Νέα ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που από το ξεκίνημα του φάνηκε ότι δύσκολα θα μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό των αντιπάλων η ομάδα μας. Το τελικό αποτέλεσμα φαντάζει φυσιολογικά και ο προβληματισμός για την εικόνα της ομάδος γίνεται ολοένα και εντονότερος. Πλέον θα πρέπει να συμβιβαστούμε όλοι με την εικόνα του φετινού ΑΡΗ και με τα νέα δεδομένα που έχει φέρει στην ομάδα η παρουσία του Β.Αγγέλου που όπως φαίνεται δύσκολα θα αντέξει στην ηλεκτρική καρέκλα του προπονητή του ΑΡΗ μας.

Για ακόμη ένα παιχνίδι η παγκόσμια πατέντα του Β.Αγγέλου να μην ξεκινάει με τα δυνατότερα του όπλα εγκλωβίζοντας την ομάδα σε ένα κακό ξεκίνημα συνεχίστηκε και σήμερα. Ο μόνιμα ντεφορμέ Καραποστόλου και ο άπειρος Μποχωρίδης ξεκίνησαν και πάλι αντι για τους Πάσαλιτς και Βεργίνη που δικαιωματικά θεωρούνται τα βασικά γκαρντ της ομάδος. Αυτή τη φορά το πείραμα του Αγγέλου κράτησε μόλις 3.30' όπου αντί να εκμεταλλευτούμε το μέτριο ξεκίνημα του Απόλλωνα το μόνο που καταφέραμε ήταν να μείνουμε κοντά στο σκορ. Ενώ και σε όλη την διάρκεια του αγώνα έκανε τραγική διαχείριση του υλικού με παίκτες να ξεχνιούνται στον πάγκο, άλλοι να κάθονται στον πάγκο χωρίς λόγο και άλλοι να μένουν εκτός  δωδεκάδας χωρίς λόγο σε ένα πρωτάθλημα που και ο κάθε πικραμένος και ατάλαντος μπασκετμπολίστας  την έχει δει Τζόρνταν. Στα 3.30' του πειράματος ο ΑΡΗΣ πέτυχε 3 πόντους όσους ακριβώς και τα λάθη σε αυτό το διάστημα όπου επιθετικά έδειχνε χαμένος. Για καλή μας τύχη τα 3 χαμένα λέιαπ(το ένα κάρφωμα) του Απόλλωνα και 1 χαμένη βολή σε συνδυασμό με το τυχερό τρίποντο του Ασημακόπουλου καταφέραμε να μην την πάθουμε όπως στις προηγούμενες μας ήττες όπου από τα πρώτα 5' τα παρατούσαμε και φάνηκε ότι ίσως σήμερα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Σε αυτό βοήθησε η βελτιωμένη εικόνα στην άμυνα, τα μπλοκ άουτ και η δύναμη στα ριμπάουντ που ήταν στοιχεία που έλειπαν από τον ΑΡΗ μας στα προηγούμενα παιχνίδια. Δυστυχώς όμως όσο καλή άμυνα και αν παίζεις στο μπάσκετ που δεν υπάρχει ισοπαλία πρέπει αναγκαστικά να βάλεις και κανένα καλάθι για να κερδίσεις. Οι παίκτες μας έδειχναν τόσο χαμένοι στην επίθεση που σε όλους όσους έβλεπαν το παιχνίδι εύλογα γεννήθηκε η απορία του τι γίνεται καθημερινά στις προπονήσεις και ποιό ήταν αυτό το σύστημα που τόσο πολύ επέμενε ο Αγγέλου στα τάιμ άουτ αλλά δεν εφαρμοζόταν ποτέ. Ενώ οι Χαρίσης και Σαρικόπουλος είχαν μια μικρή υπεροχή κάτω από το καλάθι είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη σωστή πάσα κάτω από το καλάθι την πήρε ο Σαρικόπουλους μόλς 20'΄ πριν την λήξη του ημιχρόνου. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο "έπαιζαν" το σκριν στην κορυφή της ρακέτας αφού αντί να περάσει ο παίκτης μέσα ή να κάνει την κλασσική κίνηση ο ψηλός προτιμούσαν να περάσουν την μπάλα έξω. Έτσι όπως εξελισσόταν το παιχνίδι όλοι μας με το που είδαμε τον Απόλλων να ξεφεύγει το σκορ καταλάβαμε ότι δύσκολα να γλιτώσουμε τον διασυρμό. Η φιλότιμη προσπάθεια στην άμυνα και κάποια εύστοχα σουτ από την στιγμή που συμβιβάστηκαν οι παίκτες μας με την ιδέα της ήττα κράτησαν το σκορ σε ανεκτά επίπεδα χωρίς όμως να μπουν σε κάποιο σημείο στην διεκδίκηση της νίκης.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από το σημερινό παιχνίδι είναι ότι με τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα δύσκολα να δούμε κάτι διαφορετικό και ότι ο ΑΡΗΣ το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι μια εύκολη παραμονή στην κατηγορία. Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου δείχνει πολύ λίγος για να αλλάξει κάτι ενώ φαίνεται να έχει δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα με το πειραματικό του ξεκίνημα και την περίεργη χρησιμοποίηση-αχρήστευση των Χάντ και Τσιάρα που τους βάζει μέσα απλά για να τους βάλει... Πλέον ο διοίκηση καλείται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους για να μην στράφι όλη η προσπάθεια τους εκτός γηπέδου. Όσο για εμάς όπως τα αδέρφια από την Πάτρα, την Αθήνα και τα άλλα μέρη που έκαναν μια ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα στο κλειστό του Απόλλωνα έτσι και εμείς ότι και να γίνει θα είμαστε στο Παλέ. Όσοι αντέχουμε φυσικά...

ΥΓ. Δηλαδή αν ο Αγγέλου ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό θα ξεκινούσε χωρίς τον Διαμαντίδη? Ή είδε τον Ίβκοβιτς να κατεβάζει την ομάδα με τους Σλιούκα και Μάντζαρη αντί για τον Σπανούλη και τον Λο?

Λίγες ώρες πριν από την έναρξη του αγώνα κόντρα στον Απόλλων Πατρών και όσοι λόγοι και αν υπάρχουν εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω το μέγεθος της απαισιοδοξίας που υπάρχει από όλους σχετικά με την σημερινή αναμέτρηση. Ναι η ομάδα δεν αποδίδει σωστά μέσα στο γήπεδο και έχει ταπεινωθεί αγωνιστικά σχεδόν ανεπανόρθωτα για φέτος αλλά αυτό γίνεται γιατί ως τώρα ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του αδυνατούν να εφαρμόσουν απλά τα βασικά του αθλήματος. Υλικό υπάρχει, διοίκηση υπάρχει αρκεί να γίνουν κάποια απλά πράγματα σωστά πάνω στο παρκέ.

