Νομίζω ότι και ο τελευταίος παίκτης της ομάδος έχει κατανοήσει στο απόλυτο τους λόγους της εντός έδρας ήττας από το Μαρούσι που τόσο μας είχε πικράνει. Είναι φανερό στις δηλώσεις όλων των παικτών ότι έχουν αναγνωρίσει την έλλειψη σοβαρότητας και πάθους που είχαν δείξει στην συγκεκριμένη αναμέτρηση σε αντίθεση με το πρόσφατο παιχνίδι στην Αθήνα όπου είχαν αυτά τα 2 στοιχεία και παρά το γεγονός ότι βρέθηκαν σε μια μέτρια ημέρα όσο αφορά την επιθετική τους αποτελεσματικότητα καταφέρανε και πήρανε μια εύκολη νίκη. Η συνταγή γνωστή, το πάθημα από ότι φάνηκε έγινε μάθημα και το μόνο που απομένει είναι παίκτες και προπονητής να μας αποδείξουν ότι αυτή η ομάδα μπορεί να έχει μια συνέχεια, να μαθαίνει από τα λάθη της και από παιχνίδι σε παιχνίδι να παρουσιάζεται βελτιωμένη. Αν και ακόμη δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για τις δυνατότητες των Κίνγ και Κασίροφ θέλω να πιστεύω ότι και οι 2 αθλητές μπορούν να δώσουν πολλά παραπάνω στην ομάδα και ότι το μόνο που χρειάζονται είναι λίγος χρόνος παραπάνω ώστε να προσαρμοστούν στην ομάδα μας. Για την ώρα και με βάση τα 2 τελευταία παιχνίδια δεν έχουν δείξει ικανοί να καλύψουν ούτε καν το κενό του Τόμας που ήταν έτσι κι αλλιώς μέτριος παίκτης αλλά η συνεισφορά του τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι της ομάδος και στα ριμπάουντ ήταν σημαντική. Κανείς δεν πρέπει να πιστέψει ότι η υπόθεση πρόκριση έχει τελειώσει και ότι η αυριανή αναμέτρηση αποτελεί τυπική διαδικασία. Το έχουμε ξαναδεί το σενάριο να χάνουμε εντός, να κερδίζουμε εκτός και να ξαναχάνουμε εντός και δεν μας άρεσε καθόλου... Δεν θα ήθελα με τίποτα να δω για ακόμη μια φορά αυτά τα παικτάκια της σειράς σαν τον Γκαγκαλούδη και τον Χαριτόπουλο να μας πουλάνε τρέλα μέσα στο σπίτι μας επειδή εμείς με την παρουσία μας τους έχουμε δώσει την εντύπωση ότι μπορούν να το κάνουν. Για αυτό θα πρέπει και εμείς από την πλευρά μας να κάνουμε το καθήκον μας, να γεμίσουμε το Παλέ και να σπρώξουμε την ομάδα στην νίκη. Την Τετάρτη στο κλειστό του Αγ.Θωμά φάνηκε ξεκάθαρα ότι αποχές, εγωισμοί και μικρότητες στην οικογένεια του ΑΡΗ δεν χωράνε για αυτό και περίπου 50 αδέρφια δώσανε το παρών στο γήπεδο και βοήθησαν με τον τρόπο τους την ομάδα. Άλλωστε το έχω ξαναγράψει αρκετές φορές... επειδή μια παρέα που εκπροσωπεί έναν σύνδεσμο με περισσότερα από 10.000 μέλη  βγάζει με συνοπτικές διαδικασίες ένα Σαββατόβραδο μια απόφαση για αποχή από τα μπασκετικά δρώμενα όσο σεβαστή και αν είναι η συγκεκριμένη άποψη των συνΑρειανών μας  δεν σημαίνει ότι πρέπει να την επικροτούμε και να την ακολουθήσουμε. Όποιος γουστάρει ΑΡΗ και θέλει να βρεθεί στο πλευρό του Αυτοκράτορα τον δρόμο για το Παλέ τον ξέρει πολύ καλά! ΌΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Αν και ομολογώ δεν το πίστευα και πολύ το σημερινό για καλή μας τύχη παίκτες και προπονητής φρόντισαν να με διαψεύσουν με την σημερινή τους εμφάνιση όπου χάρη στην πιεστική άμυνα για 40' πήρε μια εύκολη νίκη και ισοφάρισε την σειρά. Το ότι ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερη ομάδα από το Μαρούσι είναι κάτι που όλοι μας το γνωρίζουμε αλλά αυτό θα πρέπει κάθε φορά να το δείχνουμε και πάνω στο παρκέ μιας και εκεί κρίνονται όλα. Χωρίς λοιπόν να εντυπωσιάσει επιθετικά η ομάδα μας αλλά δείχνοντας την απαραίτητη αποφασιστικότητα και προσήλωση στην άμυνα εγκλώβισε τα ατού του Αμαρουσίου και οδήγησε τους αντιπάλους μας σε κακές επιθέσεις και σε αβίαστα λάθη. Οι 51 πόντοι που πέτυχε η ίδια ομάδα που πριν λίγες ημέρες μέσα στο "σπίτι" μας είχε πετύχει 86 πόντους  φανερώνει το πείσμα που είχαν σήμερα οι παίκτες μας για να μην τελειώσει έτσι άδοξα και πρόωρα η φετινή περίεργη χρονιά. Χαραλαμπίδης, Ταπούτος και Σλούκας ήταν αυτοί που σήκωσαν την ομάδα στις πλάτες τους και από νωρίς έδειξαν τον δρόμο προς την νίκη. Παρά το άσχημο ξεκίνημα στην επανάληψη ο Μπράουν πέτυχε μερικούς καθοριστικούς πόντους και έκοψε οποιαδήποτε διάθεση για αντεπίθεση υπήρχε από πλευρά Αμαρουσίου. Κασίροβ και Κίνγ πήραν χρόνο συμμετοχής αλλά δεν μπορώ να πω ότι βοήθησαν και ιδιαίτερα ώστε να καλύψουν κατά κάποιο τρόπο το κενό που άφησε ο Τόμας κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ. Και μιας που αναφέρθηκα στα ριμπάουντ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι στον μοναδικό τομέα που υστέρησε αισθητά η ομάδα μας αλλά ευτυχώς δεν το πλήρωσε  ήταν τα ριμπάουντ μιας και οι αντίπαλοι μας μάζεψαν 10 σκουπίδια παραπάνω. Και πάλι μέτρια απόδοση από τον Μπάβτσιτς που τελικά δείχνει αρκετά ασταθής μιας και από παιχνίδι σε παιχνίδι παρουσιάζει εντελώς διαφορετικό πρόσωπο. Πάντως νομίζω ότι σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι η ήττα του Σαββάτου ήταν καθαρά αποτέλεσμα χαλάρωσης και άγχους μιας και μαζί με τους παίκτες που ήταν χαλαροί ήταν και ο Σούμποτιτς που πραγματοποίησε τραγικό κοουτσάρισμα. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, παίκτες και προπονητής φάνηκε πως πήραν το μάθημα τους το περασμένο Σάββατο και πλέον η ομάδα μας έχει την ευκαιρία να διώξει μια και καλή τους "δαίμονες" της,  να στείλει το Μαρούσι για διακοπές και να κοιτάξει πολύ πιο αισιόδοξα την συνέχεια του πρωταθλήματος. Δύσκολα να χωνευόταν πιθανός αποκλεισμός από τα πλέιοφς και στο μπάσκετ(μετά το ποδόσφαιρο), σχεδόν αδιανόητο να αρχίζαμε τις διακοπές μας από αρχές Μαϊού. Ευτυχώς όμως το γυρίσαμε και θα δώσουμε εκ νέου ραντεβού στο Παλέ! Άιντε ρε Αρειανάρα πούλα τρέλα και ετοιμάσου για το ΣΕΦ!

Έτσι όπως τα καταφέραμε αντί να πηγαίνουμε σήμερα για να "καθαρίσουμε" την σειρά των αγώνων με το Μαρούσι παίζουμε ολόκληρη την χρονιά. Μια χρονιά που ξεκίνησε άσχημα, συνεχίστηκε άσχημα, ξαφνικά  έδειξε να πάει να σωθεί και τελικά φτάσαμε στο σημείο μηδέν όπου το πλεονέκτημα της έδρας που κερδίσαμε στην διάρκεια της κανονικής σεζόν το πετάξαμε με απόλυτη ευκολία στα σκουπίδια. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι σήμερα δεν θα επαναλάβουμε τα λάθη του Σαββάτου, ότι οι παίκτες μας θα βγάζουν φωτιές και ότι ο προπονητής θα έχει διαβάσει ιδανικά το παιχνίδι του αντιπάλου όπως είχε κάνει στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Δυστυχώς εάν θέλουμε να το δούμε το παιχνίδι από μια πιο ρεαλιστική ματιά σύμφωνα με αυτά που μας έχει δείξει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια συνήθως στα κρίσιμα παιχνίδια τα σκατώνει και πνίγεται από το άγχος της επιτυχίας κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους επομένως το να δήλωνα αισιόδοξος για την σημερινή αναμέτρηση μάλλον θα ήταν υποκριτικό. Φυσικά το αν η πλειοψηφία του κόσμου πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και στην νίκη σήμερα δεν έχει καμία σημασία μιας και δεν είναι στο χέρι μας ούτε καν σε παιχνίδια που γεμίζουμε ασφυκτικά το Παλέ και ο αντίπαλος αισθάνεται την ανάσα μας. Από την άλλη εάν οι παίκτες μας έχουν λίγο εγωισμό, λίγο τσαμπουκά μέσα τους, γουστάρουν αυτό που κάνουν και δεν θέλουν να πάνε από τώρα διακοπές. Δεν νομίζω ότι είναι και το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου να περιορίσεις τον Μπάγκαριτς και τον Γκαγκαλούδη. Άλλωστε το είχαμε κάνει με απόλυτη επιτυχία πριν ενάμιση μήνα περίπου όπου ο Μπάγκαριτς είχε μείνει στους 6 πόντους και ο Γκαγκαλούδης με τα νεύρα του. Στο τελευταίο παιχνίδι ήταν ολοφάνερο ότι κανείς δεν ήταν συγκεντρωμένος όπως έπρεπε. Ούτε καν ο ίδιος ο προπονητής που φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο αυτής της ήττας. Τέρμα τα λόγια, τα ευχολόγια και οι μακρινοί στόχοι. Το Μαρούσι των χιλίων προβλημάτων έχουμε να κερδίσουμε, παίξτε σαν ΑΡΗΣ και τελειώστε τους!

ΥΓ.(ξέχασα να το αναφέρω όταν έγραφα το κείμενο): Το ότι το Ελληνικό μπάσκετ διανύει την χειρότερη σεζόν της ιστορίας είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο το ότι αυτό όμως αποτελεί ευκαιρία για μερικούς τύπους εκεί στον ΕΣΑΚΕ, την ΕΟΚ και την ΕΡΤ για να κάνουν τις δημόσιες σχέσεις πάνω από το πτώμα του αθλήματος που έχει χαρίσει τόσες επιτυχίες στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον εξοργιστικό. Αν και το έχουμε ξαναδεί το συγκεκριμένο σενάριο πραγματικά δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά για ποιόν λόγο ακόμη και τώρα στα πλέιοφς επιλέγεται να μεταδοθεί τηλεοπτικά το παιχνίδι Κολοσσός - Ολυμπιακός και όχι ένα από τα άλλα 2 ζευγάρια όπου σίγουρα είναι πολύ πιο αμφίρροπα και πιο εύκολα θα μπορούσε να τα παρακολουθήσει κάποιος. Ούτε καν οι ίδιοι οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν αγωνία να παρακολουθήσουν εάν η ομάδα τους καταφέρει και κερδίσει με +30 πόντους ή όχι... Από την αρχή μέχρι τέλος το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο και μετά βγαίνουν κάποιοι και δηλώνουν ότι η Μεσογειακή Λίγκα θα αποτελούσε ταφόπλακα της Α1...

