Το χθεσινό συμβούλιο των ομάδων της Football League έβγαλε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Η απόφαση ή καλύτερα η εισήγηση προς την ΕΠΟ για διεξαγωγή πρωταθλήματος με 17 ή 18 ομάδες σίγουρα δεν είναι το ιδανικό για τον ΑΡΗ μας αλλά από την άλλη του δίνει το νομικό πάτημα για να τρέξει όλες τις διαδικασίες και να διασφαλίσει με κάθε επισημότητα το νόμιμο δικαίωμα του να αγωνισθεί στην Football League. Μια εξέλιξη που για την ώρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θετική ή αρνητική αλλά σίγουρα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα ώστε το φετινό καλοκαιρινό μαρτύριο του Αρειανού να λάβει ένα τέλος. Ένα τέλος που ευελπιστούμε να αποτελέσει μια νέα αρχή στην Football League που θα μας κάνει όλους σχεδόν να ξεχάσουμε την ιστορική αποτυχία της μη αγωνιστικής ανόδου από την Γ Εθνική.

Σίγουρα το να ακούς τους ανθρώπους του ΑΡΗ σαν τον κ.Παπαδόπουλο καθημερινά να εκφράζουν στα ΜΜΕ με αισιοδοξία την πεποίθηση τους ότι ο ΑΡΗΣ θα ανέβει είναι κάτι που μας χαροποιεί αλλά από την άλλη με όλα όσα έχουμε ζήσει στον ΑΡΗ για τίποτα δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι και πολύ περισσότερο να βασιστούμε στην αισιοδοξία συγκεκριμένων ανθρώπων. Άλλωστε και ο κ.Στεφανίδης  ήταν σίγουρος ότι θα βρει τα 2 εκ. ευρώ και θα κρατήσει την ομάδα στην Football League το περσινό καλοκαίρι. Αλλά και το δίδυμο Καλαϊτζίδη - Ντομπρασίνοβιτς ουκ ολίγες φορές είχε εκφράσει την αισιοδοξία και την βεβαιότητα ότι ο ΑΡΗΣ θα τερματίσει πρώτος... Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι η τύχη του ΑΡΗ είναι στα χέρια της ΕΠΟ όπου δύσκολα μπορεί κανείς να βρει στο παρελθόν απόφαση υπέρ της ομάδος μας τότε καλό είναι να μην θεωρούμε τίποτα δεδομένο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως οπαδοί(δυστυχώς...) είναι απλά να περιμένουμε καρτερικά οι άνθρωποι που αυτοί την στιγμή προασπίζονται τα συμφέροντα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ να δικαιωθούν.

Την ίδια στιγμή δεν θα πρέπει να προσπεράσουμε έτσι απλά το γεγονός ότι η διοίκηση Κάλας κινείται και σε αγωνιστικούς ρυθμούς παράλληλα με τους "δικαστικούς". Μεταγραφές έχουν ήδη γίνει, η ομάδα προετοιμάζεται στο Ζλάτιμπορ υπό το βλέμμα του Δ.Καλαϊτζίδη, ο κ.Τεννές έχει μείνει στην Ελλάδα για να συνεχίσει τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδος και σύμφωνα με "διαρροές" μόλις επισημοποιηθεί η συμμετοχή στην Football League θα ανακοινωθούν και 4-5 παίκτες που θα δώσουν άλλη δυναμική στην ομάδα στην προσπάθεια της για να επιστρέψει στην Superleague. Ένω σίγουρα θα πρέπει να αναφερθούμε και στην παρουσία του Όλε Σκόμποε στο Ζλάτιμπορ που έχει αποδεχθεί την πρόταση για να αναλάβει τη θέση του προέδρου. Μια κίνηση περισσότερο με συμβολικό χαρακτήρα για τα μάτια του κόσμου παρά με ουσία... Ας ελπίσουμε πάντως όλες οι υπόλοιπες κινήσεις τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων να είναι κινήσεις ουσίας και όχι άλλη μια "ζαριά" της οικογένειας Καλαϊτζίδη εις βάρος του ΑΡΗ... 

