Συνέχεια στην κακή εμφάνιση του αγώνα της περασμένης Κυριακής έδωσε η ομάδα μας σήμερα στο κρατικό στην Πυλαία οδηγώντας τον ΑΡΗ μας σε ακόμη μια ήττα και στην 4η θέση κόντρα σε μια μετριότατη ομάδα. Ενώ όλοι περιμέναμε να δούμε κάποια αντίδραση από παίκτες και προπονητή αντιθέτως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είδαμε  την ίδια νωθρότητα, βλακεία και αδιαφορία που είδαμε στο Β  ημίχρονο στο Παλέ και ίσως ακόμη περισσότερη. Στα 2 πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν η ομάδα μας πραγματοποίησε 2 από τις χειρότερες εμφανίσεις της και αυτό εξηγεί τα πάντα για τους λόγους που δεν πετύχαμε ούτε καν αυτόν τον "φθηνό" στόχο της 3ης θέσης.  Μηδέν ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, αγωνιστικό θράσος από τους παίκτες μας, κανένα πλάνο ή εναλλακτικό "σχέδιο" από τον προπονητή, καμία αντίδραση από την διοίκηση της ομάδος. Μια διοίκηση που στην ουσία μας εξέθεσε σαν χαζούς γιατί όταν δίνεις την συγκατάθεση σου για να σφυρίξει ο Γκόντας που σε καθάρισε 2 φορές φέτος σε πρωτάθλημα και στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς τότε μάλλον εμείς είμαστε οι γραφικοί που φωνάζουμε για την διαιτησία αλλά και η ΚΕΔ που τιμώρησε τον συγκεκριμένο διαιτητή για τον αγώνα του πρωταθλήματος. Για τον Σούμποτιτς αν και σίγουρα βελτίωσε την ομάδα σε σχέση με το έκτρωμα που βλέπαμε επι Ντρούκερ (που είχε αφήσει την ομάδα στην 8η θέση) αλλά και αυτός δεν απέφυγε αυτές τις εμμονές και τους απίστευτους παραλογισμούς που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια τους προπονητές που έχουν περάσει από τον ΑΡΗ. Σίγουρα τον πρώτο που βαραίνει το σημερινό "ναυάγιο" είναι αυτός μιας και δεν μπόρεσε να βελτιώσει σε κανένα σημείο την ομάδα μας παιχνίδι με παιχνίδι και μπροστά του ο Σ.Μαρκόπουλους φάνηκε κάτι σαν Ζ.Ομπράντοβιτς... Μάλιστα ο Σούμποτιτς με τα σχήματα που χρησιμοποιούσε και την "προετοιμασία" που έκανε για αυτά τα παιχνίδια κατάφερε το θεωρητικό πλεονέκτημα που είχαμε κάτω από το καλάθι να το κάνει τεράστιο μειονέκτημα με αποκορύφωμα το σημερινό παιχνίδι όπου οι αντίπαλοι μας πήραν 13 περισσότερα ριμπάουντ και τον Ντόζιερ δίκαια να είναι ο κορυφαίος του αγώνα μιας και μάζεψε 18 ριμπάουντ και πέτυχε 17 πόντους με εξαιρετικά στατιστικά. Τώρα πως ο ΑΡΗΣ που στα 2 παιχνίδια με το Μαρούσι είχε άμυνα που μασούσε σίδερα και παίκτες που γυάλιζαν το μάτι τους κατέληξε να είναι μια ομάδα που κοιμάται όρθια, χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και δέχεται καλάθια από ξεχασμένους αμαρκάριστους παίκτες κάτω από το καλάθι είναι μια εξέλιξη που για εμένα έχει ξεκάθαρη αιτία. Αυτό που θεωρώ ότι άλλαξε τα πάντα στην ομάδα ήταν ο τρόπος που αντιμετώπισε τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μια ηττοπάθεια και αδιαφορία που "πέρασε" στους παίκτες μας και διατηρήθηκε και σε αυτά τα παιχνίδια. Τώρα βέβαια θα μου πει κανείς πως κερδίσαμε 2 φορές τον μπαογκ και την μια μάλιστα μέσα στο σπίτι του? Μα πολύ απλά γιατί ο αντίπαλος μας ήταν μια πολύ μέτρια ομάδα μας μόλις 3 παίκτες ικανούς να κάνουν κάτι. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του αντιπάλου μας είναι ότι ακόμη και σήμερα που πήρε την πιο εύκολη νίκη από τις 3 που πήρε είναι ότι μετά τους Ντόζιερ, Μάρσαλ και Γκετσέφσκι που πέτυχαν σχεδόν όλους τους πόντους ο επόμενος σκόρερ του αντιπάλου είχε μόλις 5 πόντους... Και όμως ο Σούμποτιτς που κατάφερε και "μπλόκαρε" τον θηριώδη Μπάγκαριτς δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα με τον Γκετσέφσκι... Φυσικά για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα με βάση αυτά που είδαμε στα 2 τελευταία παιχνίδια τα λάθη ξεκινήσανε από το προηγούμενο καλοκαίρι όπου χτίστηκε η ομάδα. Όταν λοιπόν το μπάσκετ έχει πέσει σε τόσο χαμηλό επίπεδο όπου 2 ξένοι παίκτες του επιπέδου του Μάρσαλ και του Ντόζιερ μπορούν να σε βγάλουν τρίτο τότε καταλαβαίνουμε πόσο εγκληματικές ήταν μεταγραφές των Πίρς, Ντάστον και Τάκερ αλλά και η αναγκαστική αντικατάσταση του τελευταίου που ήταν ότι πιο αξιόλογο είχαμε με τον Γουίντερς. Όταν λοιπόν τον καλύτερο σου ξένο παίκτη που έχει και το πιο ακριβό συμβόλαιο στην ομάδα τον αντικαθιστάς με έναν παίκτη που λόγο των πολλών τραυματισμών