Μπορεί πριν λίγες ημέρες τα "κοράκια" να μας στέρησαν την νίκη μέσα στην Πυλαία αλλά όλοι ξέρουμε ότι τα πράγματα την Κυριακή το απόγευμα θα είναι πολύ διαφορετικά. Από την μία αυτά τα φοβισμένα ανθρωπάκια με τα γκρι αποκλείεται να ξανακάνουν τα ίδια σε τόσο μεγάλο βαθμό μπροστά στον κόσμο του ΑΡΗ και από την άλλη όπως φάνηκε και στα παιχνίδια με το Μαρούσι αγώνα με αγώνα η ομάδα μας παρουσιάζεται πιο δυνατή. Αν λοιπόν με μια τόσο κακή διαιτησία, σε μια μέτρια αγωνιστικά ημέρα χάσαμε στις λεπτομέρειες μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας τότε σίγουρα ο μπάογκ δεν έχει την παραμικρή τύχη στο αυριανό παιχνίδι. Εγγύηση για την νίκη αποτελεί ο κόσμος της ομάδος που παρά την προσπάθεια που γίνεται από τον μεγαλύτερο σύνδεσμο του ΑΡΗ μας για να μην στηριχθεί η ομάδα όπως όλα δείχνουν το Παλέ θα θυμίζει κάτι από παλιά και οι αντίπαλοι μας θα νιώθουν τις ανάσες μας. Δεν θέλω να υποτιμήσω τον αντίπαλο αλλά νομίζω ότι μετά και την πρώτη αναμέτρηση τα πράγματα έχουν γίνει ξεκάθαρα και το μόνο που έχει να κάνει ο Λ.Σούμποτιτς είναι να προσαρμόσει έτσι την άμυνα του ώστε να περιορίσει ουσιαστικά 3 παίκτες, μιας και οι Μάρσαλ, Ντόζιερ και Γκετσέφσκι είναι η μοναδική απειλή για το καλάθι μας. Οι υπόλοιποι είναι πολύ λίγοι. Από εκεί και πέρα αρκετή βελτίωση θα πρέπει να δούμε στην κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση όπου στο πρώτο παιχνίδι κάναμε πολλά ανόητα λάθη αλλά και στις αλληλοκαλύψεις στην άμυνα μας που αρκετές φορές πιάστηκε βλακωδώς στον ύπνο. Δεν νομίζω ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ζητάμε από την ομάδα μας να υπερβάλει τις δυνάμεις για να πετύχει τους στόχους της αλλά απλά να επιβεβαιώσει μέσα στο γήπεδο την πεποίθηση όλων των μπασκετικών ότι ο ΑΡΗΣ μας είναι η καλύτερη ομάδα και αυτή που θα κερδίσει την σειρά. Βέβαια με ανησυχεί το γεγονός ότι η διοίκηση μας δείχνει σημάδια εφησυχασμού και αρκέστηκε σε καταγγελία μόνο για την "φιλοξενία" στο κρατικό και όχι για την διαιτησία την ίδια στιγμή που ο πρόεδρος του μπάογκ με το γνωστό ήθος που χαρακτηρίζει την πλειοψηφία των παραγόντων του συμπολίτη σχολίασε την τεχνική ποινή που δέχθηκε ο Μάρσαλ... Παρόλα αυτά εάν ο ΑΡΗΣ σε αυτό το δεύτερο παιχνίδι πραγματοποιήσει μια εμφάνιση ανάλογη με αυτήν στα 2 τελευταία παιχνίδια με το Μαρούσι τότε λογικά με το ψυχολογικό προβάδισμα που θα έχει θα μπορέσει την Τετάρτη να κάνει το μπρέικ μέσα στο κρατικό. Έτσι ώστε την άλλη Κυριακή(ή Σάββατο) να στήσουμε ακόμη ένα πάρτι στο Παλέ με επίτιμο καλεσμένο τον αγαπημένο μας "συμπολίτη". Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τους εγωισμούς, τα Αρειανόμετρα και τις επιλεκτικές εξάρσεις υπερηφάνειας και ας κάνουμε αύριο το απόγευμα το καθήκον μας που δεν είναι άλλο από το να βρεθούμε στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα! ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ!

