Δεν είναι μυστικό ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει σε αυτό το παιχνίδι με τον τίτλο του αουτσάιντερ. Ο λόγος δεν είναι μόνο ότι ο συμπολίτης βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και δείχνει σαφώς πιο ομάδα από εμάς αλλά κυρίως ότι ο ΑΡΗΣ τις τελευταίες 2 εβδομάδες θυμίζει περισσότερο νοσοκομείο παρά ομάδα μπάσκετ. Αποκορύφωμα της ατυχίας ο τραυματισμός του Πάσαλιτς που θα μείνει εκτός για 1 μήνα περίπου. Έτσι αναγκαστικά σε παιχνίδια σημαντικά που θα μπορούσαμε να πάρουμε καθοριστικές νίκες θα στερηθούμε τον καλύτερο παίκτη μας. Ενώ και το πως θα παρουσιαστούν παίκτες σαν τον Πελεκάνο, Χαρίση, Σαρικόπουλο, Χάντ και Τσακαλέρη που έχασαν αρκετές προπονήσεις τις προηγούμενες ημέρες είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό.

Όλα αυτά όμως και με δεδομένο ότι οι αγωνιστικοί στόχοι του ΑΡΗ δεν είναι δα και κάτι το τρομερό που καίγεται ο κόσμος της ομάδος συνηγορούν στο να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας στην αυριανή αναμέτρηση χωρίς άγχος και παίζοντας ελεύθερα να διεκδικήσει τη νίκη σε ένα παιχνίδι που δεν έχει τίποτα να χάσει. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα να γίνουν αρκετά πράγματα σωστά μέσα στο γήπεδο αρχίζοντας από την άμυνα. Δεν χρειάζεται να δούμε για άλλο ένα παιχνίδι να δούμε τον Λ.Παπαδόπουλο να στήνει το δικό του πάρτι κάτω από το καλάθι μας. Overplay και αλληλοκαλύψεις είναι απαραίτητα για να τον σταματήσουν ενώ η λέξη μπλοκ άουτ θα πρέπει να είναι καρφωμένη στο μυαλό όλων. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα δούμε πως θα λειτουργήσουν οι περιφερειακοί που ελέω της απουσίας του Πάσαλιτς θα πάρουν σαφώς περισσότερο χρόνο.Μεγάλη ευκαιρία για τον Βεργίνη να επαναλάβει την εξαιρετική εμφάνιση μέσα στη Ν.Σμύρνη όπως και για τους Μποχωρίδη και Μούρτο που στα τελευταία παιχνίδια ο Β.Αγγέλου δείχνει να μην τους εμπιστεύεται. Παίκτης κλειδί για την αυριανή αναμέτρηση αναμένεται να είναι ο Μ.Πελεκάνος γιατί ο συμπολίτης δεν διαθέτει παίκτη με αντίστοιχα χαρακτηριστικά ώστε να τον μαρκάρει άρα αν καταφέρουμε να τον αξιοποίησουμε τότε ίσως να καταφέρουμε να αλλάξουμε τις ισορροπίες του αγώνα.

Είναι κρίμα πάντως σε ένα από τα λίγα παιχνίδια της χρονιάς που περιμένουμε με ενδιαφέρον ελέω έλλειψης ουσιαστικών στόχων η ομάδα να κατεβαίνει "κουτσή". Ας ελπίσουμε ο "ανεβασμένος" λόγω της πρότασης ανανέωσης που του έγινε Β.Αγγέλου να κάνει κανά μαγικό και να καταφέρει να πάρει φέτος μια νίκη άξια αναφοράς. Αυτά τα παιχνίδια πρέπει να αρχίσουμε να κερδίζουμε ώστε να επιστρέψει ο κόσμος στο γήπεδο και όχι να αναλωνόμαστε σε αγώνα δρόμου για την κατάκτηση της 6ης θέσης... ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!

Είχε διαφανεί εδώ και καιρό ότι με δεδομένα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει φέτος ο μπασκετικός ΑΡΗΣ η διοίκηση της ΚΑΕ θεωρεί άκρως επιτυχημένο το έργο του Β.Αγγέλου και ότι πολύ σύντομα θα του έκανε πρόταση ανανέωσης συνεργασίας και για τα επόμενα χρόνια. Μετά τη συνάντηση/δείπνο του κ.Αρβανίτη με τα μέλη του ARIS Golden Club όπου ήταν παρών και ο Β.Αγγέλου η διοίκηση της ΚΑΕ αποφάσισε να κάνει πράξη αυτή την πρόθεση της και σύμφωνα με τα ρεπορτάζ  πρότεινε πολυετή συμβόλαιο στον κόουτς δείχνοντας ότι εμπιστεύεται τον Αγγέλου παρά τα όποια στραβοπατήματα και θέλει να χτίσει τον νέο ΑΡΗΣ της μετά-νοικοκυραίων εποχή πάνω σε αυτόν. Μια πρόταση που πολύ σύντομα αναμένεται να γίνει αποδεκτή και να επισημοποιηθεί κάπως έτσι η συνέχιση συνεργασίας των 2 πλευρών. Αν και έχουμε κρτικάρει αρκετές φορές τον προπονητή της ομάδος μέσα από αυτή την ιστοσελίδα η αλήθεια είναι ότι με τις συνθήκες που επικρατούν φέτος στον ΑΡΗ, το χρονικό σημείο που ανέλαβε και η αδυναμία διορθωτικών κινήσεων στο ροστερ δεν μπορούμε να έχουμε ξεκάθαρη εικόνα για τις δυνατότητες του Β.Αγγέλου. Όλα θα φανούν το καλοκαίρι όπου λογικά θα έχει ξεπεραστεί το θέμα με την FIBA και θα μπορεί να διαμορφώσει το ροστερ όπως αυτό επιθυμεί. Τότε θα φανεί αν ο ΑΡΗΣ μπορεί να προχωρήσει μπροστά με τον Β.Αγγέλου στο πάγκο ή θα είναι άλλος ένας στον "κύκλο των χαμένων προπονητών".

