"Τώρα θα φανεί αν είναι μάγκες" είπε ο Λ.Σούμποτιτς μετά την εντός έδρας  ήττα στο Παλέ αναφερόμενος στον τρόπο που θα αντιδράσουν οι παίκτες του στο τελευταίο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς των μικρών τελικών στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Εγώ θα το γενικεύσω λίγο παραπάνω το θέμα και μέσα στην απορία του Λ.Σούμποτιτς  για το αν είναι μάγκες να συμπεριλάβω τόσο τον ίδιο όσο και τον πρόεδρο της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδη όπου έχει τεράστια ευθύνη για αυτήν την απίστευτη μεταχείριση που έχουμε από την διαιτησία στα παιχνίδια με τους ανύπαρκτους. Μπορεί τόσο ο Σ.Μαρκόπουλος όσο και ο Λ.Σούμποτιτς  να τόνισαν ότι οι παίκτες αγωνίζονται μέσα στο παρκέ και η διαφορά από παιχνίδι σε παιχνίδι εξαρτάται από αυτούς αλλά στο μπάσκετ δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα μιας και ο προπονητής μπορεί να "ανακατέψει την τράπουλα" και να έχει καθοριστική συμβολή στον αγώνα. Εάν λοιπόν την Κυριακή ο μπάογκ έχανε κανείς μα κανείς δεν θα μπορούσε να προσάψει κάτι στον Μαρκόπουλο. Επι 35'(μέχρι να πάρει διαφορά η ομάδα του) χοροπηδούσε σαν καραγκιόζης( κάτι που δεν ταιριάζει με το ήθος που έχει επιδείξει τόσα χρόνια στην καριέρα του) και έριξε στην "μάχη" σχεδόν όλους τους παίκτες που είχε στην διάθεση του. Δεν είχε μείνει και κάτι άλλο να κάνει. Από την άλλη ο ατσαλάκωτος Σούμποτιτς μας άφησε χίλια δυο ερωτηματικά με τις επιλογές του και την ηρεμία του στον αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον κ.Δαμιανίδη που σίγουρα σαν πρόεδρο του ΑΡΗ δεν θέλω να τον δω να γίνεται γελοίος για τα μάτια του κόσμου αλλά το να επιτρέπει μέσα στην έδρα μας τους παράγοντες του αντιπάλου να κόβουν βόλτες και να περιμένουν τους διαιτητές έξω από την φυσούνα είναι κάτι στο οποίο φέρει τεράστια ευθύνη. Ιδίως όταν μέσα στο κρατικό τραυματίστηκε τόσο ο ίδιος όσο και άλλα μέλη της αποστολής μας. Και το μόνο που αρκέστηκε είναι μια καταγγελία για τα επεισόδια χωρίς να γίνει η παραμικρή αναφορά στις εγκληματικές διαιτησίες που βιώνουμε απέναντι σε μια ομάδα υπό καθεστώς πτώχευσης. Τώρα στα αγωνιστικά έχει καταντήσει κουραστικό να ζητάμε τα αυτονόητα από τους παίκτες μας και από τον προπονητή μας για να κερδίσουν την ομάδα των fantastic three(ούτε καν τετράδα δεν συμπληρώνουν). Το να βάλουν μερικά μακρινά σουτ υπό πίεση είναι κάτι που συμβαίνει όπως έγινε και με εμάς με τον Χατζηβρέτα που στην νίκη μέσα στο κρατικό είχε πετύχει πολλά δύσκολα και καθοριστικά σουτ. Το να σου βάζουν αμαρκάριστοι κάτω από το καλάθι συνεχόμενα καλάθια φταις αποκλειστικά εσύ και η ανύπαρκτη άμυνα. Σίγουρα η άμυνα έχει να κάνει με την διάθεση των παικτών όταν όμως Λευτεράκη βλέπεις έναν παίκτη σαν τον Ταπούτο ή το Μπράουν να είναι τραγικά νωθροί τότε δεν μας φταίνε οι συγκεκριμένοι αθλητές που για δικούς τους λόγους βρέθηκαν σε κακή μέρα αλλά η δική σου αδράνεια. Μπορεί ο Σλούκας να απουσιάζει και ουσιαστικά η ομάδα μας να χάνει τον πιο σταθερό παίκτη σε αυτήν την σειρά αγώνων αλλά εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν και έστω και αναγκαστικά ο Σούμποτιτς θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τόσο τον Βεργίνη όσο και τον Κουμπούρα. Τώρα εάν μας κάνει καμιά έκπληξη και δούμε τον Μποχωρίδη αντί για τους άλλους δυο τότε τα λόγια είναι περιττά. Όπως λοιπόν οι δικοί μας παίκτες αγχώθηκαν όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ έτσι μπορεί να συμβεί και με αυτούς. Σοβαρότητα και προσήλωση στην άμυνα για 40', μόνο έτσι θα έρθει η νίκη.  Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν να κάνουν με την Ευρωλίγκα(μιας και κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί) αλλά με το γόητρο των 2 ομάδων και των οπαδών τους. Για αυτό ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!