Καμία ανησυχία δεν υπάρχει στους ανθρώπους της ΚΑΕ σχετικά με το άρθρο 99 και όλα βγήκαν προς τα έξω την προηγούμενη εβδομάδα προκαλώντας τεράστια αναστάτωση στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Αντιθέτως η διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ όχι μόνο δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια για το άρθρο 99 αλλά προετοιμάζει και εναλλακτικό πλάνο ώστε να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο. Ενώ όπως είναι φυσιολογικό οι ειδήσεις που έρχονται από Αθήνα για νέα οριστική ρύθμιση σαν τελευταία ευκαιρία για επιχειρήσεις και υπερχρεωμένα νοικοκυριά για 60 ως 100 δόσεις ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε επιχείρησης μόνο ως θετικές εκλαμβάνονται.

Στην πράξη όλα αυτά σημαίνουν ότι είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο ο ΑΡΗΣ μας θα καταφέρει να ρυθμίσει τα χρέη του και πληρώνοντας μηνιαίες δόσεις συνολικά  προς δημόσιο και παίκτες γύρω στα 30000 ευρώ θα μπορέσει να κλείσει την τρύπα. Για την ώρα μόνο οι δόσεις προς την εφορία ξεπερνάνε το παραπάνω ποσό επομένως αν βάλουμε και το ποσό που πρέπει να πηγαίνει στους διακανονισμούς με τους παίκτες τότε μιλάμε για ένα δυσβάσταχτο χρέος που για την ώρα έστω και έτσι ο κ.Αρβανίτης, τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης, οι μέτοχοι και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες που βρίσκονται κοντά στην ομάδα έχουν καταφέρει να διαχειριστεί. Αν λοιπόν μπει μια σειρά στις υποχρεώσεις της ομάδος τότε αυτό που θα μένει είναι να δουλευτεί σωστά το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος ώστε να δώσει επιτέλους στον κόσμο το χαμένο του όραμα, την ελπίδα για να ξαναδεί τον ΑΡΗ πρωταθλητή. Με αυτό τον τρόπο το Παλέ θα γεμίσει, τα έσοδα θα αυξηθούν και η ομάδα θα αποκτήσει μια οικονομική σταθερότητα κάτι πολύ σημαντικό για οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα.

Μπορεί να κουράζουμε αλλά πρέπει να τα λέμε για να καταλαβαίνουν αρκετοί συνΑρειανοί τι σημαίνει διοίκηση, τι σημαίνει οργάνωση, τι σημαίνει σοβαρότητα. Σχεδόν ίδιες καταστάσεις φέτος σε ΠΑΕ και ΚΑΕ με παραπλήσια οικονομικά, αγωνιστικά και διοικητικά προβλήματα. Στην ΚΑΕ βγήκαν κάποιοι άνθρωποι κοινής αποδοχής που τους γνωρίζαμε σχεδόν όλοι, με εμπειρία, ικανότητες  αλλά και με τη δυνατότητα να διευκολύνουν οι ίδιοι ή μέσω τρίτων οικονομικά την ομάδα και έχουν πέσει από το καλοκαίρι με τα μούτρα στη δουλειά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ενώ στην ΠΑΕ ήρθαν οι συνεχιστές της προηγουμένης σάπιας διοικητικής κατάστασης "τρύπησαν" τον σύλλογο μέσω της Λέσχης την οποία "κατήργησαν" στην συνέχεια, έφεραν από το πουθενά ανθρώπους χωρίς εμπειρία, χωρίς οικονομικό υπόβαθρο και χωρίς κάποιο προφανή λόγο επιλογής και τα έκαναν όλα μπάχαλο. Το αποτέλεσμα το ζούμε καθημερινά. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ παρά τα σκαμπανεβάσματα του μέσα στο γήπεδο ξεπέρασε σε μεγάλο βαθμό την κρίση που υπήρχε και πατάει πλέον πιο γερά στα πόδια του σε όλα τα επίπεδα ενώ ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ εξακολουθεί και βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί με τους διοικούντες του αντί να το κρατάνε σταθερό να το κουνάνε πέρα δώθε με μανία.

ΥΓ. Ελπίζω όντως η εικόνα που βγάζει η ΚΑΕ προς τα έξω να είναι 100% αληθινή γιατί και κατά το παρελθόν συνεχώς για νοικοκύρηδες ακούγαμε που αποδείχθηκαν τυχοδιώκτες αλλά και πιο πρόσφατα για Plan B που υλποιήθηκαν με τον πλέον σπασμωδικό τρόπο.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει αρκετά χρόνια να πάρει κάποιον τίτλο ή έστω να συμμετέχει σε κάποιον τελικό καλό είναι όμως να ρίχνουμε μια ματιά στο ένδοξο παρελθόν μας για να θυμόμαστε γιατί ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα και δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί από όλους ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού αθλητισμού αλλά και γιατί ποτέ οι "μεγάλοι" της Αθήνας δεν θα τον φθάσουν ποτέ όσους τίτλους και αν κερδίσουν. Τα χθεσινά επεισόδια στον  τελικό δεν ήταν κάποια έκπληξη ή απρόσμενο γεγονός αντιθέτως ήταν κάτι το αναμενόμενο και ο βασικός λόγος για να κάτσεις να παρακολουθήσεις αυτή την "γιορτή" του μπάσκετ.

