"ΑΡΗΣ σημαίνει πολεμιστής" μας είπε στην παρουσίαση του ο Ντέιβιντ Μπλάτ κάτι που φυσικά και το γνωρίζουμε αλλά απο ότι φαίνεται τα τελευταία χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗΣ το είχε ξεχάσει. Αυτό λοιπόν είδαμε σήμερα στο γήπεδο ύστερα απο χρόνια και για αυτό παρά τον αποκλεισμό όσοι βρεθήκανε στο Παλέ φύγανε ενθουσιασμένοι και ικανοποιημένοι απο την υπερπροσπάθεια των παικτών που πάλεψαν με όλες τις δυνάμεις τους, άγγιξαν την πρόκριση χωρίς όμως να την πετύχουν. Φυσικά αυτό δεν μειώνει την τεράστια νίκη που πέτυχε σήμερα απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο, μια νίκη γοήτρου που την είχε  ανάγκη τόσο η ομάδα όσο και ο κόσμος της.Εκνευριστικοί οι διαιτητές που με το που πήραμε στο Α ημίχρονο διαφορά 7 πόντων έτρεξαν να σφυρίξουν σε μια φάση 3 ανύπαρκτα φάουλ για να δώσουν το δικαίωμα στους αντιπάλους μας να σουτάρουν βολές και να  βγούν απο την δύσκολη θέση. Είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε την πρόκριση αλλά μερικές λάθος επιθετικές επιλογές και αμυντικές αδράνειες έδωσαν το δικαίωμα στους έμπειρους παίκτες του Ολυμπιακού να πετύχουν πόντους σε καθοριστικό σημείο. Άλλη μια σπουδαία εμφάνιση απο τον τεράστιο Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που πραγματικά το παλικάρι μας εντυπωσιάζει συνεχώς με το παιχνίδι του. Διπρόσωπος ο Μάιλς που για 30' ήταν ανύπαρκτος και ξαφνικά αποφάσισε να κάνει το αυτονόητο, να εκμεταλευτεί τα σκριν και τις αλλαγές στα μαρκαρίσματα, να προσπεράσει τον αντίπαλο ψηλό που κατέληγε να τον μαρκάρει και να τελειώσει την φάση ή να δώσει πάσα σε ελεύθερο παίκτη. Πραγματικά με είχε εξοργίσει για 30΄που με αντίπαλο άλλες φορές τον Σχορτσιανίτη και άλλες τον Βούισιτς αντί να τους προσπεράσει πάγωνε την φάση και έδινε το δικαίωμα να ξαναπάρουν σωστές θέσεις στην άμυνα. Εκνευριστικός ώρες ώρες και ο Μπέτς που κατάστρεφε τα πάντα σε άμυνα και επίθεση και απέδειξε για άλλη μια φορά οτι κακώς βασιζόμαστε τόσο πολύ στον συγκεκριμένο παίκτη. Θετικός στην επανεμφάνιση του ο Μπάρλος που καταχειροκροτήθηκε όπως και ο Πάουνιτς που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής  και έδειχνε απο την αρχή να γυαλίζει το μάτι του. Πολύ καλός και ο Ντικούδης που νομίζω δίκαια στο φόλοου λίγο πριν το φινάλε ζήτησε φάουλ μιας και υπήρχε σπρώξιμο όσο ήταν στον αέρα. Ελπίζω η σημερινή εμφάνιση να μην ήταν ένα απλό πυροτέχνημα αλλά η αλλαγή νοοτροπίας που έφερε η έλευση του Μπλάτ και ένα βήμα πιο κοντά στον ΑΡΗ που θέλουμε να βλέπουμε. Γιατί πραγματικά ο ΑΡΗΣ ήταν πολεμιστής σήμερα όπως τον θέλουμε και για αυτό πήρε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου παρά τον αποκλεισμό. Το χειροκρότημα ενός κόσμου που πίστεψε, πάλεψε με τον τρόπο και έκανε το Παλέ να μοιάζει ασφυκτικά γεμάτο και να θυμίζει άλλες εποχές. Και ας ήμασταν μόλις 3500 σε έναν ημιτελικό κόντα στον Ολυμπιακό. Συγχαρητήρια σε όλους που πιστέψανε στην ομάδα και ήρθανε στο Παλέ και ντροπή για όλους αυτούς που γυρίσανε για ακόμη μια φορά την πλάτη στον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ. Και ειλικρινά θα ήθελα να σας κάνω όλους εσας που δεν πιστεύατε στην πρόκριση και για αυτό δεν ήρθατε την ερώτηση που τριγυρνούσε στο μυαλό μου κατα την διάρκεια του αγώνα "Είστε τόσο σίγουροι οτι αν το Παλέ αντί για 3500  είχε 5500 τρελαμένους Αρειανούς  δεν θα καταφέρναμε να πάρουμε αυτήν την πρόκριση?" Αυτά να τα θυμάστε οταν θα παρακαλάτε για ενα εισιτήριο για κανα τελικό κτλπ...

[youtube=