Αν και πολλοί από εμάς ήμασταν αρκετά μικροί(ή κάποιοι δεν είχαν ακόμη γεννηθεί) ώστε να θυμόμαστε λεπτομέρειες από εκείνη την τεράστια πρόκριση επί της Μπενφίκα το 1979 όταν η πορτογαλική ομάδα ήταν κυριολεκτικά μια υπερδύναμη στον χώρο του ποδοσφαίρου όταν κάθεσαι και σκέπτεσαι λίγο παραπάνω το τι ακριβώς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας εκείνη την χρονιά σε πιάνει κυριολεκτικά ρίγος. Μπορεί ο επαγγελματισμός να έχει αλλάξει τον χάρτη στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αλλά η Ελλάδα τόσο σε επίπεδο εθνικών ομάδων όσο και σε συλλογικό πάντα ήταν ένα αμελητέο μέγεθος ανάξιο αναφοράς. Φυσικά ο άθλος της εθνικής το 2004 ήταν ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία του αθλητισμού αλλά και μόνο το γεγονός ότι κάθε πρόκριση Ελληνικής ομάδος αποτελεί πάντα τεράστια έκπληξη ακόμη και σήμερα λέει πολλά. Φανταστείτε λοιπόν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ εκείνης της εποχής να χαρίζει μια πανάξια πρόκριση σε ολόκληρη την Ελλάδα όπου οι λόγοι για να πανηγυρίσει ως τότε σε αθλητικό επίπεδο ήταν σχεδόν μηδαμινοί! Μόνο ΑΡΗΣ μπορούσε και μπορεί να προσφέρει τέτοιες συγκινήσεις και χαρές! Ανεξάρτητα λοιπόν από το γεγονός ότι η Μπενφίκα θα κατέβει με τα "δεύτερα" της δεν παύει το φιλικό της Κυριακής να είναι ξεχωριστής σημασίας και να υπενθυμίζει σε όλο τον κόσμο του ΑΡΗ ότι υποστηρίζει την μεγαλύτερη ομάδα της Μακεδονίας και μια από τις μεγαλύτερες σε ολόκληρη την χώρα! Μάλιστα έχει γίνει η απαραίτητη προεργασία από τους ανθρώπους της ομάδος ώστε πριν την έναρξη του αγώνα να προβληθούν στο video wall σπάνια ντοκουμέντα από εκείνον τον θρίαμβο.

Έστω και λίγο μπορεί αυτό το φιλικό να μας κάνει να ξεχαστούμε από τα προβλήματα που ταλανίζουν την ομάδα μας όπως είναι το οικονομικό αδιέξοδο, η έλλειψη πειθαρχίας στα αποδυτήρια και η αγωνιστική παρουσία της ομάδος στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Και από αυτή την ψυχρή  πλευρά να το δούμε το παιχνίδι παλι αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία για την διοικούσα επιτροπή να μαζέψει κάποια χρήματα από τα εισιτήρια του αγώνα, να ξεχαστεί ελαφρώς η κόντρα Κατσαβάκη - Βελλίδη, να ντεμπουτάρει ο Αγκάνθο(που λογικά θα υπογράψει σήμερα) και ο προπονητής μας να δοκιμάσει διάφορα σχήματα κόντρα σε έναν αντίπαλο στα μέτρα μας γιατί συμπεράσματα με αντιπάλους σαν την Ρόμα ή την Μπενφίκα με όλους τους βασικούς  μέσα είναι λίγο δύσκολο να βγουν. Έτσι και αλλιώς το όνομα, το σήμα, οι φανέλες, τα χρώματα, η ιστορία και ο κόσμος που ακολουθεί ορίζουν το μεγαλείο ενός συλλόγου και όχι ο εκάστοτε περαστικός παίκτης, προπονητής ή παράγοντας... Είναι χρονιά υπομονής, ο ΑΡΗΣ μας έχει ανάγκη πιο πολύ από ποτέ για αυτό την Κυριακή το βράδυ όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Κλεάνθης Βικελίδης!