Αν και ξεκινάμε κάπως ανάποδα η "προβληματολογία"  δεν νομίζω ότι είναι αγαπημένο χόμπι κανενός φυσιολογικού ανθρώπου σε αντίθεση με την ωραιοποίηση των πάντων που πολλοί τείνουν να το κάνουν επάγγελμα. Έτσι ξαφνικά λοιπόν από το πουθενά(σύμφωνα με την ενημέρωση που μας "ταΐζουν" τα τελευταία χρόνια) τα προβλήματα στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας και μπορεί η χρονιά να μην τελείωσε όπως επιθυμούσαμε αλλά για κακή μας τύχη τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα. Ας τα δούμε λοιπόν ένα ένα τα κομμάτια που συνθέτουν αυτό το παζλ αβεβαιότητας που χαρακτηρίζει τον μπασκετικό ΑΡΗ. "Αυτό δεν είναι μπάσκετ, τα τελευταία 2 χρόνια που είμαι στον ΑΡΗ έχουν γίνει πολλά λάθη και ποτέ δεν ήμασταν μέσα στο γήπεδο ομάδα παρόλο που όλοι οι συμπαίκτες μου είναι εξαιρετικοί χαρακτήρες..." τάδε έφη ο Χατζηβρέττας λίγο μετά το παιχνίδι με τον μπάογκ κάτι που λίγο πολύ όλοι το γνωρίζουν μιας και φαίνεται ξεκάθαρα πάνω στο παρκέ. Ποιος φταίει για αυτό? Κακοί προπονητές ή διοικητική ασυνέπεια? Διαλέξτε και πάρτε... Λίγο μετά ακολούθησε η ανακοίνωση των Ιερολοχιτών που για ακόμη μια φορά δεν έχει δημοσιευθεί στο ARISfm.gr(ας πει κάποιος εκεί στα παιδιά ότι ξέρουμε να ανοίγουμε και άλλα site εκτός του συγκεκριμένου) . Τι λέει? Μα τα αυτονόητα. Η στήριξη στην ομάδα ανεξάρτητα από τα πρόσωπα που την πλαισιώνουν είναι κάτι που με αυτό μεγαλώσαμε. Δεν γουστάρουμε προπονητές, παίκτες, παράγοντες και λοιπούς που "εκπροσωπούν" τον ΑΡΗ μας? Στο γήπεδο θα πάμε και την ομάδα θα την βοηθήσουμε γιατί όπως λέει και το γνωστό σύνθημα πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ. Επίσης γίνεται εκτενή αναφορά στην "εκμετάλλευση" της παρουσίας του κόσμου στο γήπεδο με διάφορους τρόπους. Από την μια θέλανε να παρουσιάσουν ότι η απουσία του Super 3 από το Παλέ μας είναι αδιάφορη από την άλλη ότι χωρίς τον Super 3 ούτε παλαμάκια δεν μπορούμε να "χτυπήσουμε" . Τραγικές και οι 2 πλευρές και ακόμη πιο τραγικοί οι λόγοι για τους οποίους προσπάθησαν να περάσουν αυτές τις απόψεις. Τέλος μιλάνε και για την ουσία του προβλήματος που δυστυχώς ηθελημένα πολλοί συνΑρειανοί μας έχουν ξεχάσει και δεν είναι άλλη από την διοικητική ανυπαρξία που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στον Αυτοκράτορα. Αυτό είναι που πρέπει να μας προβληματίζει πρώτα από όλα και μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα. Κερασάκι στην τούρτα ήταν η συνέντευξη του Λ.Σούμποτιτς που πέρασε στην αντεπίθεση μιλώντας για απλήρωτους παίκτες, για πιέσεις από τρίτους προς τα 5-6 άτομα που διοικούν, για την αδυναμία στελέχωσης της ομάδος με παλαιούς καλαθοσφαιριστές, για απειλές κατά των παικτών, για το επίμαχο παιχνίδι με τον Πειραϊκό και τελείωσε δίνοντας ραντεβού όπου θα παρουσιάσει αποδείξεις για όλα αυτά που τον κατηγορούν... Παραλήρημα του Σούμποτιτς, ο κακός ο Σλοβένος, ο προδότης κτλ. κτλ. Μας τα είπανε από πριν μας τα λένε και τώρα. Για τους απλήρωτους παίκτες που αναφέρθηκε ο πρώην προπονητής της ομάδος θα ενδιαφερθεί κανείς? Για τους τρίτους που κάνουν κουμάντο στον ΑΡΗ θα αναρωτηθεί κανείς? Για τους λόγους που δεν υπάρχει ούτε ένας παλιός καλαθοσφαιριστής του συλλόγου κοντά στην ομάδα θα μιλήσει κανείς? Ή όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο παιχνίδι με τον Πειραϊκό γιατί έτσι βολεύει? Μήπως αν πιάσουμε τα διοικητικά θα πρέπει να πέσουν οι μάσκες για ανθρώπους σαν τον κ.Τζεβελέκη και τον κ.Δαμιανίδη με τους οποίους θέλουμε να έχουμε καλές σχέσεις? Γιατί με τον κ.Δαμιανίδη 11 χρόνια στην διοίκηση και μετά την προεδρεία του κ.Τζεβελέκη βγήκαν προς τα έξω τα χρέη που μιας και είναι διαχειρίσιμα όπως λέει ο πρώην πρόεδρος της ΚΑΕ δεν θα πρέπει να μας φοβίζουν. Άλλη μια τοποθέτηση από τον κ.Τζεβελέκη χωρίς ουσία όπως και όλες οι υπόλοιπες. Κάποτε είχαμε δώσει συγχαρητήρια μέσα από αυτό το blog στον κ.Τζεβελέκη του για τις τοποθετήσεις τους και την στάση που έδειχνε ως πρόεδρος της ομάδος πλέον όμως αρχίζουμε και έχουμε τις αμφιβολίες  μας αν οι εκτιμήσεις μας ήταν λανθασμένες και παρασυρθήκαμε από όμορφα λόγια που έσπρωχναν τις "βρομιές"  κάτω από το χαλάκι. Μοναδική "όαση" σε όλα αυτά η δήλωση του κ.Πάλμα που επιβεβαιώνει την ενασχόληση του και την πιο δραστική του παρουσία στις διοικητικές εξελίξεις του ΑΡΗ και όλοι μας ελπίζουμε να βγει κάτι καλό. Φυσικά μέσα σε αυτό το παζλ θα ήταν αδιανόητο να μην συμμετέχει και ο Super 3 με τις αμέτρητες ανακ
οινώσεις και τα κείμενα με το "κύρος" ανακοινώσεων που ζητάνε ραντεβού από τον κ.Πάλμα για να μάθουν τις προθέσεις του και τις θέσεις του για όλα αυτά που διαδραματίζονται τους τελευταίους μήνες στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Τόσα χρόνια λοιπόν ο Γ.Δαμιανίδης από την θέση του διευθύνων συμβούλου της ΚΑΕ ή από αυτήν του προέδρου κάνει ότι θέλει, καλύπτει με τον τρόπο του οικονομικά ανοίγματα και σνυπογράφει αποτυχίες της ομάδος και κανείς δεν έχει τολμήσει όχι να του πει κουβέντα αλλά να ρωτήσει ένα γιατί... και τώρα με το που εμφανίζεται κάποιος "καινούργιος" στο προσκήνιο που θέλει να αλλάξει "ήθη και έθιμα" στην ΚΑΕ πρέπει να τον περάσουμε από το κόσκινο... Λες και όλους τους άλλους τους είχαμε τσεκάρει και ήμασταν σίγουροι ότι δεν θα αφήσουν "μαύρες τρύπες" πίσω τους. Αλλά ξέχασα θα πρέπει να απαντήσει ο κ.Πάλμας αν έφερε αυτός τον Λ.Σούμποτιτς που τόλμησε να πει ότι ασκείται υπερβολική πίεση στην διοίκηση από τρίτους. Σαν δεν ντρέπεται ο Σλοβένος... και μας "τρύπησε" και μας "κάρφωσε"...  Πάντως να ξέρει ο κάθε ενδιαφερόμενος ότι τα 1000 με 1500 άτομα στο Παλέ είναι εγγυημένα(σαν τα συμβόλαια της Ευρωλίγκας) για τους υπόλοιπους μάλλον θα πρέπει να δούμε τις εξελίξεις...