Μπορεί η φωτογραφία του άρθρου να λέει πολλά αλλά επειδή η ιστορία και η στατιστική που συνήθως την συνοδεύει γράφεται με ψυχρό τρόπο και δεν ασχολείται με τις λεπτομέρειες εγώ θα προσπαθήσω να υπενθυμίσω μερικές από αυτές τις λεπτομέρειες που κάνουν τον ΑΡΗ να διαφέρει τόσο από τον πρωταθλητή των τίτλων Παναθηναϊκό όσο και από τον Ολυμπιακό που τα τελευταία χρόνια με την παρουσία των Αγγελόπουλων δείχνει ένα πιο υγιές και με αθλητικό πνεύμα πρόσωπο σχετικά σε αντίθεση με τους Γιαννακόπουλους που το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" είναι το μότο τους, πιθανόν υιοθετημένο από τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό. Όλα αυτά έχουν συνθέσει ένα τοπίο αδιάφορο μπασκετικά για κάθε φίλο του αθλήματος και ενδιαφέρον μόνο προς τα επεισόδια για την μειοψηφία των οπαδών των 2 ομάδων. Που θα γίνει το πέσιμο, με τι θα τους "πυροβολήσουμε", πετύχαμε κανέναν παίκτη του αντιπάλου, κτλ κτλ... Τελικοί ανάμεσα σε πρωταθλητές Ευρώπης σε άδεια γήπεδα, με ελάχιστους εκλεκτούς κομάντο έτοιμους για όλα. Φωτοβολίδες, καπνογόνα, περίεργοι χοροί και καυστικές δηλώσεις τα highlights και MVP του αγώνα ο πρόεδρος του νικητή αντί για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Για γέλια και για κλάματα μαζί. Άραγε αυτή η εικόνα τι σχέση μπορεί να έχει με τον μεγάλο ΑΡΗ που γέμιζε γήπεδα 500χλμ μακριά από την έδρα του, όπου πήγαινε τον υποδεχόταν θερμά και την ανωτερότητα του την αναγνώριζαν εχθροί και φίλοι? Καμία απολύτως σχέση με αυτά που ζούμε σήμερα. Αυτές οι 2 ομάδες για να ανέβουν στην κορυφή έπρεπε η κορυφή να πιάσει πάτο και έτσι το μπάσκετ που ο ΑΡΗΣ το εκτόξευσε αυτοί οι 2 το έριξαν στον βούρκο για να μπορούν να κολυμπάνε άνετα...

Φυσικά οι οπαδοί που δημιουργούν τα επεισόδια είναι οι τελευταίοι που φταίνε γιατί σε ένα οργανωμένο κράτος όταν επιτρέπεις σε μια μειοψηφία να τα κάνει όλα άνω κάτω η ευθύνη είναι δική σου. Αλλά και τι να κάνουν οι αρχές όταν η διοργανώτρια ΕΟΚ δεν έχει την διάθεση να κάνει τίποτα. Όταν λοιπόν η ίδια η ΕΟΚ δέχεται να γίνονται τελικοί με 1000 άτομα την ίδια στιγμή που γίνονται τελικοί ποδοσφαίρου με 60000 θεατές τότε ουσιαστικά οι ίδιοι οι διοργανωτές που θα έπρεπε να προασπίζουν τα συμφέροντα του μπάσκετ αδιαφορούν και συντηρούν μια αρρωστημένη κατάσταση. Είνα αστείο για μια πολιτισμένη χώρα να μην μπορεί να διοργανώσει έναν τελικό με 2000 άτομα και κανείς να μην ενδιαφέρεται για αυτό, κανείς να μην κάνει κανείς τίποτα για να το αλλάξει και απλά να βλέπουμε μια επανάληψη. Άραγε στην Ευρώπη αυτά δεν τα βλέπουν και δίνουν θεσμικές θέσεις στις παραγοντάρες μας?

Έτσι απλά και χωρίς να το ψάξεις πολύ το θέμα καταλαβαίνεις ότι όσους τίτλους και αν πάρουν την επανάσταση που έκανε ο ΑΡΗΣ και την απήχηση που είχε αυτή σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Ευρώπη θα την έχουν πάντα στην άκρη του μυαλού τους σαν ένα παραμύθι, σαν έναν μύθο, σαν ένα θρύλο, σαν ένα σενάριο φαντασίας που για καλή μας τύχη(και κακή δική τους) το ζήσαμε. Αυτούς θα τους στοιχειώνει για πάντα γιατί είναι κάτι πραγματικά άπιαστο και ανεπανάληπτο και εμάς θα μας κάνει να αισθανόμαστε υπερήφανοι που είμαστε οι οπαδοί της ομάδος που ψηφίστηκε ως η ομάδα του προηγούμενου αιώνα και να τραγουδάμε για πάντα ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ!

Δια πυρός και σιδήρου ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να επιβληθεί επί του Ηλυσιακού συνεχίζοντας μια παράδοση που θέλει τον ΑΡΗ να φεύγει νικητή από το συγκεκριμένο γήπεδο μετά από συγκλονιστικά παιχνίδια που κρίνονται στο πόντο. Αυτή τη φορά ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του είχαν πιο καθαρό μυαλό από το περασμένο Σάββατο και έτσι πήραν μια σημαντική νίκη που θα είχε σαφώς μεγαλύτερη αξία αν δεν είχαμε χάσει την προηγούμενη αγωνιστική από το Ρέθυμνο.

Με όπλο όπως πάντα την σκληρή άμυνα ο ΑΡΗΣ από νωρίς προσπάθησε να περιορίσει τα Αμερικανάκια του Ηλυσιακού κάτι που το κατάφερε με μεγάλη επιτυχία μιας και κανένας δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό. Ο Στόγκλιν που πέτυχε 29 πόντους έβαλε 10 βολές και είχε πολύ άσχημα ποσοστά ευστοχίας κάτι που οφείλεται στην σκληρή άμυνα που έπεξαν πάνω του. Ο Μιχάλης Πελεκάνος με 17 πόντους, 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 3 κλεψίματα  ήταν ο πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι για την ομάδα μας ενώ και ο Πάσαλιτς είχε κάποιες καλές στιγμές αν και παραλίγο στο φινάλε θα γινόταν ο  μοιραίος. Λίγα πράγματα από τους υπόλοιπους που βρέθηκαν σε μέτρια επιθετικά ημέρα κάτι που φαίνεται και από τους μόλις 64 πόντους. Αξιοσημείωτο συμβάν στην σημερινή αναμέτρηση ο τραυματισμός του Σαρικόπουλου στο ζέσταμα σε σύγκρουση με διαιτητή της αναμέτρησης! Σαν να μην φτάνει δηλαδή που μας κυνηγάνε με τα σφυρίγματα τους, πλέον προχωράνε και σε άλλους τρόπους για να μας βάζουν εμπόδια! Μια διαιτησία που πάλι πήγε να βάλει το χεράκι της όταν λίγα λεπτά πριν το τέλος και πάνω που η ομάδα μας είχε ξεφύγει με 5 πόντους χρέωσε με τεχνική ποινή τον πάγκο της ομάδος προσπαθώντας να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα.

