Την τελευταία του ευκαιρία για πρόκριση στην επόμενη φάση του Fiba Europe Cup θα διεκδικήσει σήμερα το απόγευμα στην Φινλανδία ο ΑΡΗΣ μας εκεί που θα αντιμετωπίσει την Κατάγια. Μια ομάδα που στο πρώτο παιχνίδι από εκεί που φάνηκε να την έχει για πλάκα τελικά γνώρισε μια απρόσμενη και ντροπιαστική ήττα. Παράλληλα ο Δημήτρης Γουλιέλμος με τις νέες δηλώσεις του στον Β.Σκουντή μας έκανε να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο από ανησυχούσαμε μόνο βλέποντας την εικόνα της ομάδος πάνω στο παρκέ.

Μπορεί ο Β.Αγγέλου με τη λήξη της πρώτης αναμέτρησης και την ήττα πέρα από τις ευχαριστίες του προς τον Θέο να μας ενημέρωσε για την ανερχόμενη δύναμη του Ευρωπαϊκού μπάσκετ την Φινλανδία αλλά όπως και αν το δούμε αυτή η Κατάγια δεν πείθει… Φάνηκε και στο πρώτο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε συγκεντρωμένος και πήγαινε σε ένα υγιεινό περίπατο μέχρι που η υπεροψία, η χαλάρωση και στη συνέχεια το άγχος έκανε την εμφάνιση του και υπερίσχυσε. Κάμποσα παιχνίδια μετά, η σοβαρότητα, η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών μοιάζουν αρκετά για να υποτάξουν τους Φινλανδούς και να ρεφάρουν εκείνη την κακή ήττα.

Ανεξάρτητα από το αν τα καταφέρουμε σήμερα ή όχι ώστε να συνεχίσουμε σε αυτόν τον περίεργο θεσμό υπάρχει μια συνέχεια πολύ πιο δύσκολη, πολύ πιο σημαντική, πολύ πιο αγχωτική. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ οφείλει να βγει από την δύσκολη θέση και να διώξει από πάνω του την ταμπέλα του υποβιβασμού. Και για να το πετύχει αυτό χρειάζεται συνολική προσπάθεια από όλους. Διοίκηση και προπονητής οφείλουν να κάνουν το χρέος τους για να επιβιώσει ο ΑΡΗΣ αλλά διαβάζοντας τις δηλώσεις του Δ.Γουλιέλμου άρχισα να αναρωτιέμαι αν όντως αντιλαμβάνονται ποιο είναι το χρέος του και τι ανέλαβαν οικιοθελώς να διεκπεραιώσουν… Μόνο ελάχιστα σημεία να απομονώσεις από αυτές τις δηλώσεις καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα είναι πολύ μπερδεμένα και το μέλλον μόνο με αισιοδοξία δεν μπορούμε να το κοιτάμε.

“Καταρχήν παρέλαβα μια ομάδα η οποία δεν υπήρχε. Ο Άρης χρειάζεται έναν τσιγκούνη άνθρωπο. Ακολουθούμε την τακτική του... δεν έχω και δεν πληρώνω! Δεν έχω και δεν αναλαμβάνω υποχρεώσεις.” . Κάπως έτσι αρχίζει η αποτύπωση των δηλώσεων του και ειλικρινά μετά από αυτές τις σειρές αμφιβάλλω αν υπάρχει η δυνατότητα να διαβάσεις με καθαρό μυαλό παρακάτω.. Δεν έχει δεν πληρώνει τόσο απλά που γίνονται πολύπλοκα για ομάδα που πρέπει να έχει για να πληρώνει…

“Όταν χάνει ο Άρης υπάρχει κάποιος λόγος. Θα χάσει γιατί οι παίκτες δεν αποδίδουν, γιατί ο προπονητής δεν κατευθύνει σωστά, γιατί επίσης η διοίκηση δεν κάνει καλά τη δουλειά της. “ . Αν και αυτό αναφέρεται σαν παράπονο είναι 100% αληθινό και είναι απογοητευτικό που δεν γίνεται αντιληπτό από τους ανθρώπους που έχουν τις τύχες της ομάδος μας. Φυσικά και αυτοί που αποφασίζουν και αγωνίζονται έχουν την ευθύνη και φταίνε. Διαφορετικά ποιος φταίει; o κόσμος; οι πλανήτες; Εκτός και αν έχουμε φθάσει σε τέτοιο σημείο όπου τα πάντα γίνονται ιδανικά στον ΑΡΗ, όλοι κάνουν εξαιρετικά τη δουλειά τους και η ομάδα «φυσιολογικά» δεν κερδίζει…

