Μπορεί στον Β.Αγγέλου πολλοί από εμάς να μην έχουμε εμπιστοσύνη στις προπονητικές του ικανότητες αλλά σίγουρα έχουμε εμπιστοσύνη στη διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που δείχνει με πράξεις ότι είναι αποφασισμένη να πετύχει. Από την στιγμή λοιπόν που ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης εμπιστεύονται τον ΑΡΗ στον κ.Αγγέλου κάθε Αρειανός οφείλει να σεβαστεί και να στηρίξει αυτή την απόφαση. Αυτή η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του κ.Αγγέλου δεν έμεινε μόνο στα λόγια αλλά εκφράστηκε προσφάτως με μια γενναιόδωρη πρόταση ανανέωσης συμβολαίου για 2 έτη. Μια συνεργασία που η πλειοψηφία του κόσμου που παρακολουθεί τις εξελίξεις στον μπασκετικό ΑΡΗ θεωρούσε δεδομένη ξαφνικά και σχεδόν από το πουθενά τείνει να γίνει σήριαλ.

Αν και δεν είναι περίεργο να διαβάζουμε καθημερινά για συζητήσεις μεταξύ προπονητών, παικτών, διοικούντων, τις σκληρές διαπραγματεύσεις και τα παζάρια μέχρι να έρθει η οριστική συμφωνία ή διαζύγιο η συγκεκριμένη περίπτωση έχει κάποιες ιδιαιτερότητες και γεννάει ερωτηματικά σχετικά με τη στάση του κ.Αγγέλου. Σε μια δύσκολη εποχή για μπάσκετ που ίσως να γίνει και δυσκολότερη με το κλείσιμο της ΕΡΤ και την αναμενόμενη καθυστέρηση που θα προκληθεί στις πληρωμές των τηλεοπτικών προς όλες τις ομάδες η ΚΑΕ ΑΡΗΣ έκανε μια σπουδαία πρόταση ύψους 70.000 ευρώ τη χρονιά και μάλιστα για 2χρόνια συνεργασίας. Σε μια χώρα όπου μαστίζεται από την οικονομική κρίση, το μπάσκετ πάει κατά διαόλου και το μπάτζετ της ομάδος είναι περιορισμένο τα 70.000 ευρώ για τη θέση του προπονητή είναι μια πάρα πολύ καλή πρόταση. Αν αναλογιστεί κανείς ότι το μεγαλύτερο συμβόλαιο παίκτη ήταν αυτό του Μ.Πελεκάνου ύψους 80.000 ευρώ(αν δεν κάνω λάθος) ο καθένας μπορεί να καταλάβει πόσο καλή είναι η προσφορά που έγινε στον Β.Αγγέλου. Αν θυμηθούμε κιόλας και τη κοινή παρουσία του κ.Αρβανίτη με τον κ.Αγγέλου που έγινε και αναφορά στο μειωμένο μπάτζετ της ερχόμενης σεζόν τότε μιλάμε για οικονομική υπέρβαση για την παραμονή του προπονητή μας. Η αντιπρόταση του Β.Αγγέλου ήταν 120.000 ευρώ για κάθε χρονιά, σε μια ομάδα που έχει αγωνιστικό μπατζετ περίπου 350.000 ευρώ κάτι που από μόνο του είναι προκλητικό. Ιδίως όταν μιλάμε για έναν "βοηθό-προπονητή" που σαν βασικός προπονητής δεν έχει να επιδείξει τίποτα. Τώρα βέβαια αν η βελτίωση της εικόνας του προβληματικού ΑΡΗ και η 6η θέση στην τελική κατάταξη του ανοίγει τόσες πόρτες και μια νέα καριέρα ώστε να μπορεί να διεκδικεί το 1/3 του μπάτζετ αυτό καλύτερα ας το αφήσουμε να το κρίνουν οι διοικούντες του ΑΡΗ.

Μπορεί οι συζητήσεις για "στρατιώτες" του ΑΡΗ και το Αρειανιλίκι που πουλάνε κατά καιρούς παίκτες, προπονητές και παράγοντες να κουράζει αλλά καλό είναι κάποια στίγμη να τα βάζουμε τα πράγματα κάτω και να τα κοιτάμε με πιο καθαρή ματιά. Υπήρξαν παίκτες και προπονητές που ρίσκαραν τη καριέρα τους και χάρισαν λεφτά φεύγοντας αντιλαμβανόμενοι την τιμή του να αποτελούν κομμάτι της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ στην Ελλάδα και ίσως για αυτό το λόγο καμιά φορά επιμένουμε στο να πλαισιόνετε η ομάδα σε όλα τα επίπεδα(παίκτες, προπονητές, φροντιστές, παράγοντες, κτλ) από άτομα που προέρχονται από την Αρειανή οικογένεια ή τουλάχιστον έχουν αποδείξει ότι εκτιμούν και σέβονται τον Αυτοκράτορα. Ενώ ο Β.Αγγέλου μετά το καρφί/εκβιασμό σχετικά με τα οικονομικά που δεν ήταν και τόσο fair play(παρόλο που μας άρεσε η ειλικρίνεια του) προς τη διοίκηση της ΚΑΕ επανέρχεται με μια αντιπρόταση πέρα από κάθε λογική. Αυτά ας τα βλέπουν όλοι οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με τον μπασκετικό ΑΡΗ που επειδή αρέσκονται στην ωραιοποίηση καταστάσεων και τη διοικητική αβάντα έντυσαν Ίβκοβιτς(ή Ομπράντοβιτς αν προτιμάτε) έναν προπονητή που ήταν γνωστός σαν βοηθός του Ίβκοβιτς και η μεγαλύτερη του επιτυχία σαν βασικός προπονητής είναι η 6η θέση στο πρωτάθλημα της Α1... Αναμένουμε με ενδιαφέρον την αντίδραση της διοίκησης της ΚΑΕ.

Αν και σε μεγάλο βαθμό ήταν αναμενόμενη η απόφαση της υπαγωγής του μπασκετικού ΑΡΗ στις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 99 σκόρπισε χαμόγελα στην διοίκηση της ΚΑΕ. Πλέον ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες τους έχουν ένα δυνατό χαρτί στα χέρια τους που αλλάζει τα δεδομένα και μπορεί να βάλει πραγματικά μια τάξη και μια σειρά στα αμέτρητα προβλήματα που κληρονόμησαν από τον κ.Δαμιανίδη και τους πρώην "αμέτοχους" μετόχους. 