Σαν μια επανάληψη του αγώνα της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος είδαμε σήμερα όπου και πάλι οι διαιτητές επηρεασμένοι περισσότερο από εξωτερικούς παράγοντες(Οικονομιδής, Συμεωνίδης, ΚΕΔ και οι λοιποί δημοσιοσχεσίστες) παρά την καυτή ατμόσφαιρα (μιας και οι 3000 οπαδοί του συμπολίτη ήταν πολύ light) και έκαναν ότι τους κατέβαινε στο μυαλό για να χαρίσουν απλόχερα την νίκη στον μπαογκ. Όποτε οι διαιτητές αφήνανε το παιχνίδι να κυλήσει χωρίς πολλά σφυρίγματα η ομάδα μας έβρισκε ρυθμό και έπαιρνε το πάνω χέρι παρά την μέτρια απόδοση της από το ξεκίνημα του αγώνα. Έτσι λοιπόν στο δεύτερο δεκάλεπτο πήραν την απόφαση τα ανθρωπάκια με τα γκρι να λάβουν δράση και άρχισαν να σφυρίζουν το ένα φάουλ μετά το άλλο με αποτέλεσμα οι παίκτες του συμπολίτη να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι σχεδόν αποκλειστικά από την γραμμή των βολών. Παρά το διαιτητικό ξέσπασμα ο μπάογκ δεν μπόρεσε να ξεφύγει αλλά ήδη η μεγάλη ζημιά είχε γίνει μιας και Κασίροβ και Χατζηβρέτας είχαν βγει εκτός παιχνιδιού λόγο των πολλών γρήγορων φάουλ. Το έργο τους με τον Κασίροβ το ολοκλήρωσαν όταν σε μια ανύποπτη φάση όπου ο Γκετσέφσκι κινήθηκε απειλητικά προς τον Ρώσο σέντερ τον χρέωσαν με τεχνική ποινή και κάπως έτσι συμπλήρωσε 5 φάουλ έχοντας κάνει μόλις 1 υπαρκτό και τα υπόλοιπα να αποτελούν προκλητικές ερμηνείες των διαιτητών. Κάπως έτσι κυλούσε το παιχνίδι με εμφανέστατα βήματα, σπρωξίματα κάτω από το καλάθι, φάουλ και άλλα να μην δίνονται έτσι ώστε ο μπαογκ να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα. Όταν όμως τα πράγματα φτάσανε σε οριακό σημείο και το σκορ έφτασε στο 72-71 έπρεπε να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα. Έτσι λοιπόν μέσα σε μια φάση έχουμε τα εξής 1) η μπάλα φεύγει καθαρά από τα χέρια του Μάρσαλ και όχι από του Χατζηβρέττα, 2) Στην συνέχεια μετά την αλλαγή της μπάλας ο Μάρσαλ κάνει καθαρά διπλή τρίπλα 3) και στην προσπάθεια του να διατηρήσει την μπάλα πέφτει ξεκάθαρα πάνω στον Σλούκα τον οποίο τελικά τον χρέωσαν με φάουλ... Ένα παιχνίδι λοιπόν που αν και ντέρμπι σε όλη του την διάρκεια οι διαιτητές έβλεπαν μόνο από τους παίκτες μας φάουλ και μας χρέωσαν με 7 φάουλ περισσότερα και έδωσαν το δικαίωμα στον μπαογκ να βαρέσει 10 βολές περισσότερες... Φυσικά και η ομάδα μας παρουσιάστηκε αρκετά χαλαρή κυρίως στην άμυνα και στις επιστροφές όπου ήταν χαρακτηριστικά αργές κάτι που είχαμε επισημάνει και στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μπράουν, Μπάβτσιτς, Σλούκας και Χατζηβρέτας σήκωσαν όλο το βάρος της επίθεσης ενώ όλοι υπόλοιποι ήταν κάτω του μετρίου. Γενικά στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα οι παίκτες μας δεν είχαν την απαραίτητη συγκέντρωση με αποτέλεσμα να κάνουν πολλά ανόητα λάθη και κάπως έτσι έληξε και το παιχνίδι με τον Σλούκα να πηγαίνει σε ένα δύσκολο λέιαπ αντί να πασάρει αριστερά στην γωνία στον αμαρκάριστο Μπάβτσιτς. Όπως και με το Μαρούσι έτσι και τώρα πιστεύω ότι ο ΑΡΗΣ θα επανέλθει πολύ πιο σοβαρός, διαβασμένος και πεισμωμένος και την Κυριακή θα φτάσει σε μια εύκολη νίκη κάτι όμως που δεν είναι αρκετό μιας και τα "κοράκια" δείξανε και σήμερα ξεκάθαρα ότι θα "παίξουν έδρα" και αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθεί η διοίκηση της ομάδος μας. Μπορεί λίγο πολύ όλοι μας να πιστεύουμε ότι δύσκολα 3 φορές οι διαιτητές να τους χαρίσουν την νίκη αλλά δυστυχώς στην χώρα που ζούμε έχει αποδειχθεί ότι και το πιο παράλογο, το πιο άδικο, το πιο τρελό μπορεί να γίνει πραγματικότητα προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα...

12 ολόκληρα χρόνια περάσανε από την τελευταία φορά που ΑΡΗΣ και μπαογκ διασταύρωσαν τα ξίφη τους για κάποιον υπαρκτό στόχο στο Ελληνικό πρωτάθλημα όσο και αν αυτός ο στόχος της 3ης θέσης που πιθανόν να οδηγεί στην Ευρωλίγκα(προκριματικά? ομίλους? μόνο η 3η? μήπως και η 4η? άγνωστο ακόμη...) να μοιάζει πολύ χαμηλός σε σχέση με την εποχή που αυτά τα παιχνίδια έκριναν τον πρωταθλητή και τον κυπελλούχο της Ελλάδος και ως γνωστόν αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ μας. Τελευταίο παιχνίδι ήταν αυτό στο Παλέ που ακολούθησε την "σπουδαία νίκη" στα χαρτιά για τον συμπολίτη χάρη στο ντοπάρισμα των Μιούρσεπ και Αγγελίδη όπου αν και νομικά ο ΑΡΗΣ είχε το δίκιο μιας και δεν είχε κοινοποιηθεί επίσημα όπως όφειλε η απόφαση τελικά ο συμπολίτης δικαιώθηκε για "ηθικούς" λόγους... Όσοι βρεθήκαμε σε αυτήν την αναμέτρηση σίγουρα θα θυμόμαστε την θεατρική παράσταση του Γιάννη Γιαννούλη όπου πριν αρχίσει ο αγώνας πήγε στο κέντρο του γηπέδου και έφαγε ένα χαπάκι... Φυσικά ο Γιαννούλης δεν είχε μείνει μόνο σε αυτό μιας και συνεχώς μετά από καλάθια του έκανε χειρονομίες προς τον κόσμο του ΑΡΗ και πουλούσε ειρωνεία του στυλ "πάρτε μας τηλέφωνο όταν βγει η απόφαση από την έφεση που κάνατε" κτλ. Βέβαια αυτός ο παίκτης με το πλούσιο βιογραφικό στον συμπολίτη και κόντρα στην ομάδα μας στην συνέχεια φόρεσε και την φανέλα του ΑΡΗ μας κάτι που τότε