Και ενώ την Παρασκευή λήγει η διορία για να "εμφανισθούν" οι υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν την προεδρία της ΠΑΕ ΑΡΗΣ για την επόμενη διετία η διοίκηση Αθανασιάδη όχι μόνο ξεκαθάρισε την πρόθεση της να συνεχίσει το έργο της αλλά έκανε μάλιστα γνωστό ότι στο ψηφοδέλτιο της θα συμμετέχουν οι κ.Παπαϊώνου, Πόππης  και Ορφανίδης κάτι που σίγουρα εντυπωσιάζει αλλά και ταυτόχρονα σκορπάει χαμόγελα μιας και οι συγκεκριμένοι άνθρωποι έχουν την οικονομική επιφάνεια που θα πρέπει να έχει κάθε ένας που θέλει να ασχοληθεί με τα διοικητικά του ΑΡΗ και οι 2 πρώτοι έχουν ήδη δώσει τα διαπιστευτήρια του με την συμμετοχή τους στην ΚΑΕ μέσο της "ΓΕΝΕΣΙΣ" με το έργο τους να θεωρείται πετυχημένο αλλά και η συμβολή τους καθοριστική.  Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ασχοληθούμε παραπάνω με το  "ειδικό βάρος" των παραπάνω κυρίων μιας και μόνο ότι προέρχονται από την Αρειανή οικογένεια, έχουν παραγοντική εμπειρία στον ΑΡΗ μας, πετυχημένο έργο αλλά και την δυνατότητα να βοηθήσουν την ομάδα οικονομικά τα λέει όλα. Το πιο σημαντικό όμως με αυτήν την κίνηση είναι ότι αυτομάτως η διοίκηση Αθανασιάδη κατά κάποιον τρόπο διώχνει όλα αυτά τα  "μαύρα σύννεφα" που είχαν ως βάση κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα της συγκεκριμένης διοίκησης αλλά και την άμεση εξάρτηση της από τον Super 3 με ότι αυτό συνεπάγεται. Όταν λοιπόν ο πρόεδρος της ΠΑΕ που αρκετές φορές έχει χαρακτηριστεί ως γλάστρα ή ουρανοκατέβατος και υπάρχει μια πεποίθηση στην πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος επιλέχθηκε λόγο του κύρους και της οικονομικής επιφάνειας του σε σχέση με άλλα μέλη της διοίκησης της ΠΑΕ όπως τους κ. Κόντη(όπου η μισή Ελλάδα πιστεύει ότι είναι ο πρόεδρος του ΑΡΗ μας) ή τον κ.Σαρρή αλλά και τους υπόλοιπους χωρίς φυσικά να υπάρχει κάτι μεμπτό απέναντι τους πέρα φυσικά από γνωστές καφενειακές συζητήσεις. Εάν λοιπόν ο κ.Αθανασιάδης έχει καταφέρει και έχει πείσει τους συγκεκριμένους κυρίους ότι αξίζει να τον στηρίξουν και ότι μαζί μπορούν να κάνουν τον ΑΡΗ μεγαλύτερο τότε ήδη έχει κάνει το μεγάλο βήμα ώστε να πείσει και τα μέλη της Λέσχης ώστε να πάρει τον ψήφο εμπιστοσύνης για να συνεχίσει το έργο του. Από εκεί και πέρα θα ήταν ευχής έργο να δούμε μέσα στις επόμενες ημέρες ένα ακόμη ψηφοδέλτιο πιο εντυπωσιακό από το ήδη υπάρχον με "δυνατά ονόματα" και ανθρώπους ικανούς να δώσουν όραμα στον κόσμο του ΑΡΗ. Στο κάτω κάτω εμάς ο ΑΡΗΣ μας ενδιαφέρει και όχι η παραγοντική σταδιοδρομία του καθενός. Σε αυτό το τελευταίο θα πρέπει να προσθέσω την μεγάλη μου απογοήτευση για τον Λ.Σκόρδα που δυστυχώς σε αυτό το κρίσιμο σημείο δείχνει να "χάνει την μπάλα" σε μια προσπάθεια να επιδείξει ότι τα πάντα στην ΠΑΕ ΑΡΗΣ λειτουργούν λάθος και όποιος στηρίζει την συγκεκριμένη διοίκηση είναι "σκάρτος"... Ωραία τα μεγάλα τα λόγια που μας έλειψαν τα τελευταία 2 χρόνια αλλά περίμενα μια καλύτερη στάση από τον πρώην πρόεδρο της ΠΑΕ όπου η "αντιπολίτευση" του δείχνει να ξεπερνάει τα όρια και να θυμίζει την αντιπολίτευση κυβερνητικών κομμάτων όπου όπως έχει αποδειχθεί στην πολιτική αυτό γίνεται με μοναδικό στόχο την εξουσία και την "κουτάλα" που πάει μαζί με την εξουσία... Σίγουρα το κατανοώ το παράπονο του από την λασπολογία και τις απαράδεκτες μεθόδους που είχαν χρησιμοποιηθεί στις προηγούμενες εκλογές αλλά με το να κάνεις όλα αυτά που σου κάνανε και δεν σου άρεσαν μάλλον χάνεις το όποιο δίκιο έχεις...