Έστω και αγχωτικά η νίκη ήρθε και αυτό είναι που μετράει. Δυστυχώς χάρη στο τρομερό οργάνωση του ΕΣΑΚΕ που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την προώθηση του αθλήματος αυτή η τόσο ενδιαφέρουσα αναμέτρηση όπως εξαρχής την περιμέναμε δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά, άρα δεν έχουμε και εικόνα από το παιχνίδι. Αυτό που βγαίνει από την στατιστική είναι ότι σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια ο Β.Αγγέλου εμπιστεύτηκε περισσότερο τους έμπειρους παίκτες, έδωσε χρόνο στον Τσιάρα και μοίρασε πιο σωστά τον χρόνο και στους υπόλοιπους. Αν και πάλι βλέπουμε παίκτες που αγωνίζονται 1' με 2' όπως ο Τσακαλέρης και ο Μούρτος που ειλκρινά απορώ τι μπορεί να δείξει ένας παίκτης σε ένα παιχνίδι μέσα σε 1' ή τι είναι αυτό το τρομερό που μπορεί να δώσει στον προπονητή του που δεν μπορούν να το δώσουν οι υπόλοιποι το συγκεκριμένο λεπτό... Πλέον ακολουθεί μια δεκαήμερη περίπου διακοπή μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Μια διακοπή που όπως στις γιορτές έτσι και τώρα ελπίζω ο Β.Αγγέλου να εκμεταλλευτεί και να διορθώσει μερικά από τα κακώς κείμενα της ομάδος. Η ομάδα έχει δυνατότητες και καλό υλικό και σήμερα νομίζω καταρρίπτετε ο "μύθος" των Αμερικάνων μιας και αντιμετωπίζαμε μια φορμαρισμένη ομάδα με 4 νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια που έχει στο ρόστερ της 5 Αμερικάνους.

Παράδειγμα προς μίμηση για όλο τον σύλλογο θα πρέπει να αποτελέσει η συμπεριφορά της ΚΑΕ απέναντι στον Γ.Δαμιανίδη. Εκτός από την συνέντευξη τύπου της ΚΑΕ το καλοκαίρι όταν πρωτοανέλαβε, την δημόσια τοποθέτηση του κ.Αρβανίτη ενώπιων του σώματος της ΚΜΑ στην "μπασκετική παρένθεση", την πρόσφατη συνέντευξη του κ.Σαμολαδα όπου κατέδειξε ξεκάθαρα ως υπεύθυνους της κατάστασης τον κ.Δαμιανίδη, τον κ.Τζεβελέκη αλλά και τους υπόλοιπους μετόχους με την ανοχή που έδειξαν σε πρόσωπα και καταστάσεις ήρθε και η προχθεσινή ανακοίνωση από την ΚΑΕ και την ΓΕΝΕΣΙΣ(ουσιαστικά από την διοίκηση - μεγαλομέτοχο του ΑΡΗ) που ξεσκέπαζε για ακόμη μια φορά τον Γιάννη Δαμιανίδη και την προκλητική του συμπεριφορά. Συσπείρωση, στήριξη και ομοψυχία γύρω από την νέα διοίκηση όπως είπε ο Γ.Δαμιανίδης στην ανακοίνωση-απάντηση κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την εκβιαστική του στάση στο θέμα της υπογραφής των πρακτικών και της επισημοποίησης της παραίτησης του από την ΓΕΝΕΣΙΣ που ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για την υπαγωγή στο άρθρο 99. Όροι και απαιτήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας τα οποία τα παρουσιάζει όπως θέλει, όποτε θέλει και όπου θέλει. Αν το δίκιο και το νομότυπο ήταν με την πλευρά του Γ.Δαμιανίδη τότε είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι οι άνθρωποι της ΚΑΕ δεν θα προχωρούσαν στην σκληρή ανακοίνωση μιας και έχουν δείξει ότι στις δημόσιες αναφορές που κάνουν όταν καταλογίζουν ευθύνες είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Αυτή την συμπεριφορά θα πρέπει να δείξουν κάποια στιγμή και όλοι όσοι ασχολούνται με την ΠΑΕ, τον Α.Σ και την ΚΜΑ όπου αντί να  προσπαθήσουν να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου λέγοντας αλήθειες και κατονομάζοντας τους υπεύθυνους προτιμούν να κάνουν πλάτες, να καλύπτουν τα πάντα και να αρχίζουν τις αερολογίες  όταν φθάνει η στιγμή του καταλογισμού των ευθυνών. Είναι αδιανόητο ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ να παλεύει για την επιβίωση του, ο Α.Σ. να φυτοζωεί, η ΚΜΑ να έχει καταργηθεί και να μην έχει βγει από επίσημα χείλη(δηλαδή όλων αυτών που κάνουν τώρα κουμάντο σε Α.Σ., ΠΑΕ, ΚΜΑ) το όνομα ενός υπεύθυνου για αυτό το κατάντημα. Αυτό σημαίνει διαφάνεια, αυτό σημαίνει  εξυγίανση, αυτό σημαίνει σεβασμός στον κόσμο του ΑΡΗ. Όλα τα υπόλοιπα είναι μισόλογα και τροφή για τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια...