εντέχνως πέρασε στα ψιλά και δεν υπήρξαν ούτε καν ανακοινώσεις κατά αυτής της κίνησης της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και των ανθρώπων που την έκανα. Βλέπετε ώρες ώρες η υπερηφάνεια του Αρειανού γίνεται επιλεκτική. Παρόλα αυτά εμείς που τα ζήσαμε από κοντά αντιλαμβανόμαστε απόλυτα πόση ήταν η αγανάκτηση όλων μας για αυτά τα σκηνικά και για αυτόν τον παίκτη όσο και τον νυν προπονητή της ομάδος. Αυτό βέβαια σχεδόν για όλους εμάς ούτε τότε ούτε και τώρα αποτελεί εμπόδιο για να βρεθούμε στο πλευρό του ΑΡΗ μας είτε μας αρέσουν είτε δεν μας αρέσουν τα μούτρα και το βιογραφικό των ανθρώπων που εκπροσωπούν τον ΑΡΗ μας μέσα στο γήπεδο. Ακόμη και αυτές οι ανακοινώσεις που θέτουν διλήμματα στον Αρειανό οπαδό για το αν θα επιλέξει ΑΡΗ ή Super 3 λόγο της αποχής απορώ αν αγγίζουν την πλειοψηφία των μελών του συνδέσμου ή απλά δίνουν άλλοθι σε όλους αυτούς που πολύ πριν την επίσημη αποχή του συνδέσμου είχαν ξεκινήσει ήδη την δική τους ανεπίσημη αποχή. Επίσης δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί κάποιοι ασχολούνται συνεχώς με αυτό το θέμα. Η "κεφαλή" του μεγαλύτερου συνδέσμου του ΑΡΗ πήρε την απόφαση της, είναι σεβαστή και εκεί πρέπει να τελειώσει το θέμα. Τώρα εάν υπάρχουν Αρειανοί σαν και μένα που είναι μέλη του Super 3  γουστάρουν τρελά ότι έχει να κάνει με τον ΑΡΗ και μπορεί μια ανακοίνωση να με κάνει να μην βρεθώ δίπλα στην τρέλα μου τότε πιστεύω τα λόγια είναι περιττά. Αυτό που εύχομαι είναι το σκεπτικό όλων αυτών των ανακοινώσεων, της αποχής και γενικότερα της στάσης τους απέναντι στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ να μην συμβαδίζει με πιθανή αποτυχία της ομάδος μας... Μέτα και από αυτήν την παρένθεση μπορούμε επιτέλους να ασχοληθούμε με αυτά τα παιχνίδια με τον συμπολίτη με φόντο την Ευρωλίγκα αλλά για εμένα προσωπικά το γόητρο έχει πιο μεγάλη αξία μιας και την συμμετοχή στην Ευρωλίγκα χωρίς στόχους δεν μπορώ να πω ότι είναι κάτι που με εξιτάρει. Μπορεί ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια να μας έχει προσφέρει πολλές πίκρες, μπορεί τους πρόσφατους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό αν μπορούσαμε θα τους διαγράφαμε από την μνήμη μας αλλά αυτά όλα ανήκουν στο παρελθόν και ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για εξιλέωση ως ένα σημείο κάνοντας απλά το αυτονόητο που είναι να κατακτήσει την 3η θέση. Μπορεί ο μπάογκ συνολικά στο πρωτάθλημα να έδειξε ελαφρώς καλύτερο πρόσωπο από την ομάδα μας( κυρίως χάρη στην σταθερότητα στην απόδοση που είχαν) αλλά συνολικά σαν ομάδα και σαν επίπεδο ρόστερ δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που μπορούμε να φοβηθούμε. Τρανταχτό παράδειγμα το παιχνίδι του πρωταθλήματος μέσα στο κρατικό όπου αν και βρεθήκαμε σε πολύ μέτρια ημέρα αγωνιστικά έπρεπε να γίνουν διαιτητικά όργια, παίκτες να μεταμορφωθούν σε μποξέρ και παίκτες να αποβληθούν με 4 φάουλ για να καταφέρουν να πάρουν μια νίκη στις λεπτομέρειες. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε και σίγουρα δεν μας φοβίζει. Ούτε καν αυτό το όνομα του Γκόντα που θα είναι ένας από τους 3 διαιτητές της αναμέτρησης της Πέμπτης.  Αυτό που μένει είναι να αποδείξει ο Λευτέρης Σούμποτιτς και οι παίκτες ότι είναι έτοιμοι να αντεπεξέλθουν σε όλα αυτά και ότι δεν έδειξαν στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό να τα δείξουν σε αυτά κόντρα στον μπάογκ. Ταπούτος, Μπράουν και Σλούκας επιστρέφουν κανονικά ενώ ο Γουίντερς παραμένει απών λόγο τραυ

Επιτέλους έλαβε τέλος αυτή η αγγαρεία των ημιτελικών με τον Ολυμπιακό και πλέον ο Λ.Σούμποτιτς θα πρέπει να γυρίσει τον διακόπτη ώστε να μην δούμε μια ομάδα τόσο αστεία όσο αυτή που κατέβηκε 3 φορές απέναντι στον Ολυμπιακό. Για να μην είμαστε εντελώς άδικοι για ένα ημίχρονο ο ΑΡΗΣ παρουσίασε ένα σοβαρό πρόσωπο και κάποια καλά στοιχεία ομάδος. Φυσικά πάλι δεν έλειψαν τα ανόητα λάθη και η εκνευριστική αστοχία ακόμη και σε σουτ κάτω από το καλάθι λόγο της έλλειψης αυτοπεποίθησης και νοοτροπίας νικητή που μας έχει τελειώσει εδώ και χρόνια. Σίγουρα σε αυτό το καλό ημίχρονο συντέλεσε και η χαλαρότητα του Ολυμπιακού κάτι άκρως φυσιολογικο για μια ομάδα που να κερδίσει με 30 πόντους τον αντίπαλο δεν προκαλεί έκπληξη αλλά κάτι εντελώς αδιανόητο για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που η λογική λέει ότι αυτά τα παιχνίδια θα έπρεπε να τα αντιμετωπίζουμε χωρίς άγχος αλλά με μια ιδιαίτερη διάθεση ώστε να δείξουμε ότι κάτι αξίζουμε και εμείς. Μιας και συνολικά η ομάδα ήταν άκρως απογοητευτική σε αυτά τα παιχνίδια δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να ψάξω να βρω κάτι το θετικό. Παρόλα αυτά εάν κάποιος επιμένει να δω την θετική πλευρά των αγώνων με τον Ολυμπιακό το μόνο θετικό που μπορώ να δω είναι ότι τόσο ο Λ.Σούμποτιτς όσο και όλοι οι παίκτες ξέρουν ξεκάθαρα τι ΔΕΝ(πολλά και επαναλαμβανόμενα τα ΔΕΝ για αυτό και δεν τα αναφέρω) πρέπει να κάνουν για να κατακτήσουν την 3η θέση που οδηγεί στην Ευρωλίγκα...