«Ο Αγγέλου είναι δώρο Θεού για τον Άρη. Υπάρχει σεβασμός, ο κύριος Αγγέλου ξέρει μπάσκετ κι εγώ τα οικονομικά. Είναι χαρισματικός προπονητής και πιστεύω ότι του το αναγνωρίζουν όσοι συνεργάστηκαν μαζί του» Εδώ τώρα δεν χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις μιας και ο καθένας έχει τη δική του άποψη αλλά… γιατί εφόσον έχουμε αυτά που χρειάζεται μια ομάδα δεν έρχονται τα αποτελέσματα;

Για το ban που μας καίει είπε το εξής… «Όσον αφορά την πλειοψηφία το έχω πετύχει. Σε όσους δεν το έχει πετύχει θα περιμένω μέχρι να πετύχει.» το οποίο ο καθένας μπορεί να το μεταφράσει όπως θέλει αλλά σε καμία περίπτωση σαν την προηγούμενη του δήλωση ότι μέχρι τον Δεκέμβρη θα έχει λυθεί το συγκεκριμένο θέμα.

Ενώ εντύπωση έκανε η αναφορά του ότι κανείς άλλος δεν δήλωσε ενδιαφέρον να βοηθήσει και να εμπλακεί διοικητικά όταν προτού κάνει την εμφάνιση του αλλά και τις πρώτες ημέρες το ενδιαφέρον του κ.Καπάζογλου και των συνεργατών είχε εκφραστεί δημόσια με κάθε επίσημο τρόπο.

Τα υπόλοιπα που ανέφερε τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ανάξια αναφοράς μιας και δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που στη σκέψη του αυτή τη στιγμή έχει την ιδιοκτησία του Παλέ και το μέλλον του Κρίστ Ουάμπα ή ακόμη και αν οι σχέσεις του με τον Νίκο Γκάλη είναι καλές…

Και επειδή τα λόγια πολλές φορές χάνουν την άξια τους αν δεν συνοδεύονται με αντίστοιχες πράξεις ας κερδίσει σήμερα ο ΑΡΗΣ μας ώστε να μην πετάξει με τόση ευκολία την ευρωπαϊκή του συμμετοχή στα σκουπίδια αλλά και για να πάει με την καλύτερη δυνατή ψυχολογία στη Ρόδο. Εκεί όπου μετά τον Πανιώνιο θα αντιμετωπίσει το δεύτερο φαβορί για τον υποβιβασμό σε ένα παιχνίδι που μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία της ανάκαμψης ή της απόλυτης τρικυμίας… Νίκη, νίκη και μόνο νίκη!

ΥΓ. Και μόνο που αναφέρει ότι μίλησε πριν αναλάβει με τον πρόεδρο της ΚΑΕ Λ.Αρβανίτη που είχε παραιτηθεί πόσο καιρό πριν και προσπαθούσε να βρει λύσεις για την ομάδα που δεν περιελάμβαναν τον Δ.Γουλιέλμο καταλαβαίνεις πολλά...

Δεν λέει να βρει ρυθμό με τίποτα η ομάδα μας που και σήμερα απέδειξε ότι τα όποια θετικά στοιχεία δείξαμε κόντρα στον Ολυμπιακό ήταν απλά κάτι τυχαίο και περιστασιακό… Πέρα από 5' αντίδρασης στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα και  πάλι θύμισε γειτονιά και γνώρισε εύκολα την ήττα στην Βουλγαρία.