Ως τώρα είχαν γίνει αρκετές φιλότιμες προσπάθειες από τη νέα διοίκηση, είχαν επιτευχθεί αρκετές συμφωνίες  αλλά πάντα έπεφταν σε κάποιο τοίχο ήταν αυτός ονομαζόταν Σκορδίλης, είτε Μάιλς, είτε Ντάστον. Η ουσία είναι όμως ότι για να επιτευχθούν οι διακανονισμοί και να τηρηθούν οι συμφωνίες για σχεδόν 15 πρώην παίκτες και προπονητές της ομάδος χρειάζεται αρκετή ρευστότητα που με τα σημερινά δεδομένα του ΑΡΗ αλλά και του μπάσκετ γενικότερα ούτε καν για τα προβλεπόμενα έσοδα δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Πλέον όμως όλοι αυτοί που έχουν να λαμβάνουν από την ομάδα μας θα πρέπει να δεχθούν μεγαλύτερο κούρεμα και σαφώς περισσότερες δόσεις κάτι που θα δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους της ΚΑΕ να είναι συνεπείς. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΡΗΣ θέλει να πληρώσει και να κλείσει τις παλιές πληγές και όχι να κοροϊδέψει για ακόμη μια φορά όπως γινόταν διαρκώς επί διοίκηση Δαμιανίδη.  Μέσα στους επόμενους 2 μήνες θα πρέπει να έχουν επιτευχθεί όλες οι συμφωνίες(τουλάχιστον με το 60% των πιστωτών) ώστε να επικυρωθεί η απόφαση της υπαγωγής. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά ο ΑΡΗΣ μας γύρω στις 20 Αυγούστου θα είναι "τακτοποιημένος" με όλες τις υποχρεώσεις του διευθετημένες άρα θα μπορέσει να ξανακοιτάξει και το θέμα της απαγόρευσης μεταγραφών από τη FIBA. Επειδή όμως αυτές οι διαδικασίες όπως πέρσι έτσι και φέτος μπορεί να αποδειχθούν χρονοβόρες θα πρέπει η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή να είναι πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις τους. Ο ΑΡΗΣ κατάφερε έστω και στο φινάλε της σεζόν να παρουσιάσει μια ανταγωνιστική ομάδα και πάνω σε αυτήν θα πρέπει να βασιστεί. Ναι μεν εφόσον δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις να κυνηγήσει 2-3 διορθωτικές κινήσεις αλλά όχι να στηθεί όπως το προηγούμενο καλοκαίρι μια ομάδα πάνω σε παίκτες που μπορεί τελικά να μην έχουν δικαίωμα προσφυγής. Ενώ και η επιλογή να μην πάρουν καθόλου το ρίσκο φέτος και να προχωρήσουν συνειδητά με τα σημερινά δεδομένα  ίσως να αποδειχθεί πιο σοφή. Γιατί αν για παράδειγμα η απόφαση της άρσης της απαγόρευσης βγει μήνα Νοέμβριο ή Δεκέμβριο τότε ο προπονητής θα έχει πολύ καλύτερη εικόνα για τις δυνατότητες της ομάδος αλλά και η διοίκηση για τα οικονομικά δεδομένα της χρονιάς ενώ και τα κασέ των Αμερικάνων θα έχουν αρχίσει να πέφτουν. 

Εμείς σαν οπαδοί της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ που έχει γνωρίσει αυτή η χώρα στηρίζουμε όπως και αν είναι τα πράγματα και πάντα προσδοκούμε να ξαναδούμε τον ΑΡΗ στην κορυφή. Τους στόχους όμως της επόμενης χρονιάς περιμένουμε να τους ακούσουμε από επίσημα χείλη και εύχομαι ειλικρινά η νέα σεζόν να μην ξεκινήσει με τον πήχη χαμηλά. Μπορεί σε πολλούς η μετριότητα να "πουλάει" αλλά στους οπαδούς του Αυτοκράτορα είναι προτιμότερο να στοχεύεις στην κορυφή και ας αποτύχεις παρά να πανηγυρίζεις επειδή βγήκες 6ος ή 4ος....

Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια όπως όλα δείχνουν η ομάδα μας θα διατηρήσει τον βασικό κορμό της φετινής χρονιάς και θα προσπαθήσει να κάνει απλά κάποιες διορθωτικές κινήσεις αλλά κυρίως να δουλέψει πολύ περισσότερο στην προετοιμασία. Ενώ όπως είναι λογικό οι νεαροί παίκτες της ομάδος όπως είναι πολύ πιθανό να έχουν αυξημένες αρμοδιότητες την επόμενη χρονιά. Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται φυσιολογικά για μια σοβαρή ομάδα που θέλει με προσεκτικές κινήσεις να κάνει το βήμα παραπάνω αλλά η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη τακτική είναι πλέον μονόδρομος για την ομάδα μας. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το απαγορευτικό της ΦΙΜΠΑ που περιορίζει δραματικά τις μεταγραφικές επιλογές της ομάδος μας.

Και αν αρχικά λόγω της μη σωστής ενημέρωσης πιστεύαμε ότι για να κάνει ο ΑΡΗΣ μια μεταγραφή θα πρέπει απλά το δελτίο του παίκτη να είναι στην ΕΟΚ τα "νέα δεδομένα"(που πάντα ίσχυαν) κάνουν τα πράγματα σχεδόν απελπιστικά μιας και για να αποκτηθεί οποιοσδήποτε παίκτης(Έλληνας ή ξένος) θα πρέπει το δελτίο να στην ΕΟΚ πριν την ημερομηνία που επισημοποιήθηκε η απόφαση της FIBA δηλαδή τα τέλη Ιανουαρίου του 2012. Αυτό σημαίνει ότι πρωτοεμφανιζόμενοι παίκτες στο φετινό πρωτάθλημα όπως ο Κόλεμαν της Καβάλας, ο Στόκλιν του Ηλυσιακού, οι Μακκόλουμ  και Γκράντ του Απόλλων Πατρών αλλά και άλλοι που σίγουρα θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά την ομάδα μας είναι αδύνατο να αποκτηθούν. Με βάση όλα τα παραπάνω θα "βοηθήσουμε" την ΚΑΕ ΑΡΗΣ και τον Β.Αγγέλου(εφόσον παραμείνει) και θα σχεδιάσουμε τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν.

Η διατήρηση του βασικού κορμού. Σε γενικές γραμμές η πλειοψηφία των παικτών που αγωνίστηκαν φέτος στην ομάδα μας θα πρέπει να παραμείνουν. Πελεκάνος και Πάσαλιτς ήταν οι κορυφαίοι για τον φετινό ΑΡΗ και σίγουρα αν χαθεί ένας εκ των 2 το κενό θα είναι τεράστιο. Οι Χαρίσης, Βεργίνης και Τσιάρας δεν είχαν την αναμενόμενη προσφορά αλλά έδειξαν ότι μέσα από τη σωστή δουλειά και την ομαδική προσπάθεια μπορούν να αποτελέσουν σημαντικές μονάδες για την ομάδα. Ο Ασημακόπουλος φαίνεται να μην τον αγγίζει το πέρασμα του χρόνου ενώ τους Σαρικόπουλο, Μποχωρίδη, Δήμα και Τσακαλέρη ευελπιστώ να τους δω βελτιωμένους. Μεγάλη επιτυχία θα είναι αν τελικά ο Βεζένκωφ πεισθεί να παραμείνει μιας και έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα παρά το νεαρό της ηλικίας του. Ο Σ.Καραποστόλου που έδειξε να βρίσκεται σε τραγική φυσική κατάσταση δεν μπόρεσε να επαναλάβει τις καλές χρονιές που έκανε στην Καβάλα και σίγουρα θα πρέπει να αποχωρήσει. Ενώ και ο Τζ.Χαντ με το  αρτσούμπαλο στυλ και τους αμέτρητους τραυματισμούς παρόλο που τον θεωρώ ως έναν από τους χειρότερους ξένους στην ιστορία του ΑΡΗ με δεδομένο ότι δεν υπάρχει κανένας αξιόλογος Έλληνας ή ξένος παίκτης με δικαίωμα μεταγραφής για να τον αντικαταστήσει ίσως να πρέπει να παραμείνει.  Για τον Ν.Μποχωρίδη ουδέν σχόλιο... 

ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Για τις θέσεις 1-2  υπάρχουν λύσεις για όλα τα γούστα και όλες τις τσέπες ενώ για τη θέση 3 δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι το αξιόλογο.

Ο Μάρκους Χάτεν ήταν και πέρσι στόχος αλλά τελικά δεν μπορέσαμε να τον αποκτήσουμε. Αγωνίζεται στις θέσεις 1-2 και στην δεύτερη χρονιά του στον Κολοσσό Ρόδου απέδειξε ότι πρόκειται για σταθερή αξία. Πολύ καλή επιλογή που μπορεί να δώσει λύσεις τόσο στην οργάνωση του παιχνιδιού όσο και στο σκοράρισμα.

Ο Μπίλυ Κις μπορεί να βαδίζει στα 37 του χρόνια, να έκανε μια μετριότατη χρονιά και να έχει συμβιβαστεί με την ιδέα του "βετεράνου" καλαθοσφαιριστή αλλά η εμφανής έλειψη έμπειρου πόιντ γκάρντ από την ομάδα μας και το αρκετά οικονομικό συμβόλαιο που λογικά θα θέλει για του χρόνου ο Αμερικάνος παίκτης του Πανιωνίου μπορεί να παίξουν τον ρόλο τους. 

Ο Ούρους Ντούβνιακ μπορεί να θυμίζει κάτι από Πάσαλιτς και να μην είναι τόσο πόιντ γκαρντ όσο θα θέλαμε αλλά την φετινή χρονιά με το Ρέθυμνο απέδειξε ότι είναι ένας παίκτης που δεν του λείπει τίποτα και στην καλή του ημέρα είναι ικανός να αλλάξει τις ισσοροπίες ενός αγώνα. Μάλιστα ο συγκεκριμένος παίκτης φαίνεται να έχει τον τσαμπουκά και την τρέλα που λείπει από την ομάδα μας κυρίως στα κρίσιμα.

Στους ψηλούς τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και οι επιλογές σχεδόν μηδαμινές.

Ο Μπρέντ Πέτγουεϊ αναμφισβήτητα είναι ένας παίκτης που μπορεί να σε ανεβάσει επίπεδο και να δώσει την ενέργεια που μας έλειπε τη φετινή χρονιά κοντά στο καλάθι. Ενώ η ταχύτητα του και το καλό μακρινό σουτ ταιριάζουν σε μεγάλο βαθμό στη φιλοσοφία του Β.Αγγέλου(εφόσον παραμείνει). Εδώ βέβαια θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ίσως ο Πέτγουεϊ κατά την περσινή περίοδο μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος να αγωνίστηκε εκτός Ελλάδος με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην έχει το δικαίωμα να τον αποκτήσει. Πάντως αν είναι όντως "διαθέσιμος" θα πρέπει να το κυνηγήσουμε.

Ο Άλεξ Στίβενσον πέρσι μέχρι τον σοβαρό τραυματισμό του ήταν ο κορυφαίος του Πανιωνίου. Φέτος δεν αγωνίστηκε καθόλου και η κατάσταση που βρίσκεται αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό. Πάντως αν υπάρχει η περίπτωση να αποχωρήσει ένας εκ των Χαρίση ή Σαρικόπουλο τότε μάλλον θα πρέπει να το ρισκάρουμε. Εφόσον φυσικά ο παίκτης είναι σε θέση να αγωνιστεί και δεν έχει κανά μόνιμο κουσούρι...

Ενώ αν όντως ο ΑΡΗΣ ενδιαφέρεται να επενδύσει σε νέους αθλητές με μέλλον αποφεύγοντας τους παράλογους νόμους που δίνουν το δικαίωμα σε αθλητές σαν τον  Βεζένκωφ(και παλαιότερα τον Χρυσικόπουλο) μόλις ενηλικιωθούν να μπορούν να υπογράψουν σε όποια ομάδα θέλουν χωρίς ο ΑΡΗΣ να έχει κάποιο όφελος τότε θα πρέπει η διοίκηση της ΚΑΕ σε συνεργασία με το τεχνικό τιμ να ρισκάρουν με νεαρούς παίκτες άνω των 18 ετών που μπορούν να υπογράψουν επαγγελματικά συμβόλαια. Έτσι ο ΑΡΗΣ αν κάνει εύστοχες επιλογές μπορεί να επωφεληθεί στο μέλλον πραγματικά από την υπεραξία κάποιων παικτών και να αποφύγει υπερβολικά συμβόλαια σε σχέση με την πραγματική αξία του παίκτη όπως έγινε στην περίπτωση του Λ.Μποχωρίδη. 

Μια τέτοια περίπτωση είναι ο νεαρός πόιντ γκαρντ  Ε.Παπαντωνίου του υποβιβασμένου Περιστερίου που παρά τα 23 χρόνια του έχει προλάβει να έχει 4 γεμάτες χρονιές στην Α1 με αξιοσημείωτη βελτίωση σε όλους τους τομείς! Ανάλογες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν  που ο ΑΡΗΣ αν είχε μια σοβαρή διοίκηση και είχε κινηθεί μεθοδικά θα μπορούσε να είχε αποκτήσει με χαμηλό κόστος παίκτες σαν τον Παππά, τον Σλιούκα, τον Μάντζαρη και τον Γιαννόπουλο που αν και τώρα διαπρέπουν και έχουν μεγάλα συμβόλαια πριν 3 χρόνια ήταν στην αφάνεια και αγοράστηκαν σχετικά φθηνά.

Όλα τα παραπάνω είναι απλές θεωρίες και υποθετικά πλάνα μιας και αυτοί που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι στα χέρια τους είναι οι διοικούντες της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Αυτοί ξέρουν τα οικονομικά δεδομένα της ομάδος και αυτοί θα αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν με μια ακόμη χρονιά οικονομικής εξυγίανσης με χαμηλό μπάτζετ ή αν τους παίρνει για να κάνουν το ένα κλικ παραπάνω ενισχύοντας την ομάδα έστω με κάποια από τις ελάχιστες διαθέσιμες επιλογές. Όπως και να έχει το γεγονός ότι έστω και αναγκαστικά θα διατηρήσουμε έναν βασικό κορμό μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον. Αισιόδοξοι μόνο εφόσον η ομάδα συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε φέτος, δηλαδή στις καλές εμφανίσεις με τον Πανιώνιο. Αν τώρα οι παίκτες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και τις αλλαγές στο ρόστερ θέλουν κάνα 6μηνο για να βρουν τα πατήματα τους τότε αναπόφευκτα και του χρόνου θα βιώσουμε μια από τα ίδια. Ο χρόνος και οι κινήσεις των ανθρώπων της ΚΑΕ θα δείξουν...