Πραγματοποιώντας μια τραγική εμφάνιση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης η αγαπημένη μας ομάδα γνώρισε άλλη μια πικρή ήττα με αντίπαλο το Μαρούσι και σκόρπισε απογοήτευση στους 4000 φίλους που με την εικόνα που παρουσίασαν. Το σημερινό σκηνικό δυστυχώς τα τελευταία χρόνια μας έχει γίνει μια κακιά συνήθεια  και αν τις προηγούμενες φορές προπονητές σαν τον  Ματζόν και τον Χέρμπερτ είχαν δείξει σημάδια αδυναμίας να διαχειριστούν σημαντικούς αγώνες και καθοριστικά παιχνίδια σαν και αυτά των πλέιοφς η παρουσία του Σούμποτις που αναμόρφωσε την ομάδα αλλά και η ενίσχυση με 2 παίκτες σαν τον Κίνγκ και τον Κασίροβ μας είχαν δημιουργήσει μια αισιοδοξία ότι αυτήν την φορά δεν θα κάναμε μάγκες τους παίκτες του Αμαρουσίου και όπως 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν κερδίσαμε με σχετική ευκολία κάπως έτσι θα τα καταφέρναμε και σήμερα. Για κακή μας τύχη όλα αυτά αποδείχθηκαν απλά μια επιθυμία χωρίς αντίκρυσμα μιας και μέσα στο γήπεδο φάνηκαν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Από την μια οι παίκτες του Αμαρουσίου σε εκπληκτική ημέρα να βάζουν και τα πιο απίθανα καλάθια και με δείχνοντας αξιοζήλευτο πάθος και αποφασιστικότητά να παλεύουν σε κάθε φάση προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμη και μπαλιές που έμοιαζαν χαμένες. Εξαιρετικό κοουτσάρισμα από τον Αλεξανδρή που με μια άμυνα ζώνης και ένα επιθετικό σύστημα που είχε στόχο να φέρει την μπάλα μέσα στο καλάθι μας επί 40' έκανε τον Σούμποτιτς να μοιάζει με παιδαρέλι που κάνει τα πρώτα του βήματα στην προπονητική... Από την άλλη είχαμε εντελώς διαφορετική εικόνα με την πλειοψηφία των παικτών μας να δείχνουν νωθροί να έχουν σπάσει τα καλάθια, να κοιμούνται κυριολεκτικά στην άμυνα  και τον Σούμποτιτς εγκλωβισμένο στις εμμονές και στο μονόπλευρο παιχνίδι του ανήμπορο να αντιδράσει... Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά  για ποιόν λόγο ο Ελληνοσλοβένος τεχνικός έδειξε ένα πρόσωπο στο οποίο δεν μας είχε συνηθίσει. Έπαιξε σχεδόν όλο το παιχνίδι με 6-7 παίκτες, επέμεινε υπερβολικά(και οι 2 αγωνίστηκαν για περισσότερα από 30') στους Μπράουν και Χαραλαμπίδη που και οι 2 μαζί είχαν 6 στα 18 σουτ και 8 από τα 12 λάθη της ομάδος και αν λάβουμε υπόψιν την ανύπαρκτη άμυνα του Μπράουν  τότε πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιόν λόγο τον κράτησε μέσα σχεδόν ολόκληρο τον αγώνα. Κίνγκ και Κασίροβ ήταν σε πλήρη αγωνιστική δράση, αποκτήθηκαν ειδικά για αυτά τα παιχνίδια των πλέιοφς και σε μια ημέρα όπου τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά και όλοι μας οι παίκτες ήταν κακοί ο Σούμποτιτς δίστασε να τους ρίξει στην μάχη και προτίμησε να τους κρατήσει στον πάγκο... Συνέχεια στα παραπάνω ήταν η τραγική αδράνεια του Σούμποτιτς στο να κάνει κάποια κίνηση ώστε να αλλάξει την ροή του αγώνα. Χρειάστηκαν να περάσουν 35' μέχρι ο προπονητής μας να καταλάβει ότι με τον τρόπο που παίζαμε δεν υπήρχε ελπίδα να κερδίσουμε. Φυσικά όταν το κατάλαβε ήταν πολύ αργά και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σλούκα τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει. Φυσικά η νίκη στην Αθήνα αποτελεί μονόδρομο αλλά μετά από αυτήν την εμφάνιση δεν ξέρω κατά πόσο οι παίκτες μας έχουν το ψυχολογικό σθένος να αντιδράσουν και να πάρουν την νίκη... Κρίμα για τον κόσμο που είδε για ακόμη μια φορά κάποιους μικρούς παίκτες σαν τον Γκαγκαλούδη και τον Χαριτόπουλο να κάνουν το "κομμάτι" τους απέναντι στον ΑΡΗ μας. Κρίμα και για την διοίκηση που παρά τις προσπάθειες από το καλοκαίρι ως και σήμερα με τόσες αλλαγές προπονητών και παικτών με τις 3(Γουίντερς, Κίνγκ, Κασίροβ) από αυτές μάλιστα που έγιναν από τον Λ.Σούμποτιτς να αγωνίζονται συνολικά 15'! Παρόλα αυτά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και για αυτό θα περιμένουμε μέχρι να πεθάνει... Το μόνο που εύχομαι είναι η σημερινή ήττα και πιθανός αποκλεισμός να μην αποτελέσει εμπόδιο στις θετικές διοικητικές εξελίξεις που ζυμώνονται τον τελευταίο καιρό αλλά και να μην αποτελέσει λόγο χαράς για μερικούς συνΑρειανούς μας...