Το 24-9 με το οποίο προηγήθηκε η Λέφσκι από τα αποδυτήρια ήταν το σύνηθες κακό ξεκίνημα του φετινού ΑΡΗ σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια. Δείγμα της δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις… Μετά το αρχικό σοκ ήρθε η αντίδραση αλλά και αυτή ήταν σύντομη με τους Βούλγαρους με ευκολία να διατηρούν διψήφια διαφορά πόντων. Στο δεύτερο δεκάλεπτο φάνηκε η ομάδα να ξυπνάει και αυξάνοντας την πίεση στην άμυνα να παίρνει ενέργεια και να βρίσκει λύσεις και στην επίθεση. Το 41-41 λίγο πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου ήταν και η τελευταία φορά που διεκδικήσαμε τη νίκη. Στα υπόλοιπα 21' του αγώνα επιδοθήκαμε σε ένα ρεσιτάλ άστοχων τριπόντων, κακών επιθετικών επιλογών και λάθη βγαλμένα από αγώνα παίδων με αποτέλεσμα αυτό το χωρίς άγχος 77-66 για την Λέφσκι Σόφιας. Δύσκολα να ξεχωρίσεις κάποιον από το σημερινό ναυάγιο και ακόμη πιο δύσκολο να κατανοήσεις τις εμμονές του Αγγέλου. Δεν γίνεται την ίδια ώρα που δεν εμπιστεύεσαι τον πιο έμπειρο γκαρντ σου να θέλεις με το ζόρι να βαφτίσεις πόιντ γκαρντ τον Νταλό. Δεν γίνεται επαγγελματική ομάδα που έχει κάνει πλήρης προετοιμασία και προπονείται σχεδόν καθημερινά να παρουσιάζει αυτή την εικόνα και να αδυνατεί να βγάλει έστω και ένα επιθετικό σύστημα σε 40'. Απλά απαράδεκτοι…

Λίγη σημασία έχει η σημερινή ήττα μιας και αυτό που στεναχωρεί όλους μας είναι η τραγική εικόνα της ομάδος. Το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι όσο και αν ψάξεις δύσκολα να μπορείς να διακρίνεις έστω και μια σταγόνα βελτίωσης σε κάποιον από τους τομείς που πάσχει η ομάδα. Μόνο με μπασκετικό θαύμα θα μοιάζει η θετική μεταμόρφωση της ομάδος με αυτό το ρόστερ και αυτό το τεχνικό τιμ. Αναμένουμε να δούμε αυτό το θαύμα να συμβαίνει στη Ρόδο…

ΥΓ. Εκτός τόπου και χρόνου για πολλοστή φορά ο Β.Αγγέλου με τις δηλώσεις του. Φθηνές δικαιολογίες και ικανοποίηση για την προσπάθεια... Τι άλλο θα ακούσουμε Θεέ μου;

ΥΓ2. Όχι να μην γίνει καμία αλλαγή στην ομάδα γιατί θα χαλάσει η χημεία και το καλό κλίμα στην ομάδα. Μην γκρεμίσουμε έτσι απλά ότι με κόπο χτίσαμε το καλοκαίρι…

Την εντός έδρας ήττα από τους Φινλανδούς  θα έχει την ευκαιρία να ρεφάρει ο ΑΡΗΣ μας σήμερα το απόγευμα στη Σόφια. Εκεί  που θα αντιμετωπίσει την Λέφσκι σε ένα παιχνίδι μεταξύ των 2 φαβορί για πρόκριση.  Περισσότερο όμως από την ίδια την νίκη αυτό που καίει τον Β.Αγγέλου είναι να δει την ομάδα να βρίσκει επιτέλους την αγωνιστική της ταυτότητα.

Οι βούλγαροι μπορεί να φαντάζουν ως πιο δυνατή ομάδα από τις υπόλοιπες 2 του ομίλους αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και κάποια ομάδα φόβητρο. Αν δούμε ανάλογο πάθος με αυτό που είδαμε κόντρα σε Λαύριο, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό εύκολα ή δύσκολα η νίκη θα έρθει. Ακόμη και αν πρόκειται για νίκη με 55 πόντους όπως έγινε στην Ουκρανία. Οι αγωνιστικοί στόχοι πάντως μέσα στο παιχνίδι μας είναι αυτοί που έχουν μεγαλύτερη σημασία. Περιμένουμε να δούμε τον  Τζόουνς να συνεχίσει αυτό που άρχισε προχθές στο NickGalisHallμιας και είναι ολοφάνερο ότι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται στην επίθεση τον παίκτη που θα ηγηθεί στο σκοράρισμα. Παράλληλα και οι υπόλοιποι θα πρέπει να αρχίσουν να βρίσκουν τον δρόμο προς το καλάθι γιατί με μ.ο. πόντων γύρω στους 65 δεν υπάρχει ελπίδα… Μπέλ και Μποχωρίδης έχουν δείξει ότι μπορούν αν απελευθερωθούν ψυχολογικά ενώ ο Χάρις ακόμη ψάχνει την καλή εμφάνιση που θα δικαιολογήσει την παρουσία του στην ομάδα.