ΥΓ. Με την εκκαθάριση και τη σύσταση της νέας ΠΑΕ να προχωράνε με αργούς ρυθμούς, την τελική απόφαση για Football League ακόμη να μην έχει βγει και την οικογένεια Καλαϊτζίδη εντός ΑΡΗ ολοένα και να πληθαίνει η ομάδα συνεχίζει να θυμίζει περισσότερο ερασιτεχνική ομάδα Γ Εθνικής παρά με ομάδα των επαγγελματικών κατηγοριών.

ΥΓ2. Έστω και αν αυτή η ιστορία συνεχίζεται εδώ και αρκετό καιρό εξακολουθώ να μην μπορώ να την συνηθίσω και να μου προκαλεί ακόμη έκπληξη και απορία να συναντώ Αρειανούς που με τεράστια ευκολία προσπερνάνε όλα τα αγωνιστικά λάθη του Καλαϊτζίδη, την τεράστια αποτυχία της 2ης θέσης, τις δεδομένες παρασκηνιακές αδυναμίες, τις περιορισμένες δυνατότητες του Κάλας(σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου) που δεν μπορεί να δώσει όραμα και να επιμένουν ότι είναι η μοναδική λύση για τον ΑΡΗ μας και ότι μόνο με αυτόν η ομάδα θα πάει μπροστά και θα αλλάξει οριστικά σελίδα(restart)....

ΥΓ3. Το αστείο(και ταυτόχρονα περίεργα συμπτωματικό) είναι ότι όσοι έχουν αναλάβει την γραμμή υπεράσπισης της οικογένειας Καλαϊτζίδη παράλληλα δηλώνουν αποδέκτες "αποκλειστικών μυστικών πληροφοριών" και μιλάνε για νέα αθλητικά κέντρα και επένδυση 2 εκ. ευρώ που θα περάσει μέσα από το μετοχικό κεφάλαιο της νέας ΠΑΕ που μαζί με τα έσοδα της ομάδος θα χτιστεί μια πολύ δυνατή ομάδα και θα εξασφαλιστεί η άνοδος στην Superleague. Άντε μακάρι...  μπας και μια φορά βγούμε λάθος... για το καλό του ΑΡΗ...

ΥΓ4. Κάτω τα χέρια από τον Λάσκαρη και τον μπασκετικό ΑΡΗ... αρκετά τον "σώσατε" τόσα χρόνια...

Σε άλλες εποχές "μπαρούτι" θα μύριζε όλη η περιοχή γύρω από το Κλ.Βικελίδης αλλά για ακόμη μια φορά φάνηκε ότι η σκληρή καθημερινότητα λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και η επανάληψη μιας μίζερης κατάστασης που βιώνει τα τελευταία χρόνια ο Αρειανός τον έχει οδηγήσει να παρακολουθεί αποχαυνωμένος αναμετρήσεις σαν τις σημερινές "αδιαφορώντας" ότι ίσως το σημερινό παιχνίδι να ήταν και το τελευταίο του ΑΡΗ που ξεράμε. Εκτός από κάποια περιορισμένα συνθήματα κατά της ΠΑΕ πριν την έναρξη του αγώνα ακόμη και οι πιο σκληροπυρηνικοί φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο αναλώθηκαν σε συνθήματα κατά του συμπολίτη(!!!)... όπως ανάλογο περιεχόμενο περιείχε και το σχετικό πανό "ανακοινώσεων" που αρχικά υπήρχε στην Θ2 και μεταφέρθηκε στην συνέχεια στη Θ3... Έκδηλη η απογοήτευση του κόσμου για όλα όσα γίνονται ή δεν γίνονται καλύτερα στην αγαπημένη μας ομάδα, με τους γηραιότερους να αρνούνται να πιστέψουν ότι η ομάδα μας έχει φθάσει μια ανάσα από το "χαρακίρι".

