Σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι ο ΑΡΗΣ έδειξε μια στοιχειώδη σοβαρότητα κατά διαστήματα και αυτό ήταν αρκετό για να τον οδηγήσει σε μια εύκολη επικράτηση. Μια αυτονόητη νίκη που όμως με αυτόν τον φετινό ΑΡΗ περισσότερο σαν μια ευχάριστη παρένθεση μοιάζει και τίποτα παραπάνω. Άλλωστε σε αυτή τη διαδικασία των πλέι άουτ θα ήταν σχεδόν αδύνατο να βγει κάτι το θετικό.

ΑΠΛΑ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Σχεδόν μονόλογος του ΑΡΗ μας ήταν όλο το παιχνίδι παρόλο που στο πρώτο ημίχρονο το Λαύριο ήταν κοντά στο σκορ. Η εικόνα του αγώνα έδειχνε από νωρίς ότι 2-3 ξεσπάσματα θα ήταν αρκετά για να έρθει η νίκη όπως και έγινε. Μποχωρίδης και Φίλλιος ήταν οι παίκτες που έκαναν τη διαφορά και μαζί με τους Τζούστον, Γουίλις και Ρόμπερτς ήταν ουσιαστικά αυτοί που φώναξαν παρών στη σημερινή αγγαρεία… παιχνίδι. Το Λαύριο έμοιαζε πολύ αδύναμο να αντισταθεί και σε κανένα σημείο του παιχνίδιου δεν μπόρεσε να μας προβληματίσει.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Δύσκολα για αυτό το φετινό χάλι να ρίξεις ευθύνες στον Βετούλα αλλά η αλήθεια είναι ότι και αυτός με την σειρά του απέτυχε να διαχειριστεί στο βαθμό που μπορούσε αυτή την κατάσταση. Παρασυρόμενος και αυτός από την γενική μετριότητα έδειχνε να κολλάει σε πρόσωπα και καταστάσεις. Είτε επιμένοντας σε συγκεκριμένους παίκτες, είτε ξεχνώντας επιδεικτικά άλλους στον πάγκο ενώ οι υπόλοιποι δεν βλεπόντουσαν. Σήμερα παραδόξως μοίρασε περισσότερο τον χρόνο και πήρε πράγματα από παίκτες που στα προηγούμενα παιχνίδια δεν τους δόθηκε καν η ευκαιρία να βοηθήσουν την ομάδα. Ακόμη και τα 22΄ που πήρε ο Τολιόπουλος με μόλις 6 σουτ ήταν κάτι διαφορετικό(και θετικό) με ότι είχαμε δει στις τελευταίες αναμετρήσεις. Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία αλλά ώρες ώρες είναι να απορείς με τις επιλογές που βλέπουμε φέτος και το σημερινό παιχνίδι μας υπενθύμισε ότι και ο Βετούλας κάπου το έχασε.  

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Την έβγαλε την αγγαρεία ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στο Λαύριο, αυτή τη φορά με νίκη. Δεν μάγεψε με την απόδοση του… αλλά και μόνο το ότι κέρδισε εύκολα χωρίς το παραμικρό άγχος έχει την αξία του. Λιγοστός ο κόσμος στο Παλέ όπως ήταν αναμενόμενο,  με το μυαλό όλων να είναι ήδη στην επόμενη χρονιά. Πρώτα όμως πρέπει να τελειώσει το πρωτάθλημα όσο βασανιστικό και αν είναι. Τότε ίσως να δούμε και τι ξημερώνει για τον μπασκετικό ΑΡΗ την επόμενη ημέρα μιας και η πρόσφατη συνέντευξη τύπου έμοιαζε περισσότερο με ξαναζεσταμένο άνοστο φαγητό που μας άφησε νηστικούς…

ΥΓ. Το σπουδαιότερο της σημερινής αναμέτρησης μάλλον ήταν οι δηλώσεις του Μποχωρίδη που ακολούθησαν. Ακούσαμε και μια συγγνώμη ρε αδέρφε!

ΥΓ2. Το ταμείο στο τέλος… ήταν η μόνιμη ατάκα της διοίκησης όλα τα προηγούμενα χρόνια γιατί αυτό βόλευε το «αφήγημα» της. Φέτος το κάψαμε και αυτό το χαρτί. Και από την στιγμή που σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό δεν φάνηκε κανείς να έχει κατανοήσει το τι έχει συμβεί και τις ευθύνες του μάλλον θα πάμε σε νέα «αφηγήματα» για να δικαιολογήσουμε τις ίδιες επιλογές.  

Γρήγορο τέλος όπως όφειλε να κάνει έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στα όποια απίθανα μαθηματικά σενάρια τον έμπλεκαν στα χειρότερα… σε αυτά τα play out. Κόντρα στο Λαύριο οι παίκτες έβγαλαν εγωισμό και μετά το νωθρό ξεκίνημα των πρώτων λεπτών πήρε σχετικά εύκολα τη νίκη. Μια νίκη που δεν μας κάνει να πετάμε τη σκούφια από την χαρά αλλά ήταν το ελάχιστο το οποίο έπρεπε να κάνει η ομάδα μας ώστε να αποφύγουμε καρδιακά επεισόδια.

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Με την ομάδα μας στα πρώτα λεπτά να θυμίζει κάτι από τις αναμετρήσεις με τον Πανιώνιο και το Περιστέρι και το Λαύριο να πετυχαίνει εύκολους πόντους το ξεκίνημα έδειχνε ότι θα παρακολουθούσαμε μια ακόμη ντροπιαστική εμφάνιση. Ο Τολιόπουλος και Χότζ που ξεκίνησαν βασικοί έμοιαζαν στα χαμένα ενώ και ο Ρόμπερτς κάτω από το καλάθι έμοιαζε ανήμπορος να έχει κάποιο επιδραστικό ρόλο στο παιχνίδι. Ευτυχώς ο Βετούλας αυτή τη φορά έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, προχώρησε γρήγορα στις απαραίτητες αλλαγές και ξαφνικά η ομάδα άρχισε να βρίσκει ρυθμό. Γουίλις, Τζούστον, Γούντμπερι και Μποχωρίδης άλλαξαν την εικόνα και από εκεί που κυνηγούσαμε στο σκορ η ομάδα πάτησε γκάζι και τέλειωσε το πρώτο δεκάλεπτο με +9.

