Ήττα ντροπής   για την αγαπημένη μας ομάδα που με μια κάκιστη εμφάνιση κατέφερε να μην πάρει ούτε το Χ που θα μας χάριζε την πρόκριση. Το 3-0 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου πιστοποίησε το τεράστιο πρόβλημα αγωνιστικής συμπεριφοράς και γενικότερης φιλοσοφίας στην ομάδα.

Το χειρότερο ημίχρονο στην φετινή σεζόν πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στον Εργοτέλη παρουσιάζοντας ένα νωθρό και αδιάφορο πρόσωπο. Το γκολ λίγα λεπτά πριν την ανάπαυλα ήταν το κερασάκι της άνοστης τούρτας που μας πρόσφερε η ομάδα στα πρώτα 45' . Και αν πιστεύαμε ότι η ομάδα θα σοβαρευόταν και θα ήταν αυτή που έπρεπε στην επανάληψη τα πρώτα λεπτά του Β ημίχρονου μας διέψευσαν πανηγυρικά. Το εφιαλτικό 3-0 ήταν πολύ δύσκολο να γυρίσει παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Ντιγκινί  και τα 2 γκολ  του που λίγο έλειψε να δώσει την πρόκριση εντελώς μόνος του. Από μέτριοι ως πολύ κακοί οι υπόλοιποι παίκτες με τον Μαβράι για ακόμη μια φορά να αποδεικνύεται τραγικός όπως και ο Μαρτίνες από τον οποίο περιμέναμε πολλά παραπάνω.

Το σήμα κινδύνου που ακουγόταν ισχνά στα προηγούμενα παιχνίδια πλέον έχει εξελιχθεί σε δυνατές σειρήνες εκτάκτων καταστάσεων. Σίγουρα η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά την περίοδο των μεταγραφών αλλά αυτό που φαίνεται να είναι ακόμη πιο επιτακτικό είναι να αλλάξει άμεσα η φιλοσοφία που πλέον έχουν υιοθετήσει σχεδόν όλοι οι παίκτες. Η δίψα για διάκριση των πρώτων αγωνιστικών φαίνεται να έχει δώσει τη θέση της σε έναν εφησυχασμό και μια αδιαφορία για οτιδήποτε μπορεί να τεθεί ως στόχο και αυτό είναι κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει στον ΑΡΗ και στον κόσμο του.

ΥΓ. Αν δεν πλαισιωθεί η ομάδα σε όλα τα επίπεδα από μπαροτουκαπνισμένους βετεράνους που να νιώθουν από ΑΡΗΣ δύσκολα να διώξουμε αυτή την αδιαφορία και συμβιβασμό με την μετριότητα. Από ότι φαίνεται ο Κολτσίδας είναι απελπιστικά μόνος.

ΥΓ2. Μάλλον βιάστηκε ο Θόδωρας να βγάλει την ανακοίνωση για τις ήττες που είναι μέσα στο ποδόσφαιρο αμέσως μετά τον αγώνα με τον Παναιτωλικό. Μάλλον έπρεπε να περιμένει λίγες μέρες…

ΥΓ3. Τρεις εβδομάδες φαγωμάρας μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρεις εβδομάδες μέχρι η διοίκηση και ο προπονητής τα αλλάξουν όλα.

ΥΓ4. Σε ισπανοελληνικό έκτρωμα έχει εξελιχθεί αγωνιστικά η ομάδα… Από την μια οι παίκτες κουράζουν ακόμη με  τη "φιλοσοφία Ερέρα" και τα ανούσια, εκνευριστικά και άκρως επικίνδυνα πισωγυρίσματα της μπάλας από την άλλη ο κλασσικός Έλληνας προπονητής στον πάγκο που αδυνατεί να διαχειριστεί την οποιαδήποτε κατάσταση και να αλλάξει κάτι ουσιαστικό.

Με απόλυτη σοβαρότητα και χωρίς ίχνος υπεροψίας αντιμετωπίζει ο Σάββας Παντελίδης την σημερινή αναμέτρηση για το κύπελλο Ελλάδος απέναντι στον Εργοτέλη. Μπορεί ακόμη και το Χ να είναι αρκετό αλλά όπως φαίνεται από την επιλογή των παικτών, κανείς δεν θέλει να ρισκάρει την πρόκριση μιας και ο δρόμος του κυπέλλου είναι ίσως ο πιο εύκολος δρόμος για να ζήσουμε όλοι μας σπουδαίες στιγμές.

