Άλλους 3 βαθμούς πρόσθεσε η αγαπημένη μας ομάδα με μια ξεκούραστη νίκη στη Φλώρινα  μιας και φρόντισε από το πρώτη ημίχρονο να πάρει ένα προβάδισμα 2 γκολ διώχνοντας από νωρίς οποιαδήποτε αρνητική σκέψη σχετικά με την έκβαση του αγώνα.  Οι αντίπαλοι μας δεν μπόρεσαν να απειλήσουν ενώ οι παίκτες του Δ.Καλαϊτζίδη κατάφεραν να εξαργυρώσουν  με τον καλύτερο τρόπο την υπεροχή που είχαν σε όλο τον αγώνα αλλά και τις ελάχιστες ευκαιρίες που παρουσιάτηκαν.

Μπορεί ούτε σήμερα να είδαμε έναν ΑΡΗ να "κεντάει" πάνω στο χόρτο αλλά όταν βλέπεις τους παίκτες σου να παίζουν με τον αέρα του φαβορί, να κυνηγάνε το γκολ από το ξεκίνημα και μόλις στο 16' να ανοίγουν το σκορ όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά. Το ωραίο σουτ του Καπνίδη και η προβολή του Ν Λουντούλου μετά από ασίστ του Σουνά που είχε συμμετοχή και στο πρώτο γκολ ήταν αρκετά για να πάρει ο ΑΡΗΣ αυτό που ήθελε. Στη συνέχεια φάνηκε η ομάδα να ρίχνει το ρυθμό και να έχει περισσότερο το μυαλό της στο να διατηρηθεί αυτό το 0-2 παρά να πετύχει και άλλα τέρματα. Τα γνωστά "κενά" στον χώρο του κέντρου παρουσιάστηκαν και σήμερα παρόλα αυτά ο αντίπαλος παρουσιάστηκε τόσο αδύναμος όπου το πρόβλημα δεν ήταν τόσο ορατό σε σχέση με άλλα παιχνίδια.

Η ομάδα μπορεί να κέρδισε σήμερα αλλά η βαθμολογία στην κορυφή παρέμεινε ακριβώς η ίδια. 4 αγωνιστικές απομένουν αλλά όπως κυλάει το πρωτάθλημα μάλλον η επόμενη αγωνιστική μοιάζει να είναι αυτή που θα καθορίσει την τελική κατάταξη και την πρώτη θέση. Η Καβάλα που και αυτή βρίσκεται μια ανάσα από την κορυφή υποδέχεται τον πρωτοπόρο Πανσερραϊκό. Αν οι Σέρρες δεν χάσουν εκεί βαθμούς και ο ΑΡΗΣ με την λήξη της επόμενης αγωνιστικής δεν είναι στην πρώτη θέση τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Δυστυχώς από μόνοι μας δώσαμε το δικαίωμα σε Πανσερραϊκό και Καβάλα να ελπίζουν ότι μπορούν να τερματίσουν πιο ψηλά από εμάς. Ας ελπίσουμε έστω στο φινάλε του πρωταθλήματος τα λάθη μιας ολόκληρης χρονιάς να μην μας κοστίσουν...

ΥΓ. Μπράβο στα αλλάνια για την ωραία κιτρινόμαυρη κέρκιδα!

Όπως το περιμέναμε εξελίχθηκε το πρώτο παιχνίδι της χρονιάς για τον ΑΡΗ μας που μετά από κάμποσους μήνες κατάφερε να δώσει την χαρά της νίκης στον κόσμο του, ακόμη και αν αυτή ήρθε σε έναν αγώνα της Γ Εθνικής. Ένας κόσμος που πραγματικά σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς και ήταν ευχάριστη έκπληξη για πολλούς από εμάς που δεν το περιμέναμε. Περισσότεροι από 10.000 φίλοι της ομάδος έδωσαν το παρών σήμερα στο γήπεδο στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο το δικό τους μήνυμα ότι αυτή  η ομάδα δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ! Αν αυτό που έγινε σήμερα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου συνεχιστεί τότε πολύ πιο γρήγορα θα ξεκινήσει η συζήτηση για την επόμενη ημέρα και την επιστροφή του ΑΡΗ στις επαγγελματικές κατηγορίες.