Σε μια μεγάλη(αν και αχρείαστη) απολογιστική συνέντευξη ο Βαγγέλης Αγγέλου μίλησε για όλα όσα έζησε στον ΑΡΗ αλλά και για την επόμενη ημέρα. Δεν χρειαζόταν να τον ακούσουμε για να καταλάβουμε πόσο επικοινωνιακός άνθρωπος είναι μιας και αυτό φάνηκε από την πρώτη ημέρα που ήρθε στον ΑΡΗ. Πάντα κάλυπτε τους παίκτες του με αναφορές στα προβλήματα και βάζοντας χαμηλούς στόχους για την ομάδα, δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ για την στήριξη που του παρείχε η διοίκηση παρόλο που μερικές φορές τα οικονομικά προβλήματα οδήγησαν σε περίεργες καταστάσεις όπως τις τάσεις φυγής του Μ.Πελεκάνου και τον αποκλεισμό του Κ.Χαρίση στο παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ, δεν γκρίνιαξε ποτέ για την διαιτησία με αποκορύφωμα την κλοπή στη Δράμα από τον Γκόντα όπου με την στάση του "άδειασε"  ολόκληρη την ομάδα, έπλεξε το εγκώμιο των "ξεχωριστών" Αρειανών δημοσιογράφων για ευνόητους λόγους ενώ ευχαρίστησε τον κόσμο του ΑΡΗ μέχρι και στον βαθμό που είπε ότι τα επικριτικά σχόλια μικρής μερίδας του κόσμου τον βοήθησαν να βελτιωθεί.

Λίγο πολύ αναμενόμενα όλα αυτά από έναν προπονητή που σαν παίκτης ήταν μετριότατος και αρκετά αντιπαθής στον κόσμο του ΑΡΗ, δεν είχε τις απαιτούμενες παραστάσεις στην Α1 σαν βασικός προπονητής ώστε να έρθει στον ΑΡΗ και παρά την μεγάλη βελτίωση που είχε η ομάδα μας στα χέρια του η αλήθεια είναι ότι όλους αυτούς τους μήνες ζήτημα ο ΑΡΗΣ να κατάφερε να παίξει καλό μπάσκετ για περισσότερα από 8-9 καλά δεκάλεπτα σκόρπια σε διάφορους αγώνες. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν ακυρώνουν την προσπάθεια του Β.Αγγέλου και των παικτών του και ούτε προδιαγράφει το μέλλον του στον ΑΡΗ γιατί είναι γεγονός ότι αυτό που κατάφερε είναι να βάλει τις βάσεις για την επόμενη χρονιά εφόσον τόσο ο ίδιος όσο και ο βασικός κορμός διατηρηθεί στην ομάδα. Αυτό όμως που δεν περιμέναμε και μας έκανε πραγματικά θετική εντύπωση ήταν η στάση του σε ότι έχει να κάνει με την συνέπεια της διοίκησης στις οικονομικές υποχρεώσεις προς όλους όσους αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ. Είτε μιλάμε για παίκτες είτε για τεχνικό τιμ. Είναι πολύ σπάνιο αν όχι μοναδικό να ακούς από τον προπονητή της ομάδος να θέτει κατά κάποιο τρόπο ως όρο παραμονής την εξόφληση των παικτών και του τεχνικού τιμ και σίγουρα αυτό δείχνει ότι πρόκειται για έναν σοβαρό επαγγελματία που δεν ψάχνει απλά να αρπάξει περιστασιακά μια ευκαιρία. Ενώ και οι αναφορές του στην απαγόρευση των μεταγραφών από τη ΦΙΜΠΑ και την συμμετοχή στην Ευρώπη δείχνει ότι έχει διάθεση να δουλέψει υπό σωστές βάσεις για έναν ΑΡΗ με σαφώς μεγαλύτερους στόχους.

Όπως όλα δείχνουν εύκολα ή δύσκολα ο Β.Αγγέλου θα συνεχίσει στον ΑΡΗ και πολύ πιθανόν αρκετοί από τους παίκτες της φετινής χρονιάς. Μπορεί πολλούς από εμάς να μην μας εκφράζει ο Β.Αγγέλου ως προπονητής αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι προτιμάμε άλλο ένα καλοκαίρι και άλλη μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα ξαναχτιστεί από την αρχή και θα ψάχνει την καλή χημεία μια ολόκληρη σεζόν. Πάντως αν και σε γενικές γραμμές τα είπε καλά θα του βγάλουμε "κόκκινη κάρτα" για το ατυχές παράδειγμα που χρησιμοποίησε με τον ΑΡΗ ως κολέγιο και τους Ολυμπιακό - Παναθηναϊκό ως NBA κάτι που το δικαιολογώ ως ένα σημείο γιατί όπως δήλωσε δεν είναι Αρειανός και στον ΑΡΗ είναι φιλοξενούμενος. Σαν Αρειανός που θέλει να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην κορυφή θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα πιο λογικό και εύστοχο παράδειγμα με τον Ολυμπιακό στην Ευρωλίγκα. Όπως ο Ολυμπιακός με σχετικά χαμηλό μπάτζετ σε σχέση με τους ανταγωνιστές του και με τον τίτλο του αουτσάιντερ δουλεύει σωστά σαν ομάδα σε όλα τα επίπεδα και παλεύει στα ίσια κάθε αντίπαλο με αποτέλεσμα να κατακτάει 2 συνεχόμενες φορές τηςν Ευρωλίγκα χωρίς να τον πιστεύει κανείς έτσι και ο ΑΡΗΣ  μπορεί με σωστό σχεδιασμό, οργάνωση, καλή προετοιμασία και πίστη για τη νίκη να κάνει  πολλά παραπάνω από το να είναι το "φυτώριο" των 2 της Αθήνας...

Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε για άλλη μια χρονιά πρόωρα για την αγαπημένη μας ομάδα και όπως συνηθίζεται να λέμε "στο τέλος θα κάνουμε ταμείο"  ήρθε η ώρα με πιο καθαρό μυαλό να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που μόλις ολοκληρώθηκε αλλά και να δούμε την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ μας. Τα προβλήματα ήταν πολλά από το ξεκίνημα της σεζόν ενώ οι στόχοι παρά τις αρχικές προσδοκίες περιορίστηκαν καθαρά σε εξωαγωνιστικούς. Επειδή όμως ο ΑΡΗΣ δεν είναι κάτι που αρχίζει και τελειώνει σε μια χρονιά αλλά έχει και συνέχεια για αυτό θα κρίνουμε τη φετινή χρονιά και με βάση τις προϋποθέσεις που δημιουργήθηκαν για την επόμενη σεζόν.

Μπορεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να είναι μια ομάδα όπου δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τα διάφορα κομμάτια της(διοίκηση, αγωνιστικό, ακαδημίες, κτλ) αλλά νομίζω με τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν εδώ και πολλά χρόνια στον Αυτοκράτορα ελέω Γ.Δαμιανίδη και των πρώην μετόχων της ΚΑΕ θα πρέπει να τα διαχωρίσουμε σε διοικητικό και σε αγωνιστικό.

