Μόνο αδιάφορος δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Σπάρτη όπου και φιλοδώρησε την τοπική ομάδα με 3 γκολ! 2 γκολ Διαμαντόπουλος και 1 ο Πασσάς σε ένα παιχνίδι όπου με λίγη περισσότερη συγκέντρωση στην τελικά προσπάθεια θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει πολλά περισσότερα γκολ!

Με πολλές αλλαγές επέλεξε να παρατάξει την ομάδα ο Δ.Σπάνος θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δώσει χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν πήραν αρκετές ευκαιρίες μέσα στη χρονιά. Και αν κανείς θα περίμενε ότι αυτές οι αλλαγές σε συνδυασμό με την έλλειψη στόχου θα συνέθεταν μια κακή εικόνα για την ομάδα μας, αυτό που είδαμε μέσα στο γήπεδο ήταν τελείως διαφορετικό. Από την αρχή η ομάδα μας πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους παίκτες της Σπάρτης να πιστέψουν στη νίκη. Μπορεί το γκολ να άργησε να έρθει αλλά η διαφορά δυναμικότητας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 0-1 έγινε στο 44' από την άσπρη βούλα με τον Διαμαντόπουλο ψύχραιμα να κοροϊδεύει τον γκολκίπερ με το σόου που ακολούθησε αυτή την φάση να μας υπενθυμίζει ότι στο Ελλαδιστάν ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις μπορούμε να βιώσουμε το θέατρο του παραλόγου.  Στο 62΄ ο Πασσάς πίεσε και έκλεψε έξυπνα την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή της Σπάρτης και με ωραίο σουτ έκανε το 0-2! Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν για τον ΑΡΗ με το 0-3 να γίνεται στο 76' από τον Διαμαντόπουλο μετά από ωραία αντεπίθεση και ασίστ του Πασσά! Γενικά η ομάδα δεν υστέρησε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, σχεδόν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν είχαν θετική παρουσία ενώ θα πρέπει να κάνουμε και μια ιδιαίτερη αναφορά στον τερματοφύλακα Καντιμοίρη που τις ελάχιστες φορές που απειλήθηκε ήταν αυτός που έπρεπε να είναι.

2 ακόμη αγωνιστικές έμειναν για να τελειώσει αυτή η τετραετής περιπέτεια του ΑΡΗ μας μακριά από την φυσική του θέση. Η προπονητολόγια και η μεταγραφολογία καλά κρατεί αλλά καλό θα είναι ο Θ.Καρυπίδης να μην επιτρέψει να συνεχισθεί για πολύ ακόμη και με τις κινήσεις του να δείξει το πλάνο για την νέα σεζόν. Όσο πιο γρήγορα κλείσει το θέμα του νέου προπονητή όσο και των αλλαγών στο ρόστερ τόσο πιο ήρεμο θα είναι το καλοκαίρι μας. Ένα ήρεμο καλοκαίρι… που τόσο το έχουμε ανάγκη όλοι μας!

ΥΓ. Ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη για παίκτες και προπονητές. Ο χρόνος όμως  και η πορεία του καθενός είναι ο ξεκάθαρος κριτής για τον αν κάποιος αξίζει ή όχι. Πολυδιαφημισμένη εκείνη η φουρνιά των πιτσιρικάδων με πολλούς να επιμένουν ότι ο ΑΡΗΣ είχε βρει φλέβα χρυσού. Το αποτέλεσμα μετά από χρόνια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

ΥΓ2. Μπορεί να διαφωνούσαμε και να εξακολουθούμε να διαφωνούμε με τους υποστηρικτές του "restart" αλλά δεν παύει η στιγμή της μεγάλης επιστροφής να μας χαροποιεί και να μας ενώνει όλους! Τη Κυριακή όλοι στο Κλεάνθης Βικελίδης!

Ακόμη μια σημαντική νίκη πέτυχε η ομάδα μας κερδίζοντας την Σπάρτη με 1-0 σε ένα παιχνίδι που ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Πολύ καλός στο δεύτερο ημίχρονο όπου πέτυχε με τον Δεληζήση το νικητήριο γκολ ξεπερνώντας με αυτόν τον τρόπο την γνωστή πλέον εχθρική διαιτησία που και σήμερα δεν είδε πέναλτι στο απλωμένο χέρι του αμυντικού της Σπάρτης, ακύρωσε καθαρό γκολ εφευρίσκοντας φάουλ στον τερματοφύλακα και έκοψε με ανύπαρκτο οφσάιντ φάση όπου άνετα γινόταν το 2-0 και κλείδωνε το παιχνίδι!

