Παλικάρι αποδείχθηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας που κατάφερε να νικήσει τον Πανιώνιο που ήρθε "ενισχυμένος" με τον διαιτητάκο Τοπούζη, θυμίζοντας κάτι από Βοσκάκη, Ιωαννίδη, Σιδηρόπουλο και τα άλλα "καλόπαιδα" που στέλνει η ΚΕΔ για να εξοντώσουν τον ΑΡΗ μας. Με εξαιρετική άμυνα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό και με πίστη για τη νίκη παρά τα προκλητικά σφυρίγματα ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε και πρόσφερε τη χαρά της νίκης στον κόσμο που σήμερα όχι μόνο γέμισε το γήπεδο αλλά είχε και τον απαιτούμενο τσαμπουκά για τέτοιου είδους παιχνίδια. Η αισιοδοξία επιστρέφει και η σημερινή νίκη είναι απλά  η αρχή!

Ρίσκαρε ο Σ.Παπαδόπουλος σήμερα χρησιμοποιώντας τον Αγκάνθο στην κορυφή της επίθεσης και τον Τσουμάνη στα μπακ αλλά το τελικό αποτέλεσμα ευτυχώς τον δικαίωσε. Ο Ντ.Αγκάνθο σίγουρα δεν διανύει χρονιά σαν την περσινή αλλά σήμερα απέδειξε γιατί αξίζει να τον στηρίξουμε. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Α.Τάτο που ακόμη και σε μια μέτρια ημέρα σαν τη σημερινή ήταν καθοριστικός στην εξέλιξη του αγώνα. Συγχαρητήρια φυσικά αξίζουν και στον Τσουμάνη που δημιούργησε την φάση του γκολ, αποδεικνύοντας ότι τα πάει σαφώς καλύτερα μεσοεπιθετικά παρά στα αμυντικά του καθήκοντα. Στην άμυνα ο Σ.Παπαδόπουλος όπως όλα δείχνουν έχει βρει στο πρόσωπο του Μπουγαϊδη τον άνθρωπο που θα γεμίσει και τους υπόλοιπους με ηρεμία και αυτοπεποίθηση σε κάθε τους κίνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι δίπλα του και ο Γιαννίτσης δείχνει σαφώς καλύτερος. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην αμυντική τετράδα έχει προστεθεί και ο Βαγγέλη που παρά το ότι δεν είναι 100% έτοιμος είναι αρκετά ουσιαστικός και προωθεί  και όποτε μπορεί το παιχνίδι της ομάδος. Θετική παρουσία και από τους Καμινιώτη, Τσιάρα και Κύργια. Μπακασέτας και Μανιάς είχαν τις ευκαιρίες τους και θα μπορούσαν με λίγη περισσότερη τύχη ή προσοχή στην τελική προσπάθεια να σκοράρουν. Ο Πανιώνιος από την άλλη με μια πρώτη ματιά μπορεί να φάνηκε πιο ψυχωμένος και παθιασμένος από το ξεκίνημα του αγώνα αλλά επι της ουσίας όλος ο Πανιώνιος ήταν τα σφυρίγματα του Τοπούζη. Ανέχτηκε το αντιαθλητικό παιχνίδι τους, δεν έβγαλε ούτε μια κάρτα σε πολλ τρανταχτές περιπτώσεις και ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο  έσπρωχνε με κάθε τρόπο τους νεοσμυρνιώτες προς την εστία μας! Αυτός ήταν όλος ο Πανιώνιος και τίποτα παραπάνω.

Χωρίς να εντυπωσιάσει ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε αυτό που ήθελε και όταν τα βαθμολογικά όρια έχουν στενέψει ασφυκτικά αυτό που μετράει μόνο είναι οι βαθμοί. Αυτός όμως που ήταν πραγματικά εντυπωσιακός ήταν ο κόσμος της ομάδος που παρά του ορισμού του αγώνα ημέρα Δευτέρα έδωσε βροντερό παρών, είχε υπομονή και αντέδρασε με τσαμπουκά στις προκλήσεις του Τοπούζη και των ανθρώπων του Πανιωνίου. Αυτή η τρέλα που βγήκε από την κερκίδα πέρασε στην ομάδα και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον πάγκο της ομάδος που ήταν μια απο τις λίγες φορές που είδα παίκτες, τεχνικό τιμ και τα λοιπά μέλη της αποστολής να είναι συνεχώς στο πόδι και να συμμετέχουν με τον τρόπο τους στο παιχνίδι. Στους ίδιους ρυθμούς με τον Τοπούζη και ο τέταρτος που πιο πολύ ήταν στον πάγκο μας παρά στη θέση του στη γραμμή του κέντρου. Η νίκη ήρθε, η αισιοδοξία επέστρεψε αλλά και σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπάρχει προμελετημένο σχέδιο εξόντωσης του ΑΡΗ μας. Πολύ πιθανόν το ότι του ξέφυγε του Τοπούζη η φάση του Α.Τάτου να ήταν και ο λόγος που στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξε 100-0 και προσπάθησε να διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα. Επιτέλους διοίκηση του ΑΡΗ, "μεγαλομέτοχοι" της ΚΜΑ, Α.Σ. , Αρειανοί πολιτικοί και λοιποί παράγοντες του ΑΡΗ χρειάζεται μια οργανωμένη αντίδραση σε αυτή την αλητεία. Αν δηλαδή το πανιωνάκι έρχεται και μας παίζει έτσι μέσα στην έδρα μας φανταστείτε τη Βέροια του Καραμελίδη την επόμενη αγωνιστική πως θα έρθει... Με Βοσκάκη, Σιδηρόπουλο, Ιωαννίδη, Κουρουμπίλια; Η αντεπίθεση ξεκίνησε, η συνέχεια πρέπει να δοθεί στην ΕΠΟ και στην ΚΕΔ! Όσο για τον κόσμο της ομάδος, το μήνυμα στήριξης σήμερα ήταν πιο δυνατό από ποτέ. Από τώρα σκεφτόμαστε την επόμενη Κυριακή και περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές την Βέροια και τα ρεβανί τους!

ΥΓ. Οι μαύρες γάτες λείψανε, τα ξόρκια με τις αλλαγές θέσεων στο ημίχρονο έπιασαν τόπο και η Αρειανάρα μετά από σχεδόν 4 μήνες πανηγύρισε την νίκη!

Να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες μας έχουν απομείνει θα προσπαθήσει η ομάδα μας σήμερα στο Αγρίνιο κόντρα στον Παναιτωλικό. Ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας θα παρουσιαστεί αρκετά διαφορετικός λόγω των πολλών απουσιών και αλλαγών που θα δούμε σήμερα. Μια καθοριστική αναμέτρηση που θα διευθύνει ο γνωστός Γιάχος, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα της παράγκας οπότε και θα φανεί ξεκάθαρα αν η διοίκηση της ομάδος έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι παρασκηνιακά ή αυτή κοροϊδία με διαιτησίες τύπου Βοσκάκη, Σιδηρόπουλου, Ιωαννίδη κτλ συνεχιστεί και σήμερα στο Αγρίνιο.