ΥΓ. Μα καλά, αφού η ΚΑΕ έχει κάνει αίτηση για το άρθρο 99 όπου αν μπει όλες οι υποχρεώσεις, χρέη, δικαστικές εκκρεμότητες θα μπουν συνολικά σε μια σειρά όπου υπεύθυνη θα είναι αποκλειστικά η διοίκηση της ΚΑΕ τι όρους, απαλλαγές κτλ θέλει ο πρώην? Μήπως τελικά όντως υπάρχουν και κάποιες "απαιτήσεις"?

Κανονικά ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου θα έπρεπε να είναι "Να ρεφάρει..." αλλά με τόσες στραβές εντός έδρας πραγματικά δεν ξέρουμε ποια ήττα θα προσπαθήσει να πρωτορεφάρει σήμερα ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του. Αυτή με τον Πανιώνιο? με τον μπαογκ? ή την πρόσφατη με το Ρέθυμνο όπου ήταν και η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του. Βλέπετε τα τελευταία χρόνια πολλές ομάδες έγραψαν ιστορία κερδίζοντας τον ΑΡΗ μας και αυτό δείχνει πολλά τόσο για το πόσο τεράστιο μέγεθος είναι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αλλά και πόσο χαμηλά έχουμε ξεπέσει όπου είμαστε η χαρά κάθε πικραμένου.

Ο Ηλυσιακός  ήταν θεωρητικά το φαβορί για τον υποβιβασμό στην Α2 λόγω ροστερ, κάτι που φάνηκε και στην πράξη σχεδόν σε ολόκληρο τον Α' γύρο. Παρόλα αυτά είχε καταφέρει να αποδείξει ότι είναι μια σκληροτράχηλη ομάδα που δεν τα παρατάει έτσι εύκολα, κάτι που το νιώσαμε από πρώτο χέρι στο Παλέ όπου για να κερδίσουμε είχαμε ιδρώσει. Μετά όμως τις τελευταίες διορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ και την Αμερικάνικη ενίσχυση κατάφερε με 4 νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια να ξεκολλήσει από τον πάτο της βαθμολογίας και να κοιτάει την μάχη της παραμονής από πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Όλα αυτά δείχνουν ότι το παιχνίδι θα είναι πάρα πολύ δύσκολο και θα πρέπει οι παίκτες για 40' να είναι συγκεντρωμένοι στον στόχο της νίκης. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποιά μπορεί να είναι τα πλάνα του Β.Αγγέλου για αυτό το παιχνίδι. Μπορεί να δούμε 6 παίκτες να αγωνίζονται  και οι υπόλοιποι να αγωνιστούν από 1'' ή και καθόλου. Μπορεί να δούμε σχήματα με 5 κοντούς ή τον Χαντ να κάνει τον πλέιμεϊκερ. Μπορεί να ζήτησε συγνώμη από την διοίκηση και να ανέλαβε σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη για την ήττα(παρά την υπερβολική ευαισθησία του Ασημακόπουλου που για κάτι τέτοια είναι αγαπημένο παιδί των προπονητών) από το Ρέθυμνο αλλά αυτό που μετράει είναι να δούμε την συγνώμη να συνοδεύεται και απο μια αλλαγή φιλοσοφίας μέσα στο γήπεδο. Μια σαφώς πιο ορθολογική διαχείριση του υλικού και κάποια βασικά πράγματα να λειτουργούν μέσα στο γήπεδο. Για τους παίκτες δεν θα πω τίποτα γιατί όπως συμβαίνει πάντα άλλοι θα είναι σε καλή ημέρα άλλοι σε κακή, η ευθύνη είναι του προπονητή να ανακατέψει σωστά την τράπουλα και να μοιράσει σωστά τα φύλλα...

Μετά το απόλυτο ξενέρωμα κόντρα στο Ρέθυμνο δυστυχώς έχω πεισθεί ότι με τον Β.Αγγέλου δεν πρόκειται να δούμε τον ΑΡΗ να προοδεύει. Οι ήττες από Πανιώνιο, μπαογκ, Ρέθυμνο μέσα στο Παλέ είναι η μαύρη ιστορία που έχει γράψει ο Β.Αγγέλου στον πάγκο του ΑΡΗ ως τώρα και θα χρειαστούν πολλά παραπάνω από νίκες σε έδρες σαν και αυτή της Καβάλας ή πιθανόν του Ηλυσιακού σήμερα για να ξεχαστούν. Η ομάδα έχει πολύ καλούς Έλληνες παίκτες που δεν έχουν οι άλλες ομάδες και κάποιους εξαιρετικούς νεαρούς παίκτες που το μέλλον τους ανήκει. Με σωστή καθοδήγηση και πολύ δουλειά ο ΑΡΗΣ μπορεί να είναι και ανταγωνιστικός σήμερα αλλά και να έχει λαμπρό μέλλον αύριο. Όσο γρηγορότερα η διοίκηση της ΚΑΕ αποφασίσει η ίδια να σεβαστεί την προσπάθεια της και να αναζητήσει την "σωστή καθοδήγηση" και γύρω από αυτήν να επικεντρώσει τα πλάνα της τόσο καλύτερα θα εξελιχθούν τα πράγματα. Διαφορετικά απλά καθυστερούν το προφανές και το αναπόφευκτο...  Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 17.00 και δυστυχώς σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΕΣΑΚΕ δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση.

