Και πάνω που αρχίζαμε να χαμογελάμε με το τμήμα μπάσκετ και να μοιάζουν ότι όλα σιγά σιγά βρίσκουν τον δρόμο τους έρχεται αυτή η περίεργη υπόθεση με τον Γάιο Σκορδίλη να απαιτεί 200.000 ευρώ από την ομάδα μας και να δείχνει αποφασισμένος να το τραβήξει στα άκρα. 30.000 από πέρσι, 70.000 φετινά και 100.000 για του χρόνου(προκαταβολή τα θέλει αυτά?) αξιώνει ο Σκορδίλης όπου πήρε ολιγοήμερη άδεια για οικογενειακούς λόγους και επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του αφού πρώτα μίλησε με τον πρόεδρο και τον προπονητή της ομάδος. Παρά το νεαρό της ηλικίας του ο Σκορδίλης είναι ο πιο παλιός παίκτης της ομάδος μας και έναν από τους πλέον αδικημένους όσο αφορά τον χρόνο συμμετοχής του τόσο φέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια. Τι και αν πέρασαν μέτριοι κοινοτικοί ψηλοί σαν τον Φλέτσερ, τον Λάμποβιτς και άλλους... Τι και αν η ομάδα δεν είχε καθόλου ψηλούς όπως φέτος όπου ξεκίνησε την χρονιά μόνο με τον Μπορόβνιακ. Ο Σκορδίλης πάντα φαινόταν να είναι εκτός πλάνου από τον προπονητή με μια μικρή παρένθεση όσο ήταν προπονητής ο Φώτης Κατσικάρης όπου είχε πάρει αρκετές ευκαιρίες. Πλέον με τον Σούμποτιτς στον πάγκο φαινόταν ο Σκορδίλης να αρχίζει να παίρνει ενεργό ρόλο στην ομάδα με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την τελευταία μας αναμέτρηση απέναντι στο Μαρούσι όπου ο Σκορδίλης πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής και είχε και εξαιρετική παρουσία. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο όλοι μας χαρήκαμε που είδαμε τον Σούμποτιτς να εμπιστεύεται τον Σκορδίλη όπως και το ότι ο νεαρός σέντερ δικαίωσε τον προπονητή του. Κάτι που συμβαίνει κάθε φορά που βλέπουμε ένας νεαρός παίκτης είτε λέγεται Χρυσικόπουλος, είτε Σκορδίλης, είτε Μποχωρίδης  να παίρνει χρόνο και να έχει καλή απόδοση μιας και όπως είναι λογικό αυτοί αποτελούν το μέλλον του συλλόγου μας και ευχή όλων μας είναι κάποια στιγμή να δούμε τον ΑΡΗ να βασίζεται στα δικά του παιδιά. Όλα αυτά μοιάζουν όμορφα και λογικά αλλά στην πράξη από οτι φαίνεται τα προβλήματα είναι πολλά. Δεν θα πω ότι η αρχή έγινε με την άρνηση του Χρυσικόπουλου να υπογράψει το συμβόλαιο του (και την κατάληξη της συγκεκριμένης  υπόθεσης που όπως βγήκε προς τα έξω "μένει μέχρι να φύγει... το καλοκαίρι" ) αλλά έγινε το καλοκαίρι πάλι από τον Σκορδίλη  όπου σύμφωνα με τα ρεπορτάζ ήταν ο μοναδικός παίκτης που ενώ δεσμευόταν με συμβόλαιο αρνήθηκε να συμβιβαστεί σε μείωση αποδοχών όταν οι συμπαίκτες του δέχτηκαν μειώσεις που ξεπέρασαν και το 50% του συμβολαίου που είχαν υπογράψει με την ομάδα! Επειδή είναι λιγάκι δύσκολο να το δούμε το θέμα καθαρά από την πλευρά ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή που αν και βρίσκετε στην αρχή της καριέρας του κοιτάει πως να βρει ένα καλό συμβόλαιο παρά να καθιερωθεί κάπου αγωνιστικά και επειδή πολλοί από εμάς μπορεί να έχουν μείνει σε παλιές εποχές όπου όταν πρωτοεμφανιζόταν κάποιος παίκτης δεν ήταν ανάγκη να διαβάσεις τις εφημερίδες για να δεις ποιος είναι αλλά φαινόταν πεντακάθαρα πάνω στο παρκέ  θα το αναλύσω από την πλευρά του οπαδού(μιας και οπαδοί είμαστε). Όχι όμως ενός απλού οπαδού αλλά οπαδού της μεγαλύτερης ομάδας στην ιστορία της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης που έμαθε σε όλη την χώρα τι σημαίνει μπάσκετ και έβαλε γερά τις βάσεις ώστε η Εθνική Ελλάδος να θεωρείτε μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και σύλλογοι σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να έχουν μπει στην ελίτ της Ευρώπης. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έχει την δυναμική που είχε 20 χρόνια πριν αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχουμε πέσει τόσο χαμηλά ώστε να πρέπει να παρακαλάμε τον κάθε Σκορδίλη και τον κάθε Χρυσικόπουλο να παραμείνει στην ομάδα μας. Προφανώς το αγωνιστικό θράσος που λείπει από μερικούς παίκτες πάνω στο παρκέ το συμπληρώνουν οι μάνατζερ τους εκτός παρκέ. Από εκεί και πέρα επειδή ο ΑΡΗΣ έχει και μια παράδοση στο συγκεκριμένο τμήμα και επενδύει σε νεαρούς παίκτες με τα αποτελέσματα να φαίνονται στις νεαρότερες ηλικίες όπου ο ΑΡΗΣ μας κυριαρχεί θα πρέπει κάποια στιγμή εκεί στην ΚΑΕ να τα βάλουν όλα κάτω, να οργανώσουν ένα πλάνο που να περιλαμβάνει και την ανάδειξη νέων ταλέντων με στόχο την πλαισίωση της ανδρικής ομάδος, να βρουν τους κατάλληλους ανθρώπους για να το στηρίξουν και να το ακολουθήσουν χωρίς παρεκτροπές δεξιά και αριστερά που οδηγούν σε αδιέξοδα σαν και αυτά με τον Σκορδίλη και πιθανόν με τον Χρυσικόπουλο. Είχαμε πει ότι ήταν ντροπή για τον ΑΡΗ να πουληθεί ο Παπανικολάου για περισσότερο από 1 εκ. ευρώ και εμείς ελέω Ματσόν να μην είχαμε την ευκαιρία να τον δούμε ούτε σε έναν αγώνα με την φανέλα του ΑΡΗ... Αυτά είναι λάθη για τα οποία δεν φέρει την ευθύνη κανένας Ματσόν αλλά