Το πόσο σημαντικό είναι και το σημερινό παιχνίδι είναι περιττό να αναρωτηθούμε κατά πόσο το έχουν αντιληφθεί ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του. Το θέμα είναι αν μπορούν να τα καταφέρουν εκεί που όλες οι υπόλοιπες ομάδες της σουπερλιγκας έχουν αποτύχει με την συντριπτική πλειοψηφία από αυτές να μην μπορούν να πάρουν καν τον βαθμό της ισοπαλίας. Για αυτό το λόγο αλλά και λόγω της γενικής κατακραυγής(άσχετα που κανείς προπονητής δεν παραδέχεται κάτι τέτοιο) ο Παπαδόπουλος θα παρατάξει έναν ΑΡΗ πολύ διαφορετικό από τις προηγούμενες αγωνιστικές. Εκτός από τους Αγκάνθο, Οικονομόπουλο που έμειναν εκτός αποστολής, τον Καμινιώτη που και σήμερα θα απουσιάσει λόγω τραυματισμού  και τους τιμωρημένους Τάτο και Ηρακλή όπως όλα δείχνουν θα έχουμε το ντεμπούτο του Βαγκελί και του Τσιάρα αλλά και την επιστροφή του Ψυχογιού ύστερα από πάρα πολύ καιρό. Ενώ αν προσθέσουμε την επιστροφή του Μπουγαϊδή δίπλα στον Γιαννίτση(ο Πουλίδο μάλλον μένει στον πάγκο) και την χρησιμοποίηση του Νταμαρλή ύστερα από αρκετές αγωνιστικές τότε μιλάμε για έναν πολύ διαφορετικό ΑΡΗ. Αιχμή του δόρατος αυτή τη φορά θα είναι ο Μανιάς στην κορυφή της επίθεσης που εδώ και αρκετές αγωνιστικές μοιάζει να πατάει πάρα πολύ καλά παρόλο που δεν αγωνίζεται στην φυσική του θέση. Εκεί όμως που πιθανόν να κριθούν τα πάντα είναι στην αμυντική λειτουργία της ομάδος και στα ατομικά λάθη που θα πρέπει πάση θυσία να αποφευχθούν. Μόνο με πάθος και συγκέντρωση για ενενήντα λεπτά από όλους όσους αγωνιστούν θα έχουμε τύχη σήμερα γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα μιας και ο Παναιτωλικός στην έδρα του είναι πολύ δυνατός. 

Η απόφαση για 2+1 ομάδες που θα υποβιβαστούν σε σχέση με τις 3 που είχε ακουσθεί μοιάζει με ιδανικό σενάριο γιατί σε αυτό το πρωτάθλημα παρασκηνίου πολύ δύσκολα ο ΑΡΗΣ να επωφεληθεί από "αδιάφορες" ομάδες. Για αυτό λοιπόν όσο περισσότερες ομάδες καίγονται για βαθμούς τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουμε. Φυσικά όλα αυτά εφόσον κάποια στιγμή αρχίζουμε να κερδίζουμε και να μαζεύουμε τρίποντα γιατί πλέον με τα πονταλάκια δουλειά δεν γίνεται... Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξύπνα και  πάτησε τους!

4 μήνες περίπου μετά την αποχώρηση από τον πάγκο της ομάδος μας ο Γ.Χατζηνικολάου έλυσε τη σιωπή λέγοντας πολλά και σημαντικά σε μια συνέντευξη που πέρασε στα "ψιλά" λόγω των γιορτινών ημερών. Ένα ξέσπασμα κατά των επικριτών του και μια προσπάθεια αποποίησης των δικών του ευθυνών που σε συνεργασία με τους Μούτα και Ηλιάδη έβαλαν γερές βάσεις για τη διάλυση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με αριστοτεχνικό τρόπο που θα ζήλευε ακόμη και ο εμπνευστής του Δούρειου Ίππου, Οδυσσέας... Μια συνέντευξη που πραγματικά όσο τι διαβάζω τόσο περισσότερο απορώ με το θράσος του συγκεκριμένου ανθρώπου που προφανώς ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ποιος ήταν ο ρόλος του στην ομάδα και ποιές οι ευθύνες του απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ.

Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά παρακάτω:

ΑΝΑΝΕΩΣΕΙΣ - ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ. Μπορεί το κουμάντο σε μια ομάδα να είναι ο προπονητής και αυτός να χτίζει την ομάδα σύμφωνα με το πλάνο που έχει στο μυαλό του αλλά ο κ.Χατζηνικολάου δηλώνει σαν να μην συμβαίνει τίποτα ότι οι μάνατζερ έκαναν κουμάντο στον ΑΡΗ, αυτοί έφερναν τους παίκτες και αυτός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πέρα από το να απειλήσει ότι θα παραιτηθεί αν προσπαθήσουν να του φορτώσουν και άλλο παίκτη. Ενώ λοιπόν όπως είπε η ομάδα δεν μπορούσε να ολοκληρώσει μεταγραφές αυτός δεν απαίτησε να γίνουν οι ανανεώσεις με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει γυμνός σε πολλές θέσεις. Όσο για τις υπόλοιπες 2 θέσεις των ξένων που καλύφθηκαν από Ουντότζι και Ίμπε είπε ότι απλά ατύχησε με τον Ίμπε όπως συμβαίνει καμιά φορά λέγοντας χαρακτηριστικά "Στις 10 επιλογές θα σου βγουν και 1-2 κακές...". Εδώ πραγματικά προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Ο ΑΡΗΣ με τους γνωστούς περιορισμούς στις μεταγραφές που δεν ανανέωσε τους παίκτες που μπορούσε και είχε 3 επιλογές ξένων πάνω στους οποίους θα έπρεπε να βασιστεί η φετινή ομάδα και αντί για αυτό κάποιοι του έφεραν τον Έλσνερ και στην περίπτωση του Ίμπε υπήρχε "ατυχία"...

