Και πάνω που τα πράγματα φτάσανε σε οριακό σημείο και το ταμπλό έγραφε 50-40 υπέρ των Λιθουανών ο κόσμος του ΑΡΗ ανέλαβε δράση, έβγαλε απίστευτη ενέργεια απο την κερκίδα μέχρι το φινάλε σπρώχνοντας με αυτόν τον τρόπο τους παίκτες μας προς την νίκη και μπλοκάροντας τους αντιπάλους μας! Άλλωστε το 45-17 που ήταν το επιμέρους σκορ απο αυτό το σημείο μέχρι το τέλος τα λέει όλα. Χαρακτηριστικό της πίεσης που ασκούσε ο κόσμος της ομάδος μας στους αντιπάλους ήταν η αστοχία που δείξανε οι Λιθουανοί σε αντίθεση με την εκνευριστική ευστοχία που είχαν απο όλα τα σημεία του γηπέδου. Και όταν η ομάδα μας πήρε μπρος και άρχισε να φορτώνει το καλάθι της Σιαουλιάι οι Λιθουανοί δείχνανε να τα έχουν εντελώς χαμένα και ανήμποροι να αντιδράσουν! Απολαυστικό παιχνίδι και τεράστιο δείγμα των δυνατοτήτων του φετινού ΑΡΗ που έδειξε αρκετά βελτιωμένος τόσο στην οργάνωση του παιχνιδιού όσο και στα ριμπάουντ που αν και δεν έχω δει τα στατιστικά νομίζω οτι είναι το πρώτο παιχνίδι που δεν αντιμετωπίσαμε πρόβλημα! MVP της αναμέτρησης αναμφισβήτητα είναι ο Μιχάλης Κακιούζης που συνεχίζει να κλείνει στόματα. 24 πόντοι με πολλά καθοριστικά σουτ, 7 ριμπάουντ καλή άμυνα και γενικότερα μια εντυπωσιακή παρουσία! Άλλη μια καλή εμφάνιση απο τον Ρίτσαρντσον που αρχίζει να με πείθει και να έχω και απαιτήσεις απο εναν παίκτη που απο τα πρώτα παιχνίδια που τον είδα τον είχα στείλει σπίτι του! Αυτό γούσταρα πολύ με τον Ρίτσαρντσον σήμερα ήταν η μαχητικότητα του στα ριμπάουντ και στην άμυνα! Πολύ καλός και ο Χατζηβρέττας που εκτός καθοριστικούς πόντους έδωσε και ρεσιτάλ άμυνας! Αυτός όμως που άλλαξε την ροή του αγώνα με το προσήλωση του στην άμυνα και το καθαρό μυαλό στην επίθεση ήταν ο Νίκος Αργυρόπουλος που απέδειξε οτι έχει επανέλθει απο τον τραυματισμό και είναι έτοιμος να προσφέρει στον Κατσικάρη άλλη μια πολύτιμη λύση στην νευραλγική θέση του πλέιμέικερ. Επι την ευκαιρία θέλω να επισημάνω κάτι που το γούσταρα πάρα πολύ στο σημερινό παιχνίδι και απευθείας μου ήρθε στο μυαλό η ποδοσφαιρική ομάδα και η σκέψη " Αυτό λείπει απο τον  ποδοσφαιρικό ΑΡΗ"... Στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου και ενω έχουν μείνει 1.7'' για την λήξη οι διαιτητές(και η γραμματεία) λανθασμένα αφήνουν τον χρόνο να τελειώσει ενώ κανονικά έπρεπε να έχουμε εμείς την κατοχή. Όλοι οι παίκτες μας που ήταν στο πάρκε αλλά και ο πάγκος ενστικτωδώς  τρέξανε να διαμαρτυρηθούν(με το δίκιο τους) για ενα σφύριγμα που δεν θα άλλαζε τίποτα στο παιχνίδι. Κι όμως είχανε τέτοιο πάθος, τέτοια πώρωση για την νίκη που δεν θέλανε να χαρίσουν ούτε 1.7'' στους αντιπάλους τους! Τρομερός ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ σήμερα και σίγουρα έχει μεγάλο μερίδιο στην σημερινή νίκη! Μπορεί για άλλη μια φορά να ήμασταν μόλις 3500 περίπου αλλά ο παλμός και η τρέλα θύμισε γεμάτο Παλέ! Συγχαρητήρια στον Κατσικάρη και στους παίκτες μας που μας χάρισαν μια εκπληκτική βραδυά που την είχε ανάγκη ο κόσμος του ΑΡΗ. Δυστυχώς επι Ματζόν αρκούμασταν μόνο στο τελικό αποτέλεσμα σε τέτοιο σημείο που σχεδόν είχαμε ξεχάσει πόσο μπορεί να σε συναρπάσει ο Αυτοκράτορας! Παράνοια παράνοια μαζί σου Αρειανάρα στα ουράνια!