Όσο αφορά το αγωνιστικό νομίζω ότι η κάθε αναφορά είναι περιττή και δίνει μια λανθασμένη εντύπωση στον κόσμο που δεν γνωρίζει τι εστί Γ Εθνική και ποια ακριβώς η δυναμική των αντιπάλων μας. Ενδεικτικά ο ελλιπέστατος ΑΡΗΣ των χιλίων δύο προβλημάτων που έδωσε μόλις ένα φιλικό και έκανε και μια 1 εβδομάδα περίπου "ρεπό" μέσα στην προετοιμασία του χωρίς να χρειαστεί να ιδρώσει κέρδισε την ιστορική Καστοριά. Όταν βλέπεις παίκτες σαν τον Σουνά και τον Σταυρόπουλο που στην Superleague έπεφταν διαρκώς κάτω σήμερα να φαίνονται τόσο δυνατοί να απωθούν τους αντιπάλους και να κινούνται χωρίς πρόβλημα τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την διαφορά επιπέδου που υπάρχει μεταξύ επαγγελματιών παικτών ακόμη και νεαρών όπως οι 2 προαναφερθέντες  σε σχέση με αντίστοιχους ερασιτέχνες. Όταν μάλιστα μπουν στην ομάδα και οι μεταγραφές της τελευταίας στιγμής σαν τον Μαρσέλο, τον Φερνάντες αλλά και ο Σανιά που διαθέτουν σαφώς περισσότερη ποιότητα και εμπειρία από το υπόλοιπο ρόστερ αλλά και οι υπόλοιποι παίκτες που δεν έχουν ακόμη δικαίωμα συμμετοχής  τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη πιο εύκολα. Φυσικά δεν είναι όλες οι ομάδες του ομίλου μας σαν την Καστοριά αλλά ζήτημα να υπάρχουν 2-3 ομάδες εκτός του ΑΡΗ που να έχουν πραγματικά βλέψεις ανόδου. Για αυτό άλλωστε από την αρχή ο Καλαϊτζίδης δήλωσε ήρεμος και σίγουρος για την ομάδα του.

Δεν ξέρω αν ήταν η έλλειψη του παλμού του γηπέδου, η μη τηλεοπτική μετάδοση, ο καλός καιρός που είχαμε από το πρωί στην πόλη ή η πίστη στο restart αλλά η ουσία είναι ότι ο κόσμος ανταποκρίθηκε. Μακάρι να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια και να μην "ξεφουσκώσουμε" απότομα με το που αρχίσουν τα εκτός έδρας και οι αντίπαλοι που δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα αντιμετωπίσουμε για το θεσμό του πρωταθλήματος. Αν πάντως συνεχίσει έτσι η ομάδα αγωνιστικά και κρατήσει ζεστό τον κόσμο τότε μάλλον αυτή η μαύρη χρονιά ίσως και να περάσει ελαφρώς πιο ανώδυνα από όσο περιμέναμε.

ΥΓ. 5.139 εισιτήρια κομμένα και μέσα στο γήπεδο είχε περισσότερους από 10.000 φιλάθλους. Δεν μας προκαλεί έκπληξη μιας ούτε η πρώτη φορά είναι  και αν απλά κάνεις μια βόλτα έξω από το γήπεδο λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι καταλαβαίνεις τι παίζει... Απλά υποτίθεται ότι κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν και όχι ο καθένας να φέρεται λες και το γήπεδο είναι το τσιφλίκι του...

ΥΓ2. Για "αυτοκάθαρση" μίλησε ένας φίλος και μετά που το καλοσκέφτηκα είχε απόλυτο δίκιο. "Καρφώνεις" τους ενόχους και απευθείας εξαγνίζεσαι για τις αμαρτίες σου!