Σήμερα στις 19.00 η ομάδα μας θα παρουσιαστεί για ακόμη μια αγγαρεία στο ΣΕΦ απέναντι στον Ολυμπιακό. Νομίζω ότι σχόλια και αν κάνουμε εμείς για αυτό το παιχνίδι είναι περιττά μιας και παίκτες και προπονητής της ομάδος μας έχουν κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις τους τόσο με τις δηλώσεις τους όσο και ακόμη περισσότερο με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ στα 2 προηγούμενα παιχνίδια. Από την στιγμή λοιπόν που η ίδια η ομάδα μας δεν έχει την διάθεση να ασχοληθεί με το τρίτο παιχνίδι της ημιτελικής φάσης κόντρα στον Ολυμπιακό και ήδη σκέφτεται τον επόμενο αντίπαλο το ίδιο θα κάνω και εγώ..

Η διαδικασία των εκλογών έλαβε τέλος και τα μέλη της Λέσχης που συμμετείχαν έδωσαν ξεκάθαρα ψήφο εμπιστοσύνης στην διοίκηση Αθανασιάδη να συνεχίσει το έργο της και οδηγήσει τον ΑΡΗ σε μεγαλύτερες επιτυχίες από αυτές της τελευταίας διετίας τόσο σε αγωνιστικό όσο και εξωαγωνιστικό επίπεδο. Δεν νομίζω κανείς να είχε αγωνία για την έκβαση της ψηφοφορίας μιας και ακόμη και από εδώ όπου οι περισσότερες απόψεις που ακούστηκαν ήταν αντίθετες με την διοίκηση Αθανασιάδη εκφράστηκε ξεκάθαρα ότι το ψηφοδέλτιο του κ.Στεφανίδη δεν έπειθε και ότι η προσθήκη των κυρίων Πόππη, Αντωνιάδη και Ευγενίου έδινε ξεκάθαρο πλεονέκτημα στην ΑΡΗΣ Προοπτική.  Παρόλα αυτά επιτρέψτε μου αυτό το 26% που πήρε ένα ψηφοδέλτιο που δημιουργήθηκε με αρκετή προχειρότητα από Αρειανούς που δεν ήταν γνωστοί στο ευρύ κοινό, δεν περιελάμβανε κανέναν μεγάλο οικονομικό παράγοντα και παρουσιάστηκε στον κόσμο του ΑΡΗ ουσιαστικά στην ύστατη στιγμή(λίγη ώρα πριν την λήξη της διορίας) και με έναν "πόλεμο" άνευ προηγουμένου να το εκλάβω ως θετικό και ως ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι στην Λέσχη φίλων ΑΡΗ υπάρχει και ένα "ρεύμα" που είναι ανοιχτό σε νέες προτάσεις και έχει την διάθεση να ακούσει, να μελετήσει και να κρίνει και όχι απλά να αφεθεί στις διαθέσεις κάποιων δημοσιογράφων ή στις θέσεις των αρχηγών ενός συνδέσμου. Εάν λοιπόν αυτό το ψηφοδέλτιο του κ.Στεφανίδη κατάφερε και πήρε το 26% των ψήφων τότε είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι εάν σχηματιζόταν ένα σοβαρό σχήμα που θα περιελάμβανε και "γνωστούς" Αρειανούς με δεδομένη οικονομική επιφάνεια ή παραγοντικό παρελθόν και επέλεγε τον δρόμο της ειλικρίνειας με έναν αγώνα που θα ξεκινούσε την μεθεπόμενη ημέρα της λήξης του πρωταθλήματος τότε είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά και αυτό είναι κάτι άκρως αισιόδοξο για το μέλλον. Παρόλα αυτά έχοντας εμπιστοσύνη κυρίως στα νεοεισερχόμενα μέλη του ψηφοδελτίου ΑΡΗΣ Προοπτική εύχομαι να δούμε έναν ΑΡΗ σαφώς πιο ανταγωνιστικό μέσα στο γήπεδο, με δυνατή φωνή εκτός γηπέδου και πάντα με κινήσεις που να διασφαλίζουν την οικονομική υγεία της ομάδος μας. Την στήριξη μας θα την έχουν όπως την είχε κάθε διοίκηση της ομάδος μας γιατί ανεξάρτητα από διαφωνίες και προσωπικές προτιμήσεις όλοι θέλουμε το καλό του ΑΡΗ! Τέλος να προσθέσω  ότι επιτέλους ολοκληρώθηκε αυτή η "μαύρη" προεκλογική περίοδος και εάν εξαιρέσουμε γύρω στις 2 με 3 ημέρες που θα διαρκέσει η θριαμβολογία των παρατρεχάμενων των νικητών όλα θα επανέλθουν σε φυσιολογικούς ρυθμούς...