Με Μπαστακό και Χαντί να παίρνουν κατευθείαν φανέλα βασικού ο Δ.Σπανός προσπάθησε να φρεσκάρει την ομάδα χωρίς ωστόσο οι 2 παίκτες να μπορέσουν να κάνουν τη διαφορά αλλά δείχνοντας ότι όταν προσαρμοστούν θα μπορέσουν να βοηθήσουν στην προσπάθεια της ανόδου.  Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια οι παίκτες του Δ.Σπανού μπήκαν δυνατά και δημιούργησαν ευκαιρίες από τα πρώτα λεπτά του αγώνα χωρίς ωστόσο να πετύχει κάποιο γκολ. Στη συνέχεια αν και ο ρυθμός έπεσε δημιουργήθηκαν καλές ευκαιρίες αλλά ούτε πάλι έγινε το 1-0. Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ ήταν καταιγιστικός και έβαλε κυριολεκτικά την Σπάρτη μέσα στην εστία της σε ένα συνεχόμενο σφυροκόπημα. Το λυτρωτικό γκολ ήρθε στο 63' από το κεφάλι Δεληζήση ενώ λίγο νωρίτερα είχε ακυρωθεί καθαρό γκολ και δεν δόθηκε οθφαλμοφανέστατο  χέρι μέσα στην περιοχή. Στη συνέχεια η ομάδα διατήρησε με ευκολία το προβάδισμα στο σκορ ενώ στην αντεπίθεση που μπορούσε με ευκολία να κάνει το 2-0 ο επόπτης  ανακάλυψε οφσάιντ!  Και σήμερα φάνηκε ότι υπάρχει πρόβλημα στο τελείωμα στις φάσεις μιας και χάθηκαν για ακόμη μια φορά τα άχαστα που θα μπορούσαν να μετατρέψουν το παιχνίδι σε υγιεινό περίπατο.

Οι 3 βαθμοί της νίκης σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Παναχαϊκής μας έδωσαν έναν αέρα και από τη δεύτερη ομάδα μαζί με τον ΟΦΗ που διεκδικούν την άνοδο.  Όποια και αν είναι η βαθμολογική διαφορά σε σχέση με τις άλλες ομάδες της κορυφής όταν υπάρχουν τόσα παιχνίδια  μπροστά μας και κάθε αγωνιστική έχουμε έναν διαιτητή-καμικάζι να αντιμετωπίσουμε λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Για αυτό θα πρέπει ο Δ.Σπανός με τους παίκτες  του να δουλέψουν περισσότερο, να βελτιώσουν τις αδυναμίες τους και να μην αφήσουν κανένα "κοράκι" να μας κόψει την άνοδο. Συνέχισε ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ.  Σε συνέχεια των τραγελαφικών που ζήσαμε με τις μπηχτές Μυροφορίδη και το φιάσκο Βουό ήρθε και η προσπάθεια για δέσμευση λογαριασμών της ΠΑΕ από τον Α.Τάτο που ως συνήθως εκ των υστέρων θα διευθετηθεί… Αναβάλλεται και η συνέντευξη τύπου του Τόμ Παπαδόπουλου που μας έφερε δώρο τον Κανακούδη… και άντε μετά ζήτα από αυτή την διοίκηση να σε προστατέψει από τη διαιτησία που από την αρχή της χρονιάς παλεύει να σε σφάξει…

Με τον ΑΡΗ να ανατρέπει το εις βάρος του 0-1 στο Β ημίχρονο με γκολ των Καπνίδη και Νέτο ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα της Football League με την ομάδα μας να κατακτά την 3η θέση... Ένα φινάλε που κανείς δεν το περίμενε το περασμένο καλοκαίρι και όπως ήταν αναμενόμενο σκόρπισε απογοήτευση και θλίψη σε όλους μας, Μια απογοήτευση που φάνηκε ξεκάθαρα και από τις άδειες κερκίδες του Κλεάνθης Βικελίδης σε έναν αγώνα που υπό "φυσιολογικές συνθήκες" θα αποτελούσε την φιέστα της επιστροφής του ΑΡΗ εκεί που ανήκει...

Μια αποτυχία με βασικό υπεύθυνο τον Θ.Καρυπίδη και όλες τις επιλογές του από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι και σήμερα όπου οδήγησαν τον ΑΡΗ μας σε πλήρη πανωλεθρία εντός και εκτός γηπέδου. Από την οργάνωση και στελέχωση σε στυλ ομάδος χωριού, με έναν προπονητή  που και στο παρελθόν είχε δείξει τα "διαπιστευτήρια" του και μεταγραφές για τα μάτια κόσμου χωρίς ουσία κατάφερε με τους συνεργάτες του να παρουσιάσει έναν ΑΡΗ που από τα φιλικά ούρλιαζε ότι δεν περπατάει πάνω στο  χορτάρι... Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία του ίσως και να ήταν αυτή εκτός των αγωνιστικών χώρων. Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας σχεδόν σε κάθε παιχνίδι αντιμετώπιζε εχθρικές διαιτησίες οι πρωτοπόροι και ιδιαίτερα η Λαμία έπαιρνε τα δωράκια της από διαιτητές και αντιπάλους με φάσεις που έβγαζαν μάτια. Μέχρι και στο δικαστικό μέτωπο ο Θ.Καρυπίδης έριξε το καράβι στα βράχια με την υπόθεση Ντουρμισάι που θα μπορούσε ακόμη και σήμερα μετά την γκέλα της Λαμίας μας με την Καρδίτσα να μας χαρίσει την άνοδο να φαντάζει ένα ανέκδοτο αντίστοιχο με την υπόθεση της ένστασης για το κεκλεισμένων με τη Νίκη Βόλου... Φυσικά και από την εξίσωση της αποτυχίας δεν γίνεται να λείπουν οι παίκτες και οι 2 προπονητές με τον Ν.Αναστόπουλο να έχει την μερίδα του λέοντος αλλά και τον Κωστένογλου όπως φάνηκε και από την βαθμολογική συγκομιδή να μην καταφέρνει ουσιαστικά να αλλάξει κάτι. Όλα λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος...

Και κάπως έτσι τελείωσε και η 3η χρονιά του restart... ενός restart που σύμφωνα με τους εμπνευστές του θα έπρεπε ο Αρειανός εδώ και λίγες ημέρες να σκέφτεται τα Ευρωπαϊκά του ταξίδια... Αντί για αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να συνειδητοποιήσουμε ότι για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ μας θα απέχει από την σουπερλίγκα και όλες αυτές τις επιτυχίες που θέλουμε να ζήσουμε...  Το χειρότερο από όλα είναι ότι μετά την περιπέτεια Κάλας και Γαλανού ακολούθησε το φιάσκο με την εκλογή Αρβανιτίδη για να επιβάλλουν κάποιοι συνΑρειανοί μας τον Καρυπίδη που πλέον είναι ανεπιθύμητος, κάτι απόλυτα φυσιολογικό για κάποιον που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά... Αν στο παραπάνω προσθέσουμε το οικονομικό άνοιγμα που φημολογείται ότι υπάρχει, την περιορισμένη δυναμική του Καρυπίδη όπως αποδείχθηκε, την "αποχή" της ευρείας μάζας του κόσμου του ΑΡΗ από το γήπεδο, την αδρανοποίηση όλων όσων έκαναν καταλήψεις, διαμαρτυρίες στα δικαστήρια και απειλούσαν όσους δεν υιοθετούσαν τις θέσεις τους περί Γ Εθνικής αλλά και την πλήρη ανυπαρξία του Α.Σ. που στήριξε τα πάντα με την υπόσχεση μιας "ταμειακής διευκόλυνσης" τότε ίσως ο ΑΡΗΣ σήμερα να έχει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με τα χρέη που τον βασάνιζαν πριν λίγα χρόνια... 

ΥΓ. Όσο ειρωνικό είναι το σημερινό αποτέλεσμα της Λαμίας με την Αναγέννηση Καρδίτσας άλλο τόσο ύποπτη φαντάζει η σιωπή της διοίκησης της ΠΑΕ και του ΑΣ αλλά για την μη εκδίκαση της υπόθεσης Ντουρμισάι... Γιατί στην Ελλάδα είμαστε και όλοι ξέρουμε ότι αυτές οι υποθέσεις για ομάδες σαν τον ΑΡΗ δεν περπατάνε με κρυφές συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά με συντονισμένες αντιδράσεις όλου του οργανισμού που λέγεται ΑΡΗΣ.