Επιτέλους μετά από αρκετές ημέρες μακρυά από την αγωνιστική δράση έφθασε η στιγμή να κατηφορίσουμε στο Παλέ για να βρεθούμε δίπλα στην αγαπημένη μας ομάδα. Όπως και να το κάνουμε μπορεί να ασχολούμαστε με τον  ΑΡΗ μας καθημερινά αλλά εκεί που γουστάρουμε πραγματικά είναι στο γήπεδο! Μπορεί το φετινό πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ με όλα αυτά που συμβαίνουν να αποτελεί ίσως την πιο "μαύρη" χρονιά της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης αλλά εμείς σαν Αρειανοί που "φέραμε" αυτό το άθλημα στην Ελλάδα έχουμε την ηθική υποχρέωση να δηλώσουμε βροντερό παρών και να αφήσουμε στην άκρη όλα τα τραγελαφικά που συμβαίνουν από το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου και συνεχίζονται ως και σήμερα. Αντίπαλος μας το Μαρούσι που τα τελευταία χρόνια έχουμε καταφέρει από μόνοι μας να το αναδείξουμε σε παραδοσιακή μπασκετική δύναμη και χάρη στα λάθη μας μια ολόκληρη φουρνιά προπονητών και παραγόντων έχουν "φτιάξει " το όνομα τους χάρη σε ανέλπιστες νίκες επί του ΑΡΗ μας. Φυσικά όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν έχουν φέρει τις 2 ομάδες στο ίδιο επίπεδο απλά μας έχουν αναγκάσει να σκύψουμε το κεφάλι χαμηλά και να κοιτάξουμε προς τα κάτω. Μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ οφείλει να μαθαίνει από τα λάθη της ώστε να βελτιώνεται και αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει σε αυτήν την σειρά αγώνων με αντίπαλο το Μαρούσι. Μπορεί ο αντίπαλος μας να έχει ήδη πετύχει τους στόχους του και με το παραπάνω αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντίπαλοι μας θα έρθουν στο Παλέ για τουρισμό. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η ομάδα μας να παρουσιαστεί όσο το δυνατόν πιο έτοιμη, σοβαρή και αποφασισμένη ώστε να πετύχει τον στόχο της, να κάνει εύκολα το 2-0 και να κάτσει να προετοιμαστεί για τους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό όπου τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του μας δίνουν το δικαίωμα να ελπίζουμε για κάτι παραπάνω από μια καλή παρουσία στα ημιτελικά. Φυσικά θα πρέπει να ρωτήσουμε και τα ανθρωπάκια με τα γκρι εάν έχουμε το δικαίωμα να ελπίζουμε γιατί και πέρσι η ομάδα στα πλέιοφς με αντίπαλο τον Ολυμπιακό είχε παρουσιαστεί πολύ δυνατή αλλά τα κοράκια ήταν ακόμη πιο δυνατά...  Ο αυριανός αγώνας έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και θα είναι το ντεμπούτο του Άντονι Κίνγκ αλλά και του Ανατόλι Κασίροφ που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις δυναμώνουν σημαντικά τον σύλλογο μας! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 17.00 και σε συνδυασμό με την έλλειψη άλλων αγωνιστικών υποχρεώσεων αλλά και της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος της ομάδος θα δώσει βροντερό παρών. Και ας κάνουν κάποιοι προσπάθεια 1 ημέρα πριν από το συγκεκριμένο παιχνίδι για να παραμείνει το Παλέ μισοάδειο... φαίνεται το ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ έχει και επεξηγηματικό αστερίσκο στο τέλος όπου ανάλογα με την περίσταση ισχύει ή δεν ισχύει... Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ πάντως που θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δείχνει αξιοθαύμαστη αποφασιστικότητα στο να οδηγήσει την ομάδα στην επίτευξη του βασικού στόχου που είναι η έξοδος στην Ευρωλίγκα  και κάνει το δικό της κάλεσμα προς τον κόσμο βάζοντας 10 ευρώ εισιτήριο σε όλες τις θύρες του γηπέδου εκτός από τα επίσημα που κοστίζει 15 ευρώ! Για αυτό λοιπόν ΟΛΟΙ αύριο στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Σχεδόν από την αρχή της δημιουργίας της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ και αφού ξεπεράστηκε  ο φόβος της "φούσκας"  έσπευσα και εγώ όπως και χιλιάδες συνΑρειανοί να γραφτούμε στην Λέσχη και να αισθανθούμε και εμείς αυτήν την απίστευτη εμπειρία της συμμετοχής στα κοινά του συλλόγου μας. Οι γενικές συνελεύσεις όπως και η διαδικασία των εκλογών ήταν κάτι το ξεχωριστό που μας έδωσε ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα αυτοσεβασμού και ικανοποίησης για το επίτευγμα της Λέσχης  αλλά και μια δόση ευγνωμοσύνης προς τους συνΑρειανούς μας που εμπνεύστηκαν και έδωσαν έναν επίπονο αγώνα ώστε αυτή η ιδέα να πάρει σάρκα και οστά. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει κάποια χρόνια, το άγχος σε μεγάλο βαθμό έχει φύγει και σίγουρα εποχές μεγάλων και σίγουρων, Αράβων, άρθρου 44 και Β εθνικής μοιάζουν με κακή ανάμνηση.  