Διοικητική - εξωαγωνιστική πορεία της ομάδος. Σίγουρα δεν είναι αυτό που βλέπει ο κόσμος πάνω στο παρκέ κάθε αγωνιστική(αν και επηρεάζει άμεσα) και όσες σημαντικές νίκες και αν κάνουν οι διοικούντες του ΑΡΗ και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες δύσκολα να αποθεωθούν στο γήπεδο όπως οι παίκτες όταν σκοράρουν και παίρνουν μια σπουδαία νίκη. Παρόλα αυτά η νέα διοίκηση της ΚΑΕ πέτυχε σπουδαίες εξωαγωνιστικές νίκες που αξίζουν το θερμό μας χειροκρότημα. Η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99, έφθασε σε συμφωνία με αρκετούς καλαθοσφαιριστές(πληρώνοντας κάποιους από αυτούς), βρήκε χορηγούς και νέους ανθρώπους να φέρει κοντά στον Αυτοκράτορα, κατάφερε να κρατήσει την ομάδα ενωμένη παρά τις οικονομικές δυσκολίες λόγω της ρευστότητας, άλλαξε τον μετοχικό χάρτη της ομάδος με τον κ.Αρβανίτη και τον κ.Γαλιλαία να παίρνουν υπό την κατοχή τους το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών απαλλάσσοντας τους ανενεργούς μετόχους της ΓΕΝΕΣΙΣ και φυσικά τίμησαν όπως του άξιζε τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη!  Αν όλα αυτά δεν είναι μια τεράστια επιτυχία στην πρώτη χρονιά της νέας διοίκησης τότε μάλλον περιμέναμε θαύματα και όχι ρεαλιστικά αποτελέσματα. Βέβαια δεν ήταν όλα ρόδινα μιας και για το θέμα με τα δελτία των Αμερικάνων ήταν λάθος χειρισμός της διοίκησης ενώ η απομάκρυνση του Β.Αλεξανδρή και το ρίσκο με την πρόσληψη του Β.Αγγέλου πίκρανε πολλούς. Ενώ θα πρέπει να περιμένουμε να ακούσουμε τον πρόεδρο της ΚΑΕ να μας πει και αν αυτή τη χρονιά η ομάδα μπήκε μέσα οικονομικά ή όλα πήγαν σύμφωνα με το πλάνο και ο ΑΡΗΣ δεν δημιούργησε νέα χρέη. Χωρίς καμία αμφιβολία το πρόσημο της διοίκησης Αρβανίτη είναι θετικό και ευελπιστούμε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς και του χρόνου.

Αγωνιστική πορεία της ομάδος. Εδώ παρά την ωραιοποίηση των καταστάσεων που κάποιοι καλοθελητές το έχουν κάνει επάγγελμα δυσκολεύομαι να δεχθώ την 6η θέση στην τελική κατάταξη μετά από μια κανονική περίοδο όπου αυτή η 6η θέση μοιάζει με θαυμά να την δεχθώ σαν μια θετική χρονιά για τον ΑΡΗ ή έστω μέτρια. Η 6η θέση σε ένα τόσο υποβαθμισμένο πρωτάθλημα ισοδυναμεί για τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού ως πλήρη αποτυχία. Και επειδή δυστυχώς όπως ολόκληρος ο Ελληνικός λαός έχουμε "κοντή" μνήμη καλό είναι να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στο περασμένο καλοκαίρι όταν ο ΑΡΗΣ με μεταγραφικές επιτυχίες όπως αυτή του Πελεκάνου, του Χαρίση, του Σαρικόπουλου αλλά και αυτές του Πάσαλιτς και του Βεργίνη είχε ανεβάσει τον πήχη ψηλά και είχε γεμίσει τον κόσμο με προσδοκίες. Το θέμα με τα δελτία των Αμερικάνων άλλαξε τα δεδομένα, το στραπάτσο από την Κηφισιά στο κύπελλο και ο διασυρμός από το Ρέθυμνο μας έφερε τη λέξη "υποβιβασμός" και εκεί χάθηκε οριστικά η μπάλα... Ο Β.Αγγέλου ανέλαβε την ομάδα, έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια αλλά όπως φάνηκε ο χρόνος δεν ήταν αρκετός και τα κενά στο ρόστερ(έλλειψη καθαρού πόιντ γκαρντ) μεγάλα ώστε να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να ορθοποδήσει και να σώσει την χρονιά. Ήττες όπως αυτές με τον μπάογκ, τον Πανιώνιο και το Ρέθυμνο στο Παλέ αλλά και αυτή στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Ίκαρο λίγες αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος απλά επιβεβαίωσαν τις αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ. Στο τέλος ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του προσπάθησαν στη σειρά με τον Πανιώνιο να αλλάξουν τις εντυπώσεις μιας ολόκληρης χρονιάς και ως ένα βαθμό το πέτυχαν αλλά επειδή το αποτέλεσμα μετράει θα ήταν αδιανόητο να χαρακτηρίσουμε την φετινή χρονιά αγωνιστικά θετική. Κόλιμον, Άουτερμπριτζ και Σίμονς όπως αποδείχθηκε στους επόμενους σταθμούς της καριέρας τους δύσκολα να μπορούσαν να είχαν κάνει την διαφορά. Ενω το "τεράστιο"  πρόβλημα/δικαιολογία της απαγόρευσης μεταγραφών που υπήρχε από το ξεκίνημα της σεζόν παρακολουθώντας το υποβαθμισμένο φετινό πρωτάθλημα από ότι φάνηκε δεν ήταν ο βασικός λόγος της αποτυχίας μιας και ομάδες όπως ο συμπολίτης με έναν Αμερικάνο, έναν κοινοτικό(που αποχώρησε χωρίς να αντικατασταθεί στο Β γύρο) και μόλις 2 αξιόλογους παίκτες απέδειξε ότι με εξίσου χαμηλό μπάτζετ αλλά με καλύτερη οργάνωση μπορείς να έχεις μια αξιόλογη πορεία. Θα ήταν παράλογο αν στον φετινό προβληματικό ΑΡΗ δεν έπαιρναν χρόνο συμμετοχής νεαροί παίκτες όπως οι Βεζένκωφ, Μποχωρίδης και Μούρτος ενώ η χημεία που φαίνεται να αποκτά η ομάδα προς το τέλος της χρονιάς εφόσον διατηρηθεί ο ίδιος κορμός τότε έχουμε κάτι θετικό να κρατήσουμε από τον φετινό έκτο ΑΡΗ.