Πόσες φορές άραγε κατά το παρελθόν ακούσαμε την δακρύβρεχτη ιστορία του Γ.Δαμιανίδη στον ΑΡΗ? Αυτή την ιστορία του "μοναχικού καβαλάρη" που με νύχια και με δόντια πάλευε για να κρατήσει την σημαία της ναυαρχίδας του συλλόγου ψηλά? Αυτή την ιστορία του "σωτήρα" που ενώ όλοι είχαν γυρίσει την πλάτη στον Αυτοκράτορα αυτός ήταν εκεί και πολεμούσε? Ή την άλλη του "νοικοκύρη" που κατάφερε να συμμαζέψει τα πράγματα στην ΚΑΕ και να επαναφέρει την χαμένη αξιοπιστία του μπασκετικού ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα. Αυτά μας έλεγε επι χρόνια ο ίδιος όπου στεκόταν και  όπου βρισκόταν, αυτά μας είπε με περίσσιο θράσος πάνω στο βήμα της Λέσχης αυτά λέγανε οι "φίλοι" που του κάνανε πλάτες, αυτά λέγανε τα παπαγαλάκια του στον ARIS FM και όχι μόνο. Μάλιστα μου έχει μείνει η απεγνωσμένη αντίδραση του στα πηγαδάκια της ανάπαυλας της συνέλευσης της Λέσχης όπου σε επίμονη ερώτηση μου "Αφού όλοι σου γύρισαν την πλάτη και εσύ δεν μπορείς να σηκώσεις το βάρος γιατί δεν φεύγεις?", απάντησε με πόνο ψυχής ότι δεν υπάρχει κανείς να θέλει να αναλάβει το "φορτίο" του ΑΡΗ...

Να λοιπόν όμως που κάποιοι "τρελοί" εμφανίστηκαν, ανέλαβαν τον προβληματικό ΑΡΗ και δείχνουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν το καράβι σε ήρεμα νερά. Μάλιστα οι συγκεκριμένοι εκτός από τις δικές τους προσωπικές οικονομικές θυσίες ως ένα βαθμό έχουν και την έμπρακτη στήριξη πολλών(αν όχι όλων) από αυτούς που όπως έλεγε ο Γ.Δαμιανίδης τον είχαν αφήσει μόνο του. Αντί λοιπόν ο αρχινοικοκύρης να χαρεί και να κάνει ότι μπορεί για να τους βοηθήσει ώστε να απαλλαχθεί και ο ίδιος ξαφνικά αρχίζει και δημιουργεί προβλήματα. Αρχικά άνοιξε διάλογο για το πως θα παραιτηθεί από την ΚΑΕ. Απαλλαγές, καρτέλες, επιταγές, εγγυήσεις και άλλου είδους απαιτήσεις μέσα από ένα θολό οικονομικό τοπίο που επικρατούσε επι εποχή Δαμιανίδη στην ΚΑΕ. Τέτοιο θράσος που αναγκάστηκε ο κ.Αρβανίτης να ζητήσει δημόσια από τον Γ.Δαμιανίδη να παραιτηθεί και να μην δημιουργεί πρόβλημα στην ΚΑΕ επιβεβαιώνοντας το κοινό μυστικό που τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια του ΑΡΗ δεν έβγαζαν προς τα έξω. Και εκεί που νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε τόσο με αυτόν(όπως και με τις "πλάτες" του) ήρθε ο νέος κύκλος απαιτήσεων, όρων και διαπραγματεύσεων αυτή την φορά για να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Δεν γνωρίζω ακριβώς τι ζητάει ο Γ.Δαμιανίδης(οι φήμες λένε απαλλαγή από επιταγές που έχει υπογράψει, δικαστήρια που πρέπει να παρουσιαστεί και ένα χρηματικό ποσό από από την καρτέλα του)  αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν αποφάσιζε να αναλάβει την θέση του προέδρου της ΚΑΕ ΑΡΗΣ αυτή η θέση έχει απαιτήσεις, ευθύνες και προσωπικές θυσίες και όχι μόνο λεζάντα, δημόσιες σχέσεις και παχυλούς μισθούς. Αν ήταν διαφορετικά τότε να είστε όλοι σίγουροι ότι πολλοί θα ήθελαν να κάνουν τον "κούκλο". Κακώς η ΓΕΝΕΣΙΣ, η ΣΑΡΙΣΑ και η νέα διοίκηση είναι τόσο ανεκτική απέναντι στον πρώην πρόεδρο της ΚΑΕ. Κακώς τον έχουν σεβαστεί τόσο πολύ και προσπαθούν να κρατήσουν τα πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό και μόνο δείχνει ότι για να βγάλουν ανακοίνωση επί του θέματος πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί η συμπεριφορά του Γ.Δαμιανίδη.

Σε μια 10ετή παρουσία στο τιμόνι της ΚΑΕ σίγουρα δεν γίνεται να είναι όλα μαύρα αλλά είναι γεγονός ότι ο Γ.Δαμιανίδης σε κάποια φάση ξέφυγε από την πορεία που είχε χαράξει όταν πρωτομπήκε στον σύλλογο. Το ίδιο ίσως και άλλοι παράγοντες όπως ο Θ.Τζεβελέκης. Από εκεί και πέρα και αφού όλα έχουν ξεσκεπαστεί και ο τελευταίος Αρειανός έχει καταλάβει τι γινόταν στην ΚΑΕ το μόνο που μπορείς να κάνεις είτε λέγεσαι Γ.Δαμιανίδης ή Θ.Τζεβελέκης ή κάπως αλλιώς είναι να διευκολύνεις τους επόμενους να βάλουν μια τάξη στο μπου@#$λο που άφησες και να μην βάζεις νέα προβλήματα με κάθε ευκαιρία. Και φυσικά αν θέλεις κάτι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παρακαλέσεις και όχι να απαιτείς ή να εκβιάζεις. Ίσως ο Γ.Δαμιανίδης θα έπρεπε να συμβουλευτεί τον "φίλο" του Θ.Τζεβελέκη που δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο και εμπράκτως στηρίζει οικονομικά την νέα προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ ΑΡΗ αναγνωρίζοντας εν μέρει την συμβολή του στο κατάντημα του ΑΡΗ αλλά και τις ευθύνες του ως ενός εκ των μεγαλομετοχών. Ας ελπίσουμε να τελειώσει αυτό το θέμα γρήγορα, ο Γ.Δαμιανίδης να αποτελέσει οριστικό παρελθόν από τον ΑΡΗ γιατί πολλοί "σωτήρες" μαζεύτηκαν στον ΑΡΗ και κουραστήκαμε...

Σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο μπάσκετ αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα και η νίκη. Η νίκη μπορεί να έρθει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιχνίδι που έκανες ήταν σωστό και ότι λειτούργησες σωστά σαν ομάδα. Για παράδειγμα το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που βασίζεται σε 5-6 παίκτες μόνο, αρέσκεται στο γρήγορο παιχνίδι και στα πολλά μακρινά σουτ. Μπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την σημερινή νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το μπάσκετ που παίζει είναι το σωστό αλλά ότι αυτό μπορεί να κάνει και αυτό κάνει με απόλυτη επιτυχία. Κάτι ανάλογο δεν ισχύει για τον ΑΡΗ που παρά την βελτίωση του εξακολουθεί να είναι μια ομάδα χωρίς αγωνιστική ταυτότητα.

Έχουμε αφιερώσει αρκετές σελίδες κριτικής προς τον Β.Αγγέλου και προς στιγμή χαρήκαμε που τα αποτελέσματα άρχισαν να μας διαψεύδουν αλλά όπως φάνηκε ξεκάθαρα και σήμερα αυτές οι νίκες ήταν αποτέλεσμα της καλής απόδοσης κάποιων παικτών σε ατομικό επίπεδο και όχι η συνολική βελτίωση της ομάδος σε βασικούς τομείς όπως είναι η κυκλοφορία της μπάλας, τα ριμπάουντ και η άμυνα. Η στατιστική λέει ότι ο ΑΡΗΣ πήρε τα ριμπάουντ σήμερα, είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας με 17 ασιστ, ήταν μπροστά σε όλο το παιχνίδι με διψήφιες διαφορές και όμως έχασε. Γιατί έχασε? Γιατί ξαφνικά οι παίκτες σταμάτησαν να βάζουν τα μακρινά σουτ? Γιατί αυτή ανόητη κυκλοφορία της μπάλας με τις παρακινδυνευμένες πάσες κάποια στιγμή σταμάτησε να μας βγαίνει ή μας πήρε χαμπάρι? Γιατί δεν υπήρχε κανένα σύστημα στην επίθεση? Γιατί βάζεις παίκτες που δεν είναι πόιντ γκαρντ να κάνουν τους πόιντ γκαρντ? Γιατί ενώ υποτίθεται ότι η βάση σου είναι η άμυνα τα μισά τουλάχιστον τρίποντα τα έχουν βαρέσει ελεύθεροι ενώ και όποτε αποφάσιζαν να μπουν μέσα η ρακέτα ήταν άδεια? Γιατί ενώ γνώριζες ότι αυτή η ομάδα βασίζεται στο περιφερειακό παιχνίδι δεν έκανες καμία προετοιμασία για να μπλοκάρεις τα γκαρντ του αντιπάλου? Ή γιατί ξεχάστηκαν σημαντικοί παίκτες στον πάγκο όπως ο Πελεκάνος και σχεδόν όλο το τελευταίο πεντάλεπτο ο Χάντ με τον Ασημακόπουλο που ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ομάδος μας σήμερα. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν έχει αγωνιστική ταυτότητα επειδή ο προπονητής του προτιμάει να ακολουθεί τους αντιπάλους και να προσαρμόζεται στο παιχνίδι τους ακόμη και αν αυτή η ομάδα είναι η τελευταία του πρωταθλήματος και αγωνίζεσαι εντός έδρας. Δυστυχώς είχαμε προβλέψει από πριν στο preview της αναμέτρησης ότι ο Αγγέλου θα προτιμήσει τα ανόητα χαμηλά σχήματα με Ασημακόπουλο 5αρι αντί να κοιτάξει να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι μεταφέροντας την μπάλα σωστά μέσα στους Χαρίση, Σαρικόπουλο αλλά και στους Τσιάρα και Τσακαλέρη που μπορούν να παίξουν κοντά στο καλάθι. Σαρικόπουλο και Τσιάρα δεν είδαμε καθόλου, ενώ ο Τσακαλέρης αγωνίστηκε για λιγο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά του παιχνιδιού. Ο Μούρτος μπήκε στην αρχή και μετά δεν ξαναμπήκε ποτέ ενώ ο Λευτέρης Μποχωρίδης είχε φιλική συμμετοχή για 1''(!!!!!!)  επιβεβαιωμένο και απο την στατιστική του αγώνα.  Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου προτιμάει να χάνεται σε μια προσωπική φιλοσοφία/άποψη για το μπάσκετ παρά να κάνει τα βασικά όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φυσιολογικός προπονητής. Τα βασικά είναι να παίζεις στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις τους έχοντας καθαρό αμυντικό και επιθετικό προσανατολισμό,  προσπαθώντας να χτυπήσεις στις αδυναμίες του αντιπάλου και όταν το παιχνίδι πάει στα κρίσιμα να εμπιστευτείς τους έμπειρους παίκτες σου. Αντι για αυτό εμείς βλέπουμε μια κάκιστη διαχείριση του υλικού λες και οι αλλαγές είναι περιορισμένες, κανένα σύστημα και καμία κατανομή ρόλων στην ομάδα. Σήμερα παίζεις όλο τον αγώνα αύριο  μπορεί να αγωνιστείς 1''. Για παίκτες μεμονωμένα δεν θέλω να σχολιάσω γιατί όταν υπάρχει ένας τόσο συγκινητικός Ασημακόπουλος που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και στα τελευταία λεπτά κάθεται στον πάγκο, όταν δεν δοκιμάζεις τίποτα διαφορετικό και αφήνεις τον Ντούβνιακ να σε ξευτιλίζει επι 40' πετυχαίνοντας τους μισούς πόντους της ομάδος του τα λόγια είναι περιττά.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ζεσταίνεται και σήμερα έδειξε διάθεση να παραβλέψει την κακή εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό όταν όμως σε ένα φαινομενικά ήσυχο απόγευμα που όλα σου πηγαίνουν ρολόι καταφέρνεις με προσπάθεια να χάσεις το παιχνίδι μέσα από τα χέρια σου τότε είναι σαν να λες σε όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ ότι είναι κορόιδα και ότι προτιμάς σαν διοίκηση να στηρίξεις την μπασκετική ασχετοσύνη του Αγγέλου. Όχι γιατί είναι ένας σπουδαίος προπονητής ή έχει δείξει κάτι το αξιόλογο αλλά γιατί πρέπει να δείξεις ότι στηρίζεις τις επιλογές σου και ότι δεν πηγαίνεις από λάθος σε λάθος. Κρίμα, γιατί σήμερα χάθηκε μια ευκαιρία να καθιερωθούμε στην 6η θέση αλλά και να φέρουμε περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Αντί για αυτό κατάφεραν να μας ξενερώσουν όλους και να μας πείσουν ότι με τον Αγγέλου στον πάγκο δεν πρόκειται ο ΑΡΗΣ να πάει μπροστά...