Πραγματοποιώντας για περίπου 35' ίσως την καλύτερη εμφάνιση της φετινής χρονιάς ο ΑΡΗΣ πήρε μια εύκολη νίκη σε ένα παιχνίδι με χαρακτήρα τελικού και έβαλε γερά τις βάσεις για την κατάληψη της 4ης θέσης και ξαναμπήκε δυνατά στην διεκδίκηση της 3ης θέσης. Δείχνοντας εντυπωσιακή συνοχή στην άμυνα, εξαιρετική ψυχραιμία στην επίθεση αλλά και πρωτόγνωρη διάθεση από όλους τους παίκτες που αγωνίστηκαν από την αρχή του παιχνιδιού μπήκαμε δυνατά και κάναμε ένα ντέρμπι να μοιάζει με προπόνηση. Μπορεί να έχω καταντήσει κουραστικός με τις αναφορές μου στην μεταμόρφωση της ομάδος από την στιγμή που ανέλαβε ο Λευτέρης Σούμποτιτς αλλά σήμερα η συμβολή του προπονητή μας στην έκβαση του αγώνα ήταν καταλυτική. Μπορεί ο Μπάγκαριτς να αποτελεί το βαρύ όπλο του Αμαρουσίου αλλά σήμερα η ομάδα  μας ήταν τόσο καλά "διαβασμένη" που ανάγκασε τον έμπειρο σέντερ σε 26' να πετύχει μόλις 1 πόντο και να υποπέσει σε 4 λάθη! Οι διπλές άμυνες με αλληλοκαλύψεις κάτω από το καλάθι  και οι γρήγορες αντιδράσεις όταν προσπαθούσαν να "σπάσουν" την μπάλα προς τα έξω βραχυκύκλωσαν εντελώς τους αντιπάλους μας και ο δρόμος προς το καλάθι μας έμοιαζε ατελείωτος. Εκεί που φάνηκε ξεκάθαρα το πόσο έχει αλλάξει η διάθεση των παικτών μας ήταν στην προσπάθεια για ριμπάουντ όπου όλοι μαζί κυνηγούσαν με απίστευτη ενέργεια  κάθε μπάλα σε άμυνα και επίθεση. Οι 5 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων αλλά και η σημαντική βοήθεια των παικτών  από τον πάγκο μιλάνε από μόνα τους σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας στερήθηκε 2 βασικότατα στελέχη της  όπως είναι ο Ταπούτος και ο Γουίντερς(Χατζηβρέττα και Βεργίνη δεν βάζω γιατί από την αρχή της χρονιάς είναι απόντες). Η 4η περίοδος μπορεί να μας άγχωσε λιγάκι αλλά αυτό που μετράει είναι ότι η ομάδα μας άντεξε στην πίεση των αντιπάλων και των διαιτητών που στο τέλος σφυρίζανε ότι τους κατέβαινε. Τραγική φιγούρα ο Γκαγκαλούδης που σαν "κακιασμένη αδερφή" γκρίνιαζε όλη την ώρα και προσπαθούσε να προκαλέσει τον Σλούκα μπας και γίνει μπάχαλο το παιχνίδι και ευνοηθεί η ομαδούλα του...  Πλέον με αυτήν την νίκη είμαστε αγκαλιά με την 4η θέση και περιμένουμε να κάνει τα στραβοπατήματα του ο συμπολίτης στις δύσκολες εξόδους που έχει με Περιστέρι και Καβάλα και γιατί όχι και σε κάποιο από τα εντός έδρας με Ηλυσιακό και Κολοσσό ώστε να σκαρφαλώσουμε και στην 3η θέση. Πάντως αυτό που μετράει είναι ότι φαίνεται τα πράγματα να έχουν πάρει τον δρόμο τους, η ομάδα μας να βρίσκει την ταυτότητα της και ενόψει πλέιοφς να γινόμαστε ολοένα και δυνατότεροι. Σπουδαία νίκη από έναν ΑΡΗ για φίλημα!  Η ομάδα μας φαίνεται να κάνει το χρέος της έστω και καθυστερημένα και τώρα είναι η σειρά μας να αρχίσουμε να στηρίζουμε πιο μαζικά αυτήν την προσπάθεια. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!!

