Τρίτη, 04 Αυγούστου 2020

#ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

34 ημέρες μετά από το τελευταίο μας ποστ για το μπάσκετ ήρθε η γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη αποκλειστικά για την ΚΑΕ ώστε να δώσει ένα τέλος στην βουβαμάρα των προηγούμενων ημερών και να ορίσει το σημείο επανεκκίνησης του μπασκετικού ΑΡΗ. Ένα σημείο επανεκκίνησης αναμενόμενο σε εκνευριστικό βαθμό και ένας αγώνας επιβίωσης που επισημοποιήθηκε με την «συγκατάθεση» του Δ.Γουλιέλμου και τους 19 μεσεγγυούχους των μετοχών. Η απουσία του κόσμου από όλη αυτή την προσπάθεια και η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων(και εξηγήσεων) από όσους βρήκαν το σθένος να βγουν μπροστά  αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια αλλά και το κατάντημα του Ελληνικού μπάσκετ.

Οι εξηγήσεις για το πώς φθάσαμε ως εδώ

Έχουν χιλιοειπωθεί οι λόγοι που έφθασε ο ΑΡΗΣ ως εδώ και δεν έχει να προσφέρει τίποτα να τους αναφέρουμε ξανά αλλά πλέον έγινε ξεκάθαρο ότι η ΚΑΕ εδώ και δεκαετίες λειτουργεί περισσότερο σαν το βήμα της Ελληνικής Βουλής όπου οι διάφοροι παράγοντες πηγαινοέρχονται σαν τους βουλευτές και λένε τα δικά τους. Άλλοι δεν ήξεραν, άλλοι δεν μπορούσαν, άλλοι ίσως να έσφαλαν,  άλλοι είχαν θέμα με τους πολιτικούς τους αντιπάλους που πλέον είναι στο πλευρό τους, άλλους τους έφαγε το σύστημα και άλλους τους πείραξε η κριτική και τα θέλω του κόσμου. Όταν αναφέρεται ως διοικητικό επίτευγμα η ανατροπή μιας άδικης τιμωρίας σε μια ομάδα με την ιστορία του ΑΡΗ που 2 διαδοχικές  χρονιές γλιτώνει τον υποβιβασμό οριακά, τα λόγια είναι περιττά…

Η «προσπάθεια» του Γουλιέλμου

Αναμφίβολα η ευχαριστήρια ανακοίνωση του Α.Σ. προς το πρόσωπο του Δ.Γουλιέλμου αποτελεί μέρος της συμφωνίας μαζί με τις υπόλοιπες οικονομικές διαπραγματεύσεις που εδώ και 40 ημέρες περίπου έκαναν το «παραδίδω τις μετοχές μου χωρίς αντίτιμο» στο νέο μίνι σήριαλ του καλοκαιριού.  Τα γιατί και τα πως έφθασε ο Δ.Γουλιέλμος να «προσπαθεί» να σώσει τον ΑΡΗ μόνος του ενώ δεν είχε τη δυνατότητα όπως ο ίδιος δήλωσε δεν ρωτήθηκαν ποτέ και δεν πρόκειται ποτέ να μας τα πουν με επίσημο τρόπο. Η ομερτά στον μπασκετικό ΑΡΗ καλά κρατεί μέχρι που η σιωπή σπάει με ένα αφελές ερώτημα του τύπου “μα γιατί ο κόσμος δεν αγκαλιάζει την προσπάθεια που γίνεται;”.  Άσε που μετά θα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις και για τον «απαθή» ρόλο του Ερασιτέχνη στις διαδικασίες της ΚΑΕ που για προφανείς λόγους κανείς δεν θέλει να δώσει.

Ο μονόδρομος της επιβίωσης

2 ήταν οι «λύσεις» που προτάθηκαν στην  συνέλευση με την μια να έχει να κάνει με την διατήρηση των μετοχών στην κατοχή του Γουλιέλμου κάτι που οδήγησε πρακτικά σε μια πρόταση που υπερψηφίστηκε και είχε να κάνει με την λύση της πολυμετοχικότητας. Δηλαδή με κάποια νομικά και οικονομικά τεχνάσματα θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους μας να στηρίξουμε την ΚΑΕ με τον πλέον επίσημο τρόπο. Με λίγα λόγια, λεφτά δεν υπάρχουν, πλάνο διαφορετικό από το γνωστό της στήριξης(και της μετατόπισης ευθυνών) του κόσμου δεν υπάρχει και ο ΑΡΗΣ σαν να ξαναγυρίζει καμιά οκταετία πίσω όπου η 6η θέση παρουσιαζόταν σαν επίτευγμα. Πλέον όμως με το φαντασματάκι του υποβιβασμού να κόβει βόλτες στο θρυλικό Παλέ εκείνη η πορεία μοιάζει όντως με επίτευγμα… Και κάπου εδώ κολλάει και το Παλέ που ίσως είναι το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί την σημερινή κατάσταση με εκείνη της προ-Λάσκαρη εποχής. Η ενδεχόμενη παραχώρηση του Παλέ υπό ευνοϊκές συνθήκες σε συνδυασμό με τα χρήματα που παρακρατούνται από σχετικές οφειλές είναι μια ανάσα στον ασθενή ΑΡΗ. Εφόσον υπάρχει(;) και το πλάνο αξιοποίησης του γηπέδου ίσως τα πράγματα να είναι ελαφρώς καλύτερα.

Τα συμπεράσματα για την επόμενη ημέρα

Αν κάτι θετικό μπορούμε να κρατήσουμε από αυτή την συνέλευση είναι ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ασχολούνται ενεργά με τον μπασκετικό ΑΡΗ ίσως στην πιο δύσκολη συγκυρία των τελευταίων 50 χρόνων για την ομάδα μας αλλά και για ολόκληρο το ελληνικό οικοδόμημα του μπάσκετ. Άνθρωποι με τα καλά τους και τα άσχημα τους. Με τις σωστές και τις λάθος αποφάσεις τους. Τουλάχιστον υπάρχουν και αυτοί. Και όσο μίζερο και αν ακούγεται αυτό, σε έναν σύλλογο όπου παρουσιάστηκε ως λύση ο οικιοθελής υποβιβασμός της ομάδος σε ερασιτεχνική κατηγορία ο μονόδρομος της επιβίωσης με ελπίδα το άγνωστο ακούγεται πιο θελκτικό.  Τουλάχιστον αυτή τη φορά όσοι τελικά ασχοληθούν ας είναι πιο «μυαλωμένοι» αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος. Η εύρεση επενδυτή να τεθεί επιτέλους ως πρωταρχικός στόχος πάνω σε σωστές βάσεις και τα πανηγύρια για κάθε βήμα μωρού να μείνουν στη άκρη… Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ. Για κάθε «προσπάθεια» σαν και αυτή του Δ.Γουλιέλμου στην ΚΑΕ μια άλλη προσπάθεια μένει στις σκέψεις.