ΑΓΚΑΝΘΟ - ΤΑΤΟΣ - ΠΟΥΛΙΔΟ. Μπορεί λοιπόν ο Χατζηνικολάου και ο Μούτας σε συνεργασία με τη διοίκηση Ηλιάδη να μην είχαν τη δυνατότητα για διάφορους λόγους να κάνουν τις μεταγραφές που ήθελαν και να αδυνατούσαν να προχωρήσουν στις ανανεώσεις παικτών όπως ο Παπαστεριανός, ο Παπαζαχαρίας, ο Καζναφέρης και ο Κοέλιο αλλά θεώρησαν ότι ήταν σωστό να αποδεσμεύσουν τον Αγκάνθο, να μην αποκτήσουν τον Τάτο και να "τρίξουν τα δόντια" στον Πουλίδο! Παίκτες δεν είχαμε αλλά ο Αγκάνθο επειδή ήταν "κουτσός" δεν τους έκανε και για αυτό υπήρχαν και οι δημόσιες τοποθετήσεις του κ.Μούτα μπας και ο Αγκάνθο σηκωθεί και φύγει από μόνος του... Μάλιστα το ότι ενημέρωσε τους 2 Ισπανούς ότι φέτος θα πρέπει να μάθουν Ελληνικά όπως και οι υπόλοιποι(!?!?!) μάλλον περί φάρσας πρόκειται που μόνο ο ίδιος δεν την κατάλαβε. Για τον Τάτο που ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της σωτηρίας του ΑΡΗ κατά την περσινή σεζόν μπορεί να είπε ότι δεν είχε πρόβλημα μαζί του αλλά το ότι του ξεκαθάρισε ότι ήθελε τον Σουμπίνιο που δεν μπορούσε να "κλείσει" και το ότι ο Μούτας καταφέρθηκε δημόσια εναντίον του Τάτου δείχνει κατά πόσο ο κ.Χατζηνικολάου λειτουργούσε επαγγελματικά σαν προπονητής του ΑΡΗ. Και φυσικά για κάποιον ανεξήγητο λόγο αισθάνθηκε υπερήφανος που πέρασε το δικό του και δεν του φόρτωσαν και τον Σικαλιά οι μάνατζερ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει χωρίς ακραίους μιας και αν δεν έφευγε ο Χατζηνικολάου το μέλλον των Μαργαρίτη και Ψυχογιού ήταν αμφίβολο στην ομάδα...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Διαβάζοντας λοιπόν την απολογία του Γ.Χατζηνικολάου ουσιαστικά επιβεβαιώνεται η αντίληψη περί των περισσοτέρων Ελλήνων προπονητών που απλά αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο στους πάγκους όπως πολλοί άλλοι που πέρασαν από τον ΑΡΗ μας και φεύγοντας θυμήθηκαν ότι υπήρχε μια κακή διοίκηση και κάποιοι κακοί μάνατζερ που έκαναν την ομάδα άνω κάτω. Μάλιστα στη περίπτωση του κ.Χατζηνικολάου τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα μιας και πρόκειται για Αρειανό και αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος που ο κόσμος του ΑΡΗ τον δέχθηκε και έκανε υπομονή. Αντί λοιπόν ο Γ.Χατζηνικολάου να αφυπνίσει τον κόσμο του ΑΡΗ για τις προθέσεις και τα καμώματα του κ.Ηλιάδη αυτός έκανε πλάτες και έβαλε την υπογραφή σε αυτό το έγκλημα που ξεκίνησε από το καλοκαίρι και κορυφώθηκε πριν λίγες ημέρες με τη φυγή των Ουντότζι, Έλσνερ και Ιμπε... Κρίμα που δεν είχε το θάρρος να πει μια συγνώμη για το κακό που προξένησε...

ΥΓ/ Καλά βρε Αβάνογλου. και με τον Ηλιάδη είχες κόντρα? Τελικά αυτά τα πτιφούρ του Ψηφίδη κάτι "μαγικό" πρέπει να έχουν μέσα...

Οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται και έτσι ο ΑΡΗΣ μας για ακόμη μια φορά πέταξε 2 βαθμούς εξαιτίας της αμυντικής αδράνειας και της κακής εκτίμησης του Σ.Διούδη. Σε ένα παιχνίδι που μπορεί να μην εντυπωσιάσαμε αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε μπορούσαμε να πάρουμε τη νίκη με την μεγάλη ευκαιρία του Μανιά στις καθυστερήσεις του αγώνα. Ενώ ειδική αναφορά θα πρέπει να κάνουμε στο γεγονός ότι ύστερα από περίπου 8 μήνες κερδίσαμε πέναλτι και κατά διαβολική σύμπτωση πάλι κατά του Αστέρα Τρίπολης.

Το παιχνίδι από την αρχή φάνηκε ότι θα είναι αρκετά δύσκολο μιας και οι παίκτες του Αστέρα Τρίπολης είτε λόγω της δικής μας αδυναμίας είτε λόγω καλής ημέρας έδειχναν σαφώς πιο δραστήριοι και δυναμικοί από τους παίκτες μας. Ευκαιρίες δεν υπήρχαν σημαντικές αλλά όπως είπαμε στην εισαγωγή ο φετινός ΑΡΗΣ ακόμη και όταν δεν υπάρχει κίνδυνος μπορεί από μόνος του να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις κάτι που έγινε στο 26'. Αδράνεια της άμυνας και βόλεϊ μέσα στην μικρή περιοχή μας με τον Διούδη κολλημένο στη γραμμή της εστίας και τον Σέτι να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα με κοντινή κεφαλιά. Σίγουρα ο Διούδης μπορεί να είναι μεγάλο ταλέντο αλλά αυτή η απειρία του στις εξόδους έχει στοιχίσει μιας και φάσεις σαν αυτές μέσα στη μικρή περιοχή είναι φάσεις που πρέπει να τις καθαρίζει με τον τερματοφύλακα. Και ο ΑΡΗΣ φέτος έχει φάει πολλά γκολ μέσα από την μικρή περιοχή. Η επιλογή του Μιλίνκοβιτς να δώσει άλλη μια ευκαιρία στον Σουνά μπορεί σαν ιδέα ενός πιο δημιουργικού παίκτη στην θεωρία να ήταν σωστή αλλά στην πράξη αποδείχθηκε λανθασμένη. Δυστυχώς ο νεαρός αθλητής ούτε σήμερα μπόρεσε να βοηθήσει τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά με αποτέλεσμα η ομάδα να έμοιαζε πάλι ασύνδετη αλλά και οι παίκτες του Αστέρα να βρίσκουν ακόμη λιγότερη αντίσταση στο δρόμο προς τη μεγάλη περιοχή. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα όταν στη θέση του Σουνά μπήκε ο Ηρακλής και τουλάχιστον η ομάδα αμυντικά "έσφιξε" περισσότερο και μπόρεσε να κλέψει μπάλες και να βγει πιο μπροστά. Μέχρι τότε βλέπαμε τους Αγκάνθο, Τάτο και Μανιά να γυρνάνε πολύ πίσω για να κουβαλήσουν την μπάλα με αποτέλεσμα να εξουδετερώνονται πολύ πιο πριν γίνουν απειλητικοί. Ενώ και η είσοδος του Τσουκάνη έδωσε μεγαλύτερη οντότητα στην πλευρά του και ξαφνικά ο ΑΡΗΣ άρχισε να φαίνεται πιο απειλητικός. Το θαύμα έγινε, το πέναλτι δόθηκε αλλά ο Αγκάνθο μας γέμισε προς στιγμή με απογοήτευση. Κάτι που ευτυχώς το διόρθωσε μετά από λίγο όπου με ωραία κεφαλιά εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο τη σέντρα του Τάτου. Στη συνέχεια το παιχνίδι έγινε άναρχο, η άμυνα μας στις αντεπιθέσεις του Αστέρα έμοιαζε ανοιχτή σαν χωνί αλλά ο Μανιάς ήταν αυτός στις καθυστερήσεις που έχασε την ευκαιρία του αγώνα. Κοντρόλαρε ιδανικά την έξυπνη πάσα του Αγκάνθο, κινήθηκε ωραία προς τη μεγάλη περιοχή αλλά εκεί πήγε να κάνει το κάτι παραπάνω με αποτέλεσμα να χαθεί μοναδική ευκαιρία για να γίνει το 2-1 και ο ΑΡΗΣ να ανασάνει.

