Διπρόσωπος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο σημερινό παιχνίδι, με το καλό του πρόσωπο να είναι αυτό που να επικρατεί στην επανάληψη και να οδηγεί σε μια εύκολη νίκη με 3-0. Εκνεύρισε αρκετά η εικόνα του Α' ημιχρόνου, προβλημάτισε ο Ντομπρασίνοβιτς με τις επιλογές του αλλά και μερικοί παίκτες που ενώ παίρνουν διαρκώς τις ευκαιρίες δείχνουν είτε να μην μπορούν είτε να μην έχουν την διάθεση να προσφέρουν το κάτι παραπάνω. Θετικό το γεγονός ότι οι αλλαγές έπαιξαν καθοριστικό ρόλο μιας και φάνηκε πλέον ότι η ομάδα διαθέτει και βάθος πάγκου.

Όσο και αν προσπαθούν πεισματικά αρκετοί να τα παρουσιάσουν όλα ρόδινα στην ομάδα και στις σχέσεις μεταξύ παικτών, προπονητής, διοίκησης υπάρχουν μερικά σημεία που δείχνουν εντελώς το αντίθετο. Παίκτες φορμαρισμένοι ξαφνικά βρίσκονται στον πάγκο ή  εκτός αποστολής την ίδια στιγμή που παίκτες χωρίς να κάνουν ούτε μια προπόνηση, έχουν υποπέσει σε πειθαρχικά παραπτώματα ή απλά δεν βλέπονται στο γήπεδο λογίζονται ως βασικοί και αναντικατάστατοι. Σίγουρα δεν είμαστε εμείς προπονητές και δεν ξέρουμε τι γίνεται καθημερινά στην προπόνηση αλλά στο σημερινό παιχνίδι φάνηκε ξεκάθαρα ότι η σωστή επιλογή παικτών μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ο ΑΡΗΣ που δεν βλεπόταν στο Α ημίχρονο ήταν καταιγιστκός στην επανάληψη. Και πως να  ήταν καλύτερος στο Α' ημίχρονο όταν ο άξονας της ομάδος ήταν "ευνουχισμένος". Με τον Κωσταντινίδη να προσπαθεί αλλά να είναι φανερά ανέτοιμος, τον Καλογέρη να έχει το μυαλό του στη σκοπιά και τον Σουνά να μας προσφέρει ακόμη μια από τις γνωστές εμφανίσεις του χωρίς πάθος, δύναμη, ταχύτητα και ενέργεια...  Αν είσοδος των πολύ μαχητικών Καπνίδη και Νάκα άλλαξαν τόσο την εικόνα της ομάδος φανταστείτε να μπορούσε να αντικατασταθεί και ο Καλογέρης. Ευτυχώς πάντως στην επανάληψη όλα εξελίχθηκαν ομαλά και ο ΑΡΗΣ έβαλε άλλους 3 πόντους στο σακούλι του.

Η λογική λέει ότι όλοι οι νέοι παίκτες θέλουν τον χρόνο τους όπως και η ομάδα συνολικά ώστε να βρει την χημεία της. Με μόλις όμως 11 αγωνιστικές να απομένουν και τον Πανσερραϊκό να μοιάζει ασταμάτητος δεν φαίνεται να υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου. Για αυτό το λόγο τα πειράματα πρέπει επιτέλους να τελειώσουν και  ο προπονητής μαζί με τον τεχνικό διευθυντή να αφήσουν στην άκρη τις όποιες εμπάθειες και τουλάχιστον φορμαρισμένους παίκτες όπως είναι ο Καπνίδης ή όπως ήταν ο Γκίνο να μην τους αφήνουν έτσι απλά στην ακρή. Πολύ πιθανόν όταν οι Σανιά, Ν Λουντούλου, Γεωργιάδης, Καλογέρης και Κωσταντινίδης βρουν ρυθμό να μην χρειάζεσαι τίποτα άλλο και να μπορείς να τραβάς κάποιες καταστάσεις στα άκρα... αλλά μέχρι τότε, τους χρειάζεσαι όλους. Ούτε ο ΑΡΗΣ, ούτε ο κόσμος του φταίνε σε κάτι για να χάσουν την άνοδο από εμμονές και πείσματα. 