έχει ξεπέσει στην Ουγγαρία και είναι κοντά στο να πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει το επαγγελματικό μπάσκετ και να αφοσιωθεί με το μπασκετικό καμπ που διατηρεί ε τότε τι να πούμε. Να ζητήσουμε τον λόγο που ο ρούκι Σλούκας δεν μπόρεσε να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του? Να αναρωτηθούμε γιατί ο Χατζηβρέτας που εδώ και 2 χρόνια είναι μια μετριότητα(και κάτι λιγότερο) πλυν ελαχίστων εξαιρέσεων δεν μπόρεσε να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό σε όλη την σειρά των αγώνων? Να τσατιστούμε με τον Ταπούτο που το παλικάρι αν δεν είχε αυτούς τους συχνούς τραυματισμούς θα είχε εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτ

"Τώρα θα φανεί αν είναι μάγκες" είπε ο Λ.Σούμποτιτς μετά την εντός έδρας  ήττα στο Παλέ αναφερόμενος στον τρόπο που θα αντιδράσουν οι παίκτες του στο τελευταίο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των μικρών τελικών στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Εγώ θα το γενικεύσω λίγο παραπάνω το θέμα και μέσα στην απορία του Λ.Σούμποτιτς  για το αν είναι μάγκες να συμπεριλάβω τόσο τον ίδιο όσο και τον πρόεδρο της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδη όπου έχει τεράστια ευθύνη για αυτήν την απίστευτη μεταχείριση που έχουμε από την διαιτησία στα παιχνίδια με τους ανύπαρκτους. Μπορεί τόσο ο Σ.Μαρκόπουλος όσο και ο Λ.Σούμποτιτς  να τόνισαν ότι οι παίκτες αγωνίζονται μέσα στο παρκέ και η διαφορά από παιχνίδι σε παιχνίδι εξαρτάται από αυτούς αλλά στο μπάσκετ δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα μιας και ο προπονητής μπορεί να "ανακατέψει την τράπουλα" και να έχει καθοριστική συμβολή στον αγώνα. Εάν λοιπόν την Κυριακή ο μπάογκ έχανε κανείς μα κανείς δεν θα μπορούσε να προσάψει κάτι στον Μαρκόπουλο. Επι 35'(μέχρι να πάρει διαφορά η ομάδα του) χοροπηδούσε σαν καραγκιόζης( κάτι που δεν ταιριάζει με το ήθος που έχει επιδείξει τόσα χρόνια στην καριέρα του) και έριξε στην "μάχη" σχεδόν όλους τους παίκτες που είχε στην διάθεση του. Δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει. Από την άλλη ο ατσαλάκωτος Σούμποτιτς μας άφησε χίλια δυο ερωτηματικά με τις επιλογές του και την ηρεμία του στον αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον κ.Δαμιανίδη που σίγουρα σαν πρόεδρο του ΑΡΗ δεν θέλω να τον δω να γίνεται γελοίος για τα μάτια του κόσμου αλλά το να επιτρέπει μέσα στην έδρα μας τους παράγοντες του αντιπάλου να κόβουν βόλτες και να περιμένουν τους διαιτητές έξω από την φυσούνα είναι κάτι στο οποίο φέρει τεράστια ευθύνη. Ιδίως όταν μέσα στο κρατικό τραυματίστηκε τόσο ο ίδιος όσο και άλλα μέλη της αποστολής μας. Και το μόνο που αρκέστηκε είναι μια καταγγελία για τα επεισόδια χωρίς να γίνει η παραμικρή αναφορά στις εγκληματικές διαιτησίες που βιώνουμε απέναντι σε μια ομάδα υπό καθεστώς πτώχευσης. Τώρα στα αγωνιστικά έχει καταντήσει κουραστικό να ζητάμε τα αυτονόητα από τους παίκτες μας και από τον προπονητή μας για να κερδίσουν την ομάδα των fantastic three(ούτε καν τετράδα δεν συμπληρώνουν). Το να βάλουν μερικά μακρινά σουτ υπό πίεση είναι κάτι που συμβαίνει όπως έγινε και με εμάς με τον Χατζηβρέτα που στην νίκη μέσα στο κρατικό είχε πετύχει πολλά δύσκολα και καθοριστικά σουτ. Το να σου βάζουν αμαρκάριστοι κάτω από το καλάθι συνεχόμενα καλάθια φταις αποκλειστικά εσύ και η ανύπαρκτη άμυνα. Σίγουρα η άμυνα έχει να κάνει με την διάθεση των παικτών όταν όμως Λευτεράκη βλέπεις έναν παίκτη σαν τον Ταπούτο ή το Μπράουν να είναι τραγικά νωθροί τότε δεν μας φταίνε οι συγκεκριμένοι αθλητές που για δικούς τους λόγους βρέθηκαν σε κακή μέρα αλλά η δική σου αδράνεια. Μπορεί ο Σλούκας να απουσιάζει και ουσιαστικά η ομάδα μας να χάνει τον πιο σταθερό παίκτη σε αυτήν την σειρά αγώνων αλλά εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν και έστω και αναγκαστικά ο Σούμποτιτς θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τόσο τον Βεργίνη όσο και τον Κουμπούρα. Τώρα εάν μας κάνει καμιά έκπληξη και δούμε τον Μποχωρίδη αντί για τους άλλους δυο τότε τα λόγια είναι περιττά. Όπως λοιπόν οι δικοί μας παίκτες αγχώθηκαν όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ έτσι μπορεί να συμβεί και με αυτούς. Σοβαρότητα και προσήλωση στην άμυνα για 40', μόνο έτσι θα έρθει η νίκη.  Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν να κάνουν με την Ευρωλίγκα(μιας και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί) αλλά με το γόητρο των 2 ομάδων και των οπαδών τους. Για αυτό ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Λίγες ώρες μετά την λήξη του παιχνιδιού σε μια προσπάθεια να βρούμε την χαμένη μας ηρεμία εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω πως καταφέραμε και χάσαμε αυτό το παιχνίδι και την ευκαιρία να καθαρίσουμε σήμερα την σειρά μέσα στο σπίτι μας μπροστά σε 5500 φίλους της ομάδος που γέμισαν κάθε γωνιά στο Παλέ. Ας αρχίσουμε πρώτα με τα δικά μας και την απίστευτη βλακεία με την αμυντική λειτουργία της ομάδος όπου με έναν αντίπαλο που διαθέτει 3 παίκτες, παίζει ολόκληρη την χρονιά ακριβώς το ίδιο στυλ και τον έχεις αντιμετωπίσει άλλες 5 φορές να εξακολουθούν προπονητής και παίκτες να μην βρίσκουν τον τρόπο για να σταματήσουν αυτούς τους 3 παίκτες που όπως και να το κάνουμε δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο. Βέβαια όταν στο τελευταίο δεκάλεπτο όλα τα κρίσιμα καλάθια ο Γκετσέφσκι τα πέτυχε ολομόναχος κάτω από το καλάθι τότε σίγουρα αυτό δεν έχει να κάνει με τις ικανότητες του αντιπάλου αλλά περισσότερο με την ανυπαρξία την δική μας.  Από εκεί και πέρα περιμένω να ακούσω εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους για το τι έγινε στην 4η περίοδο και για ποιόν λόγο υπήρχε αυτή η κοροϊδία προς όλους μας με τον ανέτοιμο Ταπούτο να μένει μέσα όταν ήταν ολοφάνερο ότι η "τρύπα" στην άμυνα άνοιγε από τον Ταπούτο που έμοιαζε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο. Εάν δεν το παρατήρησες Λευτέρη είσαι πολύ λίγος για προπονητής αν υπήρχε κάποιος άλλος λόγος(όπως "άδειασμα" του Χρήστου) τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα και θα πρέπει να το δούμε το θέμα κάπως αλλιώς... Στα 4 αυτά παιχνίδια με τον μπάογκ σήμερα ο Κασίροβ ξεκίνησε δυνατά και έδειξε ικανός να βοηθήσει και όμως για περίεργο λόγο ξεχάστηκε εντελώς ακόμη και όταν η άμυνα μας κάτω από το καλάθι είχε εξαφανιστεί τελείως.  Ότι και να πούμε είναι λίγο αλλά είναι κυριολεκτικά τραγελαφικό να χάνουμε μέσα στην έδρα μας από αυτόν τον μπάογκ... Όταν μάλιστα είσαι τόσο κακός όσο ήμασταν εμείς στο Β ημίχρονο ακόμη και το δίκιο μας σε ότι έχει να κάνει με την διαιτησία το χάνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε χαζοί και δεν καταλαβαίνουμε το τι γίνεται. Αυτό που έγινε σήμερα από το τζάμπολ και μετά ήταν οι διαιτητές να κάνουν το παιχνίδι άνω κάτω έτσι ώστε να έρθει στα μέτρα του μπάογκ. Όπως σφύριζαν οι διαιτητές έτσι ακριβώς κυλούσε και το παιχνίδι. Πρώτο δεκάλεπτο και τέταρτο δεκάλεπτο έκαναν ότι μπορούσαν για να χαρίσουν την νίκη στον αντίπαλο μας. Τα 5 φάουλ σε 45' περίπου πρέπει να αποτελεί ρεκόρ. Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν έχουν τόσο καημό Οικονομιδής και Συμεωνίδης να βγάλουν τον μπάογκ τρίτο πιστεύοντας  ότι αυτή θα είναι η σανίδα σωτηρίας μιας ομάδος υπό καθεστώς πτώχευσης. 4 παιχνίδια ως τώρα έχουμε αντιμετωπιστεί με τον χειρότερο τρόπο και η ισορροπία στα σφυρίγματα(φάουλ και βολές) είναι απλά στάχτη στα μάτι των χαζών και άλλοθι για τα παπαγαλάκια για να γράφουν τα δικά τους. Σίγουρα αυτά που έγιναν στο φινάλε δεν εκφράζουν κανέναν αλλά η φιλοξενία έχει και τα όρια της. Όταν λοιπόν από το πρώτο δευτερόλεπτο ο Μαρκόπουλος(πως αλλάζει ο άνθρωπος όταν πάει σε αυτήν την ομάδα) χοροπηδάει σαν καραγκιόζης πάνω κάτω και διαμαρτύρεται ακόμη και στο χρονικό σημείο που η ομάδα του σκοράρει  μόνο από βολές και στον Μπάβτσιτς να χρεώνεται και η αναπνοή ως φάουλ. Όταν όλοι οι παίκτες του μπάογκ συστηματικά διαμαρτύρονται από την αρχή του αγώνα. Όταν οι παράγοντες του μπαογκ κόβουν άνετα βόλτες μέσα στο γήπεδο μας και περιμένουν μάλιστα στο ημίχρονο έξω από την φυσούνα τους διαιτητές για να τους "συνετίσουν" . Όταν σε κερδίζουν και αρχίζουν να πουλάνε τρέλα και να προκαλούν με χειρονομίες ε τότε κάποια στιγμή θα λυγίσεις και θα βγεις εκτός εαυτού... Όλα εντάξει κ.Δαμιανίδη εκεί στην καρκεκλίτσα του προέδρου? Τσαλακώθηκε καθόλου το κουστουμάκι ή παρέμεινε άθικτο και για άλλα γκαλά?