ΥΓ2. Το να μιλάς για πολυμετοχικότητα και την συμμετοχή του κόσμου και την ίδια στιγμή να απουσιάζουν οι βασικοί χρηματοδότες της ομάδος της χρονιάς που διανύσαμε είναι από μόνο του περίεργο.

ΥΓ3. Και με τις συζητήσεις με την ΦΙΜΠΑ που βρίσκονται σε καλό δρόμο σχετικά με τα νέα δεδομένα απαγόρευσης μεταγραφών λόγω των μπαν ξεπεράστηκε και αυτό το πρόβλημα.

ΥΓ4. Τουλάχιστον δεν έγινε αναφορά σε Ελληνόπουλα, σε ακαδημίες παραγωγής ταλέντων και άλλα τέτοια που έχουμε ακούσει άλλες φορές. Βλέπεις με τον Βουλγαρόπουλο να αποτελεί παρελθόν πριν του δοθούν οι ευκαιρίες και κάποιες περίεργες μεταγραφές Ελλήνων από το πουθενά την περασμένη χρονιά τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ5. Και φυσικά όταν πας να ψηφίσεις λύση για τον Αυτοκράτορα μετά από έναν μήνα σιωπής χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα λογικό είναι η πρόταση να είναι μια και χωρίς σχεδόν καμία ουσία. Ψημένος ο Ερασιτέχνης σε αυτές τις καταστάσεις.

ΥΓ6. Ακόμη και αυτό της μπασκετικής Λέσχης που είχε ακουσθεί ως φήμη τελικά θα αποτελούσε πιο ουσιαστικό πλάνο. Όταν τα τελευταία χρόνια γίνονται έρανοι για 5.000 ευρώ μια μπασκετική Λέσχη θα μπορούσε να δώσει λύσεις. Βέβαια θα έκανε και ερωτήσεις που θα έπρεπε να απαντηθούν και όπως έχει διδάξει το παρελθόν κανείς παράγοντας δεν το θέλει αυτό.

ΥΓ7. Και αυτό το σχόλιο περί στήριξης του κόσμου και διάφορων παραγόντων σε αρρωστημένες καταστάσεις τι ακριβώς ήταν; Παραπονάκι; Μάλλον η λογική συνέπεια της μυστικοπάθειας και της συστηματικής παραπληροφόρησης που συνεχίζεται αδιάκοπα.

ΥΓ8. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Δ.Γουλιέλμος θα είχε γίνει "καπνός" μέσα σε 24 ώρες αν ο κόσμος ήξερε τι ακολουθεί. Όταν όμως δεν ξέρεις μετά τι ακολουθεί απλά κάθεσαι αποχαυνωμένος και παρατηρείς...

ΥΓ9. Χρόνια Πολλά στον έναν και μοναδικό μπασκετικό Θεό Νίκο Γκάλη! Τα κεράσματα σου, αναμνήσεις μιας ζωής!

Κατηγορία Μπάσκετ

Συνεχίζεται το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης των μετοχών εδώ και 2 εβδομάδες περίπου με τις λεπτομέρειες που κολλάει το ζήτημα να μεταβάλλονται διαρκώς. Όπως ακριβώς μεταβάλλεται διαρκώς και η στάση του Γουλιέλμου από μέρα σε μέρα με τις διαρροές και την τάχα θετική διάθεση για λύση στο διοικητικό πρόβλημα του ΑΡΗ. Μια στάση που δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη σε κανέναν μιας και από την πρώτη ημέρα της παρουσίας του στον ΑΡΗ έτσι ακριβώς λειτουργούσε. Το «διαδικαστικό» πήρε αναβολή οριστικά(?) για αύριο και άπαντες ελπίζουν να ολοκληρωθεί ώστε να μπορέσει η νέα διοίκηση να ασχοληθεί πιο ουσιαστικά με την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ.

Με την αισιοδοξία για καλύτερες ημέρες όπως συνηθίζεται τέτοια εποχή να εκφράζεται για ακόμη μια φορά με το μόνο που διαφέρει σε σχέση με προηγούμενα καλοκαίρια είναι τα κριτήρια συμμετοχής του ΕΣΑΚΕ και η απαίτηση υψηλής εγγυητικής σε σχέση με το τι ισχύει ως τώρα αλλά και το εγγυημένο ελάχιστο μπάτζετ κάθε ομάδας. Μια διαφορά σε σχέση με το παρελθόν που ίσως και να αποτελεί την ελπίδα για να βρει ο ΑΡΗΣ μας τον δρόμο του. Τι αλλάζει; Συνοπτικά από εκεί που έπρεπε μια ομάδα να καταθέσει 60.000€ εγγυητική για να συμμετέχει στο πρωτάθλημα πρέπει πλέον να καταθέσει 200.000€. Ενώ μπαίνει και ως κριτήριο το μπάτζετ της ομάδος  που θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 800.000€ . Με λίγα λόγια όσοι δηλώνουν έτοιμοι να μπουν μπροστά  στη νέα διοικητική σελίδα του ΑΡΗ θα πρέπει από την πρώτη ημέρα ενασχόλησης να δεσμευτούν με πραγματική οικονομικά δεδομένα και όχι με αερολογίες και στην πορεία θα δούμε πως θα βγει η χρονιά… Όχι ότι αυτά τα κριτήρια αν τελικά ζητηθούν και εφαρμοσθούν κανονικά  από τις ομάδες θα δούμε κάτι πολύ πιο διαφορετικό από ότι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα θα είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση. Διαφορετικά λίγα θα είναι αυτά που αλλάξουν σε σχέση με τον ΑΡΗ της μετριότητας των τελευταίων χρόνων και ακόμη πιο λίγα αυτά που θα εμπνεύσουν τον κόσμο να αγκαλιάσει για ακόμη μια φορά την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης.

Αέρας αισιοδοξίας φυσάει στο Παλέ πριν καν ολοκληρωθεί το «διαδικαστικό» της μεταβίβασης  των μετοχών… Επιβάλλεται η αλλαγή και αξίζουν χίλια μπράβο σε όσους έχουν το σθένος αυτήν περίεργη εποχή για όλους μας και ιδιαίτερα δύσκολη για τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγουν μπροστά. Στη συνέχεια όμως ακούς τα διάφορα υποψήφια ονόματα(με τους σχετικούς διθυράμβους) για το ρόστερ της νέας σεζόν, ακούς και κάποιες εκτιμήσεις για το μπάτζετ, το δίλλημα(ή αδυναμία) συμμετοχής στην Ευρώπη και αναρωτιέσαι αν ο ΑΡΗΣ της επιβίωσης των τελευταίων χρόνων ήταν κατάντημα ή αυτοσκοπός…

ΥΓ. Ειλικρινά τώρα… υπάρχει άνθρωπος που πίστεψε τον Δημήτρη Γουλιέλμο ότι θα παραχωρήσει έτσι απλά τις μετοχές ότι έτσι απλά θα γινόταν;

