Το παρακάτω ποστ το εγραψα εδώ και αρκετό καιρό απλα δεν το ποσταρα γιατι περίμενα να ολοκληρωθούν οι μεταγραφές ωστε να εχω πληρη εικόνα. Στο δευτερο κομματι που το συμπληρωσα σημερα μπορειτε να διαβάσετε τα τελικά συμπερασματα μου αλλα και να καταλάβετε κατα καποιον τροπο το κοντραστ συναισθημάτων, σκέψεων, γεύσης που μου άφησε τελικά εμένα ολος ο μεταγραφικός σχεδιασμός

Απο την αρχή της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου αυτό που τονίσαμε για τον τρόπο που κινείται η νεα διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητη ειναι η προσεκτική επιλογή των παικτών σε θέσεις που πραγματικά υπηρχε προβλημα και όπως όλα δείχνουν φαίνεται όλες να έχουν καλυφθεί με επιτυχία. Συνοπτικά εως τώρα σε σχέση με τα προβλήματα της περσινής χρονιάς έχουμε 1)Για το τεράστιο επιθετικό προβλημα αποκτήθηκε ο θηριώδης "Loco" Αμπρεου με ενα βιογραφικό γεμάτο γκολ! 2)Μεσοεπιθετικά όπου μετα την αποχώρηση του Ιβιτς και την μεγάλη αποοητευση του Ζεντίλ αποκτήθηκε ο  Γκρασιάν που ηταν σημαντικό κομμάτι της  Μπόκα Τζουνιορς και αυτό απο μονο του λέει πολλά! 3)Στους  αμυντικούς μέσους πέρσι υπήρχε η οαση που λεγοταν Βιτόλο που φετος επελεξε να ακολουθησει άλλον δρόμο έτσι η αναγκη για εναν παικτη εγγυηση μεσοαμυντικά(σε περίπτωση που και παλι οι Γκαρσία & Μπατιόν κινηθούν σε χαμηλη απόδοση) ηταν απαραίτητη. Ο Ναφτί με την πολυετή του παρουσία στην Αγγλία αλλά και στην Πριμέρα Ντιβιζιον πιστεύω οτι πολύ γρηγορα θα μας κανει να ξεχάσουμε τον δραστηριο Βιτόλο. 4)Στους κεντρικούς αμυντικούς οι τραυματισμοί και τα πειθαρχικα των βασικών Λέμπο και Γκιάρο έδωσαν την ευκαιρία στους Γιάχιτς και Ρομπέρζ να δείξουν πόσο εξαιρετικοί είναι στην συγκεκριμένη θέση αλλά η ανάγκη για εναν ακόμη καλύτερο στόπερ συνέχιζε να υπάρχει μέχρι να ανακοινωθει και ο Νασούτι. 5)Ενα απο τα μεγαλύτερα λάθη του περσινού σχεδιασμού ηταν η αδράνεια στο να αποκτηθεί τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα ενας αριστερός μπακ με αποτέλεσμα να τα περιμένουμε όλα απο τον φιλότιμο Καράμπελα και τον ταλαιπωρημένο απο τραυματισμούς Σιστόν. Ο Αρανο φαινεται ικανός να καλύψει το κένο που έχει δημιουγηθεί στην θέση του αριστερού μπακ ακόμη απο την εποχή του σοβαρού τραυματισμού του Αουρέλιο που ποτε δεν επέστρεψε όπως ηταν στην αρχή και ο Καράμπελας που τον αντικατέστησε ήταν "λίγος" για τον ΑΡΗ που θέλουμε!

Στους παραπάνω παίκτες προστέθηκαν οι Ντέιλι, Αραβίδης, Ρόβας, Πέσκοβιτς, Φερνάντες, Φλάβιο, Πίτου Γκαρσία, Πιοβεζάν αλλά και ο Γκιάρο που επέστρεψε. Παράλληλα αποχώρησαν οι Παπάζογλου, Καράμπελας, Καρατζιοβαλής, Ζεντίλ, Ρεγκέιρο, Λέμπο, Σιστόν, Βλόνταρτσικ, Βιτόλο, Μπατιόν, Αουρέλιο, Γιάχιτς. Και έχουμε και λέμε. Απο εκει λοιπόν που ξεκινησαμε ιδανικά με τους παικτες που αποκτηθηκαν να "βουλώνουν" μια μια τις "τρύπες" της περσινής ομάδος  και με το παραπάνω ανεβάζωντας κιολας το επίπεδο,  καταλήξαμε  στην αβεβαιότητα της αριστερής πλευράς με την προαποφασισμένη απομάκρυνση των Ρεγκέιρο & Σιστον(ειχε δωσει λυσεις στην αριστερη πλευρά με επιτυχια), στην ενίσχυση των ανταγωνιστών μας με την πωληση του Γιαχιτς στην ΑΕΚ(ενός παικτη που ολος ο κόσμος του ΑΡΗ πιστευε και θεωρούσε οτι φετος επιτέλους θα ξεκινούσε βασικός) και τον αναίτιο παραγκωνισμό εως τωρα του Ρομπέρζ αφήνωντας σαν πρωτη αλλαγη στην θεση των στοπερ τον Ευθύμη Κουλουχέρη... Χωρίς να θελω να μειώσω τον σχεδιασμό της διοίκησης και του προπονητη μπορώ να πω οτι με εχουν αφήσει εντονα προβληματισμένο μιας και δεν μπορω να καταλάβω γιατι έπρεπε να φυγουν οι Γιάχιτς, Ρεγκέιρο και να ρισκάρουμε με άλλους παικτες στις ιδιες θεσεις. Γιατι ενω δεν εχεις στοπερ ο Ρομπερζ μενει εκτος αποστολης ακόμη και απο φιλικά παιχνίδια. Γιατι αποκτήθηκαν οι Γκρασιάν, Αμπρέου οταν ο προπονητης φαινεται να μην εχει ξεκαθαρη εικόνα για το πως να χρησιμοποιησει 3 σπουδαιους παικτες στην ίδια 11άδα.

Σιγουρα εμεις οι απλοι φιλαθλοι της ομαδος δεν μπορουμε να γνωρίζουμε λεπτομερειες και παρασκηνια που να δικαιολογουν οποιαδήποτε αποφαση αλλα αυτο εχει ως συνέπεια να δημιουργει σε όλους προβληματισμό,  σκέψεις με "πονηρά" σενάρια και γκρίνια. Ας ελπίσουμε λοιπον ολα τα παραπανω να ειναι απλες καφενειακες συζητησεις και μην ξαναδουμε φαινομενα της περσινης χρονιας με τους μισους να γκρινιαζουν απο την αρχη της χρονιας για εμφανεις αδυναμιες της ομάδος , τους αλλους μισους να κραζουν τους γκρινιάρηδες και το αγωνιστικό  αποτελεσμα της ομαδος να δικαιωνει τις  φοβίες όλων...