Με περισσότερα από 8500 μέλη και με παραστάσεις ακόμη και σε διεθνές επίπεδο  η ΛΦΑ  πλέον δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί από όλους αυτούς που κατά την γέννηση της με νύχια και με δόντια προσπάθησαν να την σαμποτάρουν.  Αν και όλα τα παραπάνω είναι κάτι παραπάνω από θετικά εσκεμμένα αποφεύγω να ασχοληθώ με θέματα της Λέσχης μιας και τα τελευταία 2 χρόνια οι ενστάσεις μου και οι προβληματισμοί μου σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας αλλά και την  στάση που κρατάει  ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ ΑΡΗΣ συνεχώς αυξάνονται σε τέτοιο βαθμό που αν αρχίσω να αναλύω δημόσια μάλλον θα παρασύρω πολλούς σε λάθος συμπεράσματα κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν το επιδιώκω μιας και θεωρώ την ΛΦΑ ως μονόδρομο για κάθε Αρειανό αλλά και μοναδική ελπίδα ώστε η αγαπημένη μας ομάδα να μεγαλουργήσει. Συντονισμένος λοιπόν στον ARIS FM "ενημερώθηκα" για την έγγραφη πρόταση μελών της Λέσχης για την δημιουργία μιας εσωτερικής επιτροπής 30 ατόμων με γενικό σκοπό την καλύτερη ενημέρωση των μελών της Λέσχης και την διαφάνεια σε ότι έχει να κάνει με τον ΑΡΗ μας. Αν και σε πρώτη φάση παρασυρόμενος από τον ειρωνικό τόνο των ατόμων που βρισκόταν πίσω από τα μικρόφωνα μου φάνηκε περίεργο να ζητάει κάποιος την δημιουργία ενός δημοκρατικού ελεγκτικού μηχανισμού μέσα σε έναν άλλον δημοκρατικό ελεγκτικό μηχανισμό ώστε να ελέγχει ο ένας τον άλλο το συμπέρασμα που έβγαλα από όλα αυτά που άκουσα ήταν κάτι πραγματικά στενάχωρο. Μάλιστα όταν βρήκα τον χρόνο να διαβάσω το αναλυτικό κείμενο(το οποίο κρίθηκε αδιάφορο από τους διαχειριστές του site του ARIS FM) εξεπλάγην μιας και εκτός από την ωραία και εμπεριστατωμένη διατύπωση της συγκεκριμένης πρότασης υπήρχε και η υπογραφή των 12 εμπνευστών της καθώς και ο προσωπικός αριθμός μέλους του καθενός! Στον ανεξάρτητο ΑΡΗ όπου ο κόσμος του μέσο της Λέσχης είναι το "αφεντικό" και όλοι αισθανόμαστε υπερήφανοι για τις δημοκρατικές διαδικασίες που εφαρμόζουμε και την ενεργή συμμετοχή του απλού φιλάθλου με την πρώτη ευκαιρία μια σοβαρά διατυπωμένη πρόταση από νέα μέλη της Λέσχης χωρίς καν να διαβαστεί, καν να εξετασθεί "απορρίπτεται" και χλευάζεται σε τέτοιο βαθμό όπου μέχρι και ο ΑΜΛ που φανερώνει ότι κάποιος είναι σχετικά νέο μέλος να αποτελεί σημείο αρνητικής αναφοράς! Από την μια λοιπόν ζητάμε από τον κόσμο να έρθει κοντά στην Λέσχη, καλούμε συνΑρειανούς μας να εγγραφούν και να συμμετέχουν σε αυτήν την προσπάθεια και ξαφνικά τα "παλιά" μέλη κοροϊδεύουν τα νέα και οι προτάσεις των νέων γίνονται ανέκδοτο! Και αν εγώ που είμαι χαζός και έχω μια ανόητη ιδέα στο μυαλό μου που πρέπει να την πω? Να  βγω στα ραδιόφωνα και να κάνω θέματα εσωτερικής λειτουργίας της Λέσχης reality ή να εκφράσω την άποψη μου μέσα από την Λέσχη όπου τα υπόλοιπα μέλη θα μου εξηγήσουν με κομψό τρόπο ότι η ιδέα μου είναι ανόητη? Και αν πάλι δεν είναι ανόητη και θέλω να προετοιμάσω τα υπόλοιπα μέλη για αυτό που έχω να προτείνω είναι εφικτό αυτό να γίνει μέσα από μια έκτακτη συνέλευση? Ή μήπως επειδή είμαι ανόητος πρέπει να δίνω 100 ευρώ και να κάθομαι στην άκρη? Να λοιπόν σε κάτι που βοηθούσαν οι συγκεντρώσεις της Δευτέρας που για άγνωστους λόγους ακυρώθηκαν... Σίγουρα οι εμπνευστές της Λέσχης δεν είχαν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους. Μάλλον θα ήθελαν σχέσεις σεβασμού μεταξύ των μελών σε τέτοιο βαθμό όπου και η πιο ανόητη άποψη να μελετηθεί και να κριθεί όπως πρέπει εκεί που πρέπει. Άλλωστε δεν έχουν περάσει και πολλές ημέρες από την ανακοίνωση της ΛΦΑ που ζητούσε από όλους να σεβαστούν τις διαδικασίες της. Δυστυχώς όμως από ότι φαίνεται η λέξη "σεβασμός" από μερικούς ερμηνεύεται με διαφορετι
κό τρόπο. Εκτός από τον Περικλή Τράιο όπου όλα τα παλιά μέλη του Super 3(όπως και εγώ) λίγο πολύ τον γνωρίζουν τους υπόλοιπους συνΑρειανούς δεν τους ξέρω και δεν έχει την παραμικρή σημασία. Αυτό που μετράει όμως είναι κάποια στιγμή όλοι μας ανεξάρτητα από συμπάθειες και αντιπάθειες να αρχίσουμε να προστατεύουμε όλα αυτά που με κόπο κερδίσαμε και να μην δίνουμε με κάθε ευκαιρία τροφή στους εχθρούς του συλλόγου μας που παραμονεύουν. Γιατί δυστυχώς αυτές οι συμπεριφορές δικαιώνουν 100% όλους τους επιφυλακτικούς ή καχύποπτους Αρειανούς που διστάζουν να εγγραφούν αλλά και ενισχύουν όλους αυτούς έξω από τον ΑΡΗ που επειδή φοβούνται την δυναμική της Λέσχης την πολεμάνε με κάθε τρόπο. Ας σταματήσουμε επιτέλους να βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας...