Όπως σωστά είχαν επισημάνει όλοι οι "ειδήμονες" του μπάσκετ αυτοι οο μικροί τελικοί ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη  μαγνητίζουν το ενδιαφέρον και μας αναγκάζουν  να αναβιώσουμε πιο παλιές εποχές πολύ πιο ωραίες(όσο αφορά τα μπασκετικά δρώμενα τουλάχιστον) όπου τα ντέρμπι αυτά σε αντίθεση με τα σημερινά καθόριζαν πρωταθλητές και κυπελλούχους και όχι την κατάκτηση μιας 3ης θέσης που πιθανόν να αντιστοιχεί στην Ευρωλίγκα. Η ξεκάθαρη όμως ομοιότητα που έχει μείνει αναλοίωτη στον χρόνο είναι ο νικητής αυτών των αναμετρήσεων που είναι ο ΑΡΗΣ μας! Μπορεί κάποιος να πει ότι προτρέχω μιας και υπάρχει ακόμη το παιχνίδι της Κυριακής μπροστά μας αλλά εάν καταφέρουμε και χάσουμε μέσα στο κατάμεστο Παλέ από τον μπάογκ των δυόμιση παικτών... ε τότε τι να πω? Μάλλον θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας... Φυσικά όλα αυτά υποθετικά γιατί στην πράξη έχει φανεί αυτό που λέγαμε όλοι από την αρχή. Υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες και εύκολα ή δύσκολα θα πετύχουμε τον στόχο μας. Τώρα θα είναι ο Χατζηβρέτας που θα πρωταγωνιστήσει, θα είναι ο Χαραλαμπίδης, θα είναι ο Μπράουν , θα είναι ο Σλούκας ή ο Μπάβτσιτς? Καμία σημασία δεν έχει μιας και σε σχέση με το μονόπλευρο παιχνίδι των αντιπάλων μας εμείς έχουμε εναλλακτικές λύσεις και μπορούμε ακόμη και κατά την διάρκεια του αγώνα να δούμε διαφορετικούς πρωταγωνίστες, ικανούς να μας χαρίσουν την νίκη. Ακόμη υπάρχει και η βελτίωση στο "διάβασμα" του αγώνα όπου παιχνίδι με παιχνίδι βλέπουμε τον Λ.Σούμποτιτς να διορθώνει στο μέτρο του δυνατού κάποια κακώς κείμενα και η εικόνα της ομάδος μας ελαφρώς να βελτιώνεται. Ταπούτος και Γουίντερς μάλλον θα είναι στην διάθεση του προπονητή και εφόσον χρειασθεί(ελπίζουμε να μην χρειασθεί) θα χρησιμοποιηθούν. Μπορεί και στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ να υπήρχε πριν τον αγώνα η αίσθηση σε όλους μας ότι με τον κόσμο να γεμίζει κάθε σπιθαμή του γηπέδου οι παίκτες μας θα παίρνανε μια εύκολη νίκη(κάτι που δεν έγινε) αλλά όπως φάνηκε εκεί έπαιξε βασικό ρόλο το άγχος. Ένα άγχος που υπήρχε από την σειρά αυτών των αγώνων για τον απλό λόγο ότι ο ΑΡΗΣ μας παρά το μειονέκτημα έδρας ήταν το ξεκάθαρο φαβορί. Αυτό το άγχος πλέον θέλω να πιστεύω ότι με την νίκη στην Πυλαία εξανεμίστηκε και έτσι δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο ώστε οι παίκτες μας να δείξουν την ανωτερώτητα τους και να φτάσουν σε μια εύκολη νίκη. Μια νίκη που θα χαρίσει ικανοποίηση σε όλους τους Αρειανούς αλλά πολύ περισσότερο σε όλους αυτούς που στήριξαν τον μπασκετικό ΑΡΗ όλα αυτά τα χρόνια παρά τα "εκτρώματα" που βλέπαμε κατά καιρούς μέσα στο γήπεδο. Ας ελπίσουμε όλα να εξελιχθούν καλά και αυτή η νίκη να αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για μια σειρά διοικητικών εξελίξεων που θα οδηγήσει τον ΑΡΗ σε μια νέα εποχή σαφώς καλύτερη από αυτή των τελευταίων χρόνων που συναγωνιζόμαστε ομάδες από γειτονιές της Αθήνας και συμπολίτες υπο καθεστώς πτώχευσης... Όλοι στο Παλε να τους "γλεντήσουμε" για άλλη μια φορά!