ΥΓ2. Και ενώ φαίνεται να πλησιάζουμε στο τέλος του σήριαλ της μεταβίβασης των μετοχών ξαφνικά αρχίζουν και φουντώνουν οι φήμες για την αθώωση του Λάσκαρη και την αποδέσμευση των λογαριασμών του αλλά και για σπουδαίους αθλητές του χώρου που θέλουν να επενδύσουν στην καψούρα τους τον ΑΡΗ! Τυχαίο;

Κατηγορία Μπάσκετ

Τίτλοι τέλους μπήκαν στη σεζόν 2019-20 για τον μπασκετικό ΑΡΗ με τρόπο άκομψο αλλά δίκαιο μιας και οποιαδήποτε άλλη απόφαση θα αποτελούσε μια κατάφορη αδικία.  Ο ΑΡΗΣ έδειχνε σε σαφώς καλύτερη αγωνιστική κατάσταση σε σχέση με τους ανταγωνιστές του και σύμφωνα με το πρόγραμμα που ακολουθούσε έδειχνε να κρατάει την τύχη στα χέρια του.  Ακόμη και για τον εξίσου δύσμοιρο συμπολίτη θα ήταν μια άδικη απόφαση μιας και μαθηματικές ελπίδες υπήρχαν. Ωστόσο άλλο να σου μένει η ρετσινιά γιατί έτυχε όταν διεκόπη το πρωτάθλημα να είσαι στη ζώνη του υποβιβασμού και άλλο το θαύμα της παραμονής που έψαχνες να παρουσιάζεται με τη μορφή μιας παγκόσμιας πανδημίας. Η ομάδα έστω και έτσι απέφυγε το χειρότερο σενάριο. Ένα σενάριο αδιανόητο, ακατάληπτο και ανέφικτο για όσους έχουν προλάβει την χρυσή εποχή του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά με την παρουσία μας τα τελευταία χρόνια το έχουμε κάνει υπαρκτό και λογικό…

Όσο εύκολη και αν  είναι η κριτική από έναν οπαδό(όπως είναι ο γραφών) μακριά από τις διοικητικές φουρτούνες  δεν είναι επικίνδυνη για την ομάδα όπως είναι η τακτική της μετατόπισης των ευθυνών από τους πρωταγωνιστές των διοικητικών εξελίξεων εδώ και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην κινδύνεψε στην προ Λάσκαρη – Γουλιέλμου εποχή αλλά όλα έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα θα φθάναμε σε αυτό το σημείο. Από το υπερήφανο πλασάρισμα στην εξάδα και  τον θρίαμβο της τετράδας μέχρι τον αποκλεισμό από ομάδα Α2 στο κύπελλο και έναν τελικό ντροπής όπου όλοι έφυγαν χαμογελαστοί εκτός από τους φίλους της ομάδος μας. Ελάχιστα ήταν αυτά που θύμιζαν ΑΡΗ με το χειρότερο από όλα να είναι η ικανοποίηση, η χαρά και η ακατάπαυστη θριαμβολογία για την  κατάκτηση επιμέρους στόχων που ήθελαν ειδική επεξήγηση για να καταλάβεις.  Βραβείο «καλύτερης οικογένειας», βραβείο «ομοψυχίας αποδυτηρίων», βραβείο «στήριξης παίκτη που θα έπρεπε να είχε φύγει μετά την πρώτη προπόνηση», βραβείο «καλύτερου νέου συμβολαίου σε άλλη ομάδα χάρη στον ΑΡΗ», βραβείο  «φιλοτιμίας και προσπάθειας».  Μόνο σαν λάβαρα δεν κρεμάστηκαν στην οροφή του Παλέ δίπλα στους τίτλους του συλλόγου.  Και το χειρότερο από όλα, όλοι οι πρωταγωνιστές εντός και εκτός παρκέ έδειχναν όχι μόνο να τα έχουν αποδεχτεί  και να στηρίζουν αυτή την κατάσταση αλλά να την απολαμβάνουν κιόλας! Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η προοπτική της Α2 ή της Β Εθνικής(πριν την αλλαγή του νόμου για την διαγραφή χρεών) για κάποιους να αποτελεί την ευκαιρία που περιμένουν διακαώς για να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κανέναν Λάσκαρη και Γουλιέλμο.

Σίγουρα πρέπει οι μετοχές να αλλάξουν χέρια μιας και στα χέρια του Γουλιέλμου δεν έχουν την παραμικρή αξία αλλά πρώτα θα πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του ΑΡΗ μας και  κυρίως όλων όσων εμπλέκονται. Από τους παράγοντες  που νομίζουν ότι  η επιβίωση είναι επιτυχία, των οπαδών της μετριότητας που είναι έτοιμοι να αποθεώσουν τον οποιοδήποτε μπορεί να περπατήσει χωρίς να σκοντάψει πάνω στα παρκέ και τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με τον ΑΡΗ και μοιάζουν περισσότερο γραφείο συμβούλων επαγγελματικού προσανατολισμού στον χώρο του μπάσκετ για τον κάθε απίθανο που έχει γοητευτεί από το άθλημα και θέλει να φτιάξει το βιογραφικό του.

Και κάπου εδώ κολλάει και η προοπτική της Ευρώπης. Πόσο άχαρο είναι να διαβάζεις τις αναλύσεις για τα οφέλη της ευρωπαϊκής συμμετοχής από όλους αυτούς που είχαν αναλάβει τον ρόλο να εκλογικεύσουν την απόφαση να στρέψει το βλέμμα του αλλού ο ΑΡΗΣ από κάτι που θεωρούσαμε αυτονόητο και για πολλά χρόνια αποτελούσε την ελπίδα του Αρειανού για χαρές ακόμη και όταν η Αυτοκρατορία είχε κλείσει τον κύκλο της;  Μακάρι η μεταβίβαση των μετοχών που αργά ή γρήγορα θα γίνει να σημαδευτεί παράλληλα με μια τέτοια απόφαση και να πλαισιωθεί όμως με ανθρώπους που δεν θα τη θεωρήσουν από μόνη της ως επιτυχία ή ευκαιρία για προπόνηση και ταξίδια ανεξαρτήτου αποτελέσματος. Διαφορετικά τόσο η «αξία» των χρεωμένων μετοχών όσο και η πορεία του ΑΡΗ μας θα παραμείνει στον ίδιο μίζερο δρόμο της απόλυτης απαξίωσης. Διεκδικήστε την αλλαγή και ο κόσμος θα στηρίξει ακόμη και αν από τη νέα σεζόν δεν θα έχει καν το δικαίωμα να γεμίσει το θρυλικό Παλέ.

