Με ρυθμούς χιονοστιβάδας τρέχουν οι εξελίξεις στον μπασκετικό ΑΡΗ μετά την ήττα-σοκ από τον Πανιώνιο το απόγευμα της Κυριακής στο Παλέ.  Κάτι λογικό και ως ένα σημείο ελπιδοφόρο. Η αρχή έγινε με την αντρίκια απόφαση του Σούλη Μαρκόπουλου να δηλώσει την παραίτηση του αναγνωρίζοντας ότι μπορεί να βοηθήσει με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Ενώ σαφώς πιο σημαντική εξέλιξη είναι η "απόσυρση" του Γουλιέλμου από τα διοκητικά συναινώντας στη δημιουργία διοίκησης Πρωτοδικείου.

Αν υπήρχε κάτι αυτό το καλοκαίρι που έδωσε απλόχερα πίστωση χρόνου στην διοίκηση Γουλιέλμου αυτό ήταν η συμφωνία με τον Σούλη Μαρκόπουλο. Ένας κανονικός, έμπειρος προπονητής που σου έδινε την αίσθηση ότι μπορεί να βρει την άκρη στο αγωνιστικό ακόμη και υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες.  Δύσκολες συνθήκες εξαρχής που στην πορεία έγιναν ακόμη δυσκολότερες φθάνοντας στο σημείο να χάνεις μέσα στην έδρα σου από αυτόν τον Πανιώνιο παρουσιάζοντας ένα πρόσωπο αποκαρδιωτικό. Ένα πρόσωπο για το οποίο παρά τις όποιες δικαιολογίες φέρει τεράστια ευθύνη ο Σούλης Μαρκόπουλος. Αδυνατεί να μοιράσει τους ρόλους στην ομάδα με τις συνεχείς αλλαγές; οι παίκτες δεν τον πιστεύουν; η ουσία είναι ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να αλλάξει αγωνιστική εικόνα και με τον Μαρκόπουλο όπως φάνηκε την Κυριακή δεν μπορεί. Ενδεικτικό παράδειγμα οι Ντραγκίσεβιτς και Γκετσεβίτσιους που μέχρι πριν 2 αγωνιστικές και ελέω της απουσίας Μποχωρίδη ήταν οι κορυφαίοι της ομάδος με διαφορά πλέον μοιάζουν με σκιά του εαυτού τους. Ακόμη και οι νεοφερμένοι Μπράουν και Φιτζπάτρικ θα έπρεπε να είχαν ενσωματωθεί καλύτερα στην ομάδα. Παρόλα αυτά ο τρόπος που επικοινωνούν οι παίκτες μεταξύ πάνω στο παρκέ όπως και η διάθεση που δείχνουν σε κάθε φάση κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει χοντρό αγωνιστικό πρόβλημα στην ομάδα που αντί να διορθώνεται διογκώνεται. Πολύ πιθανό όλη αυτή η εικόνα να οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες αλλά το βέβαιο είναι ότι το χαρτί του προπονητή που εμπνέει τους παίκτες του και τους πείθει να παλέψουν αφήνοντας τα όποια προβλήματα στην άκρη έχει καεί… Για αυτό και η παραίτηση του Μαρκόπουλου είναι μια θετική είδηση εφόσον όμως αντικατασταθεί επάξια από κάποιον που μπορεί να εμπνεύσει αν όχι όλους μας, σίγουρα τους παίκτες και τους περισσότερους από εμάς. Και αυτός δεν γίνεται σε καμία περίπτωση να είναι ο συμπαθής κατά τα άλλα ο Σάββας Καμπερίδης, ούτε κάποιος Δέδας ή προπονητής ανάλογης εμβέλειας. Ας ελπίσουμε να πρυτανεύσει η λογική και όχι οι προσωπικές συμπάθειες με τις φρούδες ελπίδες.

Καθοριστική και επιβεβλημένη κίνηση εδώ και καιρό ήταν η απεμπλοκή του Δ.Γουλιέλμου από τη διοίκηση της ομάδος. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος κοροϊδεύει όλη την οικογένεια του ΑΡΗ από την πρώτη μέρα που προσγειώθηκε από το πουθενά στη ζωή μας.  Ας μην αναλύσουμε τα χίλια και ένα "λάθη" του μεγαλομετόχου για πολλοστή φορά μιας και αυτό που προέχει είναι ο ΑΡΗΣ επιτέλους να αποκτήσει διοίκηση. Διοίκηση που με καθαρό μυαλό και ειλικρίνεια μαζί με τους παίκτες, το τεχνικό τιμ και τον κόσμο θα παλέψει για να σώσει την ομάδα.

ΥΓ. Δεν σημαίνει ότι σε κάθε παράλογη ή ακραία άποψη που εκφράζεται υπάρχει δόλος ή σκοτεινά σενάρια αλλά και εσείς ρε αρδάκια έχετε βάλει το δικό σας λιθαράκι για αυτό το κατάντημα… Από τα "showmethemoney", τα "ποιος θα έρθει, δεν υπάρχει κανείς", τις ερωτήσεις για το Δ.Σ. με γλάστρες που δεν κάνατε ποτέ (όπως και πολλές άλλες) μέχρι και την ανάδειξη του Σάββα Καμπερίδη ως υποψήφιου προπονητή στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας του Αυτοκράτορα. Ούτε γκιχ… να μην στεναχωρήσουμε κανα φιλαράκι μας…

ΥΓ2. Πριν λίγο καιρό μίλησε ο Σούμποτιτς και έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της ομάδος. Ας έρθει να δουλέψει τζάμπα φέτος να σώσει την παρτίδα και από του χρόνου βλέπουμε.

ΥΓ3. και PlanBμε Αλεξανδρή!