Φυσικά τις δηλώσεις παικτών και τεχνικού τιμ τις αφήνω στην άκρη μιας και από λόγια έχουμε χορτάσει εδώ και χρόνια. Αυτό που περιμένω από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του να δείξουν επιτέλους σημάδια βελτίωσης. Δυνατή άμυνα, μαχητικότητα στα ρίμπαουντ, συγκεκριμένο επιθετικό πλάνο και πάθος για τη νίκη για 40'. Αυτά δεν τα έχουμε δει φέτος και είναι απαραίτητα χαρακτηριστικά για μια επαγγελματική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της και θέλει να πετύχει κάτι πάνω στο παρκέ. Σίγουρα μια ενδεχόμενη μεταγραφική ενίσχυση με έναν παίκτη επιπέδου Κις θα μπορούσε να βελτιώσει την εικόνα μας αλλά και πάλι ως ένα σημείο γιατί οι αδυναμίες μας είναι τρανταχτές. Ο Απόλλων είναι μια ομάδα με μπασκετική παράδοση, καλή έδρα και από το καλοκαίρι που παρακολουθούσαμε τις μεταγραφικές κινήσεις των ομάδων της Α1 τον είχαμε ξεχωρίσει για τον πολύ απλό λόγο ότι έδειξε μια σοβαρότητα στον μεταγραφικό του σχεδιασμό. Κατάφερε πάρα πολύ γρήγορα να κλειδώσει σχεδόν ολόκληρο το ρόστερ του με μοναδική παραφωνία το σήριαλ με τον Τσάμη όπου και αυτό σχετικά νωρίς το τελείωσε σε αντίθεση  με τα δικά μας που έπαιζαν όλο το καλοκαίρι. Μάλιστα επειδή το σασπένς είναι στο αίμα μας έχουμε και νέα σήριαλ με πρωταγωνιστές Κις, Κόλεμαν και κομπάρσο τον Κάρολ(?!?). Πάντως ο Απόλλων είναι μια ομάδα που χάρη στους Αμερικάνους που διαθέτει έχει την απαραίτητη ενέργεια σαν ομάδα που στην καλή της ημέρα μπορεί να σκοτώσει κάθε αντίπαλο. Αν θέλουμε λοιπόν να πετύχουμε κάτι φέτος μετά την εντός έδρας συντριβή με τον Πανιώνιο(που συνετρίβει  εντός έδρας  από το Ρέθυμνο) πρέπει να πάρουμε νίκες σε έδρες σαν και αυτή όπου πολλοί θα ηττηθούν.

Τα λόγια περιττά, οι αδυναμίες της ομάδος γνωστές, παίκτες όπως οι Βεργίνης, Τσιάρας, Χαντ αλλά και ο προπονητής μας ο Β.Αγγέλου λογικά θα πρέπει να έχουν ξεπεράσει τα θέματα προσαρμογής στο νέο τους περιβάλλον, ώρα λοιπόν να δούμε αποτελέσματα της καθημερινής δουλειάς τους μέσα στον αγώνα. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Ένα από τα επιχειρήματα του "νοικοκυραίου-σωτήρα" Γ.Δαμιανίδη στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για το κατάντημα του ΑΡΗ με τον ίδιο στο "τιμόνι" ήταν η εγκατάλειψη της ομάδος από Αρειανούς με μεγάλη οικονομική επιφάνεια με τα άδεια καρεκλάκια στα επίσημα να είναι η απόδειξη όλων όσο έλεγε τόσο ο ίδιος όσο και τα παπαγαλάκια του. Φυσικά πότε δεν μας εξήγησε πως μια ομάδα που σώθηκε από τους ίδιους τους Αρειανούς και αναγεννήθηκε χάρη στα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ(που αν και ήταν πρόεδρος ο ίδιος ως γνωστόν οι υπόλοιποι ενίσχυαν την ομάδα οικονομικά), είχε την οικονομική στήριξη εξωδιοικητικών μέσω της  ΣΑΡΙΣΑΣ αλλά και την βοήθεια του κ.Πάλμα ξαφνικά όλοι τον εγκατέλειψαν και ούτε φυσικά μπήκε στην διαδικασία να μας πει την δική του εκδοχή για τους λόγους για τους οποίους όλοι αυτοί που του γύρισαν την πλάτη και τον άφησαν μόνο του με την αποχώρηση του φαίνεται σιγά σιγά να συσπειρώνονται εκ νέου γύρω από την ομάδα.

Από τις πρώτες κινήσεις που έκανε ο κ.Αρβανίτης που ως εκπρόσωπος του Α.Σ. στην ΚΑΕ γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις πολύ πριν γίνει πρόεδρος της διοίκησης Πρωτοδικείου ήταν να πλησιάσει όλους αυτούς που εκδιώχθηκαν, εξαπατήθηκαν, χλευάστηκαν από την "κλίκα" που έκανε κουμάντο και στον μπασκετικό ΑΡΗ για να δει τις προθέσεις του. Μπορεί ένας μεγάλος αριθμός γνωστών Αρειανών να δήλωσαν παρών στο κάλεσμα του αλλά η πίκρα τους για ότι είχε προηγηθεί αλλά και η καχυποψία τους σχετικά με την αλλαγή σελίδας στα διοικητικά της ΚΑΕ ήταν εμφανής εξ αρχής. Μετά λοιπόν από ένα μουδιασμένο σχετικά ξεκίνημα που το πρόβλημα με τα δελτία οδήγησε στο κακό αγωνιστικό ξεκίνημα της ομάδος και γέμισε άπαντες με απογοήτευση φαίνεται κάτι να αρχίσει να κινείται και άνθρωποι που στην αρχή ήταν διστακτικοί να δείχνουν πλέον την στήριξη τους εμπράκτως. Η αρχή έγινε με τον κ.Πλιάκη που ενίσχυσε οικονομικά την νέα διοίκηση προσφέρoντας ένα χρηματικό ποσό και στη συνέχεια η σκυτάλη πέρασε στα μέλη του ARIS Golden Club που με μια έξυπνη κίνηση προσπαθούν φέρουν κόσμο και έσοδα στην ομάδα πριμοδοτώντας εισιτήρια διαρκείας. 