Από την στιγμή λοιπόν που λίγες ώρες πριν την σημαντικότερη απόφαση στην ιστορία του ΑΡΗ δεν κουνιόταν φύλλο ασχοληθήκαμε και εμείς με το παιχνίδι. Εκεί όπου λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα το σύνολο του κ.Καλαϊτζίδη άφησε θετικά μηνύματα παρά τις δεδομένες ελλείψεις στο ρόστερ και το γεγονός ότι ήταν μόλις το πρώτο φιλικό για την ομάδα μας. Όσο δύσκολο και αν είναι να κρίνεις από ένα φιλικό παιχνίδι όπου απουσιάζουν τα σκληρά μαρκαρίσματα και η σκοπιμότητα αυτό που ξεκάθαρα φάνηκε στο τρόπο που αγωνίστηκε η ομάδα μας ήταν η πειθαρχία και η συνοχή μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Είδαμε τους παίκτες μας να κρατάνε τις θέσεις τους και να μην κινούνται άναρχα μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό και τίποτα παραπάνω μιας και οι σημερινοί μας αντίπαλοι φάνηκαν ιδιαίτερα αδύναμοι και χωρίς ιδιαίτερη διάθεση. Όταν θα αρχίσει να συμπληρώνεται το ρόστερ και δούμε και κάποια φιλικά απέναντι σε Ελληνικές ομάδες που η δυναμικότητα του θα είναι σαφώς πιο μετρήσιμη σε σχέση με την άσημη Γιαβόρ τότε ίσως να μπορούν να βγουν πιο ασφαλή συμπεράσματα. Πάντως η πρώτη εντύπωση ήταν θετική.

Ο κόσμος σίγουρα δεν ήταν αρκετός αλλά για μια ομάδα που δεν ξέρει που θα αγωνίζεται και δεν μπόρεσε να κατεβάσει ούτε 18αδα στο πρώτο επίσημο φιλικό της χρονιάς ήταν μια χαρά. Παλμός υπήρχε στην κερκίδα και παρόλο που δεν είχε κανείς την διάθεση να ασχοληθεί με το καυτό θέμα των ημερών η δίψα για ΑΡΗ στα πρόσωπα όλων ήταν εμφανής. Μια σπίθα χρειάζεται, να φανεί ότι υπάρχει ελπίδα, πλάνο και όραμα και όλα έτσι απλά μπορεί να αλλάξουν. Αρκεί να πιστέψουμε στον ΑΡΗ που μάθαμε και να μην σταματήσουμε ποτέ να μαχόμαστε για τον κιτρινόμαυρο Θεό! ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!

ΥΓ. Η σημερινή εικόνα του Κλ.Βικελίδης ήταν μια γεύση από τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής που πολλοί συνΑρειανοί μας οραματίζονται. 

ΥΓ2.  Κουρασμένοι οι παίκτες της Γιαβόρ, από το πρωί συναρμολογούσαν έπιπλα...

Οι "μοναδικές συγκινήσεις" στον πλανήτη ΑΡΗ συνεχίζονται και έτσι σε λίγες ώρες(στις 21.00) από τώρα η αγαπημένη μας ομάδα θα συμμετέχει στο πιο περίεργο παιχνίδι στην ιστορία της. Όχι γιατί θα αγωνιστεί με μια άσημη ομάδα στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις επίσημες υποχρεώσεις της Football League αλλά γιατί μπορεί το σημερινό φιλικό παιχνίδι να είναι και το τελευταίο παιχνίδι του ΑΡΗ όπως τον ξέραμε. Του ΑΡΗ με τις καλές και κακές στιγμές του αλλά πάντα αγωνιστή να παλεύει για να σκαρφαλώσει ψηλότερα. Είτε να παλεύει για να σκαρφαλώσει στην κορυφή της superleague είτε απλά για να αφήσει πίσω του μια μαύρη χρονιά στην B Εθνική και να επιστρέψει στην superleague. Όποιοι και αν ήταν οι στόχοι μας, πάντα με τον κόσμο στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ δεν έσκυβε το κεφάλι και διεκδικούσε το καλύτερο δυνατό. Όλα αυτά μπορεί σε λίγες ώρες να αποτελέσουν παρελθόν και ο ΑΡΗΣ για πρώτη φορά στην ιστορία του να παρατήσει την μάχη, να σηκώσει "λευκή πετσέτα" και να γίνει για ακόμη μια φορά το πειραματόζωο του Ελληνικού ποδοσφαίρου. 