[youtube=

Το πιο καθοριστικό παιχνίδι της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος δίνει η αγαπημένη μας ομάδα αύριο το απόγευμα στις 17.00 στο κλειστό του Αγ.Θωμά. Αντίπαλος μας το Μαρούσι μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί ως ο "κακός δαίμονας" για τον ΑΡΗ μας μιας και πολλές φορές μας έχει κάνει την ζημιά και από ευχάριστη έκπληξη(δυσάρεστη για εμάς) του πρωταθλήματος έχει καθιερωθεί ως μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις του Ελληνικού μπάσκετ. Συστατικό της επιτυχίας είναι οι εύστοχες επιλογές παικτών, προπονητών που οδηγούν στην καλή χημεία της ομάδος κάτι που εμάς τα τελευταία χρόνια είναι το αδύνατο σημείο μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις καλές επιλογές στο Μαρούσι είναι η φετινή χρονιά όπου αν και τα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα το καλοκαίρι ήταν τεράστια και μέχρι την τελευταία στιγμή η συμμετοχή τους  στο πρωτάθλημα ήταν στον αέρα τελικά όχι μόνο έλαβε μέρος κανονικά αλλά έχει και μια αξιοζήλευτη πορεία παρά τις εκτιμήσεις των ειδικών στην αρχή της περιόδου ότι θα ήταν από τα φαβορί για τον υποβιβασμό. Ο βασικός λόγος της επιτυχίας ήταν οι καλές και σίγουρες επιλογές παρεξηγημένων παικτών όπως είναι ο Κόμματος(που πλέον έχει αποχωρήσει), ο Γκαγκαλούδης και  ο Μπάγκαριτς. Το θετικό για εμάς είναι ότι οι τελευταίες αλλαγές στο ροστερ με τις αποχωρήσεις παικτών και τον ντοπέ Σούμπτερ έχουν φέρει μια αναστάτωση στους αντιπάλους μας και σίγουρα έχουν χάσει το "άστρο" που είχαν τις προηγούμενες αγωνιστικές. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν φάνηκε στην τελευταία αγωνιστική μιας και στις λεπτομέρειες έχασαν στο κλειστό της Πυλαίας αλλά και σε εκείνο το παιχνίδι ο συμπολίτης είχε τις δικές του απουσίες. Το πιο σημαντικό όμως για να φτάσουμε στην νίκη είναι να δείξουμε το καλό πρόσωπο των τελευταίων αγωνιστικών και να συνεχίσουμε την ανοδική μας πορεία με μια νίκη που θα είναι κάτι παραπάνω από καθοριστική. Με νίκη η ομάδα μας και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου εξασφαλίζει την 4η θέση και ταυτόχρονα μπαίνει δυνατά στο παιχνίδι της διεκδίκησης της 3ης θέσης όπου είναι και ο βασικός μας στόχος. Εμπόδιο σε αυτήν την προσπάθεια είναι οι τραυματισμοί βασικών παικτών μας όπως είναι οι Μπαβτσιτς, Γουίντερς, Ταπούτος και Χατζηβρέττας(εδώ χωρίς να θέλω να γίνω κακός ίσως να είναι και θετικό) όπου μαζί με τον μόνιμο τραυματία Βεργίνη αποτελούν τον πονοκέφαλο του Λευτέρη Σούμποτιτς. Οι τελευταίες πληροφορίες πάντως αναφέρουν ότι ο Μπάβτσιτς θα δώσει κανονικά το παρών και πολύ πιθανόν και ο Γουίντερς. Σε χειρότερη κατάσταση βέβαια η ομάδα μας πήρε μια εύκολη νίκη στο Ιβανώφειο αλλά το Μαρούσι δεν είναι Ηρακλής. Κλειδί για την νίκη θα είναι το δυνατό ξεκίνημα και η καλή άμυνα για 40' κάτι που είχε γίνει και στο πρώτο παιχνίδι όπου η ομάδα μας εύκολα είχε κερδίσει με μεγάλη διαφορά. Το παιχνίδι θα μεταδοθεί τηλεοπτικά από την ΕΤ1 και όπως όλα δείχνουν στο πλευρό της ομάδος μας αναμένεται να βρεθούν και αρκετοί φίλοι της ομάδος όπου στο κρύο κλειστό του Αγ.Θωμά θα οργανώσουν την δική τους κιτρινόμαυρη κερκίδα. Έτσι όπως έχει εξελιχθεί η φετινή χρονιά η αυριανή αναμέτρηση είναι μια μεγάλη ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί με τίποτα για αυτό Αρειανάρα μου διπλό μέσα στο Μαρούσι!

Αν και η ομάδα μας αγωνίστηκε  χωρίς τους Γουίντερς και Χατζηβρέττα αλλά και με τους Μπαβτσιτς, Ταπούτο και Κουμπούρα να αγωνίζονται με πρόβλημα τραυματισμού αποδίδοντας κατά διαστήματα καλό μπάσκετ κατάφερε και πήρε μια πολύτιμη νίκη που την χρειαζόμασταν πάση θυσία. Χάρη στον επιθετικό οίστρο των Μπάβτσιτς και Χαραλαμπίδη που ήταν οι πρωταγωνιστές του αγώνα αλλά και το εξαιρετικό ξεκίνημα του Μπράουν που πέτυχε τους 10 από τους 14 πόντους του πρώτου δεκαλέπτου σε ένα χρονικό σημείο που οι υπόλοιποι παίκτες μάλλον φάνηκαν επηρεασμένοι από την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο Ιβανώφειο. Κάτι στον οποίο είχαν "ποντάρει" οι άνθρωποι του Ηρακλή ευελπιστώντας ότι αυτό  το "παραμύθι" θα διαρκούσε για 40' και η ομάδα τους θα έφθανε σε μια υπερήφανη νίκη... Βλέπετε τα τελευταία χρόνια το σωματείο και ο κόσμος του Ηρακλή έχουν κάνει τατουάζ  το μότο "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" και ότι και αν γίνεται σε έναν εντός έδρας αγώνα του Ηρακλή πραγματικά δεν προκαλεί εντύπωση. Όπως ήταν αναμενόμενο το παιχνίδι από πολύ νωρίς κύλησε όπως το ήθελαν οι άνθρωποι του Ηρακλή αλλά επειδή και αυτοί στους οποίους απευθυνόντουσαν τις τελευταίες ημέρες με εμπρηστικές δηλώσεις και ανακοινώσεις  έχουν ίδια μυαλά με τους ηθικούς αυτουργούς μόλις 7 αγωνιστικά λεπτά χρειάστηκαν να περάσουν ώστε το παιχνίδι να τιναχθεί στον αέρα. Καπνογόνα, κροτίδες, καρέκλες, ξύλο με τα ματ,  σωρεία αντικειμένων και πυροσβεστήρες στον αγωνιστικό χώρο ήταν μερικά από αυτά που οδήγησαν στην διακοπή του αγώνα για περίπου 45' μέχρι να εκκενωθεί το γήπεδο και να συνεχιστεί ο αγώνας υπό φυσιολογικές συνθήκες. Με το που ξεκίνησε το παιχνίδι όλα πήραν τον δρόμο τους και ο ΑΡΗΣ έφθασε στην ευκολότερη νίκη της χρονιάς απέναντι σε μια κακή ομάδα που δίκαια όπως όλα δείχνουν θα επιστρέψει στον φυσικό της χώρο που δεν είναι άλλος από αυτόν της Α2. Και όπως είναι φυσιολογικό θα πρέπει να περάσουν αρκετά χρόνια ώστε να ξαναβρεί ο Ηρακλής τον δρόμο για την Α1 αφού πρώτα θα πρέπει να βρει ικανούς παράγοντες που θα ενδιαφέρονται για το καλό της ομάδος τους και όχι δημοσιοσχεσίστες και λαϊκιστές σαν και αυτούς που έχει σήμερα. Ειλικρινά αναρωτιέμαι εάν υπήρχε έστω και ένα Ηρακληδέας που δεν περίμενε να γίνουν όλα αυτά που έγιναν σήμερα. Και πως να μην γίνουν άλλωστε μιας και η ΚΑΕ Ηρακλής φρόντισε να απαριθμήσει τους λόγους σύμφωνα με τα μυαλά τους για τους οποίους οι φίλοι του Ηρακλή θα έπρεπε να έρθουν σήμερα στο γήπεδο και να τα κάνουν όλα μπουρδέλο. Από πότε όμως μια δικαστική διαμάχη ή διάφορες άλλες εξωαγωνιστικές διαφορές αποτελούν δικαιολογία για την πρόκληση βίας. Βέβαια εδώ θα πρέπει να δώσουμε και ένα ελαφρυντικό στους ανθρώπους του Ηρακλή μιας και σε άλλα γήπεδα μπάσκετ φέτος είδαμε φωτοβολίδες και κάθε λογής αντικείμενα να πέφτουν σαν βροχή, είδαμε αγώνες να ξεκινάνε μετά από 3 ώρες, είδαμε να τιμωρούνται διαιτητές, παρατηρητές και γραμματεία, είδαμε διαιτητές να ματώνουν αλλά κανένα παιχνίδι να μην διακόπτετε και οι ομάδες να τιμωρούνται με αστείες ποινές. Μάλιστα χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα στο κλειστό της Πυλαίας όπου σε κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδι υπήρχε κόσμος τιμωρήθηκαν οι πάντες(διαιτητές, παρατηρητές, γραμματεία) και ο μόνος που επωφελήθηκε ήταν ο μπάογκ που κέρδισε το παιχνίδι... Κάτι ανάλογο μάλλον περίμεναν και εκεί στον Ηρακλή αλλά αντί για αυτό φάγανε μόνο τα μούτρα τους... Πλέον με το πανηγύρι του φετινού Ηρακλή να έχει φτάσει στο φινάλε του σιγά σιγά θα πρέπει οι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάσταση αντί να βγάζουν το κόμπλεξ τους για τον ΑΡΗ να αρχίσουν να βρουν τον τρόπο με τον οποίο θα δικαιολογηθούν στους ομοϊδεάτες τους. Όσο για εμάς θα πρέπει αυτή η νίκη να μας δώσει την δύναμη και την αυτοπεποίθηση ώστε να συνεχίσουμε πιο δυνατά και εκμεταλλευόμενοι κάθε στραβοπάτημα από τους ανταγωνιστές μας να σκαρφαλώσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε στην τελική κατάταξη.  Πάντως ότι και αν γίνει εάν καταφέρουμε να τερματίσουμε στην πρώτη 6αδα τότε θεωρώ σίγουρο ότι η ομάδα μας θα μπορέσει να φέρει τα πάνω κάτω στα πλέιοφς. Ο Μπάβτσιτς δείχνει πολύ πιο ουσιαστικός από τον Μπορόβνιακ, ο Τόμας έχει αποφασίσει να μείνει, ο Γουίντερς παρά τον τραυματισμό του κάθε μέρα που περνάει προσαρμόζεται και καλύτερα και σύντομα και ο Βεργίνης θα επιστρέψει. Λίγο τύχη στα υπόλοιπα παιχνίδια ώστε να έρθουν ευνοϊκά αποτελέσματα και όλα μπορούν να γίνουν!