Δεν θα κρίνουμε το αποτέλεσμα των κινήσεων όπως είναι τα χρηματικά ποσά που δόθηκαν, τα οφέλη που θα έχει η ΚΑΕ από την πριμοδότηση των διαρκείας αλλά την πρόθεση και την διάθεση που δείχνουν κάποιοι συνΑρειανοί μας σε περίοδο οικονομικής κρίσης να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια που γίνεται στον μπασκετικό ΑΡΗ. Μάλιστα με δεδομένο το τραγικό ξεκίνημα της ομάδος αυτές οι κινήσεις έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία και θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και από άλλους Αρειανούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφέρουν. Φανταστείτε λοιπόν τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν βοηθούσε και λίγο το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος και έφερνε ελαφρώς πιο φυσιολογικά αποτελέσματα... Βέβαια μπορεί την διαφορά την δεδομένη χρονική στιγμή να την κάνουν κάποιοι εξωδιοικητικοί παράγοντες αλλά η μεγάλη δύναμη του ΑΡΗ είναι ο κόσμος του. Ο απλός, ανώνυμος φίλαθλος που αν έρθει κοντά στην ομάδα μαζικά όπως έκανε κάποτε, το εισιτήριο ενός αγώνα αλλά και η παρουσία του στο γήπεδο μπορεί να ξαναφέρει την επανάσταση στο μπάσκετ και στον ΑΡΗ μας! Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Παρακολουθώντας μπασκετική ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών, την αγωνία των συνΑρειανών μας για το πως τελικά θα ενισχυθεί η ομάδα(Κίς, Κόλεμαν ή Κάρολ) αλλά και την αποφασιστικότητα(ή εμμονή) της διοίκησης για να ενισχύσει αγωνιστικά την ομάδα αναρωτιέμαι αν τελικά όλοι ασχολούμαστε με τον μπασκετικό ΑΡΗ έχουμε από τόσο νωρίς χάσει τον δρόμο μας και έχουμε ξεχάσει όλους τους σημαντικούς στόχους που πρέπει να έχει η ομάδα μας ώστε να μπορέσει να ορθοποδήσει και να επιστρέψει εκεί που πραγματικά αξίζει. Και για τον απλό φίλαθλο της ομάδος είναι κάτι φυσιολογικό ως ένα σημείο το μόνο που τον ενδιαφέρει να είναι αυτό που βλέπει μέσα στο γήπεδο για την διοίκηση της ΚΑΕ που προκαλεί απορία ο τρόπος που λειτουργεί μιας και αυτοί θα ήταν οι πρώτοι  που θα έπρεπε να είχαν βάλει ένα φρένο στον κόσμο του ΑΡΗ και να υπενθυμίζει διαρκώς ότι πρωταρχικός και μοναδικός στόχος για φέτος είναι η οικονομική εξυγίανση της ομάδος.

Αν θεωρήσουμε ότι οι ομάδες είναι εταιρίες τότε λογικά όπως μια εταιρία δεν μπορεί να ορθοποδήσει χωρίς καλό προσωπικό, εμπορεύματα και κάποια στοιχειώδη έξοδα για την προβολή της κάπως έτσι και ο ΑΡΗΣ μας δύσκολα να πάει μπροστά αν δεν έχει μια ανταγωνιστική ομάδα που θα εμπνέει τον κόσμο, θα τον φέρει στο γήπεδο και κάπως έτσι θα κάνει μικρά βηματάκια προς τα μπροστά. Τι είναι όμως τελικά η ανταγωνιστική ομάδα που χρειαζόμαστε για να βγει η χρονιά με θετικό πρόσημο? Μια ομάδα με "αστέρια" όπως ο Πελεκάνος, ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος και ενδεχομένως ο Μπίλι Κίς για τους οποίους έγινε αρκετός ντόρος μέχρι να έρθουν στον ΑΡΗ ή μια ομάδα με λιγότερο "ηχηρά" ονόματα που θα δείξουν όμως πάθος και διάθεση όπως έδειξε η περσινή ομάδα? Μπορεί πέρσι αν κρίνουμε απλά εκ τους αποτελέσματος η αποτυχία να είναι δεδομένη αλλά αυτό που έβγαλαν πάνω στο παρκέ ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του ήταν κάτι το θετικό. Και αν λοιπόν η διοίκηση και ο προπονητής πιστεύουν ότι αυτή η ομάδα όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να "περπατήσει" τι τους κάνει να πιστεύουν ότι ένας παίκτης μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος? Προφανώς η διοίκηση δείχνει την διάθεση να ρισκάρει αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι το ρίσκο που πήρε από το καλοκαίρι έχει οδηγήσει σε μια επανάληψη όλων των λανθασμένων κινήσεων που βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια με μοναδικό αποτέλεσμα την δημιουργία χρεών και την απαξίωση του Αυτοκράτορα ακόμη και από τους Αρειανούς.

Επειδή η πλειοψηφία των φίλων του ΑΡΗ μας ξέρει να  εκτιμάει και να  αναγνωρίζει την προσπάθεια που γίνεται και όσοι έχουμε απομείνει στο Παλέ μπορούμε να κάνουμε υπομονή καλό είναι ο κ.Αρβανίτης, τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης Πρωτοδικείου καθώς και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες που βρίσκονται κοντά στην ΚΑΕ να επαναπροσδιορίσουν τους φετινούς στόχους που έχουν θέσει και να αφήσουν το αγωνιστικό σε δεύτερη μοίρα. Μπορεί η ομάδα πάνω στο παρκέ να χάνει αλλά σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να κερδίσει εξωαγωνιστικά. Και αυτό μπορεί να γίνει πολύ εύκολα με προγραμματισμό και ειλικρίνεια απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ. Για αυτό είναι απαραίτητο να δρομολογηθεί σύντομα μια συνέντευξη τύπου όπου να απαντηθούν τα εξής ερωτήματα:

1) Τι έγινε τελικά με το θέμα της ΦΙΜΠΑ και ποιοί συγκεκριμένα είναι οι άμεσα υπεύθυνοι μέσα και έξω από τον ΑΡΗ

2) Πως έχουν εξελιχθεί ως τώρα οι διαπραγματεύσεις για τα χρέη της ομάδος προς παλιούς παίκτες και αν σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει γίνει ο ΑΡΗΣ μπορεί να ανταποκριθεί

3) Τι ακριβώς έγινε με τον Β.Αλεξανδρή που οδήγησε στο διαζύγιο

4) Ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι της ομάδος

5) Ποια είναι η πορεία του ελέγχου και τι σκοπεύουν να κάνουν με το που έχουν το τελικό πόρισμα.