Λίγες ώρες μείνανε πριν την "ώρα της κρίσης" για τα 2 ψηφοδέλτια που διεκδικούν το "τιμόνι" της ΠΑΕ ΑΡΗΣ και όλα τα μέλη της Λέσχης καλούνται να αποφασίσουν ποιο θεωρούν το καταλληλότερο για το μέλλον του ΑΡΗ. Θυμάμαι την ημέρα της εγγραφής μου στη Λέσχη, τις εκλογές πριν 2 χρόνια, την περηφάνια και το καμάρι που και εγώ αποτελούσα ένα μικρό κομμάτι από όλο αυτό το οικοδόμημα της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ. Δυστυχώς θα πρέπει να πω ότι πλέον δεν αισθάνομαι έτσι και η πιο ήπια λέξη  που μπορώ να  χρησιμοποιήσω πλέον είναι  προβληματισμένος. Προβληματισμένος  για όλα όσα διαδραματίστηκαν τον τελευταίο μήνα και την τροπή που πήραν κάποιες καταστάσεις και κάποιες διαδικασίες που στην γέννηση τους ως στόχο είχαν την ανάδειξη του μεγαλείου του συλλόγου μας αλλά και την διασφάλιση του ΑΡΗ μας για το μέλλον. Πλέον δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι αυτό συμβαίνει. Ο λόγος φυσικά έχει να κάνει με τα 3 ψηφοδέλτια που γίνανε 2, για τον τρόπο που πλησίασαν αυτά τα 2 τον κόσμο του ΑΡΗ αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι συνΑρειανοί μας στηρίζουν όλο αυτό το διάστημα αυτά τα ψηφοδέλτια. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την υπεροχή της παράταξης του κ.Αθανασιάδη αλλά και την προοπτική που δίνει στον ΑΡΗ μας  η συμμετοχή των κ.Πόπη, Αντωνιάδη και Ευγενίου στο συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο. Σίγουρα την Δευτέρα εάν συνεχίσει την θητεία της η διοίκηση Αθανασιάδη όλα θα κυλήσουν ομαλά και όμορφα. Από την άλλη όσο συμπαθής και αποφασισμένος και αν ακούγεται  ο κ.Στεφανίδης με το τετραμελές ψηφοδέλτιο του δεν πείθει ότι μπορεί να φέρει σε πέρας όλα αυτά που οραματιζόμαστε για τον ΑΡΗ. Ως εδώ τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα αλλά εμένα θα μου επιτρέψετε να τα δω από μια διαφορετική οπτική γωνία που πιθανόν σε πολλούς δεν θα αρέσει μιας και προσωπικά θεωρώ μεγάλη ήττα του ΑΡΗ μας αλλά και της ΛΦΑ το γεγονός ότι οι αυριανές εκλογές είναι σχεδόν μονόδρομος την ίδια στιγμή που υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που δεν τον εκφράζει κανένα από τα 2 ψηφοδέλτια(κανένα από τα 3 για κάποιους κακοπροαίρετους) μιας και πολύ ελπίζαμε σε αυτές τις εκλογές να δούμε διαφορετικά "σχήματα" σαφώς πιο ενισχυμένα αλλά και άλλους επιφανείς Αρειανούς παράγοντες να θέλουν να ασχοληθούν με την ΛΦΑ και τον ΑΡΗ μας. Αντί για αυτό έχει περάσει εντέχνως σε όλους η άποψη ότι όποιος θέλει το καλό του ΑΡΗ αύριο πάει και ψηφίζει διοίκηση Αθανασιάδη.  Φυσικά όμως αυτοί που έχουν περάσει αυτήν την άποψη δεν αναφέρουν ότι μιλάμε για μια διοίκηση που :

1. Αποτελείται από πρώην μέλη της διοίκησης του 001 εχθρού του ΑΡΗ που πριν 2 χρόνια όπως μας είπανε είχε οδηγήσει την ομάδα στο χείλος της καταστροφής
2. Που ο επικεφαλής της αν και επιχειρηματίας στην τράπεζα δεν μπορούσε να μπει εγγυητής σε αντίθεση με τον οδοντίατρο.
3. Που ο επικεφαλής της αν και σε κατ ιδίαν συζητήσεις παρουσιάζεται άκρως πειστικός αποφεύγει τις δημόσιες τοποθετήσεις και αφήνει έναν μη Αρειανό όπως είναι ο Γ.Κόντης να εκφράζει τις απόψεις μια διοίκησης Αρειανών.
4. Που σύμφωνα με τα νούμερα που μας παρουσίασαν βοήθησαν στο να μεγαλώσουν τα χρέη της ομάδος μας(εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι η ομάδα θα κλείσει την χρονιά κερδοφόρα θα οφείλω ένα τεράστιο συγνώμη και ας είναι το κέρδος 10.000 και όχι τα 800.000 που μας είπανε).
5. Που αγωνιστικά πέτυχε ότι ακριβώς και η προηγούμενη διοίκηση.
6. Που ενώ για περισσότερο από 1 μήνα γινότανε χαμός με τις κασέτες και αποδείχθηκε(βάση ομολογίας των εμπλεκομένων) ότι υπήρχε συνομιλία των Πατέρα και Μπέου με τον Δαλούκα πριν από ένα παιχνίδι που "σφαγιαστήκαμε" πουθενά δεν ακούστηκε η φωνή του επίσημου ΑΡΗ έτσι απλά για να δηλώσουμε την αηδία μας για όλα αυτά που συμβαίνουν εις βάρος μας.