Η επόμενη ημέρα. Το πρωτάθλημα έχει ελάχιστες ημέρες που τελείωσε για τον ΑΡΗ και ήδη όλοι ανυπομονούμε για την επόμενη σεζόν όπου ευελπιστούμε να δούμε μέσα στο γήπεδο έναν ΑΡΗ πολύ πιο ανταγωνιστικό από τον φετινό. Έναν ΑΡΗ που θα βάλει ως στόχο την 3η θέση και θα μπορεί να κοιτάξει τους 2 της Αθήνας χωρίς φόβο. Έναν ΑΡΗ που θα επιστρέψει στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και θα παλέψει για μια πορεία αντάξια του ονόματος της. Έτσι θα μπορέσει να πείσει αθλητές σαν τον Βεζένκωφ ότι το μέλλον τους είναι στον ΑΡΗ, έτσι θα καταφέρει να αξιοποιεί παίκτες αγωνιστικά και να τους πουλάει για να έχει οικονομικά οφέλη. Κάπως έτσι πούλησε ο ΑΡΗΣ παίκτες όπως τον Λιχολίτοφ, τον Ράιτ, τον Μάσεϊ, τον Γουίλκινσον και τον Σέκουλιτς. Εφόσον τα οικονομικά το επιτρέπουν ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να το πετύχει λόγω του ότι η φετινή περίεργη χρονιά κατάφερε να "σκληραγωγήσει" τους παίκτες του και να τους κάνει να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πανιώνιος που έκανε 7 νίκες περισσότερες έφτυσε αίμα για να μας αποκλείσει. Ο ΑΡΗΣ έχει ποιότητα, έχει εμπειρία, έχει ταλέντο απλά του λείπουν κάποια στοιχεία. Θα ήταν αμαρτία  να μην διατηρηθεί ο φετινός κορμός όπως και ο προπονητής που τουλάχιστον δείχνει να αξίζει μια "κανονική" ευκαιρία. Να χτίσει την ομάδα όπως θέλει, να κάνει προετοιμασία και να μας παρουσιάσει έναν ΑΡΗ όπως το φαντάζεται. Τώρα αν ο ΑΡΗΣ του Β.Αγγέλου χρειαστεί άλλους 8 μήνες για να στρώσει και να βγάλει την πραγματική του αξία πάνω στο παρκέ τότε καλά να πάθουμε που επιμένουμε στα πειράματα...  Επειδή λοιπόν ο χρόνος μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός και ανεξάρτητα αν το νέο πρωτάθλημα αργεί να ξεκινήσει καλό είναι η διοίκηση να τρέξει όλα τα σημαντικά θέματα άμεσα. Καθορισμός μπάτζετ της νέας χρονιάς, συμφωνία με προπονητή, διατήρηση κορμού, ενίσχυση με ξένους παίκτες(με ή χωρίς το απαγορευτικό της ΦΙΜΠΑ), συμμετοχή στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και κάλεσμα προς τον κόσμο!

Μακάρι όλα να δρομολογηθούν σωστά και να μην ξαναζήσουμε χρονιά σαν την φετινή!

Σχεδόν 24 ώρες μετά τη κρίσιμη αναμέτρηση με τον Πανιώνιο που έμελλε να είναι και το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς μπορούμε πιο αντικειμενικά και με λιγότερο εκνευρισμό να κρίνουμε την παρουσία του ΑΡΗ μας. Ένας αγώνας που έμοιαζε πάρα πολύ με το πρώτο παιχνίδι όπου υπερίσχυσε ο λιγότερο κακός μιας και για ακόμη μια φορά στο τελευταίο δεκάλεπτο η μια όμαδα έκανε πάσα την νίκη στην άλλη. Δυστυχώς ο πολύ καλός ΑΡΗΣ σε ολόκληρη τη σειρά με τον Πανιώνιο κράτησε για το τελευταίο πεντάλεπτο το κακό πρόσωπο που είχε ολόκληρη τη χρονιά και προς στιγμή μας είχε κάνει να ξεχάσουμε.

Το παιχνίδι όπως αναμενόταν ήταν ντέρμπι από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά, δεν έδειξε να χάνει τον ρυθμό του παρά το ασταμάτητο ροτέισον αλλά έδειξε να επηρεάζεται από τα πολλά φάουλ που χρέωναν οι 3 διαιτητές. Το φόρτωμα του Χαρίση και του Σαρικόπουλου, σε συνδυασμό με την απουσία του Ασημακόπουλου και την κακή κατάσταση που βρισκόταν ο Βεζένκωφ επίσης λόγω τραυματισμού ανάγκασε τον Β.Αγγέλου να χρησιμοποιήσει χαμηλά σχήματα και παίκτες όπως ο Τζ.Χαντ που δεν βρισκόταν σε καλή ημέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με τους Πάσαλιτς και Χαντ να έχουν από 5 λάθη και τον Μποχωρίδη να κάνει άλλα 3 σε μόλις δέκα λεπτά συμμετοχής ήταν σχεδόν αδύνατο η ομάδα μας να διατηρήσει τη συγκέντρωση της μέχρι το τέλος. Ενώ και ο τραυματισμός του Βεργίνη που δεν του επέτρεψε να είναι στην επανάληψη όσο καλός ήταν στο πρώτο ημίχρονο έπαιξε τον ρόλο του. Φυσικά όπως ολόκληρη η ομάδα θυμήθηκε στο τέλος τον κακό της εαυτό έτσι και ο Β.Αγγέλου δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό αφήνοντας τον Τζ.Χαντ μέσα και ξεχνώντας τον πολύ καλό Τσιάρα στον πάγκο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά του τάιμ αουτ που πήρε στα τελευταία 5' η ομάδα μας δεν κατάφερε να εκδηλώσει ούτε μια φυσιολογική επίθεση και μοιραία ήρθε η ήττα. 

Πάντως η αλήθεια είναι ότι η ομάδα μας παρουσιάστηκε πολύ πιο δυνατή σε αυτή την σειρά των αγώνων και το αίσθημα που έχουμε οι περισσότεροι ότι από μόνοι μας αποκλειστήκαμε φανερώνει το πόσο διαφορετικός ήταν ο ΑΡΗΣ σε αυτά τα παιχνίδια σε σχέση με ολόκληρη τη χρονιά. Τα τελευταία 5' του αγώνα ήταν η απόδειξη του βασικού προβλήματος που υπήρχε από το ξεκίνημα της σεζόν. Χωρίς καθαρό πόιντ γκαρντ δεν γίνεται να στηθεί ομάδα, και όταν ο Πάσαλιτς που μαζί με τον Πελεκάνο ήταν οι κορυφαίοι του φετινού ΑΡΗ είχε τόσο κακή παρουσία σε αυτά τα κρίσιμα παιχνίδια τότε η ήττα φαντάζει κάτι το λογικό. Κρίμα πάντως γιατί αυτή η ομάδα όπως αποδείχθηκε είχε τις δυνατότητες για πολλά παραπάνω από την 6η θέση. Ακόμη και χωρίς ξένους... Πλέον το βάρος πέφτει στην επόμενη χρονιά εκεί που κανείς δεν ξέρει αν θα παραμείνει το απαγορευτικό της ΦΙΜΠΑ, αν τελικά το Β.Αγγέλου όπως αναμένεται το πει το ΝΑΙ και αν αρκετοί από τους παίκτες που υπάρχουν στο ρόστερ παραμείνουν και του χρόνου. Εύχομαι πάντως ανεξάρτητα από τον προπονητή και τους παίκτες που θα έχουμε του χρόνου να μην χρειαστεί να φθάσουμε στα τελευταία 3 παιχνίδια της χρονιάς για να αισθανθούμε υπερήφανοι για την αγωνιστική εικόνα της ομάδος μας.