Είναι σχεδόν αδύνατο να σταθούμε στους σημερινούς αντιπάλους μας ή να σχολιάσουμε έστω και λίγο το ελλιπέστατο ρόστερ μας όταν κρίνεται η ίδια η ύπαρξη του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Τι σημασία έχει ποιοι θα αγωνιστούν σήμερα ή πόσες μεταγραφές κάναμε ή θα κάνουμε αν τελικά αυτό το σχέδιο ετών(όπως πολλοί από εμάς το βλέπουμε) πάρει μέσα στις επόμενες ώρες σάρκα και οστά και ο ΑΡΗΣ μας κάνει χαρακίρι και γίνει περιφερόμενος θίασος στα χωριά της Β.Ελλάδος... Ήδη τα μπαογκοράδια και σχεδόν όλοι οι οπαδοί του συμπολίτη έχουν ξεκινήσει τις προετοιμασίες για το πάρτι περιμένοντας να ακούσουν το σύνθημα της έναρξης από χείλη Αρειανών. Πόσο ειρωνικό ακούγεται αυτό που κάποιοι μας πλασάρουν σαν λύση να είναι και η επιθυμία του εχθρού σου που ζει και αναπνέει από τον πόνο σου; Κορκοδειλίσια δάκρυα και αστείρευτη αγανάκτηση από τους "αντικειμενικούς" δημοσιογράφους και ατάκες του στυλ "η καλύτερη επιλογή! και εμείς αν δεν είχαμε τον Σαββίδη αυτό θα κάναμε" από τους τάχα συμπονετικούς-νοήμονες(υπάρχουν και τέτοιοι) συμπολίτες που παθαίνοντας αμνησία ξεχνάνε τα παγωμένα χρέη τους, τους προέδρους του που βρίσκονται στην φυλακή, τις ανακοινώσεις περί "πλυντηρίων", τις πολιτικές παρεμβάσεις και κόπτονται για την νομιμότητα, το σωστό και το έντιμο που και αυτοί υπό άλλες συνθήκες θα ακολουθούσαν... Ευθυνόφοβοι παράγοντες και καρεκλοκένταυροι διαχειριστές με άδειες τσέπες, οπαδάρχες που για άλλη μια φορά έχουν πεισθεί και γνωρίζουν με βεβαιότητα το "καλό του ΑΡΗ" και ο απλός κόσμος παρασυρόμενος στον ρόλο του κομπάρσου σε μια κακοπαιγμένη τραγωδία... Όλοι οι υπόλοιποι ακόμη προσπαθούμε να καταλάβουμε που χάθηκε το πνεύμα του μαχητή από τον Αρειανό και γιατί αντί να πιέζουμε με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο συνΑρειανούς για να "συμφωνήσουν" με τα θέλω μας δεν γινόμαστε μια γροθιά για να χτυπήσουμε δυνατά το χέρι στο τραπέζι και να απαιτήσουμε το καλύτερο για τον ΑΡΗ μας. Για έναν ΑΡΗ που σύμφωνα με όλους τους εμπλεκομένους αν είχε 2 με 3 εκ.ευρώ ζεστό χρήμα θα μπορούσε να διεκδικήσει επάξια την άνοδο στην Superleague αλλά αντί να ενωθούμε και να παλέψουμε για μια τέτοια λύση φαίνεται να προτιμάμε τις εύκολες λύσεις εκεί που ο κάθε ανύπαρκτος παραγοντίσκος θα μπορεί να το παίξει ηγέτης και στρατηγός ενός τεράστιου συλλόγου όπως είναι ο ΑΡΗΣ. 