ΥΓ4. Φυσικά και δεν πιστεύουμε σε ξαφνικές ευαισθησίες του Δημήτρη Γουλιέλμου. Απλά βρέθηκε σε αδιέξοδο και παίζει το τελευταίο του χαρτί μπας και σε κάποιους περάσει ο πρόλογος του "σωτήρα της ομάδος που προσπάθησε σαν μοναχικός καβαλάρης αλλά δεν μπόρεσε και τώρα κάνει στην άκρη για το καλό της ομάδος". Ο άνθρωπος έχει αποδείξει με πολλούς τρόπους ότι δεν νιώθει από ΑΡΗ και πιθανόν να μην νιώθει γενικότερα… Ελπίζουμε να έχει αίσιο τέλος η φετινή χρονιά για να ασχοληθούμε μαζί σου όπως σου αξίζει Δημήτρη Γουλιέλμε. Με πιο καθαρό μυαλό για να μην αρπάξεις την ευκαιρία να κρεμάσεις πάνω σου το ταμπελάκι του αποδιοπομπαίου τράγου.

ΥΓ5. Όταν η συζήτηση φθάσει στις μετοχές τότε θα δούμε πόσο αγαπάς την ομάδα και αν αντιλαμβάνεσαι το τι έχεις κάνει.

ΥΓ6. Το ξανατονίζουμε γιατί έχει την σημασία του… αξίζουν ένα μπράβο σε όσους βγαίνουν μπροστά σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές και είτε διαφωνούσαμε μαζί τους κατά το παρελθόν είτε όχι θα είμαστε στο πλευρό τους! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΩΤΗΡΕΣ ΤΟΥ!

Αν και ξεκινάμε κάπως ανάποδα η "προβληματολογία"  δεν νομίζω ότι είναι αγαπημένο χόμπι κανενός φυσιολογικού ανθρώπου σε αντίθεση με την ωραιοποίηση των πάντων που πολλοί τείνουν να το κάνουν επάγγελμα. Έτσι ξαφνικά λοιπόν από το πουθενά(σύμφωνα με την ενημέρωση που μας "ταΐζουν" τα τελευταία χρόνια) τα προβλήματα στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας και μπορεί η χρονιά να μην τελείωσε όπως επιθυμούσαμε αλλά για κακή μας τύχη τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα. Ας τα δούμε λοιπόν ένα ένα τα κομμάτια που συνθέτουν αυτό το παζλ αβεβαιότητας που χαρακτηρίζει τον μπασκετικό ΑΡΗ. "Αυτό δεν είναι μπάσκετ, τα τελευταία 2 χρόνια που είμαι στον ΑΡΗ έχουν γίνει πολλά λάθη και ποτέ δεν ήμασταν μέσα στο γήπεδο ομάδα παρόλο που όλοι οι συμπαίκτες μου είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες..." τάδε έφη ο Χατζηβρέττας λίγο μετά το παιχνίδι με τον μπάογκ κάτι που λίγο πολύ όλοι το γνωρίζουν μιας και φαίνεται ξεκάθαρα πάνω στο παρκέ. Ποιος φταίει για αυτό? Κακοί προπονητές ή διοικητική ασυνέπεια? Διαλέξτε και πάρτε... Λίγο μετά ακολούθησε η ανακοίνωση των Ιερολοχιτών που για ακόμη μια φορά δεν έχει δημοσιευθεί στο ARISfm.gr(ας πει κάποιος εκεί στα παιδιά ότι ξέρουμε να ανοίγουμε και άλλα site εκτός του συγκεκριμένου) . Τι λέει? Μα τα αυτονόητα. Η στήριξη στην ομάδα ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που την πλαισιώνουν είναι κάτι που με αυτό μεγαλώσαμε. Δεν γουστάρουμε προπονητές, παίκτες, παράγοντες και λοιπούς που "εκπροσωπούν" τον ΑΡΗ μας? Στο γήπεδο θα πάμε και την ομάδα θα την βοηθήσουμε γιατί όπως λέει και το γνωστό σύνθημα πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ. Επίσης γίνεται εκτενή αναφορά στην "εκμετάλλευση" της παρουσίας του κόσμου στο γήπεδο με διάφορους τρόπους. Από την μια θέλανε να παρουσιάσουν ότι η απουσία του Super 3 από το Παλέ μας είναι αδιάφορη από την άλλη ότι χωρίς τον Super 3 ούτε παλαμάκια δεν μπορούμε να "χτυπήσουμε" . Τραγικές και οι 2 πλευρές και ακόμη πιο τραγικοί οι λόγοι για τους οποίους προσπάθησαν να περάσουν αυτές τις απόψεις. Τέλος μιλάνε και για την ουσία του προβλήματος που δυστυχώς ηθελημένα πολλοί συνΑρειανοί μας έχουν ξεχάσει και δεν είναι άλλη από την διοικητική ανυπαρξία που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στον Αυτοκράτορα. Αυτό είναι που πρέπει να μας προβληματίζει πρώτα από όλα και μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα. Κερασάκι στην τούρτα ήταν η συνέντευξη του Λ.Σούμποτιτς που πέρασε στην αντεπίθεση μιλώντας για απλήρωτους παίκτες, για πιέσεις από τρίτους προς τα 5-6 άτομα που διοικούν, για την αδυναμία στελέχωσης της ομάδος με παλαιούς καλαθοσφαιριστές, για απειλές κατά των παικτών, για το επίμαχο παιχνίδι με τον Πειραϊκό και τελείωσε δίνοντας ραντεβού όπου θα παρουσιάσει αποδείξεις για όλα αυτά που τον κατηγορούν... Παραλήρημα του Σούμποτιτς, ο κακός ο Σλοβένος, ο προδότης κτλ. κτλ. Μας τα είπανε από πριν μας τα λένε και τώρα. Για τους απλήρωτους παίκτες που αναφέρθηκε ο πρώην προπονητής της ομάδος θα ενδιαφερθεί κανείς? Για τους τρίτους που κάνουν κουμάντο στον ΑΡΗ θα αναρωτηθεί κανείς? Για τους λόγους που δεν υπάρχει ούτε ένας παλιός καλαθοσφαιριστής του συλλόγου κοντά στην ομάδα θα μιλήσει κανείς? Ή όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο παιχνίδι με τον Πειραϊκό γιατί έτσι βολεύει? Μήπως αν πιάσουμε τα διοικητικά θα πρέπει να πέσουν οι μάσκες για ανθρώπους σαν τον κ.Τζεβελέκη και τον κ.Δαμιανίδη με τους οποίους θέλουμε να έχουμε καλές σχέσεις? Γιατί με τον κ.Δαμιανίδη 11 χρόνια στην διοίκηση και μετά την προεδρεία του κ.Τζεβελέκη βγήκαν προς τα έξω τα χρέη που μιας και είναι διαχειρίσιμα όπως λέει ο πρώην πρόεδρος της ΚΑΕ δεν θα πρέπει να μας φοβίζουν. Άλλη μια τοποθέτηση από τον κ.Τζεβελέκη χωρίς ουσία όπως και όλες οι υπόλοιπες. Κάποτε είχαμε δώσει συγχαρητήρια μέσα από αυτό το blog στον κ.Τζεβελέκη του για τις τοποθετήσεις τους και την στάση που έδειχνε ως πρόεδρος της ομάδος πλέον όμως αρχίζουμε και έχουμε τις αμφιβολίες  μας αν οι εκτιμήσεις μας ήταν λανθασμένες και παρασυρθήκαμε από όμορφα λόγια που έσπρωχναν τις "βρομιές"  κάτω από το χαλάκι. Μοναδική "όαση" σε όλα αυτά η δήλωση του κ.Πάλμα που επιβεβαιώνει την ενασχόληση του και την πιο δραστική του παρουσία στις διοικητικές εξελίξεις του ΑΡΗ και όλοι μας ελπίζουμε να βγει κάτι καλό. Φυσικά μέσα σε αυτό το παζλ θα ήταν αδιανόητο να μην συμμετέχει και ο Super 3 με τις αμέτρητες ανακ
οινώσεις και τα κείμενα με το "κύρος" ανακοινώσεων που ζητάνε ραντεβού από τον κ.Πάλμα για να μάθουν τις προθέσεις του και τις θέσεις του για όλα αυτά που διαδραματίζονται τους τελευταίους μήνες στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Τόσα χρόνια λοιπόν ο Γ.Δαμιανίδης από την θέση του διευθύνων συμβούλου της ΚΑΕ ή από αυτήν του προέδρου κάνει ότι θέλει, καλύπτει με τον τρόπο του οικονομικά ανοίγματα και σνυπογράφει αποτυχίες της ομάδος και κανείς δεν έχει τολμήσει όχι να του πει κουβέντα αλλά να ρωτήσει ένα γιατί... και τώρα με το που εμφανίζεται κάποιος "καινούργιος" στο προσκήνιο που θέλει να αλλάξει "ήθη και έθιμα" στην ΚΑΕ πρέπει να τον περάσουμε από το κόσκινο... Λες και όλους τους άλλους τους είχαμε τσεκάρει και ήμασταν σίγουροι ότι δεν θα αφήσουν "μαύρες τρύπες" πίσω τους. Αλλά ξέχασα θα πρέπει να απαντήσει ο κ.Πάλμας αν έφερε αυτός τον Λ.Σούμποτιτς που τόλμησε να πει ότι ασκείται υπερβολική πίεση στην διοίκηση από τρίτους. Σαν δεν ντρέπεται ο Σλοβένος... και μας "τρύπησε" και μας "κάρφωσε"...  Πάντως να ξέρει ο κάθε ενδιαφερόμενος ότι τα 1000 με 1500 άτομα στο Παλέ είναι εγγυημένα(σαν τα συμβόλαια της Ευρωλίγκας) για τους υπόλοιπους μάλλον θα πρέπει να δούμε τις εξελίξεις...

Πραγματοποιώντας μια τραγική εμφάνιση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης η αγαπημένη μας ομάδα γνώρισε άλλη μια πικρή ήττα με αντίπαλο το Μαρούσι και σκόρπισε απογοήτευση στους 4000 φίλους που με την εικόνα που παρουσίασαν. Το σημερινό σκηνικό δυστυχώς τα τελευταία χρόνια μας έχει γίνει μια κακιά συνήθεια  και αν τις προηγούμενες φορές προπονητές σαν τον  Ματζόν και τον Χέρμπερτ είχαν δείξει σημάδια αδυναμίας να διαχειριστούν σημαντικούς αγώνες και καθοριστικά παιχνίδια σαν και αυτά των πλέιοφς η παρουσία του Σούμποτις που αναμόρφωσε την ομάδα αλλά και η ενίσχυση με 2 παίκτες σαν τον Κίνγκ και τον Κασίροβ μας είχαν δημιουργήσει μια αισιοδοξία ότι αυτήν την φορά δεν θα κάναμε μάγκες τους παίκτες του Αμαρουσίου και όπως 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν κερδίσαμε με σχετική ευκολία κάπως έτσι θα τα καταφέρναμε και σήμερα. Για κακή μας τύχη όλα αυτά αποδείχθηκαν απλά μια επιθυμία χωρίς αντίκρυσμα μιας και μέσα στο γήπεδο φάνηκαν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Από την μια οι παίκτες του Αμαρουσίου σε εκπληκτική ημέρα να βάζουν και τα πιο απίθανα καλάθια και με δείχνοντας αξιοζήλευτο πάθος και αποφασιστικότητά να παλεύουν σε κάθε φάση προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμη και μπαλιές που έμοιαζαν χαμένες. Εξαιρετικό κοουτσάρισμα από τον Αλεξανδρή που με μια άμυνα ζώνης και ένα επιθετικό σύστημα που είχε στόχο να φέρει την μπάλα μέσα στο καλάθι μας επί 40' έκανε τον Σούμποτιτς να μοιάζει με παιδαρέλι που κάνει τα πρώτα του βήματα στην προπονητική... Από την άλλη είχαμε εντελώς διαφορετική εικόνα με την πλειοψηφία των παικτών μας να δείχνουν νωθροί να έχουν σπάσει τα καλάθια, να κοιμούνται κυριολεκτικά στην άμυνα  και τον Σούμποτιτς εγκλωβισμένο στις εμμονές και στο μονόπλευρο παιχνίδι του ανήμπορο να αντιδράσει... Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά  για ποιόν λόγο ο Ελληνοσλοβένος τεχνικός έδειξε ένα πρόσωπο στο οποίο δεν μας είχε συνηθίσει. Έπαιξε σχεδόν όλο το παιχνίδι με 6-7 παίκτες, επέμεινε υπερβολικά(και οι 2 αγωνίστηκαν για περισσότερα από 30') στους Μπράουν και Χαραλαμπίδη που και οι 2 μαζί είχαν 6 στα 18 σουτ και 8 από τα 12 λάθη της ομάδος και αν λάβουμε υπόψιν την ανύπαρκτη άμυνα του Μπράουν  τότε πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιόν λόγο τον κράτησε μέσα σχεδόν ολόκληρο τον αγώνα. Κίνγκ και Κασίροβ ήταν σε πλήρη αγωνιστική δράση, αποκτήθηκαν ειδικά για αυτά τα παιχνίδια των πλέιοφς και σε μια ημέρα όπου τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά και όλοι μας οι παίκτες ήταν κακοί ο Σούμποτιτς δίστασε να τους ρίξει στην μάχη και προτίμησε να τους κρατήσει στον πάγκο... Συνέχεια στα παραπάνω ήταν η τραγική αδράνεια του Σούμποτιτς στο να κάνει κάποια κίνηση ώστε να αλλάξει την ροή του αγώνα. Χρειάστηκαν να περάσουν 35' μέχρι ο προπονητής μας να καταλάβει ότι με τον τρόπο που παίζαμε δεν υπήρχε ελπίδα να κερδίσουμε. Φυσικά όταν το κατάλαβε ήταν πολύ αργά και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σλούκα τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει. Φυσικά η νίκη στην Αθήνα αποτελεί μονόδρομο αλλά μετά από αυτήν την εμφάνιση δεν ξέρω κατά πόσο οι παίκτες μας έχουν το ψυχολογικό σθένος να αντιδράσουν και να πάρουν την νίκη... Κρίμα για τον κόσμο που είδε για ακόμη μια φορά κάποιους μικρούς παίκτες σαν τον Γκαγκαλούδη και τον Χαριτόπουλο να κάνουν το "κομμάτι" τους απέναντι στον ΑΡΗ μας. Κρίμα και για την διοίκηση που παρά τις προσπάθειες από το καλοκαίρι ως και σήμερα με τόσες αλλαγές προπονητών και παικτών με τις 3(Γουίντερς, Κίνγκ, Κασίροβ) από αυτές μάλιστα που έγιναν από τον Λ.Σούμποτιτς να αγωνίζονται συνολικά 15'! Παρόλα αυτά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και για αυτό θα περιμένουμε μέχρι να πεθάνει... Το μόνο που εύχομαι είναι η σημερινή ήττα και πιθανός αποκλεισμός να μην αποτελέσει εμπόδιο στις θετικές διοικητικές εξελίξεις που ζυμώνονται τον τελευταίο καιρό αλλά και να μην αποτελέσει λόγο χαράς για μερικούς συνΑρειανούς μας...

Πραγματικά εάν κάτσει κάποιος και δει συνολικά όλα τα απρόοπτα  που προκύπτουν στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια μάλλον θα απορήσει αλλά και θα καταλάβει γιατί η 3η θέση που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο έχει καταντήσει ένας ορατός στόχος που για να τον πετύχουμε όμως θα πρέπει να ματώσουμε. Στα πολλά επεισόδια με πωλήσεις παικτών, κατά συρροήν αντικαταστάσεις κοινοτικών και ξένων παικτών, αλλαγές στην θέση του προπονητή, παικτών, προπονητών, παραγόντων αλλά και οπαδών  που εγκαταλείπουν την ομάδα κτλπ κτλπ ήρθε άλλο ένα επεισόδιο να δώσει συνέχεια στο "σήριαλ" του ΑΡΗ μας με τον Τόμας πάντα σύμφωνα με τα ρεπορτάζ να έχει έντονη λογομαχία με τον προπονητή του Λευτέρη Σούμποτιτς και ο δεύτερος να ζητάει την άμεση απομάκρυνση του κάτι που έγινε κατευθείαν δεκτό από την διοίκηση παρά την συγνώμη του Αμερικανού. Και όλα αυτά μόλις μια αγωνιστική πριν από τα πλέιοφς και ενώ ο Τόμας από παιχνίδι σε παιχνίδι έδειχνε να βελτιώνεται και να αρχίζει να προσφέρει αυτά που πραγματικά μπορεί στην ομάδα μας. Ειλικρινά δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση και πόσο γρήγορα μπορούμε να βρούμε τον αντικαταστάτη αλλά και τον κοινοτικό ψηλό ώστε και οι 2 να προσαρμοστούν εγκαίρως για να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι στα πλέιοφς. Γιατί ωραία τα λέμε και τα σχεδιάζουμε ότι θα αναμετρηθούμε με τον μπάογκ για την 3η θέση αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και η πρώτη φάση των πλέιοφς όπου με αντίπαλο το Μαρούσι ή τον Κολοσσό τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Πάντως αίσθηση μου είναι ότι αυτή η ιστορία με τον Τόμας δεν έχει να κάνει 100% με το πειθαρχικό του παράπτωμα αλλά και με την προοπτική ότι τώρα που λήγουν κάποια άλλα πρωταθλήματα ίσως να μπορέσουμε να βρούμε κάποιον καλύτερο παίκτη σε εξαιρετική τιμή. Δυστυχώς κάποια στιγμή θα πρέπει να τα συνηθίσουμε και αυτά παρόλο που στον ΑΡΗ μας υπήρχαν άλλα "ήθη και έθιμα"... Τόσα που έχουμε υπομείνει τα τελευταία χρόνια αυτό θα μας χαλάσει? Όλοι Παλέ χωρίς δικαιολογίες!

Με λύπη σήμερα ανακάλυψη ότι για κάποιους συνΑρειανούς υπάρχει επέτειος του αγώνα με τον Πειραϊκό όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η ομάδα τρυπήθηκε(πιθανώς από τον νυν προπονητή της ομάδος Λευτέρη Σούμποτιτς) και έχασε την  ευκαιρία να μπει στην Ευρωλίγκα  όπου εκείνη την εποχή είχε ιδιαίτερη σημασία και πιθανόν να άλλαζε σημαντικά την μετέπειτα πορεία μας.  Mια ημέρα που αντί να την ξεχάσουμε(ή καλύτερα να την κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας) ξαφνικά την κάνουμε σημαία σε μια προσπάθεια να "περάσει το δικό μας" και να αποδείξουμε την ανωτερότητα μας σε σχέση με τους ομοϊδεάτες μας? με οπαδούς άλλων ομάδων? Δυστυχώς όπως πολλοί από εμάς περιμέναμε ο Super 3 σιγά σιγά αρχίζει να αφήνει την παθητική και 100% σωστή στάση με την εξαγγελία της αποχής από τα μπασκετικά δρώμενα και αρχίζει να περνάει στην αντεπίθεση. Βλέπετε  η αποχή του συνδέσμου όχι μόνο έχει περάσει απαρατήρητη (όπως σχεδόν όλα όσα έχουν να κάνουν  με το μπασκετικό ΑΡΗ) αλλά αντιθέτως η εμφανής βελτιωμένη εικόνα της ομάδος με τον Σούμποτιτς στον πάγκο αρχίζει και τραβάει δειλά δειλά το ενδιαφέρον του κόσμου. Και όλα αυτά την στιγμή που δεν έχουν έρθει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Φανταστείτε λοιπόν εάν ο Σλοβένος είχε και την τύχη μαζί του και κάποια από τα τελευταία παιχνίδι που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες όπως αυτό με τον Παναθηναϊκό ήταν νικηφόρα τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για επιστροφή του κόσμου στο Παλέ και αυτό δυστυχώς σε κάποιους πιθανόν να μην άρεσε και θα έδινε το δικαίωμα να τους αμφισβητήσουν.  Το κακό στην όλη ιστορία που δίνει και τροφή για πολλές υποθέσεις και σενάρια στον κάθε καχύποπτο(όπως είμαι εγώ την δεδομένη στιγμή) είναι ότι η "επίθεση" δεν έχει απλά στόχο στον Σούμποτιτς αλλά και τους διοικούντες και πιο συγκεκριμένα αυτούς που τον επέλεξαν γιατί όπως φρόντισαν κάποιοι να το κάνουν γνωστό για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις ο Γιάννης Δαμιανίδης δεν τον ήθελε αλλά πιέστηκε για να προχωρήσει στην συμφωνία μαζί του... Μάλλον ο Γ.Δαμιανίδης σε αντίθεση με τους υπόλοιπους της διοίκησης (όπως είναι τα μέλη της Σάρισας) ρώτησε εκεί που έπρεπε και όπως πάντα συμφώνησε με την "κοινή γραμμή". Άραγε ο Γ.Δαμιανίδης όταν έφερε τον Γιαννούλη στην ομάδα, έναν αθλητή που πρωταγωνίστησε με τις χειρονομίες του προς τον κόσμο του ΑΡΗ σε εκείνα τα πλέιοφς(και όχι μόνο) όπου χάθηκε το παιχνίδι στα χαρτιά λόγο του ντόπινγκ των Μιούρσεπ και Αγγελίδη ρώτησε κανέναν? Ο Super 3 είχε δώσει τότε την έγκριση του για να τον φάω εγώ και πολλοί συνΑρειανοί στην μάπα? 'Η ακόμη πιο παλιά για αυτούς που τους αρέσουν τα "στημένα" ανάλογα με αυτά με τον Πειραϊκό όταν η ομάδα μας έχασε μέσα στο Παλέ από τον Ιωνικό Ν.Φ(ή αμπελόκηπους) για να σωθεί η ομάδα από την Αθήνα εις βάρος του ΚΑΟΔ ήταν το φταίξιμο μόνο του Κίγκ που είχε πληρώσει το μάρμαρο  ή μήπως και ο Μίνιτς που τον είχε όλο τον αγώνα μέσα παρά τα εμφανέστατα στημένα λάθη του ήταν άμοιρος ευθυνών? Παρόλα αυτά ο Μίνιτς την έβγαλε καθαρή με τις ευλογίες του Γ.Δαμιανίδη που προφανώς ούτε τότε "ρώτησε" τι να κάνει...Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την συμπεριφορά. Και δεν μπορώ να δεχθώ ότι κάποιοι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια, μετά από τόσα που έχουμε περάσει, μετά από την απαξίωση που βιώνει καθημερινά τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αντί να δουν τα θετικά βήματα σε διοικητικό επίπεδο αλλά και αγωνιστικό(σε σχέση με τα χάλια που είχαμε επι Ντρούκερ) προσπαθούν να διώξουν έναν προπονητή που την δεδομένη στιγμή φαίνεται να κάνει καλό και μια ομάδα παραγόντων που μοιάζει με όαση μέσα στην έρημο του Ελληνικού μπάσκετ. Προφανώς για κάποιους, προπονητές σαν τον Ματσόν και τον Ντρούκερ που πάλευαν να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ να ξεχάσει τα μεγαλεία των προηγούμενων χρόνων ήταν αρεστοί. Το πιο επικίνδυνο από όλα είναι ότι δείχνουν για λόγους που αυτοί μόνο γνωρίζουν να προτιμάνε και τους έμπιστους διαχειριστές από τους Αρειανούς επενδυτές... Σε αυτήν την περίπτωση ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι πιθανόν μια ομάδα Αρειανών παραγόντων/επενδυτών όπως είναι η Σαρισα όπου χάρη κυρίως σε δικούς τους οικονομικούς πόρους προχωράει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ένα κακό προηγούμενο και τότε να αρχίζει ο κόσμος να ξυπνάει και να απαιτεί μέσο της Λέσχης αυτοί που θέλουν να αναλάβουν την διοίκηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ να μην μένουν αποκλειστικά στα διαχειριστικά τους καθήκοντα αλλά να πρέπει να βάλουν και κάνα φράγκο ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το μπάτζετ της ομάδος... Τι λέτε? Δεν θα ήταν καλή ιδέα και ποιό εύκολο στο ποδόσφαιρο να αναλάβει μια ομάδα παραγόντων ανάλογη της Σαρισα που
εκτός από διοίκηση θα προσφέρει και οικονομικά? Παρά πάντως τα πολλά ερωτηματικά και τους φόβους που γεννάει αυτή η στάση του δυναμικότερου συνδέσμου του ΑΡΗ μας ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική, ο Super 3 να μην ξεπεράσει τα όρια της αποχής(αφού δεν υπάρχει διάθεση να την ακυρώσει) και να αφήσει αυτούς που είναι στην διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ να κάνουν αυτό που σχεδιάζουν απερίσπαστοι. Ή τουλάχιστον να δείξουν την ίδια κριτική διάθεση που δείχνανε και τα προηγούμενα χρόνια όταν χειροκροτούσαν την ομάδα μέσα στο κατάμεστο Παλέ την ώρα που έχανε με 30 πόντους από τον Παναθηναϊκό...

Και επειδή μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι η μνήμη μου έχει ασθενήσει ή δεν έχω ζήσει κάποια πράγματα και καταστάσεις από κοντά ώστε να νιώσω την ντροπή που θα έπρεπε εξαιτίας της επιστροφής του Λ.Σούμποτιτς τον παραπέμπω στο ποστ που είχα γράψει όταν επέστρεψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς στον ΑΡΗΣ μας.

Πρώτα χάθηκε η υπερηφάνεια του Αρειανού… μετά επέστρεψε ο Σούμποτιτς

Ενώ οι ημέρες που έχει διορία ο ΑΡΗΣ μέχρι να προχωρήσει και στην τελευταία αλλαγή ξένου που έχει απομείνει ο Τόμας παρά την ανοδική του απόδοση συνεχίζει να επιμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει. Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα ανέφερε σε διοίκηση και προπονητή μέσα στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να δώσει την οριστική του απάντηση στην ομάδα από το Ισραήλ που τον έχει προσεγγίσει. Φυσικά ο Τόμας όπως κάθε επαγγελματίας αθλητής που υπογράφει συμβόλαιο και είναι πληρωμένος κανονικά δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει και να αλλάζει τους συλλόγους σαν τα πουκάμισα ανάλογα με τις διαθέσεις του. Βέβαια για πολλούς αθλητές αυτό δεν ισχύει και συνήθως περνάει αυτό που θέλει ο αθλητής γιατί πάνω από όλα μετράει  η διάθεση του παίκτη να προσφέρει. Εδώ όμως υπάρχει μια τεράστια διαφορά μιας και ο Τόμας λόγο ηλικίας δεν τον "παίρνει" να μπει σε μια διαδικασία διαμάχης με μια οργανωμένη ΚΑΕ που τον έχει οικονομικά τακτοποιημένο γιατί το πιο πιθανό είναι να πάρει την απόφαση να σταματήσει το μπάσκετ παρά να λυθεί το  θέμα στις δικαστικές αίθουσες για αυτό μάλιστα και ο ίδιος δεν πιέζει καταστάσεις με την συμπεριφορά του μέσα στο γήπεδο και προσπαθεί μέσα από την επικοινωνία που έχει με την διοίκηση και τον προπονητή να πετύχει αυτό που θέλει. Αντιθέτως στις τελευταίες αγωνιστικές ο Τόμας δείχνει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο και ιδίως η προσπάθεια που καταβάλει στην άμυνα δείχνει ότι πρόκειται για εξαιρετικό επαγγελματία σε αντίθεση με τον Τάκερ που προκειμένου να περάσει το δικό του προτίμησε να παίξει με τα νεύρα μας. Από την άλλη ο Λευτέρης Σούμποτιτς φαίνεται να εκτιμάει ιδιαίτερα τον Τόμας και σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τον χάσει. Εάν ήμασταν στην αρχή της χρονιάς σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί ένα καλός Αμερικανός σέντερ για να τον αντικαταστήσει αλλά την δεδομένη χρονική στιγμή όπου σχεδόν  όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου βαδίζουν προς την κορύφωση τους είναι λιγάκι δύσκολο να βρεις αυτό που θέλεις. Αν και στην αρχή ο Τόμας με είχε απογοητεύσει στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να ανεβαίνει διαρκώς και το καλύτερο θα είναι να παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος ώστε η ομάδα να βρει επιτέλους τον ρυθμό της ανεπηρέαστη από αλλαγές στους παίκτες. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Μπράουν όπου τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του από παιχνίδι σε παιχνίδι έχει αρχίσει και κουράζει. Παρόλα αυτά δύσκολα ο Σούμποτιτς να αποφασίσει να τον αντικαταστήσει και το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να τον στρώσει... Σε αναμονή λοιπόν για να δούμε τελικά αν θα καταφέρουμε φέτος να δούμε έναν ΑΡΗ με ξεκάθαρο αγωνιστικό πρόσωπο και παίκτες που γνωρίζουν τον ρόλο τους μέσα στην ομάδα ή αυτή η χρονιά θα τελειώσει ακριβώς όπως άρχισε με αλλεπάλληλες αλλαγές στο ρόστερ και με παίκτες που αναζητούν διαρκώς τον καλό τους εαυτό χωρίς επιτυχία...

Για τα διοικητικά λάθη τα τελευταία χρόνια στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ έχουν γίνει αμέτρητα σχόλια και συζητήσεις κάποια πάνω σε καλοπροαίρετη βάση και κάποια απλά ως ξεσπάσματα αγανάκτησης και αηδίας για αυτά που βιώνουμε στον μπασκετικό ΑΡΗ και φυσικά ως αποτέλεσμα έχουμε το άδειο Παλέ και τον απαξιωμένο Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού. Πολλές φορές όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά αυτό που μπορεί να σε αφυπνίσει είναι η πρόσκρουση όταν φθάσεις με φόρα στον πάτο. Έναν πάτο που όλοι μας λίγο πολύ αισθανόμαστε ότι έχουμε φθάσει αναλογικά βέβαια με την ιστορία και το ειδικό βάρος της ομάδος μας και όχι σε σχέση με άλλες ομαδούλες που και λουκέτο να βάζανε στο μπασκετικό τους τμήμα δεν θα ένοιαζε κανέναν... Κάπως έτσι και η φετινή χρονιά με τις απίστευτες εντός έδρας ήττες, τους διασυρμούς από Παναθναϊκό, Ολυμπιακό, Κολοσσό και λίγο Περιστέρι αλλά και τις ευρωπαϊκές σφαλιάρες από Ακαντέμικ, Γκέτιγκεν και Λε Μάν. Ο Ντρούκερ έφυγε ο Σούμποτιτς ήρθε και παρόλο που δεν ήρθαν τα επιθυμητά αποτελέσματα κάτι φαίνεται ότι πάει να αλλάξει. Και ξαφνικά ο Τάκερ από το πουθενά δείχνει ένα αντιεπαγγελματικό πρόσωπο και σηκώνεται και φεύγει για την πατρίδα διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την ΚΑΕ αλλά και τον Λ.Σούμποτιτς που είμαι σχεδόν σίγουρος ότι στην φιλοσοφία που προσπαθεί να περάσει στην ομάδα δεν κολλάνε 4άρια τόσο κοντά σαν τον Τάκερ ή 3άρια με τόσο κακό μακρινό σουτ σαν του Τάκερ(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι καλός παίκτης). Τα οικονομικά δεδομένα δεν αλλάζουν μιας και ο Τάκερ ήταν "τακτοποιημένος" και μάλιστα είχε και το πιο υψηλό συμβόλαιο στην ομάδα άρα πλέον διοίκηση και προπονητής μπορούν να αναζητήσουν με ένα σχετικά καλό ποσό έναν παίκτη σε μια εποχή που αν και δεν υπάρχουν πολλές καλές λύσεις οι τιμές έχουν πέσει και σε συνδυασμό με κάποιες αποδεσμεύσεις που συνήθως γίνονται αυτήν την εποχή ίσως να βρούμε και κάτι εξαιρετικό! Και εδώ ξαφνικά αρχίζει και περιπλέκεται η υπόθεση με τον 18χρονο Χρυσικόπουλο και το περιβόητο συμβόλαιο του να αποτελεί εμπόδιο στα πλάνα του προπονητή! Σίγουρα ο Λίνος Χρυσικόπουλος είναι ένα μεγάλο ταλέντο που δεν πρέπει να χαθεί και σίγουρα δεν έχει πάρει τον χρόνο συμμετοχής που θα έπρεπε αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό με το να μην υπογράφει το νέο του συμβόλαιο(που είναι υποχρεωμένος να υπογράψει) και να πιέζει να μην αποκτηθεί παίκτης στην θέση 2-3 που θέλει ο Σούμποτιτς(και κατά την ταπεινή μου άποψη χρειάζεται η ομάδα) ώστε να πάρει περισσότερο χρόνο ο ίδιος. 'Η αλλιώς να το πούμε πιο ξεκάθαρα η πλευρά του Χρυσικόπουλου πιέζει ώστε ο ΑΡΗΣ να αποκτήσει παίκτη που να αγωνίζεται κυρίως στην θέση του πάουερ φόργουορντ αλλά να μπορεί να δίνει λύσεις και στην θέση 3 όπως ακριβώς κάνει ο Χρήστος Ταπούτος που είναι ίσως ο κορυφαίος παίκτης του ΑΡΗ την φετινή μίζερη χρονιά... Αυτά τα πράγματα δεν συζητιούνται μήνα Μάρτιο υπό συνθήκες εκβιασμού αλλά το καλοκαίρι προτού πάρεις προπονητή, προτού αποκτήσεις παίκτες, προτού ξεκινήσεις τον σχεδιασμό της ομάδος... Βέβαια τα τελευταία χρόνια αυτός ο σχεδιασμός υπό την επίβλεψη του Γ.Δαμιανίδη έχει πάει περίπατο και οι πολλές αλλαγές στην θέση του προπονητή αλλά και στο ρόστερ της ομάδος το αποδεικνύουν. Αγωνιστικά τώρα δεν πιστεύω ότι ο Χρυσικόπουλος είναι έτοιμος για να προσφέρει στον ΑΡΗ αλλά σαν περιουσιακό στοιχείο ίσως ξαφνικά να αποτελέσει ένα δυνατό χαρτί ανάλογο του Παπανικολάου. Παρόλα αυτά θα πρέπει κάποια στιγμή η διοίκηση της ομάδος είτε λέγεται Γένεσις, είτε Σάρισα, είτε Τζεβελέκης, είτε Δαμιανίδης να επικεντρωθεί στο αγωνιστική ανάσταση της ομάδος και όχι μόνο στην οικονομική. Μπορεί στον ΑΡΗ να μην γίνονται αποχές και οι παίκτες και οι προπονητές που αποχωρούν να μην το κάνουν για οικονομικούς λόγους όπως και να υπάρχει και μια βάση παραγόντων που να μας δίνει κάποια ελπίδα για το μέλλον αλλά αν συνεχιστεί και άλλο αυτή η μετριότητα που βλέπουμε μέσα στο γήπεδο είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα μείνουμε 500 άτομα στο Παλέ και όσοι έχουν την διάθεση να προσφέρουν στον σύλλογο λογικά θα αδιαφορήσουν και αυτοί με την σειρά τους. Πάνω από όλα και όλους πρέπει να είναι ο ΑΡΗΣ και για αυτό συμπεριφορές σαν και αυτές των Τάκερ και Χρυσικόπουλου δεν χωράνε... Ευτυχώς σύμφωνα με τα ρεπορτάζ το ενδιαφέρον για τον Μπόουμαν(παρόμοιο στυλ παίκτη με τον Τάκερ χωρίς μακρινό σουτ)της Λε Μαν ατόνισε και πλέον θα αναζητήσουμε παίκτη που θα αγωνίζεται στις θέσεις 2-3. Άντε να δούμε...

Σε ένα σχετικά εύκολο απόγευμα η ομάδα μας χωρίς να ζοριστεί πήρε την νίκη κόντρα στον Κολοσσό και εάν δεν έκανε κάποια παιδαριώδη λάθη στο τέταρτο δεκάλεπτο ίσως να μπορούσε να είχε πάρει και την διαφορά που θέλαμε για κάθε ενδεχόμενο. Ανάμικτα συναισθήματα μας άφησε η ομάδα μας σήμερα. Από την μια είδαμε ουσιαστική βελτίωση στην επίθεση όπου τα περισσότερα σουτ έβγαιναν ελεύθερα μετά από καλή κυκλοφορία ή περνούσε ωραία κάτω από το καλάθι και από την άλλη είδαμε πολλά παιδαριώδη λάθη και χαμένους αιφνιδιασμούς. Κάτι ανάλογο ίσχυε και για την άμυνα. Από την μία είχαμε καλή περιφερειακή άμυνα και αλληλοκαλύψεις και από την άλλη κάποιες στιγμές αδράνειας που έδιναν εύκολους πόντους στους αντιπάλους. Κορυφαίος ο Χαραλαμπίδης που επιτέλους πήρε τον χρόνο που του αναλογούσε και δεν έφαγε πάγκο για χάρη του Χατζηβρέττα όπως γινότανε σε μόνιμη βάση επί Ντρούκερ. Μπορόβνιακ και Ταπούτος βοήθησαν και αυτοί σημαντικά και ιδίως ο πρώτος εάν δεν έκανε τόσα ανόητα λάθη(7!!!) θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση. Θετικός και ο Σκορδίλής που όμως στην συνέχεια ξεχάστηκε στον πάγκο. Γενικά όμως εάν εξαιρέσουμε το χαμηλό σχήμα που επέμεινε αρκετά ο Σούμποτιτς στην 4η περίοδο με Τάκερ - Ταπούτο στις θέσεις των ψηλών ή την εμμονή στον συνδυασμό Σλούκα -  Μπορόβνιακ που οδήγησε σε πολλά λάθη νομίζω ότι είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε όλους τους τομείς. Σίγουρα δεν παρουσιαστήκαμε όπως στο Β ημίχρονο κόντρα στην Μπουτιβέλνικ αλλά σε μια ημέρα όπου ουσιαστικά σκόραραν 3 παίκτες νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Φυσικά και αυτό που είδαμε δεν μας αφήνει ικανοποιημένους και ίσως να οφείλεται στο ότι ο Σούμποτιτς ακόμη ψάχνετε και μέσα από παιχνίδια σαν και αυτά κάνει κατά κάποιον τρόπο και τις δοκιμές του σε σχήματα, συστήματα και παίκτες. Δυστυχώς η μιζέρια που ακολουθεί την ομάδα μας τα τελευταία χρόνια δεν λέει να τελειώσει και πάνω που λέμε ότι κάτι πάει να αλλάξει και ότι σιγά σιγά φαίνεται να βρίσκουμε τον δρόμο μας εμφανίζονται νέα προβλήματα από το πουθενά. Ξαφνικά λοιπόν υπάρχει πρόβλημα με Τάκερ που όπως είπε στην συνέντευξη τύπου ο προπονητής μας δεν του αρέσει η νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα όπως και το γεγονός ότι χάνουμε συχνά και ζήτησε να φύγει... Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο Τάκερ δεν έμεινε μόνο σε αυτά τα λόγια προς τον προπονητή του αλλά με τον τρόπο που αγωνίστηκε σήμερα το έδειξε και στην πράξη. Πραγματικά ο Τάκερ ήταν εξοργιστικός με τον τρόπο που δεν συμμετείχε στις φάσεις και η συμπεριφορά του εκτός από απαράδεκτη ήταν και αντιεπαγγελματική 100%. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δείχνει στο απόλυτο πάνω σε τι βάσεις έχει στηθεί ο φετινός ΑΡΗΣ και πόσο οι παίκτες νιώθουν και παλεύουν για τον ΑΡΗ μας. Δυστυχώς έχουμε πέσει τόσο χαμηλά όπου ο κάθε παίκτης με όποια συνεισφορά μπορεί να έχει στην ομάδα φέρετε σαν βεντέτα αδιαφορώντας για την ευθύνη που έχει για την αγωνιστική μετριότητα της ομάδος μας. Που δηλαδή ο Τάκερ να είχε μονίμως καλή απόδοση και να οδηγούσε τον ΑΡΗ από νίκη σε νίκη. Θα απαιτούσε να παίζει 40' και να τον προσκυνάμε... Γενικά αν και μιλάμε για επαγγελματίες παίκτες και επαγγελματικές ομάδες δεν πιστεύω ότι αξίζει να κρατάς παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Ας τον αφήσουν να πάει στην ευχή του θεού, να γλιτώσουν μερικά χρήματα και να ψάξουν για εναλλακτική λύση με παίκτη που να ταιριάζει πιο πολύ στο νέο προφίλ της ομάδος στην μετά Ντρούκερ εποχή. Όσο για την Ευρώπη όπου δεν έχουμε δικαίωμα αλλαγής ξένου παίκτη σε περίπτωση που προκριθούμε ας παλέψουν αυτοί που έχουν όρεξη. ΑΡΗΣ είσαι και δεν πρέπει να παρακαλάς κανέναν Τάκερ. Παρά την αποχή του Super 3 δεν φάνηκε να αλλάζει κάτι στιςκερκίδες του Παλέ αντιθέτως από ότι φάνηκε πολλοί που δεν την πάλευαν με τον Ντρούκερ επέστρεψαν. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είχαμε αρκετό κόσμο ή ότι είναι καλό ένα κομμάτι του ΑΡΗ όπως είναι ο Super 3 να απέχει από το γήπεδο. Εύχομαι πάντως η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία και αναγκάσει σιγά σιγά όλους τους μπερδεμένους Αρειανούς να ξαναέρθουν στο Παλέ. Πάνω από όλα και όλους ο ΑΡΗΣ. Δεν μας νοιάζει κανένας Σούμποτιτς και κανένας Τάκερ... μόνο ο ΑΡΗΣ για αυτό όλοι την Τρίτη στο Παλέ για την νίκη κόντρα στην Λε Μάν και για την ελπίδα ότι η Γκέτιγκεν θα μας κάνει την χάρη...