Με έναν Χατζηβρέτα από τα παλιά που έπαιξε επιτέλους σαν πραγματικός αρχηγός "γκρεμίζοντας" τα όνειρα των οπαδών του συμπολίτη και οδηγώντας  την ομάδα μας σε μια σπουδαία νίκη. Αρκετές φορές έχουμε καταφερθεί κατά του Χάτζηβρέτα για την τραγική του απόδοση αυτά τα 2 χρόνια περίπου που φοράει την φανέλα της ομάδος μας αλλά σήμερα έκανε όλα αυτά που ελπίζαμε να δούμε από αυτόν τον παίκτη όταν ήρθε στον ΑΡΗ μας. Είχε καθαρό μυαλό, είχε πάθος και δεν φοβήθηκε σε κανένα σημείο του αγώνα κουβαλώντας κυριολεκτικά την ομάδα στις πλάτες με καθοριστικά καλάθια όταν η μπάλα έκαιγε. Η ηδονή που νιώσαμε όταν έκανε το 62-56 λίγο πριν το φινάλε όπου έκρινε ουσιαστικά την αναμέτρηση δεν περιγράφεται. Μπορεί και πάλι να μην εντυπωσιάσαμε αλλά σήμερα όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν  έδειξαν πάθος, δύναμη και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ όπου ήταν το κλειδί της νίκης.  Ούτε σήμερα ο Σούμποτιτς εμπιστεύτηκε άλλους παίκτες με ελάχιστη εξαίρεση τον Τσαιρέλη που λόγο της απουσίας του Ταπούτου αλλά και την ανυπαρξίας  του Κασίροβ τον χρησιμοποίησε για 15΄χωρίς όμως και αυτός να έχει ουσιαστική προσφορά. Αυτό όμως που υπήρχε διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια  εκτός από την προσήλωση στην άμυνα ήταν και η ξεκάθαρη διάθεση των περιφερειακών μας να τρέξουν το παιχνίδι και να βγουν σε πιο γρήγορες επιθέσεις και  στον αιφνιδιασμό με την πρώτη ευκαιρία. Επίσης πέρασαν αρκετές φορές την μπάλα μέσα στο καλάθι με τον Κίνγκ να αξιοποιεί τις περισσότερες πάσες αλλά να πετυχαίνει και καλάθια από δεύτερες ευκαιρίες και επιθετικά ριμπάουντ.  Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να κάνουμε για ακόμη μια φορά στον Κώστα Σλούκα που σήμερα ίσως να πραγματοποίησε  την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα του ΑΡΗ. 15 πόντοι με σχετικά καλά ποσοστά, 8 ριμπάουντ(!!!!), 6 ασίστ, 3 κλεψίματα και μόλις 1 λάθος σε 36' είναι άκρως εντυπωσιακά στατιστικά!Αυτό που είχε ειπωθεί από όλους στην αρχή αυτών των αγώνων ήταν ότι ο ΑΡΗΣ έχει πιο πλούσιο ροστερ και αυτό φάνηκε περίτρανα σήμερα. Μπορεί λοιπόν Χαραλαμπίδης και Μπάβτσιτς που ήταν οι πρωταγωνιστές της προηγούμενης αναμέτρησης να μην ήταν σε καλή ημέρα και μαζί με τους Ταπούτο που ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες όλης της σεζόν και τον  Γουίντερς που μπορούσε να δώσει κάποιες λύσεις και απουσίαζαν να είχαμε σημαντικές απουσίες αλλά φάνηκε ότι έστω και 2-3 παίκτες να παίξουν  σύμφωνα με τις δυνατότητες τους αυτόν τον μπάογκ τον έχουμε. Και μάλιστα και μέσα στο σπίτι τους με τους διαιτητές και πάλι να κάνουν τα δικά τους. Γιατί φυσικά δεν τρώμε τον πρόλογο που προσπαθούν να περάσουν περί αδικίας μιας και είδαμε πεντακάθαρα αντιαθλητικά φάουλ να δίνονται απλά, τραβήγματα και αγκαλιές να μην δίνονται φάουλ και το καλάθι και φάουλ πριν καν ξεκινήσει την προσπάθεια ο αντίπαλος να έχει γίνει παράδοση. Εντύπωση μου προκάλεσε και η τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα όπου αρκετές φάσεις εις βάρος τις ομάδος μας περνούσαν στα ψιλά και δεν τις βλέπαμε ούτε σε replay. Και φυσικά όπως συνηθίζεται σε αυτό το γήπεδο όταν άρχισε να "βρέχει" αντικείμενα κατά διαβολική σύμπτωση χάθηκε η εικόνα του συνδρομητικού  και το μόνο που είδαμε κάτι καπνούς από μια κροτίδα στον πάγκο του ΑΡΗ από μια λήψη από την γωνία του γηπέδου...   Τέλος να κάνω μια αναφορά στο  "Μια ζωή πελάτες"  που ήταν ο τίτλος της γνωστής φυλλάδας( που καθιερώθηκε ως καθημερινή εφημερίδα με τις επιτυχίες του Αυτοκράτορα) πριν λίγες ημέρες  ακριβώς μετά το πρώτο παιχνίδι στην Πυλαία όπου ο συμπολίτης χάρη στην βοήθεια του Γκόντα και της παρέας του είχε κάνει το 1-0.  Προφανώς για να έχουμε μια ντουζίνα από τίτλους κόντρα στην συγκεκριμένη ομάδα και για να φεύγουμε για ακόμη μια φορά με το διπλό από το "παλατάκι" μάλλον θα πρέπει να είμαστε πρώτης τάξεως πελάτες και για αυτό με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο  μας δείχνουν την "αγάπη" τους με ανοιχτές αγκάλες και όχι μόνο... Μετά λοιπόν το διπλό στο mpaogk sports klarena έρχεται η ώρα του Παλέ όπου εκεί η νίκη δεν χάνεται με τίποτα και με τον κόσμο να κρέμεται σαν τσαμπιά από πάνω τους το τρανζίστορ θα αρχίζει να παίζει σε γνωστούς ρυθμούς! Αφού τους αρέσει τόσο να μην τους το χαλάσουμε το χατήρι!

ΥΓ. Άραγε θα ξαναέρθει ο Μπάνε για να θυμηθούμε παλιές εποχές και ωραίες στιγμές όπου όλο το  Παλέ τραγουδούσε το γνωστό άσμα "Αστα να πάνε Μπάνε..."?

