Συγκρατημένη αισιοδοξία επικρατεί στο στρατόπεδο της ομάδος μας παρά τα σημαντικά προβλήματα όπως είναι η απουσία του Πουλίδο λόγω καρτών αλλά και ο τραυματισμός  του Καζναφέρη. Μια αισιοδοξία που πηγάζει από τον άνεμο αλλαγής που έφερε η αποχώρηση του Λ.Αλκαράθ και η έλευση του Γ.Μιχαλήτσου αλλά και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος που δείχνουν παιχνίδι με παιχνίδι ότι μπορούν να μεταμορφώσουν τον ΑΡΗ και να τον βγάλουν από το αγωνιστικό αδιέξοδο που βρίσκεται.

Με τον Αγκάνθο να βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα παρά τους μακροχρόνιους τραυματισμούς που κουβαλάει, Τάτος και Ζαραδούκας δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα ενώ οι καθοριστικές κινήσεις του Γ.Μιχαλήτσου να επαναφέρει τον Παπαζαχαρία αλλά και όπως όλα δείχνουν τους Ψυχογιό και Ηρακλή έχουν διαμορφώσει ένα θετικό κλίμα στην ομάδα. Ένα κλίμα που έγινε ακόμη πιο θετικό από την πρωτοβουλία του Ζαραδούκα  να μοιράσει το ποσό που του αναλογούσε στις πληρωμές  που έκανε η ΠΑΕ στους μικρότερους της ομάδος, κάτι που ακολούθησαν και άλλοι παίκτες που είχαν την οικονομική άνεση. Όλα δείχνουν ότι η ομάδα έστω και καθυστερημένα βρίσκει μια χημεία και στα αποδυτήρια κάτι που δεν ήταν εφικτό επί Λ.Αλκαράθ μιας και ο Ισπανός με τον τρόπο που συμπεριφερόταν και "ξεχώριζε" τους παίκτες είχε δημιουργήσει αρκετές αντιπάθειες. Πλέον κάποια πράγματα αρχίζουν να λειτουργούν καλύτερα και ένα από αυτά είναι η άμυνα της ομάδος. Ναι μεν στον αγώνα με τον συμπολίτη σε όλο το Α΄ημίχρονο η δεξιά πλευρά μας ήταν μια τεράστια τρύπα όπου όποιος αντίπαλος ήθελε έκοβε ανενόχλητος βόλτες αλλά στο Β ημίχρονο με την είσοδο του Παπαζαχαρία όπου τα πράγματα βελτιώθηκαν και ακόμη και ο κακός Καζναφέρης φάνηκε να λειτουργεί καλύτερα βγήκαν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα και έτσι ο Γ.Μιχαλήτσος θεωρώ ότι θα στήσει πολύ καλύτερα την ομάδα. Καταρχάς και μόνο η σκέψη να αγωνιστεί ο Παπαστεργιαννός ως δεύτερο στόπερ δίπλα στον Παπαζαχαρία δείχνει πόσο κακό έκανε ο Αλκαράθ που με τον τρόπο του έδιωξε τον Παντίδος αλλά και πόσο "λίγος" είναι ο Γιαννίτσης. Χωρίς να έχω τίποτα με το παλικάρι, τις ευκαιρίες του τις πήρες και δυστυχώς για τον ΑΡΗ μας τις πέταξε στα σκουπίδια. Αν και δεν μου αρέσουν τέτοιου είδους αλλαγές θέσεων με παίκτες που δεν έχουν αγωνιστεί ποτέ σε τέτοιο ρόλο ίσως στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα να είναι καλύτερα σε σχέση με το δεδομένο ότι ο Γιαννίτσης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον συγκεκριμένο ρόλο. Ενώ και στα δεξιά όπου υπάρχει το κενό του Καζναφέρη αναμένεται να δούμε έναν εκ των Ψυχογιού ή Ηρακλή που προσωπικά θεωρώ ότι είναι καλύτεροι στην συγκεκριμένη θέση από τον μετριότατο φέτος Καζναφέρη. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα περιμένουμε να δούμε τόσο τον Τριανταφυλλάκο να ξεκινάει από την αρχή στο χώρο του κέντρου που τα πήγε εξαιρετικά κόντρα στον συμπολίτη αλλά και τον Γιαννώτα αν θα καταφέρει να επανέλθει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ο φετινός ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Γιαννώτα και δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου να τον περιμένει μέχρι να βρει τον καλό του εαυτό για αυτό ας ελπίσουμε ο νεαρός να συνέλθει άμεσα. Ο Πλατανιάς παρά το εξαιρετικό του ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με αποκορύφωμα την νίκη μέσα στο Κλ.Βικελίδης έχει κάνει μια τεράστια βουτιά οδεύοντας προς την Football League. Ακόμη και ο ερχομός ενός έμπειρου προπονητή  όπως είναι ο Α.Αναστασιάδης όχι μόνο δεν φαίνεται να τον βοήθησε αλλά οι προκαταλήψεις και τα κολλήματα του "ιδιόρρυθμου" προπονητή έχουν αρχίσει να κουράζουν. Ευκαιρία για εμάς να τους βγάλουμε από την δύσκολη θέση παίρνοντας μια σημαντική νίκη και στέλνοντας ουσιαστικά τον Αναστασιάδη πίσω στο "μαντρί" του όπου τον περιμένουν οι ομοϊδεάτες του...