Άλλο ένα εντός έδρας παιχνίδι πέρασε ανεκμετάλλευτο με την εικόνα της ομάδος να μην δείχνει κάτι διαφορετικό. Όταν λοιπόν αυτή την αγωνιστική εικόνα τη συνοδεύουν και δηλώσεις περί ανάγκης 9 μεταγραφικών κινήσεων τότε συγγνώμη αγαπητέ Μιλίνκοβιτς αλλά το παιχνίδι το έχεις χάσει. Το άδειασμα του Σέρβου προς τους παίκτες όσο αληθινό και αν είναι, δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με τα γνωστά οικονομικά προβλήματα και την απαγόρευση μεταγραφών. Όλοι το βλέπουμε και το λέμε ότι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται μεταγραφική ενίσχυση αλλά εσύ σαν προπονητής πρέπει να εμπνεύσεις και κάποια στιγμή τους παίκτες σου να δώσουν το κάτι παραπάνω και όχι απλά να επιβεβαιώνεις όλους αυτούς που μιλάνε κατά των παικτών. Ενώ και η αναφορά του σε Ηλιάδη και Σκόρδα δείχνει ότι άνθρωπος έχει χάσει κυριολεκτικά την μπάλα... Όπως λοιπόν έχει χάσει την μπάλα ο Μιλίνκοβιτς έτσι ακριβώς έχουν χάσει την μπάλα και πολλοί συνΑρειανοί μας. Τα συνθήματα ενός κομματιού της Θ3 κατά του Λ.Σκόρδα(του μοναδικού ανθρώπου που παρουσιάστηκε στο κάλεσμα σωτηρίας της ΚΜΑ) που προκάλεσαν το έντονο γιουχάρισμα όλου του υπόλοιπου κόσμου που βρισκόταν στο Κλ.Βικελίδης  μόνο βοήθεια προς τον ΑΡΗ δεν προσφέρουν. Είναι λυπηρό ακόμη και τώρα κάποιοι συνΑρειανοί να βάζουν τα "προσωπικά" τους πάνω από το καλό του ΑΡΗ. Τέτοιες συμπεριφορές όχι μόνο δεν πρόκειται να σώσουν την ομάδα αλλά αντιθέτως θα τη σπρώξουν στο γκρεμό... Αφήστε τον να σώσει την ομάδα και το καλοκαίρι τον ξαναδιώχνετε και έρχονται τα "βουνά" και οι λεφτάδες. Ο ΑΡΗΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ...

Όταν ο δεύτερος της βαθμολογίας μπαογκ αισθάνεται  τυχερός που "γλιτώνει" μόνο με 4 τεμάχια από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό τότε κάθε προγνωστικό και ντροπιαστική στοιχηματική απόδοση εις βάρος της ομάδος μας δικαιολογείται. Αυτό μπορεί να ισχύει για όλη την υπόλοιπη φίλαθλη Ελλάδα αλλά όχι για τον Αρειανό οπαδό που έχει δει αμέτρητες φορές την ομάδα του υπό αντίξοες συνθήκες να υπερβαίνει τις δυνατότητες της και να κάνει το "θαύμα" της. Άλλωστε κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι και πέρσι ο Ολυμπιακός ήρθε στο Κλ.Βικελίδης σαν ακλόνητο φαβορί απέναντι σε μια ομάδα που ψαχνόταν και χρειάστηκε τη βοήθεια του Αρετόπουλου για να ισοφαρίσει 2 φορές και να φύγει ικανοποιημένος με τον βαθμό της ισοπαλίας. Αυτό το τελευταίο πρέπει να έχουν οι παίκτες μας στο μυαλό τους και να παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις σε ένα παιχνίδι που σχεδόν όλη η Ελλάδα τους θεωρεί χαμένους πριν τη σέντρα.

Πέρα από τη διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ο Ζ.Μιλίνκοβιτς έχει να αντιμετωπίσει πολλές και σημαντικές απουσίες όπως αυτές των Ουντότζι, Τσουμάνη, Ψυχογιού, Αγγελούδη, Ηρακλή, Παπαδόπουλου, Ίμπε, Πουλίδο, Ρένια με πολλούς από αυτούς το πιο πιθανό να ήταν να ξεκινήσουν στη βασική 11αδα. Πάντως για να λέμε την αλήθεια στον φετινό ΑΡΗ το να λογίζεται κάποιος παίκτης σαν βασικός και αναντικατάστατος είναι κάτι σαν ανέκδοτο. Πέρα από 1-2 παίκτες που έχουν δείξει μια σχετική σταθερότητα σε όλο το πρωτάθλημα όλοι οι υπόλοιποι κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και η απουσία τους ή  παρουσίας πολλές φορές περνάει απαρατήρητη. Όταν λοιπόν σαν ομάδα δεν έχεις ούτε την ποιότητα, ούτε την χημεία το μόνο που σου μένει να αντιπαρατάξεις απέναντι στον αντίπαλο σου είναι πάθος, δύναμη και αποφασιστικότητα για τη νίκη. Κάπως έτσι λοιπόν θα κατεβάσει ο Ζ.Μιλίνκοβιτς την ομάδα του, ελπίζοντας ότι παίκτες όπως ο Μανιάς, ο Σταυρόπουλος, ο Σουνάς, ο Μαργαρίτης, ο Καραγκούνης αλλά και οι Οικονομόπουλος και Νταμαρλής που δεν έχουν τόσες πολλές συμμετοχές θα αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά σε ένα τόσο μεγάλο παιχνίδι και θα τον δικαιώσουν. Η παρουσία του Αγκάνθο στην αποστολή είναι σημείο αναφοράς για τη σημερινή αναμέτρηση, αλλά το αν θα ξεκινήσει ή θα μπει σαν αλλαγή είναι άλλο θέμα. Ότι ο Ολυμπιακός είναι κλάσεις ανώτερος κανείς δεν το αμφισβητεί και είναι κάτι το δεδομένο. Το ερωτηματικό όμως σε αυτό το παιχνίδι είναι πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας που η αλήθεια είναι ότι πέρα από μερικά καλά δεκαπεντάλεπτα δεν έχει δείξει κάτι παραπάνω. .Αν λοιπόν σήμερα οι παίκτες μας κατέβουν αποφασισμένοι για να διαψεύσουν τους επικριτές τους, τότε πολύ πιθανό ο Ολυμπιακός να βρεθεί για ακόμη μια φορά στο Κλ.Βικελίδης προ δυσάρεστων εκπλήξεων!