ΥΓ. Πραγματικά η εξουσία και η δημοσιότητα φθείρει τον άνθρωπο... Καλά κ.Λάζαρε Παπαδόπουλε που έχεις τεράστια εμπειρία από τον χώρο του ποδοσφαίρου, τι ακριβώς έκανες στην φάση της έντασης με τον Γεωργιάδη?  Πως την είδες? Λάμπρος Σκόρδας?

ΥΓ2. Πόι και Φερνάντεζ η μισή ομάδα για τον ΑΡΗ φέτος! Πάλι καλά που η "μοίρα" τους έφερε στον ΑΡΗ!

Νικηφόρο πέρασμα από το Κιλκίς έκανε η αγαπημένη μας ομάδα όπου για ακόμη μια φορά κατάφερε να μας σκάσει μέχρι να πάρει κεφάλι στο σκορ και να φθάσει στη νίκη. Λυτρωτής αυτή την αγωνιστική ο Φερνάντες που στην ως τώρα πορεία του ΑΡΗ μαζί με τον Πόι είναι οι στυλοβάτες της προσπάθειας της ανόδου. Ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από το θετικό ντεμπούτο του Σανιά και του Γεωργιάδη αλλά και από την εντυπωσιακή παρουσία του κόσμου του ΑΡΗ που αυτή τη φορά έντυσε στα κίτρινα το δημοτικό γήπεδο του Κιλκίς.

Οι εμπνεύσεις του Ντομπρασίνοβιτς να παίξει χωρίς κλασσικό φορ αλλά και να χωρέσει όλους τους παίκτες που ήθελε μεσοεπιθετικά αποσυντόνισαν την ομάδα μας που τα βρήκε σκούρα απέναντι στο αμυντικογενές σχήμα του Αγιονερίου. Σε σχέση όμως με προηγούμενα παιχνίδια κατάφερε να δημιουργήσει λίγες αλλά σημαντικές ευκαιρίες που αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί ή πιο τυχεροί θα είχαμε ανοίξει το σκορ αρκετά πιο νωρίς. Ευτυχώς ο Φερνάντες που επέστρεψε ήταν εκεί να κάνει με ένα ωραίο σουτ το 0-1 και να χαρίσει 3 βαθμούς στην ομάδα μας. Τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα πάνω στον Σανιά και τον Γεωργιάδη που μπορεί να μην εντυπωσίασαν και να δικαιολόγησαν όλο τον ντόρο γύρω από την παρουσία  τους αλλά έδειξαν όπως και τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα ότι μπορούν να κάνουν την διαφορά για την ομάδα μας. 

Τέλος καλό όλα καλά για ακόμη μια φορά μιας και οι 3 βαθμοί και η άνοδος είναι το μόνο που μας ενδιαφέρει από την φετινή χρονιά. Ίσως όμως να είναι καλύτερα ο προπονητής και ο συμβουλάτορας του να αφήσουν τα "πειράματα" και τουλάχιστον παίκτες που φαίνονται φορμαρισμένοι και προσφέρουν στην ομάδα να μην τους "αδειάζουν" με τόση ευκολία. Ας τελειώσει αυτή η χρονιά όπως πρέπει να τελειώσει και από του χρόνου ο κάθε παίκτης που θα έρχεται στον ΑΡΗ, το κάθε μέλος του τεχνικού τιμ, ο κάθε συνεργάτης της ΠΑΕ ας πρέπει πρώτα να δίνει "όρκο αφοσίωσης" για να πάρει το ΟΚ...