ΕΠΑΙΡΝΕ ΔΥΝΑΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΒΓΑΖΕ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Παρά την αρχική αστοχία στα μακρινά σουτ η ομάδα έβρισκε με διαφορετικούς πρωταγωνιστές τον τρόπο να φθάνει στο καλάθι. Οι εύκολοι πόντοι που βρήκαμε στους αιφνιδιασμούς έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στους παίκτες μας όπου πλέον είχαν ανεβάσει την ένταση τόσο στην άμυνα όσο και στα ριμπάουντ. Όσο περνούσε ο χρόνος σχεδόν όλοι όσοι ήταν στο παρκέ βελτίωναν το παιχνίδι τους και ο καθένας τους πρόσφερε με τον τρόπο του ώστε ο ΑΡΗΣ να επικρατήσει χωρίς άγχος.  Το Λαύριο έμοιαζε ανήμπορο να αντιδράσει με το +20 λίγα λεπτά πριν το φινάλε να αποτυπώνει ξεκάθαρα την εικόνα του αγώνα.

Η ΠΟΛΥΦΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Ίσως να ήταν και το πρώτο παιχνίδι της χρονιάς που ο ΑΡΗΣ σαν φυσιολογική ομάδα της Basket League βασίστηκε στους ξένους παίκτες. Αν αφήσουμε στην άκρη τον Χότζ που παρά την εμπιστοσύνη που του έδειξε ο Βετούλας στα 10’ που αγωνίστηκε ήταν αρνητικός, όλοι οι υπόλοιποι είχαν θετική παρουσία. Δύσκολα να βρούμε άλλο παιχνίδι φέτος όπου οι 5 από τους 6 ξένους είχαν διψήφιο αριθμό πόντων. Συνήθως περιμέναμε να βγάλει το φίδι από την τρύπα ο Τολιόπουλος, ο Μποχωρίδης, να δώσει κάποιες βοήθειες ο Χατζηδάκης ή ακόμη και ο Γκιουζέλης. Παρά τα σκαμπανεβάσματα τους κατά την διάρκεια του αγώνα Γουίλις, Τζούστον και Γούντμπερι βγήκαν σήμερα μπροστά και εκ του ασφαλούς οδήγησαν την ομάδα σε μια εύκολη νίκη.

ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ …ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ

Για μπασκετικό εγωισμό(που δεν είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια)  μίλησε ο Νίκος Βετούλας αλλά μάλλον η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν αυτό που οδήγησε στην εύκολη νίκη. Μετά τα πρώτα λεπτά ανισορροπίας, ο ΑΡΗΣ σοβαρεύτηκε και εύκολα πήρε τη νίκη καθιστώντας και τυπικά τη συνέχεια των play out μια τυπική διαδικασία όπως θα έπρεπε να είναι. Η χρονιά ολοκληρώθηκε όπως ολοκληρώθηκε θα πρέπει όμως και στη εναπομείναντα παιχνίδια να δούμε ένα ανάλογο πρόσωπο. Είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνει αυτή η ομάδα σε μια χρονιά που μας γέμισε με στεναχώρια και θλίψη.

ΥΓ. Καλά τα συζητάμε εμείς διαδικτυακά και ραδιοφωνικά για την επόμενη ημέρα, θα πρέπει όμως από τη Δευτέρα να αρχίσουν να ακούγονται και αυτοί που αποφασίζουν. 

Πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε ο ΑΡΗΣ ξεπέρασε τις σημαντικές απουσίες των Γουίλις και Μποχωρίδη και επικράτησε του Λαυρίου με 82-65! Οι παίκτες του Νίκου Βετούλα έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση σε όλη την διάρκεια του αγώνα, δεν επέτρεψαν στο Λαύριο να πιστέψει ότι μπορεί να αντιδράσει και με το που διόρθωσαν τα ποσοστά ευστοχίας στο Β ημίχρονο κλείδωσαν τη νίκη και μαζί με τη διαφορά που μας δίνει το πλεονέκτημα σε αυτή την μίζερη κούρσα στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας.

ΟΡΕΞΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ

Πνευματικά έτοιμη παρουσιάστηκε η ομάδα στο σημερινό παιχνίδι, με σχεδόν όλους τους παίκτες να μπαίνουν από νωρίς αποφασισμένοι να παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους σε ένα «πονηρό» παιχνίδι. Με αρκετά τρεξίματα, γρήγορες επιστροφές, σωστή άμυνα στον παίκτη που είχε τη μπάλα και αρκετή ένταση στα ριμπάουντ και στην άμυνα κάτω από το καλάθι κατάφεραν από σχετικά νωρίς να επιβάλουν τον ρυθμό τους. Η αστοχία στα μακρινά σουτ και η παραφωνία που άκουγε στο όνομα Σαρίφ Κούπερ ήταν αυτά που για περίπου 15’ κρατούσαν το Λαύριο κοντά στο παιχνίδι. Η άνοδος του Τολιόπουλου, η εκρηκτικότητα του Τζούστον και τα εύστοχα σουτ του Γούντμπερι έφεραν τη διαφορά στο +15.

ΒΡΗΚΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ

Με τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου η μισή δουλειά είχε γίνει. Ο ΑΡΗΣ είχε βρει ρυθμό, είχε πολυφωνία στην επίθεση και σε άμυνα και ριμπάουντ έβλεπες μια μαχητικότητα από όλους τους παίκτες που ήταν πάνω στο παρκέ που συνεχώς κλιμακωνόταν. Το Λαύριο είχε εγκλωβιστεί στο παιχνίδι μας και το μόνο που πάλευε ήταν να ρίξει τη διαφορά από τους 18 πόντους που είχε καρφωθεί για πολύ ωραία. Ακόμη και όταν ο Βετούλας αποφάσισε να ανοίξει το ροτέισον και να μοιράσει περισσότερο το χρόνο η ομάδα κατάφερε να παραμένει ανταγωνιστική και να διατηρεί σχετικά εύκολα το προβάδισμα της μέχρι και το τελικό σφύριγμα της λήξης.

