Αρκετά περίεργα συναισθήματα και έντονος προβληματισμός ήταν το γενικό κλίμα που επικράτησε στην χθεσινή πρώτη προπόνηση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ ενόψει της νέας αγωνιστικής σεζόν. Και πως να μην είναι άλλωστε μιας και ακόμη και τις χρονιές που η ομάδα αναγκάστηκε να αγωνιστεί στην Β Εθνική ουσιαστικά ξεκινούσε με καλύτερο ρόστερ. Ένα ρόστερ που ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί αλλά οι τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που έχει η ομάδα μας δεν μας επιτρέπει να ελπίζουμε ότι τουλάχιστον οι 3 μεταγραφές χωρίς περιορισμό θα είναι παίκτες που θα κάνουν την διαφορά. Όταν μάλιστα φαίνεται να υπάρχει ναυάγιο με τον Ακόστα που θεωρητικά είναι οικονομική κίνηση και μεγάλο "χάσμα" με τον Χαριστέα που θα ήθελε να επιστρέψει στην ομάδα της καρδιάς του(υπό συνθήκες φυσικά) τότε καταλαβαίνουμε ότι ίσως και αυτές οι 3 μεταγραφές να μην είναι ικανές να κάνουν την διαφορά.

Από την άλλη όμως όταν βλέπεις όλους αυτούς τους ποδοσφαιριστές παλιούς και νέους, πιτσιρικάδες και μεγαλύτερους να έχουν ουσιαστικά την ευκαιρία της ζωής τους για να αναδειχθούν μέσα από τον ΑΡΗ και να ξέρεις ότι όλοι μαζί και ένας ένας ξεχωριστά είναι έτοιμοι να ματώσουν προκειμένου να διακριθούν τότε μπορείς να δεις τα πράγματα ελαφρώς πιο αισιόδοξα. Δεν ξέρω αν αυτό που θέλουμε είναι ένα μικρό θαύμα ή μια μεγάλη επανάσταση αλλά ο ΑΡΗΣ πάντα ήταν πρωτοπόρος για τα Ελληνικά δεδομένα και ίσως η μη αδειοδότηση της ομάδος να είναι η καλύτερη αφορμή για να αλλάξουν τα πράγματα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Όταν σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη όπου παίζεται ποδόσφαιρο αθλητές κάτω των 24 ετών έχουν βασικό ρόλο στις ομάδες τους και θεωρούνται σημαντικότατες μονάδες για τις ομάδες τους εμείς στο Ελλαδιστάν τους θεωρούμε ακόμη μικρούς, άπειρους και δύσκολα τους εμπιστευόμαστε(ιδίως αν είναι Έλληνες). Πέρσι σχεδόν από το πουθενά ξεπετάχτηκε ο Γιαννώτας, ο Κατίδης, ο Τριανταφυλλάκος και άλλοι. Ποιος πίστευε ότι ο Γιαννώτας θα μπορούσε να μπει μέσα και να αλλάξει τις ισσοροπίες ενός αγώνα? Και όμως έγινε. Αν λοιπόν τα εμπιστευτούμε αυτά τα παιδιά  και τα στηρίξουμε μόνο με την δίψα τους για να παίξουν μπάλα και να διακριθούν μέσα από τον ΑΡΗ μας ίσως να καταφέρουν υπό τις οδηγίες του κ.Κατσαβάκη(του πλέον κατάλληλου προπονητή για τον φετινό ΑΡΗ) να δούμε μια ομάδα που θα τρίβουμε τα μάτια μας και θα μας εκφράζει απόλυτα. Ακόμη και παίκτες όπως είναι οι Παπαστεριανός, Καπετάνος, Καζναφέρης, Παπαζαχαρίας πέφτωντας στα βαθιά μπορεί να μας δείξουν κάτι διαφορετικό. Και αυτοί έχουν την ευκαιρία τους να αποδείξουν ότι αξίζουν κάτι παραπάνω από το να μπαλώνουν απλά "τρύπες", να καλύπτουν τραυματισμένους παίκτες και να αγωνίζονται όπου απαιτούν οι συνθήκες και όχι να είναι βασικά στελέχη της 11αδας με τον δική τους θέση και ρόλο στην ομάδα. Κλασσικό παράδειγμα είναι ο Βελλίδης που όταν έπεσε αναγκαστικά στα βαθειά λόγω του τραυματισμού του Σηφάκη απέδειξε με τεράστια ευκολία ότι δικαιούται πανάξια όχι μόνο την θέση του βασικού τερματοφύλακα στον ΑΡΗ αλλά και μια θέση στην Εθνική Ελλάδος. Και ας παραμόνευε από πίσω ο Γιακούποβιτς που είχε και τις μανατζερικές πλάτες. Ο Βελλίδης άρπαξε την ευκαιρία που του δόθηκε κατάφερε να καταξιωθεί και αυτό ακριβώς το παράδειγμα θα πρέπει να το μιμηθούν και οι συμπαίκτες τους.

Αυτός που είναι σταθερή αξία και παρά τα πάνω και τα κάτω του πάντα είναι εκεί για να πολεμήσει είναι ο κόσμος της ομάδος μας. Τέσσερις με πέντε χιλιάδες βρέθηκαν χθες στο Κλ.Βικελίδης και έδειξαν με τον ξεχωριστό δικό τους τρόπο ότι και φέτος θα είμαστε δίπλα τους, θα παλέψουμε μαζί τους. Σίγουρα αυτά τα νούμερα όπως και οι πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας δεν είναι αντιπροσωπευτικές της δυναμικής του κόσμου του ΑΡΗ αλλά είναι μια καλή αρχή σε μια εποχή με πολλές δυσκολίες για όλους μας. Υπάρχουν σημαντικοί λόγοι που χθες δεν είχε τον διπλάσιο κόσμο όπως και γιατί τα διαρκείας έχουν κολλήσει γύρω στα 2000 με 2500. Όσο γρηγορότερα τους καταλάβουν τους λόγους τόσο η προσωρινή διοίκηση της ΠΑΕ όσο και το νέο Δ.Σ. της ΚΜΑ τόσο καλύτερα θα είναι για την ομάδα. Τα οικονομικά δεδομένα που υπάρχουν στον φετινό ΑΡΗ και το ρόστερ της ομάδος όπως έχει διαμορφωθεί είναι η απόδειξη της νέας τάξης πραγμάτων στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ώρα είναι λοιπόν να δούμε ότι και σε άλλα επίπεδα κάτι πάει να αλλάξει και ότι επιτέλους γίνονται και κινήσεις για να δούμε θετικές αλλαγές. Μόνο με πράξεις η ευρεία μάζα του κόσμου θα πεισθεί να έρθει κοντά στην ομάδα και αυτές οι πράξεις δεν έχουν να κάνουν ούτε με τον προπονητή και ούτε με το ροστερ της ομάδος.