ΥΓ3. Μεγάλο "βύσμα" πρέπει να έχει τελικά ο Στεφανίδης...

ΥΓ4. Εντάξει το να μην είναι ανοιχτό το Beer FC και να μην έχει γίνει κάποια πρόβλεψη ώστε να παραμείνει κλειστή η Παπαναστασίου ώστε να εξυπηρετηθεί ο κόσμος που περίμενε στις ουρές το καταλαβαίνω. Αλλά να τελειώνουν τα μπλοκάκια με εισιτήρια για την Θ1 και να δίνεις με το ζόρι εισιτήριο για άλλη θύρα παραείναι "ερασιτεχνικό".

Δειλά δειλά αρχίζουν να ξεπροβάλλουν κάποια θετικά μηνύματα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ και όλοι ευελπιστούμε αυτά να είναι απλά η αρχή. Η επισημοποίηση της συμφωνίας με τους Ψυχογιό, Σουνά, Σταυρόπουλο και Γιαννίτση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το σκηνικό αποσύνθεσης-διάλυσης της ομάδος στο οποίο είμαστε μάρτυρες εδώ και πολύ καιρό. Μάλιστα αν λάβουμε υπόψιν τα δημοσιεύματα (τα οποία επιβεβαιώνονται από τις συμφωνίες με τους παίκτες) ότι η διοίκηση Στεφανίδη έχει βρει τους οικονομικούς πόρους και κατέθεσε σημαντικά χρηματικά ποσά στους λογαριασμούς τους για  να τους μεταπείσει τότε ίσως και να έφθασε η στιγμή που ο κόσμος του ΑΡΗ μπορεί να δει κάτι παραπάνω και να μην αρκείται στα λόγια.

Ψυχογιός, Σουνάς, Σταυρόπουλος και Γιαννίτσης είναι 4 παίκτες που για τον ΑΡΗ της Football League είναι απαραίτητοι. Όπως και οι περισσότεροι παίκτες του περσινού ρόστερ με εξαίρεση κάποιους παίκτες που όπως φάνηκε απλά δεν μπορούσαν να δώσουν κάτι παραπάνω. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε στον Ψυχογιό που είναι άνω των 24 ετών που λόγω της μη αδειοδότησης υπάρχει περιορισμός, κάτι που δείχνει από την μια πόσο τον υπολογίζει ο Καλαϊτζίδης αλλά και από την άλλη αφήνει ένα ανοιχτό παράθυρο μήπως τελικά αλλάξει κάτι στο θέμα των μεταγραφών. Είτε σε ότι έχει να κάνει με την αδειοδότηση, είτε με αλλαγή στους περιορισμούς των μεταγραφών για όλες τις ομάδες που θα κάνει τα πράγματα πιο ελαστικά. Όπως είπαμε όμως και στην αρχή η συγκεκριμένη θετική κίνηση της διοίκησης Στεφανίδη είναι μόλις ένα μικρό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση από τα πολλά που πρέπει να γίνουν. Και όσο υπάρχει ανοιχτό το θέμα των Μανιά, Διούδη και Κύργια κανείς δεν μπορεί να είναι ήρεμος. Ο Μανιάς είναι ίσως ο παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά για τον ΑΡΗ της Football League. Ιδίως όταν μιλάμε για έναν παίκτη  που γνωρίζει πολύ καλά την κατηγορία και την πρό-προηγούμενη χρονιά με την φανέλα του Απόλλων Σμύρνης έκανε όργια. Θα είναι τεράστιο πλήγμα να χαθεί ο Μανιάς για να ξεκινήσει μια προσπάθεια για να βρεθεί ένας παίκτης σαν τον Μανιά... Κάτι ανάλογο περίπου ισχύει και με τον Κύργια που σε γενικές γραμμές έκανε και αυτός μια καλή χρονιά και σίγουρα στην Football League θα μπορεί να προσφέρει σαφώς περισσότερα.  Η περίπτωση του Σ.Διούδη είναι αρκετά διαφορετική. Ο λόγος είναι ότι αν και πρόκειται για έναν καλό ταλαντούχο τερματοφύλακα την χρονιά που μας πέρασε φάνηκε ότι την δεδομένη χρονική στιγμή δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος και να κάνει την διαφορά για την ομάδα μας. Όχι ότι είναι ευθύνη του τερματοφύλακα η τρύπια άμυνα μιας ομάδος αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι αν φας το γκολ οι 5 εξαιρετικές αποκρούσεις που έκανες πιο πριν ή πιο μετά απλά ξεχνιούνται και σπάνια δίνουν βαθμούς. Αν είναι λοιπόν να βάλω την προσφορά του Σ.Διούδη στην ομάδα σε σχέση με τα χρήματα που μπορεί να φέρει στην ομάδα, χωρίς δεύτερη σκέψη θα προτιμήσω τα χρήματα. Χρήματα που μπορούν να πείσουν και άλλους παίκτες να μείνουν ή να φέρουν άλλους για να συστρατευτούν στην προσπάθεια της επανόδου στην Superleague.