ΥΓ. Αντίστοιχη πορεία με τον ΑΡΗ έχει και ολόκληρο το οικοδόμημα του Ελληνικού μπάσκετ. Είτε μιλάμε για τον «αγωνιστή» Βασιλακόπουλο κόντρα στους φωτογραφικούς νόμους είτε για τη νέα τάξη πραγμάτων του ΕΣΑΚΕ και της Basket League με τις ομάδες των 300 συγγενών και φίλων να κάνουν το κομμάτι τους. Κριτήρια συμμετοχής προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά πάντα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα μας. Τελικά τι έχει μεγαλύτερη αξία; ένα γεμάτο γήπεδο ή ένας μπαρουτοκαπνισμένος πρόεδρος με κάποια λεφτά για πέταμα; 

ΥΓ2. Αφού λοιπόν τα κεκλεισμένων των θυρών δεν σας τρομάζουν γιατί τα έχετε συνηθίσει και υπό φυσιολογικές συνθήκες και τα 50-60 άτομα που παρακολουθούσαν  τις (α)διάφορες μπασκετικές εκπομπές παρά τους «υψηλούς» καλεσμένους σε καιρό καραντίνας το βλέπετε θετικό ας κοπεί εντελώς και η κρατική επιδότηση να δούμε τελικά ποιος θα αντέξει. Σίγουρα όχι το Ελληνικο μπάσκετ.

ΥΓ3. Το έχουμε ξαναπεί χίλιες φορές κυρίως για τους νεότερους. Η αξία των αντιπάλων και της όλης διοργάνωσης δίνει αξία στον νικητή. Για να έρθει η κυριαρχία του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο άθλημα έπρεπε πρώτα να ισοπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό που ούτε οι ίδιες οι ομάδες δεν ενδιαφέρονται. Όχι μόνο για να κατακτήσουν τους εγχώριους τίτλους αλλά ούτε καν για να συμμετέχουν.

ΥΓ4. Και αν νομίζουν οι επιστήμονες εξ Αθηνών ότι οι καλομαθημένοι οπαδοί τους που έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στο να συμμετέχουν μόνο στα πανηγύρια θα αρκεστούν στο να είναι ρολίστες της Ευρωλίγκας στην πορεία θα εκπλαγούν.

ΥΓ5. Και για αυτούς που αρνούνται να καταλάβουν τη διαφορά… Ο ΑΡΗΣ και ο μπάογκ δεν υποβιβάσθηκαν πάνω στο παρκέ και η παραμονή τους στην κατηγορία έστω με αυτόν τον τρόπο δεν έκλεψε τον ιδρώτα κάποιας άλλης ομάδας. Αντιθέτως η ανάδειξη του Παναθηναϊκού ως πρωταθλητή στέρησε την ευκαιρία της ΑΕΚ(ή του Προμηθένα) να κάνει το ντάμπλ κερδίζοντας τον Παναθηναϊκό όπως ακριβώς τον είχε κερδίσει και στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος.

ΥΓ6. Μονόδρομος η αλλαγή νοοτροπίας… διαφορετικά στο μέλλον θα καταντήσεις σαν τον Ηρακλή που τερμάτισε 7ος μετά από πόσα χρόνια απουσίας από την Basket League και αν δεις λίγο τα «ρεπορτάζ»  τους θα  νομίζεις ότι κατέκτησαν κάποιο τίτλο ή ότι κέρδισαν το εισιτήριο τους για την επόμενη Euroleague.

ΥΓ7. Όσο για τον Μποχωρίδη όποιος παρακολουθεί την ομάδα μπορεί να καταλάβει ότι από ένα σημείο και μετά αυτή η σχέση κάνει κακό και στους δύο.

Κατηγορία Μπάσκετ

Χαμένος στην ηττοπάθεια του ο ΑΡΗΣ μας, ένα παιχνίδι που 2 φορές φάνηκε να το έχει στα χέρια του κατάφερε στο φινάλε να το χαρίσει στον αντίπαλο. Εμφανώς χωρίς τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα η ομάδα, ανύπαρκτο και το τεχνικό τιμ που απλά παρακολουθεί το παιχνίδι από εξέχουσα θέση. Μια ήττα που μας κρατάει κολλημένους στην τελευταία θέση και μας αναγκάζει να θέλουμε να τρέμουμε τον Κολοσσό(όπως και τον Ιωνικό) σε τυχόν πολλαπλές ισοβαθμίες.

Με τα γνωστά "τρικ" του Καμπερίδη με τον Φλιώνη αντί του Μπράουν στο ξεκίνημα μπήκε η ομάδα με τον Κολοσσό να έχει το πάνω χέρι χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει. Στην δεύτερη περίοδο ο ΑΡΗΣ με κινητήρια δύναμη τον Μποχωρίδη και ρεσιτάλ ομαδικότητας κατάφερε να βρει εύκολους πόντους και να φθάσει τη διαφορά στο +14. Μέσα όμως σε ελάχιστα λεπτά στο φινάλε της 2ης περιόδου και στο ξεκίνημα της 3ης περιόδου η διαφορά εξανεμίστηκε με τους παίκτες μας να βραχυκυκλώνουν και τον Καμπερίδη να παρακολουθεί με αγωνία… Και εκεί που περιμέναμε την κατάρρευση της ομάδος μας όπως τόσες φορές έχουμε δει πάλι με τον Μποχωρίδη μπροστάρη ο ΑΡΗΣ ανέβασε την απόδοση του και απέκτησε και πάλι διψήφια διαφορά. Ούτε όμως αυτή τη φορά υπήρχε η ηρεμία και τα αντανακλαστικά και ο Κολοσσός κάλυψε τη διαφορά καταφέρνοντας ύστερα από σχεδόν 30' να μπει σε ρόλο οδηγού. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας έπαιζαν με "βαρίδια" στα πόδια με τον Μποχωρίδη παρά την εξαιρετική του εμφάνιση να είναι αυτός που με τα λάθη του και τις χαμένες βολές να παρασέρνει όλη την ομάδα στην ήττα. Με τον Καμπερίδη και στο φινάλε να παρακολουθεί με αγωνία τις προσπάθειες απελπισίας των παικτών του από την καλύτερη θέση του γηπέδου.