ΥΓ. "Εξαιρετική" η σημερινή διαιτησία... έτσι είναι όταν έχεις στον πάγκο σου έναν εκ των "ηρώων" της Γ Εθνικής με μεγάλη εμπειρία από τον χώρο της διαιτησίας και του ποδοσφαίρου.

ΥΓ2. Καλά βρε Γκίνο, είσαι σοβαρός? καλύτερα να αμφισβητούσες τον ίδιο τον Θεό παρά τον sir Καλαϊτζίδη... 

ΥΓ3. Την πρώτη φορά που τίθεται το δίλλημα για ποιος ξένος να μείνει έξω, προκύπτει πειθαρχικό θέμα με τον Γκίνο... και όπως λένε οι φήμες πολύ πιθανόν ο παίκτης μετά το συμβάν να αποτελέσει παρελθόν... βρε διαβολικές συμπτώσεις...

Το παρακάτω ποστ το εγραψα εδώ και αρκετό καιρό απλα δεν το ποσταρα γιατι περίμενα να ολοκληρωθούν οι μεταγραφές ωστε να εχω πληρη εικόνα. Στο δευτερο κομματι που το συμπληρωσα σημερα μπορειτε να διαβάσετε τα τελικά συμπερασματα μου αλλα και να καταλάβετε κατα καποιον τροπο το κοντραστ συναισθημάτων, σκέψεων, γεύσης που μου άφησε τελικά εμένα ολος ο μεταγραφικός σχεδιασμός

Απο την αρχή της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου αυτό που τονίσαμε για τον τρόπο που κινείται η νεα διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητη ειναι η προσεκτική επιλογή των παικτών σε θέσεις που πραγματικά υπηρχε προβλημα και όπως όλα δείχνουν φαίνεται όλες να έχουν καλυφθεί με επιτυχία. Συνοπτικά εως τώρα σε σχέση με τα προβλήματα της περσινής χρονιάς έχουμε 1)Για το τεράστιο επιθετικό προβλημα αποκτήθηκε ο θηριώδης "Loco" Αμπρεου με ενα βιογραφικό γεμάτο γκολ! 2)Μεσοεπιθετικά όπου μετα την αποχώρηση του Ιβιτς και την μεγάλη αποοητευση του Ζεντίλ αποκτήθηκε ο  Γκρασιάν που ηταν σημαντικό κομμάτι της  Μπόκα Τζουνιορς και αυτό απο μονο του λέει πολλά! 3)Στους  αμυντικούς μέσους πέρσι υπήρχε η οαση που λεγοταν Βιτόλο που φετος επελεξε να ακολουθησει άλλον δρόμο έτσι η αναγκη για εναν παικτη εγγυηση μεσοαμυντικά(σε περίπτωση που και παλι οι Γκαρσία & Μπατιόν κινηθούν σε χαμηλη απόδοση) ηταν απαραίτητη. Ο Ναφτί με την πολυετή του παρουσία στην Αγγλία αλλά και στην Πριμέρα Ντιβιζιον πιστεύω οτι πολύ γρηγορα θα μας κανει να ξεχάσουμε τον δραστηριο Βιτόλο. 4)Στους κεντρικούς αμυντικούς οι τραυματισμοί και τα πειθαρχικα των βασικών Λέμπο και Γκιάρο έδωσαν την ευκαιρία στους Γιάχιτς και Ρομπέρζ να δείξουν πόσο εξαιρετικοί είναι στην συγκεκριμένη θέση αλλά η ανάγκη για εναν ακόμη καλύτερο στόπερ συνέχιζε να υπάρχει μέχρι να ανακοινωθει και ο Νασούτι. 5)Ενα απο τα μεγαλύτερα λάθη του περσινού σχεδιασμού ηταν η αδράνεια στο να αποκτηθεί τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα ενας αριστερός μπακ με αποτέλεσμα να τα περιμένουμε όλα απο τον φιλότιμο Καράμπελα και τον ταλαιπωρημένο απο τραυματισμούς Σιστόν. Ο Αρανο φαινεται ικανός να καλύψει το κένο που έχει δημιουγηθεί στην θέση του αριστερού μπακ ακόμη απο την εποχή του σοβαρού τραυματισμού του Αουρέλιο που ποτε δεν επέστρεψε όπως ηταν στην αρχή και ο Καράμπελας που τον αντικατέστησε ήταν "λίγος" για τον ΑΡΗ που θέλουμε!