Σε αυτή την προσπάθεια όπως σχεδόν σε κάθε αγώνα η ομάδα μας δεν θα είναι μόνη της. Με ένα Κλ.Βικελίδης σχεδόν γεμάτο όπως αναμένεται να είναι αν οι παίκτες μας αφουγκραστούν τη δίψα του κόσμου για νίκη τότε μπορεί να βγάλουν στα πόδια τους φτερά και να στείλουν τον αήτητο Ολυμπιακό στο καναβάτσο. Ας παραδειγματιστούν από αυτόν τον κόσμο που παρά την απογοήτευση από τα αρνητικά αποτελέσματα και την αγανάκτηση από τις συνεχόμενες κοροϊδίες από τον κ.Ηλιάδη(και όχι μόνο) θα είναι εκεί να παλέψει με τον δικό του τρόπο. Όλοι λοιπόν από νωρίς στο Κλ.Βικελίδης με μοναδική σκέψη στο μυαλό μας τη νίκη και τίποτα παραπάνω. Διαμαρτυρίες και ξεσπάσματα δεν έχουν θέση όταν η αγαπημένη μας ομάδα παλεύει για τη νίκη. 11 μαχητές με τον κόσμο στο πλευρό τους, ορκισμένοι για τη νίκη!

Με φόντο την έλευση του μεγαλοεπενδυτή η αγαπημένη μας ομάδα δίνει ένα σημαντικότατο παιχνίδι τη Κυριακή μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης. Παρά τα χίλια μύρια θέματα που μας απασχολούν δικαιολογημένα το τελευταίο χρονικό διάσημα άπαντες στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ φαίνεται να έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα του αγώνα και έχουν αφήσει όλα τα εξωαγωνιστκά στην άκρη επικεντρώνοντας όλη τους την προσοχή στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό. Μια ομάδα κόντρα στην οποία έχουμε τραγική παράδοση η οποία αύριο πρέπει οπωσδήποτε να "σπάσει" μιας και τα βαθμολογικά περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά.

Η επάνοδος του Πουλίδο στην 18αδα σε συνδυασμό με ακόμη μια απουσία του Αγκάνθο περιπλέκει ελαφρώς τα πράγματα σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει ανάμεσα στον Ζ.Μιλίνκοβιτς και τους Ισπανούς. Μάλιστα με όσα προηγήθηκαν του αγώνα με τον μπαογκ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αν ένιωσε πραγματικά ενοχλήσεις ο Αγκάνθο ή απλά το γόνατο του κόλλησε πυρετό από αυτόν που είχε ο Πουλίδο την προηγούμενη εβδομάδα... Απουσίες όμως σαν και αυτές του Αγκάνθο, του Παπαδόπουλου και του Ίμπε που συνήθως ξεκινάνε βασικοί δίνουν την ευκαιρία στους υπόλοιπους να δείξουν ότι αξίζουν να φοράνε τη φανέλα του ΑΡΗ και ότι μπορούν να προσφέρουν σαφώς περισσότερα από τους συμπαίκτες τους. Αυτός λοιπόν ο υγιής(όπως βγαίνει προς τα έξω) ανταγωνισμός μοιάζει να είναι το "χαρτί" του Μιλίνκοβιτς πάνω στο οποίο έχει βασίσει το πλάνο του για τη νίκη. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ από τις τελευταίες προπονήσεις της ομάδος Μανιάς, Αγγελούδης, Σουνάς, Νταμαρλής, Τσουμάνης και Τσουκάνης φαίνεται να θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για να ξεκινήσουν βασικοί. Είναι φανερό ότι ο Μιλίνκοβιτς έχει κουραστεί(όπως και εμείς) να περιμένει συγκεκριμένους παίκτες που τους έχει δώσει μπόλικες ευκαιρίες να βρουν επιτέλους τον καλό τους εαυτό και για αυτό έχει αρχίσει να δίνει ευκαιρίες και στους υπόλοιπους. Από εκεί και πέρα σχεδόν όλα θα εξαρτηθούν από αυτούς που θα αγωνιστούν. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ η ομάδα έδειξε μαχητικότητα αλλά η φανερή έλλειψη συγκέντρωσης στοίχισε και αυτό είναι που θα πρέπει να αποφευχθεί οπωσδήποτε.  Ο Πανθρακικός έχει δείξει κάποια καλά στοιχεία αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ομάδα που φοβίζει. 

Αρωγός στην αυριανή προσπάθεια για την πρώτη... εντός έδρας νίκη θα είναι για ακόμη μια φορά ο κόσμος της ομάδος. Το ότι δεν μασάμε στα δύσκολα το έχουμε αποδείξει αμέτρητες φορές. Όλα όμως έχουν τα όρια τους και για αυτό θα πρέπει αύριο να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Σίγουρα το παιχνίδι έχει ιδιαίτερο βαθμολογικό ενδιαφέρον αλλά ανεξάρτητα τελικού αποτελέσματος τίποτα δεν τελειώνει αύριο. Όλες αυτές τις ιστορίες με το άρθρο 99 και τους μεγαλοεπενδυτές σε συνδυασμό με τη τραγική βαθμολογική συγκομιδή της ομάδος μας έχουν φέρει στα άκρα. Ας μη δώσουμε σε κανέναν το πάτημα να μεταφέρει τις ευθύνες του στον απλό κόσμο. Στήριξη, στήριξη και πάλι στήριξη! Όλοι στο Κλ.Βικελίδης!

Μετά από 6 ανεπιτυχής προσπάθειες ήρθε η ώρα να χαμογελάσουμε και εμείς λιγάκι και να γευτούμε τη χαρά της νίκης. Το εκπληκτικό γκολ του Ουντότζι 2' πριν την συμπλήρωση του ενενηντάλεπτου ήταν η βαθμολογική και η ψυχολογική ένεση που αναζητούσε η ομάδα μας εδώ και πολύ καιρό. Πλέον ο Μιλίνκοβιτς θα μπορεί να δουλέψει με λιγότερη πίεση με τους παίκτες και να δει την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο ψύχραιμα. Όχι ότι πετύχαμε κάτι και μπορούμε να είμαστε άνετοι αλλά υπάρχει διαφορά να παλεύεις με το βάρος της επιθετικής δυστοκίας και της βαθμολογικής λειψυδρίας.