Μιλώντας  με την γλώσσα της αλήθειας και απαντώντας στα παραπάνω ερωτήματα   η διοίκηση της ΚΑΕ μπορεί να βάλει τα πράγματα στην θέση τους, να δώσει την ευκαιρία σε κάθε Αρειανό να κατανοήσει τι γίνεται και γιατί και να συνεχίσει το έργο της απερίσπαστη χωρίς σκιές και αμφιβολίες. Όσο για τον τους έχει τρομοκρατήσει η δήλωση του Β.Αλεξανδρή περί στόχου παραμονής χωρίς τους Αμερικάνους απλά να υπενθυμίσω ότι την τελευταία φορά που ο Β.Αλεξανδρής έκανε ως προπονητής της ομάδος παραπλήσια υποτιμητική δήλωση ο ΑΡΗΣ κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος.

Αν και γενικά εδώ στο PlanetARIS.gr έχουμε ως φιλοσοφία να αποφεύγουμε να κρίνουμε αυστηρά μεμονωμένα αθλητές και προπονητές της ομάδος μιας και αυτό που βγαίνει μέσα στο γήπεδο είναι αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας με αυτά που είδαμε σήμερα στο Παλέ θα ξεφύγουμε από τις αρχές μας και θα αναφερθούμε στο σεμινάριο προπονητικής μπάσκετ που παρακολουθήσαμε σήμερα με εισηγητή τον Βαγγέλη Αγγέλου που πολύ γρήγορα κατάφερε να μας πείσει ότι πολύ δύσκολα θα δούμε τον ΑΡΗ να διαπρέπει με αυτόν στον πάγκο.

Σε ένα πρωτάθλημα όπου λόγω του χαμηλού επιπέδου οι περισσότεροι προπονητές έχουν αφήσει στην άκρη το ροτέισον και όπως γινόταν πριν 20 με 30 χρόνια περίπου βασίζονται σε έναν κορμό 5-6 παικτών δίνοντας τους πρωταγωνιστικό ρόλο και αφήνοντας τους στο παρκέ σχεδόν σε ολόκληρο το παιχνίδι ανεξάρτητα από την απόδοση τους. Κάπως έτσι βλέπουμε στην Α1 παίκτες σαν τον Παππά, τον Κυρίτση, τον Λιακόπουλο, τον Γκαγκαλούδη, τον ΜακΓκραθ, τον Πέτροβιτς(πρώην παίκτης του ΑΡΗ ετών 36!) να έχουν βγει από την αφάνεια και να σηκώνουν στις πλάτες τους τις ομάδες που αγωνίζονται. Κόντρα λοιπόν σε κάθε λογική, σε προπονητικό πλάνο και μπασκετική φιλοσοφία ο Βαγγέλης Αγγέλου κατέβασε την ομάδα με τους 2 καλύτερους του παίκτες που έδειξαν στο προηγούμενο παιχνίδι να βρίσκουν ρυθμό στον πάγκο και προτίμησε να ξεκινήσει με τον άπειρο Μποχωρίδη και τραγικά ντεφορμέ από το ξεκίνημα της χρονιάς Καραποστόλου. Το -10 στα πρώτα 5' δεν ήταν κάποια έκπληξη αλλά η λογική εξέλιξη του αγώνα. Έτσι μετά από 6 αγωνιστικά λεπτά όταν αποφάσισε ο Β.Αγγέλου να ρίξει μέσα τους Πάσαλιτς και Βεργίνη το καλό ξεκίνημα που κάθε προπονητής ζητάει(υπο φυσιολογικές συνθήκες) είχε πάει εντελώς στραβά με τους παίκτες του Πανιωνίου να βλέπουν ότι έχουν την ευκαιρία να καθαρίσουν πολύ πιο εύκολα από όσο περίμεναν το παιχνίδι ενώ οι έτσι και αλλιώς αγχωμένοι παίκτες μας να παίζουν με βαρίδια στα πόδια βλέποντας το φάσμα της ήττας από τα πρώτα 5 λεπτά του παιχνιδιού. Φυσικά όταν έχεις 35' μπροστά υπάρχουν τα περιθώρια να διορθωθεί ότι κακό έχει γίνει αλλά από έναν προπονητή που λειτουργεί τόσο ανορθόδοξα δεν θα έπρεπε να περιμένουμε κάτι καλύτερο όπως το να είχε ετοιμάσει κάποιο ειδικό πλάνο για να περιορίσει τον Παππά που είχε στήσει από νωρίς το δικό του πάρτι έχοντας στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α' ημιχρόνου περισσότερους πόντους από όσους είχε πετύχει συνολικά η ομάδα μας... Όσο για την καλή δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις που τον τελευταίο καιρό διαβάζουμε από εδώ και απο εκεί νομίζω ότι φάνηκε. Ακριβώς τις ίδιες αδυναμίες και λάθη που είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια είδαμε και στο σημερινό. Χαλαρή άμυνα, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ-πρόβλημα στα ριμπάουντ, κακή κυκλοφορία της μπάλας και έλλειψη συστημάτων στην επίθεση. Το μοναδικό σημείο που είχε φανεί να βελτιώνεται στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό που ήταν η άνοδος του Πάσαλιτς και του Βεργίνη κατάφερε ο Αγγέλου να το χαλάσει κόβοντας τους τον ρυθμό... Αυτό που πρέπει να του αναγνωρίσουμε του Αγγέλου είναι το "ανάστημα" του σαν προπονητής όταν σχεδόν όλο το γήπεδο βλέποντας την ομάδα πελαγωμένη του φώναζε να πάρει τάιμ άουτ αλλά αυτός εκεί βράχος ήξερε πότε να το ζητήσει... Δεν είναι τύχαιο ότι στο τρίλεπτο που η κερκίδα ζητούσε απεγνωσμένα ένα τάιμ άουτ η διαφορά εκτοξεύτηκε από τους 20 στους 30 πόντους! Για τους παίκτες παρά την απαράδεκτη εμφάνιση σχεδόν όλων δεν θέλω να πω πολλά μιας και όλοι οι παίκτες που έχουμε εκτός ίσως από τον Πάσαλιτς είναι 100% παίκτες ομάδος. Δηλαδή αν η ομάδα δεν λειτουργεί σωστά τότε και αυτοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά. Για παράδειγμα αν δεν κάνεις μπλοκ άουτ ο Χαρίσης παρά το ύψος του δεν καθαρίζει τα ριμπάουντ, στον Σαρικόπουλο αν του δώσεις την μπάλα κάτω από το γόνατο δεν θα την πιάσει ποτέ, τον Καραποστόλου αν δεν τον βγάλεις ελεύθερο στο τρίποντο δεν θα σκοράρει, τον Πελεκάνο αν δεν τραβήξεις τους παίκτες για να του δώσεις χώρους δεν θα μπορέσει να μπει μέσα και άλλα πολλά. Όταν λοιπόν δω τον ΑΡΗ να αγωνίζεται σαν φυσιολογική ομάδα κάνοντας τα βασικά τότε θα αρχίσω να κρίνω και τους παίκτες πιο αυστηρά.

