Το ταμείο στο τέλος είναι εδώ και χρόνια το μότο της ΚΑΕ σχετικά με την αγωνιστική πορεία της ομάδας μπας και στο τέλος το τρίποντο μπει, γίνει το μπρέικ και ο ΑΡΗΣ στο τέλος σκαρφαλώσει ένα σκαλί πιο κοντά προς την αξιοπρέπεια του. Αυτή τη φορά το ταμείο ήταν πιο άδειο από ποτέ(πιθανόν και μείον) με την ανάγκη για αλλαγή πλεύσης να είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Άλλωστε πόσο ακόμη μπορεί να αντέξει ο Αρειανός να βαδίζει υπομονετικά προς το άγνωστο με προορισμό την ελπίδα όταν όλη αυτή η πορεία γίνεται με τον πλέον μαρτυρικό τρόπο όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα φέτος; Στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου υπήρχε η διάθεση να δοθεί το στίγμα και να οροθετηθεί μια νέα αρχή, χωρίς ωστόσο να το πετύχει.

ΤΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ, ΤΟ ΠΑΛΕ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Περί οικονομικών θα ήταν εντελώς αφελές το να μπούμε στη διαδικασία να κρίνουμε τις κινήσεις της διοίκησης Πρωτοδικείου. Φυσικά και μας ξενίζει η μη αναφορά στα έσοδα, η συμπερίληψη στα χρέη που μειώθηκαν εξοφλήσεις παικτών της συγκεκριμένης διοίκησης και διάφορα άλλα, ελάχιστη όμως σημασία έχουν αυτά μπροστά στη μεγάλη εικόνα. Αυτή την εικόνα ενός νοικοκυρεμένου οικονομικά σωματείου που ξέρει πόσα χρωστάει και παραμένει με συνέπεια σε ένα πλάνο εξυγίανσης από τα βαρίδια του παρελθόντος παράλληλα με την αύξηση των εσόδων.  Και αν σε αυτό συμπεριλάβουμε το brand name του ΑΡΗ και την αγάπη που τρέφει ο κόσμος για αυτή την ομάδα, τότε αυτομάτως έχουμε και την προοπτική έλευσης κάποιου επενδυτή μπροστά μας. Απολύτως λογικό και ίσως το πιο αισιόδοξο και σημαντικό που ακούσαμε στη συνέντευξη τύπου.  Όπως λογικά ήταν όλα αυτά που ειπώθηκαν γύρω από Παλέ, την ανάπλαση της έκθεσης και το συμφέρον του ΑΡΗ. Ειπώθηκαν ξεκάθαρα κάποια πράγματα που έπρεπε να ακουσθούν μιας και η καρδιά όλων μας χτυπάει σε αυτό το γήπεδο. Πλέον γνωρίζουμε και μπορούμε να δούμε το τι συμφέρει τον ΑΡΗ σχετικά με το γήπεδο από μια διαφορετική ματιά, λιγότερο ρομαντική σε σχέση με το παρελθόν.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Στα αγωνιστικά τώρα, από που να το πρωτοπιάσεις αυτό που ζήσαμε. Παίκτες με μηδαμινή ευρωπαϊκή εμπειρία(χάρη στο τρομερό software?), άλλοι ανέτοιμοι τραυματίες, άλλοι δανεικοί με τα μυαλά πάνω από το κεφάλι, μεταγραφές από σπόντα και ένας αγωνιστικός σχεδιασμός που έμπαζε από παντού. Όποιος πρότασσε πρώτα την μπασκετική λογική και μετά το ο κόουτς ξέρει το έβλεπε από την αρχή. Σε όλες τις επιλογές υπήρχε ο αστερίσκος ότι μέσα σε χρόνο ρεκόρ ο Καστρίτης θα κατάφερνε το ψάρι να το κάνει κρέας. Και όταν το ανέφικτο θαύμα άρχισε να ξεθωριάζει ήρθε η ολική κατάρρευση με το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλος χωρίς καμία απολύτως λογική. Προφανώς και ο κόουτς το είχε χάσει, πιθανόν να είχε υπερεκτιμήσει και τις δυνατότητες του με αποτέλεσμα ακόμη και η απόφαση της ΚΑΕ να ματώσει για να διορθώσει τις αστοχίες να πέσει στο κενό. Ο ερχομός του Βετούλα ήταν καταλυτικός ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα. Και πιθανόν να είχε δίκιο ο Βετούλας που εξέφρασε το παράπονο ότι δεν είχε το δικαίωμα έστω μιας ακόμη αλλαγής παίκτη. Τα κλειδιά στο χέρι του προπονητή τελικά γύρισε μπούμερανγκ και ο ΑΡΗΣ κατέγραψε πιθανόν την πιο καταστροφική του χρονιά μετρώντας με την καρδιά του οπαδού ενώ δεν θα πρέπει να προσπεράσουμε ότι στοίχισε και οικονομικά.

ΤΑ ΔΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΕ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΥΝ ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Λάθη επί λαθών από την αρχή μέχρι το τέλος, με τον αγώνα για την δικαίωση των προσωπικών επιλογών(προπονητών, παικτών, βοηθών, κ.α.) να έχει φέρει σε δεύτερη μοίρα το καλό του ΑΡΗ. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν τα εξόφθαλμα  λάθη του προπονητή δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος να τα κρίνει και να τα φιλτράρει. Με ποιο «τεχνικό υπόβαθρο» και με ποια ιδιότητα όπως είναι δομημένη η ΚΑΕ θα μπορούσε κάποιος εκ των έσω να επισημάνει τα λάθη στον προπονητή. Ποιος;  Μόνο ο πρόεδρος λειτουργώντας ως παρεμβατικός «εγώ πληρώνω, έτσι θέλω» θα μπορούσε. Έτσι συμβαίνει όταν ολόκληρος ΑΡΗΣ όλες τις αγωνιστικές του προσδοκίες τις ποντάρει σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της πορείας του και δεν έχει δώσει τα διαπιστευτήρια ότι μπορεί να τα καταφέρει.  Προφανώς και η επιτυχία όλων περνάει μέσα από την αγωνιστική επιτυχία της ομάδας αλλά από ότι φάνηκε μεγαλύτερη σημασία έχει το πως και το ποιος θα υπογράψει αυτή την επιτυχία.  Δυστυχώς όμως σε ότι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι οι ιθύνοντες της ΚΑΕ δεν έδειξαν να αφουγκράζονται την ατμόσφαιρα, τα έριξαν στην τύχη, τα έριξαν στα κλειδιά που παρέδωσαν στον προπονητή και όσο αφορά την αλλαγή… μάλλον αυτή αφορά καθαρά την τύχη μας. Γιατί φέτος ήμασταν άτυχοι και εκεί με τα σημερινά δεδομένα τελειώνει κάθε κουβέντα περί αλλαγής φιλοσοφίας και νοοτροπίας σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό.

ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΧΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

Η τελική κατάταξη της 9^ης, 9^ης, 13^ης, 9^ης, 8^ης, 6^ης, περσινής 4^ης και φετινής 9^ης θέσης που κατακτήσαμε τις 8  αγωνιστικές περιόδους αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό τι ακριβώς κοστίζει η οικονομική εξυγίανση και το νοικοκυριό στον ΑΡΗ. Αυτό που δεν αποτυπώνει είναι ότι όλες αυτές τις χρονιές ο ΑΡΗΣ αποτελούταν από ανθρώπους εντός και εκτός παρκέ που τα έκαναν όλα σχεδόν τέλεια! Μάλιστα κάποιοι από αυτούς εκ των κορυφαίων της Ευρώπης όπως ήταν κάποτε το σλόγκαν. Ένα άριστο κλίμα στα αποδυτήρια, μια οικογένεια στα γραφεία και μπόλικοι καταπληκτικοί άνθρωποι. Το ότι μπορεί ένα αθλητικό σωματείο να αποτύχει δεν σημαίνει ότι αυτοί που ενσαρκώνουν την προσπάθεια είναι άχρηστοι και θα πρέπει να εκδιωχθούν κακήν κακώς, σε καμία περίπτωση. Θα πρέπει όμως το έργο τους να αξιολογηθεί και όταν μιλάμε για αθλητισμό και επαγγελματικά σωματεία, τα κριτήρια είναι αγωνιστικά. Εδώ όμως και πολλά χρόνια στον ΑΡΗ έχουν επιλέξει να μην μιλάνε για το αγωνιστικό και όποιος τολμάει να μιλάει για νίκες, ήττες, βαθμολογίες και στόχους χαρακτηρίζεται ως κακοπροαίρετος και πολέμιος της όποιας προσπάθειας. Αν δεν χαίρεσαι που τόσοι άνθρωποι μέσα από τον ΑΡΗ στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας του έφτιαξαν την καριέρα τους και δεν μπορείς να δεις ότι όλα γίνονται σωστά τότε μάλλον είσαι μ@κ@κ@ς! Όπως μας αποκάλεσε και ο πρώην κόουτς με όλους τους εμπλεκόμενους να σπεύδουν να τον στηρίξουν μην τυχόν και αδικηθεί. Αν δεν βλέπεις την πρόοδο με την αγωνιστική πορεία της ομάδας, το καλό όνομα στην αγορά και τις πόρτες που μας έχει ανοίξει, την εμπιστοσύνη στο ελληνικό στοιχείο και το πλάνο, εσύ φταις! Αυτά τα «επικοινωνιακά» είναι που δυσκολεύομαι πιο πολύ να επεξεργαστώ όλα αυτά τα χρόνια της διοίκησης Πρωτοδικείου και με κάνουν να αναρωτιέμαι σε ποιο σημείο ακριβώς χάνεται η σύνδεση μεταξύ μιας διοίκησης Αρειανών  και του κόσμου της ομάδας.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΠΙΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Πράματα και θάματα είδαμε φέτος από το σύνολο που συνέθεσε ο Γιάννης Καστρίτης την αγωνιστική σεζόν που πριν λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε με τον ΑΡΗ στην 9^η θέση και την αποχώρηση του Τολιόπουλου να είναι το κερασάκι της άνοστης τούρτας. Η συνέντευξη τύπου πέρα από το φως που έριξε σε ότι έχει να κάνει με τα χρέη και το Παλέ δεν άφησε περιθώρια για αλλαγή νοοτροπίας γύρω από το αγωνιστικό. Αν είμαστε τυχεροί, του χρόνου θα είμαστε καλύτερα. Αν όχι, δεν έγινε και κάτι αυτά συμβαίνουν… Όπως συμβαίνει και εκεί που δεν υπάρχει κανείς για τον ΑΡΗ τελικά να εμφανισθεί. Να εμφανισθεί παρέα με την ελπίδα για κάτι το διαφορετικό.

ΥΓ. Απλά τα πράγματα για το που ακριβώς έχει κολλήσει η ομάδα. Εκεί που η ΚΑΕ είναι στελεχωμένη με άτομα που διαθέτουν εμπειρία και τεχνογνωσία τα πηγαίνει καλά, εκεί που είναι άδεια από «μυαλά» ο καθένας κάνει του κεφαλιού του. Τώρα το πως γίνεται να συμβαίνει αυτό, να βλέπεις(και να διαφημίζεις) τα θετικά αποτελέσματα του και σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό συνειδητά να υποστελεχώνεις το τμήμα είναι άλλη συζήτηση.

ΥΓ2. Τα  «δεν υπάρχει κανείς άλλος» και «είμαστε μόνοι μας» πολλές φορές κρύβουν και άλλες ερμηνείες. Το βέβαιο είναι ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ δεν περισσεύει κανείς. Σίγουρα είναι πιο εύκολο να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που «ακούν» και «συμφωνούν» αλλά εδώ προέχει το καλό του ΑΡΗ και όχι η προσωπική βόλεψη του καθενός.

25 Μαρτίου 2025 και ο ΑΡΗΣ μας γιορτάζει τα 111α γενέθλιά του! Περισσότερο από έναν αιώνα ιστορίας, γεμάτη πάθος, αγώνες, αφοσίωση και αγάπη! Όχι απλώς ένα αθλητικό σωματείο που κυνηγά κάποιους τίτλους αλλά μια οικογένεια, μια ιδέα που ενώνει γενιές και γενιές φιλάθλων με τις αξίες που που πρεσβεύει να παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο …ακόμη και αν όλα γύρω μας αλλάζουν.

Ένας σύλλογος που διδάσκει τι σημαίνει μαχητικότητα, τι σημαίνει αφοσίωση, τι σημαίνει να κρατάς το κεφάλι ψηλά και να μην τα παρατάς ποτέ ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Ένα κοκτέιλ συναισθημάτων, με χαρές, λύπες, αναμνήσεις και όνειρα, αλλά πάνω απ’ όλα με υπερηφάνια για τον ΑΡΗ, τον κόσμο του και όλα όσα εκπροσωπεί αυτή η ομάδα.

Ο ΑΡΗΣ δεν είναι απλώς μια ομάδα,  είναι πηγή έμπνευσης και δύναμης, είναι τρόπος και στάση ζωής!

Δύσκολα να στο εξηγήσω αν δεν είσαι ένας από εμάς.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

Καζάνι που βράζει έχει γίνει ολόκληρος ο οργανισμός ΑΡΗΣ με την απρόκλητη επίθεση που δέχθηκαν οι φίλοι της ομάδας μας στο Περιστέρι να είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Πλέον οι μάσκες έχουν πέσει και η στοχοποίηση του συλλόγου και του κόσμου του με ένα συντονισμένο σχέδιο που περιλαμβάνει μέχρι και την αναίτια αστυνομική τυφλή βία να μην μπορεί να κρυφθεί. Η οργή είναι μεγάλη αλλά ακριβώς σε αυτό το χρονικό σημείο απαιτείται ψυχραιμία από όλους μας και μια οργανωμένη αντίδραση σε όλα τα επίπεδα.

ΑΗΔΙΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΘΕΙ

Τόσο καιρό όντας «ρομαντικοί» από την φύση μας ως Αρειανοί οπαδοί είχαμε επικεντρωθεί στις διαιτητικές σφαγές, στο κυνήγι της ΕΠΟ, στις πολιτικές παρεμβάσεις με στόχο τον Καρυπίδη και στις «συμμαχίες» που είχαν σκοπό να πλήξουν την ομάδα μας μιας και η επάνοδο του ΑΡΗ στην σουπερλίγκα με τον τρόπο που έχει γίνει χάλασε την μοιρασιά των big-πορδ. Πλέον όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και βλέπουμε ότι στον βωμό των συμφερόντων τους ζητάνε αίμα ή καλύτερα και άλλο αίμα… Και όσο και αν θέλουμε να περιορίζουμε όλες αυτές τις εγκληματικές ενέργειες σε κάποιους εγκληματίες υπό τον μανδύα του οπαδού ή ανεγκέφαλους αστυνομικούς που έχουν «ξεφύγει» από την ψυχολογική αξιολόγηση η ευθύνη ανήκει 100% στην οργανωμένη Πολιτεία που τα ανέχεται όλα αυτά και σε πολλές περιπτώσεις όπως έγινε στο Περιστέρι συμμετέχει και η ίδια.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει αντίδραση σε όλο αυτό. Από τις ανακοινώσεις που ήδη έγιναν μέχρι όλες τις απαραίτητες νομικές ενέργειες ο επίσημος ΑΡΗΣ είναι υποχρεωμένος να αντισταθεί σε αυτή την αηδία που έχουν βαφτίσει ελληνικό ποδόσφαιρο και επαγγελματικό αθλητισμό. Σίγουρα η ασυδοσία των αρχών που εκφράστηκε με την τυφλή βία των ΜΑΤ είναι κάτι που ξεπερνάει τις ομάδες και το ποδόσφαιρο αλλά όταν τα γήπεδα γίνονται το πεδίο δράσης και οι φίλαθλοι που απλά αγαπούν μια ομάδα ο στόχος δεν γίνεται να μην τα συνδέσεις. Ήδη η ΠΑΕ και ο ΑΣ έχουν δείξει ενδιαφέρον και τη διάθεση να στηρίξουν και να υπερασπιστούν όσους δέχθηκαν την επίθεση των ΜΑΤ. Δεν θα πρέπει όμως να μείνει μόνο εκεί ο επίσημος ΑΡΗΣ. Οφείλει για όλους όσους βρέθηκαν στο νοσοκομείο το βράδυ του Σαββάτου (ή απλά ένιωσαν τρομοκρατημένοι) αλλά και όλους τους υπόλοιπους να δείξουν ότι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του δεν είναι το «μόνιμο θύμα» δυσάρεστων καταστάσεων που απλά αποδέχεται ότι του «τυχαίνει». Η πρόκληση υπήρξε για πολλοστή φορά ώρα να δούμε και την επίσημη αντίδραση. Γιατί αν δεν υπάρξει επίσημη αντίδραση τότε οι επιλογές που απομένουν στον κόσμο είναι ελάχιστες και θα έχουν οδυνηρές επιπτώσεις.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Στον απόηχο της νέας εγκληματικής επίθεσης εις βάρος του κόσμου του ΑΡΗ, αυτή τη φορά από αυτούς που υποτίθεται ότι μας προστατεύουν και διαφυλάσσουν την τάξη υπάρχει και ένας ποδοσφαιρικός αγώνας και μια ομάδα που δίνει τον δικό της αγώνα υπό αντίξοες συνθήκες.  Τα συστήματα, οι επιλογές προσώπων και λοιπά τεχνικά θέματα δεν μας απασχολούν. Όπως και η παρουσία του Σιδηρόπουλου και του Φωτιά δεν πρέπει να μας απασχολεί. Μπείτε μέσα κάντε το καθήκον σας γιατί η κατάσταση έχει ήδη ξεφύγει…

ΥΓ. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν όσοι δεν είναι φίλαθλοι-οπαδοί κάποιας ομάδας, δεν πηγαίνουν στα γήπεδα είναι ότι και ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας και της «νόμιμης αναρχίας» όσων έχουν οποιαδήποτε εξουσία σε αυτή τη χώρα. Αντί να μας κουνάτε το δάχτυλο απλά ανοίξτε τα μάτια σας.

ΑΡΗΣ 108 ετών! Ημέρα υπερηφάνειας, ημέρα νοσταλγίας για τις ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, ημέρα προβληματισμού για το σήμερα και το αύριο της αθλητικοκοινωνικοπολιτισμικής ιδέας που ακούει στο όνομα ΑΡΗΣ!

Αυτή τη φορά δεν θα απαριθμήσουμε τους τίτλους, ούτε θα υπενθυμίσουμε πόσες φορές ο ΑΡΗΣ ήταν ο πρώτος των πρώτων εντός και εκτός γηπέδου. Θα επικεντρωθούμε στην πηγή της δύναμης του που δεν είναι άλλη από τον υπέροχο κόσμο του!

Μια παθιασμένη ερωτική σχέση, μια αγάπη άνευ όρων, ένα δέσιμο πέρα από κάθε λογική που λίγοι εκτός ΑΡΗ μπορούν να καταλάβουν. Μια αυτοτροφοδοτούμενη πηγή ενέργειας που δεν στερεύει ποτέ. Και αυτό περί αστείρευτης ενέργειας έχει αποδειχθεί περίτρανα την τελευταία δεκαετία. Αυτά που έχει περάσει ο κόσμος του ΑΡΗ λίγοι οπαδοί άλλων ομάδων τα έχουν βιώσει. Εξορία στο ποδόσφαιρο, πέτρινα χρόνια στο μπάσκετ και ένα σάπιο σύστημα να σε κυνηγάει ακόμη μέσα στην ίδια σου την πόλη. Και όμως από αυτή τη μάχη έχουμε βγει νικητές και η δυναμική παρουσία μας 108 χρόνια μετά είναι η απόδειξη του θριάμβου μας. Αυτό το πάθος, αυτή η αφοσίωση, αυτή η πίστη όλων μας τροφοδοτεί και γιγαντώνει την αγαπημένη μας ομάδα!

Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε το Project108, σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε η εκδήλωση του επίσημου ΑΡΗ. Όχι γιατί δεν θα μπορούσε να γίνει μια επετειακή γιορτή πανηγύρι αναπολώντας ένδοξες στιγμές από το παρελθόν αλλά γιατί το σήμερα απαιτεί την συμμετοχή και την εγρήγορση όλων μας. Ο Άλκης Καμπανός είναι το σημείο αναφοράς στο σήμερα του ΑΡΗ και από αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει ο ΑΡΗΣ να αναπροσαρμόσει την πορεία του. Μια πορεία που όχι μόνο δεν θα πρέπει να περιοριστεί σε αθλητικούς χώρους αλλά αντιθέτως να αγκαλιάσει κάθε σπιθαμή και πτυχή της Θεσσαλονίκης αλλά και γιατί άλλωστε να μην παρασύρει σε αυτόν τον καθαρό και αγνό δρόμο και ολόκληρη την υπόλοιπη χώρα. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο ΑΡΗΣ θα παρασέρνει από πίσω του ένα ολόκληρο Έθνος.