Οι απουσίες στο χώρο του κέντρου ήταν εδώ και μέρες γνωστές και ο Μιλίνκοβιτς έπραξε με βάση τη κοινή λογική.  Επιλέγοντας Οικονομόπουλο και Ηρακλή στα αμυντικά χαφ ο ΑΡΗΣ είχε ίσως την καλύτερη αμυντική λειτουργία στο χώρο του κέντρου από την αρχή της χρονιάς. Αυτή τη φορά η άμυνα μας προδόθηκε από τα πλάγια όπου ο Ψυχογιός στη φάση του γκολ αλλά και ο Τσουμάνης με την βλακώδη αποβολή του πλήγωσαν την ομάδα. Αντίθετως η πολύ κακή ημέρα που βρέθηκε ο Διούδης αλλά και το λάθος του Πουλίδο στη ξαφνικό γέμισμα προς τον Αραβίδη δεν στοίχισαν. Παρόλα αυτά ο Μιλίνκοβιτς θα πρέπει να βρει τις λύσεις γιατί τα παραπάνω προβλήματα είναι σχεδόν μόνιμα και ακόμη και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όπου ο αντίπαλος δεν μπόρεσε ούτε να πιέσει πολύ αλλά ούτε και να κάνει πολλές ευκαιρίες εύκολα να μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικά. Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην έκανε τις πολλές ευκαιρίες που έκανε σε παιχνίδια σαν και αυτό με την Ξάνθη και τον Λεβαδειακό αλλά η ποιοτική 4αδα των Αγκάνθο, Ουντότζι, Ίμπε και Τάτου για πρώτη φορά έβγαλε πολύ καλές συνεργασίες. Ίμπε και Τάτος μετά από καλή συνεργασία βρέθηκαν 2 φορές σε εξαιρετική θέση για να σκοράρουν ενώ και οι Ουντότζι και Αγκάνθο βρέθηκαν σε καλές θέσεις αλλά τα σουτ τους δεν βρήκαν στόχο.  Ο Αγκάνθο σήμερα έκλεισε στόματα. Για ακόμη μια φορά ο Ισπανός έδειξε ότι η ποδοσφαιρική εφυία που διαθέτει υπερτερεί κατά πολύ τις αδυναμίες του σε αθλητικά προσόντα και φυσική κατάσταση. Εκτός από το γκολ της ισοφάρισης που κινείται εξαιρετικά, σχεδόν σε όλο τον αγώνα έχει καταφέρει και έχει πάρει όλες τις διεκδικήσεις από τις μακρινές μπαλιές κόντρα σε παίκτες πολύ πιο ψηλούς και δυνατούς. Αν ο Τάτος ήταν ελαφρώς πιο δραστήριος και αποτελεσματικός ίσως ο ΑΡΗΣ να μπορούσε να είχε πάρει μια εύκολη νίκη από το πρώτο ημίχρονο που πατούσε σαφώς καλύτερα από τον αντίπαλο του.  Ο Πανιώνιος ήταν ακριβώς όπως τον περιμέναμε  και πέρα από τη δύναμη και τους ψευτοτσαμπουκάδες δεν είχε τίποτα παραπάνω να δείξει.

Το γκολ της νίκης ήρθε κόντρα στην ροή του αγώνα, κάτι φυσιολογικό από τη στιγμή που μείναμε με 10 παίκτες αλλά και ο Πανιώνιος δεν μπόρεσε να απειλήσει ουσιαστικά παρά την αριθμητική υπεροχή του. Η ομάδα από την αρχή όμως κατέβηκε σωστά στημένη, είχε πλάνο, είχε συνοχή και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα που αγωνίστηκε με 11 παίκτες έδειξε ένα αρκετά συγκροτημένο πρόσωπο. Η σημερινή νίκη μπορεί να ήρθε από μια προσωπική ενέργεια του Ουντότζι αλλά νομίζω ότι πρόκειται για νίκη από τον πάγκο. Η προσπάθεια του Μιλίνκοβιτς να αλλάξει κάτι από την πρώτη ημέρα που ήρθε σήμερα δικαιώθηκε. Παιχνίδι με παιχνίδι η ομάδα έδειχνε βελτίωση αλλά μια το δοκάρι, μια το κοράκι δεν παίρναμε τη νίκη. Σήμερα ο ΑΡΗΣ τα είχε σχεδόν όλα και κόντρα σε μια ομάδα που έπαιξε κλασσικό αλήτικο ποδόσφαιρο όχι μόνο δεν μάσησε αλλά κατάφερε να ανατρέψει και το σκορ. Τελικά όσοι φωνάζανε ότι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πιο δυναμικούς παίκτες στον χώρο του κέντρου σήμερα δικαιώθηκαν. Τεχνίτης παίκτης ο Παπαδόπουλος, ντελικάτος ο Τριανταφυλλάκος, πολλά υποσχόμενος ο Σουνάς αλλά στις συγκεκριμένες θέσεις θέλει τσαμπουκά και δύναμη και σήμερα οι Οικονομόπουλος και Ηρακλής είχαν αυτά τα στοιχεία και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη σημερινή νίκη. Οι 2 εβδομάδες κενό είναι ιδανική ευκαιρία για τον Μιλίνκοβιτς να δουλέψει πιο σωστά με τους παίκτες του. Πλέον γνωρίζει πολύ καλύτερα το υλικό της ομάδος του, γνωρίζει σαφώς καλύτερα τις ιδιαίτερες συνθήκες του Ελληνικού πρωταθλήματος και φαίνεται να έχει βρει τα κουμπιά των παικτών του! Για όλους εμάς που επιτέλους χαμογελάσαμε, παρακαλάμε να είναι αυτό απλά η αρχή και την επόμενη αγωνιστική μετά από 2 εβδομάδες κόντρα στη Βέροια να μάθουμε ότι το παιχνίδι τελικά  θα γίνει στο Καυτατζόγλειο. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

6 παιχνίδια έχουν περάσει χωρίς η ομάδα μας να γευτεί τη χαρά τη νίκης και αυτό ακριβώς θα επιδιώξει να πετύχει σήμερα στη Ν.Σμύρνη κόντρα στον Πανιώνιο. Απέναντι στην άλλη ομάδα του πρωταθλήματος που δεν έχει πάρει αδειοδότηση και δεν μπόρεσε να κάνει μεταγραφές επιβάλλεται η ομάδα μας να κερδίσει. Η παράδοση μπορεί να είναι εις βάρος της ομάδος μας αλλά όπως έχουν αλλάξει οι ισορροπίες στο Ελληνικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια πολλές από αυτές τις παραδόσεις έχουν πάει περίπατο.