Άλλη μια χρονιά έλαβε τέλος με τον γνωστό άδοξο τρόπο που χαρακτηρίζει την παρουσία του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος άλλη μια ομάδα αναδείχθηκε πετυχημένη εις βάρος μας μιας και όπως και να το κάνουμε το να ξεπερνάς τον ΑΡΗ ακόμη και στην διεκδίκηση της 3ης θέσης που δεν δίνει κάποιο τίτλο, ούτε καν το εισιτήριο στην Ευρωλίγκα όπως αρέσκονται όλοι να λένε είναι τεράστια επιτυχία. Ακόμη και ο πιο χαζός μετά μάλιστα και τις δηλώσεις του Χατζηβρέττα κατάλαβε το τι φταίει και γιατί αυτή η ομάδα όπως δήλωσε ο ίδιος ο αρχηγός αυτά τα 2 χρόνια(και όχι μόνο) ποτέ δεν παρουσιάστηκε σαν ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και ας έχουν περάσει εξαιρετικοί παίκτες από το ροστερ της όπως πέρσι όπου αν και είχαμε εξαιρετικούς παίκτες καταλήξαμε έβδομοι. Ο προπονητής και ο σχεδιασμός που θα κάνει το καλοκαίρι σε συνεργασία πάντα με την διοίκηση είναι το Α και το Ω  για μια πετυχημένη  χρονιά. Θέλετε παραδείγματα? Οι ομάδες έκπληξη της φετινής χρονιάς ήταν ο μπάογκ, το Μαρούσι, ο Κολοσσός Ρόδου και η Καβάλα. Και οι 4 αυτές ομάδες είχαν κατά την διάρκεια της χρονιάς τα οικονομικά τους προβλήματα, τις αποτυχημένες επιλογές παικτών και τις αντικαταστάσεις ξένων όπως και η δική μας ομάδα αυτό όμως που κατάφεραν και έκαναν διαφορετικό από τον ΑΡΗ και τους "βγήκε" είναι από την αρχή της σεζόν να μοιράσουν σωστά τους ρόλους στην ομάδα και έτσι παρά τα όποια προβλήματα έβγαιναν στην πορεία υπήρχαν κάποιοι παίκτες σημεία αναφοράς όπου διατηρούσαν την αγωνιστική ταυτότητα της ομάδος. Φυσικά μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι αυτές οι ομάδες είχαν μια σταθερότητα στην θέση του προπονητή αλλά και από την άλλη οι προπονητές στις ομάδες αυτές είχαν ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο για τις ομάδες του και δείχνανε την απαραίτητη εμπιστοσύνη στο υλικό που είχαν στην διάθεση τους σε αντίθεση με τον Ντρούκερ που  από την αρχή της χρονιάς έδειξε να μην εμπιστεύεται τις ίδιες τις επιλογές του. Και αν προσθέσουμε και την απαράδεκτη συμπεριφορά του απέναντι στον Κουμπούρα που αν πολλοί το έχετε ξεχάσει στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος που είχε πραγματοποιήσει αρκετά καλές εμφανίσεις και αποτελούσε ενεργότατο μέλος της ομάδος. Αν λοιπόν δούμε και την συνέχεια με τον Τάκερ που ήταν ότι καλύτερο είχαμε σαν ομάδα να επιδείξουμε και τις τάσεις φυγής που παρουσίασε ανάλογες με αυτές τον Μπορόβνιακ και του Τόμας τότε καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα μας δεν είχε ούτε έναν παίκτη σημείο αναφοράς από την αρχή μέχρι το τέλος της χρονιάς. Μπορεί παίκτες σαν τον Ταπούτο, τον Χαραλαμπίδη, τον Σλούκα και ανά διαστήματα οι Μπράουν και Μπάβτσιτς να κάνανε κάποιες φιλότιμες προσπάθειες για να "σπρώξουν"  την ομάδα προς την επιτυχία αλλά αυτός ο ανισόρροπος καλοκαιρινός σχεδιασμός, οι αποτυχημένες ενισχυτικές κινήσεις με Γουίντερς, Κίνγκ(θέλει να μείνει κιόλας!!!!!!) και Κασίροβ αλλά και η κάκιστη διαχείριση του υλικού τόσο από τον Ντρούκερ όσο και από τον Σούμποτιτς μας οδήγησαν στην αποτυχία. Μια αποτυχία που αν κανείς αναλογιστεί πόσα λάθη έγιναν και ότι παρόλα αυτά στις λεπτομέρειες δεν πετύχαμε τον στόχο μας σε αυτά τα 5 παιχνίδια με τον μπάογκ τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πόσο προσιτός ήταν ο στόχος που είχαμε θέσει και με ένα κλικ λιγότερο όσο αφορά τα λάθη που είχαμε κάνει άνετα θα είχαμε βγει τρίτοι και δεν θα βιώναμε αυτό το δράμα της περασμένης Τετάρτης. Σε αυτήν την αποτυχημένη χρονιά καταφέραμε να βάλουμε ακόμη ένα λιθαράκι χαζομάρας από μόνοι μας με όλη την ιστορία της παρουσίας του Λ.Σούμποτιτς στον πάγκο και την αποχή του Super 3 που όπως ήταν αναμενόμενο δεν μπορούσε να αρκεστεί απλά σε αυτήν την απόφαση και με συνεχόμενες ανακοινώσεις και κείμενα που σκοπίμως κάποιοι τα παρουσίαζαν ως πρώτο θέμα δημιουργήθηκε ακόμη ένα "αγκάθι" στα πολλά του φετινού ΑΡΗ την στιγμή μάλιστα που έδινε τα πιο καθοριστικά παιχνίδια της χρονιάς. Όπως αρκετές φορές έχω τονίσει για αυτό το θέμα οι θέσεις του συνδέσμου είναι σεβαστές αλλά η επιλεκτική ενασχόληση και κρίση του Super 3 είναι κάτι που με προβληματίζει πολύ έντονα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο σύνδεσμος που ήταν μπροστάρης στον αγώνα που έγινε από όλο τον κόσμο του ΑΡΗ για να "καθαρίσει" από τα χρέη και έφτασε στο σημείο μέχρι και να αναλάβει την διοίκηση ασχολείται με την περίπτωση του Σούμποτιτς και δεν ασχολείται με το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τα χρέη της ομάδος. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκείνοι οι αγώνες και το συλλαλητήριο στην ΧΑΝΘ έγινε για την οικονομική εξυγίανση της ομάδος και όχι για κάποιον