Δεν υπάρχει εύκολο παιχνίδι για τον ΑΡΗ φέτος και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το αποδεχθούμε όλοι μας. Η εμφάνιση κόντρα στον Ολυμπιακό ναι μεν έβγαλε κάτι το θετικό αλλά το σημαντικό είναι να υπάρχει η ανάλογη συνέχεια και αυτό ακριβώς περιμένουμε να δούμε σήμερα από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του.

ΥΓ. Η πειθαρχία στην ομάδα είναι κάτι πολύ σημαντικό και πρέπει πάντα να επιβάλλεται από τον προπονητή. Ο παραγκωνισμός που έχει γίνει εμμονή με τον Δ.Βεργίνη, τον πιο έμπειρο γκαρντ της ομάδος που ήταν και η πρώτη μεταγραφή και ποτέ δεν έχει δώσει το παραμικρό δικαίωμα στην καριέρα του είναι κάτι το διαφορετικό που σίγουρα λειτουργεί εις βάρος του προβληματικού φέτος ΑΡΗ.

ΥΓ2. Δεν αρέσει σε πολλούς το «καλόπαιδο» ο Παπαντωνίου γιατί στον ΑΡΗ μόνο οι «καλοί και φιλότιμοι» έχουν θέση… Κάπως έτσι παίκτες σαν τους Γκίκα, Λαρεντζάκη, Δίπλαρο αγωνίζονται με επιτυχία στις ομάδες τους ενώ στον ΑΡΗ μας δεν έκαναν… Προφανώς όσοι δυσανασχετούν με αυτό το ενδεχόμενο δεν έχουν εικόνα ούτε από τον ΑΡΗ αλλά ούτε και από τις υπόλοιπες ομάδες της BasketLeague.

ΥΓ3. Δεν βρήκαμε τον χρόνο να το κάνουμε εμείς εδώ αλλά βρέθηκε ένας συνοπαδός και την έκανε τη λίστα με τους ξένους παίκτες που μπορούσε να επιλέξει ο Αγγέλου το καλοκαίρι. Αν δίπλα σε αυτή την λίστα βάλουμε και μερικούς αξιόλογους Έλληνες από το δεύτερο ράφι μάλλον θα πρέπει να διαβάσουμε κανά στίχο της Μάγια Αγγέλου για να μπούμε στο κλίμα με το οποίο σχεδιάστηκε η ομάδα το καλοκαίρι.

Αν και η λίστα δεν είναι 100% πλήρης μπορείτε να την δείτε εδώ

http://basketballaris.gr/%CE%BB%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5/

Ένας εντελώς διαφορετικός ΑΡΗΣ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια αναμένεται να δούμε σήμερα το απόγευμα στο Κλεάνθης Βικελίδης, εκεί όπου η αγαπημένη μας ομάδα θα αντιμετωπίσει τον Αήττητο Σπάτων. Ένα παιχνίδι θεωρητικά εύκολο που θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε ώστε να προχωρήσουμε χωρίς άγχος στον θεσμό του κυπέλλου που είναι εκ των βασικών στόχων μας.