Τα προβλήματα για τον Μιλίνκοβιτς δεν λείπουν αλλά αν θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα από μια πιο αισιόδοξη οπτική γωνία τότε θα πρέπει να βασιστούμε στα σημάδια βελτίωσης που δείχνει η ομάδα από τη πρώτη ημέρα που ανέλαβε ο Σέρβος προπονητής και να ευελπιστούμε αυτά τα σημάδια να μετουσιωθούν στους βαθμούς της νίκης. Με τους Παπαδόπουλο και Τριανταφυλλάκο να μένουν εκτός αποστολής λόγω τραυματισμού για πρώτη φορά φέτος ο ΑΡΗΣ μας θα κατέβει με νέα πρόσωπα στη συγκεκριμένη θέση. Σίγουρος πρέπει να θεωρείται ο Οικονομόπουλος που στον αγώνα με τον Παναιτωλικό μετά το κακό ξεκίνημα στο πρώτο ημίχρονο στην επανάληψη είχε καταλυτική παρουσία. Παρτενέρ του αναμένεται να είναι ο Ηρακλής που από όσο μπορώ να θυμηθώ δεν τον έχουμε ξαναδεί στη συγκεκριμένη θέση. Πάντως σίγουρα πρόκειται για μια πιο αποτελεσματική λύση σε σχέση με τον Σουνά που δυστυχώς έχει φανεί υπερβολικά "soft" στις ευκαιρίες που έχει πάρει τώρα και σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό με τον Πανιώνιο που πιθανόν να κριθεί στη δύναμη ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πιο "σκληρούς" παίκτες.  Τα βλέμματα όλων για ακόμη ένα παιχνίδι θα στραφούν πάνω στον Αγκάνθο για 2 σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος καθαρά αγωνιστικός μιας και ο Ισπανός στο ντεμπούτο του στο Ελληνικό πρωτάθλημα απέναντι στον Παναιτωλικό αν και δεν ήταν αυτός  που θα θέλαμε έδειξε ότι ακόμη και στην κακή του ημέρα μπορεί να βοηθήσει. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την παρουσία του διαιτητή Στυλιάρα που τον απέβαλλε άδικα πέρσι στο καθοριστικό παιχνίδι με τον Ατρόμητο. Όλοι περιμένουν να δουν την αντίδραση του Ισπανού που καλό είναι να έχει στην άκρη του μυαλού ότι ο ΑΡΗΣ τον χρειάζεται και ανόητες κάρτες σαν και αυτή που δέχθηκε με τον Παναιτωλικό μπορεί να στοιχίσουν και άλλες αγωνιστικές απουσίας. Απο εκεί και πέρα πολλά θα περιμένουμε από την τριπλέτα Ουντότζι, Τάτου και Ίμπε που θα πρέπει να συνδυαστούν καλύτερα, να καταφέρουν να βρουν τον Αγκάνθο και να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. Η αμυντική τετράδα δείχνει να έχει δέσει καλύτερα με τον Έλσνερ αλλά σήμερα σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι θα φάνει ακόμη καλύτερα αν το αμυντικό πρόβλημα έχει λυθεί σε μεγάλο βαθμό ή όχι. Ο Πανιώνιος δεν έχει να δείξει τίποτα διαφορετικό απο πέρσι. Με τσαμπουκά μας είχαν κερδίσει πέρσι με τσαμπουκά θα προσπαθήσουν και φέτος.

Παιχνίδια σαν και αυτό με τον Πανιώνιο έχουν διπλό βαθμολογικό ενδιαφέρον. Πέρα από τους 3 βαθμούς της νίκης είναι και το προβάδισμα έναντι ενός αντιπάλου με τους ίδιους στόχους με εσένα. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να βάλει 2 ή 3 ομάδες από κάτω του  όσο γίνεται γρηγορότερα. Μια από τις ομάδες αυτές είναι ο Πανιώνιος. Σίγουρα όλοι θέλουμε τη νίκη αλλά νομίζω ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι να μην ηττηθούμε. Γιατί αν ο φετινός ΑΡΗΣ έχει τις δυνατότητες να ανταπεξέλθει αλλά απλά χρειάζεται χρόνο μέχρι να διορθωθούν τα εγκλήματα που έγιναν το καλοκαίρι τότε καλό είναι μέχρι να διορθωθούν οι αντίπαλοι μας να μην έχουν ξεφύγει στη βαθμολογία. Τα λόγια περιττά, τα υπόλοιπα μέσα στο γήπεδο. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΥΓ. Στυλιάρα το νου σου...

Η διαιτησία στον αγώνα με την Ξάνθη και τα 2 καταφανέστατα πέναλτι που δεν δόθηκαν στην ομάδα μας ήταν αυτά που ξεχείλισαν το ποτήρι της αγανάκτησης του κόσμου που για πολλοστή φορά είδε το "κοράκι" να βάζει εμπόδια στην προσπάθεια των παικτών της αγαπημένης του ομάδας. Μια αγανάκτηση που μετατράπηκε σε πίεση προς τη διοίκηση της ΠΑΕ με το γνωστό αίτημα "ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ". Η συνέχεια όπως μεταφέρθηκε από τα ΜΜΕ λίγο πολύ γνωστά. Έπεσαν τα απαραίτητα τηλέφωνα από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της ΠΑΕ στους Σαρρή και Μώραλη σε μια προσπάθεια να μεταφερθεί και επίσημα η δυσαρέσκεια από πλευράς ΑΡΗ για αυτό που συμβαίνει και φέτος. Στον αγώνα με τον Παναιτωλικό δεν υπήρχε κάποια νέα πρόκληση αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχαν και οι δύσκολες φάσεις. Όποιος όμως πίστευε ότι αυτό είχε να κάνει με την αλλαγή αντιμετώπισης της ομάδος μας από τα κέντρα αποφάσεων πολύ γρήγορα ήρθε η διάψευση. 

Ο ορισμός του Στυλιάρα στον αγώνα με τον Πανιώνιο μόνο ως πρόκληση μοιάζει και κακόγουστο αστείο. Ο άνθρωπος που χάρη σε μια εσφαλμένη δική του απόφαση και χωρίς την παραμικρή ντροπή θέλησε να  "σκοτώσει" την ομάδα μας στο καθοριστικό παιχνίδι με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι θα ξαναβρεθεί και πάλι μπροστά μας. Ένας διαιτητής κακός μιας και όχι μόνο έκανε ένα καθοριστικό τραγικό λάθος αλλά δεν είχε και την ικανότητα και να διαχειριστεί ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Γιατί Στυλιάρα δεν γίνεται να διαλύσεις ένα ποδοσφαιρικό σωματείο επειδή δεν εκτίμησες σωστά μια φάση, δεν είχες το θάρρος να παραδεχθείς το λάθος σου και ούτε την οξυδέρκεια να κάνεις τα "στραβά μάτια" στις υπερβολικές αλλά όχι άδικες αντιδράσεις του Αγκάνθο. Απόφαση που ο ΑΡΗΣ την πληρώνει και φέτος χάνοντας τον πρώτο σκόρερ της για πολλές αγωνιστικές. Κανονικά ο Στυλιάρας δεν θα έπρεπε να είναι καν στους πίνακες διαιτησίας ή τουλάχιστον να μην σφυρίζει παιχνίδια του ΑΡΗ.