ΥΓ. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ στο Παλέ είχε κάνει "επιβλητική" εμφάνιση ο Α.Ζαμπέτας και χάσαμε. Σήμερα η μαύρη γάτα ήταν ο Π.Αλεξανδρίδης και η κομπανία του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπούν αυτές οι δημοσίες εμφανίσεις κατά διαστήματα ανθρώπων διοίκησης της ΚΜΑ και της ΠΑΕ στο Παλέ όταν ποτέ στο παρελθόν δεν πατούσαν. Αν θεωρούν ότι η προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ είναι ανάλογη με την δική τους στην ΠΑΕ είναι τραγικό μιας και μπερδεύουν κάποια υπεύθυνα άτομα που με δικούς τους χρηματικούς πόρους αλλά και άλλων συνΑρειανών που ίδιοι φέρνουν κοντά στην ομάδα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αγωνίζονται για να ξανακάνουν τον ΑΡΗ μεγάλο σε αντίθεση  με κάποιους που εκτός από την προσωπική τους προβολή το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να δεσμεύουν προβλεπόμενα έσοδα για άμεσες υποχρεώσεις. Τι περίμεναν? Ότι όλο το γήπεδο θα τους αποθεώσει κατά την είσοδο και θα αρχίσει να φωνάζει συνθήματα για το αυριανό παιχνίδι? ΈΛΕΟΣ!!!!

Δεν ξέρω αν είναι λάθος να έχουμε απαιτήσεις από τον φετινό ΑΡΗ πάντως η αλήθεια είναι ότι με το νικηφόρο σερί που είχαν δημιουργήσει πριν τον αγώνα με τον Παναθηναϊκο αλλά και με τις εμφανίσεις τους σε αυτά τα παιχνίδια μας έδειξαν ότι εκτός από ανταγωνιστικοί μπορούν να αποδώσουν και καλό μπάσκετ. Αυτά τα στοιχεία περιμέναμε να δούμε και στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, κάτι που δεν έγινε και μας απογοήτευσε ως ένα βαθμό. Έτσι λοιπόν στο σημερινό παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να αποδείξει ότι η εμφάνιση της περασμένης νίκης ήταν απλά μια κακή παρένθεση και πραγματοποιώντας μια καλή εμφάνιση να φθάσει σε μια πολύτιμη νίκη κόντρα σε έναν καλό αντίπαλο που βρίσκεται πιο ψηλά από εμάς στην βαθμολογία.

Το Ρέθυμνο θεωρείται από τις εκπλήξεις του φετινού πρωταθλήματος κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνο μιας και η ομάδα της Κρήτης έχει μια σταθερά καλή πορεία για τα δεδομένα της τα τελευταία χρόνια και οι κινήσεις που κάνει είναι αρκετά προσεκτικές. Προσπαθεί να διατηρήσει στο ρόστερ της έναν βασικό κορμό και κοιτάει να ενισχύεται με παίκτες που έχουν εμπειρία από το Ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν μάλιστα διαθέτει και έναν παίκτη σαν τον Νέστορα Κόμματο στο ροστερ της τότε σίγουρα θα πρέπει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του να είναι πολύ προσεκτικοί. Η άμυνα πρέπει να είναι το όπλο με ιδιαίτερη έμφαση στην περιφερειακή άμυνα μιας και οι παίκτες του ΑΓΟΡ αρέσκονται στα πολλά μακρινά σουτ. Ίσως είναι ιδανική ευκαιρία για τον Αγγέλου να χρησιμοποιήσει και αυτά τα χαμηλά σχήματα που έχουμε δει να χρησιμοποιεί σε εντελώς άστοχες στιγμές σε πολλά παιχνίδια. Το καλό είναι ότι ο ΑΡΗΣ έχει κερδίσει έναν παίκτη σαν τον Μούρτο που είναι γρήγορος και μπορεί να παίξει καλή άμυνα στην περιφέρεια σε αντίθεση με τους υπόλοιπους γκαρντ(πλην του Δήμα που δεν παίρνει χρόνο συμμετοχής) που πολλές φορές είναι αρκετά αργοί στις αντιδράσεις τους. Αν και ποτέ δεν το έχουμε δει ως τώρα μιας και ο Β.Αγγέλου προτιμάει να προσαρμόζεται στα πλάνα του αντίπαλου προπονητή είναι μια καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την αδυναμία των αντιπάλων κάτω από το καλάθι που δεν έχουν τα ψηλά κορμιά και να προσπαθήσει στην επίθεση να μεταφέρει το παιχνίδι κάτω από το καλάθι όπου σίγουρα Χαρίσης και Σαρικόπουλος θα έχουν σημαντικό πλεονέκτημα. Όπως και να έχει η νίκη είναι αυτή που μετράει και θα πρέπει να οπωσδήποτε να κερδίσουμε.

