Όσοι βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ περιμένοντας  ένα ήσυχο απόγευμα και μια εύκολη νίκη στο ντεμπούτο του Β.Αγγέλου στο πάγκο του ΑΡΗ μας διαψεύσθηκαν και αντί για αυτό παρακολούθησαν ένα αγχωτικό παιχνίδι που κράτησε 2 ολόκληρες ώρες και πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το σφύριγμα της λήξης. Ευτυχώς στο φινάλε οι παίκτες μας φάνηκαν ψύχραιμοι από την γραμμή των βολών και να πάρουν την νίκη έστω και με περιπετειώδη τρόπο αποφεύγοντας να σημειώσουν άλλη μια ιστορική ήττα.

Από το ξεκίνημα του αγώνα τίποτα δεν έδειχνε όλα αυτά που θα ακολουθούσαν, αντιθέτως με αρκετά καλή κυκλοφορία της μπάλας και πλουραλισμός στην επίθεση η ομάδα πήρε προβάδισμα στο σκορ και ανέβαζε διαρκώς την διαφορά. Μάλιστα ο Β.Αγγέλου βλέποντας την διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες άρχισε τις αλλαγές, μοιράζοντας τον χρόνο στους παίκτες του και δοκιμάζοντας σχήματα. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα κυλήσουν ομαλά στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε το γνωστό μπλακ άουτ για την ομάδα και ξαφνικά τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Τα πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας του Α' ημιχρόνου πήγαν περίπατο στο Β ημίχρονο και το καλάθι του Ηλυσιακού έμοιαζε σαν παραθυράκι με τα στόρια κατεβασμένα... Κάτι λογικό μιας και οι περισσότερες επιθέσεις γινόταν με τη λήξη των 24 δευτερολέπτων υπό δύσκολες συνθήκες. Στην συνέχεια άρχισε να μιλάει το άγχος και τα πράγματα να γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Στο τέλος η ψυχραιμία του Βεργίνη αλλά και η μαχητικότητα του Ασημακόπουλου  αποδείχθηκαν αρκετά για να κάμψουν την αντίσταση του μαχητικού  Ηλυσιακού που βρήκε απέναντι του έναν προβληματικό ΑΡΗ και προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί.

Το συμπέρασμα που βγαίνει για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι αυτή η ομάδα έτσι όπως είναι δύσκολα θα προχωρήσει και ακόμη και οι θεωρητικά καλές μεταγραφές μάλλον δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν τα αναμενόμενα εγκλωβισμένοι στο άγχος και στις απαιτήσεις που έχει μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Δεν ξέρω αν με την  πάροδο του χρόνο παίκτες όπως ο Πελεκάνος και ο Πάσαλιτς καταλάβουν ότι πρέπει να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες ή θα χαθούν στην μετριότητα. Ενώ από την άλλη ο βελτιωμένος σήμερα Βεργίνης που έχει και την περσινή εμπειρία ίσως τελικά φέτος να μπορέσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο μιας και γνωρίζει καλύτερα από τους υπόλοιπους τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στον ΑΡΗ μας. Λίγο δύσκολα να καταφέρει να αλλάξει αυτή την εικόνα ο Αγγέλου μιας και το πρόβλημα μοιάζει να είναι κυρίως των παικτών που παγώνουν μόλις βρουν τα δύσκολα. Μοναδική γιατρειά μοιάζει την δεδομένη χρονική στιγμή η ενίσχυση της ομάδος αλλά και πάλι με αναγκαστικές επιλογές τύπου Χαντ που με το καλημέρα επιβεβαίωσε τις φήμες περι τραυματισμού το μέλλον μοιάζει δυσοίωνο. Μια κατάσταση που επηρεάζει άπαντες στον σύλλογο. Τόσο στην κερκίδα όπου τα 1500 άτομα που βρέθηκαν στο Παλέ έφυγαν εκνευρισμένα όσο και στην διοίκηση που βλέπει την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλλε να αποτυγχάνει από πολύ νωρίς μιας και για την ώρα δεν μπορεί να συγκινήσει κανέναν. Όπως και να έχει ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Είτε είναι απλός οπαδός είτε είναι μέλος της διοίκησης...

Με νέο look θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Ηλυσιακό που με τον Αγγέλου στην άκρη του πάγκου και τον Χαντ πάνω στο παρκέ θα επιδιώξει να πάρει το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα στο πρωτάθλημα. Σχεδόν με ιεροσυλία μοιάζει μια συζήτηση για νίκη του ΑΡΗ επί του Ηλυσιακού αλλά όταν διασύρεσαι απο Κηφισιά και ΑΓΟΡ θα πρέπει με μια μεγάλη δόση ρεαλισμού να σκύψεις πάνω από τα προβλήματα και να αντιμετωπίσεις κάθε αντίπαλο με σοβαρότητα αφήνοντας στην άκρη ονόματα και προϊστορίες.

Κάπως έτσι προέκυψε και η ξαφνική αντικατάσταση του Αλεξανδρή με τον Αγγέλου με την παγωμάρα που έφερε η είδηση να δίνει την θέση της σε ένα τεράστιο ερωτηματικό για το αν ο νέος προπονητής έχει την απαιτούμενη δυναμική για να παραμείνει στην ηλεκτρική θέση του πάγκου με επιτυχία. Τα αποτελέσματα για αρχή αλλά και η συνολική εικόνα της ομάδος μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα είναι αυτά που θα δείξουν για το αν ο Βαγγέλης Αγγέλου μπορεί να ανταπεξέλθει ως πρώτος προπονητής της ομάδος μας ή θα είναι άλλος ένας περαστικός που με 1-2 στραβά αποτελέσματα θα αντικατασταθεί. Μαζί του ντεμπουτάρει και ο Τζέρεμι Χαντ που θα προσπαθήσει να αρπάξει απο τα μαλλιά την μεγαλύτερη ευκαιρία της καρίερας του. Μπορεί να μην εντυπωσίασε πέρσι αλλά είναι ένας παίκτης ομάδος που μπορεί να προσφέρει σε πολλούς τομείς και εφόσον αποδειχθεί και υγιής ίσως να δέσει ιδανικά και με τους υπόλοιπους. Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα λίγα πράγματα μπορούμε να πούμε για τον Ηλυσιακό που είναι από τις πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος. Παρόλα αυτά από το καλημέρα οι παίκτες του Δ.Παπανικολάου έστειλαν το μήνυμα τους ότι όποιος τους υποτιμήσει θα το πληρώσει όπως το πλήρωσε η Καβάλα μέσα στην έδρα της στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Απο εκεί και πέρα αν οι παίκτες μας παίξουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Χαρίσης και Καραποστόλου είναι σχεδόν ανύπαρκτοι στις πρώτες 2 αγωνιστικές ενώ και οι Πάσαλιτς και Πελεκάνος δεν έχουν αντιληφθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο που πρέπει να έχουν στον φετινό ΑΡΗ. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Βεργίνη που όμως δικαιολογείται μιας και μετράει ελάχιστες ημέρες στην ομάδα. Το να βρει το "κουμπί" των παικτών του είναι η πρώτη και η πιο σημαντική αποστολή του Β.Αγγέλου. Αν το πετύχει όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους γιατί ο φετινός ΑΡΗΣ έχει καλό υλικό ή τουλάχιστον καλύτερο υλικό από την πλειοψηφία των ομάδων της Α1.