Σούμποτιτς. Και όμως για τα χρέη που δημιουργήθηκαν από Αρειανούς που τους εμπιστευτήκαμε τυφλά την ομάδα κανείς δεν λέει κουβέντα. Να υποθέσω ότι έχει σχέση με την παρουσία του Γ.Δαμιανίδη στα διοικητικά της ΚΑΕ εδώ και 11 χρόνια? Να υποθέσω ότι ξέρουν τι συμβαίνει και απλά δεν θέλουν να χαλάσουν τις "σχέσεις" τους με συγκεκριμένους ανθρώπους? Να υποθέσω ότι δεν τους ενδιαφέρει? Φυσικά και τους ενδιαφέρει όπως ενδιαφέρει κάθε Αρειανό για αυτό λοιπόν όταν υπάρχουν τόσο μεγάλα προβλήματα όπως είναι τα χρέη προς το δημόσιο από την θητεία του κ.Τζεβελέκη που φρενάρουν όλες τις διοικητικές εξελίξεις μην μας παραμυθιάζεται ότι το μεγάλο πρόβλημα του μπασκετικού ΑΡΗ είναι η παρουσία του Σούμποτιτς και αυτοί που τον φέρανε. Όπως λοιπόν όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δημοσιογράφος δεν τολμάει να πει ξεκάθαρα(ή να ρωτήσει τον κ.Τζεβελέκη σε face to face συνεντεύξεις) ο κ.Παλμάς θέλει να δραστηριοποιηθεί στην ΚΑΕ όπως ήδη κάνει μέσο της ΣΑΡΙΣΑ και σκοπεύει να το κάνει από την θέση του προέδρου αλλά πρώτα πρέπει να ξεκαθαρισθεί το τι θα γίνει με τα χρέη της προηγούμενης διοίκησης. Αν δεν σπάσει επιτέλους αυτή η σιωπή και δεν αρχίζουν να καταλογίζονται ευθύνες σε αυτούς που πρέπει αυτά τα προβλήματα ποτέ δεν θα εξαφανιστούν και το απίστευτο που είχε πει ο πρόεδρος της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδης στον "αέρα" της πόλης  σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της ΚΑΕ  "Κάποιοι έρχονται και κάποιοι φεύγουν. Αυτοί που έρχονται πληρώνουν μερικά από αυτά τα χρέη που άφησαν οι προηγούμενοι και όταν φεύγουν αφήνουν μερικά χρέη για τους επόμενους..." θα διαιωνίζεται για πολύ καιρό ακόμη μέχρι τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο. Αν λυθεί αυτό το θέμα τότε όλα τα άλλα μπορούν να διορθωθούν και όπως κάποτε ο ΑΡΗΣ είχε υποδειγματικό σχεδιασμό, καλές επιλογές παικτών και μια άριστη λειτουργία(κυρίως επί ΓΕΝΕΣΙΣ ) σαν σύλλογος μπορεί και πάλι να τα καταφέρει και να πείσει τον κόσμο ότι αξίζει να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια. Αλλιώς πάλι 1500 άτομα θα είμαστε στο Παλέ. Σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές ο ΑΡΗΣ έχει ένα καλό υλικό που μπορεί να διατηρήσει αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να βασιστεί πάνω σε αυτούς τους παίκτες. Ταπούτος, Βεργίνης, Χαραλαμπίδης, Τσαϊρέλης έχουν συμβόλαιο, ενώ Χατζηβρέττας και Μπάβτσιτς έχουν δείξει διάθεση για να παραμείνουν. Βέβαια για να αρχίσουμε να μιλάμε για παίκτες θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα του προπονητή με τον Σούμποτιτς να πρέπει να θεωρείται ήδη παρελθόν. Κατά την άποψη μου όχι γιατί διχάζει τον κόσμο και δεν τον θέλει η "ηγετική ομάδα" του Super 3 αλλά γιατί όπως αποδείχθηκε από την παρουσία του όλο αυτό το διάστημα είναι πολύ λίγος προπονητικά για να κάθεται στον πάγκο του ΑΡΗ.  Τα αποτελέσματα της δουλειάς του μπορεί να ήταν ελαφρώς καλύτερα από αυτά του απίστευτου Ντρούκερ αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να κριθεί με θετικό πρόσημο. Τα πρώτα ονόματα που έχουν βγει στην επιφάνεια είναι αυτά των Σφαιρόπουλου, Ζντόβς και Ζούρου, με αυτό του Σφαιρόπουλου να δείχνει ως το επικρατέστερο μιας και κατά την διάρκεια της σεζόν είχε γίνει προσπάθεια ώστε να είναι αυτός ο αντικαταστάτης του Ντρούκερ.  Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει κάποιο αποτέλεσμα αλλά εκεί στην ΚΑΕ θα πρέπει να το σκεφτούν πάρα πολύ το θέμα μιας και ο Σφαιρόπουλος είναι ο πιο νέος και άπειρος από τους 3 και σαν πρώτος προπονητής μια 4η θέση σαν και αυτή που καταλάβαμε φέτος θα ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του. Επίσης έχουμε και το πρόσφατο παράδειγμα του Κατσικάρη που τον πιστέψαμε, τον στηρίξαμε και αυτός μας πούλησε γιατί όπως είπε δεν άντεξε την πίεση και τις ειδικές συνθήκες της καρέκλας του προπονητή του ΑΡΗ. Από την άλλη Ζντόβς και Ζούρος είναι σαφώς πιο έμπειροι, έχουν παραστάσεις σε μεγάλες ομάδες και έχουν κατακτήσει και τίτλους με ομάδες που ήταν πρώτοι προπονητές. Το ότι είναι και προπονητές στα εθνικά συγκροτήματα της χώρας τους είναι κάτι πολύ σημαντικό και δείχνει και την αξία τους. Συγκεκριμένα θέλω να αναφερθώ στον Ηλία Ζούρο που πιστεύω ότι τον είχαμε αδικήσει. Είχε έρθει ως προσωπική επιλογή του Γ.Ιωαννίδη και πολύ γρήγορα όλοι μας τον "κρεμάσαμε". Παρόλα αυτά η ομάδα που αυτός έστησε το καλοκαίρι κατάφερε και βγήκε στην Ευρωλίγκα αλλά συμμετείχε και στον τελικό του ULEB CUP στο Σαρλερουά. Μάλιστα κάπου στο αρχείο μου έχω και την "αλληλογραφία" από εκείνη την σεζόν όπου μέσα από την προσωπική ιστοσελίδα του κ.Ζούρου τον είχα "κράξει" για την εικόνα της ομάδος και ιδιαίτερα για την επιλογή του Γουίλκινσον που είχε αρχίσει πολύ νωθρά φτάνοντας κοντά στην πόρτα της εξόδου. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που μπήκε στην διαδικασία
όχι μόνο να απαντήσει αλλά να αναφερθεί ακόμη και σε τεχνικές λεπτομέρειες. Στην συνέχεια νομίζω ότι δικαιώθηκε μιας και η ομάδα που ο ίδιος "έχτισε" ήταν άκρως πετυχημένη. Ας λυθούν λοιπόν όλα τα διοικητικά και ας δούμε επιτέλους έναν σχεδιασμό και μια ομάδα αντάξια των προσδοκιών μας και της τρέλας μας για τον Αυτοκράτορα!