Χρόνια Πολλά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Μια παρέα, μια ιδέα, ένα πάθος, μια τρέλα… κάπως  έτσι γεννήθηκε ο ΑΡΗΣ μας πριν 107 ολόκληρα χρόνια ανήμερα της γιορτής της επετείου της Επανάσταση του 1821!  Η αρχή δόθηκε σε ένα καφενείο στο Βότση, η συνέχεια ξεπέρασε κατά πολύ τα Ελληνικά σύνορα! Γενιές και γενιές με τον κιτρινόμαυρο Θεό στο στήθος, στην καρδιά, στην σκέψη σε κάθε βήμα της ζωής μας!

Ένα αθλητικό σωματείο που από την πρώτη ημέρα ίδρυσης του μετατράπηκε σε κοινωνικοπολιτισμικό φαινόμενο προσπερνώντας τα αθλητικά όρια!

Ο πρώτος των πρώτων εντός και εκτός γηπέδων δίδαξε και συνεχίζει να διδάσκει ήθος, αγωνιστικότητα και αξίες που τείνουν να εκλείψουν!

Η μοναδική ομάδα που κατάφερε να ενώσει όλους τους Έλληνες με το σύνθημα «Ένα Έθνος μια Ομάδα» να αντικατοπτρίζει ξεκάθαρα τους άθλους του Αυτοκράτορα και να εξηγεί γιατί αναδείχθηκε η κορυφαία ομάδα του 20^ου αιώνα στην χώρα.

Ένας λαός που έχει δώσει τις εξετάσεις του αμέτρητες φορές κάτω από τις πιο σκληρές συνθήκες  γκρεμίζοντας κάθε σύστημα αξιολόγησης και  οπαδικής λογικής!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΕΙΑΝΑ!

107 ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΔΟΞΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, 107 ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ,  107 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΗΣ και συνεχίζουμε!

ΥΓ. Τυχεροί όσοι καταφέραμε έστω και για λίγο να συντονιστούμε κατά την χθεσινή ημέρα στο Yellow Radio ακούγοντας τα βιώματα, τις σκέψεις, τις καρδιές των συνΑρειανών μας που ξεδιπλώθηκαν στα ερτζιανά. Η καλύτερη απάντηση σε όσους αναζητούν την οπαδική τους ταυτότητα γύρω από εφήμερες επιτυχίες και τίτλους.

Με την ΕΟΚ να επιβεβαιώνει έστω την ύστατη στιγμή τις φήμες περί αγώνα κυπέλλου ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει το Σάββατο στην Αθήνα για το πρώτο παιχνίδι της χρονιάς! Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και θα σημάνει την «επανεκκίνηση» του μπασκετικού ΑΡΗ. Γιατί μόνο ως «επανεκκίνηση» μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια του Α.Σ. να κρατήσει τον ΑΡΗ ζωντανό και για την ώρα φαίνεται να τα πηγαίνει περίφημα!

Αναστολή των νέων δεδομένων για τις ομάδες που έχουν τιμωρηθεί με μπαν, κάλυψη εγγυητικής, ασφαλιστική ενημερότητα, παλιοί διακανονισμοί και φυσικά νέοι διακανονισμοί για το ρόστερ της νέα σεζόν! Αυτά είναι τα κατορθώματα της νέας διοίκησης που αν και αυτονόητα… για την κατάσταση στην οποία άφησε ο Γουλιέλμος τον ΑΡΗ είναι ένα πρώτο κερδισμένο στοίχημα που δίνει ανάσα στην ομάδα μας! Όταν μιλάμε όμως για έναν ζωντανό οργανισμό όπως είναι ένα αθλητικό σωματείο τότε σε μεγάλο βαθμό ο καθρέφτης της όποιας προσπάθειας είναι το γήπεδο. Για αυτό και ο Σ.Καμπερίδης μαζί με τους παίκτες του οφείλουν να δικαιώσουν αυτόν τον αγώνα δείχνοντας από το πρώτο κιόλας παιχνίδι απέναντι στον Ιωνικό(ή Διαγόρα Δρυόπ.) ότι μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ειδικών συνθηκών ΑΡΗ. Οι μεταγραφές σε σχέση με τα δεδομένα και ότι έχουμε ζήσει σε ανάλογες περιπτώσεις μοιάζουν εξαιρετικές. Ακόμη και αυτό το τρανταχτό κενό στη θέση σέντερ σε αυτό το δύσμοιρο ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί να καλυφθεί. Η πεντάδα Τσάλμερς, Σούλερ, Ντεκοζί, Μιλόσεβιτς και Ντραγκίσεβτις είναι πολλά υποσχόμενη. Ενώ από πίσω υπάρχει και το Ελληνικό στοιχείο με παίκτες που έχουν αποδείξει ότι σε βοηθητικούς ρόλους αποδίδουν καλύτερα. Το πώς όμως θα κολλήσουν όλα αυτά τα υλικά είναι δουλειά του Σάββα Καμπερίδη που καλείται και αυτός με τη σειρά του αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Αξιοσημείωτη η προσπάθεια της νέας διοίκησης της ΚΑΕ με τον ΑΡΗ μας να καταφέρνει να παραταχθεί στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς με μια αρκετά ανταγωνιστική ομάδα.  Σίγουρα πρόκειται περί κατάντιας για τον Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ αλλά δεν παύει να είναι η σκληρή πραγματικότητα. Τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται πλέον αυτονόητο και δεδομένο και όπως ακριβώς η διοίκηση με τις πράξεις της καταφέρνει και πετυχαίνει εκτός γηπέδου έτσι πρέπει και ο Σάββας Καμπερίδης με τους παίκτες του να δικαιώσουν με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ αυτή την προσπάθεια! Μόνο έτσι ο ΑΡΗΣ μπορεί να βρει την ηρεμία και τον δρόμο του. Καλή αρχή με πρόκριση ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στο Ελληνικό μπάσκετ και γενικότερα όλες οι ομάδες είναι ανέτοιμες. Και όταν μια ομάδα είναι ανέτοιμη αυτό που καθορίζει τον νικητή είναι οι ηγέτες που έχεις στην φαρέτρα σου. Ο ΑΡΗΣ στα «χαρτιά» φαίνεται να έχει τις προσωπικότητες που χρειάζεται για να φθάσει στη νίκη απέναντι σε μια από τις ομάδες που εκπροσωπούν ξεκάθαρα όχι μόνο ένα μεγάλο κομμάτι από τα προβλήματα του Ελληνικού μπάσκετ αλλά και την άρνηση των ανθρώπων που είναι μέσα σε αυτό για αλλαγή.

ΥΓ2. Τα αρειανόμετρα δεν αρέσουν σε κανέναν... ωστόσο το να υπάρχει υποκρισία μεταξύ των Αρειανών είναι τραγικό... όπως τραγικό ήταν το "άδειασμα" των κατόχων διαρκείας σε εκείνον τον τελικό στο Παλέ... ευτυχώς υπάρχει και η πανδημία που δικαιολογεί τα πάντα.