ΝΙΚΗ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Ικανοποιημένος δήλωσε ο Νίκος Βετούλας στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε της αναμέτρησης, και πως να μην είναι; Είδε τον Χατζηδάκη να εκμεταλλεύεται την υπεροχή του κάτω από το καλάθι με 11 πόντους και 11 ριμπάουντ και παρέα με τον δυναμικό Τζούστον(10 πόντοι, 12 ριμπάουντ) να κερδίζουν με ευκολία την μάχη των ψηλών. Είδε τον Τολιόπουλο να βρίσκει ρυθμό και να αλλάζει τη ροή της αναμέτρησης αλλά και τον Γούντμπερι να μην πτοείται από τα πρώτα άστοχα σουτ και τελικά να γίνεται ο καταλύτης αυτής της νίκης.  Είδε και όλους τους υπόλοιπους να προσπαθούν με κάθε τρόπο να βάλουν το δικό τους λιθαράκι σε αυτή τη νίκη. Υπήρχε φυσικά και ο Κούπερ που ήταν σε άλλο γήπεδο, υπήρχαν και κάποια παιδαριώδη λάθη. Για τον φετινό όμως ΑΡΗ να κερδίζει από το 13’ με διψήφια διαφορά και να το κρατάει με ευκολία μέχρι το τέλος είναι επίτευγμα.  Πόσο μάλλον όταν αυτό το κάνει με 2 σημαντικότατες απουσίες όπως αυτή του Γουίλις και του Μποχωρίδη.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΗΡΕΜΗ ΒΡΑΔΙΑ

Έπρεπε να φθάσουμε στην 20ή αγωνιστική για να απολαύσουμε ένα παιχνίδι χαλαρά χωρίς να αγχωνόμαστε και να εκνευριζόμαστε μέχρι να έρθει η νίκη. Σήμερα η ομάδα τα είχε σχεδόν όλα! Έβγαλε ένταση σε άμυνα και ριμπάουντ επί 40’, έτρεξε όποτε της δόθηκε η ευκαιρία, προσπέρασε την αστοχία του πρώτου ημιχρόνου και κλείδωσε με τα μακρινά σουτ τη νίκη και την διαφορά που χρειαζόμασταν. Κρατάμε το ευχάριστο δίωρο που μας χάρισε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας και συνεχίζουμε στην βασανιστική πορεία που έχουμε χαράξει από την αρχή της χρονιάς.

ΥΓ. Έχει χαθεί κάθε μέτρο στο ελληνικό μπάσκετ… διαμαρτυρόμενο και αδικημένο το Λαύριο. Το Λαύριο που είχε χρονιές που πήγαινε χέρι χέρι με την  Τσαρούχα.

ΥΓ2. Τελικά στην 20^η αγωνιστική πέρα από την εύκολη νίκη,  μάθαμε ότι ακόμη και με 2 σημαντικές απουσίες σαν και αυτή του Γουίλις και του Μποχωρίδη μπορείς να κερδίσεις!

Τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση και τα μόνιμα προβλήματα στην άμυνα στοίχισαν μια ακόμη νίκη παρά την μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλλε η ομάδα. Εντυπωσιακός ο Κούπερ σήκωσε την ομάδα στις πλάτες του, θετικός και ο Νόλεϊ παρά την αστοχία του …σε έναν ΑΡΗ που ακόμη και να τολμήσει κάποιος να σουτάρει είναι ζητούμενο. Νεκρά διαστήματα και από τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο που δίστασε να ανακατέψει παραπάνω την τράπουλα μπας και γυρνούσε το παιχνίδι.

ΜΕ ΚΟΥΠΕΡ ΟΔΗΓΟ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ ΣΤΟ ΧΑΛΑΡΟ

Με τον Κούπερ όπως φάνηκε από το τελευταίο παιχνίδι θα πορευόταν ο ΑΡΗΣ σήμερα και έτσι ακριβώς και έγινε από το ξεκίνημα του αγώνα. Μαζί με τον Νόλεϊ ήταν οι 2 παίκτες που βγήκαν μπροστά και οδήγησαν στο ισχνό προβάδισμα του πρώτου δεκαλέπτου. Ένα δεκάλεπτο όπου όσο καλοί ήμασταν επιθετικά, άλλο τόσο κακοί ήμασταν στην άμυνα. Συνεχώς κακές τοποθετήσεις και άνευρες κινήσεις χωρίς ουσία.

ΑΔΙΟΡΘΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Σε έναν σχεδόν σταθερό μονότονο ρυθμό κυλούσε το παιχνίδι. Νόλεϊ και Κούπερ με ατομικές ενέργειες να προσπαθούν να σκοράρουν την ίδια στιγμή που στην άμυνα τα πράγματα αντί να βελτιώνονται μάλλον γινόντουσαν χειρότερα. Στην άλλη πλευρά όμως όσο κυλούσε ο χρόνος προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να περιορίσουν τον Κούπερ και τον Νόλεϊ.  Αποτέλεσμα αυτής της εικόνας ήταν το προβάδισμα του Λαυρίου με 12 πόντους.

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΚΟΥΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΘΕΙΑ

Αν και η εικόνα του αγώνα εκεί κάπου στο -12 έδειχνε ότι δύσκολα να άλλαζε κάτι ο ΑΡΗΣ βρήκε τα ψυχικά αποθέματα και με μια αντεπίθεση διαρκείας χάρη στους 2 πρωταγωνιστές έφερε το παιχνίδι στα ίσια λίγο πριν τη  λήξη του 3^ου δεκαλέπτου. Η κούραση όμως έκανε την εμφάνιση της, Νόλεϊ και Κούπερ έκαναν τα λαθάκια και φυσικά δεν υπήρχε κανείς άλλος να τους καλύψει. Ούτε στην επίθεση αλλά ούτε και στην άμυνα όπου το Λαύριο εύκολα ή δύσκολα έβρισκε τον δρόμο προς το καλάθι. Σχεδόν όλη η 4^η περίοδος κύλησε έτσι με τον Καστρίτη να παρακολουθεί να ρισκάρει με κάτι διαφορετικό μπας και άλλαζε κάτι.

ΚΟΥΠΕΡ, ΝΟΛΕΪ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ

Περιμέναμε κάτι διαφορετικό σήμερα; Μάλλον όχι. Ίσως να μας αιφνιδίασε θετικά κιόλας η ομάδα σε κάποια σημεία του αγώνα που έδειχνε να παίζει πιο ώριμα. Κατά τα άλλα όλα κύλησαν βάσει πλάνου. Κούπερ και Νόλεϊ έκαναν τα πάντα. Ο μέτριος Χατζηδάκης που ήταν ότι καλύτερο είχες να επιδείξεις κοντά στο καλάθι και από εκεί και πέρα το χάος. Χάος που αρχίζει και τελειώνει στους 4 ξένους. Χότζ, Λαζέφσκι  και Ρόμπερτς με ελάχιστη επίδραση στο παιχνίδι. Ιδιαίτερα οι 2 πρώτοι φοβούνται να πάρουν πρωτοβουλίες και στην άμυνα είναι μόνιμη τρύπα… Ακόμη και ο Νόλεϊ σε έναν σοβαρό ΑΡΗ θα ελεγχόταν για τον τρόπο παιχνιδιού του. Σε αυτόν… καλά κάνει και ότι κάνει. Άλλωστε πλησιάζοντας τα μέσα Δεκέμβρη τι από όλα αυτά που σχεδίαζε και προετοίμαζε ο Καστρίτης το καλοκαίρι έχει πάει καλά; Σίγουρα πάντως δεν σχεδίαζε να περιμένει τον Κούπερ και τον Γουίλις μπας και τον σώσουν.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Όσο και αν κάλυψαν τις απουσίες στα γκαρντ ο εντυπωσιακός Κούπερ και ο Νόλεϊ στην άμυνα και τους ψηλούς το κενό παρέμεινε. Συνεχίζει να πληρώνει ο ΑΡΗΣ τα λάθη του καλοκαιριού και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι να επιστρέψουν οι τραυματίες και μπει και ο Γουίλις στο ρόστερ σε μια ακόμη διορθωτική κίνηση από αυτές που πρέπει να γίνουν. Βασανιστική διαδικασία αλλά αυτό είναι φέτος…