Το παιχνίδι δεν θα είναι εύκολο αλλά με τον ΑΡΗ μας να έχει μια ελαφρώς ανοδική τάση βάζοντας κάποια πράγματα στην θέση τους και τον Πλατανιά να ψάχνεται μπορούμε να πάρουμε την σπουδαία νίκη και να κάνουμε έτσι ένα τεράστιο βήμα για την σωτηρία της ομάδος. Τρομάζει το γεγονός ότι ο Μάνταλος σφυρίζει στο συγκεκριμένο παιχνίδι για αυτό καλό είναι με την απόδοση μας να μην του δώσουμε την ευκαιρία να επηρεάσει την εξέλιξη του αγώνα. Δύσκολη μέρα η Δευτέρα για εκδρομές και αρκετά μακρινό το ταξίδι ως την Κρήτη. Λέτε ο ΑΡΗΣ μας να είναι μοναχός σε αυτή την σημαντική αναμέτρηση? ΑΠΟΚΛΕΙΤΑΙ! Ένας χρόνος χωρίς διπλό είναι αρκετός για αυτό ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Σε ένα παιχνίδι όπου οι 3 βαθμοί ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητοι η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν και δεν κλείστηκε πίσω λόγω του γρήγορου γκολ δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μια ευκαιρία. Μπορεί σε όλους μας να έχει μείνει μια πικρή γεύση από την κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε και σήμερα αλλά με πιο καθαρό μυαλό νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι μιας και η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμία. Μιχαλήτσος και Σεμερτζίδης έδειξαν κατευθείαν την διάθεση να διορθώσουν κάποια από τα κακώς κείμενα της ομάδος και νομίζω ότι δικαιώθηκαν στο απόλυτο. Για τον Νέρι Καστίγιο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί το παλικάρι να ξεχειλίζει από ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά μέσα στο μυαλό του επικρατεί μια ασταμάτητη σύγχυση . Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταλήξει στον ΑΡΗ μας και όχι στην Μάντσεστερ Σίτι και με αυτά τα κουσούρια του θα πρέπει να τον δεχθούμε με την ελπίδα να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη όπως έγινε σήμερα. Ελάχιστες φάσεις, μόλις ένα γκολ που όμως ήταν αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Η άλλη σημαντική αλλαγή ήταν η επιστροφή του Παπαστεργιανού που για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην φυσική του θέση ως αμυντικό χαφ αντικαθιστώντας τον πολυσυζητημένο Κάρλος Τόχα. Δεν θα πω ότι ο Παπαστεργιανός έβγαλε μάτια και έλυσε το πρόβλημα που υπήρχε στην συγκεκριμένη θέση αλλά η διαφορά σε σχέση με το ανούσιο παιχνίδι του Τόχα που σε ρυθμούς προπόνησης γυρίζει την μπάλα δεξιά αριστερά και πίσω και δεν τολμάει ποτέ κάποια πάσα προς τα μπροστά ήταν μεγάλη. Αρκετές ευκαιρίες πήρε ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, αρκετά είδαμε από αυτά που μπορεί να προσφέρει, ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό(κ.Τσιώλη και κ.