Ευχάριστη έκπληξη αποτελούν οι έως τώρα κινήσεις του μπασκετικού ΑΡΗ με το «αγκάθι» των μπαν και τα νέα δεδομένα που θέλει να επιβάλλει η παγκόσμια μπασκετική ομοσπονδία να παραμένει η μόνιμη απειλή. Ωστόσο οι συμφωνίες με έμπειρους παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους πάνω στα παρκέ της Basket League είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ και χρηματοδότηση κατάφερε να βρει ως ένα βαθμό αλλά και πλάνο έχει για να ξεπεράσει τον σκόπελο της FIBA.

Μάριο Τσάλμερς, Τζαμάλ Σούλερ, Κουέντον Ντεκόζι, Γιάννης Αγραβάνης και Γιάννης Κουζέλογλου είναι τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος. Παίκτες με όρεξη για μπάσκετ που ακόμη και στην «κακή» τους  ημέρα θα κάνουν κάμποσες δουλειές μέσα στο γήπεδο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μάριο Τσάλμερς  που αν και στα 34 με 2 πρωταθλήματα NBA στη συλλογή του και γεμάτους τραπεζικούς λογαριασμούς επέλεξε τον ΑΡΗ καθαρά για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που θα του δοθεί. Στην ΑΕΚ με τόσο γεμάτο ρόστερ είχε μειωμένο χρόνο συμμετοχής και αυτός είναι ο βασικός λόγος που κατέληξε στην ομάδα μας. Αντιθέτως στην περίπτωση του Σούλερ(ενός εκ των διακριθέντων του περινού Ηρακλή) φάνηκε η διαπραγματευτική ικανότητα των ανθρώπων του ΑΡΗ αλλά και το brand name της ομάδος που ακόμη πουλάει. Μαζί με τους «παλιούς» Ντραγκίσεβιτς, Μιλόσεβιτς(;), Φλιώνη, Σλαφτσάκη και τους πολλά υποσχόμενους «πιτσιρικάδες» όπως είναι ο Σιδηροηλίας φαίνεται να υπάρχει μια ισορροπία με περισσότερη μπασκετική λογική και ρεαλισμό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Φιλότιμο το δίδυμο Φλιώνη-Μποχωρίδη αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος που έπεσε πάνω του. Τόσο επιθετικά όπου το άγχος ήταν τεράστιο όσο και αμυντικά όπου ομάδες με γεμάτη αμερικανούς περιφέρεια μας έκαναν πλάκα…  Πλέον με 3 έμπειρους Αμερικάνους στην περιφέρεια τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Σίγουρα λείπει ένας αθλητικός ψηλός από αυτό το ρόστερ αλλά η οικονομική στενότητα μάλλον θα μας οδηγήσει σε λύσεις ανάγκης με κάποιον Έλληνα σχεδόν βετεράνο.

Από τις 3/8 που δόθηκε η συνέντευξη τύπου του Α.Σ.  για το μπάσκετ και μέχρι πριν λίγες ημέρες τίποτα το αισιόδοξο δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Το σενάριο της πολυμετοχικότητας, οι κάρτες στήριξης αλλά και τα διαρκείας στην εποχή της πανδημίας δεν έπειθαν ότι θα μπορούσαν να στηρίξουν αυτή την νέα προσπάθεια. Ακόμη και η «απόκτηση» του Παλέ που ήταν μια θετική προοπτική στην πορεία φάνηκε να κολλάει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας. Οι κινήσεις όμως που γίνονται στο αγωνιστικό δείχνουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει και χρήμα και πλάνο  για να προχωρήσει η ομάδα και αυτή είναι η πιο σημαντική είδηση για τον μπασκετικό ΑΡΗ ύστερα από ένα παρατεταμένο διάστημα εκκωφαντικής σιωπής και απόγνωσης.  Πλέον πρέπει και ο κόσμος(όσοι έχουν τη δυνατότητα αυτή τη δύσκολη εποχή) να αγκαλιάσει και να στηρίξει την προσπάθεια που γίνεται. Ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ πρέπει να προχωρήσει!

ΥΓ. Η περίπτωση του Μπράουν αρχικά προβλημάτισε και έδειχνε ότι θα πηγαίναμε σε μια ακόμη χρονιά με τα «καλά παιδιά» να βρίσκουν χρόνο στον ΑΡΗ και με τα ματάκια μας πονάνε. Ευτυχώς πρυτάνευσε η λογική και ο Σάββας με τους συνεργάτες του το είδαν πιο ρεαλιστικά το όλο θέμα. Βοήθησε και η αποχώρηση Μποχωρίδη σε αυτό το κομμάτι.

ΥΓ2. Ευκαιρία πάντως αποτελεί η νέα σεζόν για να στηρίξει και να αναδείξει κάποια ταλέντα ο ΑΡΗΣ όπως είναι η περίπτωση του Σιδηροηλία και όχι μόνο. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να δοθεί ξεκάθαρος ρόλος στους παίκτες και όχι όποτε τους θυμούνται να παίζουν κανά δίλεπτο στο ξεκάρφωτο.

ΥΓ3. Με το Παλέ τι γίνεται; Κανά αρδάκι θα το ρωτήσει ή μόνο για πλέξιμο εγκωμίων ιδρώνουν;

ΥΓ4. Μπορεί η κατρακύλα του μπασκετικού ΑΡΗ να έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια αλλά στον ΑΡΗ πάντα υπάρχει ο κόσμος που ενδιαφέρεται και παλεύει. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και το Ελληνικό μπάσκετ που πάει διαρκώς από το κακό στο χειρότερο με τους εμπλεκόμενους που παίρνουν τις αποφάσεις να είναι και αυτοί που το οδηγούν στον αφανισμό. Καμία χορηγία, κανένα τηλεοπτικό, κανένα ίχνος οργάνωσης, κανένα πλάνο και λύση.

34 ημέρες μετά από το τελευταίο μας ποστ για το μπάσκετ ήρθε η γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη αποκλειστικά για την ΚΑΕ ώστε να δώσει ένα τέλος στην βουβαμάρα των προηγούμενων ημερών και να ορίσει το σημείο επανεκκίνησης του μπασκετικού ΑΡΗ. Ένα σημείο επανεκκίνησης αναμενόμενο σε εκνευριστικό βαθμό και ένας αγώνας επιβίωσης που επισημοποιήθηκε με την «συγκατάθεση» του Δ.Γουλιέλμου και τους 19 μεσεγγυούχους των μετοχών. Η απουσία του κόσμου από όλη αυτή την προσπάθεια και η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων(και εξηγήσεων) από όσους βρήκαν το σθένος να βγουν μπροστά  αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια αλλά και το κατάντημα του Ελληνικού μπάσκετ.

Οι εξηγήσεις για το πώς φθάσαμε ως εδώ

Έχουν χιλιοειπωθεί οι λόγοι που έφθασε ο ΑΡΗΣ ως εδώ και δεν έχει να προσφέρει τίποτα να τους αναφέρουμε ξανά αλλά πλέον έγινε ξεκάθαρο ότι η ΚΑΕ εδώ και δεκαετίες λειτουργεί περισσότερο σαν το βήμα της Ελληνικής Βουλής όπου οι διάφοροι παράγοντες πηγαινοέρχονται σαν τους βουλευτές και λένε τα δικά τους. Άλλοι δεν ήξεραν, άλλοι δεν μπορούσαν, άλλοι ίσως να έσφαλαν,  άλλοι είχαν θέμα με τους πολιτικούς τους αντιπάλους που πλέον είναι στο πλευρό τους, άλλους τους έφαγε το σύστημα και άλλους τους πείραξε η κριτική και τα θέλω του κόσμου. Όταν αναφέρεται ως διοικητικό επίτευγμα η ανατροπή μιας άδικης τιμωρίας σε μια ομάδα με την ιστορία του ΑΡΗ που 2 διαδοχικές  χρονιές γλιτώνει τον υποβιβασμό οριακά, τα λόγια είναι περιττά…

Η «προσπάθεια» του Γουλιέλμου

Αναμφίβολα η ευχαριστήρια ανακοίνωση του Α.Σ. προς το πρόσωπο του Δ.Γουλιέλμου αποτελεί μέρος της συμφωνίας μαζί με τις υπόλοιπες οικονομικές διαπραγματεύσεις που εδώ και 40 ημέρες περίπου έκαναν το «παραδίδω τις μετοχές μου χωρίς αντίτιμο» στο νέο μίνι σήριαλ του καλοκαιριού.  Τα γιατί και τα πως έφθασε ο Δ.Γουλιέλμος να «προσπαθεί» να σώσει τον ΑΡΗ μόνος του ενώ δεν είχε τη δυνατότητα όπως ο ίδιος δήλωσε δεν ρωτήθηκαν ποτέ και δεν πρόκειται ποτέ να μας τα πουν με επίσημο τρόπο. Η ομερτά στον μπασκετικό ΑΡΗ καλά κρατεί μέχρι που η σιωπή σπάει με ένα αφελές ερώτημα του τύπου “μα γιατί ο κόσμος δεν αγκαλιάζει την προσπάθεια που γίνεται;”.  Άσε που μετά θα πρέπει να δοθούν εξηγήσεις και για τον «απαθή» ρόλο του Ερασιτέχνη στις διαδικασίες της ΚΑΕ που για προφανείς λόγους κανείς δεν θέλει να δώσει.

Ο μονόδρομος της επιβίωσης

2 ήταν οι «λύσεις» που προτάθηκαν στην  συνέλευση με την μια να έχει να κάνει με την διατήρηση των μετοχών στην κατοχή του Γουλιέλμου κάτι που οδήγησε πρακτικά σε μια πρόταση που υπερψηφίστηκε και είχε να κάνει με την λύση της πολυμετοχικότητας. Δηλαδή με κάποια νομικά και οικονομικά τεχνάσματα θα δοθεί η ευκαιρία σε όλους μας να στηρίξουμε την ΚΑΕ με τον πλέον επίσημο τρόπο. Με λίγα λόγια, λεφτά δεν υπάρχουν, πλάνο διαφορετικό από το γνωστό της στήριξης(και της μετατόπισης ευθυνών) του κόσμου δεν υπάρχει και ο ΑΡΗΣ σαν να ξαναγυρίζει καμιά οκταετία πίσω όπου η 6^η θέση παρουσιαζόταν σαν επίτευγμα. Πλέον όμως με το φαντασματάκι του υποβιβασμού να κόβει βόλτες στο θρυλικό Παλέ εκείνη η πορεία μοιάζει όντως με επίτευγμα… Και κάπου εδώ κολλάει και το Παλέ που ίσως είναι το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί την σημερινή κατάσταση με εκείνη της προ-Λάσκαρη εποχής. Η ενδεχόμενη παραχώρηση του Παλέ υπό ευνοϊκές συνθήκες σε συνδυασμό με τα χρήματα που παρακρατούνται από σχετικές οφειλές είναι μια ανάσα στον ασθενή ΑΡΗ. Εφόσον υπάρχει(;) και το πλάνο αξιοποίησης του γηπέδου ίσως τα πράγματα να είναι ελαφρώς καλύτερα.

Τα συμπεράσματα για την επόμενη ημέρα

Αν κάτι θετικό μπορούμε να κρατήσουμε από αυτή την συνέλευση είναι ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ασχολούνται ενεργά με τον μπασκετικό ΑΡΗ ίσως στην πιο δύσκολη συγκυρία των τελευταίων 50 χρόνων για την ομάδα μας αλλά και για ολόκληρο το ελληνικό οικοδόμημα του μπάσκετ. Άνθρωποι με τα καλά τους και τα άσχημα τους. Με τις σωστές και τις λάθος αποφάσεις τους. Τουλάχιστον υπάρχουν και αυτοί. Και όσο μίζερο και αν ακούγεται αυτό, σε έναν σύλλογο όπου παρουσιάστηκε ως λύση ο οικιοθελής υποβιβασμός της ομάδος σε ερασιτεχνική κατηγορία ο μονόδρομος της επιβίωσης με ελπίδα το άγνωστο ακούγεται πιο θελκτικό.  Τουλάχιστον αυτή τη φορά όσοι τελικά ασχοληθούν ας είναι πιο «μυαλωμένοι» αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος. Η εύρεση επενδυτή να τεθεί επιτέλους ως πρωταρχικός στόχος πάνω σε σωστές βάσεις και τα πανηγύρια για κάθε βήμα μωρού να μείνουν στη άκρη… Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ. Για κάθε «προσπάθεια» σαν και αυτή του Δ.Γουλιέλμου στην ΚΑΕ μια άλλη προσπάθεια μένει στις σκέψεις.

ΥΓ2. Το να μιλάς για πολυμετοχικότητα και την συμμετοχή του κόσμου και την ίδια στιγμή να απουσιάζουν οι βασικοί χρηματοδότες της ομάδος της χρονιάς που διανύσαμε είναι από μόνο του περίεργο.

ΥΓ3. Και με τις συζητήσεις με την ΦΙΜΠΑ που βρίσκονται σε καλό δρόμο σχετικά με τα νέα δεδομένα απαγόρευσης μεταγραφών λόγω των μπαν ξεπεράστηκε και αυτό το πρόβλημα.

ΥΓ4. Τουλάχιστον δεν έγινε αναφορά σε Ελληνόπουλα, σε ακαδημίες παραγωγής ταλέντων και άλλα τέτοια που έχουμε ακούσει άλλες φορές. Βλέπεις με τον Βουλγαρόπουλο να αποτελεί παρελθόν πριν του δοθούν οι ευκαιρίες και κάποιες περίεργες μεταγραφές Ελλήνων από το πουθενά την περασμένη χρονιά τα λόγια είναι περιττά.

ΥΓ5. Και φυσικά όταν πας να ψηφίσεις λύση για τον Αυτοκράτορα μετά από έναν μήνα σιωπής χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα λογικό είναι η πρόταση να είναι μια και χωρίς σχεδόν καμία ουσία. Ψημένος ο Ερασιτέχνης σε αυτές τις καταστάσεις.