Όσο για του Ηρακληδείς...Game over... αντίο αντίο... και σε 10 χρόνια τα λέμε πάλι!

Δυστυχώς η μιζέρια που επικρατεί στην αθλητική Θεσσαλονίκη τελειωμό δεν έχει και αντί να δούμε κάποια στιγμή να γίνονται κάποια δειλά βήματα αλλαγής νοοτροπίας τα πράγματα μόνο χειροτερεύουν. Από την μία έχουμε τους "πρωτοπόρους" που δεν δίνουν εισιτήρια, που δεν βλέπουν από συγκεκριμένες θύρες, που θεωρούν τους τραμπουκισμούς μέρος του αγωνιστικού πλάνου της ομάδος και από πίσω ακολουθεί και η "ουρά" τους όπου ακολουθεί πιστά όλες τις απαράδεκτες κινήσεις των "πρωτοπόρων"... Κάπως έτσι μόνο μπορώ να σχολιάσω την όλη στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που προσπαθούν με κάθε τρόπο να δυναμιτίσουν την ατμόσφαιρα, να μαζέψουν κόσμο στο γήπεδο και να δημιουργήσουν συνθήκες τρομοκρατίας σε ένα παιχνίδι πολύ σημαντικό και για τις 2 ομάδες. Μόνο ανακοίνωση "πολεμικού σχεδίου" δεν έχουν κάνει οι άνθρωποι του Ηρακλή και τα έκτροπα στον αγώνα του Ιβανοφείου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρα. Αν και την τακτική του επίσημου Ηρακλή και των φιλάθλων του τα τελευταία χρόνια την χαρακτήρισα λίγο παραπάνω ως πιστή αντιγραφή του άλλου συμπολίτη στην συγκεκριμένη περίπτωση οι διοικούντες(ναι υπάρχουν και τέτοιοι στον Ηρακλή) της ΚΑΕ Ηρακλής προχώρησε σε πρωτόγνωρη κίνηση ζητώντας από την αστυνομική διεύθυνση να μην δοθούν προσκλήσεις όπως υποχρεούνται όλες οι ομάδες σε όλα τα αθλήματα στην φιλοξενούμενη ομάδα για τον φόβο των επεισοδίων, κάνοντας μάλιστα και εκτενή αναφορά στους λόγους(σύμφωνα πάντα με τα μυαλά τους) που δεν πρέπει να έρθει η διοίκηση του ΑΡΗ στο Ιβανώφειο έτσι ώστε ο κάθε οπαδός του Ηρακλή που θα βρεθεί στο γήπεδο να έχει και μερικές αφορμές παραπάνω για να παρεκτραπεί. Πραγματικά είναι λυπηρό πως κάποιοι άνθρωποι που από καθαρά συγκυρίες βρίσκονται στο τιμόνι μιας ομάδος με την ιστορία του Ηρακλή και στον βωμό της βαθμοθηρίας και στο οπαδιλίκι που θέλουν να πουλήσουν στους ομοϊδεάτες τους δεν τους νοιάζει τίποτα. Αδιαφορούν εάν θα τραυματιστεί κάποιος αντίπαλος σοβαρά, αδιαφορούν εάν θα παρασύρουν κάποιον αφελή οπαδό τους και καταλήξει πίσω από τα κάγκελα, αδιαφορούν εάν το αποτέλεσμα της όλης αυτής κατάστασης κάνει τεράστιο κακό στον σύλλογο τους. Και πως να μην αδιαφορούν αφού και οι ίδιοι ξέρουν ότι είναι περαστικοί και με το που βουλιάξει το καράβι αυτή θα είναι ήδη μακριά...