Η αποστολή για την Κρήτη που αποτελείται από τους Αναγνωστόπουλο, Καντιμοίρη, Mateo Garcia, Bruno Gama, Fran Velez, Diguiny, Martinez, Basha, Younes, Matilla, Mavraj, Menendez, Σιώπη, Δεληζήση, Τζανακάκη, Βαλεριάνο, Καλλίδη, Μπαγκαλιάνη έχει πολλές ερμηνείες. Πέρα από το ότι δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση για να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο παράλληλα υπάρχει ξεκάθαρα και η έλλειψη εμπιστοσύνης προς παίκτες που δεν έχουν πάρει ευκαιρίες ως τώρα. Οπότε πολύ πιθανό παίκτες όπως οι Παυλίδης, Ιντζόγλου, Σταμπουλίδης, Ναζλίδης και ο Κολάσσο να ανήκουν στην μαύρη λίστα του Παντελίδη. Το τι θα αγωνιστούμε με το βασικό σχήμα είναι ένας λόγος παραπάνω για να δούμε κάτι καλό σήμερα μέσα στο γήπεδο που θα μας κάνει πιο αισιόδοξους για τη συνέχεια. Ναι δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον Εργοτέλη αλλά το παιχνίδι είναι ιδανικό για να πετύχουμε κάτι παραπάνω από μια απλή νίκη.

Η ομάδα μετά τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα έχει άμεση ανάγκη για νίκες και καλές εμφανίσεις. Όποιες και αν είναι οι σκέψεις του προπονητή μας σήμερα ο ΑΡΗΣ οφείλει να κάνει το καθήκον του και να συνεχίσει απτόητος την πορεία του στο κύπελλο. Γερά για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Εγκληματικές επιθέσεις σε διαιτητές, ευκαιρίες για δεύτερη επαγγελματική καριέρα σε ΠΑΕ για πρώην αστυνομικούς και διαιτητές, πρώην διαιτητές γίνονται τηλεπερσόνες και άλλα πολλά σε ένα "αγγελικά πλασμένο" ελληνικό ποδόσφαιρο.

