Όταν σε ένα παιχνίδι κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης τελικά χάνεις με διαφορά 34 πόντων δεν υπάρχει διάθεση για πολλά λόγια και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραδεχθείς την ανωτερότητά του αντιπάλου σου. Ενός αντιπάλου που όπως είχα γράψει πριν το παιχνίδι είχε ανάγκη όχι απλά για μια αγχωτική νίκη αλλά για μια επιβλητική νίκη ώστε να επιστρέψει η ηρεμία στην ομάδα του Παναθηναϊκού και να πείσουν όλο τον κόσμο οτι δεν υπάρχει πρόβλημα και όλα κυλάνε μια χαρά. Για αυτό άλλωστε ορίστηκαν γνωστοί έμπειροι διαιτητές που θα διασφάλιζαν την συγκεκριμένη κατάσταση.  Με δεδομένες λοιπόν τις συνθήκες που θέλουν μονίμως τον Μπέτς κόντρα σε ΠΑΟ και ΟΣΦΠ με 2 φάουλ στο πρώτο δίλεπτο, την ασυλία κάτω απο καλάθι, τα μονόπλευρα φάουλ επαφής που οδηγούν σε εύκολους πόντους με βολές και σε συνδυασμό με 2 τρίποντα της απελπισίας του ΠΑΟ που βρήκαν τον στόχο τους το ημίχρονο έληξε με 11 πόντους διαφορά. Μια διαφορά που μας άφηνε να ελπίζουμε για την συνέχεια ανεβάζοντας φυσικά απόδοση μιας και η παρουσία μας γενικά ήταν μέτρια.  Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως με τους παίκτες του Παναθηναϊκού να σουτάρουν 14 βολές όταν εμείς σουτάραμε 14 σε όλο το παιχνίδι οι παίκτες μας εκνευρίστηκαν και βγήκαν εντελώς εκτός ρυθμού δίνοντας με αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να στήσουν το δικό τους πάρτι... Δυστυχώς αυτήν την αδιαφορία για το τελικό σκορ και το μέγεθος της ήττας την είδαμε αρκετές φορές φέτος απο τους παίκτες μας και είναι κάτι που ειλικρινά πίστευα οτι με τον Μπλάτ στον πάγκο δεν πρόκειται να ξανασυμβεί. Δυστυχώς απο οτι φαίνεται μερικοί παίκτες δεν λένε να καταλάβουν οτι αγωνίζονται στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος και μια τέτοια ήττα ακόμη και απο τον πρωταθλητή Ευρώπης αποτελεί τεράστια προσβολή... Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πως ο Κατσικάρης επέλεξε τον Λάμποβιτς(τραγικός) και γιατί υπάρχει τόσο τεράστια καθυστέρηση για να αποκτηθεί ΕΝΑΣ ΨΗΛΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ώστε το γρήγορο φόρτωμα φάουλ του Μπέτς να μην αποτελεί την τυπική χειρουργική διαδικασία για τους γκρί... Πραγματικά είναι απορίας άξιο πως ο φετινός ΑΡΗΣ συνεχώς γκρεμίζει οτι πάει να κτίσει και ενώ πάμε να σηκώσουμε κεφάλι κάνουμε τεράστια βήματα προς τα πίσω με εμφανίσεις σαν τις σημερινές. Γιατί τις συνθήκες που παίζονται οι αγώνες κόντρα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό τις γνωρίζουμε αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, για την αδιαφορία όμως των δικών μας παικτών μπορούν και πρέπει να γίνουν πολλά... Τουλάχιστον ενα χρηματικό πρόστιμο θα ήταν μια καλή αρχή...