφουέντες να βγάζει την κάθετη πάσα στον Σαβέριο αλλά το σουτ να το αποκρούει ο πορτιέρο του Ατρομήτου. 2 λεπτά όμως αργότερα ο Μόντσου έκλεψε την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή, έσπασε την μπάλα στα δεξιά στον Μορόν και ο Ισπανός με διαγώνιο σουτ έγραψε το 0-1!

ΑΝΤΙ ΓΙΑ 0-2 ΗΡΘΕ Η ΙΣΟΦΑΡΙΣΗ

Το προβάδισμα με το οποίο μπήκαμε στα αποδυτήρια έδωσε μια ψυχολογική ώθηση στην ομάδα ώστε να μπει πιο δυνατά στο Β ημίχρονο. Εκεί που ο Ατρόμητος φάνηκε να ανεβάζει την ένταση αλλά ο ΑΡΗΣ μας έμοιαζε πιο ουσιαστικός και πιο κοντά στο 0-2. Ένα δεύτερο γκολ που δεν ήρθε από τα σουτ του Μόντσου και του Μορόν που κατέληξαν πάνω από την εστία αν και έγιναν υπό καλές προϋποθέσεις. Όπως καλές προϋποθέσεις είχε ο ΑΡΗΣ μας στο 74’ με τον Μόντσου μέσα από την περιοχή να καθυστερεί να σουτάρει, να διστάζει και τελικά να του κλέβουν την μπάλα, να βγαίνουν στην αντεπίθεση και να ισοφαρίζουν από το πουθενά… Ίσως ο τρόπος που ήρθε η ισοφάριση να ήταν και ο λόγος την πνευματικής κατάρρευσης στα λεπτά που ακολούθησαν. Κρίσιμα λεπτά, όπου πιεστήκαμε και έπρεπε ο Κουέστα να κάνει τα μαγικά του για να διατηρήσει το 1-1.  Μπορούσαμε να πάρουμε τη νίκη με τις ευκαιρίες του Μορόν, του Μάγιο και του Σαμόρα αλλά και οι τρείς τους δεν λειτούργησαν σωστά.

ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΚΑΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Το είχε πει χαριτολογώντας ο Μαρίνος Ουζουνίδης σε μια πρόσφατη συνέντευξη τύπου, το «αν ξυπνήσουν καλά τα παιδιά» αναφερόμενος στην αστάθεια που δείχνουν οι περισσότεροι παίκτες μας φέτος. Σήμερα μάλλον δεν ξύπνησαν καλά τα παιδιά… και αν εξαιρέσεις του Μορόν, Μπράμπετς, Ρόουζ και Κουέστα δύσκολα μπορείς να βρεις κάποιον άλλον που διασώθηκε. Υπήρχαν τα θέματα με τους τραυματισμούς του Φαμπιάνο, του Σιφουέντες και του Σαβέριο κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά το πρόβλημα δεν ήταν εκεί. Η ομάδα συνολικά δεν μπήκε δυνατά, δεν είχε αποφασιστικότητα και φάνηκε εύκολα να συμβιβάστηκε με αυτό το Χ και την επόμενη ευκαιρία για να κλειδώσει την 5^η θέση.  Σίγουρα δεν είχε και βοήθειες από τον πάγκο με κανέναν από τους παίκτες που μπήκαν ως αλλαγή να μην είχαν θετική παρουσία.  Με αυτά και με αυτά… δύσκολα να περιμέναμε κάτι καλύτερο από αυτό το Χ.

ΒΟΛΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ Χ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 5^Η ΘΕΣΗ

4 βαθμούς ήθελε πριν την έναρξη της αναμέτρησης με τον Ατρόμητο ο ΑΡΗΣ μας για να κλειδώσει την 5^η θέση, τον έναν τον πήρε σήμερα. Κάπως έτσι μάλλον πρέπει να το «ζύγισαν»  το παιχνίδι ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του που μάλλον δεν ξύπνησαν και πολύ καλά σήμερα… Δεν ήταν καλή η ομάδα, μπορούσε όμως να πάρει τη νίκη ή και να χάσει όπως εξελίχθηκε η αναμέτρηση. Σίγουρα όμως κόντρα στον ΟΦΗ θα πρέπει να είμαστε πολύ καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη ώστε να αποφύγουμε ένα αγχωτικό παιχνίδι με τον Αστέρα την τελευταία αγωνιστική. Ξεκάθαρο το πλεονέκτημα για την 5^η θέση, θα πρέπει όμως να το διατηρήσουμε ως το τέλος.