Άλλη μια κουραστική διακοπή αυτού του ταλαίπωρου πρωταθλήματος έφθασε στο τέλος και μια νέα ευκαιρία παρουσιάζεται στην ομάδα μας για να τραβήξει μια γραμμή πίσω της και να ξεκινήσει ένα νικηφόρο σερί που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη. Μπορεί αυτές οι 2 εβδομάδες κενό λόγω της εθνικής Ελλάδος να τις καλοδεχθήκαμε σαν βάλσαμο στους τραυματισμούς και ικανοποιητικό διάστημα προσαρμογής για τα νέα  μεταγραφικά αποκτήματα  αλλά τελικά τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής δεν λένε να αφήσουν τον Σ.Τσιώλη και τους παίκτες του σε ησυχία και όπως όλα δείχνουν στην Κρήτη θα κατέβουμε με ομάδα "έκτακτης ανάγκης". Όχι γιατί θα κατέβουμε με τα "δεύτερα" ή αυτοί που θα αγωνιστούν δεν είναι καλοί αλλά αναγκαστικά όπως όλα δείχνουν τα πλάνα του Τσιώλη διαφοροποιούνται. Από εκεί που περιμέναμε ντεμπούτο Γκαρσία και Βράνιες, επιστροφή Τσέζαρεκ ξαφνικά και οι τρεις τους τραυματίστηκαν για δεύτερη φορά σερί και οι Γιάκομπ και Φατί που ήταν σίγουροι για το αρχικό σχήμα τις τελευταίες ημέρες λόγω ίωσης έχουν μείνει εκτός προπονήσεων. Τώρα βέβαια όταν μετά από 3 παιχνίδια με βατούς αντιπάλους έχεις μόλις 2 βαθμούς και δεν έχεις πετύχει γκολ όλα τα παραπάνω αποτελούν ψιλά γράμματα που πρέπει να μην μας απασχολήσουν παραπάνω από μια απλή αναφορά.  Δεν θα ασχοληθώ με τα διάφορα σχήματα που ακούγονται όπως και για τα πειράματα του Τσιώλη σε διάφορες θέσεις..  Ειλικρινά επειδή έχει αρχίσει και κουράζει αυτή η κατάσταση με το πολυάριθμο ρόστερ που τελικά καταλήγει σε 18άδα ανάγκης καλό είναι όλοι όσοι θα αγωνιστούν στο παγκρήτιο να καταλάβουν την ευκαιρία που τους δίνεται αλλά και την ανάγκη που έχει ο κόσμος της ομάδος για μια νίκη που θα συνοδεύεται με καλή εμφάνιση και να μην σταθεί κανείς σε δικαιολογίες. Δεν μας νοιάζει ποιοι είναι οι ρεζέρβες και ποιοι είναι οι βασικοί, ποιοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Τσιώλη και ποιοι οι αδικημένοι. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να δούμε την απαιτούμενη προσπάθεια από όποιον φοράει την φανέλα με τον Θεό στο στήθος. Δεν θέλω να σκέφτομαι το σενάριο της αποτυχίας αντιθέτως όμως νομίζω οτι παίκτες και προπονητής θα πρέπει να το βλέπουν το παιχνίδι αυτό σαν αγώνα χωρίς γυρισμό όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Τα λόγια είναι περιττά,  πλέον είναι ώρα για πράξεις μέσα στο γήπεδο, ώρα για να πανηγυρίσουμε κανένα γκολ... Στο ήδη στραβό κλίμα που υπάρχει ήρθε και το "μπλόκο" από τις ναυτιλιακές όπου με διάφορες προφάσεις αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τους  οργανωμένους εκδρομείς από Β.Ελλάδα αλλά φυσικά αυτές οι τακτικές δεν είναι αρκετές για να σταματήσουν τον κόσμο του  ΑΡΗ. Έτσι την Κυριακή το απόγευμα τόσο Αρειανοί από την Κρήτη όσο και μεμονωμένοι εκδρομείς από την υπόλοιπη Ελλάδα θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με την ομάδα και θα παλέψουν με τον τρόπο τους από την κερκίδα για την νίκη. Ακριβώς αυτό το παράδειγμα θα πρέπει να ακολουθήσουν παίκτες και προπονητής, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που προκύπτουν διαρκώς και να προσηλωθούν στο στόχος τους που δεν είναι άλλος από την νίκη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι ευλογίες του Άγιου Όρους να πιάσουν τόπο γιατί μόνο η καζούρα θα μας μείνει στο τέλος που κλέψαμε προς την στιγμή την δόξα από τον "πρωτοπόρο"  της πόλης σε αυτά τα θέματα... ΑΡΗ διπλό διπλό γιατί θα τρελαθώ!!!

"Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ" μπορεί να φώναζαν από την αρχή του παιχνιδιού οι οπαδοί μας  που έδωσαν και πάλι βροντερό παρών και να επιθυμούσαν πως και πως αυτήν την νίκη όπως και όλοι μας αλλά από ότι φαίνεται το πλάνο ήταν άλλο όπως και οι πρωταρχικοί στόχοι της ομάδος διαφορετικοί. Απο την διάταξη της ομάδος, το ύψος της πίεσης στους αντιπάλους και τον αριθμό των παικτών μας στην αντίπαλη περιοχή όταν είχαμε κατοχή μάλλον βασικός στόχος ήταν να σιγουρέψουμε το Χ και μετά βλέπουμε για κάτι καλύτερο. Φυσικά για άλλον έναν αγώνα υπήρχε ο στόχος της "ανάστασης" του Σέρχιο Κόκε όπως και η καθιέρωση του Φλάβιο στην 11άδα παρόλο που όπως φάνηκε και απο προηγούμενα παιχνίδια υστερεί σημαντικά επιθετικά σε σχέση με Κάλβο & Χαβίτο παρά το γκολ που πέτυχε την προηγούμενη αγωνιστική. Για τον Γκρασιάν και την μέτρια απόδοση του μου είναι δύσκολο να ρίξω ευθύνες στον παίκτη μιας και δεν βλέπω τρόπο που να μπορούσε να βοηθήσει όταν οι υπόλοιποι παίκτες που βρίσκονται γύρω του είναι τόσο στατικοί και η μονόπλευρη επιθετική ανάπτυξη απο την δεξιά πλευρά έχει καταντήσει ρουτίνα. Ο Μαζίνιο αποφάσισε να βάλει τον Φερναντεζ απο τα αριστερά αλλά ξέχασε να ενημερώσει και τους υπόλοιπους παίκτες που συνηθισμένοι απο την ανυπαρξία των Κόκε & Γκρασιάν που ηταν συνήθως στην συγκεκριμένη θέση στις προηγούμενες αγωνιστικές η μπάλα δεν πήγαινε σχεδόν ποτέ προς τα εκεί και για αυτό ο κορυφαίος παίκτης της ομάδος μας είχε στο Α ημίχρονο εναν άχαρο ρόλο. Στην άμυνα απο την αρχή της χρονιάς είχαμε αναφερθεί σε φήμες παραγκωνισμού του Ρόμπερζ και προώθησης του Κουλουχέρη αλλά εγώ απορώ εαν αυτά που έδειξε ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Ευθύμης τα είδαμε για πρώτη φορά. 2 φορές έχασε τον παίκτη του και βγήκε τετ α τετ, 1 φορά χάλασε βλακωδώς το τεχνητό οφσάιντ και όσες φορές ο Αράνο έβγαινε πίσω και έπρεπε να καλύψει τα κενά οι Κρητικοί περνούσαν απο τα αριστερά για πλάκα... Ο Μαζίνιο λοιπόν στο διάστημα της διακοπής τα "έψαλλε" στους παίκτες και απαίτησε βελτίωση, ομαδική προσπάθεια και όχι προσωπικές ενέργειες σαν τα σουτ στην Κομοτηνή των Κάλβο, Νέτο, Φλάβιο που είχαν καταλήξει σε άστοχα σούτ, στο δοκάρι και σε γκολ με αποτέλεσμα στον σημερινό αγώνα να έχουμε μόλις 2 ουσιαστικές ευκαιρίες σε όλο το παιχνίδι και συνολικά λιγότερες απο τον αντίπαλο που έπαιζε απο το 58' με 10 παίκτες! Η αλλαγή του Ναφτί που ίσως να ήταν και ο καλύτερος του ΑΡΗ στο σημερινό παιχνίδι πιστεύω ότι συμπληρώνει την "μηδενική βαθμολογία" του Μαζίνιο τόσο κατά την διάρκεια του αγώνα όσο(και ακόμη περισσότερο) στην προετοιμασία για αυτό το παιχνίδι. Συνολικά η αίσθηση που αφήνει νομίζω ο ΑΡΗΣ σήμερα είναι αυτή της απογοήτευσης, του παράπονου και των πολλών αναπάντητων γιατί... Μετά από 7 αγωνιστικές υπομονής συν αυτές της προηγούμενης σεζόν θέλοντας και μη θα συμφωνήσω με όλους αυτούς που εδώ και καιρό φωνάζουν ότι ο φετινός ΑΡΗΣ που έχει το καλύτερο υλικό  των τελευταίων δεκαετιών είναι στα χέρια ενός μετριότατου προπονητή... Όχι απαραιτήτως κακού αλλά σίγουρα μέτριου προπονητή κάτι που δεν έχει σχέση με το πόσο μεγάλη προσωπικότητα είναι ο Μαζίνιο. Η συνέχεια μετά και ακόμη ένα πέταμα βαθμών στα σκουπίδια δεν μπορώ να ξέρω ποια θα είναι αλλά σίγουρα η επιστροφή των εκδρομέων μετά και από την σημερινή εμφάνιση θα είναι ακόμη πιο δύσκολη...