Χωρίς καμία αμφιβολία το να περιμένει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου το μοναδικό πρόσωπο της "δικαιοσύνης" που έχει δει είναι αυτό με τα μάτια κλειστά και οι μοναδικές αποφάσεις που έχει βιώσει είναι κόντρα σε κάθε λογική και κατά διαβολική σύμπτωση πάντα εις βάρος του συλλόγου μας μάλλον είναι λιγάκι παράδοξο να περιμένουμε τώρα με την λήξη του πρωταθλήματος να εφαρμοστεί ο κανονισμός και να βγούμε ευνοημένοι από την όλη κατάσταση κερδίζοντας την συμμετοχή μας στο πλέιοφς. Από την άλλη κάποιος πολύ εύστοχα μπορεί να αναφέρει την περίπτωση του Ολυμπιακού όπου κέρδισε ολόκληρο πρωτάθλημα στα χαρτιά από ένα παράπτωμα σαφώς μικρότερο από αυτό του Πανιωνίου. Πριν λίγα χρόνια ο Ολυμπιακός εκμεταλλευόμενος την "ασυνεννοησία" μεταξύ ΕΠΟ και των ανθρώπων της Καλαμαριάς πήρε τους 3 βαθμούς που έχασε στο "χορτάρι"  εξαιτίας της μη έγκυρης συμμετοχής του Βάγκνερ και έτσι εκ των υστέρων προσπέρασε την ΑΕΚ στην τελική βαθμολογία και πανηγύρισε ακόμη έναν μοναδικό τίτλο όπως μόνο αυτός ξέρει. Στην περίπτωση του Πανιωνίου εφόσον αποδειχθούν οι ισχυρισμοί τρίτων ότι χάρη σε ληγμένα έγγραφα απέκτησε δικαίωμα στις μεταγραφές του Ιανουαρίου σύμφωνα με τον κανονισμό θα πρέπει σε ΟΛΑ τα παιχνίδια όπου αγωνίστηκαν  οι μεταγραφές του Ιανουαρίου να μηδενιστεί και να κερδίσει ο αντίπαλος το συγκεκριμένο παιχνίδι με 3-0. Με αυτήν την τροπή των πραγμάτων η ομάδα μας κερδίζει το χαμένο παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης όπου ο Μήτρογλου είχε βάλει την δική του σφραγίδα σε εκείνη την νίκη που έσπασε μια παράδοση μισού αιώνα και αυτομάτως προσπερνάει τον Ολυμπιακό Βόλου στην τελική βαθμολογία όπου ακόμα δεν έχει επικυρωθεί. Όσο λογική και αν ακούγεται η παραπάνω εξέλιξη τόσο απίθανη φαντάζει η υλοποίηση της μιας και στην υπέροχη χώρα που ζούμε ξέρουμε ότι όταν είναι να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα συμφέροντα η λογική σταματάει και τα παραθυράκια του νόμου και των κανονισμών μεταμορφώνονται σε τεράστιες ορθάνοιχτες πύλες! Άλλωστε οι περισσότεροι θυμόμαστε μια ανάλογη περίπτωση πριν μερικά χρόνια όπου και πάλι ο Πανιώνιος υπό την καθοδήγηση του γνωστού Α.Μ.  είχε εφαρμόσει παραπλήσιες μεθόδους για να κάνει μεταγραφές και αν και το CAS μας δικαίωσε δήλωσε αδυναμία στο να παρέμβει στα μαγειρέματα της ΕΠΟ του Γκαγκάτση... Τυχαίο που ήταν ανακατεμένα τα συγκεκριμένα πρόσωπα? Δεν νομίζω... Τα χρόνια περνάνε, οι εποχές αλλάζουν άραγε μπορεί να αλλάξει και κάτι στο σάπιο Ελληνικό ποδόσφαιρο? Δύσκολη ερώτηση αλλά σίγουρα θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ορθάνοιχτα και αν υπάρξει κάποιο σημείο όπου επίσημα η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έχει έννομο συμφέρον και μπορεί να παρέμβει τότε θα πρέπει να το κάνει χωρίς δεύτερη σκέψη. Τόσα και τόσα μας έχουν στερήσει χάρη στην χειραγώγηση των νόμων, των κανονισμών και των οργάνων  που συνθέτουν το υπέροχο πρωτάθλημα της σούπερκλικας. Οι αγώνες μπορεί να κερδίζονται μέσα στο γήπεδο αλλά οι ομάδες χτίζονται με χρήματα, συντηρούνται με χρήματα και επιβιώνουν με χρήματα κινούμενες μέσα σε συγκεκριμένα τεχνοκρατικά πλαίσια και ακολουθώντας το γράμμα του νόμου, εαν λοιπόν υπάρχει έστω και μια ελπίδα να δικαιωθούμε από τις "δολοπλοκίες" των άλλων τότε θα πρέπει να την κυνηγήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις!