Λίγο το 3ημερο λόγω της σημερινής αργίας, λίγο το ξενέρωμα από την απόλυση του Αλεξανδρή που σε γενικές γραμμές δεν άρεσε όπως όλα δείχνουν θα επηρεάσουν την προσέλευση του κόσμου. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να απογοητεύει κανέναν γιατί ο Αρειανός οπαδός συνέρχεται γρήγορα από τις "σφαλιάρες" και στηρίζει κάθε υγιή προσπάθεια. Πάντως εύχομαι η διοίκηση να καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα που της στέλνει ο κόσμος και αφού σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό όλα δείχνουν ότι πάμε για άλλη μια χρονιά υπομονής ας φορτσάρει εξωαγωνιστικά όπου και εκεί περιμένουμε πολλά και σημαντικά με την οικονομική "ανάσταση" της ομάδος, τον έλεγχο και τον καταλογισμό ευθυνών.

Με φανερή την έλλειψη κάποιου συγκεκριμένου πλάνου και αντιδρώντας  σπασμωδικά η διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ μετά την απόφαση της να στηρίξει τον Β.Αλεξανδρή κάνοντας μάλιστα δεκτή την απαίτηση του "τίγρη" για ενίσχυση της ομάδος και φέρνοντας άμεσα τον Αμερικάνο Χάντ προχώρησε ξαφνικά στην απομάκρυνση του Αλεξανδρή και στην συμφωνία με τον Β.Αγγέλου. Μια απόφαση που όπως βγαίνει προς τα έξω ήταν το αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας των διοικούντων της ΚΑΕ για κάποιες τοποθετήσεις του Β.Αλεξανδρή σε ότι έχει να κάνει με την αγωνιστική παρουσία της ομάδος. Τώρα γιατί αυτό δεν έγινε την Δευτέρα το βράδυ στο έκτακτο διοικητικό συμβούλιο όπου βγήκε  δημόσια ότι δεν υπάρχει θέμα Αλεξανδρή και έγινε λίγες ώρες μετά απλά φανερώνει την προχειρότητα, τον ερασιτεχνισμό αλλά και την απογοήτευση των ανθρώπων της ΚΑΕ για αυτό το πολύ κακό ξεκίνημα του ΑΡΗ όπου η ομάδα μας πάνω στο παρκέ κατάφερε να εκμηδενίσει όλη την προσπάθεια που έγινε το καλοκαίρι από την νέα διοίκηση και να κάνει άλματα προς τα πίσω γεμίζοντας τον κόσμο με απογοήτευση αλλά και στερώντας από την διοίκηση ένα πολύ σημαντικό ποσό που θα κέρδιζε από τον αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό που δεν έγινε ποτέ...

Λογικό είναι να υπάρχει εκνευρισμός και απογοήτευση αλλά όπως γράψαμε και σε πρόσφατο κείμενο αυτό το κακό ξεκίνημα ήταν το αποτέλεσμα του ρίσκου που πήρε η διοίκηση σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή το καλοκαίρι στο θέμα των δελτίων αλλά και η αδυναμία των παικτών που αγωνίστηκαν να αποδώσουν τα αναμενόμενα. Με αυτό ως δεδομένο θεωρώ οτι η διοίκηση της ΚΑΕ βιάστηκε πολύ και έκανε ένα σημαντικό λάθος τόσο επικοινωνιακά όσο και ηθικά απέναντι σε έναν άνθρωπο που κατά την διάρκεια της περσινής χρονιάς κατάφερε να κρατήσει μια απλήρωτη ομάδα που ταξίδευε στην Αθήνα οδικώς ενωμένη, να παρουσιάσει ένα ανταγωνιστικό σύνολο παρά το γεγονός ότι ο καλύτερος παίκτης αποχώρησε και δεν αντικαταστάθηκε ποτέ και να εμπνεύσει ως ένα σημείο τον κόσμο του ΑΡΗ που στο πρόσωπο του Βαγγέλη Αλεξανδρή έβλεπε έναν συνδετικό κρίκο με το ένδοξο παρελθόν του Αυτοκράτορα. Αν δεν πίστευαν στον Β.Αλεξανδρή έπρεπε να το είχαν ξεκαθαρίσει από το καλοκαίρι και όχι σε μια χρονιά εξυγίανσης να διώχνεις τον άνθρωπο που αποδεδειγμένα αντέχει στα δύσκολα σε μια προσπάθεια να του φορτώσεις κάθε ευθύνη.