Απογοητευτική ήταν η παρουσία του κόσμου για ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι και ακόμη πιο απογοητευτική αναμένεται να είναι μετά το σημερινό στραπάτσο. Ελπίζω πάντως όλα αυτά που συμβαίνουν φέτος στον ΑΡΗ να είναι ταχύρυθμα τμήματα διοίκησης μεγάλης μπασκετικής ομάδας για τον κ.Αρβανίτη και τους λοιπούς της διοίκησης και να κατανοήσουν κάποια βασικά πράγματα όπως ότι οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι και ότι ο βοηθός προπονητή είναι για να βοηθάει τον βασικό προπονητή... ΌΧΙ ΑΛΛΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ! Κουραστήκαμε...

ΥΓ. "Κορόιδο" Σκουρτόπουλε που ξεκίνησες με τον Παππά βασικό και δεν τον άφησες στο πάγκο.

Εντυπωσιακά έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα ο Πανιώνιος με τον Ν.Παππά να οργιάζει πάνω στο παρκέ και το 4 στα 4 με 2 εκτός έδρας νίκες σε σχετικά δύσκολες έδρες να αντικατοπτρίζουν στο απόλυτο την εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ομάδα της Ν.Σμύρνης. Μόνο τυχαία δεν είναι η συγκεκριμένη πορεία μιας και από το καλοκαίρι είχαμε επισημάνει ότι ο Πανιώνιος με τις κινήσεις που έκανε είναι το ακλόνητο φαβορί για την κατάκτηση της 3ης θέσης. Βέβαια αυτή η εκτίμηση είχε γίνει την στιγμή που υπήρχε μια αδράνεια στον σύλλογο μας και δεν είχαμε ξεκινήσει τις εντυπωσιακές μεταγραφικές κινήσεις με Χαρίση-Πελεκάνο-Βεργίνη. Τελικά όμως το θέμα με τα δελτία των Αμερικάνων άλλαξε εκ νέου τα δεδομένα για την ομάδα μας και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει την δεδομένη στιγμή ποια μπορεί να είναι η πορεία του ΑΡΗ στο φετινό πρωτάθλημα.

Στατιστικές, προγνωστικά, εκτιμήσεις και λοιπές θεωρητικές προσεγγίσεις ενός αγώνα λίγη σημασία έχουν όταν οι ομάδες πατάνε στο παρκέ. Ιδίως όταν μιλάμε για το παρκέ του πιο θρυλικού γηπέδου της Ευρώπης με το πιο μπασκετικό κοινό της Ελλάδος. Το Σάββατο το απόγευμα στις 17.00 η αγαπημένη μας ομάδα θα υποδεχθεί τον φορμαρισμένο Πανιώνιο και θα προσπαθήσει να του κόψει την φόρα, παίρνοντας μια σημαντική νίκη κυρίως για λόγους γοήτρου και ψυχολογίας μιας και μια εντός έδρας νίκη επί του Πανιωνίου πάντα θεωρείται νίκη εντός προγράμματος. Ο αντίπαλος μας κινείται στους ρυθμούς του Ν.Παππά που μετά την καλή περσινή "κουτσή" χρονιά στον συμπολίτη φέτος για την ώρα είναι το Α και το Ω των Νεοσμυρνιωτών. Αυτό φάνηκε και στην βαριά ήττα του Πανιωνίου στο Eurocup κόντρα στην Οστάνδη όπου οι Βέλγοι από την στιγμή που περιόρισαν τον νεαρό γκαρντ όλα έγιναν εύκολα. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι παίκτες πρέπει να υποτιμηθούν γιατί τόσο ο Γιανκόβτις όσο και ο γνώριμος μας Μπόγρης αλλά και οι 3 Αμερικάνοι είναι ικανοί να κάνουν την ζημιά. Το θέμα όμως από το ξεκίνημα της σεζόν δεν είναι τόσο ο αντίπαλος όσο η δική μας ομάδα. Με τον Πανελευσινιακό είδαμε κάποια θετικά στοιχεία κυρίως σε ατομικό επίπεδο με τους Βεργίνη και Πάσαλιτς να αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους αλλά συνολικά η ομάδα παρουσίασε αρκετά προβλήματα σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Χαλαρή άμυνα, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ και πολλά χαμένα ριμπάουντ όπως και τα πολλά λάθη είναι αδυναμίες που υπάρχουν από το ξεκίνημα των επίσημων υποχρεώσεων. Σε αυτά ακριβώς πάνω δουλεύει ο Β.Αγγέλου με τους παίκτες από τους οποίους περιμένει περισσότερη προσπάθεια αλλά και την αφύπνιση συγκεκριμένων παικτών όπως του Χαρίση, Καραποστόλου και του Σαρικόπουλου που η εως τώρα προσφορά τους είναι σχεδόν μηδαμινή και ίσως να είναι και ο βασικός λόγος του μπλακ άουτ που παθαίνει η ομάδα στο τρίτο δεκάλεπτο. Σε αυτό το μπλακ αουτ έχει και τις ευθύνες του ο προπονητής και θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσει την φιλοσοφία του περί ροτέϊσον γιατί δεν γίνεται Πάσαλιτς και Βεργίνης που ήταν με διαφορά οι καλύτεροι παίκτες του ΑΡΗ μας στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό που κρίθηκε στις λεπτομέρειες να αγωνίζονται από περίπου 25' και σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό με τις τόσες επιλογές να υπάρχουν παίκτες που αγωνίζονται 30'. Κάτι ανάλογο ισχύει για τις περισσότερες ομάδες της Α1 που λόγω έλειψης ποιοτικών παικτών βασίζονται σε 6-7 παίκτες το πολύ ενώ οι καλοί παίκτες αγωνίζονται για περισσότερα από 30'. Άλλωστε μετά από 2 εβδομάδες παρουσίας περιμένουν και από τον νέο προπονητή μας να αρχίσει να περνάει στοιχεία της δικής του φιλοσοφίας στην ομάδα.