Μέχρι τότε υπάρχει ο στόχος της εξάδας που θα σημαίνει μια δεύτερη ευκαιρία στα πλέιοφς ώστε να καταφέρει  ο φετινός ΑΡΗΣ να κάνει αισθητή την παρουσία του και να δώσει μια μικρή δόση χαράς στον κόσμο του. Άλλο να ξεκινάς του χρόνου από την 7η θέση με στόχο να φθάσεις ψηλότερα και άλλο να έχεις κάνει ένα εντυπωσιακό κατά κάποιο τρόπο φινάλε, να έχεις καταφέρει να ανατρέψεις τα δεδομένα κατακτώντας την 3η θέση και να ξεκινάς με στόχο να διατηρήσεις τα κεκτημένα και κρυφοκοιτάζοντας ψηλότερα. Διαφορετική θα είναι η ψυχολογία όλων όσων αποτελούν ή στηρίζουν τον μπασκετικό ΑΡΗ. Μέσα στην ατυχία μας με τους πολλούς τραυματισμούς το Ρέθυμνο που μας "πλήγωσε" φέτος με τις 2 νίκες του κατάφερε να πάρει χθες τη νίκη στη Πάτρα κάτι που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό για τη συνέχεια. Πλέον ο ΑΡΗΣ δεν "καίγεται" τόσο για νίκη στα παιχνίδια με μπαογκ(εκτος) και Ολυμπιακό(εντός) και ίσως μόνο με τις νίκες στα υπόλοιπα πιο βατά παιχνίδια να καταφέρει να προσπεράσει τον Απόλλων Πατρών.

Από τη στιγμή που θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι ο ΑΡΗΣ μας θα πορευτεί και του χρόνου με τον Β.Αγγέλου καλό είναι και ο προπονητής μας να επαναπροσδιορίσει τους στόχους της ομάδος, να αφήσει τα νερόβραστα περί παραμονής και 7ης θέσης και να προσπαθήσει να αρπάξει μαζί με τους παίκτες του την ευκαιρία που τους δίνεται για κάτι καλό. Για κάτι που μπορεί να χαροποιήσει τον κόσμο του ΑΡΗ ως ένα βαθμό σε μια χρονιά που κατάφεραν να μας κάνουν να πιστέψουμε έστω και λίγο ότι αυτή η τεράστια ομάδα ίσως και να κινδυνεύει...

Έχει περάσει προ πολλού η εποχή όπου πήγαινες στο Παλέ απολάμβανες καλό μπάσκετ και έφευγες ικανοποιημένος μετά τη νίκη της ομάδος σου. Πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά, η πίεση ανεβαίνει επικίνδυνα, τα νεύρα κοντεύουν να σπάσουν και αναρωτιέσαι προς ποια κατεύθυνση πρέπει να ξεσπάσεις. Στην διαιτητική τριάδα που κάνει ότι περνάει από τα χέρια της σχεδόν σε κάθε παιχνίδι ώστε να διώξει και τους λίγους μπασκετικούς φιλάθλους που έχουν απομείνει στα γήπεδα? Στη νυν διοίκηση(ή την προηγούμενη) που λόγω αντικειμενικών δυσκολιών κατέβασε φέτος μια "κουτσή" ομάδα? Σε παίκτες όπως τον Χαντ που σε κάνουν αναθεωρείς τη ζωή σου και γιατί δεν κυνήγησες το όνειρο σου να γίνεις και εσύ επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής? Ή στον προπονητή σου που κάνει κυριολεκτικά ότι του κατεβαίνει στο μυαλό εκείνη τη στιγμή χωρίς ίχνος λογικής? Όπως και να έχει το θέμα η ομάδα χάρη σε έναν εξαιρετικό Πάσαλιτς και στην πολύ καλή άμυνα του Β ημιχρόνου πήρε τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου όπως εξελίχθηκε όλα τα ενδεχόμενα ήταν ανοιχτά. Από την πικρή ήττα μέχρι την απαιτούμενη διαφορά του +12 που θα μας έδινε σημαντικό προβάδισμα για την έκτη θέση. Όταν βέβαια σαν προπονητής δηλώνεις ότι η ομάδα πέτυχε τον στόχο της που ήταν η παραμονή και θέτεις ως νέο στόχο την 7η ή 8η θέση τότε λογικό είναι όταν μπαίνεις στο τελευταίο λεπτό του αγώνα έχοντας εξασφαλίσει τη νίκη οι παίκτες σου να μην έχουν στο νου τους ότι υπάρχει και μια διαφορά πόντων που πρέπει να καλυφθεί.