Σε όλη αυτήν την μίζερη κατάσταση έρχεται η ομάδα μας με ανανεωμένο προφίλ μετά την προσθήκη του Μπατβιτς αλλά και με τον Τόμας να έχει πεισθεί να μείνει και  να πολεμήσει μέχρι το τέλος να θέλει πάση θυσία την νίκη ώστε να ξεκινήσει το ντεμαράζ νικών στις τελευταίες αγωνιστικές που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω και να "σώσουμε" μια χρονιά που δείχνει χαμένη. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε πολύ το παιχνίδι μιας και ο Ηρακλής είναι με το ένα πόδι στην Α2 και για αυτό υπάρχει ξεκάθαρος λόγος. Ο λόγος φυσικά είναι ότι μιλάμε για μια κακή ομάδα, ένα συνονθύλευμα παικτών χωρίς αρχή και τέλος που ευελπιστεί σε κάποιο μικρό θαύμα για να πάρει την νίκη. Βέβαια αυτό το θαύμα σε μερικά παιχνίδια όπως με τον Κολοσσό και την Καβάλα έγινε αλλά δεν νομίζω ότι είναι αρκετά για να μας φοβίσουν. Άλλωστε όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει η έλευση του Λευτέρη Σούμποτιτς στον πάγκο της ομάδος έχει βελτιώσει αισθητά την εικόνα του ΑΡΗ μας και από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνουμε ολοένα και καλύτεροι.

Δυστυχώς σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι δεν θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση, κάτι που βολεύει απόλυτα τις προθέσεις των αντιπάλων μας αλλά παρόλα αυτά όλοι θα είμαστε κολλημένοι στο ράδιο για να ακούσουμε την εξέλιξη του αγώνα. Εκτός βέβαια εάν για λόγους ασφαλείας η ΚΑΕ Ηρακλής ζητήσει και face control στους εκπροσώπους του τύπου ανάλογα με τις συλλογικές τους προτιμήσεις. Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω σε φίλους και εχθρούς ότι το όλο σκηνικό που προετοιμάζεται τις τελευταίες ημέρες μου φέρνει στο μυαλό μια πρόσφατη δήλωση ενός αθλητή με πολλές φιλοδοξίες και όνειρα που για να τα πετύχει είχε ζητήσει και την βοήθεια των οπαδών της ομάδας του ζητώντας χαρακτηριστικά για το καθοριστικό παιχνίδι που περιμένανε πως και πως να το κάνουν οι οπαδοί τους το γήπεδο μπουρδέλο... Κάτι που τελικά έγινε αλλά όχι όπως ακριβώς θα το φανταζόταν ο ίδιος όταν προέτρεψε τους οπαδούς της ομάδος του για κάτι τέτοιο... Βρε λέτε να δούμε και σε αυτό αντιγραφή?

Άιντε ρε Αρειανάρα στείλε τους πίσω από εκεί που ήρθαν!

Με λύπη σήμερα ανακάλυψη ότι για κάποιους συνΑρειανούς υπάρχει επέτειος του αγώνα με τον Πειραϊκό όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η ομάδα τρυπήθηκε(πιθανώς από τον νυν προπονητή της ομάδος Λευτέρη Σούμποτιτς) και έχασε την  ευκαιρία να μπει στην Ευρωλίγκα  όπου εκείνη την εποχή είχε ιδιαίτερη σημασία και πιθανόν να άλλαζε σημαντικά την μετέπειτα πορεία μας.  Mια ημέρα που αντί να την ξεχάσουμε(ή καλύτερα να την κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας) ξαφνικά την κάνουμε σημαία σε μια προσπάθεια να "περάσει το δικό μας" και να αποδείξουμε την ανωτερότητα μας σε σχέση με τους ομοϊδεάτες μας? με οπαδούς άλλων ομάδων? Δυστυχώς όπως πολλοί από εμάς περιμέναμε ο Super 3 σιγά σιγά αρχίζει να αφήνει την παθητική και 100% σωστή στάση με την εξαγγελία της αποχής από τα μπασκετικά δρώμενα και αρχίζει να περνάει στην αντεπίθεση. Βλέπετε  η αποχή του συνδέσμου όχι μόνο έχει περάσει απαρατήρητη (όπως σχεδόν όλα όσα έχουν να κάνουν  με το μπασκετικό ΑΡΗ) αλλά αντιθέτως η εμφανής βελτιωμένη εικόνα της ομάδος με τον Σούμποτιτς στον πάγκο αρχίζει και τραβάει δειλά δειλά το ενδιαφέρον του κόσμου. Και όλα αυτά την στιγμή που δεν έχουν έρθει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Φανταστείτε λοιπόν εάν ο Σλοβένος είχε και την τύχη μαζί του και κάποια από τα τελευταία παιχνίδι που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες όπως αυτό με τον Παναθηναϊκό ήταν νικηφόρα τότε σίγουρα θα μιλούσαμε για επιστροφή του κόσμου στο Παλέ και αυτό δυστυχώς σε κάποιους πιθανόν να μην άρεσε και θα έδινε το δικαίωμα να τους αμφισβητήσουν.  Το κακό στην όλη ιστορία που δίνει και τροφή για πολλές υποθέσεις και σενάρια στον κάθε καχύποπτο(όπως είμαι εγώ την δεδομένη στιγμή) είναι ότι η "επίθεση" δεν έχει απλά στόχο στον Σούμποτιτς αλλά και τους διοικούντες και πιο συγκεκριμένα αυτούς που τον επέλεξαν γιατί όπως φρόντισαν κάποιοι να το κάνουν γνωστό για να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις ο Γιάννης Δαμιανίδης δεν τον ήθελε αλλά πιέστηκε για να προχωρήσει στην συμφωνία μαζί του... Μάλλον ο Γ.Δαμιανίδης σε αντίθεση με τους υπόλοιπους της διοίκησης (όπως είναι τα μέλη της Σάρισας) ρώτησε εκεί που έπρεπε και όπως πάντα συμφώνησε με την "κοινή γραμμή". Άραγε ο Γ.Δαμιανίδης όταν έφερε τον Γιαννούλη στην ομάδα, έναν αθλητή που πρωταγωνίστησε με τις χειρονομίες του προς τον κόσμο του ΑΡΗ σε εκείνα τα πλέιοφς(και όχι μόνο) όπου χάθηκε το παιχνίδι στα χαρτιά λόγο του ντόπινγκ των Μιούρσεπ και Αγγελίδη ρώτησε κανέναν? Ο Super 3 είχε δώσει τότε την έγκριση του για να τον φάω εγώ και πολλοί συνΑρειανοί στην μάπα? 'Η ακόμη πιο παλιά για αυτούς που τους αρέσουν τα "στημένα" ανάλογα με αυτά με τον Πειραϊκό όταν η ομάδα μας έχασε μέσα στο Παλέ από τον Ιωνικό Ν.Φ(ή αμπελόκηπους) για να σωθεί η ομάδα από την Αθήνα εις βάρος του ΚΑΟΔ ήταν το φταίξιμο μόνο του Κίγκ που είχε πληρώσει το μάρμαρο  ή μήπως και ο Μίνιτς που τον είχε όλο τον αγώνα μέσα παρά τα εμφανέστατα στημένα λάθη του ήταν άμοιρος ευθυνών? Παρόλα αυτά ο Μίνιτς την έβγαλε καθαρή με τις ευλογίες του Γ.Δαμιανίδη που προφανώς ούτε τότε "ρώτησε" τι να κάνει...Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την συμπεριφορά. Και δεν μπορώ να δεχθώ ότι κάποιοι άνθρωποι μετά από τόσα χρόνια, μετά από τόσα που έχουμε περάσει, μετά από την απαξίωση που βιώνει καθημερινά τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αντί να δουν τα θετικά βήματα σε διοικητικό επίπεδο αλλά και αγωνιστικό(σε σχέση με τα χάλια που είχαμε επι Ντρούκερ) προσπαθούν να διώξουν έναν προπονητή που την δεδομένη στιγμή φαίνεται να κάνει καλό και μια ομάδα παραγόντων που μοιάζει με όαση μέσα στην έρημο του Ελληνικού μπάσκετ. Προφανώς για κάποιους, προπονητές σαν τον Ματσόν και τον Ντρούκερ που πάλευαν να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ να ξεχάσει τα μεγαλεία των προηγούμενων χρόνων ήταν αρεστοί. Το πιο επικίνδυνο από όλα είναι ότι δείχνουν για λόγους που αυτοί μόνο γνωρίζουν να προτιμάνε και τους έμπιστους διαχειριστές από τους Αρειανούς επενδυτές... Σε αυτήν την περίπτωση ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι πιθανόν μια ομάδα Αρειανών παραγόντων/επενδυτών όπως είναι η Σαρισα όπου χάρη κυρίως σε δικούς τους οικονομικούς πόρους προχωράει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ένα κακό προηγούμενο και τότε να αρχίζει ο κόσμος να ξυπνάει και να απαιτεί μέσο της Λέσχης αυτοί που θέλουν να αναλάβουν την διοίκηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ να μην μένουν αποκλειστικά στα διαχειριστικά τους καθήκοντα αλλά να πρέπει να βάλουν και κάνα φράγκο ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το μπάτζετ της ομάδος... Τι λέτε? Δεν θα ήταν καλή ιδέα και ποιό εύκολο στο ποδόσφαιρο να αναλάβει μια ομάδα παραγόντων ανάλογη της Σαρισα που
εκτός από διοίκηση θα προσφέρει και οικονομικά? Παρά πάντως τα πολλά ερωτηματικά και τους φόβους που γεννάει αυτή η στάση του δυναμικότερου συνδέσμου του ΑΡΗ μας ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική, ο Super 3 να μην ξεπεράσει τα όρια της αποχής(αφού δεν υπάρχει διάθεση να την ακυρώσει) και να αφήσει αυτούς που είναι στην διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ να κάνουν αυτό που σχεδιάζουν απερίσπαστοι. Ή τουλάχιστον να δείξουν την ίδια κριτική διάθεση που δείχνανε και τα προηγούμενα χρόνια όταν χειροκροτούσαν την ομάδα μέσα στο κατάμεστο Παλέ την ώρα που έχανε με 30 πόντους από τον Παναθηναϊκό...

