Πριν αρχίσει αυτό το παιχνίδι οι γνώμες των φίλων της ομάδος ήταν χωρισμένες στην μέση με την μια πλευρά να θέλει τον ΑΡΗ όσο πιο δυνατό γίνεται ώστε να μην αυξηθεί και άλλο η διαφορά ενόψει πλέιοφς και η άλλη πλευρά να μην θέλει να ρισκάρει την συμμετοχή κάποιου σημαντικού παίκτη στον μεγάλο τελικό του ΟΑΚΑ. Μάλιστα η δεύτερη άποψη ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ όταν έγινε γνωστό το όνομα του διαιτητή της αναμέτρησης Ντάκου που αρκετές φορές στο παρελθόν μας είχε προβληματίσει με τα σφυρίγματα του και τις περίεργες διαιτησίες του κυρίως σε παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό. Δυστυχώς σήμερα για ακόμη μια φορά γίναμε μάρτυρες μια διαιτησίας που σε μεγάλο βαθμό έκρινε το αποτέλεσμα εαν σκεφτεί κανείς οτι είχαμε ένα υπερβολικό πέναλτι με το οποίο έκανε το 2-1 ο Ολυμπιακός, μια απίστευτη αποβολή στον Αράνο που μας άφησε με 10 παίκτες και έναν μη καταλογισμό πέναλτι στην μεγάλη ευκαιρία του Κόκε που η μπάλα σταματάει στο απλωμένο χέρι του αμυντικού του Ολυμπιακού πάνω στην γραμμή, φάση στην οποία δεν έχει την παραμικρή σημασία εαν έγινε εσκεμμένα ή όχι μιας και με το χέρι ανακόπτεται η πορεία της μπάλας προς τα δίχτυα.  Τώρα βέβαια αυτό που "πόνεσε" πιο πολύ ήταν η "προγραμματισμένη" αποβολή του Αράνο που θα χάσει τον τελικό και η αλήθεια είναι οτι δεν υπάρχει παίκτης που να μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του. Μια αποβολή που μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει. Κάτι τέτοιες στιγμές που στο πρωτάθλημα της Σούπα-λίγκας είναι πάρα πολλές μας δικαιώνουν όλους εμάς τους γραφικούς μιας και είναι η ζωντανή απόδειξη οτι όλα αυτά που λέγονται και ακούγονται απο εδώ και απο εκεί είναι κάτι παραπάνω απο καφενειακές συζητήσεις. Κατα τα άλλα με δεδομένες τις συνθήκες του αγώνα μπορώ να πώ οτι παίξαμε αρκετά και αν δεν ήμασταν τόσο τσαπατσούληδες στην τελική προσπάθεια άνετα φεύγαμε τουλάχιστον με το Χ αν όχι με την νίκη μιας και ο Ολυμπιακός για άλλο ενα παιχνίδι ήταν μετριότατος. Αυτό που με άγχωσε κατα την διάρκεια του αγώνα ήταν η συμμετοχή βασικών παικτών και ο φόβος για πιθανό τραυματισμό ή αποβολή τους απο τον πάντα σε ετοιμότητα Ντάκο. Τώρα εαν αυτή η φάση του Αράνο ήταν αποβολή τότε εκείνη η αγκωνιά  του Χριστοδουλόπουλου στον Χαβίτο που δεν τιμωρήθηκε καν θα έπρεπε να απαγχονισμός για τον παίκτη του Παναθηναϊκού... Αυτός που φαντάζει ο πιο πιθανός αντικαταστάτης του Αράνο είναι ο Κρίστι Βαγκέλι που σήμερα ήταν απο τους χειρότερους παίκτες της ομάδος με την πλευρά απο την οποία αγωνιζόταν να αποτελεί μόνιμη "τρύπα". Βέβαια ο Βαγκελι έχει δείξει τις ικανότητες του σε πολλά παιχνίδι και θέλω να πιστεύω οτι σήμερα βρέθηκε απλά σε μια κακή ημέρα. Αυτός που σκόρπισε χαμόγελα με την απόδοση του και κέρδισε δικαιολογημένα και τα εύσημα απο τον Έκτορ Κούπερ ήταν ο Μιχάλης Σηφάκης που είπε όχι σε σημαντικές ευκαιρίες των παικτών του Ολυμπιακού. Λίγη σημασία έχουν πλέον όλα αυτά μιας και απο αύριο μπαίνουμε για τα καλά σε ρυθμούς τελικού όπου εκεί περιμένουμε απο τους παίκτες μας να τα δώσουν όλα και να μας φέρουν το πολυπόθητο τρόπαιο! VAMOS ΚΥΠΕΛΛΟ!