Δεν πιστεύω ότι ανακοινώσεις, συμβολικές διαμαρτυρίες κτλ μπορούν να αλλάξουν κάτι στο θέμα της διαιτησίας, όταν όμως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλα τότε κάνεις ότι μπορείς ακόμη και αν γίνεσαι γραφικός. Η ΚΕΔ έχει αποδείξει σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ούτε απο ανακοινώσεις, ούτε από διαφημιστικά σποτ, ούτε καν απο εισαγγελείς και απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που εμπλέκουν διαιτητές.  Είναι όμως  αηδιαστικά προκλητικό να ορίζει διαιτητές σαν τον Στυλιάρα, τον Τριτσώνη  και τη βοηθό του Κουρουμπίλια που εξάντλησαν κάθε ίχνος κομπλεξισμού προς τον ΑΡΗ μας. Τουλάχιστον αν θέλουν τόσο πολύ να μας την μπουν στο μάτι και να μας την σπάσουν ας τους ορίζουν σε παιχνίδια μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης για να τους υποδεχθούμε και ανάλογα. 

Με όλα του τα όπλα θα αγωνιστεί ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι στον Παναιτωλικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά από το ξεκίνημα της φετινής αγωνιστικής χρονιάς. Ο Ντ.Αγκάνθο επέστρεψε στη δράση την περασμένη Πέμπτη αλλά δίπλα του έλειπαν σημαντικοί παίκτες όπως ο Τάτος, ο Ουντότζι, ο Σταυρόπουλος και ο Παπαδόπουλος. Παίκτες που μπορούν να συνδυαστούν εξαιρετικά με τον Ισπανό στράικερ και όλοι μαζί να μετατρέψουν την βελτίωση που παρουσιάζει η ομάδα μας στα τελευταία παιχνίδια μεσοεπιθετικά σε γκολ που θα χαρίσουν τους πολυπόθητους βαθμούς στην ομάδα. Ευχάριστος πονοκέφαλος για τον Μιλίνκοβιτς που θα πρέπει να αφήσει κάποιους έξω από το αρχικό σχήμα ενώ ταυτόχρονα θα έχει τη δυνατότητα κατά την διάρκεια του αγώνα να ανακατέψει την τράπουλα με πιο δυνατά χαρτιά από τον πάγκο.

Η θετική παρουσία του Έλσνερ σαν στόπερ, η "αφύπνιση" του Ίμπε και τα πρώτα αναγνωριστικά πατήματα του Ντ.Αγκάνθο κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου παρά το αρνητικό αποτέλεσμα ήρθαν να προστεθούν στις τάσεις ανάκαμψης που δείχνει η ομάδα από την μέρα της έλευσης του Ζ.Μιλίνκοβιτς. Από τη στιγμή βέβαια που δεν έρχονται οι νίκες το αποτέλεσμα παραμένει μηδέν αλλά τουλάχιστον έστω και με αργούς ρυθμούς μπορεί να διακρίνει κανείς τάσεις βελτίωσης κάτι που δεν είδαμε ούτε για μια στιγμή τις πρώτες 3 αγωνιστικές. Μάλιστα οι "πρωτοκλασάτοι" της ομάδος δείχνουν να έχουν πεισμώσει και να θέλουν απεγνωσμένα τη νίκη σε αντίθεση με τους νεαρότερους ή λιγότερο έμπειρους που δείχνουν να λυγίζουν από την πίεση. Ό Μιλίνκοβιτς φαίνεται να φθάνει στη λύση του γρίφου και αυτό ευελπιστούμε να φάνει σήμερα με μια σημαντική νίκη απέναντι σε μια ποιοτική ομάδα όπως έχει αποδειχθεί ως τώρα ο Παναιτωλικός. Οι αλλαγές αναμένονται να είναι πολλές σε σχέση με τον αγώνα της Πέμπτης αλλά ερωτηματικό παραμένει αν ο προπονητής μας ρίξει κατευθείαν στα βαθειά τον Αγκάνθο δίνοντας του φανέλα βασικού ή αν θα συνεχίσει να δίνει ευκαιρίες σε παίκτες όπως ο Τριανταφυλλάκος που για την ώρα μοιάζει ο αδύναμος κρίκος στον χώρο του κέντρου. Η απουσία του Κύργια στο κέντρο της άμυνας ελπίζουμε να ξεχαστεί οριστικά μετά το σημερινό παιχνίδι ενώ και ο Διούδης πιθανόν να επιστρέψει στη θέση του Μπουζάνη που δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά στα 2 παιχνίδια που αγωνίστηκε. Ίμπε και Σταυρόπουλος λογικά θα "κοντραριστούν" για μια θέση στην αρχική 11αδα αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι και οι 2 θα πάρουν χρόνο συμμετοχής.  Το παιχνίδι ίσως να είναι και το πιο δύσκολο μετά από αυτό κόντρα στον Ατρόμητο αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει οι παίκτες μας να δείξουν ότι έχουν τα ψυχικά αποθέματα, τη δύναμη και τον ποδοσφαιρικό εγωισμό για να ανταπεξέλθουν σε μια ομάδα με βαρειά φανέλα όπως είναι ο ΑΡΗΣ.

Η κούραση είναι εμφανής στα πρόσωπα και στις κουβέντες όλων των Αρειανών χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τη μάχη. Όχι επειδή είμαστε μόλις στην 6η αγωνιστική αλλά γιατί ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και η μάχη δεν σταματάει ποτέ. Κάτι που φάνηκε και πέρσι που κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος πολλοί μας είχαν για τελειωμένους αλλά στο τέλος άλλη ομάδα "ξεψύχησε". Όπως πέρσι στην προσπάθεια επιβίωσης αρωγός ήταν ο κόσμος έτσι και φέτος όλοι εμείς θα σπρώξουμε τους παίκτες μας στη νίκη. Μην το σκέφτεσαι λοιπόν. 16.00 αρχίζει το παιχνίδι, ντύνεσαι στα κίτρινα, κατηφορίζεις για Κλ..Βικελίδης, 90' φωνή και ξεμπούκωμα! ΝΤΟΥ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!