Μετά τις επίσημες ανακοινώσεις για την παραμονή σημαντικών παικτών ακολούθησε και η είδηση για εξτρά χορηγία του ΟΤΕ TV αντί τηλεοπτικών ύψους 1.000.000€ . Ποσό που μπορεί να είναι σαφώς μικρότερο από αυτό της ΑΕΚ αλλά αποτελεί μια ανάσα για την ομάδα που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Όλα όμως τα παραπάνω αποτελούν κινήσεις πάνω σε τεντωμένο σχοινί, μιας και όσο δεν βρίσκεται η νομική φόρμουλα για την προστασία από τους πιστωτές ο ΑΡΗΣ είναι στον αέρα. Το 106 φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί και το 99 να επανέρχεται. Δεν μας ενδιαφέρει ποιος το έχει προτείνει, ούτε ποιος δικηγόρος θα το τρέξει. Αυτά απασχολούν όσους έχουν εμμονές με πρόσωπα και ότι έχει να κάνει με τον Λ.Σ. τους προκαλεί ίλιγγο. Ας τα βρουν οι δικηγόροι μεταξύ τους και ας κάνουν όλοι μαζί ενωμένοι αυτό που πρέπει για το καλό του ΑΡΗ. Αν όλα γίνουν όπως πρέπει ο κόσμος θα ακολουθήσει και θα στηρίξει, όπως πάντα κάνει ανεξάρτητα από παράγοντες, παίκτες και προπονητές.

ΥΓ. Όλα καλά και ωραία με τις επαφές, τις συμφωνίες, τις ανακοινώσεις κτλ κτλ. Τον λόγο όμως που ο κ.Στεφανίδης δεν έχει δηλώσει ακόμη την ομάδα στην Football League εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω... Κάτι που θα έπρεπε να είναι η πρώτη κίνηση της διοίκηση Στεφανίδη την αφήνουμε για το τέλος; Το αν κρύβεται κάτι από πίσω ή είναι διαδικαστικό το θέμα θα φανεί πολύ σύντομα...

Πρόωρος αποκλεισμός για την ομάδα μας από το θεσμό του κυπέλλου που δεν κατάφερε ούτε απέναντι σε ομάδα της Football League να πάρει νίκη μέσα στην έδρα του. Η παντελής έλλειψη επιθετικού προσανατολισμού, συγκέντρωσης και πάθους οδήγησαν σε μια τραγική εμφάνιση και σε έναν δίκαιο αποκλεισμό μιας και ο Ολυμπιακός Βόλου φάνηκε συνολικά και στις 2 εμφανίσεις σαφώς πιο πειθαρχημένη ομάδα και αποφασισμένη για την πρόκριση. Η απογοήτευση από τον αποκλεισμό έδωσε τη θέση της στην αγανάκτηση για την συνολική εικόνα της ομάδος αλλά και την ατομική απόδοση της πλειοψηφίας των παικτών. 