Πράματα και θάματα είδαμε και σήμερα στο Παλέ. Τον ΑΡΗ να ξεκινάει εξαιρετικά καλά με τον Πάσαλιτς ζεστό από τα αποδυτήρια, να τροφοδοτείται σωστά ο Σαρικόπουλος και να πετυχαίνει εύκολους πόντους και τον Τσιάρα να προσφέρει πολύτιμες βοήθειες σε άμυνα, ριμπάουντ και σκοράρισμα. Η εκνευριστική ευστοχία των αντιπάλων έξω από τα 6.75 ήταν ο βασικός λόγος που δεν πήραμε κάποιο προβάδισμα αλλά όποιος παρακολουθεί χρόνια μπασκετ γνωρίζει ότι κάποια στιγμή τα 3ποντα θα σταματήσουν να μπαίνουν και τότε οι ισορροπίες του αγώνα θα αλλάξουν. Κάπως έτσι πιστεύαμε και εμείς στην κερκίδα μέχρι το 8' περίπου όπου ο Β.Αγγέλου αποφάσισε να αλλάξει για ανεξήγητο λόγο ολόκληρη την 5αδα. Απο εκείνο το σημείο τα πάντα άλλαξαν, η ομάδα δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό, ο on-fire Πάσαλιτς κάθισε στο πάγκο κόντρα στη λογική που λέει ότι όταν έχεις έναν παίκτη "ζεστό" δεν του κόβεις τον ρυθμό, ο Σαρικόπουλος που τα πήγαινε σχετικά καλά γιατί τον τροφοδοτούσαν καλά δεν μπήκε στο παιχνίδι και ένα περίεργο σχήμα με 4 forward και 1 γκαρντ είδαμε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Παρόλα αυτά το ανορθόδοξο ρίσκο του Β.Αγγέλου είχε θετικό αποτέλεσμα και με ένα εντυπωσιακό σερί 22-5 το  36-43 έγινε 58-48 και η ευκαιρία να καλύψουμε και το -11 του πρώτου αγώνα ήταν μπροστά μας. Φυσικά όπως αρκετές φορές έχουμε επισημάνει όταν το παιχνίδι σου ή το ρίσκο που παίρνεις δεν έχει κάποια βάση και επιμένεις στις λάθος επιλογές σου αντι να παραδεχθείς το λάθος και να το διορθώσεις το συντομότερο δυνατό  τότε αργά ή γρήγορα θα σου κοστίσει. Έτσι λοιπόν από εκεί που είχαμε στο μυαλό μας το πως θα φθάσουμε στο +12 ο Απόλλων μείωσε στο -3 και η ομάδα μας έδειξε να τα έχει χαμένα από την πίεση των αντιπάλων σε όλο το γήπεδ. Και πως να γίνει διαφορετικά όταν ενώ αρχικά είχε μόνο του τον Πάσαλιτς να κάνει εκτός από τον σκόρερ και τον πλέιμέικερ, η βοήθεια από τον πάγκο ήταν η είσοδος του Καραποστόλου που ήταν φανερό ότι ήταν πολύ λίγος απέναντι στους ταχύτατους Αμερικάνους των Πατρινών, ενώ και η εμμονή στο Χάντ που έκανε το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο έφερε στη μνήμη μας την ήττα από το Ρέθυμνο. Να γελάσουμε ή να κλάψουμε από την αντίδραση του Β.Αγγέλου όταν αποφάσισε να σηκώσει τον Δ.Βεργίνη και αμέσως μετά βλέποντας σχεδόν όλο το γήπεδο να χειροκροτάει ειρωνικά αποφάσισε να τον ξανακαθίσει στον πάγκο γιατί τέτοιου είδους συμπεριφορές είναι τραγελαφικές.  Ευτυχώς στο φινάλε κάποια μεγάλα καλάθια και ασίστ του Πάσαλιτς καθώς και η ψυχραιμία του Καραποστόλου από την γραμμή των βολών μας χάρισαν τη νίκη σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσαμε να είχαμε καλύψει και τη διαφορά.

Για όποιον βλέπει μόνο το τελικό αποτέλεσμα ή δεν έχει τη παραμικρή ιδέα από το άθλημα τότε όλα καλά αφού κερδίσαμε για τους υπόλοιπους ή τουλάχιστον αυτούς που πηγαίνουν στο Παλέ είναι φανερό ότι είναι σκασμένοι με αυτά που βλέπουν πάνω στο παρκέ από την ομάδα μας. Μπορεί να είναι κλισέ το να ρίχνουμε ευθύνες στον προπονητή αλλά οπως και να το κάνουμε αυτός είναι το κουμάντο της ομάδος. Αυτός αποφασίζει αν θα αφήσει τον Χαντ όλο τον αγώνα μέσα ανεξάρτητα από το αν βρίσκεται σε κακή ημέρα, αυτός ξεχνάει Σαρικόπουλο και Τσιάρα στον πάγκο μέσα αν και είχαν σχετικά καλή παρουσία, αυτός αποφασίζει να "κοροϊδεύει" τον Βεργίνη μετά από την σούπερ εμφάνιση του στη Ν.Σμύρνη, αυτός αποφασίζει να κάνει καψόνια στον Μποχωρίδη με τις αλλαγές για ελάχιστα δευτερόλεπτα, αυτός αποφασίζει ότι ο Μούρτος δεν θα μπορούσε να προσφέρει ούτε για μια στιγμή στον σημερινό αγώνα... Και θα ήταν αδύνατο να μην σχολιάσουμε τις δηλώσεις του Β.Αγγέλου μετά τη λήξη του αγώνα όπου είπε ότι η απαίτηση του κόσμου για την διεκδίκηση της 6ης θέσης φέρνει πίεση(δηλαδή που να διεκδικούσαμε κανά τίτλο) στα παιδιά!! Δεν είναι λέει υποχρεωμένοι οι παίκτες να το αντέχουν αυτό!?!?!?! Εδώ κολλάει το όποιος δεν μπορεί ας πάει σπίτι του... Και αυτό που σηκώνει πολύ γέλιο είναι η ατάκα του ότι απέναντι σε εκρηκτικούς και ΝΕΓΡΟΥΣ(ναι είπε νέγρους ο απίστευτος!!!!!) παίκτες είμαστε 2 κλίκ  πιο αργοί κάτι που με βρίσκει σύμφωνο ιδίως όταν βάζει μέσα στον Καραποστόλου για να σπάσει το full press του αντιπάλου... Τι να κάνουμε, το ξέραμε ότι αυτή η χρονιά απαιτεί γερά στομάχια άρα υπομονή. Όσο για τον μεγάλο στόχο της κατάκτησης της 6ης θέσης που τόσο αγχώνει τον Αγγέλου και τους παίκτες του ας ελπίσουμε να κάνει τις ήττες που χρειάζεται ο Απόλλων και εμείς να μην στραβοπατήσουμε πουθενά...

Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την προηγούμενη αγωνιστική να ηττήθηκε στη Ν.Σμύρνη αλλά σε μεγάλο βαθμό νομίζω ότι έπεισε πως μπορεί να χτυπήσει τον Πανιώνιο ακόμη και μέσα στην έδρα του. Για αυτό το λόγο και επειδή ως ΑΡΗΣ πάντα πρέπει να έχεις στόχο να φθάσεις όσο πιο ψηλά γίνεται και ακόμη παραπάνω ο αγώνας με τον Απόλλων Πατρών είναι ξεχωριστής σημασίας μιας και μπορεί να κρίνει σε μεγάλο βαθμό την κατάκτηση της 6ης θέσης. Τι σημαίνει η 6η θέση? Μα φυσικά ότι αποφεύγουμε εκτός απροόπτου Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό  στα πλέιοφς και αντιμετωπίζουμε με μειονέκτημα έδρας τον Πανιώνιο. Κάτι σαν δεύτερη ευκαιρία ώστε ο ΑΡΗΣ να κάνει λίγο "ντόρο" σε μια χρονιά που οι προσδοκίες που είχαμε το καλοκαίρι με το ξεκίνημα των αγωνιστικών υποχρεώσεων μας έπιασαν πάτο.

Ο Απόλλων Πατρών είναι η ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος και η ομάδα που μας υπενθυμίζει πόσο πολύ μας κοστίζει αγωνιστικά το γεγονός ότι δεν έχουμε Αμερικάνικη βοήθεια λόγω της απαγόρευσης μεταγραφών. Έχει ανέβει ο Χαντ, σε μερικά παιχνίδια έχει κάνει αισθητή την παρουσία του αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο παίκτης με την εκρηκτικότητα και τα αθλητικά προσόντα που θα δώσει το κάτι παραπάνω στην ομάδα. Αντιθέτως Μακόλουμ και Γραντ σηκώνουν στις πλάτες του την ομάδα της Πάτρας, δίνουν δαιμονιώδη ρυθμό στο παιχνίδι την ίδια στιγμή  που Κλάιμπερ και Τέρνερ μπορούν να σου κάνουν τη ζημιά αν τους υποτιμήσεις και με τον "γερόλυκο" Πέτροβιτς να διανύει με διαφορά την καλύτερη χρονιά της καριέρας του στην Α1. Το παιχνίδι του πρώτου γύρου δεν νομίζω να αποτελεί κριτήριο μιας και τότε ακόμη ψαχνόμασταν πάνω στο παρκέ. Με τον Χαρίση να είναι το πρόβλημα της τελευταίας στιγμής και τον Τσακαλέρη εδώ και καιρό απών τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα. Αρκετό βάρος θα πέσει πάνω στον Σαρικόπουλο ενώ όπως έτσι και αλλιώς αρέσκεται ο Β.Αγγέλου θα χρησιμοποιήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα χαμηλά σχήματα με Ασημακόπουλο ή Τσιάρα στην θέση του σέντερ.  Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι να δούμε τι αμυντικό πλάνο θα έχει ετοιμάσει  ο κόουτς για να σταματήσει την περιφέρεια των Πατρινών που είναι και το μεγάλο τους όπλο. Σίγουρα ο Δήμας θα μπορούσε να βοηθήσει αμυντικά στο σημερινό παιχνίδι αλλά όπως έχει φανεί από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε ο Β.Αγγέλου τον έχει εκτός πλάνων. Ο βαθμός δυσκολίας για το σημερινό παιχνίδι  είναι αρκετά μεγάλος και η ανάγκη για να καλυφθεί και η διαφορά των 11 πόντων από την αναμέτρηση του Α' γύρου το κάνει ακόμη δυσκολότερο.

Ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην έχει πετύχει κάτι ουσιαστικό φέτος μιας και δεν νομίζω να ασπάζεται κανείς τη δήλωση του Β.Αγγέλου για επίτευξη του στόχου της παραμονής(ούτε όταν το πρωτοείπε ο Β.Αλεξανδρής) αλλά σιγά σιγά φαίνεται ο κόσμος να αντιλαμβάνεται την προσπάθεια που γίνεται από όλους στην ΚΑΕ. Βέβαια ήττες σαν και αυτή με το Ρέθυμνο είναι ξενέρωμα αλλά αν θέλουμε να δούμε και πάλι τον ΑΡΗ ψηλά θα πρέπει να στηρίξουμε. Σήμερα το παιχνίδι είναι δύσκολο και η έδρα θα πρέπει να παίξει το ρόλο της. Μην το σκέφτεστε, ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Αυτό που μου αρέσει πολύ στον κ.Αρβανίτη αλλά και στα υπόλοιπα μέλη της ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι ότι δείχνουν να γνωρίζουν ποια είναι τα όρια τους σαν διοίκηση αλλά και ποια είναι τα όρια όλων των υπόλοιπων απέναντι στον ΑΡΗ μας. Έτσι λοιπόν αν και από την πρώτη στιγμή φάνηκε η πρόθεση τους να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι και όλες οι διεργασίες για την αλλαγή σκυτάλης στην ΚΑΕ και την επίπονη διαδικασία εξυγίανσης του συλλόγου να μη βγαίνει προς τα έξω αλλά όταν κάποιος ξεπερνάει αυτά τα όρια και προκαλεί  τότε παίρνει άμεσα την απάντηση που του αξίζει.

