Λίγα 24ώρα μετά τον μεγαλειώδη θρίαμβο επι της Ατλέτικο Μαδρίτης ήρθε η απότομη προσγείωση στην μίζερη Ελληνική πραγματικότητα της σούπερλιγκας όχι εξαιτίας κάποιου Δαλούκα ή ενός "διαστημικού" Πανιωνίου αλλά εξαιτίας της παρουσίας της ομάδος μας μέσα στο γήπεδο όπου θύμισε άλλες εποχές και έβγαλε προς τα έξω μια αρρωστημένη νοοτροπία που κάποια στιγμή θα πρέπει επιτέλους να αποβάλουμε μια και καλή απο τον ΑΡΗ μας. Σημαντικό στοιχεία μιας μεγάλης ομάδας είναι η σταθερότητα στην απόδοση, ο ξεκάθαρος αγωνιστικός προσανατολισμός αλλά και το πάθος για την νίκη ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο αλλά και την σημασία του αγώνα. Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε τίποτα απο τα παραπάνω και μάλλον όλοι μας θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που δεν διασυρθήκαμε. Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί ενα παιχνίδι γιατί πιθανόν ένα γρήγορο γκολ του Πανιωνίου που το δικαιούταν σίγουρα στο Α ημίχρονο μπορεί και να μας ξυπνούσε όπως κατα κάποιο τρόπο μας ξύπνησε και η αποβολή του Ναφτί μιας και ο ΑΡΗΣ έκανε αισθητή την παρουσία του μέσα στο γήπεδο μονάχα μετά την αποβολή του Ναφτί χωρίς φυσικά να φταίει ο Τυνήσιος για εως τότε τραγικότατη απόδοση της ομάδος. Φυσικά η διοίκηση θα πρέπει να ασχοληθεί με την περίπτωση του Ναφτί μιας και είναι ανεπίτρεπτο μετά απο όλη την ιστορία που έγινε τις προηγούμενες εβδομάδες με τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή και τον αποκλεισμό του απο τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις αυτός να αντιδρά έτσι στις προκλήσεις των αντιπάλων και να αφήνει την ομάδα με 10 παίκτες.  Με εξαίρεση τους Σηφάκη, Χουανμά(παρά το λάθος του) που ήταν σίγουρα οι κορυφαίοι για την ομάδα μας αλλά και τους Μενδρινό, Λαζαρίδη, Μισελ, Φατί, Ρουίζ που προσπάθησαν να αλλάξουν την ροή του παιχνιδιού οι υπόλοιποι μοιάζανε σαν σταματημένοι κώνοι στην προπόνηση του αντιπάλου. Σε άλλο γήπεδο ο Χαβίτο, μετριότατος ο Νέτο, ανούσιος ο Ναφτί, τραγικές τοποθετήσεις και χαζά φάουλ όπως πάντα  απο τον Κουλουχέρη, εκνευριστικά φλύαρος και soft ο Τόχα, αόρατος ο Αραβίδης, ανήμπορος να κάνει κάτι μόνος του στην επίθεση ο Τσέζαρεκ... Τώρα βέβαια για να έρθουμε στην ουσία νομίζω οτι το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση(στο οποίο έχω την εντύπωση οτι υπάρχει υποψία για offside) ήρθε απο μια άτυχη στιγμή του εξαιρετικού Χουανμα που αντι να διώξει την μπάλα προσπάθησε να την πιάσει και του γλίστρησε αλλά θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι ο Πανιώνιος είχε τουλάχιστον αντίστοιχες 5-6 άτυχες φάσεις που θα μπορούσε να σκοράρει αλλά η μπάλα και οι τερματοφύλακες μας δεν του έκαναν το χατίρι έτσι αυτό που μένει είναι η πίκρα όχι τόσο για την ήττα αλλά για την απαράδεκτη εμφάνιση της ομάδος μας. Και για να μην είμαστε άδικοι με τους παίκτες μας τεράστια ευθύνη σήμερα έχει και ο Κούπερ μιας και αυτός πρώτα απο όλους πήρε το ρίσκο της 11άδας, μιας 11αδα ακόμη πιο περίεργης απο αυτήν που είδαμε στην Καβάλα αλλά και ενα πλάνο που τουλάχιστον έμοιαζε ηττοπαθητικό. Νομίζω οτι ήταν φανερό οτι η πρόθεση του Κούπερ σήμερα ήταν να κρατήσουμε την εστία μας ανέπαφη και να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση. Τώρα εαν παίζεις φοβισμένα με αντεπιθέσεις κόντρα σε αντιπάλους σαν τον Πανιώνιο και αυτός είναι ο σωστός ο τρόπος για να κερδίσεις τέτοια παιχνίδια τότε παω πάσο... Μπορεί η μέτρια απόδοση της ομάδος μας στο ματς με τον βάζελο  να πέρασε αδιάφορα λόγο της καταλυτικής παρουσίας του Δαλούκα που έκρινε την αναμέτρηση αλλά ελπίζω  το σημερινό αποτέλεσμα να γίνει μάθημα σε όλους στην ομάδα και να δούμε επιτέλους μια ομάδα με συνοχή που θα έχει συνέχεια απο παιχνίδι σε παιχνίδι και όχι κάθε φορά να μας εκπλήσσει είτε θετικά όπως την Πέμπτη είτε αρνητικά όπως σήμερα. Κρίμα για τα παλικάρια που κάναν τόσα χιλιόμετρα και είχαν όπως όλοι μας άλλη "διάθεση" για το σημερινό παιχνίδι...