Ούτε σήμερα πρόκειται όλα τα παραπάνω να μας κρατήσουν μακριά από την καψούρα μας. Το ραντεβού μας θα είναι για ακόμη μια φορά στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης με την ελπίδα ότι η λογική θα πρυτανέψει και ο ΑΡΗΣ θα απαιτήσει από το Ελληνικό ποδόσφαιρο τα ελάχιστα από αυτά που δικαιούται και δεν θα γίνει περιφερόμενος θίασος στα χωριά της Β.Ελλάδος. Τώρα αν το έγκλημα ολοκληρωθεί καλό είναι να σκεφτείτε ότι ίσως ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του ποτέ να μην είναι ξανά ο ίδιος... Βλέπετε άλλοι υπερηφανεύονται που ήταν παρών στο κύπελλο του 70', στην πρόκριση επί της Περούτζια, στον θρίαμβο επί της Ατλέτικο και άλλοι γιατί δώσανε το παρών σε ένα παιχνίδι με 50 άτομα... Μαγκιά να είσαι και στα δύσκολα παρών αλλά όταν μόνο αυτά έχεις ζήσει και μνημονεύεις τότε πολύ πιθανό κάποια μέρα να καταντήσεις Μακεδονικός ή Αγροτικός Αστέρας όπου ζούνε διαρκώς στα δύσκολα... 

ΥΓ. Ήδη τα σενάρια για τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής έχουν φουντώσει για τα καλά. Αν τελικά επιβεβαιωθεί αυτό που θέλει την ομάδα στην Γ χωρίς την παρουσία του κ.Γαλανού αλλά με την συμμετοχή διάφορων άλλων επιφανών σωτήρων όπως εδώ και χρόνια φωνάζουμε, τότε θα μιλάμε για το μεγαλύτερο "τρύπημα" που έχει γίνει ποτέ.

ΥΓ2. Στην ΚΑΕ όπου υπήρχαν σχεδόν 5.5 εκ. ευρώ χρέη και ετήσια έσοδα από τηλεοπτικά και ΟΠΑΠ περίπου 200.000 € προτιμήθηκε η οικονομική εξυγίανση μέσω του άρθρου 99 με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ για 2-3 χρονιές να είναι καταδικασμένος σε αγωνιστική μετριότητα. Δεν βρέθηκε ένας "σοφός" εκεί να τους πει να ακολουθούσουν το "υπερήφανο" παράδειγμα της μπασκετικής ΑΕΚ, του Περιστερίου και άλλων ομάδων; Τώρα ο ΑΡΗΣ θα ήταν στην Α1 χωρίς χρέη και θα χτυπούσε πρωτάθλημα και final four Ευρωλίγκας! Πλάκα κάνω...

Με τον Σέρβο Ζόραν Μιλίνκοβιτς στον πάγκο του θα κατέβει ο ΑΡΗΣ μας στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό μιας και η "ολιγοήμερη" αναζήτηση προπονητή έλαβε τέλος. Όπως και με τις μεταγραφές των ξένων έτσι και με τον προπονητή το συγκεκριμένο όνομα βγήκε στη δημοσιότητα μόνο από τη στιγμή που έκλεισε και δεν υπήρχε στην παρέλαση προπονητών της τελευταίας εβδομάδας. Στο πλευρό του θα είναι ο γνωστός και αγαπητός  Ζόραν Λόντσαρ και όλοι ευχόμαστε όπως όταν αγωνιζόταν με τη φανέλα του ΑΡΗ έτσι και τώρα παρέα με τον Μιλίνκοβιτς να μας αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις.