Έτσι ακριβώς όπως έγινε με τον Γ.Δαμιανίδη σε όλα τα τερτίπια και τις απαιτήσεις του έτσι και τώρα με τον κ.Πετράτο(πιθανόν "φίλος" του Γ.Δαμιανίδη)  που εκπροσωπεί αρκετούς πρώην παίκτες του ΑΡΗ ο κ.Αρβανίτης μίλησε στα ΜΜΕ, ξεκαθάρισε την θέση του ΑΡΗ και καυτηρίασε τόσο τη συμπεριφορά του κ.Πετράτου όσο και τα πάρε δώσε που είχε κατά το παρελθόν με την προηγούμενη διοίκηση. Ύποπτα χαρακτήρισε τα συμβόλαια που είχαν οι παίκτες του κ.Πετράτου στον ΑΡΗ και για υπεραξίες που χρεώθηκαν στο σύλλογο προφανώς από "κακή εκτίμηση" του κ.Δαμιανίδη. Αν και έχει ιδιαίτερη σημασία όταν κάτι τέτοιο λέγεται από επίσημα χείλη η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω να ξένισε κανέναν η συγκεκριμένη δήλωση. Δεν ήταν κάτι κρυφό ότι επί θητείας Γ.Δαμιανίδη ο ΑΡΗΣ είχε γίνει κέντρο διερχομένων ξένων και κοινοτικών παικτών με όλα τα επακόλουθα. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλους όσους έφερνε ο "νοικοκύρης" ήταν κακοί παίκτες αλλά η εξίσωση  αγωνιστικής αξίας / κόστος αθλητή πάντα έβγαζε αρνητικό αποτέλεσμα για τον σύλλογο. Παίκτες όπως οι Φλέτσερ, Ντέι, Ντάστον αλλά και οι Έλληνες που είχαν "μεγάλο όνομα" και μεγάλη ηλικία ήρθαν με σαφώς περισσότερα χρήματα από όσα θα μπορούσαν να βρουν σε άλλες ομάδες. Η λίστα είναι ατελείωτη και οι πληγές που έχει αφήσει αυτή η "πολιτική" είναι αμέτρητες και αργούν να κλείσουν. Για αυτό καλό είναι όσοι συνέβαλαν στην απαξίωση και οικονομική ισοπέδωση του Αυτοκράτορα αντί να προκαλούν να δείχνουν μια συγκαταβατικότητα και να κρατάνε χαμηλούς τόνους. Εδώ κολλάει το "φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης"  για αυτό σταματήστε μάνατζερ, δικηγόροι, πρώην πρόεδροι, πρώην παίκτες και πρώην οπαδάρχες να παίζετε με τα νεύρα μας...

Και όπως πάντα αυτες οι συμπεριφορές των ανθρώπων της ΚΑΕ μας δίνουν ασίστ για να αναφερθούμε στην απουσία ανάλογων συμπεριφορών από όλους όσους έχουν ασχοληθεί στην ΠΑΕ τον τελευταίο χρόνο με εξαίρεση τον Λ.Σκόρδα και τον Ν.Ματθαίου που αρκετές φορές είπαν τα πράγματα με το όνομα τους και για αυτό τέθηκαν στο περιθώριο από τους υπόλοιπους. Τόσοι έχουν περάσει από τα γραφεία και το λογιστήριο της ΠΑΕ. Ένας δεν μπορεί να μας εξηγήσει τι ακριβώς γινόταν με τα συμβόλαια εκεί? Μήπως το κάθε "παλτό" υπερχρεωνόταν στον σύλλογο μας? Γιατί έμπαιναν αυτές οι ρήτρες? Ποιος ο λόγος που ο τρόπος με τον οποίο έγινε το διαζύγιο με τον Κόκε αναγνώριζε την οφειλή προς τον αθλητή δίνοντας το δικαίωμα του να απαιτήσει χρήματα  από την ΠΑΕ τη στιγμή που αυτός χρωστάει πολλαπλάσια ποσά? Ποιος ήταν υπεύθυνος για αυτά τα συμβόλαια? Αυτοί που τα υπόγραφαν είχαν γνώση για το περιεχόμενο τους ή όχι? Απλά ερωτήματα που κάποια στιγμή θα πρέπει να σχολιαστούν και να απαντηθούν από όλους αυτούς που σπρώχνονται στην ουρά για να "σώσουν" τον ΑΡΗ. Αναμένουμε τον οικονομικό έλεγχο και ελπίζουμε σε απαντήσεις. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και οι δικαιολογίες στερεύουν για αυτό το νου σας.

ΥΓ. Τελικά μάλλον οι φήμες που κυκλοφορούσαν επι χρόνια στα "καφενεία" της Θεσσαλονίκης για το "χαράτσι" στα συμβόλαια των καλαθοσφαιριστών μας ίσως και να είχαν και κάποια βάση...

Η ημερομηνία ανακοινώθηκε και όπως όλα δείχνουν ότι στις 7 Μαϊου θα έχουμε την ευκαιρία να τιμήσουμε τον ένα και μοναδικό Νίκο Γκάλη όπως πραγματικά αξίζει σε αυτό τον μπασκετικό Θεό! Η ευκαιρία του μπασκετικού ΑΡΗ, όλων των φίλων της ομάδος αλλά και ολόκληρης της φίλαθλης Ελλάδας να ζητήσει συγνώμη αποκαθιστώντας ένα ιστορικό λάθος που έγινε από πολλές πλευρές και να αποθεώσει τον ζωντανό θρύλο του Ελληνικού αθλητισμού. Όσους παραλληλισμούς και αν θέλουν πολλοί να κάνουν στον βωμό του φθηνού οπαδισμού οι άθλοι του Νίκου Γκάλη και η επιρροή που είχε αυτός ο άνθρωπος σε μια ολόκληρη χώρα έχουν γραφτεί για πάντα με ανεξίτηλα χρυσά γράμματα στην ιστορία.