Πρόμπιερζ...). Τα υπόλοιπα πρόσωπα ήταν ίδια με τα προβλήματα να παραμένουν ακριβώς ίδια. Προσπάθεια χωρίς ουσία ο Τσέζαρεκ όπως και ο Σολτάνι, πολλά λάθη από Μίσελ και Ντίκο, έλλειψη ψυχραιμίας από Λαζαρίδη, χωρίς εμπνεύσεις Νέτο και Ούμπιντες, με σκαμπανεβάσματα ο Φατί και απλός θεατής ο Βελλίδης που δεν ίδρωσε καν την φανέλα του. Για τον Κώστα Καζναφέρη έχουμε μιλήσει αρκετές φορές τονίζοντας ότι το παλικάρι έχει περιορισμένες δυνατότητες και ίσως να μην αξίζει να βρίσκεται στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε(και όχι στον φετινό ΑΡΗ) αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές νομίζω βάζει τα γυαλιά τόσο σε όλους όσους τον έχουν επικρίνει(σαν και εμάς) κατά το παρελθόν αλλά και στους συμπαίκτες του αποδεικνύοντας ότι με λίγο πάθος και διάθεση παραπάνω μπορείς να πετύχεις πολλά. Θυμίζει κάτι από Βαγκέλι όπου πέρσι ξεκίνησε με το ένα πόδι εκτός ομάδος και κατέληξε να είναι ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της περσινής σεζόν και φέτος να κερδίζει το καλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του.  Μακάρι να συνεχίσει έτσι το παλικάρι και να παρασύρει και τους συμπαίκτες του με την αγωνιστικότητα που δείχνει.  Εντυπωσιακός ήταν και ο Γιάννης Γιαννώτας που με το που μπήκε έδειξε σε όλους όσους παρακολουθούσαν το παιχνίδι τι ακριβώς λείπει στο παιχνίδι του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά. Εκρηκτικότητα, δύναμη, ταχύτητα και τσαμπουκάς ήταν τα στοιχεία που έδειξε ο Γιαννώτας με το που πέρασε στο παιχνίδι και κατάφερε να μας "ζεστάνει" λιγάκι. Μακάρι να του δοθούν και άλλες ευκαιρίες του παιδιού και να μην θυσιαστεί για κανέναν άλλο παίκτη με τάσεις βεντετισμού... Αποθέωση για τον Πρίττα που μπήκε ύστερα από πολύ καιρό ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ που είδαμε σήμερα και τίποτα παραπάνω. Ας μην είμαστε όμως υπερβολικοί μιας και το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς δεν γίνεται να διορθωθεί έτσι απλά. Βέβαια λογικό μου μοιάζει όλη αυτή η κατάσταση να διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και να μην θέλει να υποστεί αυτό που παρακολουθήσαμε με την Δράμα, με την Κέρκυρα ή με τα Γιάννενα για αυτό πέρα από τους βαθμούς της νίκης καλό είναι να αρχίζουμε σιγά σιγά να βλέπουμε και λίγη μπάλα... Το σημερινό ήταν ένα θετικό βηματάκι αλλά όλα θα φανούν στην συνέχεια. Ας περιμένουμε να δούμε τι σόι προπονητή θα μας φέρουν πάλι ελπίζοντας να μην δούμε ξαφνικά παίκτες από το πουθενά να γίνονται βασικοί και αναντικατάστατοι, ας περιμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει ο Κόκε ή αν θα ενισχυθούμε με κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής και βλέπουμε. Οι ισορροπίες στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι πολύ λεπτές και πολύ εύκολα με ένα μικρό νικηφόρο σερί μπορεί να βρεθείς ψηλά όπως και το ανάποδο. Πάντως ο Ιανουάριος είναι ο πιο καθοριστικός μήνας για εμάς και με την ολοκλήρωση του θα μπορέσουμε να μιλήσο
υμε με σιγουριά για το προς τα που θα πρέπει να κοιτάμε... προς τα πάνω? ή προς τα κάτω?