Αν κάποιος περίμενε να ακούσει ένα "γνωστό" όνομα που να έχει περάσει από τους πάγκους μεγάλων Ευρωπαϊκών συλλόγων και να έχει ένα αξιοζήλευτο βιογραφικό τότε σίγουρα θα απογοητευτεί με το βιογραφικό του 45χρονου τεχνικού μιας και η καριέρα του ως προπονητής είναι αρκετά σύντομη. Μόλις 4 χρόνια μετράει σε πάγκους ομάδων πρώτης κατηγορίας με τα 2 όμως από αυτά να έχει αναδειχθεί "προπονητής της χρονιάς" στη Σερβία. Έτσι όπως φαινόταν να ψάχνεται η διοίκηση στο θέμα του προπονητή με το "πυροτέχνημα" Κούπερ και την ξεκάθαρη προτίμηση ξένου προπονητή η συγκεκριμένη επιλογή φαντάζει πολύ πιο λογική από αυτήν του Γερμανού Κόστνερ. Μπορεί Γερμανός να προέρχεται από μια πολύ πιο προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα από την Σερβία αλλά για κάποιον που δεν έχει δουλέψει καθόλου έξω από τη χώρα σίγουρα το πολιτισμικό σοκ του να έρθει στο Ελλαδιστάν θα ήταν τεράστιο και μπορεί μέχρι να έβρισκε τα πατήματα του να χανόταν πολύτιμο έδαφος στη βαθμολογία. Από την άλλη ο Μιλίνκοβιτς σαν παίκτης έχει αγωνιστεί σε αρκετά πρωταθλήματα, γνωρίζει άπταιστα Ελληνικά μιας και έπαιξε 2 χρόνια στην Κύπρο ενώ σίγουρα το πρωτάθλημα της χώρας στο οποίο απέκτησε την προπονητική του εμπειρία σίγουρα έχει πολλά πιο πολλά κοινά με το Ελληνικό από ότι το Γερμανικό που μοιάζει με άλλο πλανήτη. Γενικά τα ρεπορτάζ των κιτρινόμαυρων ιστοσελίδων τον παρουσιάζουν ως πολύ καλή επιλογή τονίζοντας μάλιστα ότι έχει αναδείξει αρκετούς νεαρούς Σέρβους ποδοσφαιριστές αλλά και ότι έχει αναλάβει ομάδες σε κακή κατάσταση και έχει καταφέρει να τις βελτιώσει και να κάνει σαφώς καλύτερες πορείες από το προσδοκώμενο.

Το σήριαλ προπονητή επιτέλους έληξε με τον κλασσικό τρόπο που χαρακτηρίζει τις κινήσεις της διοίκησης Ηλιάδη αλλά με μια εβδομάδα καθυστέρηση. Αυτό που τελικά φάνηκε από όλη αυτή την ιστορία με τον προπονητή ότι η διοίκηση λειτούργησε με αρκετή προχειρότητα, έδειξε σημάδια πανικού και μπήκε στη διαδικασία της σφυγμομέτρησης του κόσμου σε σχέση με τα ονόματα που έβγαιναν στη δημοσιότητα. Λίγο πολύ ότι όνομα έπεφτε στο τραπέζι καιγόταν από τον κόσμο. Μέχρι και για τον Κούπερ αρκετοί ήταν αυτοί που τόνιζαν ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν θα μπορούσε να προσφέρει. Έτσι λοιπόν ο κ.Ηλιάδης αποφάσισε να επιλέξει με άκρα μυστικότητα ένα όνομα που δεν είχε ακουσθεί ώστε να μην προλάβει ο κόσμος να το περάσει από κόσκινο και να το κάψει. Έχει κάποια στοιχεία λογικής(σε σχέση με τα υπόλοιπα ονόματα) η επιλογή του Σέρβου αλλά δεν παύει να είναι ένα ρίσκο. Ας ευχηθούμε να τα πάει εξαιρετικά ο Μιλίνκοβιτς μαζί με τον Λοντσαρ και ο ΑΡΗΣ μας ύστερα από καιρό επιτέλους να βρει τον "στρατηγό" που ψάχνει στον πάγκο του. Όσο για την ανακοίνωση περί προπονητή που θα δίνει όραμα στον κόσμο του ΑΡΗ, καλύτερα να την ξεχάσουμε...