Αν και το πρωτάθλημα που διανύουμε είναι ίσως το χειρότερο ποιοτικά των τελευταίων δεκαετιών ο ΑΡΗΣ μας από το καλοκαίρι παλεύει να αλλάξει σελίδα και να ξεκινήσει την δική του επανάσταση βασιζόμενος κυρίως σε Έλληνες παίκτες. Παίκτες που μπορούν να αισθανθούν την αύρα του Παλέ, να νιώσουν τον παλμό της κερκίδας. Ας τους δώσουμε να καταλάβουν ότι Παλέ είναι το φρούριο τους και όλοι εμείς είμαστε στο πλευρό τους. Ας προσπαθήσουμε να υπενθυμίσουμε σε αυτούς τους παίκτες, σε ολόκληρη την φίλαθλη Ελλάδα αλλά και στους ίδιους μας τους εαυτούς τι σημαίνει Παλέ. Ένα γήπεδο όπου η λέξη "νίκη" για τον αντίπαλο απουσίαζε επί δεκαετίες από το λεξιλόγιο του. Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ μας έμοιαζε να έχει αντίπαλο περισσότερο το άγχος του και το φόβο της ήττας παρά τον Πανελευσινιακό τελικά κατάφερε να βρει τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα και να πάρει μια πολύτιμη νίκη που εκτός από τους 2 βαθμούς θα τονώσει  και το ηθικό του γιατί όσο και αν αμφισβητούμε παίκτες, προπονητές και διοίκηση σε αυτό πρωτάθλημα χαμηλού επιπέδου ο ΑΡΗΣ μπορεί να πρωταγωνιστήσει. Με τον Βεργίνη να αναλαμβάνει δράση στα κρίσιμα και τον Πάσαλιτς να πετυχαίνει 20 πόντους με 100% ευστοχία σε όλες του τις  προσπάθειες η ομάδα μας πέτυχε μια πολύτιμη νίκη!

Ήταν φανερό ότι όσο ο ΑΡΗΣ έδειχνε ψυχραιμία και συγκέντρωση στο παιχνίδι όλα έδειχναν εύκολα όμως με το που έβλεπε την ελάχιστη αντίσταση από τους παίκτες του Πανελευσινιακού ξαφνικά οι παίκτες μας θόλωναν και έδειχναν μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ανόητα λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση με την μπάλα να μας μένει αρκετές φορές στα χέρια και ολιγωρία σε άμυνα και ριμπάουντ. Και αυτό το τελευταίο θα πρέπει να το πρώτο σημείο προς βελτίωση στην λίστα του Β.Αγγέλου που για να λέμε την αλήθεια δεν νομίζω να κατάφερε να βελτιώσει την ομάδα έστω και λίγο σε κάποιον από τους τομείς που υστερούσε. 15 επιθετικά ριμπάουντ μιας ομάδος που βασιζόταν αποκλειστικά σε Έλληνες χωρίς ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα και 20 λάθη χωρίς να πιεστείς ιδιαίτερα φανερώνει ότι το ομαδικό παιχνίδι μας δεν βελτιώθηκε καθόλου. Μάλιστα αυτό που δεν αποτυπώνεται εύκολα από την στατιστική ιδίως σε ένα κερδισμένο παιχνίδι είναι η νωθρότητα που υπήρχε στην άμυνα. Όποιος ήθελε έμπαινε μέσα και ακόμη πιο εύκολα πάσαρε είτε κόντά  στο καλάθι είτε έξω στο τρίποντο για κάποιο αμαρκάριστο σουτ. Πολύ δουλειά για τον Β.Αγγέλου και αυτός δεν απέφυγε τα λάθη με πρώτο και καλύτερο την αλλαγή  του Πάσαλιτς  σε ένα σημείο όπου ο Βόσνιος ήταν on fire κόβοντας τον ρυθμό τόσο του συγκεκριμένου παίκτη όσο και ολόκληρης της ομάδος που στο πρόσωπο του είχε βρει αρκετές λύσεις στην επίθεση και είχε ένα καλό προβάδισμα. Το δεύτερο εξίσου σημαντικό λάθος ήταν οι αψυχολόγητες αλλαγές στα τελευταία 3' του αγώνα όπου ενώ πίεζαν οι παίκτες του Πανελευσινιακού σε όλο το γήπεδο αντί να βάλει και τρίτο κοντό παίκτη για να βοηθάει στο κατέβασμα της μπάλας προτίμησε να αφήσει στον πάγκο μια τον Βεργίνη και  μια τον Πάσαλιτς περνώντας μέσα τον άπειρο Μποχωρίδη. Μάλιστα στην φάση όπου ο Πάσαλιτς έχει κλειστεί στην γωνία και ο Μποχωρίδης αντί να κάνει κίνηση να τον βοηθήσει έχει μείνει στην άλλη πλευρά κολλημένος να παρατηρεί φάνηκε ξεκάθαρα ότι χρειαζόμαστε είτε τρίτο γκαρντ για καλύτερη κυκλοφορία είτε έναν πιο έμπειρο μέσα. Στα θετικά της αναμέτρησης η τεράστια βελτίωση σε ατομικό επίπεπδο. Όσο περνάει καιρός λογικό είναι παίκτες όπως ο Βεργίνης, ο Πάσαλιτς, ο Πελεκάνος, ο Χαρίσης αλλά και οι υπόλοιποι να συνηθίζουν τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στον ΑΡΗ, να  βρίσκουν τα πατήματα τους μέσα στο γήπεδο και να αποδίδουν ολοένα και καλύτερα. Ιδίως για τον Δημήτρη Βεργίνη ήταν κάτι το αναμενόμενο όντας παίκτης της ομάδος για τρίτο χρόνο μιας και γνωρίζει τι σημαίνει να διεκδικείς την νίκη σε αγώνες όπου και με 20 πόντους να κερδίσεις λίγη σημασία έχει ενώ ήττα και με 1 πόντο θα ισοδυναμεί με καταστροφή και μπορεί να προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις και εξελίξεις. Ενώ και ο Πάσαλιτς σαν ξένος δεν τον αγγίζει και τόσο η πίεση που υπάρχει. Ο Αντώνης Ασημακόπουλος παρά τα χρονάκια του δειχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα και να αποτελεί μια σταθερή αξία για τον φετινό ΑΡΗ. Και σήμερα μαζί με τους Βεργίνη και Πάσαλιτς ήταν από τους κορυφαίους για την ομάδα μας.