Ας προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για αυτό το γεγονός από τώρα γιατί πραγματικά και μόνο η σκέψη ότι η κορυφαία στιγμή εκείνης της βραδυάς θα είναι η στιγμή που θα ανεβαίνει η κιτρινόμαυρη φανέλα με το νούμερο 6 στο ταβάνι του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα του Αυτοκράτορα είναι να σε πιάνει ρίγος. Όλα τα υπόλοιπα πραγματικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Καλά τα φιλικά, οι τιμητικές πλακέτες, οι μεγάλες προσωπικότητες που θα βρεθούν στο Παλέ αλλά αυτό που μετράει είναι η ευκαιρία που θα έχουμε όλοι μας να αποθεώσουμε τον Νίκο Γκάλη και να του πούμε  όλοι μαζί ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα όσα μας πρόσφερε. Σίγουρα υπάρχουν πολλοί που θα ήθελαν να ξαναδούν τον Νίκο Γκάλη με κιτρινόμαυρη αθλητική ενδυμασία να κάνει τα κόλπα του αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα 55 του ίσως να είναι και λίγο άχαρο να τον πιέσουμε να το κάνει όταν είναι ξεκάθαρη η επιθυμία του να τον θυμάται ο κόσμος όπως τότε που μάγευε πάνω στο παρκέ. Άλλωστε υπάρχουν αμέτρητες μαγικές στιγμές που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να θαυμάσουμε το αστείρευτο ταλέντο αυτού του μεγάλου αθλητή. Ένας άνθρωπος που πέρα από τα κατορθώματα του πάνω στο παρκέ έχει εντυπωσιάσει με το ήθος του όπου εδώ και χρόνια προτίμησε από το να εκμεταλλευτεί την δυναμική που υπάρχει γύρω από το πρόσωπο του να παραμείνει 100% άφθαρτος μακριά από κακοτοπιές. Πολλές φορές εκφράσαμε ανοιχτά την επιθυμία μας να ασχοληθεί ενεργά ο Νίκος Γκάλης με τον ΑΡΗ αλλά θα πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε αν υπήρχε το κατάλληλο περιβάλλον για να δεχθεί μια τόσο μεγάλη προσωπικότητα.

Μεγάλο το στοίχημα και για την ΚΑΕ όπως και για την επιτροπή της διοργάνωσης του φιλικού μιας και πρόκειται για ένα τεράστιο γεγονός το οποίο θα πρέπει να προετοιμαστεί με ιδιαίτερη προσοχή. Προσκλήσεις όπως ακούσαμε από το μέλος της επιτροπής κ.Σαμαρά δεν θα υπάρχουν άρα πάμε για περίπου 5500 μαγικά χαρτάκια που μοιάζουν ελάχιστα για αυτό το γεγονός. Τηλέφωνα θα πέσουν, οι πιέσεις θα είναι ασταμάτητες αλλά θα πρέπει η ΚΑΕ να προβλέψει τον πανικό και να φροντίσει να δώσει σωστές κατευθύνσεις και εξηγήσεις στον κόσμο για το πως θα μοιραστούν τα εισιτήρια. Όχι επειδή είμαι μόνιμος κάτοικος του Παλε(κάτοχος διαρκείας) αλλά εδώ η ΚΑΕ έχει μια ιδανική ευκαιρία για να επιβραβεύσει αυτούς που την στηρίζουν και να τους δώσει προτεραιότητα στο να αγοράσουν από ένα εισιτήριο. Μιλάμε για 1000 περίπου εισιτήρια όπου θα είναι έγκλημα αν δεν θεωρηθούν "προνομιούχοι" τη δεδομένη χρονική στιγμή.  Διαφορετικά θα ξαναζήσουμε εκείνες τις εποχές με τις ζώνες ασφαλείας περιμετρικά του γηπέδου, τα τσαλαπατήματα στις εισόδους του Παλέ όπου ελπίζαμε να γίνει μπλακ άουτ για να μπουκάρουμε μέσα στο Παλέ, να κρεμαστούμε από κανα κάγκελο και να θαυμάσουμε έστω και για λίγο τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά!

Όταν επι χρόνια το πρώτο που ζητάμε από τους εκάστοτε προπονητές και παίκτες που αποτελούν την ομάδα μας είναι να κάνουν τα βασικά μέσα σε ένα αγώνα ο λόγος είναι για να μην χάνονται παιχνίδια σαν το σημερινό. Με τα ριμπάουντ να είναι 44-23(!!!) υπέρ του Πανιωνίου κάτι που μεταφράζεται σε πολλές δεύτερες ευκαιρίες για να σκοράρουν οι αντίπαλοι μας το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει δίκαιο και οι ελπίδες  για να έπαιρνε η ομάδα μας την νίκη σχεδόν μηδαμινές παρά την καλή παρουσία της σε γενικές γραμμές.

Η ανυπαρξία των μπλοκ άουτ  και η εμμονή του Β.Αγγέλου στα χαμηλά σχήματα  που οδήγησε στα πολλά χαμένα ριμπάουντ σε συνδυασμό με κάποια εκρηκτικά 2λεπτα του Πανιωνίου ήταν ο βασικός λόγος που ο ΑΡΗΣ μας δεν μπόρεσε ουσιαστικά απειλήσει τον Πανιώνιο και να φθάσει στη νίκη. Αξιοσημείωτο ότι ο Χαρίσης που  σύμφωνα με το Ranking system ήταν ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της ομάδος μας αγωνίστηκε μόλις 14'. Μερικά επιθετικά ξεσπάσματα του Πανιωνίου  ήταν αρκετά ώστε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας και να καταφέρει να την διατηρήσει. Πάντως η ομάδα στάθηκε καλά παρά την τεράστια διαφορά στα ριμπάουντ, δεν εγκατέλειψε ούτε για μια στιγμή την αναμέτρηση ούτε καν όταν η διαφορά άγγιξε τους 17 πόντους. Αντιθέτως σου έδινε την εντύπωση ότι αν υπήρχε ένα δεκάλεπτο ακόμη θα μπορούσε να ανατρέψει την εις βάρος της κατάσταση. Εντυπωσιακός ο Δ.Βεργίνης που πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ και ήταν ο βασικός λόγος που ο Πανιώνιος δεν μπορούσε να χαλαρώσει και να μετατρέψει το ντέρμπι σε περίπατο. Χάντ και Πάσαλιτς αν και προσπάθησαν να βοηθήσουν τα ανόητα λάθη τους έκοψαν σε πολλές φάσεις τον καλό ρυθμό που είχε η ομάδα. Ενώ οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα απόδοσης. Η έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο λόγω έλλειψης Αμερικάνων ήταν άλλο ένα σημείο που εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι μας με τον Σφαιρόπουλο να σηκώνει παίκτες από τον πάγκο που να του δίνουν λύσεις σε αντίθεση με εμάς που εκτός του Βεζένκωφ κανείς δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του και αν αλλάξει κάτι στην ροή του αγώνα.