Αν και παρουσιάστηκε διαβασμένη η ομάδα μας, είχε τον έλεγχο του αγώνα, είχε τις κλασσικές ευκαιρίες, προηγήθηκε και στο σκορ τελικά φύγαμε χωρίς βαθμό και με την πικρία οτι μέσα απο τα χέρια μας χάσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης  ή έστω τον βαθμό της ισοπαλίας που τουλάχιστον δικαιούμασταν σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα... Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο για να έρθει αυτό το 2-1 έπρεπε ο Ντάκος( και οι βοηθοί του) να παίξει 100%  έδρα και να κλείσει τα μάτια σε πεντακάθαρο πέναλτι  πάνω στον Κάμπορα λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα! Μια φάση πεντακάθαρη που την είδαμε 4 φορές σε επανάληψη και κάθε φορά ο απίθανος speaker προσπαθούσε να μας βγάλει τυφλούς και να μας πείσει οτι δεν έγινε τίποτα! Δυστυχώς στο πρωτάθλημα που συμμετέχουμε όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογίκα για αυτό και εγώ θα συνεχίσω με την εμφάνιση της ομάδος μας. Επιτέλους σήμερα για πρώτη φορά είδαμε τον ΑΡΗ με με 4-4-2 με εναν ρόμβο στο κέντρο και τους Κόκε-Αμπρέου στην επίθεση. Όπως ήταν λογικό με αυτό το σύστημα παρά τα όποια αμυντικά κενα που υπήρχαν(λογικό μιας και εφαρμόστηκε πρώτη φορά) η ομάδα λειτούργησε σχεδόν άψογα, υπήρχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, σωστή ανάπτυξη στην επίθεση και μόνιμος κίνδυνος για την αντίπαλη εστία. Ο Γκρασιάν για πρώτη φορα αγωνίστηκε στην φυσιολογική του θέση χωρίς "παρμεβολές" και τα πήγε περίφημα με εξαίρεση όμως τα αμυντικά του καθήκοντα που συχνά τα αμελούσε. Ο Φερνάντεζ για άλλη μια φορά ηταν ο κορυφαίος κάνωντας ενα παιχνίδι που άγγιζε την τελειότητα και θα πρέπει να γίνει παράδειγμα για το πάθος, την ταχύτητα και τις γρήγορες και σωστές μεταβιβάσεις που είχε για 90'! Ο Ναφτί ήταν απώλεια που τραυματίστηκε,νομίζω όμως οτι  ο Ρόβας που τον αντικατέστησε δεν πήγε και άσχημα αλλά σίγουρα χάσαμε στον τομέα της δημιουργίας. Ο Αράνο κατα κάποιον τρόπο θα μπορούσα να πω οτι με απογοήτευσε μιας και αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στην πλευρά του αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι και ο αντίπαλος αγωνίζεται και ο Σαλπιγγίδης ηταν πολύ καλός σήμερα. Οι Νασούτι & Γκιάρο τα πήγαν εξαιρετικά στο κέντρο της άμυνας, όσες φορές απειληθήκαμε οι φάσεις ξεκινήσανε απο τα πλάγια. Ο Νέτο κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα μιας και δεν μπόρεσε να συνεργαστεί σχεδόν καθόλου με τον Φλάβιο που ήταν μετριότατος και στο δεύτερο ημίχρονο τραγικός. Απορώ με ποια λογική ο Μαζίνιο την διατηρούσε στο παιχνίδι. Ο Κόκε δυστυχώς για άλλη μια φορά έδειξε αδράνεια στις ευκαιρίες που το δόθηκαν και όχι μονο δεν "ξεμπούκωσε" αλλά δεν μπόρεσε καν να συνδιαστεί με τους συμπαίκτες του. Οι Κάμπορα και Χαβίτο νομίζω οτι άργησαν πολυ να μπούνε και δεν προλάβανε να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Τέλος άφησα τον αρνητικό πρωταγωνιστή του αγώνα που σήμερα θα έλεγα μόνος του πέταξε την νίκη που αξίζαμε στα σκουπίδια! 2 χαμένα τετ α τετ(με το πρώτο να μην σουτάρει καν) και ενα αυτογκόλ ηταν ο απολογίσμος μιας εμφάνισης που ούτε στους εφιάλτες μας δεν θα βλέπαμε... Το πιο απογοητευτικό απο όλα οσο αφορά τον Αμπρέου δεν είναι το αυτογκολ που φυσικά και ηταν μια άτυχη στιγμή(αν και δεν μπορώ να καταλάβω το γύρισμα του κεφαλιού προς την εστία μας) αλλά ο τρόπς που λειτούργησε στις 2 τεράστιες ευκαιρίες ενας παίκτης που έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας για να λυτρωθούμε στην επίθεση και να έχουμε επιτέλους το εύκολο γκολ. Αυτό ηταν για εμένα η μεγαλύτερη απογοήτευση σήμερα. Πάντως αν και χάσαμε την ευκαιρία να κερδίσουμε βαθμούς σήμερα θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι η ομάδα μας κόντρα σε εναν δυνατό αντίπαλο και εναν κακό διαιτητή έπαιξε εξαιρετικά και διεκδίκησε το παιχνίδι στα ίσια. Εντυπωσιακή η παρουσία των οπαδών μας που παρά τα 1000 εισητήρια η ιαχή ΑΡΗΣ ΑΡΗΣ δονούσε δυνατά στην ατμόσφαιρα του ΟΑΚΑ και δώσανε για άλλη μια φορά μαθήματα οπαδικής συμπεριφοράς! Παρά την πίκρα μόνο αισιόδοξος μπορώ να είμαι για την συνέχεια, τόσο το πρόβλημα της τελικής προσπάθειας όσο και της σταθερότητας της ομάδος μας σε υψηλή απόδοση είναι θέμα χρόνου για να λυθούν!