ΥΓ2. Με τις ξευτίλες που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια περιθώρια για ντροπές δεν υπάρχουν. Ακόμη και 1% να υπάρχει τρόπος να ανέβει ο ΑΡΗΣ στα χαρτιά θα πρέπει να διεκδικηθεί από τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ αλλά και τον Α.Σ. και αυτό είναι κάτι που δεν χωράει συζήτηση.

ΥΓ3. Με μεγάλη έκπληξη διάβασα μια ευχαριστήρια επιστολή ενός συνΑρειανού στο Pressars προς τον προπονητή Κωστένογλου και την προσφορά του στην ομάδα μας... Ίσως το πιο θλιβερό από όλα είναι ακριβώς αυτή η αλλοίωση του DNA του Αρειανού που πλέον το τι γίνεται στους αγωνιστικούς χώρους και το τι γράφουν τα αποτελέσματα και οι βαθμολογίες δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο. Αρκεί να είσαι κύριος, κομψός, συνετός, να κρατάς χαμηλούς τόνους και να μιλάς όμορφα... τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα...

Από το κακό στο χειρότερο βαδίζει η αγαπημένη μας ομάδα, κάτι που φάνηκε και σήμερα στην Σπάρτη όπου σύμφωνα με την εικόνα μας και ο ένας βαθμός της ισοπαλίας θα πρέπει να θεωρείται ικανοποιητικός. Ομάδα χωρίς πλάνο, παίκτες χωρίς διάθεση και ένας ΑΡΗΣ που  αγνοεί τη νίκη εδώ και αρκετές αγωνιστικές αλλά και δικαιολογημένα προβληματίζει για το αν μπορεί έστω και στο τέλος να πετύχει τον στόχο του. Ανήμπορος να αλλάξει κάτι ο Αναστόπουλος, επικίνδυνα αδιάφορος ο Καρυπίδης που δείχνει να μην σέβεται ούτε τα χρήματα που έχει βάλει.

Η πιο προβλέψιμη ομάδα της λίγκας μοιάζει να είναι ο ΑΡΗΣ όπου υπό καθεστώς πίεσης, κυρίως στον χώρο του κέντρου βραχυκυκλώνει και χάνεται. Και ενώ το πρόβλημα είναι γνωστό από την αρχή της σεζόν δεν φαίνεται η παραμικρή διάθεση από τον Αναστόπουλο για να αλλάξει το πλάνο του να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό μπας και αυτοί οι παίκτες αρχίζουν να αποδίδουν. Έτσι και σήμερα για πολλοστή φορά είδαμε τον ΑΡΗ να μην μπορεί να κυκλοφορήσει την μπάλα, τους παίκτες του να χάνουν όλες τις μονομαχίες και τον Διούδη να είναι αυτός που διακρίνεται όταν σχεδόν σε ολόκληρο το Β ημίχρονο ο τερματοφύλακας της Σπάρτης ήταν απλός θεατής. Οι αλλαγές που έγιναν ούτε αυτή τη φορά βοήθησαν και ο ΑΡΗΣ έχασε άλλους 2 βαθμούς, με το -8 από τις θέσεις της ανόδου να είναι πολύ πιθανό με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. 

Παίκτες που φαίνεται να έχουν πεισθεί από τον προπονητή τους ότι δεν είναι καλύτεροι από τους αντιπάλους και ένας προπονητής που επιμένει να πιστεύει ότι τα κάνει όλα σωστά. Τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Αν αύριο κερδίσει η Λαμία ούτε με το -6 δεν μπορούμε να αισθανόμαστε αισιόδοξοι με αυτή την εικόνα. Ανεξήγητες οι εμμονές του Αναστόπουλου,  περίεργη η απάθεια των παικτών, επικίνδυνος ο εφησυχασμός του Καρυπίδη  που φαίνεται να μην σέβεται ούτε τα χρήματα του. Κουράγιο σε όλους μας...

ΥΓ. Κάτι τέτοιες ημέρες ξαναργυνάνε στο μυαλό σου εκείνοι οι αγώνες μερικών συνΑρειανών μας για να πέσει ο ΑΡΗΣ στη Γ Εθνική ...και να γίνει το "restart".