Παρά την ήττα θα έλεγα ότι το πρόσημο είναι θετικό σήμερα μιας και ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι μπορεί να κοντράρει τον Πανιώνιο και για αυτό το λόγο η διεκδίκηση της 6ης θέσης έχει ουσιαστική σημασία. Φυσικά για να πάρει την 6η θέση και να παρουσιαστεί έτοιμος στα πλέιοφς θα πρέπει πρώτα να διορθώσει βασικά στοιχεία στο παιχνίδι του όπως είναι τα μπλοκ άουτ/ριμπάουντ και κάποια στιγμή να μάθουν να περνάνε σωστά την μπάλα στους ψηλούς κάτω από το καλάθι. Διαφορετικά πάντα ο Αγγέλου θα θεωρεί "άχρηστους" επιθετικά τους Χαρίση και Σαρικόπουλο και θα προτιμάει τα ανορθόδοξα σχήματα με τον Ασημακόπουλο ή τον Τσιάρα στη θέση 5. Όσο φιλότιμες και αν είναι οι προσπάθειες τους να καλύψουν τη θέση του σέντερ ούτε Ντόρσεϊ είναι ούτε Χάινς όπως μπορεί να συνήθισε ο κόουτς από το πέρασμα του από τον Ολυμπιακό. Συνεχίζουμε και ελπίζουμε να δούμε περισσότερη προσπάθεια και βελτίωση.

Αρκετή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για την βελτίωση που έχει δείξει η ομάδα τους τελευταίους 2 μήνες περίπου που υπό τις οδηγίες του Β.Αγγέλου έχει καταφέρει να αλλάξει δραματικά την εικόνα της πάνω στο παρκέ. Πολύ εύστοχα ο προπονητής μας δήλωσε ότι ο στόχος της παραμονής όπως καθορίστηκε από τον Β.Αλεξανδρή στο ξεκίνημα της χρονιάς έχει επιτευχθεί και σχετικά γρήγορα. Δεν νομίζω πραγματικά να υπάρχει Αρειανός που να είχε στο μυαλό την παραμονή της κατηγορίας σαν στόχο παρόλο που ειπώθηκε από επίσημα χείλη αντιθέτως θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί(ανάμεσα τους και εγώ) που από αυτή την ομάδα έχει απαιτήσεις και περιμένει να δει κάτι παραπάνω από την παραμονή στην κατηγορία. Ο λόγος φυσικά εκτός το ότι μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ πρωταγωνιστή είναι και το υλικό της ομάδος που μπορεί να μην έχει αρκετούς Αμερικάνους αλλά σε αυτό το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα διαθέτουμε παίκτες που ξεχωρίζουν.  Με αρχή το παιχνίδι στη Ν.Σμύρνη απέναντι στον Πανιώνιο  ήρθε η στιγμή να μας δείξει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του ποιές είναι πραγματικά οι δυνατότητες τους και αν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι θετικό αυτή την περίεργη χρονιά.

Ο Πανιώνιος τα τελευταία χρόνια μας έχει κάνει "πελάτες" και αυτό είναι κάτι που δύσκολα χωνεύεται. Φέτος κάνοντας τα βασικά σαν επαγγελματική ομάδα και επενδύοντας σε σίγουρες λύσεις παικτών όπως είναι ο Παππάς, ο Γιάνκοβιτς, ο Μπόγρης και προσφάτως ο Κις έχει καταφέρει να κάνει μια εξαιρετική πορεία κάτι που φαίνεται από την βαθμολογία που ισοδυναμεί με τον Παναθηναϊκό τον οποίο τον περιμένει και μέσα στην έδρα του. Με λίγα λόγια μπορεί να χτυπήσει ακόμη και την δεύτερη θέση σε ένα πρωτάθλημα όπου οι 2 πρώτοι απέχουν έτη φωτός από τους υπόλοιπους. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι που αν θέλουμε να το κερδίσουμε θα πρέπει η ομάδα να κατέβει στο γήπεδο διαβασμένη και προετοιμασμένη να μπλοκάρει τον αντίπαλο. Η ντροπιαστική ήττα του πρώτου γύρου μέσα στο Παλέ θα πρέπει να είναι το βασικό κίνητρο των παικτών για να πάρουν την ρεβάνς. Άλλωστε δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε και τον αντίπαλο γιατί πέρα από 2-3 αξιόλογους παίκτες οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά. Τα προβλήματα πολλά, με τους τραυματίες αντί να μειώνονται να αυξάνονται. Στα θετικά όμως είναι η επιστροφή του Σαρικόπουλου και η συμμετοχή του Πελεκάνου που ήταν αμφίβολος όπως και ο Τσιάρας που ήταν από τους κορυφαίους στο παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό.  Η άμυνα θα είναι το όπλο μας για ακόμη ένα παιχνίδι άρα αυτό που θέλει είναι δύναμη, αποφασιστικότητα  και φυσικά λίγη προσοχή στην επίθεση.