Και επειδή μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι η μνήμη μου έχει ασθενήσει ή δεν έχω ζήσει κάποια πράγματα και καταστάσεις από κοντά ώστε να νιώσω την ντροπή που θα έπρεπε εξαιτίας της επιστροφής του Λ.Σούμποτιτς τον παραπέμπω στο ποστ που είχα γράψει όταν επέστρεψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς στον ΑΡΗΣ μας.

Πρώτα χάθηκε η υπερηφάνεια του Αρειανού… μετά επέστρεψε ο Σούμποτιτς

Ενώ οι ημέρες που έχει διορία ο ΑΡΗΣ μέχρι να προχωρήσει και στην τελευταία αλλαγή ξένου που έχει απομείνει ο Τόμας παρά την ανοδική του απόδοση συνεχίζει να επιμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει. Σύμφωνα μάλιστα με τα όσα ανέφερε σε διοίκηση και προπονητή μέσα στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να δώσει την οριστική του απάντηση στην ομάδα από το Ισραήλ που τον έχει προσεγγίσει. Φυσικά ο Τόμας όπως κάθε επαγγελματίας αθλητής που υπογράφει συμβόλαιο και είναι πληρωμένος κανονικά δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει και να αλλάζει τους συλλόγους σαν τα πουκάμισα ανάλογα με τις διαθέσεις του. Βέβαια για πολλούς αθλητές αυτό δεν ισχύει και συνήθως περνάει αυτό που θέλει ο αθλητής γιατί πάνω από όλα μετράει  η διάθεση του παίκτη να προσφέρει. Εδώ όμως υπάρχει μια τεράστια διαφορά μιας και ο Τόμας λόγο ηλικίας δεν τον "παίρνει" να μπει σε μια διαδικασία διαμάχης με μια οργανωμένη ΚΑΕ που τον έχει οικονομικά τακτοποιημένο γιατί το πιο πιθανό είναι να πάρει την απόφαση να σταματήσει το μπάσκετ παρά να λυθεί το  θέμα στις δικαστικές αίθουσες για αυτό μάλιστα και ο ίδιος δεν πιέζει καταστάσεις με την συμπεριφορά του μέσα στο γήπεδο και προσπαθεί μέσα από την επικοινωνία που έχει με την διοίκηση και τον προπονητή να πετύχει αυτό που θέλει. Αντιθέτως στις τελευταίες αγωνιστικές ο Τόμας δείχνει μεταμορφωμένος προς το καλύτερο και ιδίως η προσπάθεια που καταβάλει στην άμυνα δείχνει ότι πρόκειται για εξαιρετικό επαγγελματία σε αντίθεση με τον Τάκερ που προκειμένου να περάσει το δικό του προτίμησε να παίξει με τα νεύρα μας. Από την άλλη ο Λευτέρης Σούμποτιτς φαίνεται να εκτιμάει ιδιαίτερα τον Τόμας και σε καμία περίπτωση δεν θέλει να τον χάσει. Εάν ήμασταν στην αρχή της χρονιάς σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί ένα καλός Αμερικανός σέντερ για να τον αντικαταστήσει αλλά την δεδομένη χρονική στιγμή όπου σχεδόν  όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου βαδίζουν προς την κορύφωση τους είναι λιγάκι δύσκολο να βρεις αυτό που θέλεις. Αν και στην αρχή ο Τόμας με είχε απογοητεύσει στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να ανεβαίνει διαρκώς και το καλύτερο θα είναι να παραμείνει στο ρόστερ της ομάδος ώστε η ομάδα να βρει επιτέλους τον ρυθμό της ανεπηρέαστη από αλλαγές στους παίκτες. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Μπράουν όπου τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του από παιχνίδι σε παιχνίδι έχει αρχίσει και κουράζει. Παρόλα αυτά δύσκολα ο Σούμποτιτς να αποφασίσει να τον αντικαταστήσει και το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να τον στρώσει... Σε αναμονή λοιπόν για να δούμε τελικά αν θα καταφέρουμε φέτος να δούμε έναν ΑΡΗ με ξεκάθαρο αγωνιστικό πρόσωπο και παίκτες που γνωρίζουν τον ρόλο τους μέσα στην ομάδα ή αυτή η χρονιά θα τελειώσει ακριβώς όπως άρχισε με αλλεπάλληλες αλλαγές στο ρόστερ και με παίκτες που αναζητούν διαρκώς τον καλό τους εαυτό χωρίς επιτυχία...