Δεν θα κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας αλλά αυτό το +14 και την εικόνα που είχε ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν την περιμέναμε. Όταν όμως η νίκη είναι το μοναδικό ζητούμενο το ποιος έπαιξε καλά και το ποιος όχι δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ο Μπράουν εξουδετερώθηκε από τους διαιτητές αλλά πρωτίστως εξουδετερώθηκε και από τον προπονητή του. Αν Σάββα μου δεν καταλαβαίνεις ότι ο ΑΡΗΣ στην παρούσα φάση έχει ανάγκη την τρέλα, τον εγωισμό και το κρύο αίμα του Μπράουν τότε δυστυχώς δεν έχεις καθαρή σκέψη. Αν δεν αντιλαμβάνεσαι τόσα χρόνια στον ΑΡΗ ότι ο Μποχωρίδης όσο καλός παίκτης και αν είναι αδυνατεί να σηκώσει το βάρος που του έχουν φορτώσει και στα κρίσιμα χάνεται τότε απορώ τι έβλεπες στο πλευρό των μεγάλων μπασκετικών γκουρού που σε δασκάλεψαν. Αν πάλι θεωρείς ότι για ότι συμβαίνει στην ομάδα την ευθύνη την έχουν μόνο οι παίκτες και κάποιος Γουλιέλμος μάλλον λάθος στα έχουν πει. Και αυτό ισχύει και για εσάς τους "σωτήρες" που ακόμη αλλάζετε παίκτες και ενισχύεται την ομάδα…

Μεγάλη ευκαιρία έχασε ο ΑΡΗΣ σήμερα που με μια νίκη θα έμπαινε δυνατά στην μάχη της επιβίωσης. Πλέον μετά την πιθανή ισοβαθμία με τον Ιωνικό και αυτή με τον Κολοσσό μπορεί να αποβεί καταστροφική. Για να ανησυχούμε όμως για τις ισοβαθμίες θα πρέπει πρώτα να κερδίσουμε. Και με αυτή την αυτοκαταστροφική διάθεση που έδειξε η ομάδα και σήμερα καμία νίκη δεν μπορούμε να την θεωρούμε δεδομένη. Και όσο η διοίκηση και ο προπονητής ζουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν όπου το "θέλω" υπερτερεί του "μπορώ" οι ελπίδες θα εξανεμίζονται.

ΥΓ. Όλα τα "καλά" σφυρίγματα οι διαιτητές τα κρατούσαν για το τέλος με πολλά από αυτά να έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Καμία όμως αντίδραση από τον πάγκο μας.

ΥΓ2. Και άντε λεφτά δεν έχετε ή δεν θέλετε να βάλετε για να βοηθήσετε την ομάδα. Ούτε να καθίσετε 2-3 από εσάς εκεί στον πάγκο να εμψυχώνετε λίγο τους παίκτες και να γκρινιάζετε στους διαιτητές; Εκτός αν περιμένατε και αυτό να το κάνει ο Καμπερίδης μαζί με τα υπόλοιπα που περιμένατε…

ΥΓ3. Μπήκε και ο Γεωργάκης και έπαιξε! Μπράβο Σάββα...

Κατηγορία Μπάσκετ

Αναζητώντας την νίκη που θα μας ξαναβάλει δυνατά στην μάχη της παραμονής ταξίδεψε η αγαπημένη μας ομάδα στη Ρόδο με όλους τους παίκτες να συμμετέχουν στην αποστολή. Παρόλα αυτά η προετοιμασία της ομάδος για αυτό το παιχνίδι μόνο υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν πραγματοποιήθηκε και αυτό ίσως να είναι ένα στοιχείο που θα παίξει στο ρόλο του. Ανεξάρτητα πάντως από τις συνθήκες οφείλουν οι παίκτες πατώντας στο παρκέ να αφήσουν τα πάντα στην άκρη και να παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους για τη νίκη!

Ο Μποχωρίδης και ο Μιλόσεβιτς συμμετείχαν με τις εθνικές ομάδες των χωρών τους, ο αδικαιολογήτως απών Μπράουν πέρα από το “bullying” των συμπαικτών του ήταν για κάμποσες ημέρες εκτός προπονήσεων, ο Μόρις συνεπής σε ότι έχει δείξει ως τώρα προχώρησε σε αποχή λόγω οφειλών προς τον ατζέντη του, οι Φλιώνης, Σλαφτσάκης και Βουλγαρόπουλος αναλώθηκαν περισσότερο σε ατομικές προπονήσεις λόγω τραυματισμών και μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση έπρεπε ο Σάββας Καμπερίδης να προετοιμάσει την ομάδα. Ένας Καμπερίδης που έτσι και αλλιώς δυσκολεύεται να σηκώσει το βάρος που ανέλαβε μιας και φέρει σε μεγάλο βαθμό ευθύνη για τα εσωτερικά προβλήματα των παικτών μεταξύ τους αλλά και την αδυναμία να τους πείσει να παλέψουν στα εκτός έδρας… όπου η κινητήριος δύναμη της ομάδος, δηλαδή ο κόσμος της δεν είναι μαζικά εκεί για να σπρώξει τους παίκτες. Καθαρά αγωνιστικά ο Κολοσσός Ρόδου έχει δείξει πολύ καλύτερα στοιχεία σαν ομάδα. Η διοίκηση του έκανε εγκαίρως τις διορθωτικές κινήσεις και η ομάδα της Ρόδου από εκεί που ήταν εκ των φαβορί για τον υποβιβασμό πλέον φαίνεται να έχει ένα προβάδισμα. Η νίκη μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας άλλαξε τα δεδομένα και αναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στην μάχη της επιβίωσης. Ένας λόγος παραπάνω ώστε ο ΑΡΗΣ μας να πάρει τη νίκη και να καλύψει τη διαφορά. Όλοι μας όμως αναγνωρίζουμε ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να δούμε κάτι εντελώς διαφορετικό από ότι μας έχουν δείξει οι παίκτες μας ως τώρα κάθε φορά που εγκαταλείπουν το Παλε. Ενώ ένα τεράστιο ερωτηματικό πλανάται πάνω από τους παίκτες και των 2 ομάδων μιας και οι μεγάλες διακοπές όπως αυτή των 3 εβδομάδων επηρεάζουν την απόδοση τους.

Μπορεί ο τίτλος του τελικού να μην ταιριάζει απόλυτα στο αυριανό παιχνίδι στη Ρόδο όμως αν ο ΑΡΗΣ μας θέλει να αποφύγει τους κυριολεκτικά τελικούς θα πρέπει επιτέλους να αρχίζει να κερδίζει μακριά από το σπίτι του. Η νίκη του Κολοσσού στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας έχει αλλάξει τις ισορροπίες στην ουρά και ενδεχόμενη νίκη μαζί με τη διαφορά πόντων μπορεί να εξελιχθεί σε σωτήρια για την ομάδα μας. Ανεξάρτητα πάντως με τα σενάρια ελπίδας ή καταστροφής ο ΑΡΗΣ πρέπει να αρχίζει να κερδίζει. Και αυτή η αρχή μπορεί και πρέπει να γίνει στην Ρόδο! Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ το σημείο που ντρεπόμαστε για το κατάντημα της ομάδος και αυτό είναι γεγονός. Το να κάνουμε όμως σημαία μας την «σωτηρία» της ομάδος μέσω αναδιάρθρωσης του πρωταθλήματος είναι το κάτι άλλο…

ΥΓ2. Παράγοντες και παράγοντες πηγαινοέρχονται στην ΚΑΕ εδώ και χρόνια. Όλοι αγωνιστές, όλοι καλοί, όλοι προσφέρουν αλλά ο ΑΡΗΣ με μαθηματική ακρίβεια βαδίζει προς την καταστροφή.

