Τέλος στο αρνητικό σερί στο πρωτάθλημα έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Λάρισα, με τον Ντούντου να είναι αυτός που γλίτωσε την ομάδα από την αυτοκτονία στην τελευταία φάση της αναμέτρηση. Γιατί σε ένα παιχνίδι όπου ήσουν κατά πολύ καλύτερος από τον αντίπαλο σου, είχες αριθμητικό πλεονέκτημα όχι μόνο δεν μπόρεσες να το τελειώσεις αλλά λίγο έλειψε να έχουμε κηδεία. Ευτυχώς στο τέλος αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες με τον κόσμο να ξεσπάει στην κερκίδα.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Μετρημένες οι επιλογές του Χιμένεθ, με τον Ισπανό να εμπιστεύεται τον Μορουτσάν στο 10 και τον Γιαννιώτα στα άκρα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον Μορόν καλύτερα σε ένα παιχνίδι που όπως ήταν λογικό θέλαμε να έχουμε τον πρώτο λόγο. Και έτσι ακριβώς έγινε. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά, έγινε απειλητική με τους  Πέρεθ , Ρόουζ και Μορόν — και τελικά κατάφερε να βρει το γκολ στο 27’ χάρη σε μια ακόμη ατομική ενέργεια του Πέρεθ που σταμάτησε ο Μελισσάς αλλά ο Μορόν ήταν εκεί για να σπρώξει ανενόχλητος την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΛ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

Ο ΑΡΗΣ φαινόταν να πατάει καλά μετά το 1-0 αλλά πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι η σκέψη μας είχε κολλήσει στην άμυνα. Άμυνα που αν και φαινομενικά τα πήγε καλά, επέτρεψε 2 φορές στους αντιπάλους μας να γίνουν απειλητικοί και τελικά στο 43’ να βρίσκουν γκολ που ευτυχώς ήταν οριακά οφσάιντ και ακυρώθηκε.  Και ενώ θα περίμενες ότι όλο αυτό κοντράστ συναισθημάτων θα λειτουργούσε σαν αφύπνιση για τους παίκτες μας μάλλον δεν άγγιξε κανέναν. Ακόμη και όταν στο 46’ η Λάρισα έμεινε με 10 παίκτες, το μυαλό μας παρέμεινε προσκολλημένο στην αμυντική λειτουργία και στη διαχείριση αυτού του ισχνού 1-0. Είχαμε την μπάλα δεν είχαμε όμως τον τρόπο να γίνουμε απειλητικοί όπως στα πρώτα 30’ της αναμέτρησης και αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Καρφί προς το 1-0 πήγαινε το παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να αμύνεται με ευκολία και τη Λάρισα να ψάχνει απελπισμένη την ευκαιρία της χωρίς επιτυχία. Όταν όμως δεν τα τελειώνεις αυτά τα παιχνίδια και κρατιέσαι από ένα εύθραυστό προβάδισμα, μια φάση όπως αυτή του 94’ είναι ικανή για να δώσει την ευκαιρία στο «κοράκι» να δείξει πέναλτι και να φέρει το παιχνίδι στα ίσια. Σήμερα όμως ο Θεός δεν κοιμήθηκε, ο ΑΡΗΣ βγήκε μπροστά παρά το σοκ, επέμεινε, ο Φατινγκά έκανε ένα εξαιρετικό σουτ, ο Μελισσάς έδιωξε στα πλάγια και ο Ντούντου με ωραίο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Για 30΄ περίπου είδαμε έναν κανονικό ΑΡΗ και στη συνέχεια επιστρέψαμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Μανόλο Χιμένεθ προσπαθεί κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξει την ομάδα αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται στην ποδοσφαιρική αφέλεια και παραλογισμό που χαρακτηρίζει φέτος. Ο ΑΡΗΣ σήμερα πιο συμπαγής, πιο προσεκτικός αμυντικά και στο κέντρο - ελέω της απουσίας του Μόντσου – λειτουργούσε πιο ορθολογικά. Είχε έναν Ράτσιτς ογκόλιθο, είχε τον Φατιγκά και τους Πέρεθ να πιάνουν υψηλή απόδοση αλλά ως εκεί . Το επιθετικό κομμάτι εξακολουθεί να είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει καθαρός δημιουργός, δεν υπάρχει ηρεμία στη μετάβαση από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο παρά μόνο ατομικές εξάρσεις από τις οποίες προήλθαν τα 2 γκολ. Με την παράνοια των τραυματισμών που βιώνει η ομάδα είναι δύσκολο να κριθεί το ρόστερ και το «έργο» του προπονητή. Αυτή όμως είναι η κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και θα πρέπει να βρεθούν οι λύσεις. Είτε η λύση είναι να ανεβάσουν οι ετοιμοπόλεμοι παίκτες την απόδοση τους, είτε σιγά σιγά να αρχίσουν να επιστρέφουν οι τραυματίες. Έσπασε το αρνητικό σερί, το αν όμως αυτή η νίκη και η καλή εμφάνιση όπως την χαρακτήρισε ο Χιμένεθ είναι αποτέλεσμα κάποιας συνολικής βελτίωσης θα το δούμε στη δύσκολη συνέχεια.

ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Μπορεί στο τέλος να ήρθε η νίκη, ο πίνακας να έγραψε 2-1 και η ομάδα να πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και ψυχολογική ανάσα,  η εικόνα μας όμως απέναντι σε αυτή τη Λάρισα των 10 παικτών από το 52’ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Το γκολ του Ντούντου στο 99' απλώς έσωσε τους 3 βαθμούς. Δεν έσβησε τον προβληματισμό, δεν έδειξε κάποιο δρόμο πιο φωτεινό για τη συνέχεια. Η νίκη όμως είναι νίκη και ο περιπετειώδης τρόπος που ήρθε μας έκανε να σκάσουμε και ένα χαμογελάκι. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Με ανύπαρκτο πέναλτι πήγαν να κλέψουν τον βαθμό, φωνάζουν κιόλας.