ΥΓ6. Ακόμη και αυτό της μπασκετικής Λέσχης που είχε ακουσθεί ως φήμη τελικά θα αποτελούσε πιο ουσιαστικό πλάνο. Όταν τα τελευταία χρόνια γίνονται έρανοι για 5.000 ευρώ μια μπασκετική Λέσχη θα μπορούσε να δώσει λύσεις. Βέβαια θα έκανε και ερωτήσεις που θα έπρεπε να απαντηθούν και όπως έχει διδάξει το παρελθόν κανείς παράγοντας δεν το θέλει αυτό.

ΥΓ7. Και αυτό το σχόλιο περί στήριξης του κόσμου και διάφορων παραγόντων σε αρρωστημένες καταστάσεις τι ακριβώς ήταν; Παραπονάκι; Μάλλον η λογική συνέπεια της μυστικοπάθειας και της συστηματικής παραπληροφόρησης που συνεχίζεται αδιάκοπα.

ΥΓ8. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο Δ.Γουλιέλμος θα είχε γίνει "καπνός" μέσα σε 24 ώρες αν ο κόσμος ήξερε τι ακολουθεί. Όταν όμως δεν ξέρεις μετά τι ακολουθεί απλά κάθεσαι αποχαυνωμένος και παρατηρείς...

ΥΓ9. Χρόνια Πολλά στον έναν και μοναδικό μπασκετικό Θεό Νίκο Γκάλη! Τα κεράσματα σου, αναμνήσεις μιας ζωής!

Με τα επικοινωνιακά τεχνάσματα του Δημήτρη Γουλιέλμου να έχουν στερέψει και την αδυναμία του(ή επιθυμία του) να διαχειριστεί το καράβι που λέγεται μπασκετικός ΑΡΗΣ η ομάδα μοιάζει πιο γυμνή και αδύναμη από κάθε άλλη φορά. Μια αδυναμία που αποτυπώνεται εδώ και καιρό ποικιλοτρόπως αλλά συστηματικά αποκρύπτεται και κουκουλώνεται από τον μεγαλομέτοχο και μερικούς "παραπλανημένους" που έχουν πεισθεί από την "προσπάθεια" που έχει  ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια περίπου.

Ήδη 6 πολύτιμες ημέρες έχουν χαθεί. Ημέρες προπόνησης που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν σε συνδυασμό με την έλευση νέων προσώπων στην ομάδα. Νέα πρόσωπα όπως οι αντικαταστάτες των Τάλτον και Γκάγκιτς και πιθανόν η προσθήκη του Γιάνκοβιτς. Όταν όμως η τυπική διαδικασία με το μπαν του Γουίβερ παραμένει εδώ και 3 εβδομάδες,   δεν υπάρχει φορολογική ενημερότητα και ο Σιδηροηλίας παραμένει στον αέρα χωρίς επαγγελματικό συμβόλαιο ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει. Και αυτά τα παραπάνω είναι απλά κάποιες ενδεικτικές καταστάσεις που δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος το οποίο δυστυχώς δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά σαφώς πιο πολύπλοκο. Πιο πολύπλοκο γιατί όπως αμέτρητες φορές έχουμε σχολιάσει  υπάρχουν ερωτηματικά γύρω από την έλευση Γουλιέλμου, απορίες για πολλές δηλώσεις του και προβληματισμός για τους πιθανούς λόγους που επί της ουσίας  δεν θέλει κάποιον δίπλα του «μετοχικά». Και από την στιγμή που δεν θέλει να δώσει μετοχές με οποιοδήποτε τρόπο(για τους δικούς του λόγους) ο μόνος τρόπος για να στηριχθεί η ομάδα είναι μέσω εράνων από τον απλό ανώνυμο φίλαθλο αλλά και κάποιους τρελούς «επώνυμους» που μπορούν να προσπεράσουν όλα τα θολά σημεία της ιστορίας και να βάλουν το χέρι στην τσέπη. Το πώς θα γίνει αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Θα πουληθούν 300 διαρκείας μέσω του Α.Σ.; θα δοθεί μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης; θα βρεθούν κάποιες νέες χορηγίες; Θα πουληθούν κουπόνια ενίσχυσης των 5€ ή και παραπάνω;  Η ουσία είναι να μαζευτούν χρήματα ώστε να γλιτώσει ο Αυτοκράτορας του από την απόλυτη καταστροφή… όπως αυτή διαφαίνεται ως τώρα.

Έξι αγωνιστικές μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και ο ΑΡΗΣ φαντάζει ως ένα εκ των φαβορί για τον υποβιβασμό. Πλέον άπαντες το έχουν συνειδητοποιήσει και για αυτό έστω και με καθυστέρηση υπάρχει μια κινητοποίηση ελπίδας για τον Αυτοκράτορα. Το πώς και τα γιατί φθάσαμε ως εδώ πρέπει να περάσουν σε δεύτερη μοίρα και όλοι μας να στηρίξουμε εμπράκτως την ομάδα που μας χάρισε τόσες χαρές και μας έκανε υπερήφανους εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων. Στήριξη και μόνο στήριξη! Τα υπόλοιπα μπορούν να περίμενουν…

ΥΓ. Σε ανύποπτο χρόνο το είχαμε τονίσει ότι ακόμη και αυτό που ζούμε σήμερα πιθανόν να είναι μέρος ενός σχεδίου. Όχι ενός σχεδίου που θέλει την ομάδα να υποβιβάζεται… αλλά μιας κρίσιμης καμπής όπου επώνυμοι και ανώνυμοι θα κληθούν και θα αναγκαστούν να στηρίξουν την ομάδα οικονομικά χωρίς αντίκρισμα. Γιατί αν υπήρχε ανάγκη για χρήμα αυτό θα ήταν γνωστό εξαρχής και ο Δ.Γουλιέλμος θα έκανε τις κινήσεις του ώστε να μην φθάσουμε σε αδιέξοδα.

ΥΓ2. Και μέσα σε όλη αυτή την κρίσιμη κατάσταση ακούσθηκε στα ερτζιανά της πόλης και το σενάριο πώλησης μιας καταχρεωμένης ομάδας με τον φόβο τους ύψους του αντίτιμου των μετοχών. Γίνονται αυτά τα πράγματα; μα αφού δεν υπάρχει κανείς…

ΥΓ3. Πολλοί από εμάς έστω σε νεαρή ηλικία έχουμε ζήσει το τι σημαίνει να μην έχεις χρήματα για ένα εισιτήριο για να δεις την Αρειανάρα. Οπότε κάθε κουβέντα γύρω από τις τιμές των εισιτηρίων έχει μια λογική και ευαίσθητη πλευρά. Ωστόσο οι εποχές που δίναμε 5€ για να δούμε τον ΑΡΗ στην Γ Εθνική ανήκουν στο παρελθόν  και εκεί πρέπει να μείνουν.

ΥΓ4. Να δεις που θα φθάσουμε στο σημείο να παρακαλάμε τον Καρυπίδη να πάρει και την ΚΑΕ.