ΥΓ. Ο αδιάφορος μπασκετικός ΑΡΗΣ πετάει λευκή πετσέτα από το 25', ο αδιάφορος Ατρόμητος σκυλιάζει λες και παίζει τελικό CL.. Άσχετο ή σχετικό; σου τη δίνει λίγο όμως στα νεύρα αν το καλοσκεφτείς... 

Κανένα περιθώριο δεν άφησε ο ΑΡΗΣ μας στον ΟΦΗ να αντιδράσει και με τον συνήθη ύποπτο Μορόν που σκόραρε 2 φορές πήρε τη σημαντική νίκη! Ανώτερος ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα με την αναποτελεσματικότητα, την ατυχία και τον Κατσικογιάννη και το VAR να είναι τα μοναδικά προβλήματα που έπρεπε να ξεπεράσει. Μια νίκη που θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα βάσει της εικόνας του αγώνα αλλά από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς ελάχιστη σημασία έχει.

ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Με τον Ουζουνίδη να φαίνεται να έχει βρει για τα καλά ένα σταθερό σχήμα ο ΑΡΗΣ μπήκε από την αρχή του αγώνα με την ίδια σοβαρότητα και συγκέντρωση που είχε δείξει στην Τρίπολη. Με ευκολία κυκλοφορούσαμε την μπάλα προς την επίθεση και με γρήγορες μεταβιβάσεις καταφέρναμε κυρίως από τα πλάγια να γινόμαστε απειλητικοί. Παράλληλες σέντρες που ήθελαν ένα τσαφ για να καταλήξουν στα δίχτυα, σουτ που κατέληγαν μακριά από την εστία ή κόντραραν στα σώματα με την μπάλα να μην μας κάνει το χατίρι και μερικές αποκρούσεις του πολύ καλού Ναούμοφ ήταν η εικόνα ενός ημιχρόνου με τον ΑΡΗ απόλυτο κυρίαρχο. Όσο όμως δεν έμπαινε το γκολ υπήρχε το γνωστό άγχος.

Η ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ

Ότι δεν κατάφεραν ξανά και ξανά να πετύχουν οι παίκτες μας με τις ατελείς επιθετικές τους προσπάθειες το κατάφερε τελικά ο Μορόν από τα 11 βήματα στο 61. Ο Κουμπαράκης στο VAR είδε το καθαρό χέρι και ο Ισπανός με ωραία εκτέλεση έκανε το 1-0. Ο ΟΦΗ ξαφνικά εμφανίσθηκε στο γήπεδο χωρίς όμως να γίνεται απειλητικός. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ κατάφερε και βρήκε έστω και με τυχερό τρόπο το 2^ο γκολ από τον Μεντίλ όμως ο Κατσικογιάννης και VAR συνεργάστηκαν άψογα και βρήκαν παράβαση  για να το ακυρώσουν. Παράβαση που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν δει τη φάση. Βέβαια ο Κατσικογιάννης από την αρχή του αγώνα είχε καταφέρει να επιβεβαιώσει τις φήμες αφήνοντας επιδεικτικά το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας ατιμώρητο όπως και τους ψεύτικους τραυματισμούς καθυστερήσεις ακόμη και εκεί που δεν υπήρχε καν υποψία για αληθινό τραυματισμό. Τέλος στο άγχος που παραδοσιακά προκαλεί αυτό το εύθραυστό 1-0 έδωσε και πάλι ο Μορόν στο 93! Ο Ισπανός έκλεψε την μπάλα στο κέντρο, κουβάλησε την μπάλα μέχρι την αντίπαλη εστία και με ωραίο σουτ έγραψε το τελικό 2-0! Κλειδώνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια νίκη που δικαιούταν η ομάδα μας χωρίς την παραμικρή αμφιβολία.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Με τον ΑΡΗ μας να καλείται να διατηρήσει τα κεκτημένα χωρίς καν να γνωρίζει αν αυτός ο δρόμος θα οδηγήσει τελικά στην Ευρώπη υπήρχε ο φόβος ότι η ομάδα μπορεί να έχανε εντελώς τη συγκέντρωση της σε αυτά τα πλέιοφς . Στην πράξη όμως βλέπουμε τον Μαρίνο Ουζουνίδη να έχει καταφέρει να βρει ένα σχήμα αλλά και γενικότερα να έχει πείσει τους παίκτες του να παραμείνουν σοβαροί και να μπαίνουν αποφασισμένοι στα παιχνίδια. Έτσι παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη, έτσι ακριβώς τον είδαμε και σήμερα. Με τους περισσότερους παίκτες να έχουν θετική παρουσία το μόνο πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί ήταν ο γρίφος του γκολ. Όπως στο γκολ του Μεντίλ όπου κακώς ακυρώθηκε η τύχη μας χαμογέλασε σε όλες τις προηγούμενες προσπάθειες τίποτα δεν μας πήγαινε καλά. Σίγουρα όταν σουτάρεις στα περιστέρια ή δεν δίνεις την σωστή πάσα έχεις την ευθύνη αλλά στο ποδόσφαιρο έχουμε δει ότι χωρίς λίγη τύχη δεν πας πουθενά.  Η αντίδραση μετά το 1-0 δεν ήταν καλή γιατί χάσαμε τον έλεγχο του ρυθμού και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να διορθωθεί για τη συνέχεια. Στο σύνολο όμως του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας ήταν κατά πολύ καλύτερος και αυτό είναι που μετράει.