Σε ένα παιχνίδι θεωρητικά αδιάφορο, όπου η νίκη εξαρχής ήταν αυτονόητη, ο ΑΡΗΣ έδειξε 2 διαφορετικά πρόσωπα με το καλό πρόσωπο του Β ημιχρόνου να είναι αυτό που να τον οδηγεί στην εμφατική νίκη απέναντι στο Λαύριο με +24 πόντους! Τολιόπουλος, Χάρελ και Μπάξτον «κράτησαν» τον ΑΡΗ μέχρι να μπουν και οι υπόλοιποι παίκτες στο παιχνίδι και μετατρέψουν την αγχωτική εικόνα των πρώτων 20’ σε έναν υγιεινό απογευματινό περίπατο. Άσχημη η εικόνα του άδειου Παλέ προπαραμονή των γενεθλίων του συλλόγου σε μια ημέρα όπου η βροντερή παρουσία του κόσμου και η γιορτινή ατμόσφαιρα θα ήταν δεδομένη.

Η ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΛΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν να μην πέρασε μια ημέρα από την κακή εμφάνιση κόντρα στο Περιστέρι ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παρκέ παρουσιάζοντας ακριβώς τα ίδια προβλήματα. Μοναχική η προσπάθεια του Τολιόπουλου στην επίθεση, σπασμωδικές βοήθειες από Χάρελ και Μπάξτον και όλοι οι υπόλοιποι στα χαμένα. Όπως στα χαμένα κινούταν και η άμυνα μας, με το ελλιπές και αδιάφορο Λαύριο να φαντάζει ικανό στα πρώτα 20’ να μιμηθεί το Μαρούσι. Το 38-38 του ημιχρόνου αποτύπωνε ξεκάθαρα το πόσο κακός ήταν ο ΑΡΗΣ σε αυτά τα πρώτα είκοσι λεπτά της αναμέτρησης.

ΓΥΡΙΣΕ Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ, ΞΕΜΠΛΟΚΑΡΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΕΥΚΟΛΑ

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ειπώθηκε στην ανάπαυλα του ημιχρόνου από τον Καστρίτη προς τους παίκτες του αλλά σίγουρα τα λόγια του κόουτς έπιασαν τόπο. Η άμυνα έσφιξε, τα κλεψίματα διαδέχονταν το ένα το άλλο και οι παίκτες του Λαυρίου πήγαιναν διαρκώς σε κακές επιλογές στην επίθεση. Αύτη η εξαιρετική αμυντική προσπάθεια των παικτών μας κυρίως χάρη στον Χάρελ,  στον Σανόγκο και στον Σλαφτσάκη είχε θετικό αντίκτυπο και στην επίθεση όπου ξαφνικά έδειχναν όλοι πιο απελευθερωμένοι. Το 38-38 έγινε 52-42 και όλα είχαν πάρει τον δρόμο τους. Ξαφνικά παίκτες σαν τον Μπλούμπεργκς και τον Σανόγκο άρχιζαν να σκοράρουν ενώ μέχρι και ο Μποχωρίδης βρήκε τον δρόμο προς το καλάθι. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα  ο ΑΡΗΣ να ξεφύγει στο σκορ και να μην ξανακοιτάξει πίσω. Σίγουρα οι 24 πόντοι διαφοράς δεν αντικατοπτρίζουν την εικόνα του αγώνα, αποτυπώνουν όμως την μεταμόρφωση του ΑΡΗ στο Β ημίχρονο.

ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

2 πρόσωπα έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα, οπότε τα ανάμεικτα συναισθήματα είναι δικαιολογημένα. Αποκαρδιωτικός για 20’, αποτελεσματικός με πολυφωνία στην επίθεση για τα υπόλοιπα 20’. Ανεξήγητα τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση αρκετών παικτών και η παρατεταμένη κακή εικόνα της ομάδας αλλά η εμφάνιση του Β ημιχρόνου μας αφήνει να αισιοδοξούμε ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να ανακάμψει. Δύσκολα αυτή η ανάκαμψη να περάσει από τα χέρια του Ρίντ που και σήμερα δεν έδειξε ικανός να βοηθήσει. Οπότε αναμένουμε να δούμε παίκτες όπως ο Στάρκ και ο Μποχωρίδης να ανακάμπτουν αλλά και τον Μπλούμπεργκ να γίνεται πιο αποτελεσματικός χωρίς να αρκείται σε κάποια ξεσπάσματα όταν το παιχνίδι έχει κριθεί. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Κατσίβελη που όσο και αν προσπαθεί καταφέρνει με ευκολία κάθε θετική του ενέργεια να την διαγράφει με ένα επιπόλαιο λάθος.  Έχει δρόμο ακόμη ο ΑΡΗΣ μέχρι να φθάσει στο σημείο να θυμίζει την ομάδα που θαυμάσαμε πριν λίγο καιρό, αλλά τουλάχιστον σήμερα φάνηκε ότι δεν συνεχίζουμε να βαδίζουμε στα χαμένα.

ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα εύκολα δύσκολα έκανε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα 20’, αλλά με το που πάτησε στο παρκέ μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου έδειξε ότι έχει παλμό κερδίζοντας εύκολα το Λαύριο με 84-60. Τολιόπουλος και Χάρελ ήταν εκ των κορυφαίων της αναμέτρησης μαζί με τον Μπλούμπεργκς που όταν αποφάσισε να μπει στο παιχνίδι έκανε την διαφορά. Θετική παρουσία και από τους Σανόγκο και Μπάξτον. Συνεχίζει να ψάχνεται η ομάδα αγωνιστικά αλλά τουλάχιστον σήμερα έδειξε σημάδια ανάκαμψης. Ανάκαμψη που θα πρέπει να έχει και ανάλογη συνέχεια ώστε ο ΑΡΗΣ στα κρίσιμα παιχνίδια να παρουσιαστεί όπως τον θαυμάσαμε όλη την χρονιά.