ΥΓ3. Και όμως κάποιοι θυμούνται τις «ιερές αγελάδες» του ΆΡΗ μας και αγωνιούν για το αν θα μας «σώσουν» ξανά… σε σημείο που μέχρι και τους παραδοσιακούς αυλοκόλακες τους να τους εξοργίζουν!

Κατηγορία Μπάσκετ

Αξιόμαχος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Παναθηναϊκό χωρίς όμως να καταφέρει το μικρό θαύμα που ήθελε. Η υπεροπλία του Παναθηναϊκού, τα προβλήματα της "τελευταίας" στιγμής και η προκλητική διαιτησία οδήγησαν στην ήττα. Παρόλα αυτά η ομάδα με την εικόνα της και την μαχητικότητα που έδειξε στέλνοντας το μήνυμα της ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Με την απρόσμενη απουσία του Μπράουν να διογκώνει το πρόβλημα στη θέση του πόιντ γκαρντ λόγω του τραυματισμού του Φλιώνη, ο ΑΡΗΣ είχε εξαρχής να αντιμετωπίσει τα δικά του προβλήματα. Κάτι που φρόντισε ο Σάββας Καμπερίδης να το κάνει ξεκάθαρο(μην τυχόν και κάποιος δεν γνώριζε το πρόβλημα και είχε απαιτήσεις) από το τζάμπολ επιλέγοντας να ξεκινήσει με τον νεαρό Βλάσσιο. Το 0-10 στο ξεκίνημα υπενθύμισε στον νεαρό κόουτς ότι ο ΑΡΗΣ έχει ξαναπαίξει με τον Μποχωρίδη στον άσσο και τον Γκετσεβίτσιους σε πιο δημιουργικό ρόλο. Και ενώ οι περισσότεροι περιμέναμε να δούμε μετά το κακό ξεκίνημα έναν ΑΡΗ να εγκαταλείπει την προσπάθεια και να αφήνεται στις διαθέσεις του Παναθηναϊκού όπως πολλές φορές έχουμε δει στο παρελθόν οι παίκτες μας έβγαλαν αντίδραση και κατάφεραν να επιστρέψουν στο παιχνίδι. Όσο και αν πάλευε ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να "κλειδώσει" από νωρίς τη νίκη. Μποχωρίδης, Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Φιτζπάτρικ πήραν την ομάδα στις πλάτες του και προσπάθησαν να την σπρώξουν προς την ανατροπή. Ωστόσο η ποιότητα του Παναθηναϊκού αλλά και η κλασσική πράσινη σφυριχτά αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια και ο ΑΡΗΣ μας αρκέστηκε στις εντυπώσεις. Πήραν χρόνο και οι πιτσιρικάδες λόγω των απουσιών με τον Σιδηροηλία να ξεχωρίζει. Αγωνίστηκε και ο νεοαποκτηθέντας Γεωργάκης γεννώντας ερωτηματικά για το πώς κατέληξε αυτός ο παίκτης στην ομάδα μας…

Πάλεψε ο ΑΡΗΣ όσο μπορούσε απέναντι στα προβλήματα του και τον Παναθηναϊκό κερδίζοντας τις εντυπώσεις… εντυπώσεις που στα επόμενα παιχνίδια θα πρέπει να γίνουν νίκες ώστε να σωθεί η ομάδα. Αηδία για την "πράσινη" διαιτησία αλλά και τον "υπερήφανο" πρωταθλητή που φαίνεται να απολαμβάνει τον εξευτελισμό του ελληνικού μπάσκετ. Συγκινητική η παρουσία του κόσμου σε ένα παιχνίδι χαμένο από τα αποδυτήρια που συνήθως εξελίσσεται σε βασανιστήριο. Τίποτα δεν έχει τελειώσει, συνεχίζουμε!

ΥΓ. Μετά και την φυγή του Μπράουν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την άρση του μπαν αλλά και για όλους τους Αρειανούς παράγοντες που εδώ και πολλά χρόνια "γυροφέρνουν" την ομάδα να κάνουν αυτά που πρέπει για να βγει η ομάδα από το αδιέξοδο. Ναι μεν αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους βγαίνουν μπροστά σε αυτή την δύσκολη στιγμή …αλλά όταν βγαίνεις μπροστά το κάνεις γιατί μπορείς να παλέψεις.

ΥΓ2. Αντάξιος πρωταθλητής του ξεπεσμένου ελληνικού πρωταθλήματος των "δεινοσαύρων" της ΕΟΚ,  των "φυτευτών" του ΕΣΑΚΕ και των γκρι εντολοδόχων με την σφυρίχτρα ο Παναθηναϊκός.

ΥΓ3. Στα π@π@ρια μας και αν δεν έρθει στη συνέντευξη τύπου ο μπαρμπα Πιτίνο…

ΥΓ4. Αν έχεις καλό μάνατζερ μπορείς να πετύχεις πολλά στον αθλητισμό λένε… και αν ο μάνατζερ έχει  καλούς φίλους μπορεί να κάνει το απίστευτο πιστευτό… γιατί οι φίλοι δεν θέλουν να στεναχωρούν ο ένας τον άλλο για να μην χαλάσει το οικογενειακό κλίμα και οι παρέες παλιάς γειτονιάς …που φάγανε τον ΑΡΗ.

Κατηγορία Μπάσκετ

Ένα μικρό θαύμα χρειάζεται ο ΑΡΗΣ μας στο αυριανό παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό για να φθάσει στη νίκη και όσο και αν μας πληγώνει αυτό, είναι η σκληρή πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αν υπάρχει όμως μια ελπίδα για τη νίκη αυτή θα μείνει ζωντανή μόνο με το δυναμικό παρών του κόσμου. Πέρα όμως από το αγωνιστικό η οικονομική ένεση που μπορεί να δώσει η παρουσία του κόσμου φαντάζει σαν οξυγόνο στον ασθενή την δεδομένη χρονική στιγμή.

Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούμε να πούμε για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι στο αυριανό παιχνίδι. Όταν δεν μπορείς να κερδίσεις τον υπό διάλυση Ιωνικό, το να ελπίζεις στη νίκη κόντρα στον Παναθηναϊκό είναι καθαρά ουτοπικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Σάββας Καμπερίδης και οι παίκτες του δεν πρέπει να τα δώσουν όλα για να διεκδικήσουν τις όποιες πιθανότητες υπάρχουν για τη νίκη. Σίγουρα πρέπει να γίνει μια υπερπροσπάθεια στην άμυνα την ίδια στιγμή που στην επίθεση όντας το ακλόνητο άουτσάιντερ χωρίς ιδιαίτερη πίεση οφείλουν να είναι πιο εύστοχοι. Κάτι που το είχαμε δει και στο ΟΑΚΑ όπου ο ΑΡΗΣ επιθετικά τουλάχιστον είχε πραγματοποιήσει ένα από τα καλύτερα του παιχνίδια. Αν η κούραση, η χαλαρότητα και η υπεροψία του Παναθηναϊκού μας δώσει την ευκαιρία για τη νίκη εμείς θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση για να την αρπάξουμε. Διαφορετικά θα πρέπει όσοι βρεθούμε αύριο στο γήπεδο να είμαστε προετοιμασμένοι για μια από τα ίδια…

Όσο χρειάζεται ο ΑΡΗΣ τη νίκη στα εναπομείναντα παιχνίδια άλλο τόσο χρειάζεται και την οικονομική βοήθεια όλων μας ώστε αυτή η προσπάθεια επιβίωσης να μην μείνει στην μέση. Ναι μας πονάει αυτή η κατάσταση αλλά ο Αυτοκράτορας μας χρειάζεται πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Κατηγορία Μπάσκετ

Τον Ιωνικό Νίκαιας αντιμετωπίζει το απόγευμα της Κυριακής ο ΑΡΗΣ μας στην Αθήνα με τη νίκη να μοιάζει με μισή σωτηρία και για τις 2  ομάδες. Ο ΑΡΗΣ βέβαια είναι σε σαφώς χειρότερη βαθμολογική θέση από τον Ιωνικό αλλά οι νίκες και οι εμφανίσεις των τελευταίων αγωνιστικών πείθουν ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αρκεί φυσικά οι παίκτες του Σάββα Καμπερίδη παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι και αποφασισμένοι για να πάρουν τη νίκη!

Μπορεί η ευχάριστη είδηση του παιδιού που απόκτησε ο Γκετσεβίτσιους μέσα στην εβδομάδα να διατάραξε ελαφρώς την προετοιμασία αλλά σίγουρα θα δημιούργησε ένα ευχάριστο κλίμα στην ομάδα. Άλλωστε στα τελευταία παιχνίδια όλοι οι παίκτες δείχνουν μια αυταπάρνηση στην άμυνα, αποτέλεσμα του καλού κλίματος που υπάρχει πλέον στην καθημερινότητα της ομάδος. Σε αυτό το τελευταίο πέρα από τον ερχομό του Καμπερίδη έχει βοηθήσει και η νέα διοίκηση που κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να διευκολύνει τη ζωή των παικτών μας. Ακόμη και η απόφαση για να μπει το πλάνο ενίσχυσης στον πάγο δείχνει ότι πλέον υπάρχει πίστη στις δυνατότητες του ρόστερ αλλά και γενικότερα ότι η χρονιά μπορεί να σωθεί. Ένα καλό κλίμα που περιμένουμε να αποτυπωθεί πάνω στο παρκέ απέναντι σε μια "περίεργη" ομάδα με την πορεία της και τον ρόλο της στo φετινό πρωτάθλημα κανείς δεν τολμάει επίσημα να προσδιορίσει… Οι αποχώρηση σχεδόν όλων των βασικών στελεχών που πήραν αυτές τις 7 νίκες και η αντικατάσταση τους με σαφώς χειρότερους παίκτες δείχνει ότι ο Ιωνικός για τους λόγους του έχει σηκώσει λευκή πετσέτα. Κάτι που πρέπει πάση θυσία να το εκμεταλλευτούμε ώστε να καλύψουμε την ήττα και την διαφορά του πρώτου γύρου. Σίγουρα πρόκειται πλέον για μια κακή ομάδα απλά ακόμη και ο βελτιωμένος ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών δεν εμπνέει εμπιστοσύνη πάνω στο παρκέ και σε μεγάλο βαθμό τα πάντα θα κριθούν από την διάθεση που θα δείξουν οι παίκτες μας. Ας ελπίσουμε ο Καμπερίδης και οι συνεργάτες του να έχουν προετοιμάσει ψυχολογικά σωστά την ομάδα και να δούμε τον ΑΡΗ που πρέπει να δούμε πάνω στο παρκέ πανηγυρίζοντας μια κομβική νίκη!

Μετά και τα σημερινά αποτελέσματα το έτσι και αλλιώς κομβικό παιχνίδι με τον Ιωνικό Νίκαιας αποκτά και τον χαρακτήρα τελικού. Είναι φανερό ότι οι "μικροί" του Ελληνικού πρωταθλήματος τα έχουν βρει μεταξύ τους και για αυτό ο ΑΡΗΣ οφείλει να πάρει την τύχη του αποκλειστικά στα δικά του χέρια. Για αυτό ο Σάββας Καμπερίδης και οι παίκτες του οφείλουν στο αυριανό παιχνίδι να πιστοποιήσουν την ανοδική τους πορεία και να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη με το πολυπόθητο ροζ φύλλο αγώνα! Πάτα τους ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Μας ζαλίσανε τα τελευταία χρόνια με το "θαύμα" του Προμηθέα, τον μπασκετικό πρόεδρο του και τον euroleagueπροπονητή Γιατρά… αλλά έτσι είναι… όταν αγωνίζεσαι για τους συγγενείς και τους φίλους σου μόνο και δεν νοιάζεται κανείς άλλος για το τι πετυχαίνεις και που ξεφτιλίζεσαι σαν σύλλογος αυτά τα αποτελέσματα έρχονται. Και φυσικά δεν ιδρώνει αυτί.

 

Κατηγορία Μπάσκετ

Εντυπωσίασε ο ΑΡΗΣ με τη σημερινή του απόδοση, διαλύοντας τη Λάρισα  και καλύπτοντας την διαφορά του πρώτου αγώνα. Ασταμάτητος ο Ντραγκίσεβιτς, έκανε ότι ήθελε κάτω από το καλάθι της Λάρισας παρασύροντας και τους συμπαίκτες του σε μια εύκολα νίκη! Αισθητά βελτιωμένη η ομάδα μοίρασε με την παρουσία της χαμόγελα και αισιοδοξία για τη δύσκολη συνέχεια.

Με τον Ντραγκίσεβιτς από το ξεκίνημα να παίρνει την ομάδα από το χεράκι και να την οδηγεί προς τη νίκη ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε ασυνήθιστα καλά παίρνοντας από νωρίς διψήφια διαφορά. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που κυνηγάμε στο σκορ σήμερα οι παίκτες μας πήραν ψυχολογία από το καλό ξεκίνημα και πατώντας πάνω σε αυτό μετέτρεψαν το παιχνίδι σε παράσταση για ένα ρόλο. Με τη διαφορά να βρίσκεται σταθερά γύρω στους 25 πόντους το μόνο ζητούμενο ήταν να υπερκαλύψουμε το -14 του πρώτου αγώνα μέχρι  το τέλος. Κάτι που τελικά έγινε σχετικά εύκολα παρόλο που στα τελευταία 5' η ομάδα έχασε τη συγκέντρωση της. Πέρα από τον Ντραγκίσεβιτς που ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ο Μπράουν μετά το νωθρό ξεκίνημα του πήρες μπρος και ήταν απολαυστικός μέχρι το τέλος! Έδωσε λύσεις ο Μόρις που αν ήταν λίγο προσεκτικός θα μπορούσε να είχε ακόμη πιο καταλυτική παρουσία στο παιχνίδι. Επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ύστερα από καιρό και ο Γκετσεβίτσιους με 13 πόντους και 4 ασίστ! Σημαντικές οι βοήθειες και από τους υπόλοιπους που με τη διάθεση και πάθος που έδειξαν δεν άφησαν ούτε για μια στιγμή στους παίκτες της Λάρισας να πιστέψουν ότι μπορούν να αντιδράσουν.