7. Που ενώ ακόμη και σήμερα που ο Αστέρας Τρίπολης κερδίζει την παραμονή στην κατηγορία του και νομικοί δηλώνουν ότι τα πλέιοφς είναι άκυρα και ίσως από όλες αυτές τις παρανομίες να είμαστε εμείς οι αδικημένοι για ακόμη μια φορά ο επίσημος ΑΡΗΣ προτιμάει τον ρόλο του θεατή.
8. Μια διοίκηση που το πρόστιμο των 175.000 ευρώ(αν θυμάμαι καλά το νούμερο)  για τα επεισόδια στα Γιάννενα   τα "ζήτησε" με πλάγιο τρόπο από τον κόσμο να τα καλύψει.
9. Μια παράταξη που επιτρέπει στον κάθε υβριστή, συκοφάντη να παίζει προσωπικά παιχνίδια εις βάρος του ΑΡΗ και δεν μπαίνει όχι απλά στην διαδικασία να απαντήσει εκεί που πρέπει αλλά να προχωρήσει και σε μηνύσεις από την στιγμή που μιλάμε για ψεύδη...
10. Μια παράταξη που έχει την ανάγκη να μιλάνε άλλοι για αυτή με τον πλέον προπαγανδιστικό τρόπο.
11. Μια παράταξη που κρατάει χαμηλούς τόνους αλλά έχει την ανάγκη να υψώσουν άλλοι τους τόνους για αυτήν.
12. Μια παράταξη που σίγουρα δεν δείχνει να επιδιώκει  την συσπείρωση όλων των Αρειανών δυνάμεων και το μόνο που ζητάει είναι απλά να την αφήσουμε να συνεχίσει το έργο της..

Και άλλα πολλά που δεν έχει ουσία να τα αναφέρω μιας και πιστεύω ότι καταλάβατε το πνεύμα των ενστάσεων μου σχετικά με την παράταξη του κ.Αθανασιάδη. Το αποτέλεσμα των εκλογών αύριο είναι γνωστό και όλοι ξέρουμε εδώ και καιρό ότι  ο  κ.Αθανασιάδης θα συνεχίσει κανονικά το έργο του απλά ίσως πολλοί από εμάς που θα πάμε αύριο να ψηφίσουμε να πρέπει να σκεφτούμε εάν τελικά είναι καλό να φαίνεται ότι στον ΑΡΗ υπάρχει ένα συγκεκριμένο μονοπάτι για να ασχοληθείς με τα διοικητικά της ομάδος και όποιος δεν το ακολουθεί κινδυνεύει να χαρακτηριστεί μέχρι και αντιΑρειανός... Επιτρέψτε μου λοιπόν να εκφράσω μια διαφορετική άποψη για τον πολύ απλό λόγο ότι με τρομάζει μια παράταξη που χρησιμοποιεί κάθε μέσο που μπορεί για να με πείσει τι είδα και τι άκουσα...

Τέλος θα υπενθυμίσω ότι αυτές οι εκλογές αφορούν την διοίκηση του ΑΡΗ μας και συμμετέχουν αποκλειστικά Αρειανοί σε αυτές και όχι αλλόθρησκοι και ανεξάρτητα από το ποιος ψήφισε ποιόν και αν βγήκε αυτός που ψηφίσαμε ή όχι ας δείξουμε όλοι τον απαραίτητο σεβασμό και ας στηρίξουμε με όλες τις δυνάμεις μας την διοίκηση του ΑΡΗ όποια και αν είναι!

Μια από τα ίδια βιώσαμε όσοι βρεθήκαμε στο Παλέ σήμερα με τους παίκτες μας να μην δείχνουν την παραμικρή διάθεση να αντισταθούν στις διαθέσεις του φορμαρισμένου Ολυμπιακού και τον Λευτέρη Σούμποτιτς να μην ενοχλείτε καθόλου από αυτές τις συμπεριφορές. Και για να γίνω πιο κατανοητός και να μην θεωρηθώ ονειροπόλος ο Ολυμπιακός στα τελευταία 3 παιχνίδια(1 με Παο και 2 με ΑΡΗ) έχει δείξει ίσως το καλύτερο πρόσωπο της χρονιάς κάτι που και με την δεδομένη διαφορά δυναμικότητας κάνει τις ελπίδες μας για νίκη σχεδόν μηδαμινές. Ως εδώ μας αρέσει δεν μας αρέσει δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα αλλά όταν μιλάμε για μια επαγγελματική ομάδα που αγωνίζεται μέσα στην έδρα της και λέγεται ΑΡΗΣ και δεν  προσπαθεί να εφαρμόσει ούτε τα βασικά τότε σίγουρα δεν μας φταίει κανένας Ολυμπιακός παρά μόνο κακή η μας νοοτροπία και η αδιαφορία και η έλλειψη σοβαρότητας που φέρνει νοοτροπία αυτή. Εάν βγάλουμε τα ποσοστά ευστοχίας των 2 ομάδων στην άκρη τα οποία επηρεάζονται από πολλές παραμέτρους δεν μπορώ να καταλάβω για ποιόν λόγο για παράδειγμα κανένας παίκτης  μας δεν έκανε μπλόκ άουτ, γιατί επανειλημμένες φορές πιάστηκαν στον ύπνο στην άμυνα, γιατί άλλες τόσες είχαν γυρισμένη την πλάτη στην μπάλα και έμοιαζαν αποκομμένοι με όλη την εξέλιξη της φάσης, γιατί δεν υπήρχαν γρήγορες επιστροφές, γιατί ακόμη και μετά από καλάθι μας αντί να γυρίσουμε στην άμυνα τρέχοντας πηγαίνανε περπατώντας, γιατί ο Μπράουν έκανε ότι του κατέβαινε στο κεφάλι γιατί ακόμη και παίκτες σαν τον Χρυσικόπουλο που "πιέζουν" για χρόνο συμμετοχής έμοιαζαν υπνωτισμένοι και άλλα πολλά γιατί που δεν είχαν να κάνουν άμεσα με τον αντίπαλο αλλά αποκλειστικά με την διάθεση των παικτών μας. Φυσικά στους ίδιους ρυθμούς και ο Σούμποτιτς που έμοιαζε να μοιράζει τον χρόνο