3 εβδομάδες περίπου πριν το πρώτο τζάμπολ της χρονιάς και ο ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ αναζητείται… Κάπως έτσι μόνο μπορούμε να περιγράψουμε την κατάσταση μιας και οι Φλιώνης, Σλαφτσάκης, Μιλόσεβιτς μαζί με τους νεαρούς που συμμετέχουν στην "προετοιμασία" είναι οι μοναδικοί με δικαίωμα συμμετοχής στον ΑΡΗ των 8 μπαν με αποτέλεσμα να μην συμπληρώνεται καν η απαραίτητη δωδεκάδα. Το να συζητάμε για προετοιμασία με τα σημερινά δεδομένα ακούγεται ως ανέκδοτο… ωστόσο η άρση του μπαν επισκιάζει τα πάντα. Ακόμη και αν αυτή γίνει πραγματικότητα λίγα εικοσιτετράωρα πριν το πρώτο τζάμπολ!

Γκάκιτς και Τάλτον   έχουν υπογράψει(;), οι Στέφενς και Μόρις φέρεται να έχουν συμφωνήσει(;) όπως και ο Πετσάρσκι, ο Γιάνκοβιτς είναι κοντά(;) στην επιστροφή του ενώ ανοιχτό παραμένει ανοιχτό το θέμα Μποχωρίδη που είναι σε άμεση συνάρτηση με την μεταγραφή του Γιάνκοβιτς. Όπως και η έλευση του Σακελλαρίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν τελικά παραμείνει ο Μποχωρίδης στο ρόστερ  ή θα αποχωρήσει.  Όσο και αν έχει κουράσει αυτή η αναμονή και το κρυφτούλι του Δ.Γουλιέλμου αυτή τη στιγμή πρέπει να πιστέψουμε ότι γίνονται όλες οι απαραίτητες κινήσεις ώστε  ο ΑΡΗΣ να βγει από το αδιέξοδο. Κάτι που δειλά δειλά αρχίζει να αχνοφαίνεται μιας και σύμφωνα με πληροφορίες των τελευταίων ημερών( που επιβεβαιώνονται από την πλευρά των παικτών ) έχουν ήδη γίνει κάποιες πληρωμές στο πλαίσιο των συμφωνιών για την αποπληρωμή των παλιών οφειλών. Του Τζένκινς μπορεί να παραμένει το "αγκάθι" στην προσπάθεια του μεγαλομετόχου, ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο "διαπραγματεύεται" από την στιγμή που ξεκίνησαν πληρωμές για τις οφειλές των μπαν δύσκολα αυτή η διαδικασία να μην ολοκληρωθεί. Και ας τονίζει δημόσια ο μάνατζερ του Λευτέρη Μποχωρίδη ότι ο Δημήτρης Γουλιέλμος  είναι αναξιόπιστος… είτε συμφωνούμε μαζί του είτε όχι από την στιγμή που νομικά ο ΑΡΗΣ είναι κατοχυρωμένος θα πρέπει να το δουν το θέμα αλλιώς. Ακόμη καλύτερα θα είναι να δουν συνολικά την καριέρα του αθλητή μιας και είναι πολύ νέος για να μετατραπεί σε παίκτη προπόνησης. Μια ευκαιρία παραπάνω την αξίζει τόσο ο ίδιος που πέρσι αδίκησε τον εαυτό όσο και ο ΑΡΗΣ που πίστεψε στον Μποχωρίδη και ως ένα σημείο προδόθηκε. Σε μια όμως καλύτερη ομάδα με πιο ορθολογικό στήσιμο και φυσικά έναν σοβαρό προπονητή όπως είναι ο Σούλης Μαρκόπουλος μπορεί ΑΡΗΣ και Μποχωρίδης στο τέλος της χρονιάς να βγουν και οι 2 κερδισμένοι. Διαφορετικά ιδίως για τον συμπαθή κατά τα άλλα Λευτέρη τα πράγματα θα είναι θλιβερά… ο ΑΡΗΣ πάντως δεν πρόκειται να χαθεί.

Η Basket League έχει πιάσει πάτο εδώ και χρόνια. Ομάδες χτίζονται μέσα σε λίγες ημέρες, παίκτες μπαίνουν κατευθείαν από το αεροδρόμιο και ξεχωρίζουν, άλλοι πηγαινοέρχονται όλη την χρονιά και κάπως έτσι κυλάει η ζωή στις περισσότερες ομάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα χωρίς ουσιαστικό στόχο. Όταν μάλιστα έχεις έναν έμπειρο προπονητή σαν τον Μαρκόπουλο στον πάγκο σου το μόνο εμπόδιο είναι η άρση του μπαν. Αυτή την ανακοίνωση περιμένουμε για να κάνουμε ένα οοοουφ και να επισπεύσουμε την αγορά του διαρκείας μας. Όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσιες αναφορές και σχόλια…

ΥΓ. Τον έχουμε "διαβάσει" τον Δ.Γουλιέλμο και είμαστε ΣΧΕΔΟΝ βέβαιοι ότι από την στιγμή που ξεκίνησε να πληρώνει τους παίκτες των μπαν θα το τελειώσει σύντομα το θέμα. Το ΣΧΕΔΟΝ κολλάει  στο ότι ο Δ.Γουλιέλμος έχει αποδείξει ότι με μεγάλη ευκολία μπορεί 1-2 μέρες πριν το τζάμπολ να μας ανακοινώσει με μπόλικη δόση κυνισμού …ότι έκανε ότι μπορούσε μόνος του, χωρίς την βοήθεια του κόσμου και κανενός άλλου από την "οικογένεια" του ΑΡΗ και δυστυχώς απέτυχε.

ΥΓ2. Πάντως αν αυτή η ιστορία με το μπαν στραβώσει ο Δ.Γουλιέλμος θα πάρει πολλά αρδάκια μαζί του που αντί να κάνουν ρεπορτάζ ως επαγγελματίες αρέσκονται στο να μεταφέρουν τις "διαρροές" από τους "κύκλους" της ΚΑΕ.

ΥΓ3. Και αν υπάρχει μια πραγματικά καλή είδηση για τον ΑΡΗ μας αυτή είναι η πρόθεση του Λευτέρη Αρβανίτη να αναλάβει τη διοίκηση του Ερασιτέχνη ΑΡΗ μαζί μέσα από ένα ανανεωμένο σχήμα που δεν θα θυμίζει σε τίποτα τη διοίκηση-φάντασμα των τελευταίων ετών. Μια θέση που θεωρούμε ότι του ταιριάζει γάντι!

ΥΓ4. Και όπως συνηθίζεται εκεί στον ΑΣ, όποτε  το "δεν υπάρχει κανείς άλλος και όποιος θέλει ας έρθει αναλάβει" καταρρέει ...αρχίζει ο αγώνας για την διατήρηση της καρέκλας ...των μπροστινών και των πισινών.

ΥΓ5. Την παρουσία μας στο γήπεδο δεν την μπερδεύουμε με κανέναν παίκτη, προπονητή, παράγοντα... τον αν θα τρέξεις με το  που κυκλοφορήσουν τα διαρκείας να το αγοράσεις ή θα περιμένεις την τελευταία στιγμή είναι άλλο πράγμα.

ΥΓ6. Για όσους δυσκολεύονται να το κατανοήσουν… ακόμη και όταν διαφωνούμε με πρόσωπα και καταστάσεις για εμάς προέχει το καλό του ΑΡΗ και όχι η προσωπική μας δικαίωση.