Αναγνωστόπουλος, Καντιμοίρης, Colazo, Hugo Souza, Diguiny, Basha, Younes, Martinez, Menendez, Pedro Vitor, Ναζλίδης, Δεληζήσης, Τζανακάκης, Παυλίδης, Ιντζόγλου, Διαμαντόπουλος, Καλλίδης, Μπαγκαλιάνης αποτελούν την 18αδα για τη σημερινή αναμέτρηση κάτι που δείχνει ξεκάθαρα την πρόθεση του Ερέρα να ξεκουράσει κάποιους παίκτες αλλά και να δώσει την ευκαιρία σε κάποιους άλλους. Ο Μαρτίνεζ για τον οποίο έχει γίνει αρκετός ντόρος λογικά θα πάρει επιτέλους φανέλα βασικού, το δίδυμο Δεληζήση - Σόουζα θα παίξει για πρώτη φορά φέτος μαζί ενώ σημαντική θα πρέπει να θεωρείται και η παρουσία του Βιτόρ που αν και στα φιλικά παιχνίδια έχει δείξει εξαιρετικά στοιχεία ακόμη δεν έχει πάρει την ευκαιρία από τον Ερέρα. Παράλληλα κάτι σαν εξετάσεις θα πρέπει να λογίζεται το σημερινό παιχνίδι για τον Κολάσσο που ως τώρα δεν έχει αξιοποιήσει καμία από τις ευκαιρίες που έχει πάρει. Αυτό πάντως που θα πρέπει οπωσδήποτε να προσέξει ο ισπανός προπονητής είναι να μην ρισκάρει τη νίκη για τις δοκιμές του. Ανεξάρτητα πάντως από τις τελικές επιλογές ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κάνει το καθήκον του σήμερα αλλά και να δουλέψει ενόψει του δύσκολου παιχνιδιού με τον Ολυμπιακό την Κυριακή.

Τα πρόσφατα ανεπιτυχή αποτελέσματα επιβάλλουν αλλαγές σε πρόσωπα και αγωνιστική φιλοσοφία χωρίς ωστόσο παιχνίδια σαν το σημερινό να μπορούν να αποτελέσουν κάποιο κριτήριο για τη συνέχεια. Η ομάδα έχει 2 σημαντικούς στόχους και θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να τους διεκδικήσει μέχρι το τέλος. Οι 3 συνεχόμενες ήττες έχουν μετριάσει αρκετά τον ενθουσιασμό που υπήρχε στην αρχή και η ανάγκη για μια νίκη με καλή εμφάνιση ακόμη και κόντρα στον Αήττητο Σπάτων είναι επιτακτική.

Πάλεψε, κάλυψε διαφορά 18 πόντων αλλά τελικά λύγισε και γνώρισε άλλη μια ήττα στο φετινό πρωτάθλημα συνεχίζοντας το αρνητικό του σερί. Το τραγικό ξεκίνημα και οι πολλές χαμένες βολές στοίχισαν και σήμερα ενώ στα θετικά η ηγετική παρουσία του Τζόουνς που λίγο έλειψε να γυρίσει το παιχνίδι μόνος του.

Παθογένεια το κακό ξεκίνημα για τον ΑΡΗ που και σήμερα από νωρίς έμεινε πίσω και κυνηγούσε τον Ολυμπιακό στο σκορ. Τρικυμία στην επίθεση, βραχυκύκλωμα στην άμυνα και το +18 υπέρ του Ολυμπιακού χωρίς να κάνει κάτι το εξαιρετικό έμοιαζε απολύτως φυσιολογικό. Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ βγήκε αποφασισμένος να παλέψει κάτι που φάνηκε από την ενέργεια που έβγαλε στην άμυνα αλλά και σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας. Κάτι που προβλημάτισε τους αντιπάλους μας που είχαν πιστέψει ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Ο Λάκι Τζόουνς όμως είχε διαφορετική άποψη και με ένα προσωπικό επιθετικό κρεσέντο μας έβαλε μέσα στο παιχνίδι και μας έδωσε το δικαίωμα να ελπίζουμε στην ολική ανατροπή. Με το που φθάσαμε όμως στις κρίσιμες επιθέσεις η έλλειψη αυτοπεποίθησης κυριάρχησε και απανωτά παιδικά λάθη και κακές επιθετικές επιλογές χάθηκε η ευκαιρία για κάτι καλύτερο.  Δεν χωράει και πολύ ανάλυση το παιχνίδι παρά το ότι φανήκαμε ανταγωνιστικοί. Η ομάδα μπήκε στον αγωνιστικό χώρο φοβισμένη, προσπάθησε να εφαρμόσει το όποιο πλάνο είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες και απέτυχε παταγωδώς όπως και στις προηγούμενες ήττες. Μόλις ξέφυγε η διαφορά  επικράτησε "αναρχία" στο παιχνίδι μας, οι παίκτες απελευθερώθηκαν πνευματικά και η ηγετική παρουσία του Τζόουνς άλλαξε τις ισορροπίες.  Τόσο απλά φάνηκε πόσο απαραίτητη ήταν απόκτηση ενός σκόρερ στην ομάδα. Το έκανε σήμερα ο Τζόουνς και λίγο έλειψε να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό.

Παρά το ανταγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα τα πράγματα εξακολουθούν να είναι τραγικά. Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν εξαρχής δύσκολο να κερδιθεί σε αντίθεση με αυτό της περασμένης αγωνιστικής στη Νέα Σμύρνη ή αυτό που ακολουθεί στη Ρόδο. Εκεί πρέπει να επικεντρωθεί ολόκληρος ο μπασκετικός ΑΡΗΣ ώστε να διώξει τα μαύρα σύννεφα όσο γίνεται πιο γρήγορα. Τα αποτελέσματα και η εικόνα των υπολοίπων ομάδων  στην basketleagueθα πρέπει να μας αφυπνίσει και να πιέσει τους όλους όσους αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγάλουν την ομάδα από αυτή την δύσκολη θέση. Με τις εντυπώσεις μόνο δουλειά δεν γίνεται…

ΥΓ. Κόουτς άσε τα παλιά χρέη, τις συμφωνίες με το Παλέ και το τρομερό επίτευγμα της συγκρότησης μιας ομάδος εν μέσω μεταγραφικού μπάν και ασχολήσου με τους παίκτες που επέλεξες  και τα αγωνιστικά ζητήματα που απασχολούν την ομάδα εντός παρκέ. Για τα άλλα υπάρχει και η διοίκηση…

ΥΓ2. Μπορεί όλες οι υπόλοιπες ομάδες χωρία ή γειτονιές της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας να αγωνίζονται σε άδεια γήπεδα αλλά και πιο σοβαρές να φαίνονται σε όλα τα επίπεδα και συχνά πυκνά να μας κάνουν πλάκα στο παρκέ…  αλλά στον ΑΡΗ ο κόσμος φταίει που δεν γεμίζει το Παλέ για να κερδίσουμε από τους απίθανους Φινλανδούς μέχρι και τους γαύρους.  Κάθε αναφορά στην "απουσία" του κόσμου ισοδυναμεί με άλλοθι προς παίκτες, τεχνικό τιμ και διοίκηση.

Με τη νίκη στις βαλίτσες του επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας από την Ουκρανία, εκεί όπου κατάφερε να κάμψει την αντίσταση της Ντίνπρο και να δώσει τέλος στο αρνητικό σερί που πήγαινε να δημιουργηθεί. Η ομάδα ήταν και σήμερα κακή αλλά το πείσμα των Μποχωρίδη και Μπέλ που πέτυχαν περισσότερους από τους μισούς πόντους της ομάδος μας έκανε τη διαφορά.

Χωρίς συγκέντρωση μπήκε η ομάδα στο παρκέ που μέχρι να αρχίζει να βρίσκει τα πατήματα της βρέθηκε να κυνηγάει το σκορ τους Ουκρανούς που μπήκαν ορεξάτοι στο γήπεδο. Το πρόβλημα σε άμυνα και επίθεση ήταν εμφανές μιας και σε καμία πλευρά του γηπέδου δεν μπορούσαν οι παίκτες του Β.Αγγέλου να βρουν τις λύσεις. Όσο περνούσε η ώρα η άμυνα μας άρχιζε να προσαρμόζεται στο παιχνίδι των Ουκρανών με αποτέλεσμα από το 2ο δεκάλεπτο και μετά οι παίκτες της Ντίνπρο να πρέπει να ματώνουν για να βάλουν πόντο. Αντιθέτως παρά την εκνευριστική αστοχία μας το πείσμα που έβγαλαν κυρίως στην επίθεση ο Μποχωρίδης και ο Μπέλ και οι βοήθειες που πρόσφερε ο Κάιζερ ήταν αρκετές για να γυρίσει το παιχνίδι και με όπλο την άμυνα να διατηρήσουμε ένα προβάδισμα 4-5 πόντων ως το τέλος. Πέρα πάντως από τη νίκη δεν μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα έδιξε σημάδια βελτίωσης. Κάτι που είναι το ζητούμενο, κυρίως στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια όπου οι χαμηλής δυναμικότητας αντίπαλοι είναι κάτι σαν ευκαιρία για μια γερή προπόνηση.