και να δοκιμάζει σχήματα λες και έπαιζε φιλικό. Ντροπή σε όλους όσους οδήγησαν τον ΑΡΗ σε αυτό το σημείο και παρέσυραν μέχρι και τους λίγους που ήταν στο Παλέ σήμερα να φωνάξουν σύνθημα για τον μικρό τελικό ενώ ακόμη δεν έχεις αποκλειστεί... Εάν λοιπόν κανείς από αυτούς που αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ δεν ντρέπονται για αυτές τις εξευτελιστικές εμφανίσεις ας έβγαζαν μια ανακοίνωση πριν ξεκινήσουν αυτά τα παιχνίδια ώστε να ενημερώσουν τον κόσμο ότι σκοπός της ομάδος είναι να κάνει μια μίνι προετοιμασία για τα παιχνίδια με τον συμπολίτη και το αν χάνουμε με 20 με 30 ή με 40 πόντους δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας ενδιαφέρει... Τουλάχιστον αυτό θα ήταν πιο έντιμο από το να μας κοροϊδεύουν στα μούτρα. Κατά διαβολική σύμπτωση στο Παλέ σήμερα πέτυχα τον Γιάννη Λάππα έναν καλαθοσφαιριστή που τίμησε την φανέλα του ΑΡΗ και με το παραπάνω και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι παρά τις όποιες δυνατότητες του ως παίκτη σε κάθε αγώνα τα έδινε όλα είτε έπαιζε με τον πρώτο είτε με τον τελευταίο, είτε η ομάδα κέρδιζε με 20 πόντους είτε έχανε με 30... Μια νοοτροπία  που εδώ και χρόνια λείπει από τον ΑΡΗ μας. Άραγε είμαι περίεργος όταν έρθουν αυτά τα "πολυαναμενόμενα" παιχνίδια με τον μπάογκ τι θα τους πει άραγε ο Σούμποτιτς που και σήμερα ήταν πολύ ήρεμος. "Εντάξει μάγκες, με τον Ολυμπιακό μπορεί να τον παίζαμε και ο καθένας να έκανε του κεφαλιού του αλλά τώρα θα πρέπει να κάνουμε μπλοκ άουτ, να έχουμε αλληλοκαλύψεις στην άμυνα και γρήγορες επιστροφές και να είμαστε παθιασμένοι και συγκεντρωμένοι για 40'" και ξαφνικά όλη η ομάδα μας θα μεταμορφωθεί σε κάτι διαφορετικό από αυτό που είδαμε στα 2 πρώτα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό? Άντε να δούμε...

Μπορεί ο πρώην πρόεδρος Θ.Τζεβελέκης με τεράστιες δόσεις ρεαλισμού(από αυτόν που έφερε στον ΑΡΗ) να είπε ξεκάθαρα ότι η ομάδα μας θα πρέπει να ασχοληθεί με τον επόμενο αντίπαλο στην μάχη για την 3η θέση παρόλα αυτά πολλοί από εμάς δεν θα συμφωνήσουν μαζί του μιας και ο ΑΡΗΣ μας(ακόμη και ο φετινός) δεν είναι τόσο κακή ομάδα που να μην μπορεί να κοιτάξει στα μάτια αντιπάλους σαν τον Ολυμπιακό ούτε καν για ένα δεκάλεπτο. Μια εφημερίδα είχε τίτλο για τα πρώτα παιχνίδια της ημιτελικής φάσης "Ούτε για προπόνηση..." κάτι που όπως προσβάλλει κάθε Αρειανό θα πρέπει να προσβάλλει και κάθε στέλεχος που αποτελεί την ομάδα του ΑΡΗ. Είτε μιλάμε για προπονητή είτε για παίκτες είτε για παράγοντες σαν τον κ.Τζεβελέκη που με την απεγνωσμένη προσπάθεια να φανούν πετυχημένη έριξαν τον ΑΡΗ αρκετά επίπεδα κάτω ώστε από εκεί χαμηλά να έχει κάποιους στόχους για να κατακτήσει. Στόχοι όπως είναι η είσοδος στην 4άδα, η έξοδος στην Ευρωλίγκα και μετέπειτα η πρόκριση στο Τοπ16... Μίζερη νοοτροπία που δεν πρέπει όχι απλά να ακούγεται αλλά να μην περνάει ούτε καν από το μυαλό μας. Αυτές οι δηλώσεις και το σκεπτικό τους έφεραν τον ΑΡΗ και τον κόσμο του να αγωνιά για το αν θα προκριθεί κόντρα στο διαλυμένο Μαρούσι... Και φυσικά εάν κάποιος θεωρεί ότι η νοοτροπία των μεγαλομετόχων της ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν "περνάει" και πιο χαμηλά και φτάνει μέχρι και στους παίκτες είναι γελασμένοι. Άλλωστε η εικόνα μιλάει από μόνη της και αυτό που είδαμε την Πέμπτη στο ΣΕΦ δεν ήταν μια παντοδύναμη ομάδα κόντρα σε μια μέτρια ομάδα αλλά μια δυνατή, σοβαρή και ψυχωμένη ομάδα κόντρα σε ένα μάτσο αδιάφορους παίκτες που δεν θίγεται ο μπασκετικός τους εγωισμός ακόμη και όταν διασύρονται με διαφορές που ξεπερνάνε τους 30 πόντους. Φυσικά όλοι εμείς που αρρωσταίνουμε με αυτές τις καταστάσεις δεν ξενερώνουμε ποτέ και η θέση μας στο Παλέ είναι καπαρωμένη ανεξάρτητα από την πίκρα που γευτήκαμε. Ούτε αναλύσεις χρειάζονται ούτε τίποτα ιδιαίτερα. Απλά λίγο φιλότιμο... Ραντεβού στο Παλέ στις 17.00 για να τους δείξουμε σε εχθρούς και φίλους ότι τουλάχιστον ο Αρειανός οπαδός ανεξάρτητα από την ομάδα που τον εκπροσωπεί πάνω στο παρκέ είναι μαχητής και έχει και φιλότιμο!

Την διαφορά δυναμικότητας μεταξύ του ΑΡΗ και του Ολυμπιακού την γνωρίζουμε πολύ καλά και δεν χρειάζεται να την ξανατονίσουμε για ακόμη μια φορά. Ότι ο Ολυμπιακός βρέθηκε σε εξαιρετική ημέρα συνέχεια της καλής παρουσίας  που είχε στον τελικό του κυπέλλου είναι κάτι που όλοι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε επίσης.  Όμως το ότι οι παίκτες μας για μια ακόμη φορά μέσα σε δέκα λεπτά αποφασίσανε ότι δεν υπάρχει λόγος να παλέψουν το παιχνίδι ή έστω να σώσουν τα προσχήματα είναι κάτι που δύσκολα μπορούμε να παραβλέψουμε και ακόμη πιο δύσκολο να αφουγκραστούμε. Δεν είναι δυνατόν να λέγεσαι ΑΡΗΣ και μέσα σε 10' να παρουσιάζεις μια εικόνα του στυλ "άντε να τελειώνουμε να πάμε στα σπίτια μας". Ωραίες οι δηλώσεις που ακούγαμε τον τελευταίο καιρό περί ιστορίας του μπασκετικού ΑΡΗ, περί παικτών μαχητών και προπονητή που οργανώνει την δική του "επανάσταση", όλοι τους γουστάραμε γιατί κάπως έτσι πρέπει να σκέφτεται και να μιλάει όποιος έχει σχέση με τον ΑΡΗ. Αυτό όμως που οφείλει να κάνει κάθε παίκτης που φοράει την φανέλα του ΑΡΗ είναι αυτά τα λόγια να τα αποδείξει και με πράξεις μέσα στο γήπεδο με την ιδιαίτερη διάθεση που θα δείξει πάνω στο παρκέ. Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή που έχει την ευθύνη να κοιτάξει τους παίκτες του στα μάτια να δει ποιανού γυαλίζουν  και να τους ρωτήσει ποιος έχει την όρεξη και τα αρ@@δια να παίξει κόντρα σε έναν πιο δυνατό αντίπαλο με σκοπό να δείξει σε όλους ότι εδώ έχουμε μια σειρά ημιτελικών αγώνων ανάμεσα σε 2 καλές ομάδες και όχι ανάμεσα σε μια πολύ καλή ομάδα και μια παρέα του ποσειδωνίου που κατέβηκε να κάνει το χαβαλέ και να περάσει 2 ώρες ευχάριστα ανεξάρτητα από την έκβαση του παιχνιδιού.  Ποιος γουστάρει να τιμήσει την φανέλα που φοράει και να αναγκάσει όλους αυτούς που ειρωνικά(αλλά ως ένα βαθμό δικαιολογημένα) μιλάνε για αγώνες προετοιμασίας ενόψει των αναμετρήσεων για την 1η και την 3η θέση στην επόμενη φάση των πλέιοφς.  Δεν μπορώ να καταλάβω το κόμπλεξ που βγάζει εδώ και χρόνια ο ΑΡΗΣ όταν αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό και δυσκολεύομαι να καταλάβω πως αθλητές που ιδρώνουν μέσα στο γήπεδο αρέσκονται στο να γίνονται οι "κώνοι" στην προπόνηση των αντιπάλων.  Ούτε έναν δεν είδα από την ομάδα μας να έχει εκνευριστεί με αυτό που βιώσαμε σήμερα. Όλοι λειτουργούσαν σαν μην συνέβαινε τίποτα. Άλλη μια απογοήτευση από τον Λ.Σούμποτιτς που ελπίζαμε ότι τουλάχιστον αυτός θα καταλάβαινε τι σημαίνει για όλους εμάς αυτά τα παιχνίδια και ποια η διαφορά του να χάνεις με κατεβασμένα τα χέρια(και τα βρακιά) από το να παλεύεις με όλες τις δυνάμεις σου για 40' και ας χάσεις με 30 πόντους επειδή ο αντίπαλος είναι πολύ καλύτερος. Δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε τι έγινε στο παιχνίδι γιατί πολύ απλά το μπάσκετ που μάθαμε διαρκεί 40' και όχι 10' όπως αυτό στο οποίο συμμετείχε σήμερα η ομάδα μας. Δεν μπορώ να πω ότι ευελπιστώ ώστε να αλλάξει κάτι στην συνέχεια μιας και η ομάδα είχε περισσότερες από 10 ημέρες για να προετοιμαστεί ώστε τουλάχιστον να μην ξεφτιλιστεί κάτι που δεν το απέφυγε. Παρόλα αυτά δεν σημαίνει ότι θα αράξω σπίτι μου μέχρι να τελειώσει ο Ολυμπιακός μαζί μας για να δούμε τι θα γίνει με τον συμπολίτη και αυτό θα προτείνω σε όλους τους συνΑρειανούς. Που ξέρεις το Σάββατο το απόγευμα μπορεί οι φωνές μας να ξυπνήσουν τους παίκτες μας και να τους υπενθυμίσουν ότι το παιχνίδι διαρκεί 40'...