Το κακό αγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα μας στο δεύτερο και τρίτο δεκάλεπτο του παιχνιδιού πλήρωσε η ομάδα που αν και "φλέρταρε" έντονα με την νίκη τελικά δεν κατάφερε να κάνει την ολική ανατροπή. Παρόλα αυτά το γεγονός ότι σε αντίθεση με παρόμοια παιχνίδια όπου όταν ξαφνικά κολλούσε η ομάδα και έμενε πίσω στο σκορ με μεγάλη διαφορά πετούσε λευκή πετσέτα σήμερα ευτυχώς δεν το είδαμε. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ για 1-2 καθοριστικά άστοχα σουτ παραλίγο θα ολοκλήρωνε μια ιστορική ανατροπή μιας και είχε βρεθεί να χάνει ακόμη και με 19 πόντους διαφορά. Και όμως ο ΑΡΗΣ βρήκε την δύναμη να αντιδράσει κυρίως χάρη στο παθιασμένο παιχνίδι του Χαραλαμπίδη όπου με μια εντυπωσιακή εμφάνιση παρέσυρε τους συμπαίκτες του και λίγο έλειψε να παίρναμε μια χρυσή νίκη και να δίναμε ένα καλό μάθημα στον υπερόπτη πρωταθλητή.  Κοντά σε απόδοση ο Μπάβτιτς που πρόλαβε σε μόλις 16' να κάνει και με το παραπάνω αισθητή την παρουσία του και να δείξει ότι είναι ικανός να βοηθήσει τον ΑΡΗ να πετύχει τον στόχο του. Εξαιρετικός και ο Τόμας που δυστυχώς ενώ έχει βρει τον καλό του εαυτό στα τελευταία παιχνίδια εμμένει στην απόφαση του να αποχωρήσει για οικογενειακούς λόγους όπως είπε ο Σούμποτιτς στην συνέντευξη τύπου. Σχετικά καλός ήταν και ο Γουίντερς που όμως μας στεναχώρησε με το άστοχο 3ποντο στο 69-71 λίγο πριν το φινάλε όπου εάν είχε σκοράρει πιθανόν να είχε αλλάξει και την ροή του παιχνιδιού. Αρνητικός πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι ο Μπόμπι Μπράουν που έδειχνε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο και δημιούργησε τεράστια ερωτηματικά με την αγωνιστική του συμπεριφορά. Τραγικά άστοχος με μόλις 2 στα 11 σουτ, κακές επιλογές στην επίθεση, καμία διάθεση να "τρέξει" και να προβληματίσει την αντίπαλη άμυνα και το μόνο που έκανε ήταν να σουτάρει αψυχολόγητα  3ποντα. Μάλιστα και αυτός λίγο πριν το καθοριστικό 3ποντο του Γουίντερς που δεν βρήκε τον στόχο του αστόχησε σε ένα ελεύθερο σουτ και ενώ το σκορ ήταν στο 67-70.  Σε κακή βραδιά και ο Χρήστος Ταπούτος που έμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό και ίσως ο Σούμποτιτς να έπρεπε να είχε δώσει λίγο παραπάνω χρόνο στον Τσαϊρέλη που στο τελευταίο παιχνίδι ήταν εξαιρετικός. Κάτι ανάλογο πιστεύω ότι θα έπρεπε να κάνει και με τον Κουμπούρα μιας και ο Μπράουν από την αρχή ήταν σε άλλο γήπεδο και ο Σλούκας αρκετές φορές "πνιγόταν" από μόνος του. Πήρε την ευκαιρία του ο Χρυσικόπουλος μιας και ξεκίνησε βασικός χωρίς όμως σε κανένα σημείο του αγώνα να μπορέσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Από την άλλη αν και με στεναχωρεί που το αναφέρω αλλά μάλλον η απουσία του Χατζηβρέττα ήταν κάτι το θετικό... Η διαιτησία για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν τραγική μιας και σφύριζε ότι ήθελε παρόλα αυτά θα πρέπει να τονίσω ότι σε αντίθεση με την πλειοψηφία των αγώνων απέναντι στον παναθηναϊκό δεν ήταν καταδικαστική. Κάτι που όπως ήταν λογικό εξόργισε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τους παίκτες μιας και είναι αδιανόητο να φτάνει το παιχνίδι σε κρίσιμη καμπή και οι διαιτητές αντί να "καθαρίζουν" τον αντίπαλο να του δίνουν και το δικαίωμα να σουτάρει βολές. Ελπίζω στην Μεσογειακή Λίγκα(εαν γίνει πραγματικότητα) να μην βλέπουμε τέτοιες αστειότητες όπως σήμερα με την λήξη του αγώνα όπου ο κατακόκκινος Ομπράντοβιτς κυνηγούσε τον διαιτητή για να του κάνει συστάσεις ώστε να προσέχει περισσότερο την ομάδα των Γιαννακοπουλέων... Φυσικά αυτά στην Βαρκελώνη δεν περνάνε και όπως αναμένεται αυτές τις συμπεριφορές θα τις βρούνε μπροστά τους... Μισοάδειο και πάλι το Παλέ αλλά με τον κόσμο να αποχωρεί με μια μικρή δόση ικανοποίησης μιας και είδε έναν ΑΡΗ μαχητή που κοίταξε στα μάτια τον αντίπαλο και παρά τα προβλήματα που υπήρχαν τον τελευταίο καιρό με τις αλλαγές των ξένων και τον τραυματισμό του Ταπούτου μπόρεσε να διεκδικήσει μέχρι το φινάλε την νίκη. Αυτό που έχει σημασία είναι η σημερινή εμφάνιση στο πρώτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο να έχει και συνέχεια. Να τελειώσουν επιτέλους οι αλλαγές στο ρόστερ και να βρει η ομάδα μας την αγωνιστική ταυτότητα που ψάχνει από την αρχή της χρονιάς. Όσο για τον κόσμο αργά ή γρήγορα θα ξαναπιστέψει στην μαγεία του Αυτοκράτορα, θα επιστρέψει και όλοι μαζί θα χαράξουμε από την αρχή τον δρόμο μας προς την κορυφή!

Όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει κατά το παρελθόν αυτά τα παιχνίδια απέναντι σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό προπονητές όπως ο Ματζόν και ο Ντρούκερ μας ανάγκασαν να τα αντιμετωπίζουμε σαν ήττα εντός προγράμματος σε τέτοιο βαθμό που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι δεν αξίζει καν να "κουραστούμε" στην προσπάθεια για να κατακτήσουμε την νίκη κάτι που συνήθως φαινόταν και μέσα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξει και δεν αναφέρομαι στο τελικό αποτέλεσμα κόντρα σε αυτές τις ομάδες αλλά για τον τρόπο που "κατεβαίνουμε"  σε αυτά τα παιχνίδια. Καιρός λοιπόν να ξυπνήσουν μέσα μας μνήμες του παρελθόντος όπου ακόμη και ο αποδυναμωμένος, αποδεκατισμένος ΑΡΗΣ κοιτούσε στα μάτια τον αντίπαλο ανεξάρτητα από το μπάτζετ των ομάδων  και τις ειδικές συνθήκες του αγώνα. Καιρός λοιπόν να αρχίσει και πάλι να "γυαλίζει" το μάτι μας και κάθε παίκτης που πατάει στο παρκέ με την φανέλα του ΑΡΗ να είναι αποφασισμένος να ματώσει για να κερδίσει και όχι να κρύβεται πίσω από την δυναμική του αντιπάλου που είναι και το πιο εύκολο. ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής κάτι που το γνωρίζει από πρώτο χέρι ο Λευτέρης Σούμποτιτς μιας και είχε καταλυτικό ρόλο σε πολλές άνισες μάχες με πραγματικά μεγαθήρια όπου ο ΑΡΗΣ βγήκε νικητής. Και δεν μιλάμε για μια ή δύο φορές αλλά για όμορφη συνήθεια που είχε συναρπάσει ολόκληρη την φίλαθλη Ελλάδα. Δεν με νοιάζει εάν ο 12ος παίκτης του Παναθηναϊκού έχει μεγαλύτερο συμβόλαιο από ολόκληρο το μπάτζετ του φετινού ΑΡΗ. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να δω επιτέλους σε ένα παιχνίδι κόντρα στον Παναθηναϊκό παίκτες-καμικάζι.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες το ίδιο θα έλεγα και για τον κόσμο του ΑΡΗ και την υποχρέωση που έχει να γεμίσει την Παρασκευή το βράδυ το Παλέ(20.00) και να στηρίξει με όλες τις δυνάμεις του αυτήν την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγο καιρό με τον Σούμποτιτς στον πάγκο και συνεχίζεται ακόμη με σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ της ομάδος. Δυστυχώς όμως η πλειοψηφία του κόσμου έχει αμέτρητες δικαιολογίες για να μην το βλέπει τόσο "ζεστά" το θέμα και να μην αντέχει να βλέπει την ναυαρχίδα του συλλόγου σε τέτοια κατάσταση. Φυσικά όμως όλοι εμείς που οι πίκρες και οι απογοητεύσεις δεν υπερκαλύπτουν την αγάπη μας και το πάθος μας για να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα θα είμαστε εκεί να αφήσουμε τα λαρύγγια μας στις κερκίδες του πιο θρυλικού γηπέδου της Ευρώπης που περιμένει πως και πως να ξαναφορέσει τα γιορτινά του και να θυμηθεί ένδοξες ημέρες.

Σίγουρα για τον Παναθηναϊκό θα είναι μια πρόβα τζενεράλε ενόψει Μπαρτσελόνα αλλά αυτό δεν πρέπει να μας νοιάζει καθόλου. Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον Παναθηναϊκό στην προσπάθεια που κάνει για να προκριθεί στο Final 4 είναι να τον προβληματίσουμε με την απόδοση μας και να τον αναγκάσουμε από τώρα να συμβιβαστεί με το μειονέκτημα της έδρας ενόψει πλέιοφς. Στην προσπάθεια μας αυτή μετά την αποχώρηση του Μπορόβνιακ η ομάδα μας θα έχει στην διάθεση της(εκτός απροόπτου) τον Βόσνιο πάουερ φόργουορντ/σέντερ  Μπάβτσιτς. Αν και τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει δείχνουν έναν εξαιρετικό παίκτη αρκετά γρήγορο για το ύψος του(2.10), με καλό σουτ που μπορεί με μεγάλη ευκολία να καλύψει τις 2 θέσεις κάτω από το καλάθι το γεγονός ότι έχει "κολλήσει" σε κάποια μικρά πρωταθλήματα μάλλον θα πρέπει να μας κάνει να κρατάμε "μικρό καλάθι". Παρόλα αυτά το σημαντικό είναι να έχει το ψυχικό σθένος να παλέψει με όλες τις δυνάμεις του απερίσπαστος χωρίς τάσεις φυγής σαν τον προκάτοχο του. Ο Ταπούτος ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού του και θα συμμετέχει κανονικά όπως και  ο Τόμας που πολύ πιθανό να αποτελέσει παρελθόν στην συνεχεία μιας και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Σίγουρα το ότι κερδίσαμε τον Παναθηναϊκό στην ρεβάνς του κυπέλλου δεν λέει και πολλά αλλά αυτήν την φορά μια νίκη θα μας δώσει την ώθηση να καλύψουμε το χαμένο έδαφος στην βαθμολογία. Για αυτό όλοι Παλέ να αρχίζουμε να ξαναζεσταινόμαστε και πάλι!