Το 1-1 έγινε όχι όσο εύκολα πιστεύαμε αλλά αυτό που μετράει είναι η νίκη που λογικά μετατοπίζει το άγχος στους αντιπάλους μας που πλέον με την πλάτη στο τοίχο θα προσπαθήσουν να μας σταματήσουν. Κάτι όμως που δεν πρέπει να τους αφήσουμε και εκμεταλλευόμενοι την καλή ψυχολογία που αποκτήσαμε από την νίκη της Κυριακής μπροστά στον κόσμο της ομάδος μας να πάρουμε κεφάλι σε αυτήν την σειρά αγώνων και ξεκάθαρο προβάδισμα για την 3η θέση μιας και σε περίπτωση νίκης την Κυριακή το Παλέ θα είναι απλά το "χωνευτήριο" των ονείρων  των οπαδών του συμπολίτη. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά και το μόνο που χρειάζεται για να φύγουμε νικητές από την Πυλαία είναι σοβαρότητα για 40'. Ακόμη δεν είδαμε τον ΑΡΗ ούτε να παίζει την άμυνα που μας έχει δείξει ότι μπορεί αλλά ούτε και να αξιοποιεί το βάθος του πάγκου που έχει σε σχέση με τον συμπολίτη. Σίγουρα οι απουσίες των Ταπούτο και Γουίντερς μειώνουν τις επιλογές αλλά και πάλι υπάρχουν παίκτες στον πάγκο σαν τους Βεργίνη, Τσαϊρελη, Χρυσικόπουλο και Κουμπούρα  που και σαν σάκοι προπόνησης να χρησιμοποιηθούν σίγουρα θα μπορέσουν τουλάχιστον να κουράσουν τους αντιπάλους τους στα προσωπικά μαρκαρίσματα. Επίσης είναι αστείο να μην υπολογίζονται από τον Λ.Σούμποτιτς όταν αντίπαλος μας είναι μια ομάδα που αναγκαστικά μοιράζει τον χρόνο συμμετοχής σε παίκτες της ποιότητας του Αποστολίδη, Δέδα, Γιαννακίδη, Καλέ κτλ. Πρέπει επιτέλους να "ξεκολλήσει" και ο προπονητής μας από τις εμμονές του και να ρίξει στην μάχη όλα του τα όπλα. Περί ατμόσφαιρας κτλ. νομίζω ότι αυτήν την φορά έχοντας πάρει και μια πρώτη γεύση από το πρώτο παιχνίδι όπου δεν υπήρχε κάτι το ιδιαίτερο οι παίκτες μας θα μπορέσουν να αισθανθούν ακόμη πιο άνετα και αυτήν την φορά να ολοκληρώσουν αυτό που δεν τους άφησε ο Γκόντας και η παρέα του στο πρώτο παιχνίδι. Και μια που μιλάμε για την διαιτησία νομίζω ότι όλοι έχουμε καταλάβει τον ξεκάθαρο ρόλο που προσπαθεί να παίξει σε αυτήν την σειρά αγώνων κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο δυνατοί για να νικήσουμε και αυτούς. Ένας λόγος παραπάνω για να ρίξει όλους τους παίκτες στην μάχη ώστε να μην αγχωθούμε με γρήγορα φάουλ όπως έγινε στο πρώτο παιχνίδι με τους Κασίροβ και Χατζηβρέτα όπου ουσιαστικά κάπως έτσι βγήκαν από νωρίς εκτός ρυθμού.  Μπορεί στα δυο πρώτα παιχνίδια οι ομάδες με βάση την εξέλιξη των αγώνων να έδειξαν ισοδύναμες αλλά όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μιας και εμείς σε αυτούς τους αγώνες στερηθήκαμε την βοήθεια των ψηλών κάτω από τα καλάθια μιας και Κίνγκ και Κασίροβ ήταν ανύπαρκτοι σε όλους τους τομείς. Όλα για όλα λοιπόν αύριο στην Πυλαία έτσι ώστε να οργανωθεί μια φιέστα την ερχόμενη Κυριακή στο Παλέ και μια προβληματική χρονιά να κλείσει τουλάχιστον με γλυκό τρόπο. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!

Μπορεί όπως είπε ο Λευτέρης Σούμποτιτς να περίμενε μια τέτοια εξέλιξη στο παιχνίδι και μια αγχωτική νίκη όπως ήρθε αλλά η αλήθεια είναι ότι εμείς περιμέναμε να δούμε ένα αισθητά βελτιωμένο ΑΡΗ και κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με αυτό που είδαμε πριν λίγες ημέρες στο κρατικό της Πυλαίας. Αντιθέτως το μόνο διαφορετικό που είδαμε ήταν η βελτίωση στην απόδοση του Χαραλαμπίδη και του Μπάβτσιτς που μαζί με τον Σλούκα ήταν αυτοί που πήραν την ομάδα στις πλάτες τους πετυχαίνοντας τους 55 από τους 73 πόντους.  Συγχαρητήρια θα πρέπει να δώσουμε στον Σλούκα τόσο για το πάθος που έδειξε πάνω στο μαρκάρισμα του Μάρσαλ αλλά και την προτελευταία επίθεση με την εξαιρετική ασίστ στον Μπάβτσιτς που ουσιαστικά καθάρισε το παιχνίδι. Μια άλλη διαφορά σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι ήταν και η διαιτησία του αγώνα όπου σε γενικές γραμμές τα πήγε καλά αλλά στην 4η περίοδο ξαφνικά άρχισαν τα "περίεργα" με αποκορύφωμα το καλάθι και φάουλ του Αποστολίδη, το φάουλ στα ριμπάουντ στην επόμενη φάση αλλά και τα 3 φάουλ σε μια επίθεση που έδωσαν από το πουθενά το δικαίωμα για βολές στον μπάογκ.  Αυτή η διαιτησία που είδαμε στο αποψινό παιχνίδι είναι μια απόδειξη ότι το πρόβλημα με τους διαιτητές δεν είναι τόσο οι "καυτές" έδρες αλλά μάλλον οι εξωτερικές επιρροές γιατί σε διαφορετική περίπτωση αποκλείεται να βλέπαμε τέτοια σφυρίγματα στην τελευταία περίοδο και ιδίως όταν το παιχνίδι είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Δεν θα πρέπει να εφησυχάσουμε ότι όλα θα εξελιχθούν θετικά στα επόμενα παιχνίδια μιας και η διαιτησία δείχνει ιδιαίτερα εχθρική στα πρώτα 2 παιχνίδια της σειράς.  