Στους παραπάνω παίκτες προστέθηκαν οι Ντέιλι, Αραβίδης, Ρόβας, Πέσκοβιτς, Φερνάντες, Φλάβιο, Πίτου Γκαρσία, Πιοβεζάν αλλά και ο Γκιάρο που επέστρεψε. Παράλληλα αποχώρησαν οι Παπάζογλου, Καράμπελας, Καρατζιοβαλής, Ζεντίλ, Ρεγκέιρο, Λέμπο, Σιστόν, Βλόνταρτσικ, Βιτόλο, Μπατιόν, Αουρέλιο, Γιάχιτς. Και έχουμε και λέμε. Απο εκει λοιπόν που ξεκινησαμε ιδανικά με τους παικτες που αποκτηθηκαν να "βουλώνουν" μια μια τις "τρύπες" της περσινής ομάδος  και με το παραπάνω ανεβάζωντας κιολας το επίπεδο,  καταλήξαμε  στην αβεβαιότητα της αριστερής πλευράς με την προαποφασισμένη απομάκρυνση των Ρεγκέιρο & Σιστον(ειχε δωσει λυσεις στην αριστερη πλευρά με επιτυχια), στην ενίσχυση των ανταγωνιστών μας με την πωληση του Γιαχιτς στην ΑΕΚ(ενός παικτη που ολος ο κόσμος του ΑΡΗ πιστευε και θεωρούσε οτι φετος επιτέλους θα ξεκινούσε βασικός) και τον αναίτιο παραγκωνισμό εως τωρα του Ρομπέρζ αφήνωντας σαν πρωτη αλλαγη στην θεση των στοπερ τον Ευθύμη Κουλουχέρη... Χωρίς να θελω να μειώσω τον σχεδιασμό της διοίκησης και του προπονητη μπορώ να πω οτι με εχουν αφήσει εντονα προβληματισμένο μιας και δεν μπορω να καταλάβω γιατι έπρεπε να φυγουν οι Γιάχιτς, Ρεγκέιρο και να ρισκάρουμε με άλλους παικτες στις ιδιες θεσεις. Γιατι ενω δεν εχεις στοπερ ο Ρομπερζ μενει εκτος αποστολης ακόμη και απο φιλικά παιχνίδια. Γιατι αποκτήθηκαν οι Γκρασιάν, Αμπρέου οταν ο προπονητης φαινεται να μην εχει ξεκαθαρη εικόνα για το πως να χρησιμοποιησει 3 σπουδαιους παικτες στην ίδια 11άδα.

Σιγουρα εμεις οι απλοι φιλαθλοι της ομαδος δεν μπορουμε να γνωρίζουμε λεπτομερειες και παρασκηνια που να δικαιολογουν οποιαδήποτε αποφαση αλλα αυτο εχει ως συνέπεια να δημιουργει σε όλους προβληματισμό,  σκέψεις με "πονηρά" σενάρια και γκρίνια. Ας ελπίσουμε λοιπον ολα τα παραπανω να ειναι απλες καφενειακες συζητησεις και μην ξαναδουμε φαινομενα της περσινης χρονιας με τους μισους να γκρινιαζουν απο την αρχη της χρονιας για εμφανεις αδυναμιες της ομάδος , τους αλλους μισους να κραζουν τους γκρινιάρηδες και το αγωνιστικό  αποτελεσμα της ομαδος να δικαιωνει τις  φοβίες όλων...