ΥΓ. Ένα γήπεδο μαζεύει κόσμο στο ελληνικό πρωτάθλημα και αυτό αποφάσισαν να το αδειάσουν. Συγχαρητήρια στην ΕΟΚ και την Ελληνική διαιτησία για το «έργο» τους.

Σπατάλησε την ευκαιρία να πάρει μια σημαντική νίκη ο ΑΡΗΣ μας  στο Λαύριο όπου γνώρισε την ήττα στην παράταση με 91-86. Χωρίς δυνάμεις, χωρίς συγκέντρωση, χωρίς εμπνεύσεις ο ΑΡΗΣ στο Λαύριο σκόρπισε απογοήτευση για τρία δεκάλεπτα. Στην τελευταία περίοδο, αντέδρασε, το γύρισε και αν και είχε το προβάδισμα για τη νίκη στο τέλος δεν έπαιξε έξυπνα και το πλήρωσε σκληρά. Μια ήττα που ήρθε και έδεσε με την γκάφα ολκής που κράτησε τον Στάρκ εκτός αγώνα.

ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Με τη δύναμη πυρός του Λαυρίου να είναι τα γκάρντ και τον ΑΡΗ λόγω του τραυματισμού του Κατσίβελη και τη μη συμμετοχή του Στάρκ να υστερεί ποσοτικά στην περιφερειακή άμυνα που θα έπαιζε ο ΑΡΗΣ θα κρινόταν όλο το παιχνίδι. Κάτι που δυστυχώς από το ξεκίνημα δεν μας βγήκε. Πολλά τα ελεύθερα σουτ που δώσαμε και τα πληρώσαμε με το χειρότερο τρόπο. Οι ασίστ του Τολιόπουλου στους ψηλούς ήταν αυτές που μας κράτησαν στο πρώτο δεκάλεπτο μέσα στο παιχνίδι.

ΑΔΕΙΟΣ ΑΠΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΕ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Και αυτό που στο πρώτα 10 λεπτά έμοιαζε απλά για ένα σημάδι στο δεύτερο δεκάλεπτο έγινε τεράστια πληγή που δεν έλεγε να κλείσει. Καμία άμυνα πάνω στα σουτ, πολλά χαμένα ριμπάουντ και στην επίθεση ξαφνικά τρικυμία. Κάτι στο οποίο φέρει ευθύνη ο Καστρίτης μιας και προσπάθησε να διορθώσει τα αμυντικά θέματα καταστρέφοντας την επίθεση μας και αποσύροντας τους Μπάξτον και Σόουζα σε όλο το δεύτερο δεκάλεπτο.   Αποτέλεσμα από την έμπνευση του κόουτς ο ΑΡΗΣ να συνεχίζει να μην παίζει άμυνα, να δίνει επιθετικά ριμπάουντ με περισσότερη ευκολία στον αντίπαλο και στην επίθεση να μην ξέρει πως να επιτεθεί.

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΕΓΙΝΕ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΑΟΥΛ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ

Σε όλο το τρίτο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να αντιδράσει αλλά το Λαύριο είχε τις απαντήσεις διατηρώντας διψήφια διαφορά πόντων(+16). Κάτι που δεν έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ μπορούσε να επιστρέψει στο παιχνίδι. Έλα όμως που αυτόν τον ΑΡΗ δεν μπορείς να τον ξεγράφεις ποτέ. Ο Χάρελ θυμήθηκε την εμφάνιση του στο Τρέντο, ο Γκάλινατ δήλωσε παρών και ο ΑΡΗΣ κατάφερε λίγα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη να προηγηθεί 2 φορές με +3. Μάλιστα είχε να δώσει και 2 φάουλ μιας και ο στόχος στο τέλος ήταν να οδηγηθεί το Λαύριο στις βολές ώστε να μην σουτάρει το τρίποντο της ισοφάρισης. Το φάουλ δεν έγινε ποτέ, το παιχνίδι πήγε στην παράταση και εκεί φάνηκε πόσο κουρασμένος και ελλιπής κατέβηκε σήμερα.

ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΕΚΤΟΣ ΓΗΠΕΔΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ

Με τον Κατσίβελη να είναι τραυματίας η παρουσία του Στάρκ ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Ήθελε περισσότερα πνευμόνια στην περιφερειακή άμυνα, ήθελε μια ακόμη επιλογή στην επίθεση. Και όμως για ένα μπέρδεμα στα γραφειοκρατικά ο Στάρκ δεν αγωνίσθηκε και ο ΑΡΗΣ πριν καν αρχίσει το παιχνίδι σαμπόταρε την προσπάθεια του. Όπως ακριβώς έκανε και ο Καστρίτης σε 2 σημεία του αγώνα όπου αποφάσισε να παίξει χωρίς ψηλό όταν οι ψηλοί μας τα πήγαιναν καταπληκτικά αλλά και να «ξεκουράσει» τον Γκάλινατ στο τρίτο δεκάλεπτο όταν ήταν η μοναδική απειλή για το αντίπαλο καλάθι. Ούτε και το φάουλ που ζήτησε να γίνει ακούσθηκε από τους παίκτες του αν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Τώρα αν το μόνιμο isolation και το one man show του Χάρελ και του Γκάλινατ ήταν το πλάνο της νίκης που χάθηκε στις λεπτομέρειες… τι να πω; Πολύ κακή εμφάνιση από την ομάδα, πολύ κακό κοουτσάρισμα και από τον κόουτς.

ΕΝΑ ΦΑΟΥΛ... ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΣΤΑΡΚ ΜΑΣ ΕΛΕΙΨΕ

Ένας παίκτης που δεν δηλώθηκε και ένα φάουλ που δεν έγινε ποτέ είναι το ρεζουμέ της σημερινής πολύ κακής βραδιάς για τον ΑΡΗ. Άσχημη εμφάνιση για τον ΑΡΗ μας που άργησε 3 δεκάλεπτα για να εμφανισθεί. Χάρελ και Γκάλινατ πάλεψαν να σώσουν τα προσχήματα αλλά η κακή βραδιά στο τέλος επιβεβαιώθηκε. Όπως επιβεβαιώθηκε πριν καν γίνει το τζάμπολ το πόσο ερασιτεχνικά λειτουργεί ακόμη η ομάδα.   Ευτυχώς ακολουθεί η Σλάσκ για να μας πέσει λίγο η πίεση Παραφωνία στην σημερινή άσχημη βραδιά, η υπέροχη κιτρινόμαυρη κερκίδα στο Λαύριο. Συνεχίζουμε…

ΥΓ. Για αυτό δεν τον αλλάζαν τόσο καιρό τον Καρ. Είχε πολύ χαρτομάνι η ιστορία …που να μπλέκουμε.