Επειδή όμως σαν οπαδοί αυτής της ομάδος είμαστε υπεράνω προσώπων φυσικά και δεν θα σταθούμε παραπάνω σε αυτό το λάθος της διοίκησης και θα ευχηθούμε και εμείς με την σειρά μας θα ευχαριστήσουμε για την προσφορά του και θα αποχαιρετήσουμε τον Β.Αλεξανδρή και ασχοληθούμε με τον αντικαταστάτη του που όπως όλα δείχνουν θα είναι ο Βαγγέλης Αγγέλου που ήδη βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη. Αν και σαν παίκτης ο Β.Αγγέλου ήταν αρκετά αντιπαθής και το αγωνιστικό του στυλ τραγικό μιας και είχε την εκνευριστική συνήθεια ακόμη και μόνος κάτω από το καλάθι του αντιπάλου να ήταν, αυτός προτιμούσε να πασάρει έξω σαν προπονητής έχει δείξει ένα πολύ πιο σοβαρό πρόσωπο. Βέβαια επι της ουσίας σαν προπονητή είναι δύσκολο να τον κρίνουμε μιας και το όνομα του το "έφτιαξε" ως βοηθός προπονητή του Ντούσαν Ίβκοβιτς για σχεδόν 4 χρόνια σε Ντιναμό Μόσχας και Ολυμπιακό όπως βοηθός προπονητή ήταν και επι Μίνιτς στον ΑΡΗ μας πριν 10 χρόνια περίπου. Σαν βασικός προπονητής στο πέρασμα του από ομάδες όπως η Χαλκίδα, τα Τρίκαλα και η προβληματική ΑΕΚ δεν έχει να επιδείξει και κάτι σπουδαίο. Ας ελπίσουμε με να ήρθε η στιγμή για τον Β.Αγγέλου να "φτιάξει" και το όνομα του ως βασικός προπονητής στον πάγκο του ΑΡΗ μας. Όσο για τους διοικούντες της ΚΑΕ θα πρέπει να παραδειγματιστούν από την υπομονή και την επιμονή που δείχνει ο κόσμος της ομάδος και από την στιγμή που έχουν ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια αρκετά δυνατά, κάτι που έχει αναγνωριστεί από όλο τον κόσμο καλό είναι να μην ξεφύγουν από το γενικότερο πλάνο εξυγίανσης και να αποφύγουν τα άλματα προόδου μιας και για αρχή και τα μικρά βηματάκια προς τα μπροστά είναι αρκετά.

Δεν είναι μυστικό ότι μετά τον πρόσφατο διασυρμό στο Ρέθυμνο το κλίμα έχει γίνει αρκετά αρνητικό γύρω από το πρόσωπο του Β.Αλεξανδρή. Σίγουρα υπάρχουν σημαντικοί λόγοι που η ομάδα δεν είναι αυτή που πρέπει στο ξεκίνημα των αγωνιστικών της υποχρεώσεων αλλά για το τρόπο με τον οποίο ηττήθηκε χωρίς καν να παλέψει από Κηφισιά και ΑΓΟΡ δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία.

Για αυτά τα αποτελέσματα φυσικά και έχουν όλοι ευθύνη. Από παίκτες και προπονητικό τιμ μέχρι και την διοίκηση. Αυτό που ουσιαστικά πλήρωσε ο ΑΡΗΣ με τον χειρότερο τρόπο ήταν το ρίσκο που αποφάσισαν από κοινού να πάρουν διοίκηση και προπονητής στο θέμα των 3 Αμερικανών. Όσο λοιπόν και αν λέμε ότι στην ιστορία με την ΦΙΜΠΑ πιαστήκαμε κορόιδα από την ΕΟΚ το ότι τους εμπιστευτήκαμε ήταν δικό μας λάθος. Αυτό ακριβώς από ότι φάνηκε αναγνώρισε ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του και για αυτό δεν τέθηκε καν θέμα Αλεξανδρή παρά την έντονη δυσαρέσκεια που υπάρχει στο πρόσωπο του. Αντιθέτως από την στιγμή που τον στηρίζουν έκαναν δεκτό και το αίτημα του για ενίσχυση της ομάδος με τον πρώην γκαρντ του ΚΑΟΔ Τζέρεμι Χάντ να είναι εκτός απροόπτου το επόμενο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδος μας.  Ένας παίκτης που αν και δεν εντυπωσίασε στο προηγούμενο πρωτάθλημα φαντάζει ικανός να δώσει λύσεις κυρίως στο σκοράρισμα αλλά και σε άλλους τομείς μιας και είναι παίκτης που παλεύει και στα ριμπάουντ, μαρκάρει καλά και βλέπει γήπεδο. Ουσιαστικά η διοίκηση σε συνεργασία με το προπονητικό τιμ προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό που άφησαν οι 3 Αμερικάνοι φέρνοντας παίκτες στις ίδιες θέσεις. Η αρχή έγινε με τον Βεργίνη που αγωνίζεται στις θέσεις 1-2 όπως ο Κόλιμον, η συνέχεια φαίνεται να γίνεται με τον Χάντ που αγωνίζεται στις θέσεις 2-3 και πολύ πιθανόν αν χρειαστεί να δούμε και έναν παίκτη στην θέση 4 που αγωνιζόταν ο Άουτερμπριτζ. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα από αυτές τις κινήσεις και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι λύσεις ανάγκης. Ακόμη και η έλευση του Βεργίνη που είναι ένας πολύ καλός παίκτης που από την αρχή ο Αλεξανδρής τον ήθελε στην ομάδα δεν ήταν βάσει προγραμματισμού και φυσικά δεν συμμετείχε στην προετοιμασία.

Μπορεί ο Β.Αλεξανδρής να συνεχίζει κανονικά και η διοίκηση να τον στηρίζει και στην πράξη υλοποιώντας τις εισηγήσεις του αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα ανεχθούν και άλλα τέτοια αποτελέσματα. Νίκη με νίκη διαφέρει όπως και ήττα με ήττα και ιδίως όταν είσαι ΑΡΗΣ έχεις την υποχρέωση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα και τον αντίπαλο να ματώνεις μέσα στο γήπεδο. Πάντως εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι δεν αποφασίσθηκε κάποιο πρόστιμο ώστε να αφυπνίσει παίκτες και προπονητικό τιμ και να τους υπενθυμίσει ότι εδώ υπάρχουν μόνιμες απαιτήσεις και ασταμάτητη πίεση όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη ομάδα. Ας ελπίσουμε να είναι υγιής ο Χαντ και να μπορέσει να προσφέρει στην ομάδα γιατί είναι φανερό ότι και οι υπόλοιποι παίκτες χρειάζονται μια ώθηση.

