Σε ένα παιχνίδι όπου οι 3 βαθμοί ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητοι η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν και δεν κλείστηκε πίσω λόγω του γρήγορου γκολ δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μια ευκαιρία. Μπορεί σε όλους μας να έχει μείνει μια πικρή γεύση από την κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε και σήμερα αλλά με πιο καθαρό μυαλό νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι μιας και η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμία. Μιχαλήτσος και Σεμερτζίδης έδειξαν κατευθείαν την διάθεση να διορθώσουν κάποια από τα κακώς κείμενα της ομάδος και νομίζω ότι δικαιώθηκαν στο απόλυτο. Για τον Νέρι Καστίγιο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί το παλικάρι να ξεχειλίζει από ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά μέσα στο μυαλό του επικρατεί μια ασταμάτητη σύγχυση . Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταλήξει στον ΑΡΗ μας και όχι στην Μάντσεστερ Σίτι και με αυτά τα κουσούρια του θα πρέπει να τον δεχθούμε με την ελπίδα να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη όπως έγινε σήμερα. Ελάχιστες φάσεις, μόλις ένα γκολ που όμως ήταν αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Η άλλη σημαντική αλλαγή ήταν η επιστροφή του Παπαστεργιανού που για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην φυσική του θέση ως αμυντικό χαφ αντικαθιστώντας τον πολυσυζητημένο Κάρλος Τόχα. Δεν θα πω ότι ο Παπαστεργιανός έβγαλε μάτια και έλυσε το πρόβλημα που υπήρχε στην συγκεκριμένη θέση αλλά η διαφορά σε σχέση με το ανούσιο παιχνίδι του Τόχα που σε ρυθμούς προπόνησης γυρίζει την μπάλα δεξιά αριστερά και πίσω και δεν τολμάει ποτέ κάποια πάσα προς τα μπροστά ήταν μεγάλη. Αρκετές ευκαιρίες πήρε ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, αρκετά είδαμε από αυτά που μπορεί να προσφέρει, ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό(κ.Τσιώλη και κ.Πρόμπιερζ...). Τα υπόλοιπα πρόσωπα ήταν ίδια με τα προβλήματα να παραμένουν ακριβώς ίδια. Προσπάθεια χωρίς ουσία ο Τσέζαρεκ όπως και ο Σολτάνι, πολλά λάθη από Μίσελ και Ντίκο, έλλειψη ψυχραιμίας από Λαζαρίδη, χωρίς εμπνεύσεις Νέτο και Ούμπιντες, με σκαμπανεβάσματα ο Φατί και απλός θεατής ο Βελλίδης που δεν ίδρωσε καν την φανέλα του. Για τον Κώστα Καζναφέρη έχουμε μιλήσει αρκετές φορές τονίζοντας ότι το παλικάρι έχει περιορισμένες δυνατότητες και ίσως να μην αξίζει να βρίσκεται στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε(και όχι στον φετινό ΑΡΗ) αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές νομίζω βάζει τα γυαλιά τόσο σε όλους όσους τον έχουν επικρίνει(σαν και εμάς) κατά το παρελθόν αλλά και στους συμπαίκτες του αποδεικνύοντας ότι με λίγο πάθος και διάθεση παραπάνω μπορείς να πετύχεις πολλά. Θυμίζει κάτι από Βαγκέλι όπου πέρσι ξεκίνησε με το ένα πόδι εκτός ομάδος και κατέληξε να είναι ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της περσινής σεζόν και φέτος να κερδίζει το καλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του.  Μακάρι να συνεχίσει έτσι το παλικάρι και να παρασύρει και τους συμπαίκτες του με την αγωνιστικότητα που δείχνει.  Εντυπωσιακός ήταν και ο Γιάννης Γιαννώτας που με το που μπήκε έδειξε σε όλους όσους παρακολουθούσαν το παιχνίδι τι ακριβώς λείπει στο παιχνίδι του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά. Εκρηκτικότητα, δύναμη, ταχύτητα και τσαμπουκάς ήταν τα στοιχεία που έδειξε ο Γιαννώτας με το που πέρασε στο παιχνίδι και κατάφερε να μας "ζεστάνει" λιγάκι. Μακάρι να του δοθούν και άλλες ευκαιρίες του παιδιού και να μην θυσιαστεί για κανέναν άλλο παίκτη με τάσεις βεντετισμού... Αποθέωση για τον Πρίττα που μπήκε ύστερα από πολύ καιρό ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ που είδαμε σήμερα και τίποτα παραπάνω. Ας μην είμαστε όμως υπερβολικοί μιας και το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς δεν γίνεται να διορθωθεί έτσι απλά. Βέβαια λογικό μου μοιάζει όλη αυτή η κατάσταση να διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και να μην θέλει να υποστεί αυτό που παρακολουθήσαμε με την Δράμα, με την Κέρκυρα ή με τα Γιάννενα για αυτό πέρα από τους βαθμούς της νίκης καλό είναι να αρχίζουμε σιγά σιγά να βλέπουμε και λίγη μπάλα... Το σημερινό ήταν ένα θετικό βηματάκι αλλά όλα θα φανούν στην συνέχεια. Ας περιμένουμε να δούμε τι σόι προπονητή θα μας φέρουν πάλι ελπίζοντας να μην δούμε ξαφνικά παίκτες από το πουθενά να γίνονται βασικοί και αναντικατάστατοι, ας περιμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει ο Κόκε ή αν θα ενισχυθούμε με κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής και βλέπουμε. Οι ισορροπίες στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι πολύ λεπτές και πολύ εύκολα με ένα μικρό νικηφόρο σερί μπορεί να βρεθείς ψηλά όπως και το ανάποδο. Πάντως ο Ιανουάριος είναι ο πιο καθοριστικός μήνας για εμάς και με την ολοκλήρωση του θα μπορέσουμε να μιλήσο
υμε με σιγουριά για το προς τα που θα πρέπει να κοιτάμε... προς τα πάνω? ή προς τα κάτω?