Για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι εκτός του Κλ.Βικελίδης και μάλιστα στην πιο μακρινή έδρα της Σουπερλίγκας αλλά και μετά απο ένα απογοητευτικό αποτέλεσμα όπως ήταν η ισοπαλία στην Κομοτηνή και η τρέλα του Αρειανού οπαδού για να βρεθεί κοντά στην ομάδα της καρδιάς του καλά κρατεί! Τα 1000 εισιτήρια που προμηθεύτηκε η ΠΑΕ ΑΡΗΣ για τους εκδρομείς εκτός Κρήτης έγιναν ανάρπαστα με τα 600 περίπου απο αυτά που αντιστοιχούσαν σε αεροπορικές πτήσεις τσάρτερ να εξαφανίστηκαν σε λιγότερο απο 1 ώρα! Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε για ακόμη μια φορά οι εντυπωσιακές προσφορές του Super 3 στα μέλη που θα θελήσουν να ταξιδέψουν( 100€ αεροπορικώς, 50€ οδικώς/πλοίο ), "ΑΡΗΣ θρησκεία SUPER 3, με πούλμαν και με πλοία!!!" λέμε! Όλα λοιπόν δείχνουν οτι θα έχουμε ακόμη μια εντυπωσιακή κερκίδα σε μια μακρινή έδρα και η ομάδα δεν θα παρουσιαστεί μόνη σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι με τον φορμαρισμένο Εργοτέλη που είμαστε ισόβαθμοι! Όπως και με τον Πανθρακικό έτσι και σε αυτό το παιχνίδι ο ΑΡΗΣ πρέπει να κερδίσει για να δικαιώσει τις προσδοκίες όλων μας για την φετινή χρονιά. Αυτά τα παιχνίδια θα κάνουν την διαφορά και σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της έδρας μας θα μπορέσουμε γρήγορα να διώξουμε το "βάρος" της Ευρώπης και να κοιτάξουμε ακόμη πιο ψηλά. Όπως και στις πρόσφατες προηγούμενες 2 χρονιές που ο ΑΡΗΣ τερμάτισε 4ος σημαντικό ήταν το γεγονός οτι η ομάδα μας είχε μια σταθερή πορεία και ήταν σχεδόν από την αρχή στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο άγχος για το αν θα καταφέρει τον στόχο της Ευρώπης! Έτσι λοιπόν οι 3 βαθμοί κόντρα στον Εργοτέλη είναι μονόδρομος! Στις δηλώσεις παικτών και προπονητή στο μεγάλο διάστημα αυτής της διακοπής είναι φανερό οτι όλοι έχουν συνειδητοποιήσει οτι οι οπαδοί του ΑΡΗ είναι απαιτητικοί και οτι η νίκη είναι το μοναδικό αποτέλεσμα που υπάρχει για τον ΑΡΗ ιδίως οταν αγωνίζεται με αντιπάλους σαν τον Πανθρακικό και τον Εργοτέλη. Τι μπορούμε να περιμένουμε λοιπόν απο την ομάδα μας σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στον Πανθρακικό? 2 αλλαγές που θεωρούνται σίγουρες σύμφωνα με τα ρεπορτάζ είναι αυτές του Ναφτί που επιστρέφει  μετά τον τραυματισμό του και του Κάμπορα που δικαιωματικά θα ξεκινήσει βασικός! Μόνο η παρουσία αυτών των 2 παικτών στις σημαντικές θέσεις που αγωνίζονται νομίζω οτι είναι αρκετές για να βελτιώσουν το αγωνιστικό μας προφίλ. Ακόμη με αγωνία όλοι περιμένουμε να δούμε εαν οι φήμες και οι δοκιμές του Μαζίνιο στο εσωτερικό διπλό με τον Κόκε στην ομάδα των αναπληρωματικών πάρουν σάρκα και οστά και επιτέλους ο αγαπητός αλλά ντεφορμέ αρχηγός της ομάδος μας κάτσει και λίγο στον πάγκο και στην θέση του αγωνιστεί κάποιος άλλος που θα προσφέρει σαφώς περισσότερα... Ερωτηματικό αποτελεί ακόμη και ο παίκτης που θα αγωνιστεί στην πονεμένη αριστερή θέση της ομάδος με την πιθανή έκπληξη να ακούει σε έναν εκ των Κάλβο-Χαβίτο. Είτε 4-4-2 είτε 4-2-3-1 καθοριστικό ρόλο θα παίξει η απόδοση του Γκρασιάν που όπως αναγνώρισε και ο ίδιος αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα προσαρμογής αλλά υποσχέθηκε σύντομα θα δείξει τις πραγματικές του ικανότητες. Ο Εργοτέλης φέτος παρουσιάζεται αρκετά δυνατός αλλά δεν νομίζω οτι θα αποτελέσει φόβητρο για εμάς και αντιθέτως ίσως αυτός ο αέρας αισιοδοξίας που έχουν να βγει υπέρ μας. Και ας μην ξεχνιόμαστε, κάτι τους χρωστάμε τους κρητικούς που πέρσι μας κάνανε αρκετή ζημιά...