Πραγματικά αυτή η ομάδα με τις εμφανίσεις της θα μας κάνει να ξεχάσουμε κάθε ιδέα που έχουμε για αυτό το άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Μπασκετικές θεωρίες, απλές λογικές, στατιστικές και προγνωστικά όλα πηγαίνουν περίπατο πάνω στο παρκέ και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με μόνιμο θύμα τον ΑΡΗ. Ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στα ρόστερ ειλικρινά δεν νομίζω ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάτι να ζηλέψει από το Ρέθυμνο και όμως στον σημερινό αγώνα φάνηκε μια τεράστια διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα από την στατιστική του αγώνα σχεδόν σε όλους τους τομείς. Χειρότερα ποσοστά στα σουτ, λιγότερα ριμπάουντ, λιγότερες ασίστ, λιγότερα κλεψίματα, λιγότεροι αιφνιδιασμοί είναι κάποιοι αριθμοί που λένε την αλήθεια για το ποιός ήταν καλύτερος σήμερα αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν με τίποτα στον κόσμο του ΑΡΗ πως γίνεται από το πρώτο δεκάλεπτο να βρίσκεσαι πίσω με διψήφια διαφορά πόντων και αντί να δεις σημάδια ανάκαμψης από την ομάδα σου βλέπεις τον ΑΓΟΡ να σε διασύρει με διαφορές που αγγίζουν τους 30 πόντους! Καμία δικαιολογία για τον Β.Αλεξανδρή και για τους παίκτες που κανείς μα κανείς τους δεν δικαιολόγησε σήμερα ούτε για μια στιγμή την παρουσία τους στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος που δίδαξε το μπάσκετ σε όλους τους Έλληνες.

Δύσκολα να σχολιάσουμε τον σημερινό αγώνα μιας και η ομάδα μας ποτέ δεν μπήκε μέσα στο γήπεδο. Τι και αν ο Β.Αλεξανδρής είχε τονίσει ότι θα έπρεπε να μπούμε δυνατά και να προσέξουμε το περιφερειακό παιχνίδι του αντιπάλου που αρέσκεται σε πολλά μακρινά σουτ. Στην πράξη τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε νωθρά, δεν πρόσεξε καθόλου την περιφερειακή του άμυνα, δεν έβγαλε ενέργεια στα ριμπάουντ και δεν είχε καθόλου συγκέντρωση στην επίθεση. Το αποτέλεσμα είναι από την αρχή του αγώνα να αφεθεί στις ορέξεις του αντιπάλου και να επιστρέψει σε άλλη μια μικρή ομάδα να στήσει το δικό της πάρτι γράφοντας μια ιστορική για αυτούς νίκη. Ναι ο ΑΡΗΣ δεν είχε Αμερικάνους στην σύνθεση του αλλά είχε έμπειρους παίκτες σαν τους Πελεκάνο, Βεργίνη, Χαρίση, Ασημακόπουλο, Πάσαλιτς που δεν γίνεται σε αυτου του χαμηλού επιπέδου πρωτάθλημα να διασύρονται με αυτόν τον τρόπο. Και όλα αυτά σε έναν αγώνα που εκτελέσαμε 17 βολές περισσότερες από τον αντίπαλο! Τεράστιες οι ευθύνες του Αλεξανδρή που δεν έχει καταφέρει να πάρει από τους παίκτες του ούτε το 50% των δυνατοτήτων του αλλά ούτε καν να εφαρμόσει κάποια βασικά πράγματα στην ομάδα. Γιατί για να διασύρεσαι από τον ΑΓΟΡ με πανομοιότυπο τρόπο που την έπαθες από την Κηφισιά σημαίνει ότι δεν κάνεις ούτε τα βασικά που θα έπρεπε σαν επαγγελματική ομάδα. Και όταν αντίπαλος σου δεν είναι ο Παναθηναϊκός αλλά ο ΑΓΟΡ τότε οι δικαιολογίες απλά είναι περιττές...

Μετά και το σημερινό αποτέλεσμα νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει τεράστιο αγωνιστικό πρόβλημα στην ομάδα και ότι η ομάδα με την υπάρχουσα σύνθεση ο ΑΡΗΣ μας δύσκολα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του πρωταθλήματος. Βλέποντας παράλληλα παίκτες που τα τελευταία χρόνια είχαν μια σταθερά καλή πορεία στο Ελληνικό πρωτάθλημα με άλλες ομάδες να μην μπορούν να ξεπεράσουν την μετριότητα με την φανέλα του ΑΡΗ μας θεωρώ ότι το πρόβλημα τελικά έχει να κάνει κυρίως με την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων παικτών και την αδυναμία τους να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους ως μέλη μιας μεγάλης ομάδος με κόσμο που ζει και αναπνέει για αυτή την ομάδα και ανυπομονεί διακαώς για να δει την ομάδα του να θυμίζει κάτι από το ένδοξο παρελθόν. Άλλο να παίζεις σε ομάδες που και 40 πόντους να φας στο κεφάλι δεν ενδιαφέρεται κανείς και άλλο να είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ακόμη και μια ήττα σε φιλικό παιχνίδι μπορεί να στιγματίσει την καριέρα σου σαν αθλητή και να προκαλέσει τις αντιδράσεις του κόσμου. Μοναδική λύση φαντάζει η ενίσχυση της ομάδος με Αμερικάνους παίκτες που δεν γνωρίζουν και δεν επηρεάζονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί γύρω από τον σύλλογο. Σίγουρα οι διαθέσιμοι  λόγω της απαγόρευσης Αμερικάνοι παίκτες είναι ελάχιστοι και αμφιβόλου ποιότητας αλλά θα πρέπει η διοίκηση να κάνει μια θυσία παραπάνω ώστε να προστατεύσει την επένδυση που ήδη έχει κάνει με σημαντικές κινήσεις όπως αυτές των Πελεκάνο, Χαρίση, Βεργίνη, Σαρικόπουλο. Λέμε για τον κόσμο που δεν στηρίζει όσο θα έπρεπε αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι και η ομάδα αγωνιστικά όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά αντιθέτως κάνει ότι μπορεί για να "διώξει" τον κόσμο από το γήπεδο. Φυσικά όλοι όσοι έχουμε αντοχές συνεχίζουμε δυνατά και ευελπιστούμε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα μέσα και έξω από το γήπεδο κάποια στιγμή να γυρίσει...