Συνέχεια στην κακή εμφάνιση του αγώνα της περασμένης Κυριακής έδωσε η ομάδα μας σήμερα στο κρατικό στην Πυλαία οδηγώντας τον ΑΡΗ μας σε ακόμη μια ήττα και στην 4η θέση κόντρα σε μια μετριότατη ομάδα. Ενώ όλοι περιμέναμε να δούμε κάποια αντίδραση από παίκτες και προπονητή αντιθέτως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είδαμε  την ίδια νωθρότητα, βλακεία και αδιαφορία που είδαμε στο Β  ημίχρονο στο Παλέ και ίσως ακόμη περισσότερη. Στα 2 πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν η ομάδα μας πραγματοποίησε 2 από τις χειρότερες εμφανίσεις της και αυτό εξηγεί τα πάντα για τους λόγους που δεν πετύχαμε ούτε καν αυτόν τον "φθηνό" στόχο της 3ης θέσης.  Μηδέν ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, αγωνιστικό θράσος από τους παίκτες μας, κανένα πλάνο ή εναλλακτικό "σχέδιο" από τον προπονητή, καμία αντίδραση από την διοίκηση της ομάδος. Μια διοίκηση που στην ουσία μας εξέθεσε σαν χαζούς γιατί όταν δίνεις την συγκατάθεση σου για να σφυρίξει ο Γκόντας που σε καθάρισε 2 φορές φέτος σε πρωτάθλημα και στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς τότε μάλλον εμείς είμαστε οι γραφικοί που φωνάζουμε για την διαιτησία αλλά και η ΚΕΔ που τιμώρησε τον συγκεκριμένο διαιτητή για τον αγώνα του πρωταθλήματος. Για τον Σούμποτιτς αν και σίγουρα βελτίωσε την ομάδα σε σχέση με το έκτρωμα που βλέπαμε επι Ντρούκερ (που είχε αφήσει την ομάδα στην 8η θέση) αλλά και αυτός δεν απέφυγε αυτές τις εμμονές και τους απίστευτους παραλογισμούς που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια τους προπονητές που έχουν περάσει από τον ΑΡΗ. Σίγουρα τον πρώτο που βαραίνει το σημερινό "ναυάγιο" είναι αυτός μιας και δεν μπόρεσε να βελτιώσει σε κανένα σημείο την ομάδα μας παιχνίδι με παιχνίδι και μπροστά του ο Σ.Μαρκόπουλους φάνηκε κάτι σαν Ζ.Ομπράντοβιτς... Μάλιστα ο Σούμποτιτς με τα σχήματα που χρησιμοποιούσε και την "προετοιμασία" που έκανε για αυτά τα παιχνίδια κατάφερε το θεωρητικό πλεονέκτημα που είχαμε κάτω από το καλάθι να το κάνει τεράστιο μειονέκτημα με αποκορύφωμα το σημερινό παιχνίδι όπου οι αντίπαλοι μας πήραν 13 περισσότερα ριμπάουντ και τον Ντόζιερ δίκαια να είναι ο κορυφαίος του αγώνα μιας και μάζεψε 18 ριμπάουντ και πέτυχε 17 πόντους με εξαιρετικά στατιστικά. Τώρα πως ο ΑΡΗΣ που στα 2 παιχνίδια με το Μαρούσι είχε άμυνα που μασούσε σίδερα και παίκτες που γυάλιζαν το μάτι τους κατέληξε να είναι μια ομάδα που κοιμάται όρθια, χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και δέχεται καλάθια από ξεχασμένους αμαρκάριστους παίκτες κάτω από το καλάθι είναι μια εξέλιξη που για εμένα έχει ξεκάθαρη αιτία. Αυτό που θεωρώ ότι άλλαξε τα πάντα στην ομάδα ήταν ο τρόπος που αντιμετώπισε τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό. Μια ηττοπάθεια και αδιαφορία που "πέρασε" στους παίκτες μας και διατηρήθηκε και σε αυτά τα παιχνίδια. Τώρα βέβαια θα μου πει κανείς πως κερδίσαμε 2 φορές τον μπαογκ και την μια μάλιστα μέσα στο σπίτι του? Μα πολύ απλά γιατί ο αντίπαλος μας ήταν μια πολύ μέτρια ομάδα μας μόλις 3 παίκτες ικανούς να κάνουν κάτι. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του αντιπάλου μας είναι ότι ακόμη και σήμερα που πήρε την πιο εύκολη νίκη από τις 3 που πήρε είναι ότι μετά τους Ντόζιερ, Μάρσαλ και Γκετσέφσκι που πέτυχαν σχεδόν όλους τους πόντους ο επόμενος σκόρερ του αντιπάλου είχε μόλις 5 πόντους... Και όμως ο Σούμποτιτς που κατάφερε και "μπλόκαρε" τον θηριώδη Μπάγκαριτς δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα με τον Γκετσέφσκι... Φυσικά για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα με βάση αυτά που είδαμε στα 2 τελευταία παιχνίδια τα λάθη ξεκινήσανε από το προηγούμενο καλοκαίρι όπου χτίστηκε η ομάδα. Όταν λοιπόν το μπάσκετ έχει πέσει σε τόσο χαμηλό επίπεδο όπου 2 ξένοι παίκτες του επιπέδου του Μάρσαλ και του Ντόζιερ μπορούν να σε βγάλουν τρίτο τότε καταλαβαίνουμε πόσο εγκληματικές ήταν μεταγραφές των Πίρς, Ντάστον και Τάκερ αλλά και η αναγκαστική αντικατάσταση του τελευταίου που ήταν ότι πιο αξιόλογο είχαμε με τον Γουίντερς. Όταν λοιπόν τον καλύτερο σου ξένο παίκτη που έχει και το πιο ακριβό συμβόλαιο στην ομάδα τον αντικαθιστάς με έναν παίκτη που λόγο των πολλών τραυματισμών έχει ξεπέσει στην Ουγγαρία και είναι κοντά στο να πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει το επαγγελματικό μπάσκετ και να αφοσιωθεί με το μπασκετικό καμπ που διατηρεί ε τότε τι να πούμε. Να ζητήσουμε τον λόγο που ο ρούκι Σλούκας δεν μπόρεσε να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του? Να αναρωτηθούμε γιατί ο Χατζηβρέτας που εδώ και 2 χρόνια είναι μια μετριότητα(και κάτι λιγότερο) πλυν ελαχίστων εξαιρέσεων δεν μπόρεσε να θυμηθεί τον παλιό καλό του εαυτό σε όλη την σειρά των αγώνων? Να τσατιστούμε με τον Ταπούτο που το παλικάρι αν δεν είχε αυτούς τους συχνούς τραυματισμούς θα είχε εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτ

"Τώρα θα φανεί αν είναι μάγκες" είπε ο Λ.Σούμποτιτς μετά την εντός έδρας  ήττα στο Παλέ αναφερόμενος στον τρόπο που θα αντιδράσουν οι παίκτες του στο τελευταίο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των μικρών τελικών στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Εγώ θα το γενικεύσω λίγο παραπάνω το θέμα και μέσα στην απορία του Λ.Σούμποτιτς  για το αν είναι μάγκες να συμπεριλάβω τόσο τον ίδιο όσο και τον πρόεδρο της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδη όπου έχει τεράστια ευθύνη για αυτήν την απίστευτη μεταχείριση που έχουμε από την διαιτησία στα παιχνίδια με τους ανύπαρκτους. Μπορεί τόσο ο Σ.Μαρκόπουλος όσο και ο Λ.Σούμποτιτς  να τόνισαν ότι οι παίκτες αγωνίζονται μέσα στο παρκέ και η διαφορά από παιχνίδι σε παιχνίδι εξαρτάται από αυτούς αλλά στο μπάσκετ δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα μιας και ο προπονητής μπορεί να "ανακατέψει την τράπουλα" και να έχει καθοριστική συμβολή στον αγώνα. Εάν λοιπόν την Κυριακή ο μπάογκ έχανε κανείς μα κανείς δεν θα μπορούσε να προσάψει κάτι στον Μαρκόπουλο. Επι 35'(μέχρι να πάρει διαφορά η ομάδα του) χοροπηδούσε σαν καραγκιόζης( κάτι που δεν ταιριάζει με το ήθος που έχει επιδείξει τόσα χρόνια στην καριέρα του) και έριξε στην "μάχη" σχεδόν όλους τους παίκτες που είχε στην διάθεση του. Δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει. Από την άλλη ο ατσαλάκωτος Σούμποτιτς μας άφησε χίλια δυο ερωτηματικά με τις επιλογές του και την ηρεμία του στον αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον κ.