ΥΓ. Διαβάζοντας τα ρεπορτάζ και τα παραλειπόμενα του αγώνα δεν μπορώ να μην μείνω στον "διάλογο" μέσω twitter του Τζ.Χαντ με φίλο της ομάδος μας που του ζήτησε να παραμείνει στον ΑΡΗ και του χρόνου. Ειλικρινά αγαπητέ συνΑρειανέ πόσο λίγο μπάσκετ έχεις δει στην ζωή σου ώστε να θέλεις να παραμείνει στην ομάδα ο Τζ.Χαντ? Αν το φιλότιμο και η προσπάθεια είναι αρκετά για να αγωνίζεται ένας επαγγελματίας αθλητής σε μια ομάδα  σαν τον ΑΡΗ, τότε θα με συγχωρέσετε αλλά εγώ με άλλον ΑΡΗ μεγάλωσα. Και φυσικά δεν μιλάω μόνο για τα χρόνια της Αυτοκρατορίας...

Με φόρα από την νίκη στο δεύτερο παιχνίδι και με την ψυχολογία στα ύψη λόγω της εικόνας που βγάζει η ομάδα σε αυτή τη σειρά ο ΑΡΗΣ μας θα παλέψει σήμερα στο κλειστό της Ν.Σμύρνης για να πάρει την πρόκριση στα ημιτελικά του Ελληνικού πρωταθλήματος. Κάτι που φάνταζε απίστευτο πριν 6-7 μήνες ενώ τώρα με την ωριμότητα που έβγαλε ο ΑΡΗΣ στα παιχνίδια με τον Πανιώνιο και κυρίως στον αγώνα της Πέμπτης μοιάζει με λογική εξέλιξη.  Αυτό από μόνο του αποτελεί μια επιτυχία για τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του αλλά επειδή είμαστε ΑΡΗΣ θα πρέπει να πάρουμε και την πρόκριση!

Πλέον οι ομάδες δεν έχουν τίποτα να κρύψουν. Ο Πανιώνιος είναι αυτός που ήταν ολόκληρη την χρονιά ενώ ο ΑΡΗΣ έχει καταφέρει να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο του αλλάζωντας ελαφρώς το στυλ του. Η χρησιμοποίηση του Σπ.Μούρτου που φαίνεται να αρπάζει την ευκαιρία από τα μαλλιά και η αγωνιστική άνοδος του Κ.Χαρίση που δίνει άλλη οντότητα στον ΑΡΗ μας κάτω από τα καλάθια έχουν προβληματίσει για τα καλά τους αντιπάλους μας που βλέπουν ξαφνικά ότι έχουν χτίσει ολόκληρη τη χρονιά να είναι έτοιμο να γκρεμιστεί. Λίγο μας ενδιαφέρει το τι σκέφτονται οι αντίπαλοι μας μιας και αυτό που μετράει από ότι αποδείχθηκε στα πρώτα 2 παιχνίδια είναι το πως θα παρουσιαστούμε εμείς. Πελεκάνος, Πάσαλιτς και Βεργίνης σε σχέση με το πρώτο  παιχνίδι φάνηκαν πιο απελευθερωμένοι και κατάφεραν  να βοηθήσουν επιθετικά. Αν έχουν  μια ανάλογη παρουσία και πάρουν και μια μικρή βοήθεια από τους Καραποστόλου και Χαντ που ήταν ανύπαρκτοι τότε η ομάδα θα μπορέσει να ρολάρει επιθετικά χωρίς πρόβλημα. Το μεγάλο στοίχημα παραμένει η άμυνα , εκεί όπου περιμένουμε από τον Σπ.Μούρτο να αναγκάσει τον Ν.Παππά σε άλλη μια μετριότατη παρουσία. Φυσικά η άμυνα όπως και τα ριμπάουντ είναι αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας και αυτό περιμένουμε να δούμε σήμερα. Βέβαια ελπίζουμε και ο ανεκδιήγητος Γκόντας να μην προσπαθήσει πάλι να καθορίσει το αποτέλεσμα του αγώνα...

Η ομοψυχία, το πάθος και η δίψα για διάκριση που έβγαλε η ομάδα την Πέμπτη ξεσήκωσε τον κόσμο στο Nick Galis Hall που χειροκρότησε ολόψυχα παίκτες και προπονητή για αυτά που πρόσφεραν. Οι αντιδράσεις των παικτών και ο τρόπος που πανηγύρισαν στο φινάλε της αναμέτρησης έδειξαν ότι οι άνθρωποι δεν βιάζονται να ξεκινήσουν τις διακοπές τους αλλά θέλουν απεγνωσμένα να αποδείξουν τι αξίζουν και ότι κακώς τα "άκουγαν" όλη τη χρονιά. Αυτό που ζητούσαν είναι μια ευκαιρία για να αποδείξουν ότι έχουν θέση στον μεγάλο ΑΡΗ και σήμερα θα την έχουν. ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της χρονιάς κράτησε για τα πλέιοφς η ομάδα που πήρε μια πανάξια νίκη κόντρα στον μαχητικό Πανιώνιο και ισοφάρισε σε 1-1. Ομαδική προσπάθεια, πάθος και αρκετή ενέργεια σε άμυνα και επίθεση ήταν τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού μας σήμερα που όχι απλά μας έδωσαν την νίκη αλλά και ένα μεγάλο ψυχολογικό προβάδισμα ενόψει της 3ης και καθοριστικής αναμέτρησης ανάμεσα στις 2 ομάδες. Ο ΑΡΗΣ κατέβηκε διαβασμένος, αισθητά βελτιωμένος σε σχέση με το παιχνίδι της Τρίτης και σίγουρα αυτή η ψυχωμένη παρουσία θα προβλημάτισε τον κ.Σφαιρόπουλο και τους παίκτες του.