Σε φουλ ρυθμούς μπαίνει η προετοιμασία της ομάδος μας ενόψει πλέιοφς με την ενίσχυση που είχε προαναγγείλει ο Λευτέρης Σούμποτιτς να ξεκίνησε με την απόκτηση του Άντονι Κίνγκ και όπως όλα δείχνουν θα συνεχιστεί με την μεταγραφή του Στέφαν Μιλόσεβιτς που τις τελευταίες μέρες βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη και δοκιμάζεται στις προπονήσεις. Ουσιαστικά μιλάμε για 2 παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις κάτω από το καλάθι. Ο Αμερικανός πάουερ φόργουορντ σέντερ με μια διαδρομή από το κολέγιο στην Γερμανία και στην συνέχεια για 2 αγωνιστικές περιόδους στο πολύ χαμηλής δυναμικότητας κυπριακό πρωτάθλημα δείχνει για τι επιπέδου παίκτη μιλάμε. Φυσικά εάν θέλουμε να το δούμε από σωστή οπτική γωνία το θέμα ο Κινγκ αντικαθιστά τον Τόμας άρα θα πρέπει να ξεπεράσει τους 8.5 μ.ο. πόντους και τα 6.5 ριμπάουντ ανά αγώνα που ήταν η προσφορά του στην ομάδα μας τότε μάλλον δεν πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί να "δώσει" ανάλογη βοήθεια στον ΑΡΗ μας. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μιλόσεβιτς που σύμφωνα με τα στοιχεία που έχω συλλέξει σίγουρα μπορεί να προσφέρει περισσότερες  λύσεις στην θέση του σέντερ από ότι ο Γάιος Σκορδίλης και μάλλον η καθυστέρηση την ανακοίνωσης και αυτής της μεταγραφής οφείλεται στο γεγονός ότι ο Λ.Σουμποτίτς περιμένει απάντηση από παίκτη που έχει πιο ψηλά στην λίστα του. Πάντως  εάν τελικά αποκτηθεί ο Μιλόσεβιτς τότε πιθανόν να συμμετέχει κανονικά στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς. Εκεί όπου περιμένει το Μαρούσι με διάθεση φυσικά να επαναλάβει τους άθλους των τελευταίων χρόνων όπου σχεδόν όλοι είναι με αντίπαλο την αγαπημένη μας ομάδα. Σίγουρα το Μαρούσι δεν είναι η ομάδα που ήταν πριν 2 μήνες μιας και υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και όταν μας έκανε την ζημιά σε θεωρητικό επίπεδο ήταν σαφώς πιο αδύναμο από την ομάδα μας. Για αυτό προσοχή, όλοι σε εγρήγορση και φυσικά καθήκον μας έστω και τώρα να στηρίξουμε μαζικά την ομάδα στην προσπάθεια της να κερδίσει την συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα. Και όλα τα παραπάνω με φόντο την έφεση της ομάδος μας για το παιχνίδι παρωδία που είχε γίνει στο κρατικό της Πυλαίας όπου σε περίπτωση που αλλάξει η απόφαση(κάτι απίθανο με βάση τα Ελληνικά δεδομένα και την απίστευτη πρωτόδικη απόφαση) και ο ΑΡΗΣ κερδίσει το παιχνίδι στα χαρτιά τότε αυτομάτως παίρνει την 3η θέση του στην κατάταξη και θα αγωνιστεί με αντίπαλο την Καβάλα και όχι το Μαρούσι. Αν και η βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν έχει επικυρωθεί δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να ελπίζουμε για τίποτα μιας και ζούμε σε μια χώρα όπου οι νόμοι και οι κανονισμοί ισχύουν μόνο και μόνο για να εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Εμείς πάντως όπως και να έχει το Σάββατο κατηφορίζουμε Παλέ για να γουστάρουμε με την Αρειανάρα γιατί λόγο ημερών μας έλειψε. Και φυσικά χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!

Με μια εντυπωσιακή εμφάνιση με κυρίαρχο στοιχείο την σοβαρότητα και την εξαιρετική διάθεση όλων των παικτών για 40' η ομάδα μας χωρίς να ιδρώσει πήρε την πιο εύκολη νίκη της χρονιάς σκορπώντας  παράλληλα αισιοδοξία ενόψει των πλέιοφς. Μπράουν και Μπάβτσιτς επέστρεψαν στις καλές εμφανίσεις και ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι αυτής της άνετης επικράτησης επί μιας ομάδας που στον πρώτο γύρο μας είχε κάνει την ζημιά.  Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλοι σχεδόν οι παίκτες που πήραν χρόνο συμμετοχής σήμερα ήταν θετικοί και βοήθησαν ώστε ο ΑΡΗΣ μας να έχει ένα χαλαρό απόγευμα όπως και οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ και σίγουρα θα έφυγαν ικανοποιημένοι.  Πολλά χαμόγελα υπήρχαν για την παρουσία του Δημήτρη Βεργίνη που στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε έδειξε ότι όσο περνάει ο καιρός και θα ανεβάζει στροφές θα έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι θα κερδίζαμε σήμερα επομένως αυτό που μετράει και κρατάμε από αυτό το παιχνίδι ήταν η εξαιρετική λειτουργία της ομάδος μας. Τέλειωσε λοιπόν η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος  και τώρα όπως λένε οι Αμερικάνοι αρχίζει η πραγματική μάχη. Σίγουρα η 4η θέση στην οποία καταλήξαμε δεν μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα αλλά έτσι όπως είχε εξελιχθεί η χρονιά με τις εντός έδρας ήττες από Περιστέρι και Πανιώνιο μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Και για να μην παρεξηγηθώ και πιστέψει κανείς ότι είμαι τόσο ολιγαρκής απλά θα σας επισημάνω ότι σήμερα εάν ο ΑΡΗΣ έχανε και ερχόταν και ένας συγκεκριμένος συνδυασμός αποτελεσμάτων στα υπόλοιπα παιχνίδια θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει ακόμη και έβδομοι κάτι που θα ήταν εντελώς καταστροφικό μιας και στην πρώτη φάση των πλέιοφς θα αντιμετωπίζαμε με μειονέκτημα έδρας τον Παναθηναϊκό... Άρα μέσα στην μιζέρια που χαρακτηρίζει την πορεία του ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια η 4η θέση φαντάζει αρκετά καλή... Μπορεί λοιπόν το παιχνίδι να μην είχε ιδιαίτερη αγωνία και σασπένς αλλά αυτό για το οποίο κατά κάποιο τρόπο αγωνιούμε είναι να μάθουμε τα ονόματα των παικτών που θα ενισχύσουν την ομάδα μας στην προσπάθεια που θα ξεκινήσει σε 10 ημέρες. Όπως αποκάλυψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται η ανακοίνωση για τον Αμερικάνο παίκτη που επέλεξε και μέσα στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει και ο κοινοτικός. Όταν λοιπόν πριν λίγο καιρό ήρθε ο Μπάβτσιτς και έχει πάρει κιόλας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα τότε όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικές είναι αυτές οι 2 προσθήκες. Εάν λοιπόν αυτοί 2 παίκτες μας "βγουν" τότε δεν θα πρέπει να ανησυχούμε για την επίτευξη του βασικού μας στόχου που είναι η 3η θέση. Σε αναμονή λοιπόν για το άκουσμα των παικτών που θα ενισχύσουν τον Αυτοκράτορα!