Σίγουρα οι παίκτες μας κάνανε το χρέος τους σήμερα αλλά δεν νομίζω να έμεινε κανείς ικανοποιημένος από την συνολική παρουσία της ομάδος. Άλλωστε έχουμε δει σαφώς καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό όπως και πολύ καλύτερο κοουτσάρισμα από τον Λ.Σούμποτιτς που με κάποιες εμμονές στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ μονόπλευρο χωρίς την απαραίτητη ενέργεια και προσήλωση στην άμυνα. Δεν ξέρω τελικά εάν αυτή η νίκη θα μας δώσει το ψυχολογικό προβάδισμα για την συνέχεια ή ο μπάογκ σήμερα απέδειξε ότι δεν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των 2 ομάδων αλλά ευελπιστώ αυτή η βελτίωση που είδαμε σε μερικά σημεία να έχει και ανάλογη συνέχεια.  Εκπληκτική ατμόσφαιρα σήμερα στο Παλέ που ήταν σχεδόν γεμάτο. Χάρηκα ιδιαίτερα μιας και είδα πολλούς παλιούς σουπεράδες πρώτης γραμμής να βρίσκονται στο πλευρό του Αυτοκράτορα δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι αυτές οι συμπεριφορές της ηγεσίας του συνδέσμου δεν χωράνε στον ΑΡΗ και ότι για την πλειοψηφία του κόσμου το πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ ισχύει πάντα χωρίς εξαιρέσεις! Πλέον όλα θα παιχτούν την Τετάρτη γιατί εάν φτάσει η σειρά σε πέμπτο παιχνίδι τα πράγματα θα γίνουν πολύ δυσκολότερα. Μονόδρομος λοιπόν το διπλό στο κρατικό έτσι ώστε την άλλη Κυριακή η αναμέτρηση με τον συμπολίτη να αποτελέσει γιορτή!

Μπορεί πριν λίγες ημέρες τα "κοράκια" να μας στέρησαν την νίκη μέσα στην Πυλαία αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα πράγματα την Κυριακή το απόγευμα θα είναι πολύ διαφορετικά. Από την μία αυτά τα φοβισμένα ανθρωπάκια με τα γκρι αποκλείεται να ξανακάνουν τα ίδια σε τόσο μεγάλο βαθμό μπροστά στον κόσμο του ΑΡΗ και από την άλλη όπως φάνηκε και στα παιχνίδια με το Μαρούσι αγώνα με αγώνα η ομάδα μας παρουσιάζεται πιο δυνατή. Αν λοιπόν με μια τόσο κακή διαιτησία, σε μια μέτρια αγωνιστικά ημέρα χάσαμε στις λεπτομέρειες μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας τότε σίγουρα ο μπάογκ δεν έχει την παραμικρή τύχη στο αυριανό παιχνίδι. Εγγύηση για την νίκη αποτελεί ο κόσμος της ομάδος που παρά την προσπάθεια που γίνεται από τον μεγαλύτερο σύνδεσμο του ΑΡΗ μας για να μην στηριχθεί η ομάδα όπως όλα δείχνουν το Παλέ θα θυμίζει κάτι από παλιά και οι αντίπαλοι μας θα νιώθουν τις ανάσες μας. Δεν θέλω να υποτιμήσω τον αντίπαλο αλλά νομίζω ότι μετά και την πρώτη αναμέτρηση τα πράγματα έχουν γίνει ξεκάθαρα και το μόνο που έχει να κάνει ο Λ.Σούμποτιτς είναι να προσαρμόσει έτσι την άμυνα του ώστε να περιορίσει ουσιαστικά 3 παίκτες, μιας και οι Μάρσαλ, Ντόζιερ και Γκετσέφσκι είναι η μοναδική απειλή για το καλάθι μας. Οι υπόλοιποι είναι πολύ λίγοι. Από εκεί και πέρα αρκετή βελτίωση θα πρέπει να δούμε στην κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση όπου στο πρώτο παιχνίδι κάναμε πολλά ανόητα λάθη αλλά και στις αλληλοκαλύψεις στην άμυνα μας που αρκετές φορές πιάστηκε βλακωδώς στον ύπνο. Δεν νομίζω ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ζητάμε από την ομάδα μας να υπερβάλει τις δυνάμεις για να πετύχει τους στόχους της αλλά απλά να επιβεβαιώσει μέσα στο γήπεδο την πεποίθηση όλων των μπασκετικών ότι ο ΑΡΗΣ μας είναι η καλύτερη ομάδα και αυτή που θα κερδίσει την σειρά. Βέβαια με ανησυχεί το γεγονός ότι η διοίκηση μας δείχνει σημάδια εφησυχασμού και αρκέστηκε σε καταγγελία μόνο για την "φιλοξενία" στο κρατικό και όχι για την διαιτησία την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος του μπάογκ με το γνωστό ήθος που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των παραγόντων του συμπολίτη σχολίασε την τεχνική ποινή που δέχθηκε ο Μάρσαλ... Παρόλα αυτά εάν ο ΑΡΗΣ σε αυτό το δεύτερο παιχνίδι πραγματοποιήσει μια εμφάνιση ανάλογη με αυτήν στα 2 τελευταία παιχνίδια με το Μαρούσι τότε λογικά με το ψυχολογικό προβάδισμα που θα έχει θα μπορέσει την Τετάρτη να κάνει το μπρέικ μέσα στο κρατικό. Έτσι ώστε την άλλη Κυριακή(ή Σάββατο) να στήσουμε ακόμη ένα πάρτι στο Παλέ με επίτιμο καλεσμένο τον αγαπημένο μας "συμπολίτη". Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τους εγωισμούς, τα Αρειανόμετρα και τις επιλεκτικές εξάρσεις υπερηφάνειας και ας κάνουμε αύριο το απόγευμα το καθήκον μας που δεν είναι άλλο από το να βρεθούμε στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα! ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ!