Σχεδόν μονόλογος ήταν το παιχνίδι με την ομάδα μας να έχει πάντα το προβάδισμα στο σκορ και τον Πανιώνιο να παλεύει να φθάσει. Μάλιστα αν δεν υπήρχε και η προκλητική διαιτησία κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο πολύ πιθανόν ο αγώνας να είχε κριθεί από το πρώτο ημίχρονο. Με εξαίρεση τους Καραποστόλου και Χάντ που έμοιαζαν να είναι σε άλλο γήπεδο αλλά και τους Μποχωρίδη, Σαρικόπουλο και Δήμα που αγωνίστηκαν ελάχιστα και δεν πρόλαβαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους οι υπόλοιποι ήταν εξαιρετικοί. Ο Βεργίνης αν και για ανεξήγητο λόγο αγωνίστηκε μόλις 17' ήταν ο πρώτος σκόρερ με 15 πόντους ενώ πρόλαβε να δώσει και 3 ασιστ ενώ και οι Πελεκάνος, Τσιάρας, Πάσαλιτς, Χαρίσης είχαν διψήφιο αριθμό πόντων και σήκωσαν το επιθετικό βάρος της ομάδος. MVP της αναμέτρησης χωρίς καμία αμφιβολία είναι ο Σπ.Μούρτος που περιόρισε τον Ν.Παππά στους 8 πόντους με μόλις 3 στα 14 σούτ! Και φυσικά δεν έμεινε μόνο σε αυτό, 8 πόντοι, 7 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο, 2 ασιστ και 1 κόψιμο ήταν τα σημερινά του κατορθώματα! Πραγματικά σήμερα ήταν σαν να παρακολουθούμε άλλη ομάδα. Ομαδική προσπάθεια από όλους σε άμυνα και επίθεση, καλή κυκλοφορία της μπάλας, μπούκες προς τα μέσα όταν υπήρχαν ανοιχτοί διάδρομοι, σωστή τροφοδότηση του Χαρίση που έστω και στο τέλος της χρονιάς επιτέλους δικαιώνει αυτούς που τον έφεραν, επιθετική άμυνα που οδήγησε σε αρκετούς αιφνιδιασμούς και ένα πρωτόγνωρο πάθος που φαινόταν ακόμη και στους παίκτες που ήταν εκτός αποστολής με πολιτικά στον πάγκο της ομάδος! Μέχρι και ο Β.Αγγέλου φάνηκε να έχει διαβάσει το παιχνίδι καλύτερα και αν απέφευγε να αφήσει μέσα τόσο πολύ τους Καραποστόλου και Χαντ που ήταν εκτός ρυθμού  και αν δεν ξεχνούσε στον πάγκο τους Βεργίνη, Τσιάρα και Χαρίση για μεγάλο χρονικό διάστημα παρόλο που ήταν σε καλή βραδιά σίγουρα θα μιλούσαμε για εξαιρετικό κοουτσάρισμα.

Σε αυτά τα παιχνίδια αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα. Είτε η νίκη ερχόταν μετά από 3 παρατάσεις είτε με 20 πόντους διαφορά πάλι το ίδιο θα ήταν. Ο ΑΡΗΣ που όλη την χρονιά βολόδερνε στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο στα παιχνίδια με τον Πανιώνιο και αυτό φαίνεται να έχει αγχώσει τους αντιπάλους που σίγουρα πόνταραν στην προβληματική εικόνα του ΑΡΗ στα περισσότερα παιχνίδια της χρονιάς και θεωρούσαν ότι θα είχαν σαφώς ευκολότερο έργο. Το ασυνήθιστα δυνατό ΑΡΗΣ στο καθιερωμένο σντο της νίκης ήταν η καλύτερη υπόσχεση των παικτών προς τον κόσμο της ομάδος που βρέθηκε στο πλευρό τους ενόψει του τρίτου και καθοριστικού παιχνιδιού! Έτσι ρε Αρειανάρα να γουστάρουμε λιγάκι, γιατί δεν γίνεται να πάμε από τώρα για μπάνια!

Το μήνυμα στάλθηκε το βράδυ της Τρίτης. Ο Πανιώνιος μπορεί να είναι καλύτερη ομάδα από τον ΑΡΗ αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τον ανίκητο αντίπαλο που θα πρέπει να φοβηθούμε και μοιρολατρικά να δεχθούμε τον αποκλεισμό μας. Άλλωστε αν υπάρχει ένας τομέας που σε θεωρητικό επίπεδο ο ΑΡΗΣ υπερτερεί κατά πολύ αυτός είναι η εμπειρία. Κάτι που φάνηκε στον αγώνα της Τρίτης όπου ο Πανιώνιος αν και κρατούσε τη νίκη στην αγκαλιά του στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα η απειρία και το άγχος τους οδήγησε μια ανάσα από την ήττα. Αυτό πρέπει να εκμεταλλευτεί σήμερα το βράδυ ο ΑΡΗΣ μας στο Nick Galis Hall όπου με τον κόσμο στο πλευρό του να κάνει το 1-1 και με κεκτημένη ταχύτητα από τη σημερινή νίκη να πάρει το Σάββατο την πρόκριση μέσα στη Ν.Σμύρνη.

Βαδίζοντας στο τέταρτο παιχνίδι ανάμεσα στις 2 ομάδες από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος δεν είναι πολλά που μπορούν κρύψουν οι 2 προπονητές. Ιδίως από την πλευρά του Πανιωνίου τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Το σημείο αναφοράς είναι ο Παππάς που θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να τον περιορίσουμε πιο αποτελεσματικά. Ο Μούρτος τα πήγε αρκετά καλά μιας και ο νεαρός άσσος του Πανιωνίου είχε πολύ άσχημα ποσοστά αλλά παρόλα αυτά λόγω των κακών αλληλοκαλύψεων βρήκε την ευκαιρία και εκτός από τα πολλά φάουλ που κέρδισε να σκοράρει έξω απο τα 6.75. Φυσικά το ότι πρέπει ολόκληρη η ομάδα να βοηθήσει στο μαρκάρισμα του Παππά δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να υποτιμήσουμε τους υπόλοιπους. Είδαμε έναν παίκτη σαν τον Αθανασούλα που είχε όλο το πρωτάθλημα 2.2 πόντους να έρχεται από τον πάγκο και ουσιαστικά με τους 14 πόντους που πέτυχε να αλλάζει την ροή του αγώνα. Αυτά πρέπει να προσέξουμε και λίγο παραπάνω τα μπλοκ άουτ στα ριμπάουντ και η νίκη θα έρθει. Βέβαια στην επίθεση θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναδούμε σε τόσο κακή βραδιά τους περιφερειακούς μας, ενώ ελπίζω να τροφοδοτηθεί περισσότερο ο Κ.Χαρίσης που εκτός από το γεγονός ότι διανύει περίοδο φόρμας φαίνεται να υπερτερεί έναντι των αντιπάλων του μέσα στο καλάθι.

Όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε την εκδήλωση για  τον Ν.Γκάλη σίγουρα γουστάραμε την κατάμεστη εικόνα του Παλέ που έμοιαζε βγαλμένη από το παρελθόν. Το να περιμένουμε μια ανάλογη εικόνα σήμερα σίγουρα είναι υπερβολικό, αλλά θα πρέπει όσοι έχουμε τη δυνατότητα σήμερα να στηρίξουμε τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού μπάσκετ στη σημερινή προσπάθεια και να του δώσουμε την απαραίτητη ώθηση για να φτάσει στη νίκη σήμερα και στην πρόκριση αύριο. Μπορεί ο Πανιώνιος να έχει μια καλή ομάδα και μια σοβαρή και δυνατή διοίκηση αλλά ΑΡΗΣ δεν είναι. Δυστυχώς τα αγωνιστικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών μας κάνουν όλους να ξεχνιόμαστε λιγάκι αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή ολόκληρη  η μπασκετική Ελλάδα να ξαναθυμηθεί ποιος είναι ο ΑΡΗΣ και ποιοι είναι οι υπόλοιποι. Η αρχή ας γίνει σήμερα, η συνέχεια ας δοθεί το Σάββατο και βλέπουμε... ΟΛΟΙ ΣΤΟ NICK GALIS HALL!