Σε ένα παιχνίδι πολύ πιο σημαντικό από ότι θεωρητικά μπορεί να φαίνεται η ομάδα μας θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη αφήνοντας πίσω την βαριά ήττα στην πρεμιέρα κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μόλις 2η αγωνιστική στο πρωτάθλημα αλλά το αυριανό παιχνίδι είναι ξεχωριστής σημασίας. Ο λόγος καθαρά αγωνιστικός μιας και στην συγκεκριμένη αναμέτρηση θα μπορούν να βγουν πολύ πιο ασφαλή συμπεράσματα για την δυναμικότητα και τους στόχους του φετινού ΑΡΗ. Είναι αλήθεια ότι ο σχεδιασμός της ομάδος που έγινε το καλοκαίρι από τον Β.Αλεξανδρή σε συνεργασία με την διοίκηση ως ένα σημείο κατέληξε στο καλάθι των αχρήστων μιας και όταν ξαφνικά αναγκάζεσαι να αποδεσμεύσεις τους 3 αμερικάνους με τους οποίους έκανες όλη την προετοιμασία και τα φιλικά παιχνίδια τότε  είναι σαν ξεκινάς σχεδόν από το μηδέν. Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό φάνηκαν αρκετές αδυναμίες της ομάδος σε πολλούς τομείς όπως στην οργάνωση του παιχνιδιού, στο σκοράρισμα αλλά και στα ριμπάουντ. Όπως και να το κάνουμε όμως ο Παναθηναϊκός είναι πολύ πιο ψηλά σε επίπεδο δυναμικότητας και ποιότητας παικτών από ότι η πλειοψηφία των ομάδων της Α1 επομένως τα συμπεράσματα που βγάλαμε δεν είναι και τόσο αντιπροσωπευτικά. Αντιθέτως απέναντι στον ΑΓΟΡ που είναι μια μαχητική ομάδα με σχετικά καλή  και ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια και με μια δυνατή έδρα μπορούμε να δούμε αν τελικά το αναγκαστικό πείραμα όπως έχει εξελιχθεί με τον ΑΡΗ μας να βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε Έλληνες παίκτες μπορεί να πετύχει ή τελικά η έλλειψη ενέργειας, εκρηκτικότητας και ταχύτητας που δίνουν συνήθως οι Αμερικάνοι σε μια ομάδα αποδειχθούν απαραίτητα συστατικά που θα στοιχίσουν αρκετές νίκες. Φυσικά επειδή όλα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά όλοι στον μπασκετικό ΑΡΗ η παρουσία της ομάδος στην Κρήτη θα αποτελέσει και το κριτήριο για το αν θα γίνουν κάποιες ακόμη ενισχυτικές κινήσεις ή θα παραμείνουμε με το υπάρχον ρόστερ.

Στην 1η αγωνιστική ο ΑΓΟΡ γνώρισε την ήττα στη Ρόδο μετά από ένα συναρπαστικό παιχνίδι που κρίθηκε στην 2η παράταση. Και όλα αυτά κόντρα στον Κολοσσό του Τσαλδάρη, Καλαμπόκη και Καλαϊτζή και σε μια έδρα που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σχεδόν ένα απόρθητο φρούριο. Μάλιστα χαρακτηριστικό της αναμέτρησης για τον ΑΓΟΡ ήταν το γεγονός ότι παραλίγο θα έπαιρνε την νίκη παρόλο που ίσως το μεγαλύτερο όπλο του ο Νέστορας Κόμματος έμεινε μόλις στους 11 πόντους σε έναν αγώνα που κράτησε 50΄! Πέρα βέβαια από τον Κόμματο που δεν χρειάζεται συστάσεις θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή να προσέξουν τον Μπράουν που παίρνει αρκετά σουτ αλλά και τους "παλιούς"  Πέτγουεϊ και Λάμποβιτς που στα περσινά παιχνίδια μας είχαν αρκετή ζημιά. Στο δικό μας στρατόπεδο τωρά μετά την αποχώρηση των 3 Αμερικάνων και την έλευση του Δημήτρη Βεργίνη οι ρόλοι στην ομάδα έχουν γίνει πιο ξεκάθαροι και πλέον οι δικαιολογίες τελειώνουν. Μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργο ομάδα της Α1 να έχει μόλις 1 ξένο παίκτη στην σύνθεση της αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ έχει παίκτες όπως οι Πελεκάνος, Χαρίσης, Πάσαλιτς και Βεργίνης που άλλες ομάδες δεν έχουν. Ενώ και οι Ασημακόπουλος, Μποχωρίδης, Καραποστόλου και Σαρικόπουλος μπορούν να προσφέρουν πολλά. Κάπως έτσι λοιπόν όλοι αύριο το απόγευμα θα "στηθούμε" με αγωνία στα ραδιοφωνάκια μας και στην στατιστική του ΕΣΑΚΕ(αφου δεν υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση κάτι είναι και αυτό) ώστε να δούμε τους παίκτες μας να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και τον ΑΡΗ να παίρνει το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα! Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Αρκετά νευρικός και πολύ φοβισμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο του απογοητεύοντας με την παρουσία τους περίπου 4000 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλε. Κόντρα σε ένα Παναθηναϊκό που εκτός από τους Διαμαντίδη, Σχορτσιανίτη και Τσαρτσαρή δεν είχε να επιδείξει κάτι άλλο σπουδαίο και είχε σε γενικές γραμμές μέτρια απόδοση. Κάτι που φυσικά εμείς δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε σχεδόν καθόλου γιατί ακόμη και στο πρώτο ημίχρονο αν ήμασταν συγκεντρωμένοι και μαχητικοί θα έπρεπε να είχαμε προηγηθεί και όχι να κυνηγάμε το σκορ.

Λογικός ο έντονος εκνευρισμός του Β.Αλεξανδρή μιας και σε όλο το παιχνίδι δεν κάναμε σχεδόν τίποτα σωστά. Χωρίς μπλοκ άουτ και δύναμη στα ριμπάουντ, άνευρο ντάμπλ τιμ στον Σχορτσιανίτη και μηδαμινές αλληλοκαλύψεις στην άμυνα, ανύπαρκτη κυκλοφορία της μπάλας και εκνευριστική ατολμία στην επίθεση και μια ανεξήγητη χαλαρότητα ήταν αυτά που μας έδειξε ο ΑΡΗΣ σχεδόν για 40'. Με εξαίρεση κάποιες ενέργειες του Ασημακόπουλου αλλά και την διάθεση που έδειξε ο Τσακαλέρης ερχόμενος από τον πάγκο όλοι οι υπόλοιποι πιάσανε σχεδόν πάτο σε όλους τους τομείς. Ακόμη και ο Πελεκάνος που πέτυχε κάποια καλάθια ουσιαστικά δεν έδωσε την απαραίτητη ώθηση στην ομάδα τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Και αν για τον Μποχωρίδη υπάρχει η δικαιολογία της απειρίας για τους Πάσαλιτς και Καραποστόλου αυτή η διστακτικότητα και η έλλειψη πρωτοβουλιών στην επίθεση ήταν κάτι το ανεξήγητο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Όσο για τους ψηλούς μας Χαρίση και Σαρικόπουλο εκεί υπήρχε το απόλυτο ναυάγιο μιας και σε καμία στιγμή του παιχνιδιού δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν την παρουσία τους μέσα στο γήπεδο. Εδώ βέβαια θα πρέπει να αναφέρουμε ότι έχουν το ελαφρυντικό ότι δεν βοηθήθηκαν σχεδόν καθόλου από τα γκαρντ μας σε αντίθεση με τους αντίπαλους ψηλούς όπου τροφοδοτήθηκαν αρκετές φορές κάτω από το καλάθι.

Άλλη μια ήττα κόντρα στον Παναθηναϊκό, άλλο ένα παιχνίδι που δεν μπορέσαμε να δικαιολογήσουμε καν τον τίτλο του ντέρμπι που θέλαμε να δώσουμε στο παιχνίδι πριν το ξεκίνημα του... Μια κάκιστη παρουσία που απογοήτευσε τον κόσμο παρά του έστειλε κάποιο αισιόδοξο μήνυμα. Σίγουρα η ιστορία με τους Αμερικάνους και τα δελτία έχει παίξει τον ρόλο της αλλά αν χρειάζεσαι 3 ρούκις για να παίξεις μια σωστή άμυνα, να κάνεις ένα μπλοκ άουτ για να μην παίζουν "μήλα" κάτω από το καλάθι σου και να βρεις το θάρρος να σουτάρεις τότε τι να πω μάλλον η φιλοσοφία μου για το συγκεκριμένο άθλημα είναι λανθασμένη. Είναι νωρίς βέβαια για αφορισμούς και καταλογισμό ευθυνών μιας και σήμερα ήταν μόλις η πρεμιέρα του πρωταθλήματος αλλά δεν είναι ανάγκη να ωραιοποιούμε τα πάντα κοροϊδεύοντας τον ίδιο μας τον εαυτό. Βέβαια αν η τραγωδία της Κηφισιάς που έδωσε "πάσα" στην σημερινή απογοήτευση έχει συνέχεια και στο Ρέθυμνο τότε μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά για τον μπασκετικό ΑΡΗ και για το κατά πόσο μπορούν Έλληνες αθλητές να σηκώσουν το βάρος αυτής της ιστορικής φανέλας που έχουν φορέσει θρύλοι του Ελληνικού αθλητισμού. Πάντως η διοίκηση δείχνει τον δρόμο και συνεχίζει να ενισχύει την ομάδα με εντυπωσιακές κινήσεις σαν και αυτή του Βεργίνη όπου για τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος είναι μια σπουδαία μεταγραφή που σίγουρα θα βοηθήσει πολύ.  Το γήπεδο δεν γέμισε όπως θα θέλαμε αλλά το μήνυμα του κόσμου με την λήξη του αγώνα ήταν ελπιδοφόρο. Αν βοηθήσει λίγο και η ομάδα με κανα θετικό αποτέλεσμα τότε μαζί με την αισιοδοξία θα επιστρέψει και ο κόσμος στο γήπεδο! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Η φράση "Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω" που αναφέρει στην ανακοίνωση της η ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι αυτό που πρέπει να καταλάβει κάθε Αρειανός και παρά την απογοήτευση από ήττες όπως αυτή με την Κηφισιά ή αυτές που θα ακολουθήσουν σε αυτή την μεταβατική χρονιά είναι καθήκον όλων μας να στηρίξουμε με ιδιαίτερη θέρμη την  προσπάθεια που γίνεται φέτος στον μπασκετικό ΑΡΗ. Μια προσπάθεια που την χαρακτηρίζει πρώτα από όλα η ειλικρίνεια αλλά και η ξεκάθαρη διάθεση των ανθρώπων της ΚΑΕ να επαναφέρουν τον Αυτοκράτορα στον θρόνο του. Τώρα αν αυτό καθυστερήσει 1-2 χρόνια ή και περισσότερο είναι κάτι που κανείς δεν το γνωρίζει, τα πρώτα δείγματα γραφής είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά.

Πρεμιέρα στην Α1 με ντέρμπι κόντρα στον Παναθηναϊκό που παρά τις συνταρακτικές αλλαγές στο ρόστερ του και στο τεχνικό τιμ παραμένει μια πολύ δυνατή ομάδα που θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή να υπερβούν τις δυνατότητες τους για να φθάσουν στην νίκη. Μάλιστα η πρόσφατη παρουσία του Παναθηναϊκού στην Μαδρίτη διέλυσε κάθε αυταπάτη που είχαν ορισμένοι φίλαθλοι με μικρή σχέση με το συγκεκριμένο άθλημα που το καλοκαίρι μιλούσαν για "διάλυση" Παναθηναϊκού και ομάδα με περιορισμένες δυνατότητες. Παίκτες όπως οι Διαμαντίδης, Σχορτσιανίτης, Ούκιτς, Πάνκο χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να τους περιορίσεις και η άμυνα σου πρέπει να είναι δυνατή για 40'. Ο Β.Αλεξανδρής γνωρίζει πολύ καλά τις δυσκολίες της αυριανής αναμέτρησης μια αναμέτρηση που γίνεται ακόμη δυσκολότερη με το όλο μπλέξιμο με την ΦΙΜΠΑ που έχει ως αποτέλεσμα η ομάδα μας να παρουσιαστεί και αύριο χωρίς Αμερικάνικη βοήθεια και όπως όλα δείχνουν να αλλάξει εντελώς τον μεταγραφικό σχεδιασμό της. Ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι οι επιλογές του κόουτς θα είνα σαφώς λιγότερες αλλά και αν θέλουμε να κερδίσουμε θα πρέπει οι παίκτες που θα έρχονται από τον πάγκο να δώσουν βοήθειες σε όλους τους τομείς ώστε να ξεπεραστούν προβλήματα που θα παρουσιαστούν κατά την διάρκεια του αγώνα όπως είναι η κούραση και η φθορά από τα φάουλ. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ο Παναθηναϊκός ποτέ δεν κατεβαίνει στο παρκέ "απροστάτευτος" και σε συνδυασμό με την παρουσία του Σχορτσιανίτη κάτω από το καλάθι αναμένεται τα ανθρωπάκια με τα γκρι να μας σπάσουν τα νεύρα με το "καλημέρα". Πέρα όμως από τις αντικειμενικές δυσκολίες το πιο σημαντικό από όλα είναι οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή να μην αντιμετωπίσουν το παιχνίδι μοιρολατρικά, να πιστέψουν στις δυνάμεις τους αλλά και στην νίκη. Αν λοιπόν η νεοφώτιστη στην Α2 Κηφισιά μπορεί να διασύρει τον ΑΡΗ εκμεταλλευόμενη το πάθος της και τον ρόλο της ως outsider γιατί λοιπόν και οι παίκτες μας να μην λειτουργήσουν ανάλογα και να αφήσουν τους αντιπάλους τους να αγχώνονται και να προβληματίζονται από το ξεκίνημα του αγώνα.