Τρίτωσε το κακό για τον ΑΡΗ μας όπου αυτή τη φορά αντί για τους διαιτητές, ο κακός μας εαυτός ήταν που μας στέρησε τη νίκη. Άδεια πνευματικά και σωματικά έδειχνε η ομάδα μέσα στο γήπεδο όπου σχεδόν σε κανένα κομμάτι του παιχνιδιού δεν μπόρεσε να δείξει κάτι το θετικό. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει ότι τελικά οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν από την ίδια την ομάδα τελικά καταλήγουν στο κενό.

ΑΔΕΙΟΣ ΑΠΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ

Αλλιώς τον μάθαμε τον ΑΡΗ του Γ.Καστρίτη και αλλιώς τον είδαμε σήμερα να αγωνίζεται από το ξεκίνημα του παιχνιδιού. Φανερή έλλειψη συγκέντρωσης σε κάθε μας κίνηση σε άμυνα και επίθεση. Άμυνα για γέλια που την έκαναν άνω κάτω με ευκολία οι παίκτες του Λαυρίου, φθηνά λάθη με κάθε ευκαιρία και μια εκνευριστική αστοχία από την αρχή μέχρι το τέλος. Ακόμη και όταν το Λαύριο μας χάριζε δωράκια με τις άστοχες βολές ή καταφέρναμε να βγάλουμε 1-2 καλές άμυνες στην επίθεση τα σκατώναμε με χαρακτηριστική ευκολία. Άφαντος ο Νότε, εγκλωβισμένος ο Τολιόπουλος, ούτε λέιαπ ο Μήτρου Λόνγκ, διστακτικός ο Νετζήπογλου, με τα γνωστά σκαμπανεβάσματα  ο Γκούντουιν. Με εξαίρεση κάποια ξεσπάσματα του Χόχλερ και λίγη βοήθεια από τον Καββαδά δεν είδαμε απολύτως τίποτα.  Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γιάννης Καστρίτης όπου επέμεινε υπερβολικά σε αυτή την άμυνα που δεν οδηγούσε πουθενά και ξέχασε για μεγάλο χρονικό διάστημα τον Γκούντουιν στον πάγκο.

ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΣΑΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ

Όλοι μας από ότι φαίνεται υπερεκτιμήσαμε τις δυνάμεις μας. Κάποιες εμφανίσεις κατάφεραν να μας πείσουν ότι αυτός ο ΑΡΗΣ έχει τέτοιο τσαγανό που δεν μασάει ούτε από απουσίες σαν και αυτές του Χάγκινς και του Σανόγκο. Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική. Από τότε που τραυματίστηκε ο Χάγκινς ο ΑΡΗΣ παλεύει να προσαρμοστεί σε νέα δεδομένα. Δεδομένα που μεταβάλλονται από την στιγμή που επέστρεψε ο Χάγκινς αλλά και τραυματίζεται ξανά… Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Σανόγκο όπου σε αρκετά παιχνίδια είχε καθοριστική συμβολή. Και όπως παρασυρθήκαμε και εμείς έτσι κάπως παρασύρθηκε και η διοίκηση που την καλή διάθεση που έδειξε με την απόκτηση του Πάκ και την παρολίγο του Πούριφοϊ τελικά την άφησε στην άκρη. Έστω ένας ξένος στην περιφέρεια ή έστω κάτω από το καλάθι θα μπορούσε να δώσει λύσεις σε μια χρονιά με κάμποσους τραυματισμούς. Ενώ ίσως να δημιουργούσε και μια πίεση και στους υπόλοιπους ξένους παίκτες ώστε να μην θεωρούν την θέση τους δεδομένη.

ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Πισωγύρισμα προς την απογοήτευση ήταν το σημερινό για τον ΑΡΗ μας που δεν μπόρεσε ούτε για λίγο να πείσει ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Άνευρος, άτσαλος, άστοχος και χωρίς ίχνος συγκέντρωσης για 40’. Λόγοι και επεξηγήσεις για την βαθμολογική θέση που βρίσκεται η ομάδα υπάρχουν.  Δικαιολογία όμως για αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα δεν υπάρχει καμία …ιδιαίτερα για έναν ΑΡΗ μαχητή όπως είναι ο φετινός.

Χωρίς να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση ο ΑΡΗΣ μας, υπέταξε με σχετική ευκολία και το Λαύριο και μαζί …και την προκλητική για ακόμη μια φορά Τσαρούχα! Σε ένα σχεδόν κατάμεστο Παλέ που διψούσε για μπάσκετ οι παίκτες του Γιάννη Καστρίτη προσηλωμένοι στην σκληρή άμυνα από την αρχή μέχρι το τέλος, επέβαλλαν τον ρυθμό τους και ανάγκασαν τους αντιπάλους τους να κυνηγάνε να μειώσουν την διαφορά. Το φινάλε της αναμέτρησης  βρήκε τον κόσμο του ΑΡΗ να γλεντάει την εμφατική νίκη και μαζί και την θλιβερή Τσαρούχα που έδειχνε να δυσκολεύεται να συνηθίσει την εικόνα του γεμάτου γηπέδου.

ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια πλέον ο ΑΡΗΣ έδειξε να έχει μάθει να ζει χωρίς τον Χάγκινς στον άσσο  αποφεύγοντας τα φθηνά λάθη του ξεκινήματος. Κάτι που έδωσε την ευκαιρία στον Χόκλερ να κάνει ένα εκρηκτικό ξεκίνημα και να βάλει από νωρίς τον ΑΡΗ στη θέση του οδηγού. Το 25-11 αποτύπωνε εύστοχα το ξεκίνημα των 2 ομάδων με την αντίδραση όμως του Λαυρίου να διαφαινόταν. Κάτι που έγινε στη συνέχεια με τη διαφορά να πέφτει στο +4 και την Τσαρούχα κυρίως με την συμπεριφορά της να έχει καταφέρει να κάνει άνω κάτω το γιορτινό κλίμα που υπήρχε στο Παλέ.

ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

Μπορεί στην άμυνα και στα ριμπάουντ οι παίκτες του Καστρίτη να έβρισκαν τον τρόπο να μπλοκάρουν τους αντιπάλους τους όμως στην επίθεση με εξαίρεση το ξέσπασμα του Χόκλερ στο πρώτο δεκάλεπτο δεν είχε κάποιον άλλον παίκτη σημείο αναφοράς στο σκοράρισμα. Και αυτό ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο ώστε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας και να «κλειδώσουμε» τη νίκη. Σε αυτό το σημείο όμως φάνηκε η μεγάλη διαφορά του φετινού ΑΡΗ σε σχέση με πέρσι με παίκτες όπως ο Σχίζας, ο Καββαδάς και ο Μήτρου-Λόνγκ να προσθέτουν σημαντικούς πόντους όταν δείχναμε να έχουμε κολλήσει. Στο τελευταία δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ απλά πάτησε γκάζι , το Λαύριο δεν μπόρεσε να ακολουθήσει και το σκορ διαμορφώθηκε όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι από το πρώτο ημίχρονο αν δεν είχαμε τα  «κόλπα» της Τσαρούχας.

ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΑΜΥΝΑ, ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν κάτι διαφοροποιεί τον ΑΡΗ σε σχέση με τις περισσότερες ομάδες της Basket League αυτό είναι η ομαδικότητα σε κάθε φάση του παιχνιδιού. Από την πιεστική άμυνα με αλληλοκαλύψεις, το κυνήγι των ριμπάουντ, μέχρι και το σκοράρισμα. 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και ένας οριακά στους 9 είναι ένα στατιστικό που δείχνει πολλά. Όπως το ότι ο ΑΡΗΣ καταφέρνει και σκοράρει ακόμη και όταν ο Νότε για περίπου 30’ είναι άποντος και ο φορμαρισμένος Τολιόπουλος ελαφρώς μπερδεμένος. Με την επιστροφή του Χάγκινς ο ΑΡΗΣ θα έχει κυριολεκτικά 10 με 11 παίκτες στο ροτέισον του που υπό συνθήκες μπορούν να παίξουν κομβικό ρόλο στο παιχνίδι. Μέχρι και ο Φίλιος το έχει καταφέρει πριν τον τραυματισμό με τον Σιδηροηλία να είναι ίσως ο μοναδικός «ενεργός» παίκτης που δεν έχει καταφέρει ακόμη να πετύχει μια καλή εμφάνιση και να πείσει ότι μπορεί να βοηθήσει. Όταν όμως τα προηγούμενα χρόνια πάλευες να βρεις με το ζόρι 5-6 παίκτες να βασιστείς η φετινή κατάσταση μοιάζει ονειρική και φυσικά φέρνει την υπογραφή του Γιάννη Καστρίτη! Ένας πραγματικός προπονητής της νέας φουρνιάς που μιλάει μέσα στο γήπεδο με το «έργο» του και όχι στα γραφεία και σε διάφορα άλλα πηγαδάκια.

Η ΣΠΙΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΩΤΙΑ

Τι αν και ο αντίπαλος μας σήμερα ήταν το τελευταίο χωρίς νίκη Λαύριο… ο κόσμος του ΑΡΗ εκεί τρελαμένος να γουστάρει την μπασκετάρα του και να απολαμβάνει κάθε πόντο σαν γκολ! Μέχρι και την Τσαρούχα προσπέρασε που ήθελε πάση θυσία να κλέψει την παράσταση. Έλα όμως που ο Γιάννης Καστρίτης και οι παίκτες του δεν ήταν διατιθέμενοι να αφήσουν άλλη μια φορά τους «γκρι» να κλέψουν τον ιδρώτα τους και με τη γνωστή μαχητικότητα τους μετέτρεψαν ένα πονηρό παιχνίδι σε έναν υγιεινό περίπατο. Και όταν η εύκολη νίκη συνδυάζεται και με θεαματικές φάσεις τότε το πάρτι δεν τελειώνει ποτέ! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Είπαμε με τη διαιτησία έχει ανοίξει «βεντέτα». Και η Τσαρούχα ήταν η πιο κατάλληλη για να μας το υπενθυμίσει ακόμη και σε ένα παιχνίδι που έληξε με 26 πόντους διαφορά. Ότι και αν κάνουν το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Παλικαρίσια εμφάνιση από τον αποδεκατισμένο ΑΡΗ στο Λαύριο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει τη νίκη. Το ήθελε, έδειξε ότι μπορούσε αλλά οι 3 διαιτητές είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Με ένα ρεσιτάλ εξόφθαλμων ανάποδων σφυριγμάτων κατάφεραν να λυγίσουν τους μαχητικούς παίκτες του Γιάννη Καστρίτη και να μας οδηγήσουν σε μια άδικη ήττα.

ΜΥΑΛΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Εντυπωσίασε η ομάδα με την ωριμότητα που έδειξε σε αυτό το παιχνίδι δείχνοντας προσαρμοσμένος στις ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα λόγω των πολλών και σημαντικών απουσιών. Όχι μόνο στην επίθεση όπου παρά την απουσία του Χάνλαν έβρισκαν με υπομονή τον δρόμο προς το καλάθι αλλά και στην άμυνα με τα ανόητα και αχρείαστα φάουλ να μην κάνουν την εμφάνιση τους. Μια εικόνα κόντρα στα προγνωστικά απέναντι σε ένα Λαύριο που δεν είχε να επιδείξει απολύτως τίποτα πέρα από κάποια μακρινά σουτ.

ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΣΧΕΤΟΙ Ή ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

Αυτή η καλή εμφάνιση του ΑΡΗ αιφνιδίασε τους πάντες και από ότι φαίνεται και τους 3 διαιτητές.  Από εκεί που πίστευαν ότι θα είχαν ένα εύκολο έργο όταν το Λαύριο ξέφυγε με +8 είδαν έναν ΑΡΗ να μην τα παρατάει και να καταφέρνει να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη.  Με ποια φάση να πρωτοασχοληθείς και ποιο σφύριγμα να πρωτοσχολιάσεις σε αυτήν την εμετική παράσταση των 3 διαιτητών. Τα 2 τελευταία φάουλ που κέρδισε ο Μουράτος σε αντιδιαστολή με το τελευταίο καλάθι και το φάουλ στον αέρα που δεν έδωσαν πάνω στον Νετζήπογλου αποτυπώνει τη σκέψη των 3 διαιτητών για τον νικητή της αναμέτρησης. Από την άλλη τα 5-6 «κοψίματα»  αυτουνού του Ουίλιαμς (του Λαυρίου) που άρπαζε τα χέρια των αντιπάλων στον αέρα και του σφύριξαν μόλις 2 φάουλ μάλλον θα πρέπει να γίνουν highlights  για κάποια εκπομπή με γκάφες διαιτητών.

ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ

Θύμα ακόμη μίας πλαστογραφίας από τους 3 διαιτητές έπεσε ο ΑΡΗΣ σήμερα που όπως φάνηκε έπρεπε πάση θυσία να χάσει. Οι εναπομείναντες παίκτες του Γιάννη Καστρίτη αιφνιδίασαν άπαντες με την απόδοση τους και έφθασαν μια ανάσα από τη νίκη. Εκεί η έλλειψη δυνάμεων και λύσεων έπαιξε το ρόλο της, όπως όμως έπαιξαν τον καθοριστικό τους ρόλο τα σφυρίγματα των 3 διαιτητών. Κρίμα που χάθηκε αυτό το παιχνίδι, μπράβο όμως για την προσπάθεια. Μακάρι η κακοδαιμονία με τους τραυματισμούς κάποια στιγμή να μας αφήσει…

ΥΓ. Ας το πάρουν κάποια στιγμή χαμπάρι όλες αυτές οι συνοικιακές ομαδούλες και οι «φίλοι» τους. Αν στο τέλος της ολικής κατάρρευσης του ελληνικού μπασκετικού οικοδομήματος κάτι μείνει όρθιο, αυτό θα είναι ο ΑΡΗΣ!

Άλλη μια οδυνηρή ήττα στις λεπτομέρειες γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας μέσα στο σπίτι του από το Λαύριο με 69-73. Η αδυναμία να παίξουμε σωστή άμυνα στα κρίσιμα έπαιξε σημαντικό ρόλο όπως και η διαιτησία που για ακόμη μια φορά μας έβαλε τα δικά της εμπόδια. Προβληματισμός για την έλλειψη βελτίωσης αλλά και την αδυναμία την όποια προσπάθεια να την «εξαργυρώσουμε» με νίκη.

ΕΙΧΕ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ

Με τους Λόκετ και το δίδυμο Κάουαν-Κώττα να κάνουν  την διαφορά στην επίθεση ο ΑΡΗΣ μπήκε γερά στο παιχνίδι δείχνοντας πόσο ήθελε σήμερα τη νίκη. Από την άλλη το Λαύριο που τα τελευταία χρόνια διαγράφει μια εξαιρετική πορεία έδειχνε πιο σταθερό στο παιχνίδι της δείχνοντας εξαρχής ότι τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα. Κάποια δίλεπτα ξεσπάσματα των 2 ομάδων άλλαζαν προς στιγμή το προβάδισμα αλλά καμία ομάδα δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει.

ΠΑΛΕΨΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΛΥΓΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ

Το Λαύριο με τον Κάρτερ και τον Σμιθ να σπάνε την άμυνα μας με κάθε ευκαιρία κατάφεραν να δώσουν ένα προβάδισμα στους αντιπάλους με την έλλειψη συγκέντρωσης σε όλη την ομάδα μας να είναι εμφανής. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ πάλεψε να το γυρίσει αλλά οι διαιτητές σε κάθε κρίσιμο σημείο φρόντισαν να δώσουν την «χείρα βοηθείας» στο Λαύριο και η ανατροπή να μην ολοκληρωθεί ποτέ. Συνεχόμενες βολές, τεχνική ποινή σε κρίσιμο σημείο, επιθετικά φάουλ για γέλια και γενικά μια εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση των 2 ομάδων στον τρόπο που σφύριζαν.

ΣΤΑΣΙΜΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ 

Αρκετά θετικά στοιχεία υπήρχαν σήμερα σε ατομικό επίπεδο αλλά σε επίπεδο συνόλου η εικόνα ήταν ίδια και απαράλλαχτη.  Ο Λόκετ παίζοντας για το επόμενο συμβόλαιο του έκανε την καλύτερη του εμφάνιση αλλά και αυτή είχε χαμηλό ταβάνι. Ο Κάουαν μοίρασε 6 ασίστ αξιοποιώντας αρκετά τους συμπαίκτες του . Ο Κώττας  αρκετά βελτιωμένος αναδείχθηκε κορυφαίος από την στατιστική για την ομάδα μας. Ο Γουίλιαμς σκόραρε ξανά και ο Τζούστον στις περισσότερες φάσεις που πάλεψε βρήκε νικητή. Όλα αυτά όμως τα θετικά δεν έχουν καθόλου σημασία μιας και σε επίπεδο συνόλου η ομάδα φάνηκε στάσιμη και εγκλωβισμένη στις παθογένειες της. Η έλλειψη συγκέντρωσης στην άμυνα και η τεράστια αδυναμία να κλείσουμε τους διαδρόμους κοντά στο καλάθι έκανε και σήμερα την εμφάνιση της. Ενώ στην επίθεση τα πράγματα μάλλον ήταν χειρότερα μιας και πάλι ο Χάνλαν βγήκε εκτός παιχνιδιού και κανείς δεν είχε την διάθεση να καλύψει το κενό του. Εκτός και αν τα άνευ λογικής σουτ του Γούιλιαμς και τα ξεσπάσμα του Λόκετ αποτελούσαν κομμάτι κάποιου πλάνου… Καμία ουσιαστική βοήθεια τακτικά στον Χάνλαν που εξαρχής γνωρίζουμε ότι θα προσπαθήσουν να τον περιορίσουν, καμία διάθεση από τον Κάουαν να πάρει προσπάθειες, καμία σκέψη για ξεκαθάρισμα ρόλων στο επιθετικό κομμάτι. 2^ο παιχνίδι συνεχόμενο όπου ο Χάνλαν δέχεται πάσες στα τελευταία δευτερόλεπτα λόγω του ότι όλοι φοβούνται να σουτάρουν και αναγκάζεται να πάρει κακές προσπάθεις… Στοιχεία του παιχνιδιού μας πάνω στα οποία όφειλε να δουλέψει ο Καστρίτης με τους παίκτες του. Ο Κέλι όπως ήταν αναμενόμενο παρουσιάστηκε ανέτοιμος όχι μόνο σε σχέση με την ομάδα μιας και είχε μόλις 2 προπονήσεις αλλά και σωματικά μάλλον θα χρειαστεί τον χρόνο του.

ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ ΕΞΩΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ «ΠΛΗΡΩΝΕΙ» ΤΗ ΝΙΚΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ

Πέρα από τον εφησυχασμό που έφερε η νίκη με τον Παναθηναϊκό στις τάξεις της ομάδος φαίνεται να μας στοχοποίησε κιόλας.   Διαιτησίες που πιθανόν υπό άλλες συνθήκες να τις προσπερνούσαμε, με αυτόν τον ΑΡΗ κρίνουν ξεκάθαρα το αποτέλεσμα. Απροστάτευτη η ομάδα γίνεται έρμαιο του κάθε κομπλεξικού διαιτητή και ομαδούλας. Όσο για τους παίκτες και τον προπονητή που και σήμερα τα έδωσαν όλα… καλό είναι να κατανοήσουν ότι από ένα σημείο και μετά η προσπάθεια δεν αρκεί.

ΥΓ. Αυτά παθαίνεις όταν πας να βαφτίσεις το ψάρι κρέας.