Ο Νοέμβρης όπως όλοι γνωρίζουν στην ομάδα θα κρίνει πολλά και από την στιγμή που το πρώτο βήμα για την δημιουργία ένος νικηφόρου σερί έγινε λογικό είναι να υπάρχει ικανοποίηση. Έτσι θα μπορέσει και πιο εύκολα ο Β.Αγγέλου να δουλέψει με τους παίκτες του για να βελτιώσει τις τρανταχτές αδυναμίες της ομάδος αλλά και οι παίκτες μας να αποκτήσουν περισσότερη αυτοπεποίθηση. Τσιάρας και Χάντ δεν πρόλαβαν να δείξουν τίποτα στο μικρό χρονικό διάστημα που αγωνίστηκαν αλλά σίγουρα στην συνέχεια θα βοηθήσουν. Όσο κουραστικοί και αν γινόμαστε θα το λέμε. Σε αυτό το πρωτάθλημα με Αμερικάνους ή και χωρίς Αμερικάνους ο ΑΡΗΣ μας έχει καλύτερο ρόστερ από τις περισσότερες ομάδες της Α1 αρκεί οι παίκτες μας να πιστέψουν στις δυνάμεις τους. Πλέον το παιχνίδι του ερχόμενου Σαββάτου κόντρα στον Πανιώνιο έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία και θα πρέπει όλοι να προετοιμαζόμαστε από τώρα για το Παλε! ΌΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Με τον Β.Αγγέλου να μετράει σχεδόν 10 ημέρες στον ΑΡΗ και να έχει ήδη καταγράψει ένα επίσημο παιχνίδι στον πάγκο μας λογικό είναι όσο περνάνε οι ημέρες να αρχίζουν να εμφανίζονται αλλαγές και καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδος μας με βάση τη φιλοσοφία του νέου προπονητή μας.  Σίγουρα στο παιχνίδι με τον Ηλυσιακό δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου για να αλλάξει κάτι μιας και μετά βίας πρόλαβε να γνωρίσει από κοντά τους παίκτες του και να τους δει σε 2-3 προπονήσεις στο αυριανό παιχνίδι όμως περιμένουμε να δούμε κάτι το διαφορετικό από τις μετριότατες εμφανίσεις του ΑΡΗ σε αυτό το ξεκίνημα της νέας αγωνιστικής σεζόν. Άλλωστε ένα από τα βασικά επιχειρήματα όλων όσων δεν ήθελαν τον Β.Αλεξανδρή είναι ότι ανήκει στην παλαιά γενιά προπονητών που η εξέλιξη του αθλήματος τους έχει ξεπεράσει σε αντίθεση με τον Β.Αγγέλου που ανήκει στην νέα φουρνιά Ελλήνων προπονητών ανεξάρτητα αν το όνομα του το έφτιαξε στο πλευρό του μεγάλου μπασκετικά και ηλικιακά Ντ.Ίβκοβιτς. Όχι ότι είμαστε ανυπόμονοι και περιμένουμε να δούμε μαγικά αλλά το παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό φαντάζει ιδανικό για μια νίκη συνοδευόμενη με μια ελπιδοφόρα εμφάνιση.

Εκτός από νέα φιλοσοφία στο αυριανό παιχνίδι εκτός απροόπτου ο ΑΡΗΣ μας θα έχει και 2 νέα πρόσωπα. Ο Γ.Τσιάρας που υπόγραψε και ήρθε πριν λίγες ημέρες στην Θεσσαλονίκη θα συμπεριλήφθηκε στην αποστολή όπως και ο Χαντ που δηλώνει έτοιμος να προσφέρει ανεξάρτητα από το τι λένε οι ιατρικές εξετάσεις σχετικά με το πονεμένο του γόνατο. 2 παίκτες σε καίριες θέσεις που έστω αγωνιζόμενοι για λίγα λεπτά μπορούν να δώσουν ανάσες στους συμπαίκτες τους και λύσεις από τον πάγκο. Και οι 2 παίκτες αν και θα βρίσκονται στην διάθεση του Β.Αγγέλου θα χρησιμοποιηθούν ανάλογα με την εξέλιξη του παιχνιδιού. Έστω όμως και χωρίς τις νέες προσθήκες και ρίχνοντας μια ματιά στο ρόστερ του Πανελευσινιακού και στο τι έκανε τις πρώτες 3 αγωνιστικές ενδεχόμενο στραβό αποτέλεσμα θα θεωρηθεί ως ακόμη μια βραδιά ντροπής για τον Αυτοκράτορα. 3 μέτριοι Αμερικάνοι που έχουν αφήσει έμπειρους Έλληνες παίκτες όπως είναι οι Παπανικολόπουλος, Τσιάκος, Μαγγούνης και Λιακόπουλος να πρωταγωνιστούν φανερώνει ξεκάθαρα την δυναμική μιας ομάδος που σίγουρα αποτελεί ένα από τα φαβορί μαζί με τον Ηλυσιακό, το Περιστέρι και την Καβάλα για υποβιβασμό. Πάντα όμως ομάδες σαν και αυτές που δεν έχουν τίποτα να χάσουν αντιμετωπίζοντας έναν θρύλο του Ελληνικού μπάσκετ όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας παθιάζονται και τα δίνουν όλα πάνω στο παρκέ για αυτό περιθώρια για χαλάρωση και υπεροψία δεν υπάρχουν ούτε για πλάκα. Κάπως έτσι την πατήσαμε από Κηφισιά και ΑΓΟΡ για αυτό καλό είναι το πάθημα να μας γίνει μάθημα. Ένα ακόμη πλεονέκτημα για τον ΑΡΗ μας είναι ότι το παιχνίδι δεν διεξάγεται στην φυσική έδρα του Πανελευσινιακού αλλά στο γήπεδο του Περιστερίου επομένως ο  Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θα μπορούν χωρίς ιδιαίτερη πίεση από την κερκίδα να κάνουν το παιχνίδι τους και να επιστρέψουν με το πρώτο διπλό στην Θεσσαλονίκη.