ΔΕΝ ΑΦΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Με τον Λορέν Μορόν να συνεχίζει και σήμερα την καλή παράδοση που έχει κόντρα στον ΟΦΗ ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς κερδίζοντας με 2-0 σε ένα παιχνίδι που βάσει της εικόνας θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα. Το σημαντικό όμως είναι ότι η ομάδα όχι μόνο έκανε το 2 στα 2 σε αυτή τη σειρά αγώνων αλλά έχει δείξει ως τώρα ένα στιβαρό πρόσωπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από τους αντιπάλους του. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να μπούμε στην τετράδα κανείς δεν μπορούσε να θεωρήσει δεδομένη αυτή την καλή εικόνα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να πιστωθεί στον Ουζουνίδη και τους παίκτες του. Η καλή αρχή έγινε, περιμένουμε και την ανάλογη συνέχεια.

ΥΓ. Ρε κάτι συμπτώσεις! Από το 61΄ που σκόραρε ο Μορόν και μετά, ούτε μια φορά δεν παρέμειναν κάτω οι παίκτες του ΟΦΗ σε αντίθεση με τις εκνευριστικές καθυστερήσεις που προηγήθηκαν.

Το καλό του πρόσωπο μας έδειξε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στον Παναιτωλικό για περίπου 60’ και με 2 γκολ στο πρώτο ημίχρονο έφθασε στη νίκη. Δεν παρέλειψε όμως να μας υπενθυμίσει με πόση ευκολία κλωτσάει τις ευκαιρίες του αλλά και χάνει τη συγκέντρωση του από προκλητικές διαιτησίες σαν και αυτή του Σιδηρόπουλου(και του Varista) στο Β ημίχρονο. Έβγαλε όμως αντίδραση η ομάδα και σε ένα παγωμένο γήπεδο με ελάχιστο κόσμο κατάφερε να μοιράσει χαμόγελα.

ΕΠΑΙΞΕ ΣΑΝ ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΕΥΚΟΛΟ

Στροφή 180 μοιρών από την εμφάνιση με τον Λεβαδειακό έκανε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα από την πρώτη στιγμή που πάτησε στο χορτάρι. Με ένα καταιγιστικό ξεκίνημα όπου μια ευκαιρία διαδεχόταν την άλλη ο ΑΡΗΣ έμοιαζε άλλη ομάδα. Ο Παναιτωλικός από νωρίς έμοιαζε σαν μποξέρ εγκλωβισμένος στα σχοινιά δεχόμενος συνεχόμενα χτυπήματα με την κεφαλιά του Μορόν μετά από εκτέλεση κόρνερ του Μόντσου να καταλήγει στα δίχτυα για το 1-0.  Στο 30΄ ο Μόντσου μετά την ασίστ στο πρώτο γκολ με μια απίθανη εκτέλεση φάουλ έκανε το 2-0 «κλειδώνοντας» σε μεγάλο βαθμό τη νίκη. Το παιχνίδι είχε έρθει ακριβώς εκεί που θέλαμε χάρη σε μια γεμάτη εμφάνιση που δεν άφηνε κανένα περιθώριο στον αντίπαλο. Οι 12 ευκαιρίες(7 στην εστία) στο πρώτο ημίχρονο φώναζαν για ακόμη περισσότερα γκολ στη συνέχεια.