Όταν μάλιστα έχεις στο πλευρό σου και την συμπαράσταση του κόσμου που διψάει για μια μεγάλη νίκη το κίνητρο είναι ακόμη μεγαλύτερο. Μπορεί να υπήρξε μια παγωμάρα μετά τον αποκλεισμό του κυπέλλου αλλά και ένα ξενέρωμα με την ιστορία με την ΦΙΜΠΑ αλλά αύριο το απόγευμα το Παλέ θα είναι γεμάτο γιατί πολύ απλά αυτά τα μεγάλα παιχνίδια περιμένουμε σαν μοναδικές ευκαιρίες για να διατυμπανίσουμε σε ολόκληρη την Ελλάδα ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει. Ας αφήσουμε στην άκρη παραδόσεις, ψυχρά στατιστικά, ρεαλισμούς και ας πιστέψουμε όλοι μαζί στην νίκη! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ!

Απογοήτευση έφερε στις τάξεις της ΚΑΕ η σιωπηλή άρνηση της ΦΙΜΠΑ στο θέμα της άρσης της απαγόρευσης των μεταγραφών αλλά και εκνευρισμό για τις ενέργειες, υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις των ανθρώπων της ΕΟΚ που παρέσυραν την διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ σε λάθος δρόμο. Κάτι που το πληρώνει άμεσα η νέα διοίκηση τόσο οικονομικά όσο και ηθικά μιας και η ζημιά που έχει γίνει ως τώρα όχι μόνο είναι ανεπανόρθωτη αλλά υπάρχει και ο φόβος να επηρεάσει ολόκληρη την αγωνιστική πορεία της ομάδος. Ο αποκλεισμός από την Κηφισιά στο κύπελλο Ελλάδος ήταν η πιο άμεση μαχαιριά μιας και εκτός από το πληγωμένο γόητρο του κόσμου σε μια περίοδο που ο ενθουσιασμός όλων ήταν στα ύψη και τα διαρκείας "περπατούσαν" υπήρχε και η χασούρα από τα έσοδα ενός αγώνα κόντρα στον Ολυμπιακό στο Παλέ που λογικά θα ήταν κατάμεστο. Η αλλαγή του μεταγραφικού σχεδιασμού λίγες ημέρες πριν το τζάμπολ σημαίνει μεγάλη οικονομική χασούρα και επιλογές ανάγκης που θα κοστίσουν μάλιστα περισσότερα από όσο τα 3 κολεγιόπαιδα που αποκτήθηκαν από την αρχή της προετοιμασίας. Και όλα αυτά ενώ έχουν γίνει διακανονισμοί που πρέπει να τηρηθούν με στόχο την άρση της απαγόρευσης αλλά και με τα τηλεοπτικά να έχουν μειωθεί σε τραγικό βαθμό.

Κις, Νάτζφεϊ, Χάντ. Κόλεμον, Τσιάρας και Βεργίνης είναι τα ονόματα που αναγκαστικά βρίσκονται στην λίστα του Β.Αλεξανδρή μιας και είναι από τους λίγους που μπορούν να αποκτηθούν χωρίς πρόβλημα. Το κασέ τους σαφώς πιο υψηλό από αυτό που προοριζόταν για τους 3 Αμερικάνους που υπήρχαν ήδη στο ρόστερ και έχοντας γνώση οι μάνατζερ τους τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν δύσκολα να ρίξουν το κασέ τους. Εδώ λοιπόν ο κ.Αρβανίτης με τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης και σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή καλούνται να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Θα ενισχύσουν την ομάδα αγωνιστικά ώστε να παρουσιάσει ένα καλό πρόσωπο και να ζεστάνει τον κόσμο ή δεν θα ξεφύγουν από το γενικό πλάνο εξυγίανσης που από την αρχή φάνηκε να έχουμε ξεφύγει ως ένα σημείο? Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη και τα τελευταία 5-6 χρόνια του μπασκετικού ΑΡΗ είναι η απόδειξη ότι η επιτυχία δεν είναι εξασφαλισμένη ενώ η οικονομική βιωσιμότητα σε βάθος χρόνου είναι πιο πιθανό να οδηγήσει στην επιτυχία. Ακόμη και τις χρονιές που η 3η θέση οδηγούσε στην Ευρωλίγκα ή την χρονιά που η ομάδα είχε αθλητές όπως οι Χατζηβρέτας, Κακιούζης, Ντικούδης, Κλάρκ, Μάιλς, Γουόλς στα χαρτιά ήταν σίγουρα καλύτερη από τους αντιπάλους της αλλά στην πράξη κατέληγε 5η, 6η, 7η... Άρα το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αν δεν έχεις μια οικονομική σταθερότητα και δαντί να κάνεις σωστό αγωνιστικό πλάνο προτιμάς να φέρεις κελεπούρια της τελευταίας στιγμής τότε πολύ πιθανό σε όλα τα επίπεδα να αποτύχεις. Ακόμη θα πρέπει και ο Β.Αλεξανδρής να ξεπεράσει την λογική του να πάρει παίκτες έτσι μόνο και μόνο για να έχει περισσότερες επιλογές γιατί αν είναι να έρθουν παίκτες σαν τους Κόλεμον και Χάντ πραγματικά είναι 1000% προτιμότερο να δώσεις περισσότερες ευκαιρίες στον Μποχωρίδη, στον Βεζένκωφ  ακόμη και στον Δήμα... Καλό επίσης να υπάρχει και μια προοπτική στους παίκτες που ίσως αποκτηθούν. Δηλαδή υπάρχει περίπτωση ο Κις να μείνει κανα 2-3 χρόνια στην ομάδα αν όλα εξελιχθούν ομαλά? 'Η μήπως ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το Ελληνικό στοιχείο με παίκτες σαν τον Βεργίνη ή τον Τσιάρα μπορεί να βρεις καλύτερη χημεία και να φτιάξεις ένα σύνολο που να τραβάει πιο πολύ τον κόσμο?