Η καλύτερη ίσως εμφάνιση του φετινού ΑΡΗ που είχε πολυφωνία στην επίθεση αλλά και την διάθεση να παίξει άμυνα για 40'.  Δίδαξε μπάσκετ ο Ντραγκίσεβιτς στην επίθεση με της ψηλούς της Λάρισας να μοιάζουν ανήμποροι να τον σταματήσουν. Χαμόγελα αισιοδοξίας στο Παλέ υστέρα καιρό με την ομάδα να αρχίσει να πείθει και πάνω στο παρκέ ότι μπορεί να τα καταφέρει! Και όταν μάλιστα έχει αυτόν τον μαγικό κόσμο στο πλευρό του που πάντα στα δύσκολα είναι εκεί, τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα! Συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Και κάπου εκεί που ακούς για την ανεβασμένη και αλλαγμένη Λάρισα που έκανε την "έκπληξη" σε Πάτρα και Λαύριο έρχεται η στιγμή που την "θαυμάζεις" πάνω στο παρκέ και συνειδητοποιείς πόσο "συναρπαστικός" είναι ο κόσμος της Basket League…

ΥΓ2. Πραγματικά αυτό το κώλυμα πολλών με τον Παπαντωνίου και κάθε παικτάκι που παίζει παθιασμένα δεν μπορώ να το καταλάβω... Για αυτό μάλλον όλα τα καλά άλλα "άμπαλα" παιδιά κολλάνε ένσημα στον χιλιοταλαιπωρημένο μπασκετικό ΑΡΗ...

ΥΓ3. Το είπαμε... μέγας δάσκαλος ο Αγγέλου που δεν ξεκίνησε με την καλύτερη δυνατή πεντάδα του όπως και ο μαθητής Σάββας! Ευτυχώς την ανοησία την πλήρωσε ο τρέλαρχος που επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά το πόσο γκουρού της προπονητικής είναι...

Κατηγορία Μπάσκετ
Συνέχεια στις νίκες θέλει να δώσει ο ΑΡΗΣ μας το απόγευμα του Σαββάτου(15.45) στο Nick Galis Hall όπου θα αντιμετωπίσει τη Λάρισα. Ένα δύσκολο παιχνίδι που πρέπει όμως πάση θυσία να κερδίσουμε ώστε να διατηρήσουμε τις ελπίδες μας για τη σωτηρία. Η συσπείρωση γύρω από την ομάδα που γίνεται ολοένα και πιο έντονη αλλά και η μαζική στήριξη του κόσμου θα είναι για ακόμη μια φορά το "όπλο" του Σ.Καμπερίδη και των παικτών του!
 
Σε ομάδα-έκπληξη έχει εξελιχθεί η Λάρισα που εδώ και κάμποσες αγωνιστικές έχει μεταμορφωθεί αγωνιστικά και από εκεί που ήταν το απόλυτο φαβορί για τον υποβιβασμό πλέον φαίνεται να κρατάει την τύχη στα χέρια της. Η αλλαγή προπονητή(συμβαίνουν και αυτά) και οι αλλαγές στο ρόστερ λειτούργησαν ευεργετικά με τον Μπράντον Ρας που σουτάρει με 50% στα τρίποντα να είναι ο παίκτης που κάνει τη διαφορά. Ένας παίκτης που λογικά θα πρέπει ήδη να έχει σκαναριστεί από τον Καμπερίδη και τους συνεργάτες του ώστε να βρεθούν οι τρόποι για να περιοριστεί. Άλλωστε έχει γίνει πλέον ξεκάθαρο ότι στον φετινό ΑΡΗ η άμυνα είναι αυτή που καθορίζει την τύχη μας στα περισσότερα παιχνίδια. Για αυτό και όλη αυτή την εβδομάδα εκεί θα έπρεπε να έχει επικεντρωθεί η προετοιμασία μας. Στην επίθεση με την ελπίδα να μην ξαναδούμε τον Φλιώνη να ξεκινάει βασικός και τον ΑΡΗ να κυνηγάει από το ξεκίνημα το σκορ θα την βρούμε την άκρη. Υπάρχουν παίκτες με επιθετικό ταλέντο και υψηλό μπασκετικό IQ που έχουν τους τρόπους να βάλουν την μπάλα στο καλάθι. Στην άμυνα όμως τα πράγματα είναι μπερδεμένα και για αυτό όσοι πατήσουν παρκέ θα πρέπει να είναι αποφασισμένοι να τα δώσουν όλα ώστε να έρθει η πολυπόθητη νίκη.
 
Μεγάλο στραβοπάτημα το παιχνίδι του πρώτου γύρου με τη Λάρισα όπου αν και μπορούσαμε να φύγουμε νικητές τελικά καταφέραμε να χάσουμε και με διαφορά… Τώρα αν και τα πράγματα καθαρά αγωνιστικά φαίνονται πιο δύσκολα δεν υπάρχουν περιθώρια για στραβοπάτημα. Ομάδα και κόσμος γίνεται μια γροθιά και κερδίζει το "θαύμα" των τελευταίων αγωνιστικών από τον Κάμπο.  Και αν στην πορεία προκύψει και η διαφορά καλώς. Πρώτα όμως η νίκη έστω και με μισό καλάθι! Όλοι στο Παλέ!
 
ΥΓ. Αξιέπαινες οι προσπάθειες της διοίκησης πρωτοδικείου αλλά και οι ενέργειες στήριξης του απλού κόσμου προς τον μπασκετικό ΑΡΗ. Μετά το θέμα της εγγυητικής σειρά πρέπει να πάρουν τα μπαν και η ενίσχυση της ομάδος. Ανεξάρτητα από το αν κερδίσουμε εύκολα ή δύσκολα τη Λάρισα το να πιστέψει κανείς ότι αυτή η ομάδα μπορεί να τα καταφέρει χωρίς αλλαγές θα είναι ένα τεράστιο ρίσκο, που μπορεί να μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό.
 
Κατηγορία Μπάσκετ
Σελίδα 1 από 12

#YELLOW RADIO 92.8

Listen live yellow radio 92.8

#ΣΧΟΛΙΑ

logoFinal2007

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ  μας μέσω του διαδικτύου!

Newsletter

Εγγραφείτε και ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα θέματα του ΑΡΗ μας!

Λέμε ΟΧΙ στο spam!
DMC Firewall is a Joomla Security extension!