Σαν μια επανάληψη του αγώνα της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος είδαμε σήμερα όπου και πάλι οι διαιτητές επηρεασμένοι περισσότερο από εξωτερικούς παράγοντες(Οικονομιδής, Συμεωνίδης, ΚΕΔ και οι λοιποί δημοσιοσχεσίστες) παρά την καυτή ατμόσφαιρα (μιας και οι 3000 οπαδοί του συμπολίτη ήταν πολύ light) και έκαναν ότι τους κατέβαινε στο μυαλό για να χαρίσουν απλόχερα την νίκη στον μπαογκ. Όποτε οι διαιτητές αφήνανε το παιχνίδι να κυλήσει χωρίς πολλά σφυρίγματα η ομάδα μας έβρισκε ρυθμό και έπαιρνε το πάνω χέρι παρά την μέτρια απόδοση της από το ξεκίνημα του αγώνα. Έτσι λοιπόν στο δεύτερο δεκάλεπτο πήραν την απόφαση τα ανθρωπάκια με τα γκρι να λάβουν δράση και άρχισαν να σφυρίζουν το ένα φάουλ μετά το άλλο με αποτέλεσμα οι παίκτες του συμπολίτη να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι σχεδόν αποκλειστικά από την γραμμή των βολών. Παρά το διαιτητικό ξέσπασμα ο μπάογκ δεν μπόρεσε να ξεφύγει αλλά ήδη η μεγάλη ζημιά είχε γίνει μιας και Κασίροβ και Χατζηβρέτας είχαν βγει εκτός παιχνιδιού λόγο των πολλών γρήγορων φάουλ. Το έργο τους με τον Κασίροβ το ολοκλήρωσαν όταν σε μια ανύποπτη φάση όπου ο Γκετσέφσκι κινήθηκε απειλητικά προς τον Ρώσο σέντερ τον χρέωσαν με τεχνική ποινή και κάπως έτσι συμπλήρωσε 5 φάουλ έχοντας κάνει μόλις 1 υπαρκτό και τα υπόλοιπα να αποτελούν προκλητικές ερμηνείες των διαιτητών. Κάπως έτσι κυλούσε το παιχνίδι με εμφανέστατα βήματα, σπρωξίματα κάτω από το καλάθι, φάουλ και άλλα να μην δίνονται έτσι ώστε ο μπαογκ να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα. Όταν όμως τα πράγματα φτάσανε σε οριακό σημείο και το σκορ έφτασε στο 72-71 έπρεπε να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα. Έτσι λοιπόν μέσα σε μια φάση έχουμε τα εξής 1) η μπάλα φεύγει καθαρά από τα χέρια του Μάρσαλ και όχι από του Χατζηβρέττα, 2) Στην συνέχεια μετά την αλλαγή της μπάλας ο Μάρσαλ κάνει καθαρά διπλή τρίπλα 3) και στην προσπάθεια του να διατηρήσει την μπάλα πέφτει ξεκάθαρα πάνω στον Σλούκα τον οποίο τελικά τον χρέωσαν με φάουλ... Ένα παιχνίδι λοιπόν που αν και ντέρμπι σε όλη του την διάρκεια οι διαιτητές έβλεπαν μόνο από τους παίκτες μας φάουλ και μας χρέωσαν με 7 φάουλ περισσότερα και έδωσαν το δικαίωμα στον μπαογκ να βαρέσει 10 βολές περισσότερες... Φυσικά και η ομάδα μας παρουσιάστηκε αρκετά χαλαρή κυρίως στην άμυνα και στις επιστροφές όπου ήταν χαρακτηριστικά αργές κάτι που είχαμε επισημάνει και στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μπράουν, Μπάβτσιτς, Σλούκας και Χατζηβρέτας σήκωσαν όλο το βάρος της επίθεσης ενώ όλοι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου. Γενικά στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα οι παίκτες μας δεν είχαν την απαραίτητη συγκέντρωση με αποτέλεσμα να κάνουν πολλά ανόητα λάθη και κάπως έτσι έληξε και το παιχνίδι με τον Σλούκα να πηγαίνει σε ένα δύσκολο λέιαπ αντί να πασάρει αριστερά στην γωνία στον αμαρκάριστο Μπάβτσιτς. Όπως και με το Μαρούσι έτσι και τώρα πιστεύω ότι ο ΑΡΗΣ θα επανέλθει πολύ πιο σοβαρός, διαβασμένος και πεισμωμένος και την Κυριακή θα φτάσει σε μια εύκολη νίκη κάτι όμως που δεν είναι αρκετό μιας και τα "κοράκια" δείξανε και σήμερα ξεκάθαρα ότι θα "παίξουν έδρα" και αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθεί η διοίκηση της ομάδος μας. Μπορεί λίγο πολύ όλοι μας να πιστεύουμε ότι δύσκολα 3 φορές οι διαιτητές να τους χαρίσουν την νίκη αλλά δυστυχώς στην χώρα που ζούμε έχει αποδειχθεί ότι και το πιο παράλογο, το πιο άδικο, το πιο τρελό μπορεί να γίνει πραγματικότητα προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα...