Σε ένα σχετικά εύκολο απόγευμα η ομάδα μας χωρίς να ζοριστεί πήρε την νίκη κόντρα στον Κολοσσό και εάν δεν έκανε κάποια παιδαριώδη λάθη στο τέταρτο δεκάλεπτο ίσως να μπορούσε να είχε πάρει και την διαφορά που θέλαμε για κάθε ενδεχόμενο. Ανάμικτα συναισθήματα μας άφησε η ομάδα μας σήμερα. Από την μια είδαμε ουσιαστική βελτίωση στην επίθεση όπου τα περισσότερα σουτ έβγαιναν ελεύθερα μετά από καλή κυκλοφορία ή περνούσε ωραία κάτω από το καλάθι και από την άλλη είδαμε πολλά παιδαριώδη λάθη και χαμένους αιφνιδιασμούς. Κάτι ανάλογο ίσχυε και για την άμυνα. Από την μία είχαμε καλή περιφερειακή άμυνα και αλληλοκαλύψεις και από την άλλη κάποιες στιγμές αδράνειας που έδιναν εύκολους πόντους στους αντιπάλους. Κορυφαίος ο Χαραλαμπίδης που επιτέλους πήρε τον χρόνο που του αναλογούσε και δεν έφαγε πάγκο για χάρη του Χατζηβρέττα όπως γινότανε σε μόνιμη βάση επί Ντρούκερ. Μπορόβνιακ και Ταπούτος βοήθησαν και αυτοί σημαντικά και ιδίως ο πρώτος εάν δεν έκανε τόσα ανόητα λάθη(7!!!) θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση. Θετικός και ο Σκορδίλής που όμως στην συνέχεια ξεχάστηκε στον πάγκο. Γενικά όμως εάν εξαιρέσουμε το χαμηλό σχήμα που επέμεινε αρκετά ο Σούμποτιτς στην 4η περίοδο με Τάκερ - Ταπούτο στις θέσεις των ψηλών ή την εμμονή στον συνδυασμό Σλούκα -  Μπορόβνιακ που οδήγησε σε πολλά λάθη νομίζω ότι είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε όλους τους τομείς. Σίγουρα δεν παρουσιαστήκαμε όπως στο Β ημίχρονο κόντρα στην Μπουτιβέλνικ αλλά σε μια ημέρα όπου ουσιαστικά σκόραραν 3 παίκτες νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Φυσικά και αυτό που είδαμε δεν μας αφήνει ικανοποιημένους και ίσως να οφείλεται στο ότι ο Σούμποτιτς ακόμη ψάχνετε και μέσα από παιχνίδια σαν και αυτά κάνει κατά κάποιον τρόπο και τις δοκιμές του σε σχήματα, συστήματα και παίκτες. Δυστυχώς η μιζέρια που ακολουθεί την ομάδα μας τα τελευταία χρόνια δεν λέει να τελειώσει και πάνω που λέμε ότι κάτι πάει να αλλάξει και ότι σιγά σιγά φαίνεται να βρίσκουμε τον δρόμο μας εμφανίζονται νέα προβλήματα από το πουθενά. Ξαφνικά λοιπόν υπάρχει πρόβλημα με Τάκερ που όπως είπε στην συνέντευξη τύπου ο προπονητής μας δεν του αρέσει η νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα όπως και το γεγονός ότι χάνουμε συχνά και ζήτησε να φύγει... Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο Τάκερ δεν έμεινε μόνο σε αυτά τα λόγια προς τον προπονητή του αλλά με τον τρόπο που αγωνίστηκε σήμερα το έδειξε και στην πράξη. Πραγματικά ο Τάκερ ήταν εξοργιστικός με τον τρόπο που δεν συμμετείχε στις φάσεις και η συμπεριφορά του εκτός από απαράδεκτη ήταν και αντιεπαγγελματική 100%. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δείχνει στο απόλυτο πάνω σε τι βάσεις έχει στηθεί ο φετινός ΑΡΗΣ και πόσο οι παίκτες νιώθουν και παλεύουν για τον ΑΡΗ μας. Δυστυχώς έχουμε πέσει τόσο χαμηλά όπου ο κάθε παίκτης με όποια συνεισφορά μπορεί να έχει στην ομάδα φέρετε σαν βεντέτα αδιαφορώντας για την ευθύνη που έχει για την αγωνιστική μετριότητα της ομάδος μας. Που δηλαδή ο Τάκερ να είχε μονίμως καλή απόδοση και να οδηγούσε τον ΑΡΗ από νίκη σε νίκη. Θα απαιτούσε να παίζει 40' και να τον προσκυνάμε... Γενικά αν και μιλάμε για επαγγελματίες παίκτες και επαγγελματικές ομάδες δεν πιστεύω ότι αξίζει να κρατάς παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Ας τον αφήσουν να πάει στην ευχή του θεού, να γλιτώσουν μερικά χρήματα και να ψάξουν για εναλλακτική λύση με παίκτη που να ταιριάζει πιο πολύ στο νέο προφίλ της ομάδος στην μετά Ντρούκερ εποχή. Όσο για την Ευρώπη όπου δεν έχουμε δικαίωμα αλλαγής ξένου παίκτη σε περίπτωση που προκριθούμε ας παλέψουν αυτοί που έχουν όρεξη. ΑΡΗΣ είσαι και δεν πρέπει να παρακαλάς κανέναν Τάκερ. Παρά την αποχή του Super 3 δεν φάνηκε να αλλάζει κάτι στιςκερκίδες του Παλέ αντιθέτως από ότι φάνηκε πολλοί που δεν την πάλευαν με τον Ντρούκερ επέστρεψαν. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είχαμε αρκετό κόσμο ή ότι είναι καλό ένα κομμάτι του ΑΡΗ όπως είναι ο Super 3 να απέχει από το γήπεδο. Εύχομαι πάντως η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία και αναγκάσει σιγά σιγά όλους τους μπερδεμένους Αρειανούς να ξαναέρθουν στο Παλέ. Πάνω από όλα και όλους ο ΑΡΗΣ. Δεν μας νοιάζει κανένας Σούμποτιτς και κανένας Τάκερ... μόνο ο ΑΡΗΣ για αυτό όλοι την Τρίτη στο Παλέ για την νίκη κόντρα στην Λε Μάν και για την ελπίδα ότι η Γκέτιγκεν θα μας κάνει την χάρη...