Τέλος θα πρέπει όλοι εμείς που αγαπάμε αυτήν την ομάδα και ανυπομονούμε για την αντεπίθεση του Αυτοκράτορα να σταματήσουμε να παρασυρόμαστε και να καταλογίζουμε ευθύνες με κάθε ευκαιρία. Ακόμη και μέσα από αυτή την ιστοσελίδα μετά τους αγώνες με Φιλαθλητικό, Περιστέρι και Κηφισιά είχαμε αναφερθεί στο ρίσκο και στις ευθύνες της ΚΑΕ για το σήριαλ με τους ξένους αλλά τελικά τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Θα πρέπει λοιπόν να συνυπολογίσουμε τα εξής:

1) Αυτή η διοίκηση αποτελείται από άτομα χωρίς μεγάλη εμπειρία στον χώρο που ίσως και το ήθος που τους χαρακτηρίζει να μην τους επιτρέπει εξ αρχής να είναι καχύποπτοι και επιφυλακτικοί απέναντι σε κάθε άνθρωπο της ΕΟΚ και του ΕΣΑΚΕ και να θεωρούν ότι όντως υπάρχουν άνθρωποι εκτός ΑΡΗ που θέλουν να βοηθήσουν τόσο την ομάδα μας όσο και την πρόοδο του ίδιου του αθλήματος μιας και όλα λίγο πολύ συνδέονται. Παθαίνεις και μαθαίνεις. Και αν κάποιοι πληρώνουν αυτές τις λανθασμένες αποφάσεις αυτοί είναι οι ίδιοι.

2) Η διοίκηση Πρωτοδικείου με επικεφαλή τον κ.Αρβανίτη δεν ήρθε για να συνεχίσει το "έργο" του Δαμιανίδη και του Τζεβελέκη μοιράζοντας απλά υποσχέσεις και μεγάλα λόγια αλλά θέλει πραγματικά να εξυγιάνει οικονομικά τον σύλλογο. Επομένως έτσι και αλλιώς κανέναν Σκορδίλη, Πάουνιτς, Μπέτς, Μάιλς κτλ κτλ δεν θα αγνοούσε και θα πιστόλιαζε αλλά αργά ή γρήγορα θα ερχόταν σε κάποιον συμβιβασμό όπως έκανε και με άλλους αθλητές ως τώρα.

3) Τα τελευταία χρόνια υπήρχε αυτό το παράδοξο διοικητικό σχήμα στην ΚΑΕ όπου άλλοι ήταν οι μέτοχοι, άλλοι βάζανε λεφτά και άλλοι κάνανε τους προέδρους κάτι που δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς αλλά σιγά όλοι οι παραπάνω προσπαθούν να ενωθούν σαν μια γροθιά για το καλό του ΑΡΗ. Αυτό όμως έχει το αποτέλεσμα να υπάρχουν άνθρωποι στην ΚΑΕ που έχουν ως πρώτο μέλημα την οικονομική εξυγίανση αλλά να υπάρχον και έξωδιοικητικοί μέσω του ARIS Golden Club που επιζητούν την αγωνιστική καταξίωση του Αυτοκράτορα όπως κάθε Αρειανός. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες είναι διατεθιμένοι να συμβάλλουν οικονομικά αλλά όχι για να διορθώσουν τις "αμαρτίες" του Δαμιανίδη αλλά για να ενισχύσουν αγωνιστικά την ομάδα όπως πχ με κάποια μεταγραφή τύπου Μιχάλη Πελεκάνου όπου έγινε η υπέρβαση στο μπάτζετ. Μάλιστα οι ίδιοι άνθρωποι με την στάση τους επιδιώκουν να πιέσουν τον κ.Αρβανίτη ώστε να τρέξει όσο μπορεί πιο γρήγορα τις διαδικασίες ελέγχου για να φανεί ξεκάθαρα το μέγεθος του χρέους αλλά και οι ευθύνες των Δαμιανίδη - Τζεβελέκη σε αυτό και να προχωρήσουν σε σχετικές νομικές ενέργειες. Κάτι που λογικά θα πρέπει να μας βρίσκει όλους σύμφωνους.

4) Εδώ και χρόνια δεν κάνουμε απλά υπομονή αλλά βιώνουμε την απόλυτη απαξίωση και αγωνιστική κατρακύλα. Ένας χρόνος παραπάνω με μια ομάδα που θα στηθεί πάνω σε σωστές βάσεις είναι κάτι το διαφορετικό και είμαι σίγουρος ότι κάθε Αρειανός μπορεί να αντέξει και να συμβιβαστεί. Άλλωστε δεν θέλουμε απλά να κάνουμε το μπαμ και να εξαφανιστούμε αλλά να επιστρέψουμε στην φυσική μας θέση που είναι η κορυφή για μόνιμη εγκατάσταση!

Κάθε αρχή και δύσκολη και για τον ΑΡΗ όπως πάντα δυσκολότερη γιατί έχει να κάνει και με το κόμπλεξ ανθρώπων που δεν μπορούν να χωνέψουν την ιστορία που έχει γράψει αυτή η ομάδα. Εμείς σαν απλοί οπαδοί στηρίζουμε κάθε αγνή προσπάθεια και θα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την προσπάθεια της διοίκησης Αρβανίτη. Όπως κάνουμε εμείς υπομονή έτσι όμως και αυτοί θα πρέπει να κάνουν υπομονή και να μην περιμένουν από την μια ημέρα στην άλλη το Παλέ να είναι κατάμεστο και οι ουρές για τα εισιτήρια διαρκείας να είναι ατελείωτες. Υπομονή και επιμονή από όλους και τα καλά θα έρθουν πιο σύντομα από όσο περιμένουμε! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!