Μπορεί πολλούς να μην τους αρέσουν αυτές οι κουβέντες αλλά η αλήθεια είναι οτι ο ΑΡΗΣ την Κυριακή το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης δίνει ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου κόντρα στα Γιάννενα, αν δεν κερδίσουμε "βουλιάζουμε"... 5 ομάδες έχουμε από κάτω μας, όλες έχουν λιγότερα παιχνίδια από εμάς και μόλις την τελευταία Δράμα έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε σε αντίθεση με τον Αστέρα Τρίπολης και την Κέρκυρα που ηττηθήκαμε ενώ με τον Λεβαδειακό δεν έχουμε αγωνιστεί ακόμη. Αν λοιπόν αυτό το παιχνίδι με τα Γιάννενα δεν είναι καθοριστικό τότε δεν μπορώ να καταλάβω ποιο άλλο μπορεί να είναι. Ας κερδίσουμε λοιπόν σήμερα, ας πάρουμε τους 3 πόντους να δούμε λίγο την ομάδα πιο ψηλά και με μια υποτυπώδης διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη και μετά θα σταματήσουμε να κάνουμε εφιαλτικά σενάρια με το μυαλό μας. Το σίγουρο είναι ότι 2 φορές στο παρελθόν ο εφησυχασμός και το ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ κτλ κτλ δεν μας βγήκε σε καλό επομένως το να είμαστε σε εγρήγορση και να απαιτούμε από τους υπεύθυνους να βγάλουν την ομάδα από την δύσκολη θέση δεν είναι κακό.  Μετά το διαζύγιο με τον Πρόμπιερζ, οι Σεμερτζίδης και Μιχαλήτσος θα αναλάβουν προσωρινά το δύσκολο έργο της "ανάστασης" της ομάδος με την αρχή να γίνεται σε λίγες ώρες, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει χρόνος για κάτι παραπάνω πέρα από ενέσεις ψυχολογίας και ίσως κάποιες επιλογές στο αρχικό σχήμα ικανές να κάνουν την διαφορά. Επιλογές που σίγουρα κρύβουν ρίσκο γιατί όταν παροπλισμένους παίκτες ή "ενδεκαδάτους" τους ξεβολεύεις τότε οι ισορροπίες αλλάζουν και δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει είτε αρέσει σε κάποιους είτε δεν αρέσει γιατί πολύ απλά το αποτέλεσμα που βγαίνει μέσα στο γήπεδο είναι απογοητευτικό. Ας ελπίσουμε το τεχνικό δίδυμο παρά τον τίτλο του προσωρινού να κάνει το  μικρό θαύμα του και να έχει να παρουσιάσει κάτι καλύτερο από το έκτρωμα της Κέρκυρας στον διάδοχο του Πρόμπιερζ. Ένας διάδοχος που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αναμένεται να είναι Ισπανός και εισήγηση του Γ.Κόντη που επαναδραστηριοποιείται(!!!!!!) για να σώσει την ομάδα με τις ικανότητες του. Πολλά γέλια προκαλούν όλα αυτά που διαβάζουμε με τον άνθρωπο που μεταπηδάει από διοίκηση σε διοίκηση εδώ και αρκετά χρόνια και φέρεται να είναι αυτός που κινεί τα νήματα στον σύλλογο μας να παρουσιάζεται ως "αδρανής και αμέτοχος στον αγωνιστικό σχεδιασμό" που ξαφνικά επανέρχεται για να σώσει τον ΑΡΗ μας. Μεγάλος Αρειανός ο κ.Κόντης το άξιζε το χειροκρότημα του στην Λέσχη... Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτός ο άνθρωπος που τόσο έχει διχάσει τον κόσμο του ΑΡΗ και τόσα έχουν ακουστεί γύρω από το όνομα του ακόμη και "αδρανής" έπρεπε να βρίσκεται σε αυτήν την εκλεγμένη από το λαό διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ, μιλάμε για τεράστια προσωπικότητα. Τέλος πάντων, επειδή εμείς εδώ το έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν κολλάμε στα πρόσωπα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του ΑΡΗ ευχόμαστε ολόψυχα επιτέλους να δημιουργηθεί ένα ρεαλιστικό αγωνιστικό πλάνο, να εφαρμοσθεί χωρίς παρεκτροπές και να δούμε τον ΑΡΗ που αξίζουμε όλοι εμείς στην κερκίδα και όλοι όσοι έχουν "εκδιωχθεί" από την κερκίδα και έχουν καταλήξει στον οφθαλμίατρο ή στον ψυχίατρο... ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΙΞΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ... χανόμαστε...

ΥΓ. μην ξεχάσουμε το κόκκινο χαλί για την επιστροφή του μεγάλου αρχηγού, στον φετινό ΑΡΗ με τα χάλια που έχουμε ακόμη και τον Κόκε της τελευταίας 2ετίας τον χρειαζόμαστε σαν οξυγόνο για να ζήσουμε...