Για καλή μας τύχη και παρά τις συνεχόμενες απεργίες της κρατικής τηλεόρασης θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση χωρίς σχολιασμό(καλύτερα!) και έτσι θα μπορούμε να δούμε τι ακριβώς θα γίνει γιατί ακόμη και στα παιχνίδια με Κηφισιά και ΑΓΟΡ παρά την ραδιοφωνική μετάδοση και τα στατιστικά της αναμέτρησης δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να κατάλαβε πως εξελίχθηκαν έτσι αυτοί οι αγώνες για την ομάδα μας. Νέα αρχή, με νέο προπονητή και νέους παίκτες για τον ΑΡΗ μας που όλοι ευελπιστούμε να αρχίσει νικηφόρα. Έτσι για να μπει καλά ο Νοέμβρης που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία μας στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος μιας και με αρχή του αυριανό παιχνίδι υπάρχουν αναμετρήσεις που αν τις κερδίσεις πας για 4αδα αλλά αν τις χάσεις θα κυνηγάς 6αδα για να αποφύγεις πάλι ΟΣΦΠ ή ΠΑΟ στα πλέιοφς. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

Αυτό που μου αρέσει αρκετά στο νέο διοικητικό σχήμα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι ότι σε στιγμές που επικρατεί απαισιοδοξία και όλοι δείχνουμε έτοιμοι να δεχτούμε μοιρολατρικά άλλη μια "χαμένη" χρονιά ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης με αποφασιστικές κινήσεις στέλνουν το δικό τους μήνυμα εκφράζοντας μια αποφασιστικότητα και αισιοδοξία που γουστάρω πάρα πολύ. Κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν ένας ένας αποχωρούσαν οι παίκτες της περσινής ομάδος που μπορούσαν να προσφέρουν και φέτος, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλοι σχεδόν οι μεταγραφικοί στόχοι χανόντουσαν ο ένας μετά τον άλλο, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλα τα καλοκαιρινά σήριαλ(Σαρικόπουλου, Χαρίση, Πελεκάνου) έδειχναν να οδηγούνται σε ναυάγιο. Κάπως έτσι και τώρα που τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα και οι κακές εμφανίσεις έχουν απογοητεύσει άπαντες θεωρόντας δεδομένο ότι η ομάδα δεν θα ενισχυθεί άλλο και θα μπαίναμε στον Νοέμβριο που μπορεί να κρίνει όλη την πορεία της ομάδος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος με εμφανείς ελλείψεις στις θέσεις "4" και "3" όπου Ασημακόπουλος και Πελεκάνος αντίστοιχα σηκώνουν σχεδόν μόνοι τους όλο το βάρος. Είναι αστείο να αναπαράγεται ότι ο Β.Αγγέλου θα περιμένει να δει τα επόμενα 4-5 κρίσιμα παιχνίδια για να αποφασίσει για την ενίσχυση της ομάδος. Δεν χρειάζεται να είσαι μπασκετικός ειδήμονας ή να περιμένεις να βγει το πρώτο μισό του Α' γύρου για να παραδεχθείς ότι χρειάζεσαι έναν παίκτη να πλαισιώσει τους Ασημακόπουλο, Τσακαλέρη και Βεζένκωφ στην θέση 4, όπως επίσης και ότι χρειάζεσαι ένα 2-3αρι με έφεση στο σκοράρισμα για να δώσει λύσεις στην επίθεση αλλά και για να έχει ο Μ.Πελεκάνος το "δικαίωμα" να κάθεται και λίγο στον πάγκο. Άλλωστε κάπως έτσι στήθηκε η ομάδα το καλοκαίρι και αυτά είναι τα κενά που άφησαν οι 3 Αμερικάνοι με αυτό του Κόλιμον να καλύφθηκε αρκετά γρήγορα με την έλευση του Δ.Βεργίνη. Διοίκηση και προπονητής λειτουργώντας με βάση την λογική δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και έκαναν το αυτονόητο φέρνοντας τον Γιώργο Τσιάρα.

Ο Γιώργος Τσιάρας μπορεί να μην ήταν ποτέ το αστέρι της ομάδος και το φόβητρο των αντιπάλων αλλά ήταν πάρα πολλές φορές ο παίκτης που έκανε την μεγάλη ζημιά από το πουθενά αλλάζοντας τις ισορροπίες του αγώνα. Αν και ψηλό παιδί(2.07) που ξεκίνησε ως κλασσικό 4αρι μπορεί να αγωνιστεί με επιτυχία και στην θέση 3 καθώς αρέσκεται σε αρκετά μακρινά σουτ αλλά έχει και την ευκινησία να διεισδύει και προς το καλάθι. Το θετικό είναι ότι ο παίκτης εκτός από την μεγάλη εμπειρία που έχει από το Ελληνικό πρωτάθλημα βρίσκεται και σε καλή αγωνιστική κατάσταση μιας και έβγαλε ολόκληρη την προετοιμασία και συμμετείχε και σε φιλικούς αγώνες με την Μιλάνο όπου του είχε προτείνει συμβόλαιο αλλά με μηδαμινό χρόνο συμμετοχής. Η χρονιά πέρσι με τον Ίκαρο Καλλιθέας δεν ήταν καλή αλλά την προηγούμενη με τον Πανιώνιο όπως και κατά το παρελθόν απέδειξε ότι σε αυτό πρωτάθλημα χαμηλού επιπέδου μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Μακάρι να δέσει και με την υπόλοιπη ομάδα και να βάλει και αυτός το λιθαράκι του στην αγωνιστική άνοδο του ΑΡΗ μας.

Με τους Κόλιμον, Σάιμον και Άουτεμπριτζ να είναι οριστικό παρελθόν και τους Βεργίνη, Χάντ και Τσιάρα να βρίσκονται στο Παλέ σαν μεταγραφές της τελευταίας στιγμής θεωρώ ότι η διοίκηση έκανε ότι μπορούσε μετά το "ναυάγιο" με τα δελτία των Αμερικάνων. Βέβαια θα πρέπει να δούμε πως θα εξελιχθεί η ιστορία με τον Χάντ γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται οπωσδήποτε και έναν παίκτη στις θέσεις 2-3 που να μπορεί να δώσει λύσεις στο σκοράρισμα. Πάντως είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ ήρθε για να μείνει και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να ξαναφέρει τον ΑΡΗ μας στην φυσική του θέση. Στήριξη λοιπόν και πάλι στήριξη!