Δαμιανίδη που σίγουρα σαν πρόεδρο του ΑΡΗ δεν θέλω να τον δω να γίνεται γελοίος για τα μάτια του κόσμου αλλά το να επιτρέπει μέσα στην έδρα μας τους παράγοντες του αντιπάλου να κόβουν βόλτες και να περιμένουν τους διαιτητές έξω από την φυσούνα είναι κάτι στο οποίο φέρει τεράστια ευθύνη. Ιδίως όταν μέσα στο κρατικό τραυματίστηκε τόσο ο ίδιος όσο και άλλα μέλη της αποστολής μας. Και το μόνο που αρκέστηκε είναι μια καταγγελία για τα επεισόδια χωρίς να γίνει η παραμικρή αναφορά στις εγκληματικές διαιτησίες που βιώνουμε απέναντι σε μια ομάδα υπό καθεστώς πτώχευσης. Τώρα στα αγωνιστικά έχει καταντήσει κουραστικό να ζητάμε τα αυτονόητα από τους παίκτες μας και από τον προπονητή μας για να κερδίσουν την ομάδα των fantastic three(ούτε καν τετράδα δεν συμπληρώνουν). Το να βάλουν μερικά μακρινά σουτ υπό πίεση είναι κάτι που συμβαίνει όπως έγινε και με εμάς με τον Χατζηβρέτα που στην νίκη μέσα στο κρατικό είχε πετύχει πολλά δύσκολα και καθοριστικά σουτ. Το να σου βάζουν αμαρκάριστοι κάτω από το καλάθι συνεχόμενα καλάθια φταις αποκλειστικά εσύ και η ανύπαρκτη άμυνα. Σίγουρα η άμυνα έχει να κάνει με την διάθεση των παικτών όταν όμως Λευτεράκη βλέπεις έναν παίκτη σαν τον Ταπούτο ή το Μπράουν να είναι τραγικά νωθροί τότε δεν μας φταίνε οι συγκεκριμένοι αθλητές που για δικούς τους λόγους βρέθηκαν σε κακή μέρα αλλά η δική σου αδράνεια. Μπορεί ο Σλούκας να απουσιάζει και ουσιαστικά η ομάδα μας να χάνει τον πιο σταθερό παίκτη σε αυτήν την σειρά αγώνων αλλά εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν και έστω και αναγκαστικά ο Σούμποτιτς θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τόσο τον Βεργίνη όσο και τον Κουμπούρα. Τώρα εάν μας κάνει καμιά έκπληξη και δούμε τον Μποχωρίδη αντί για τους άλλους δυο τότε τα λόγια είναι περιττά. Όπως λοιπόν οι δικοί μας παίκτες αγχώθηκαν όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ έτσι μπορεί να συμβεί και με αυτούς. Σοβαρότητα και προσήλωση στην άμυνα για 40', μόνο έτσι θα έρθει η νίκη.  Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν να κάνουν με την Ευρωλίγκα(μιας και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί) αλλά με το γόητρο των 2 ομάδων και των οπαδών τους. Για αυτό ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Λίγες ώρες μετά την λήξη του παιχνιδιού σε μια προσπάθεια να βρούμε την χαμένη μας ηρεμία εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω πως καταφέραμε και χάσαμε αυτό το παιχνίδι και την ευκαιρία να καθαρίσουμε σήμερα την σειρά μέσα στο σπίτι μας μπροστά σε 5500 φίλους της ομάδος που γέμισαν κάθε γωνιά στο Παλέ. Ας αρχίσουμε πρώτα με τα δικά μας και την απίστευτη βλακεία με την αμυντική λειτουργία της ομάδος όπου με έναν αντίπαλο που διαθέτει 3 παίκτες, παίζει ολόκληρη την χρονιά ακριβώς το ίδιο στυλ και τον έχεις αντιμετωπίσει άλλες 5 φορές να εξακολουθούν προπονητής και παίκτες να μην βρίσκουν τον τρόπο για να σταματήσουν αυτούς τους 3 παίκτες που όπως και να το κάνουμε δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο. Βέβαια όταν στο τελευταίο δεκάλεπτο όλα τα κρίσιμα καλάθια ο Γκετσέφσκι τα πέτυχε ολομόναχος κάτω από το καλάθι τότε σίγουρα αυτό δεν έχει να κάνει με τις ικανότητες του αντιπάλου αλλά περισσότερο με την ανυπαρξία την δική μας.  Από εκεί και πέρα περιμένω να ακούσω εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους για το τι έγινε στην 4η περίοδο και για ποιόν λόγο υπήρχε αυτή η κοροϊδία προς όλους μας με τον ανέτοιμο Ταπούτο να μένει μέσα όταν ήταν ολοφάνερο ότι η "τρύπα" στην άμυνα άνοιγε από τον Ταπούτο που έμοιαζε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο. Εάν δεν το παρατήρησες Λευτέρη είσαι πολύ λίγος για προπονητής αν υπήρχε κάποιος άλλος λόγος(όπως "άδειασμα" του Χρήστου) τότε τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα και θα πρέπει να το δούμε το θέμα κάπως αλλιώς... Στα 4 αυτά παιχνίδια με τον μπάογκ σήμερα ο Κασίροβ ξεκίνησε δυνατά και έδειξε ικανός να βοηθήσει και όμως για περίεργο λόγο ξεχάστηκε εντελώς ακόμη και όταν η άμυνα μας κάτω από το καλάθι είχε εξαφανιστεί τελείως.  Ότι και να πούμε είναι λίγο αλλά είναι κυριολεκτικά τραγελαφικό να χάνουμε μέσα στην έδρα μας από αυτόν τον μπάογκ... Όταν μάλιστα είσαι τόσο κακός όσο ήμασταν εμείς στο Β ημίχρονο ακόμη και το δίκιο μας σε ότι έχει να κάνει με την διαιτησία το χάνουμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαστε χαζοί και δεν καταλαβαίνουμε το τι γίνεται. Αυτό που έγινε σήμερα από το τζάμπολ και μετά ήταν οι διαιτητές να κάνουν το παιχνίδι άνω κάτω έτσι ώστε να έρθει στα μέτρα του μπάογκ. Όπως σφύριζαν οι διαιτητές έτσι ακριβώς κυλούσε και το παιχνίδι. Πρώτο δεκάλεπτο και τέταρτο δεκάλεπτο έκαναν ότι μπορούσαν για να χαρίσουν την νίκη στον αντίπαλο μας. Τα 5 φάουλ σε 45' περίπου πρέπει να αποτελεί ρεκόρ. Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν έχουν τόσο καημό Οικονομιδής και Συμεωνίδης να βγάλουν τον μπάογκ τρίτο πιστεύοντας  ότι αυτή θα είναι η σανίδα σωτηρίας μιας ομάδος υπό καθεστώς πτώχευσης. 4 παιχνίδια ως τώρα έχουμε αντιμετωπιστεί με τον χειρότερο τρόπο και η ισορροπία στα σφυρίγματα(φάουλ και βολές) είναι απλά στάχτη στα μάτι των χαζών και άλλοθι για τα παπαγαλάκια για να γράφουν τα δικά τους. Σίγουρα αυτά που έγιναν στο φινάλε δεν εκφράζουν κανέναν αλλά η φιλοξενία έχει και τα όρια της. Όταν λοιπόν από το πρώτο δευτερόλεπτο ο Μαρκόπουλος(πως αλλάζει ο άνθρωπος όταν πάει σε αυτήν την ομάδα) χοροπηδάει σαν καραγκιόζης πάνω κάτω και διαμαρτύρεται ακόμη και στο χρονικό σημείο που η ομάδα του σκοράρει  μόνο από βολές και στον Μπάβτσιτς να χρεώνεται και η αναπνοή ως φάουλ. Όταν όλοι οι παίκτες του μπάογκ συστηματικά διαμαρτύρονται από την αρχή του αγώνα. Όταν οι παράγοντες του μπαογκ κόβουν άνετα βόλτες μέσα στο γήπεδο μας και περιμένουν μάλιστα στο ημίχρονο έξω από την φυσούνα τους διαιτητές για να τους "συνετίσουν" . Όταν σε κερδίζουν και αρχίζουν να πουλάνε τρέλα και να προκαλούν με χειρονομίες ε τότε κάποια στιγμή θα λυγίσεις και θα βγεις εκτός εαυτού... Όλα εντάξει κ.Δαμιανίδη εκεί στην καρκεκλίτσα του προέδρου? Τσαλακώθηκε καθόλου το κουστουμάκι ή παρέμεινε άθικτο και για άλλα γκαλά?

Όπως σωστά είχαν επισημάνει όλοι οι "ειδήμονες" του μπάσκετ αυτοι οο μικροί τελικοί ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη  μαγνητίζουν το ενδιαφέρον και μας αναγκάζουν  να αναβιώσουμε πιο παλιές εποχές πολύ πιο ωραίες(όσο αφορά τα μπασκετικά δρώμενα τουλάχιστον) όπου τα ντέρμπι αυτά σε αντίθεση με τα σημερινά καθόριζαν πρωταθλητές και κυπελλούχους και όχι την κατάκτηση μιας 3ης θέσης που πιθανόν να αντιστοιχεί στην Ευρωλίγκα. Η ξεκάθαρη όμως ομοιότητα που έχει μείνει αναλοίωτη στον χρόνο είναι ο νικητής αυτών των αναμετρήσεων που είναι ο ΑΡΗΣ μας! Μπορεί κάποιος να πει ότι προτρέχω μιας και υπάρχει ακόμη το παιχνίδι της Κυριακής μπροστά μας αλλά εάν καταφέρουμε και χάσουμε μέσα στο κατάμεστο Παλέ από τον μπάογκ των δυόμιση παικτών... ε τότε τι να πω? Μάλλον θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας... Φυσικά όλα αυτά υποθετικά γιατί στην πράξη έχει φανεί αυτό που λέγαμε όλοι από την αρχή. Υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες και εύκολα ή δύσκολα θα πετύχουμε τον στόχο μας. Τώρα θα είναι ο Χατζηβρέτας που θα πρωταγωνιστήσει, θα είναι ο Χαραλαμπίδης, θα είναι ο Μπράουν , θα είναι ο Σλούκας ή ο Μπάβτσιτς? Καμία σημασία δεν έχει μιας και σε σχέση με το μονόπλευρο παιχνίδι των αντιπάλων μας εμείς έχουμε εναλλακτικές λύσεις και μπορούμε ακόμη και κατά την διάρκεια του αγώνα να δούμε διαφορετικούς πρωταγωνίστες, ικανούς να μας χαρίσουν την νίκη. Ακόμη υπάρχει και η βελτίωση στο "διάβασμα" του αγώνα όπου παιχνίδι με παιχνίδι βλέπουμε τον Λ.Σούμποτιτς να διορθώνει στο μέτρο του δυνατού κάποια κακώς κείμενα και η εικόνα της ομάδος μας ελαφρώς να βελτιώνεται. Ταπούτος και Γουίντερς μάλλον θα είναι στην διάθεση του προπονητή και εφόσον χρειασθεί(ελπίζουμε να μην χρειασθεί) θα χρησιμοποιηθούν. Μπορεί και στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ να υπήρχε πριν τον αγώνα η αίσθηση σε όλους μας ότι με τον κόσμο να γεμίζει κάθε σπιθαμή του γηπέδου οι παίκτες μας θα παίρνανε μια εύκολη νίκη(κάτι που δεν έγινε) αλλά όπως φάνηκε εκεί έπαιξε βασικό ρόλο το άγχος. Ένα άγχος που υπήρχε από την σειρά αυτών των αγώνων για τον απλό λόγο ότι ο ΑΡΗΣ μας παρά το μειονέκτημα έδρας ήταν το ξεκάθαρο φαβορί. Αυτό το άγχος πλέον θέλω να πιστεύω ότι με την νίκη στην Πυλαία εξανεμίστηκε και έτσι δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο ώστε οι παίκτες μας να δείξουν την ανωτερώτητα τους και να φτάσουν σε μια εύκολη νίκη. Μια νίκη που θα χαρίσει ικανοποίηση σε όλους τους Αρειανούς αλλά πολύ περισσότερο σε όλους αυτούς που στήριξαν τον μπασκετικό ΑΡΗ όλα αυτά τα χρόνια παρά τα "εκτρώματα" που βλέπαμε κατά καιρούς μέσα στο γήπεδο. Ας ελπίσουμε όλα να εξελιχθούν καλά και αυτή η νίκη να αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για μια σειρά διοικητικών εξελίξεων που θα οδηγήσει τον ΑΡΗ σε μια νέα εποχή σαφώς καλύτερη από αυτή των τελευταίων χρόνων που συναγωνιζόμαστε ομάδες από γειτονιές της Αθήνας και συμπολίτες υπο καθεστώς πτώχευσης... Όλοι στο Παλε να τους "γλεντήσουμε" για άλλη μια φορά!

Με έναν Χατζηβρέτα από τα παλιά που έπαιξε επιτέλους σαν πραγματικός αρχηγός "γκρεμίζοντας" τα όνειρα των οπαδών του συμπολίτη και οδηγώντας  την ομάδα μας σε μια σπουδαία νίκη. Αρκετές φορές έχουμε καταφερθεί κατά του Χάτζηβρέτα για την τραγική του απόδοση αυτά τα 2 χρόνια περίπου που φοράει την φανέλα της ομάδος μας αλλά σήμερα έκανε όλα αυτά που ελπίζαμε να δούμε από αυτόν τον παίκτη όταν ήρθε στον ΑΡΗ μας. Είχε καθαρό μυαλό, είχε πάθος και δεν φοβήθηκε σε κανένα σημείο του αγώνα κουβαλώντας κυριολεκτικά την ομάδα στις πλάτες με καθοριστικά καλάθια όταν η μπάλα έκαιγε. Η ηδονή που νιώσαμε όταν έκανε το 62-56 λίγο πριν το φινάλε όπου έκρινε ουσιαστικά την αναμέτρηση δεν περιγράφεται. Μπορεί και πάλι να μην εντυπωσιάσαμε αλλά σήμερα όλοι οι παίκτες που αγωνίστηκαν  έδειξαν πάθος, δύναμη και ιδιαίτερη διάθεση σε άμυνα και ριμπάουντ όπου ήταν το κλειδί της νίκης.  Ούτε σήμερα ο Σούμποτιτς εμπιστεύτηκε άλλους παίκτες με ελάχιστη εξαίρεση τον Τσαιρέλη που λόγο της απουσίας του Ταπούτου αλλά και την ανυπαρξίας  του Κασίροβ τον χρησιμοποίησε για 15΄χωρίς όμως και αυτός να έχει ουσιαστική προσφορά. Αυτό όμως που υπήρχε διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια  εκτός από την προσήλωση στην άμυνα ήταν και η ξεκάθαρη διάθεση των περιφερειακών μας να τρέξουν το παιχνίδι και να βγουν σε πιο γρήγορες επιθέσεις και  στον αιφνιδιασμό με την πρώτη ευκαιρία. Επίσης πέρασαν αρκετές φορές την μπάλα μέσα στο καλάθι με τον Κίνγκ να αξιοποιεί τις περισσότερες πάσες αλλά να πετυχαίνει και καλάθια από δεύτερες ευκαιρίες και επιθετικά ριμπάουντ.  Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να κάνουμε για ακόμη μια φορά στον Κώστα Σλούκα που σήμερα ίσως να πραγματοποίησε  την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα του ΑΡΗ. 15 πόντοι με σχετικά καλά ποσοστά, 8 ριμπάουντ(!!!!), 6 ασίστ, 3 κλεψίματα και μόλις 1 λάθος σε 36' είναι άκρως εντυπωσιακά στατιστικά!Αυτό που είχε ειπωθεί από όλους στην αρχή αυτών των αγώνων ήταν ότι ο ΑΡΗΣ έχει πιο πλούσιο ροστερ και αυτό φάνηκε περίτρανα σήμερα. Μπορεί λοιπόν Χαραλαμπίδης και Μπάβτσιτς που ήταν οι πρωταγωνιστές της προηγούμενης αναμέτρησης να μην ήταν σε καλή ημέρα και μαζί με τους Ταπούτο που ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες όλης της σεζόν και τον  Γουίντερς που μπορούσε να δώσει κάποιες λύσεις και απουσίαζαν να είχαμε σημαντικές απουσίες αλλά φάνηκε ότι έστω και 2-3 παίκτες να παίξουν  σύμφωνα με τις δυνατότητες τους αυτόν τον μπάογκ τον έχουμε. Και μάλιστα και μέσα στο σπίτι τους με τους διαιτητές και πάλι να κάνουν τα δικά τους. Γιατί φυσικά δεν τρώμε τον πρόλογο που προσπαθούν να περάσουν περί αδικίας μιας και είδαμε πεντακάθαρα αντιαθλητικά φάουλ να δίνονται απλά, τραβήγματα και αγκαλιές να μην δίνονται φάουλ και το καλάθι και φάουλ πριν καν ξεκινήσει την προσπάθεια ο αντίπαλος να έχει γίνει παράδοση. Εντύπωση μου προκάλεσε και η τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα όπου αρκετές φάσεις εις βάρος τις ομάδος μας περνούσαν στα ψιλά και δεν τις βλέπαμε ούτε σε replay. Και φυσικά όπως συνηθίζεται σε αυτό το γήπεδο όταν άρχισε να "βρέχει" αντικείμενα κατά διαβολική σύμπτωση χάθηκε η εικόνα του συνδρομητικού  και το μόνο που είδαμε κάτι καπνούς από μια κροτίδα στον πάγκο του ΑΡΗ από μια λήψη από την γωνία του γηπέδου...   Τέλος να κάνω μια αναφορά στο  "Μια ζωή πελάτες"  που ήταν ο τίτλος της γνωστής φυλλάδας( που καθιερώθηκε ως καθημερινή εφημερίδα με τις επιτυχίες του Αυτοκράτορα) πριν λίγες ημέρες  ακριβώς μετά το πρώτο παιχνίδι στην Πυλαία όπου ο συμπολίτης χάρη στην βοήθεια του Γκόντα και της παρέας του είχε κάνει το 1-0.  Προφανώς για να έχουμε μια ντουζίνα από τίτλους κόντρα στην συγκεκριμένη ομάδα και για να φεύγουμε για ακόμη μια φορά με το διπλό από το "παλατάκι" μάλλον θα πρέπει να είμαστε πρώτης τάξεως πελάτες και για αυτό με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο  μας δείχνουν την "αγάπη" τους με ανοιχτές αγκάλες και όχι μόνο... Μετά λοιπόν το διπλό στο mpaogk sports klarena έρχεται η ώρα του Παλέ όπου εκεί η νίκη δεν χάνεται με τίποτα και με τον κόσμο να κρέμεται σαν τσαμπιά από πάνω τους το τρανζίστορ θα αρχίζει να παίζει σε γνωστούς ρυθμούς! Αφού τους αρέσει τόσο να μην τους το χαλάσουμε το χατήρι!

ΥΓ. Άραγε θα ξαναέρθει ο Μπάνε για να θυμηθούμε παλιές εποχές και ωραίες στιγμές όπου όλο το  Παλέ τραγουδούσε το γνωστό άσμα "Αστα να πάνε Μπάνε..."?

Το 1-1 έγινε όχι όσο εύκολα πιστεύαμε αλλά αυτό που μετράει είναι η νίκη που λογικά μετατοπίζει το άγχος στους αντιπάλους μας που πλέον με την πλάτη στο τοίχο θα προσπαθήσουν να μας σταματήσουν. Κάτι όμως που δεν πρέπει να τους αφήσουμε και εκμεταλλευόμενοι την καλή ψυχολογία που αποκτήσαμε από την νίκη της Κυριακής μπροστά στον κόσμο της ομάδος μας να πάρουμε κεφάλι σε αυτήν την σειρά αγώνων και ξεκάθαρο προβάδισμα για την 3η θέση μιας και σε περίπτωση νίκης την Κυριακή το Παλέ θα είναι απλά το "χωνευτήριο" των ονείρων  των οπαδών του συμπολίτη. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά και το μόνο που χρειάζεται για να φύγουμε νικητές από την Πυλαία είναι σοβαρότητα για 40'. Ακόμη δεν είδαμε τον ΑΡΗ ούτε να παίζει την άμυνα που μας έχει δείξει ότι μπορεί αλλά ούτε και να αξιοποιεί το βάθος του πάγκου που έχει σε σχέση με τον συμπολίτη. Σίγουρα οι απουσίες των Ταπούτο και Γουίντερς μειώνουν τις επιλογές αλλά και πάλι υπάρχουν παίκτες στον πάγκο σαν τους Βεργίνη, Τσαϊρελη, Χρυσικόπουλο και Κουμπούρα  που και σαν σάκοι προπόνησης να χρησιμοποιηθούν σίγουρα θα μπορέσουν τουλάχιστον να κουράσουν τους αντιπάλους τους στα προσωπικά μαρκαρίσματα. Επίσης είναι αστείο να μην υπολογίζονται από τον Λ.Σούμποτιτς όταν αντίπαλος μας είναι μια ομάδα που αναγκαστικά μοιράζει τον χρόνο συμμετοχής σε παίκτες της ποιότητας του Αποστολίδη, Δέδα, Γιαννακίδη, Καλέ κτλ. Πρέπει επιτέλους να "ξεκολλήσει" και ο προπονητής μας από τις εμμονές του και να ρίξει στην μάχη όλα του τα όπλα. Περί ατμόσφαιρας κτλ. νομίζω ότι αυτήν την φορά έχοντας πάρει και μια πρώτη γεύση από το πρώτο παιχνίδι όπου δεν υπήρχε κάτι το ιδιαίτερο οι παίκτες μας θα μπορέσουν να αισθανθούν ακόμη πιο άνετα και αυτήν την φορά να ολοκληρώσουν αυτό που δεν τους άφησε ο Γκόντας και η παρέα του στο πρώτο παιχνίδι. Και μια που μιλάμε για την διαιτησία νομίζω ότι όλοι έχουμε καταλάβει τον ξεκάθαρο ρόλο που προσπαθεί να παίξει σε αυτήν την σειρά αγώνων κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο δυνατοί για να νικήσουμε και αυτούς. Ένας λόγος παραπάνω για να ρίξει όλους τους παίκτες στην μάχη ώστε να μην αγχωθούμε με γρήγορα φάουλ όπως έγινε στο πρώτο παιχνίδι με τους Κασίροβ και Χατζηβρέτα όπου ουσιαστικά κάπως έτσι βγήκαν από νωρίς εκτός ρυθμού.  Μπορεί στα δυο πρώτα παιχνίδια οι ομάδες με βάση την εξέλιξη των αγώνων να έδειξαν ισοδύναμες αλλά όλοι μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μιας και εμείς σε αυτούς τους αγώνες στερηθήκαμε την βοήθεια των ψηλών κάτω από τα καλάθια μιας και Κίνγκ και Κασίροβ ήταν ανύπαρκτοι σε όλους τους τομείς. Όλα για όλα λοιπόν αύριο στην Πυλαία έτσι ώστε να οργανωθεί μια φιέστα την ερχόμενη Κυριακή στο Παλέ και μια προβληματική χρονιά να κλείσει τουλάχιστον με γλυκό τρόπο. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!

Μπορεί φέτος η ποδοσφαιρική χρονιά να τέλειωσε πολύ πιο νωρίς από όσο θα περιμέναμε αφήνοντας μας μια πικρή γεύση παρά το εντυπωσιακό 5 στα 5 αλλά φυσικά ο ΑΡΗΣ δεν έχει τέλος και είναι τρόπος ζωής για όλους μας. Έτσι λοιπόν το να κοιτάμε μπροστά είναι μονόδρομος είτε η χρονιά είναι πετυχημένη είτε αποτυχημένη. Καλύτερος τρόπος για να δείξουμε την θετική μας διάθεση προς την διοίκηση Αθανασιάδη  που ανανέωσε την θητεία αλλά και την στήριξη στην αγαπημένη μας ομάδα που αυτή μας ενδιαφέρει πάνω από όλα ανεξάρτητα από τα άτομα που την πλαισιώνουν είναι να προμηθευτούμε το συντομότερο δυνατόν το καρτελάκι διαρκείας για την επόμενη ποδοσφαιρική χρονιά. Μπορεί να έχουμε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα αδράνειας μέχρι να αρχίσουν έστω τα πρώτα φιλικά αλλά όλοι πρέπει να κατανοήσουμε πόσο σημαντική βοήθεια προσφέρουμε στην ομάδα μας με την αγορά διαρκείας τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε ηθικό μιας και δείχνουμε ξεκάθαρα ότι και την νέα σεζόν ο Θεός δεν θα είναι μοναχός! Προσωπικά ανήκω στην μερίδα των άρρωστων Αρειανών που ανεξάρτητα από μεταγραφές, προπονητές, χαρές, απογοητεύσεις  και οικονομικά δεδομένα θα πάρω το διαρκείας μου σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά από εκεί και πέρα θα πρέπει τα πράγματα να τα βλέπουμε λίγο πιο ψυχρά και να μην βασίζεται η ΠΑΕ ΑΡΗΣ στην τρέλα μας. Δεν μπορώ να κρίνω απόλυτα πόσο καλές είναι οι τιμές των διαρκείας ή όχι ούτε φυσικά μπορώ να υιοθετήσω "τυφλά" τις απόψεις των "εκπροσώπων" της ΠΑΕ που και διπλάσιες να ήταν οι τιμές πάλι τα ίδια θα μας έλεγαν(άλλωστε αυτοί δεν πληρώνουν εισιτήριο) αλλά νομίζω ότι αντικειμενικά όποιος και αν το ψάξει το θέμα υπάρχει μια αδικία τόσο για τους άνεργους όσο και για τους Αρειανούς της επαρχίας. Όταν λοιπόν δίνεις την εξαιρετική τιμή των 125 ευρώ(που εάν βάλεις και 20 ευρώ συνδρομή στον σύνδεσμο 145Ε)  στους συνδέσμους νομίζω ότι είναι υποχρέωση σου σαν ΠΑΕ να δώσεις την ίδια τιμή σε συνΑρειανούς που είναι άνεργοι αλλά και σε αυτούς που μένουν εκτός Θεσσαλονίκης και αναγκάζονται να ξοδέψουν πολλά λεφτά σε μεταφορικά για να βρεθούν δίπλα στον Θεό. Από την στιγμή λοιπόν που υπάρχει φθηνότερη τιμή αυτή θα έπρεπε να είναι και για τους άνεργους αλλά και για τους Αρειανούς της επαρχίας. Δεν είμαι λογιστής για να ξέρω ακριβώς τις ανάγκες μιας ποδοσφαιρικής ομάδας και πόσο βασίζεται στα έσοδα από τα εισιτήρια διαρκείας αλλά νομίζω ότι πρώτο μέλημα της ΠΑΕ πρέπει να είναι ένα γεμάτο Κλ.Βικελίδης και όχι γεμάτα ταμεία. Άλλωστε πολλές φορές η διαφορά στην τιμή μπορεί να καλυφθεί από την μεγαλύτερη προσέλευση του κόσμου... Για κάποιους αυτά μπορεί να είναι λεπτομέρειες αλλά και για κάποιους άλλους μπορεί να έχουν ιδιαίτερη σημασία και καλό είναι η ΠΑΕ να τα λαμβάνει όλα αυτά υπόψιν. Όπως και να έχει πάλι στο πλευρό του Θεού θα είμαστε και θα βγάζουμε γούστα στο Κλ.Βικελίδης! VAMOS ARIANARA!!!!

Αναλυτικά οι τιμές των εισιτηρίων διαρκείας

Μπορεί όπως είπε ο Λευτέρης Σούμποτιτς να περίμενε μια τέτοια εξέλιξη στο παιχνίδι και μια αγχωτική νίκη όπως ήρθε αλλά η αλήθεια είναι ότι εμείς περιμέναμε να δούμε ένα αισθητά βελτιωμένο ΑΡΗ και κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με αυτό που είδαμε πριν λίγες ημέρες στο κρατικό της Πυλαίας. Αντιθέτως το μόνο διαφορετικό που είδαμε ήταν η βελτίωση στην απόδοση του Χαραλαμπίδη και του Μπάβτσιτς που μαζί με τον Σλούκα ήταν αυτοί που πήραν την ομάδα στις πλάτες τους πετυχαίνοντας τους 55 από τους 73 πόντους.  Συγχαρητήρια θα πρέπει να δώσουμε στον Σλούκα τόσο για το πάθος που έδειξε πάνω στο μαρκάρισμα του Μάρσαλ αλλά και την προτελευταία επίθεση με την εξαιρετική ασίστ στον Μπάβτσιτς που ουσιαστικά καθάρισε το παιχνίδι. Μια άλλη διαφορά σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι ήταν και η διαιτησία του αγώνα όπου σε γενικές γραμμές τα πήγε καλά αλλά στην 4η περίοδο ξαφνικά άρχισαν τα "περίεργα" με αποκορύφωμα το καλάθι και φάουλ του Αποστολίδη, το φάουλ στα ριμπάουντ στην επόμενη φάση αλλά και τα 3 φάουλ σε μια επίθεση που έδωσαν από το πουθενά το δικαίωμα για βολές στον μπάογκ.  Αυτή η διαιτησία που είδαμε στο αποψινό παιχνίδι είναι μια απόδειξη ότι το πρόβλημα με τους διαιτητές δεν είναι τόσο οι "καυτές" έδρες αλλά μάλλον οι εξωτερικές επιρροές γιατί σε διαφορετική περίπτωση αποκλείεται να βλέπαμε τέτοια σφυρίγματα στην τελευταία περίοδο και ιδίως όταν το παιχνίδι είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Δεν θα πρέπει να εφησυχάσουμε ότι όλα θα εξελιχθούν θετικά στα επόμενα παιχνίδια μιας και η διαιτησία δείχνει ιδιαίτερα εχθρική στα πρώτα 2 παιχνίδια της σειράς.  Σίγουρα οι παίκτες μας κάνανε το χρέος τους σήμερα αλλά δεν νομίζω να έμεινε κανείς ικανοποιημένος από την συνολική παρουσία της ομάδος. Άλλωστε έχουμε δει σαφώς καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό όπως και πολύ καλύτερο κοουτσάρισμα από τον Λ.Σούμποτιτς που με κάποιες εμμονές στα τελευταία παιχνίδια βλέπουμε έναν ΑΡΗ μονόπλευρο χωρίς την απαραίτητη ενέργεια και προσήλωση στην άμυνα. Δεν ξέρω τελικά εάν αυτή η νίκη θα μας δώσει το ψυχολογικό προβάδισμα για την συνέχεια ή ο μπάογκ σήμερα απέδειξε ότι δεν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των 2 ομάδων αλλά ευελπιστώ αυτή η βελτίωση που είδαμε σε μερικά σημεία να έχει και ανάλογη συνέχεια.  Εκπληκτική ατμόσφαιρα σήμερα στο Παλέ που ήταν σχεδόν γεμάτο. Χάρηκα ιδιαίτερα μιας και είδα πολλούς παλιούς σουπεράδες πρώτης γραμμής να βρίσκονται στο πλευρό του Αυτοκράτορα δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι αυτές οι συμπεριφορές της ηγεσίας του συνδέσμου δεν χωράνε στον ΑΡΗ και ότι για την πλειοψηφία του κόσμου το πάνω από όλα ο ΑΡΗΣ ισχύει πάντα χωρίς εξαιρέσεις! Πλέον όλα θα παιχτούν την Τετάρτη γιατί εάν φτάσει η σειρά σε πέμπτο παιχνίδι τα πράγματα θα γίνουν πολύ δυσκολότερα. Μονόδρομος λοιπόν το διπλό στο κρατικό έτσι ώστε την άλλη Κυριακή η αναμέτρηση με τον συμπολίτη να αποτελέσει γιορτή!