Δεν ξέρω αν είναι πολυτέλεια να ζητάω από τον φετινό ΑΡΗ με τις τόσες πίκρες που μας έχει προσφέρει να πάει και να κερδίσει τον εξαιρετικό Πανιώνιο αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και αυτή η ομάδα να κάνει μια νίκη σημείο αναφοράς. Καλές οι εκτός έδρας νίκες με Καβάλα, Ηλυσιακό και οι άνετες επικρατήσεις επί Περιστερίου, Κολοσσού και Πανελευσινιακού αλλά θα πρέπει να δούμε και κάτι παραπάνω. Είναι ιδανική ευκαιρία για τους παίκτες και τον προπονητή να δείξουν όχι μόνο ότι αξίζουν κάτι παραπάνω αλλά ότι το θέλουν κιόλας. Ας γίνει λοιπόν η αρχή σήμερα για να καπαρώσουμε την 6η θέση και ας πάμε στα πλέιοφς να κάνουμε ζημιές... πολλές ζημιές! Άιντε ρε Αρεινάρα κάνε μας την χάρη και πάρε το διπλό!

Αρκετά εύκολα και χωρίς να αγχωθούμε καθόλου η ομάδα μας νίκησε τον Πανελευσινιακό αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τους τραυματισμούς και τις απουσίες αρκετών παικτών. Αυτή τη φορά η ομάδα μας παρουσιάστηκε σοβαρή, υπήρχε καλή άμυνα πάνω στον Λιακόπουλο που έμεινε στους 9 πόντους και μπόρεσε να διατηρήσει την διαφορά που έχτισε κατά την διάρκεια του αγώνα χωρίς να μπλέξει σε περιπέτειες.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο Τσιάρας πήρε για πρώτη φορά φέτος αρκετό χρόνο συμμετοχής και απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει στον φετινό ΑΡΗ, δίνοντας ανάσες στον Ασημακόπουλο που κάνει πολύ καλή χρονιά.  Σε 20' πέτυχε 13 πόντους(πρώτος σκόρερ για την ομάδα μας)  μάζεψε 2 ριμπάουντ, μοίρασε 3 ασιστ, είχε 2 κλεψίματα και 1 τάπα. Αρκετά καλοί ήταν για ακόμη ενα παιχνίδι οι Ασημακόπουλος και Πελεκάνος που έδωσαν πολλές μάχες σε όλες τις γραμμές του γηπέδου ενώ πέτυχαν και καθοριστικά καλάθια που άνοιξαν την διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες και ουσιαστικά έκριναν την αναμέτρηση. Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν κάτω του μετρίου όπως συνολικά και όλη η ομάδα όπου με τα 18 λάθη, τους 6 πόντους στην 4η περίοδο και τους 68 συνολικά σε μια ανάμετρηση  κόντρα σε έναν πολύ πιο αδύναμο αντίπαλο περισσότερο προβλημάτισε και εκνεύρισε παρά ικανοποίησε όσους βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι η ομάδα με την έλευση του Β.Αγγέλου έχει βρει τα πατήματα της και αρχίζει και παίρνει εύκολα  νίκες που στην αρχή της χρονιάς φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο αλλά εδώ και καιρό υπάρχει μια στασιμότητα στην ομάδα. Επαναλαμβανόμενα λάθη, χτυπητές αδυναμίες και παίκτες-κλειδιά που ακόμη ψάχνουν να βρούν τον καλό τους εαυτό παρόλο που έχουν παιχτεί 17 αγωνιστικές. Δεν ξέρω αν ο Χαρίσης ήταν επηρεασμένος από τον τραυματισμό του και ήταν τόσο νωθρός αλλά όλη η συμπεριφορά της ομάδος σε άμυνα και ριμπάουντ είναι σπασμωδική. Δηλαδή την μια στιγμή τους βλέπουμε να τρώνε σίδερα και να ματώνουν για να μαζέψουν τα ριμπάουντ και στην επόμενη φάση όλοι είναι εκτός θέσης και κοιτιούνται μεταξύ τους αντί να μαρκάρουν, να κάνουν μπλοκ άουτ ή να πάνε για το ριμπάουντ. Εκνευριστική αστοχία ενώ τα σουτ γίνονται υπο καλές συνθήκες και καμία ουσιαστική προσπάθεια για να περάσουμε την μπάλα κάτω από το καλάθι. Όλα αυτά βέβαια όταν έχεις απέναντι σου  μια αστεία ομάδα σαν τον Πανελευσινιακό με έναν Λιακόπουλο που παίζει με τον "αέρα" του Κόμπι Μπράιντ πιστοποιώντας τον πάτο που έχει πιάσει το Ελληνικό πρωτάθλημα δεν φαίνονται και κουκουλώνονται από εύκολες νίκες σαν την σημερινή, σαν και αυτή κόντρα στο Περιστέρι κ.α. .

Η νίκη ήρθε εύκολα, το θέμα όμως είναι ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται. και να δείχνει ολοένα και καλύτερο πρόσωπο, κάτι που εδώ και μερικές αγωνιστικές δεν γίνεται Όχι απλά για να προσφέρει θέαμα και να ικανοποιήσει τον κόσμο που στηρίζει αυτή την ομάδα αλλά για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του αστείου πρωταθλήματος και να καταφέρει να κάνει και κάτι αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της φετινής χρονιάς. Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να λέμε ότι όλα καλά επειδή παίρνουμε κάποιες νίκες δεν πρόκειται να μας βγει καλό. Αν λοιπόν ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θέλουν να μας πείσουν ότι κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα και ότι πρέπει να τους πιστέψουμε τότε το επόμενο παιχνίδι κόντρα στον Πανιώνιο είναι η πιο καλή ευκαιρία για να το αποδείξουν....

ΥΓ. Έχοντας ρίξει αρκετά τα μπασκετικά μας στάνταρ ζητάμε χαριτολογώντας να ρίξουμε 80αρα(μιας και η 100αρα που κάποτε φωνάζαμε μοιάζει με μακρινό όνειρο) στον αντίπαλο να χαρούμε... Τελικά φέτος και οι 80 πόντοι σε παιχνίδια εντός έδρας που κερδίζεις εύκολα είναι πολυτέλεια!