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ VAR ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΜΑΣ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΟΥΝ

Εξίσου καλά μπήκε ο ΑΡΗΣ και στο Β ημίχρονο με τους παίκτες μας να θέλουν να τελειώσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται την υπόθεση νίκη και με ένα τρίτο γκολ. Ένα γκολ που δεν ερχόταν μιας και την τελευταία στιγμή είτε διστάζαμε να σουτάρουμε είτε δεν δίναμε την πάσα στη σωστή στιγμή ακόμη και όταν βγαίναμε στην επίθεση με ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Παρόλα αυτά ο Παναιτωλικός παρέμενε ακίνδυνος. Μια όμως απίστευτη απόφαση του Σιδηρόπουλου σε συνεργασία με το VAR στο 60’ όπου το φάουλ και κίτρινη κάρτα υπέρ μας όπως καταλογίστηκε μετατράπηκε σε απλή κατοχή(!?!?!) χάλασε το μυαλό των παικτών μας. Ένα σφύριγμα που ήρθε σε συνέχεια αρκετών ανάποδων αποφάσεων που κυριολεκτικά αποσυντόνισε την ομάδα μας. Κάτι που φάνηκε μόλις στο επόμενο λεπτό με τον Παναιτωλικό στην πρώτη του ευκαιρία να βρίσκει με τον Ντιαζ το γκολ με όλη την άμυνα στημένη απέναντι του. Η συνέχεια μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης είχε κάμποσες χαμένες ευκαιρίες για το 3-1 αλλά και 1-2 στιγμές για τους αντιπάλους μας όπου θα μπορούσαν να είχαν ισοφαρίσει. Ευτυχώς το 2-1 παρέμεινε αν και θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα αν αξιοποιούσαμε τις ευκαιρίες μας αλλά και αν Σιδηρόπουλος και VAR έβλεπαν το πέναλτι πάνω στον Νταρίντα στο 77’ από τον Σιέλη.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΛΛΑ ΕΒΓΑΛΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ

Πολλές οι αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ με την τελευταία εικόνα από το ναυάγιο της Λειβαδιάς να είναι αποκαρδιωτική. Το ότι αυτή η ομάδα όμως έχει ποιότητα και όταν παρουσιάζεται πνευματικά έτοιμη μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα δεν το αμφισβητεί κανείς. Και σήμερα ο ΑΡΗΣ για 55’ δεν χωρούσε την παραμικρή αμφισβήτηση παρά μόνο ένα γιατί. Γιατί δεν έπαιξε έτσι και στην Λειβαδιά. Σήμερα πάντως οι παίκτες του Ουζουνίδη μέχρι να κάνει άνω κάτω το παιχνίδι ο Σιδηρόπουλος τα έκαναν όλα τέλεια. Μόντσου και Σιφουέντες κυριαρχούσαν στο κέντρο, ο Φέτφα συνέχισε να εκθέτει τον πρώην προπονητή του, ο Μορόν ήταν ουσιαστικός και ο Σπίκιτς όσο κυλούσε ο χρόνος ανέβαζε την απόδοση του. Με σωστή πίεση,  γρήγορες μεταβιβάσεις και αποφασιστικότητα ο ΑΡΗΣ έφτιαχνε την μια φάση μετά την άλλη. Εκεί όμως φάνηκε και το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ. Όταν δεν μπορείς να τελειώσεις αυτές τις ευκαιρίες ώστε να πας με ένα ξεκούραστο 4 ή 5-0  τότε κινδυνεύεις από το πουθενά χάρη σε 2-3 ανάποδα σφυρίγματα να αγχωθείς. Το αν ο Ντούντου και ο Σπίκιτς δώσουν λύση σε αυτό το πρόβλημα τότε θα μιλάμε για μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Μέχρι τότε όμως θα βασανιζόμαστε χωρίς λόγο όπως σήμερα.  

ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ

Άλλος ΑΡΗΣ στη Λειβαδιά, άλλος ΑΡΗΣ ο σημερινός. Για περίπου 55’ ζωγράφιζε μέσα στο γήπεδο,  πέτυχε 2 γκολ(αντί για 4-5) μέχρι να έρθει ο Σιδηρόπουλος με τον Κατσικογιάννη στο VAR για να μας υπενθυμίσουν πόσο εύκολα πέφτουμε στις παγίδες που μας στήνουν. Ευτυχώς πέρα από κάποιες αγχωτικές στιγμές η ομάδα πήρε τη νίκη που δικαιούταν και μαζί 3 πολύτιμους βαθμούς για την μάχη της Ευρώπης. Το αν θα συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς η ομάδα ή με τις πρώτες σταγόνες βροχής θα καταρρεύσει θα το δούμε στη συνέχεια.  Μέχρι τότε κρατάμε τους 3 βαθμούς και συνεχίζουμε. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Το ζήσαμε και αυτό με τον κορυφαίο Έλληνα διαιτητή Σιδηρόπουλο.  Πλέον και τα φάουλ υπέρ του ΑΡΗ θα περνάνε φιλτράρισμα μέσω VAR και θα ακυρώνονται!  Ρε, τι άλλο θα δουν τα ματάκια μας με αυτούς τους απίθανους!