Ούτε αυτήν την φορά τα κατάφερε η ομάδα απέναντι στο Μαρούσι που απο οτι φαίνεται όποτε αντιμετωπίζει την ομάδα μας "αφηνιάζει" σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπως κόντρα στο Περιστέρι και στον Κολοσσό που ακόμη και μέσα στην έδρα του δεν μπόρεσε για περίεργο λόγο να κερδίσει! Με εντυπωσιακά ποσοστά ευστοχίας στα σουτ  3 πόντων και με αρκετά κρίσιμα σουτ υπο αντίξοες συνθήκες που βρίσκαν κόντρα σε κάθε λογική τον δρόμο προς το καλάθι η ήττα ήταν αναπόφευκτη για την ομάδα μας.  Φυσικά και εμείς απο την πλευρά μας χάσαμε αρκετά εύκολα σουτ και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα οι επιλογές μας στην επίθεση ήταν τραγικές... Το ίδιο ισχύει και για την άμυνα μας που όταν αποφασίσαμε να πιέσουμε παραπάνω στην περιφέρεια οι αντίπαλοι μας απάντησαν με καλό passing game και σκοράρισμα με τους ψηλούς. Μέτρια πράγματα απο όλους σχεδόν τους παίκτες μας με φωτεινή εξαίρεση τον Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που ήταν πάρα πολύ καλός αλλά και κάποια ξεσπάσματα του Κλάρκ που όμως δεν ήταν αρκετά για να μας δώσουν την νίκη γοήτρου. Με αυτόν τον άσχημο τρόπο η ομάδα μας ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και κατέλαβε την 7η θέση. Μια πορεία και μια θέση που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω και σε μεγάλο βαθμό δικαιολογεί την απογοητευτική εικόνα του γηπέδου που με το ζόρι είχε 500 θεατές. Επόμενος αντίπαλος μας για τα πλέιοφς ο υποψήφιος πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός που για να είμαστε ρεαλιστές οι πιθανότητες μας για πρόκριση είναι ελάχιστες εαν όχι μηδαμινές μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ με την παρουσία του μας έχει στερήσει το δικαίωμα ακόμη και να ελπίζουμε. Το μόνο θετικό είναι οτι φτάνουμε στο τέλος, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κοιτάξουμε πιο άνετα την επόμενη χρονιά και να προσπαθήσουμε να διαγράψουμε απο την μνήμη μας την φετινή μας αποτυχία... Μέχρι να έρθει λοιπόν το οριστικό τέλος το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή...