Το κακό ξεκίνημα και οι μέτριες εμφανίσεις σε αρκετά παιχνίδια για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου ο στόχος της ανόδου είναι κάτι το αδιαπραγμάτευτο δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο για στραβοπατήματα και άλλες απώλειες βαθμών. Η νίκη σήμερα απέναντι στον Απόλλων Σμύρνης είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Το σενάριο της ήττας δεν πρέπει καν να μας περνάει από το μυαλό και για αυτό σε λίγες ώρες από τώρα ο Νίκος Αναστόπουλος και οι παίκτες του καλούνται να δείξουν το καλό τους πρόσωπο ώστε να επιστρέψουν στη Θεσσαλονίκη με τους 3 βαθμούς της νίκης.

Αν μια ομάδα σε αυτή την κατηγορία εκτός του ΑΡΗ μας ξεχωρίζει αυτή σίγουρα είναι ο Απόλλων Σμύρνης. Το ότι φιγουράρει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και με ένα "μαξιλαράκι ασφαλείας" διαφορά αυτό ακριβώς δείχνει. Παρόλα αυτά ο καλός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σε αυτή την κατηγορία και τα πάντα εξαρτιώνται από τους παίκτες μας. Νέα πρόσωπα αναμένεται να δούμε στη Ριζούπολη με τους Ταυλαρίδη, Σόουζα και Γκαρσία να βάζουν υποψηφιότητα για μια θέση στην αρχική ενδεκάδα. Ο Νέτο είναι κανονικά στην αποστολή όπως και ο Μακουτά που κόντρα στον Ολυμπιακό άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Η συμμετοχή του Τάτου θα κριθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και είναι ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να λύσει ο Αναστόπουλος σήμερα. Ο Ανάκογλου ως τώρα δεν δείχνει ικανός να καλύψει το κενό του Τάτου, σε αντίθεση με τον Γκαρσία που στη Λαμία με το που μπήκε μεταμόρφωσε ολόκληρη την ομάδα. Φυσικά σημαντικό ρόλο στο πως θα αγωνιστεί σήμερα ο ΑΡΗΣ παίζει και η προσέγγιση του Νίκου Αναστόπουλου σε αυτό το παιχνίδι. Άπαντες είδαν ότι στην Λαμία παρά την όποια έλλειψη μαχητικότητας και αποτελεσματικότητας των παικτών μας, ο "κλεφτοπόλεμος" δύσκολα να οδηγούσε σε κάτι καλό... Πέρα ίσως από τον βαθμό της ισοπαλίας που χάθηκε στις καθυστερήσεις η ομάδα μας δύσκολα να πετύχαινε κάτι παραπάνω. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε.

Δεν χρειαζόταν το χειρουργείο του Καλογερόπουλου στη Λαμία για να είμαστε υποψιασμένοι για τη διαιτησία. Άλλωστε μια ζωή ο ΑΡΗΣ απέναντι σε αυτό το σύστημα ήταν, είναι και θα είναι. Παρόλα αυτά το όνομα του Μάνταλου δεν γίνεται να μας αφήσει "ασυγκίνητους". Γνωστό πρωτοπαλίκαρο που συχνά πυκνά αναλαμβάνει "δύσκολες αποστολές" και τις φέρνει εις πέρας με κάθε κόστος. Ο διαφορετικός τρόπος που σφυρίζει από παιχνίδι σε παιχνίδι βγάζει μάτι και προκαλεί περίεργες απορίες. Στο παιχνίδι με τον Πλατανιά όπου ήταν η αρχή της κατρακύλας προς τη Γ Εθνική είχε βάλει με μεγάλα γράμματα την υπογραφή του. Ας ελπίσουμε σήμερα να είναι διαφορετική η αποστολή του αλλά και η ομάδα μας να μην του δώσει την ευκαιρία όπως απλόχερα έδωσε στον Καλογερόπουλο στην Λαμία. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!