Με αυτό που είδαμε σήμερα ή καλύτερα δεν είδαμε ότι και να πούμε ήταν λίγο. Ως ένα σημείο φέρει ευθύνη ο Μιλίνκοβιτς για το αμυντικογενή στήσιμο της ομάδος αλλά σε όλο το παιχνίδι φάνηκε ξεκάθαρα ότι όταν έχεις ποδοσφαιριστές που δεν μπορούν να αλλάξουν μια πάσα στα 2 μέτρα, δεν βγαίνουν νικητές σε καμία διεκδίκηση και σχεδόν ποτέ πρώτοι στη μπάλα ακόμη και όταν έχουν πλεονέκτημα απέναντι στους αντιπάλους κανένας προπονητής δεν μπορεί να σε σώσει. Δεν είναι καλό να μιλάμε με ονόματα αλλά όταν για δεύτερο παιχνίδι πάλι με τον Ολυμπιακό Βόλου ο νεαρός Σουνάς πραγματοποιεί τέτοια εμφάνιση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πότε ο συγκεκριμένος παίκτης θα ξεδιπλώσει το ταλέντο του και θα αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους Οικονομόπουλο και Νταμαρλή που αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχαν αφήσει υποσχέσεις για κάτι καλύτερο, σήμερα που ο Μιλίνκοβιτς ξεκάθαρα με τον καταρτισμό της αποστολής τους εμπιστεύτηκε τυφλά αυτοί απογοήτευσαν. Και σαν να μην φθάνει η επιθετική ανυπαρξία της ομάδος μας στις ελάχιστες κραυγαλέες φάσεις για γκολ Πουλίδο και Αγγελούδης κατάφεραν να στείλουν την μπάλα έξω. Δύσκολα να πει κανείς αν είναι θέμα πίεσης & άγχους ή καθαρά θέμα ικανότητας αλλά είναι ολοφάνερο ότι όταν οι αντίπαλοι καταφέρνουν και περιορίζουν τον Τάτο και τον Αγκάνθο που διαθέτουν την απαραίτητη ποδοσφαιρική εφυία όλη η ομάδα μοιάζει με θίασο που πηγαίνει πέρα δώθε χωρίς σκοπό και αιτία. Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ απέναντι σε ομάδες που θέλουν να πάρουν το Χ αδυνατεί να δημιουργήσει και να σκοράρει και αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα που θα πρέπει να λύσει ο Μιλίνκοβιτς. 

Το γήπεδο σήμερα δεν γέμισε αλλά όταν βλέπεις αυτά τα αποτελέσματα και αυτές τις εμφανίσεις λογικό είναι μεγάλη μερίδα του κόσμου να προτιμά να αράξει σπίτι του παρά να περάσει αυτή την ψυχοφθόρα δοκιμασία που περνάμε κάθε αγωνιστική.  Η λέξη υπομονή μας έχει στοιχειώσει για τα καλά και βλέποντας τα τελευταία 2 παιχνίδια και ο Μιλίνκοβιτς πάνω στον οποίο είχαμε εναποθέσει όλες τις ελπίδες μας να βρίσκεται σε αδιέξοδο τα πράγματα φαίνεται να χειροτερεύουν αντί να βελτιώνονται. Μετά τη σημερινή αποτυχία με τις πολύπλευρες απώλειες ο αγώνας με τον ΟΦΗ αποκτά ακόμη ιδιαίτερη σημασία. Τώρα το τι θα προλάβει να αλλάξει ο Μιλίνκοβιτς μέσα στις λίγες ημέρες που απομένουν ή αν το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ θα κατέβει για 2 αποτελέσματα θα μεταμορφώσει την ομάδα είναι κάτι που θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε πάνω στο χόρτο. Κουράγιο αδέρφια...