Μια νίκη που θα μας καθιερώσει σε μεγάλο βαθμό στην 6η θέση μιας και με βάση το πρόγραμμα ο ΑΓΟΡ είναι η πιο επικίνδυνη ομάδα που υποδεχόμαστε εκτός του Ολυμπιακού και δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να κάνει άλλη μια εντυπωσιακή νίκη όπως αυτή που πέτυχε μέσα στη Ν.Σμύρνη επι του Πανιωνίου με τεράστια άνεση. Η ομάδα είχε αρχίσει να ζεσταίνει τον κόσμο, η εμφάνιση στο ΟΑΚΑ ήταν μια κρύα παρένθεση που πρέπει πάση θυσία να κλείσει. Δεν έχουμε αυταπάτες για ένα γεμάτο γήπεδο αλλά ελπίζω οι αυξητικές τάσεις που φάνηκαν στο παιχνίδι με τον Κολοσσό να συνεχιστούν και σήμερα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Να παλέψουν σαν ΑΡΗΣ ζητήσαμε σε αυτό το  παιχνίδι από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του αλλά για ακόμη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας άνευρης, αψυχολόγητης και χωρίς πάθος εμφάνιση που οδήγησε άλλη μια βαριά ήττα απέναντι σε μια ομάδα που δεν είναι τόσο δυνατή όσο δείχνει αυτό το τελικό αποτέλεσμα και η εξέλιξη του αγώνα. Τα έχωσε ο Αγγέλου στους παίκτες του και ίσως αυτό να είναι το πιο θετικό σημείο που μπορούμε να κρατήσουμε μιας και σε αντίθεση με άλλους μαέστρους της προπονητικής των προηγούμενων ετών έχουμε ακούσει άπειρες παπαρολογίες για το πόσο τεράστια ομάδα είναι ο Παναθηναϊκός και είναι φυσιολογικό να διασύρεσαι. Παρόλα αυτά το φιλότιμο και την αναγνώριση του μεγέθους  της ομάδας που υπηρετείς καλό είναι να την δείχνεις μέσα στο γήπεδο στους αγώνες παρά σε διάφορες συνεντεύξεις.

Χωρίς συγκέντρωση, με πολύ χαλαρή άμυνα και μηδαμινά μπλοκ άουτ ο ΑΡΗΣ μας έδωσε κατευθείαν προβάδισμα ψυχολογίας στον Παναθηναϊκό που παρουσιάστηκε με μια περίεργη 5αδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι για αρκετή ώρα αγωνίστηκε ο Σκορδίλης κάτι που δεν το εκμεταλλευτήκαμε ούτε σε μια φάση, αντιθέτως τα κενά στην άμυνα και η κακή ομαδική λειτουργία στα ριμπάουντ κατάφεραν να τον αναδείξουν στο διάστημα που αγωνίστηκε. Και όταν δεν έχεις άμυνα που είναι το βασικό σου όπλο απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό λογικό είναι να μην μπορείς να ελπίζεις σε πολλά. Πάσαλιτς και Χαντ κατάφεραν πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση στο ενεργητικό τους και είναι οι μοναδικοί διασωθέντες από το σημερινό ναυάγιο. Ενώ ο και ο Λ.Μποχώριδης στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε μετά από καιρό ήταν καλός.  Ο Μούρτος μπορεί να ήθελε πάνω που είχε πάρει φόρα να δείξει κάτι παραπάνω αλλά ο Αγγέλου είχε διαφορετική άποψη και τον άφησε μόλις 3' μέσα στην αναμέτρηση όπως και τον Τσιάρα που πραγματικά απορώ τι περιμένει να πετύχει ο κόουτς με τον χρόνο που δίνει στον Τσιάρα. Θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την αντεπίθεση του Β ημιχρόνου όπου από το -19 φθάσαμε στο -7 αλλά στα τελευταία λεπτά του δεκαλέπτου κατάφεραν να πετάξουν όλη την προσπάθεια στα σκουπίδια και να φάνε κάποιους φθηνούς πόντους.

Βέβαια να λέμε και την αλήθεια είναι πολύ δύσκολο να βρείς ρυθμό και να σηκώσεις κεφάλι όταν ο Παναθηναϊκός παίρνει τόσα σφυρίγματα ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις. Κάθε επίθεση του Παναθηναϊκού ήταν και ένα σφύριγμα υπέρ ενώ και στην άμυνα τα βήματα που μόνο οι παίκτες μας κάνουν και τα επιθετικά φάουλ ήταν κάτι το φυσιολογικό. Με τέτοιο "στυλ παιχνιδιού" φαντάζει λογικός ο αριθμός του κόσμου που ήρθε να "απολαύσει" το θέαμα. Για αυτό δεν θα γίνεις ποτέ Αυτοκράτορας βάζελε γιατί παρά τις επιτυχίες σου το μπάσκετ το κατάντησες μπασκετάκι με την γκρι μαφία σου και την αλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ. Ακολουθούν Ρέθυμνο και Ηλυσιακός και εκεί ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κάνει το 2 στα 2 ώστε η 6αδα να αρχίσει να κλειδώνει και να αρχίσουμε να γλυκοκοιτάμε και τις πιο υψηλές θέσεις.