Tην ποιότητα του Μορόν που ξαναβρήκε ύστερα από καιρό δίχτυα χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να φύγει με τον βαθμό της ισοπαλίας από την Τρίπολη, σε ένα κακό παιχνίδι γεμάτο λάθη. Λάθη σαν αυτά των παικτών μας ακόμη και στα πιο απλά αλλά και λάθη του διαιτητή και του VAR όπως αυτό στη φάση του Γκαρέ που ίσως να μας έδινε τη νίκη. Και κάπως έτσι καταλήξαμε σε μια δίκαιη ισοπαλία με την ομάδα να προβληματίζει με την εικόνα της.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ, ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Με αρκετές αλλαγές λόγω της διαχείρισης ενόψει ποακ, ο Γρηγορίου επέλεξε ένα αρκετά πειραματικό σχήμα. Χαρούπας αριστερό μπακ, Τιάμ δίπλα στον Σούταλο και Μιρ στο αριστερό άκρο της επίθεσης ήταν οι επιλογές που ξεχώριζαν και στην πράξη ήταν ακριβώς η αριστερή πλευρά αυτή που εμφάνισε τα περισσότερα προβλήματα. Ο Αστέρας προσπάθησε να χτυπήσει από εκεί και ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε ποτέ να βρει σωστή λειτουργία μεσοεπιθετικά. Ο Μανού εκτός παιχνιδιού, ο Παλάσιος χωρίς ουσία, ο Μιρ χαμένος σε έναν ρόλο που δεν του βγήκε και ο Κουαμέ με αρκετές κακές επαφές. Το πρώτο ημίχρονο κύλησε μέσα στα λάθη και στην κακή ποιότητα, με τις πραγματικά καλές στιγμές να είναι ελάχιστες.

ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΩΣΕ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΜΟΡΟΝ

Ο Γρηγορίου προσπάθησε να διορθώσει την κατάσταση στην ανάπαυλα με Γκαρέ και Γιαννιώτα, αλλά ούτε το πιο ορθολογικό 4-4-2 άλλαξε ουσιαστικά την εικόνα. Ο Αστέρας παρέμεινε πιο απειλητικός και στο 60' ο Σούταλο έχασε τον Μακέντα που από κοντά έκανε το 1-0. Λίγο αργότερα ο Ιταλός βρέθηκε ξανά κοντά στο γκολ αλλά το πλασέ του μετά και την παρέμβαση του Φαμπιάνο κατέληξε στο δοκάρι. Και κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Μορόν. Μπήκε στο 63' και πέντε λεπτά αργότερα, σε μια φάση που δεν μύριζε καν γκολ, βρήκε τον τρόπο για να κάνει το 1-1. Μία φάση, μία επαφή, ένα γκολ. Αυτό που τόσες φορές μας έχει δώσει και αυτό που κανένας από τους υπόλοιπους επιθετικούς δεν έχει καταφέρει ακόμη να προσφέρει με την ίδια συνέπεια. Στο 86’ ο Γκαρέ μπαίνει στην περιοχή, ο Σίλβα βρίσκει το πόδι του και όχι την μπάλα, ο Τζήλος δείχνει να συνεχιστεί το παιχνίδι και το VAR δεν αλλάζει την απόφαση. Μια απόφαση που πιθανόν να έκρινε και τη νίκη.

ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ

Με το ροτέισον ελέω ειδικών κανονισμών του κυπέλλου να μας κάνει να αναρωτιόμαστε πως θα πορευτεί αυτή η ομάδα στον συγκεκριμένο θεσμό ο Γρηγορίου μοιάζει πλέον να έχει μπει σε μια διαδικασία αυτοσχεδιασμού και πειραματισμών αναζητώντας την ελπίδα. Ελπίδα να ξεπεταχτεί κάποιος ακόμη παίκτης και να βρει κάποιο νέο στήριγμα. Αυτή όμως η διαδικασία εμπεριέχει ρίσκο και  σήμερα η ομάδα δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί σε οτιδήποτε είχε στο μυαλό του ο Γρηγορίου. Δεν είχε ρυθμό, δεν είχε δημιουργία, δεν πήρε πράγματα από παίκτες που είχαν την ευκαιρία να δείξουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν περισσότερο χρόνο και για αρκετά μεγάλο διάστημα έμοιαζε περισσότερο να ψάχνει πώς θα παίξει παρά να εκτελεί κάποιο συγκεκριμένο πλάνο. Εξαίρεση ο Τιάμ που άρπαξε την ευκαιρία του. Από την άλλη όμως υπάρχει και η φάση του 86' που μπορεί να μας έδινε τους 3 βαθμούς. Το πιο σημαντικό μήνυμα της βραδιάς όμως δεν έχει να κάνει με τη διαιτησία. Έχει να κάνει με τον Μορόν που υπενθύμισε άπαντες πόσο σημαντικός είναι για την ομάδα μας, Σημαντικός παίκτης που δεν πρέπει να «καεί» αλλά να «αναστηθεί». Μέχρι να αποδείξει κάποιος άλλος ότι μπορεί να το κάνει με την ίδια συνέπεια, αυτή η ποιότητα δεν περισσεύει.

ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ, ΚΡΑΤΑΜΕ ΜΟΡΟΝ, ΤΙΑΜ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ

Μετά το στραπάτσο της τελευταίας αγωνιστικής αυτό που περιμέναμε σήμερα ήταν μια αντίδραση. Αντί για αυτό, είδαμε μια μπερδεμένη ομάδα να συνεχίζει να προβληματίζει ακόμη και κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους. Ναι απέφυγε την ήττα και θα μπορούσε να είχε κερδίσει αν το VAR έκανε τη δουλειά του αλλά ο πήχης δεν γίνεται να βρίσκεται εκεί. Κρατάμε τον βαθμό, το γκολ του Μορόν, και την ελπιδοφόρα εμφάνιση του Τιάμ και προχωράμε στο επόμενο παιχνίδι. Εκεί που περιμένουμε να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ από τον σημερινό να επιστρέφει στις νίκες.

ΥΓ. Το ότι ο ΑΡΗΣ ήταν κακός δεν αλλάζει τους κανονισμούς. Έδινε το πέναλτι, έπαιρνες το διπλό και όλη αυτή η αυτοκριτική μας θα γινόταν με άλλο mood.

ΥΓ2. Ποδοσφαιριστή που έχει αποδείξει ότι μπορεί να βάλει 20 γκολ δεν τον πετάς τόσο εύκολα στην άκρη.