Το παιχνίδι ήταν μια κακοποίηση του μπάσκετ, ο ΑΡΗΣ μας ήταν τραγικός επιθετικά αλλά το ότι δεν αποσυντονίστηκε όταν βρέθηκε από νωρίς να κυνηγάει το σκορ και αντέδρασε φθάνοντας στη νίκη είναι ένα θετικό στοιχείο που μπορούμε να κρατήσουμε. Κατά τα άλλα η ομάδα πάσχει σημαντικά στους περισσότερους τομείς τους παιχνιδιού της και ελπίδα όλων μας η σημερινή νίκη να λειτουργήσει ευεργετικά και να δούμε στη συνέχεια τους παίκτες μας να βελτιώνονται.

ΥΓ. Σκούρα τα βρήκε το αναπτυσσόμενο Φινλανδικό μπάσκετ κόντρα στο Βουλγάρικο ΝΒΑ που από το πρώτο δεκάλεπτο μέχρι 4' πριν το τέλος έχανε 20 με 25 πόντους διαφορά.

Να δώσει ένα τέλος στην αγωνιστική κατηφόρα της ομάδος θα προσπαθήσει ο ΑΡΗΣ μας στην Ουκρανία όπου στις 19.00 αντιμετωπίζει την Ντίνπρο. Μια αδύναμη ομάδα που στην πρώτη αγωνιστική έχασε με μεγάλη ευκολία από την Λέφσκι στην Βουλγαρία. Κάτι που δείχνει ότι και σήμερα αντίπαλος μας θα είναι ο κακός μας εαυτός.

Το ταξίδι στην Ουκρανία ήταν μια απίστευτη ταλαιπωρία και αυτό είναι ένα ακόμη πρόβλημα στα δεκάδες που αντιμετωπίζει το σύνολο του Β.Αγγέλου. Με εξαίρεση το πρώτο ημίχρονο στη Νίζνι και τη νίκη στο Λαύριο η ομάδα όχι απλά δεν έχει δείξει κάτι το αξιόλογο αλλά η φύση των προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί πάνω στο παρκέ είναι τέτοια όπου το αν μπορούν να διορθωθούν με το υπάρχον ρόστερ είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό. Όπως και να έχει όμως το θέμα ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του οφείλουν να δουλέψουν πάνω σε αυτά και να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να παρουσιαστούν καλύτεροι στη συνέχεια και να πάρουν τα αποτελέσματα που χρειάζεται η ομάδα.

Σε καμία περίπτωση ο φετινός ΑΡΗΣ όπως έχει αποδείξει ως τώρα δεν μπορεί να θεωρεί τη νίκη δεδομένη ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Αυτό σημαίνει ότι πάνω στο παρκέ θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να βγάλουν περίσσια ενέργεια και πάθος ώστε να καλύψουν με αυτόν τον τρόπο τις χτυπητές αδυναμίες τους. Δεν έχει σημασία αν μιλάμε για έναν αδιάφορο θεσμό ή όχι, η ομάδα πρέπει πάση θυσία να βρει τον δρόμο της και για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε τη νίκη και μόνο τη νίκη.

ΥΓ. Πολλοί ένιωσαν έκπληξη με την ανακοίνωση της ΚΑΕ περί «αναγνώρισης του προβλήματος». Όχι όμως η παρέα εδώ στο PlanetARIS.grμιας και μετά την ήττα από το Πανιώνιο είχαμε τονίσει την ανησυχία μας για το αν η ΚΑΕ αναγνωρίζει το αγωνιστικό πρόβλημα ή έχει επαναπαυτεί στις διάφορες αμπελοφιλοσοφίες των μπασκετικών γκουρού από τα Lidl.

Ημέρα γιορτής για το φινλανδικό μπάσκετ, ημέρα ντροπής για τον Αυτοκράτορα του ελληνικού μπάσκετ. Με μια αποκαρδιωτική εμφάνιση ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ηττηθεί εύκολα από μια ομάδα που δεν υπάρχει στον μπασκετικό χάρτη. Αδικαιολόγητοι παίκτες και τεχνικό τιμ που έμοιαζαν να βρίσκονται σε άλλο γήπεδο. Εξίσου ντροπιαστικές και οι δηλώσεις του Β.Αγγέλου που κάθε μέρα μας πείθει ολοένα και περισσότερο ότι πραγματικά δεν νιώθει ούτε στο ελάχιστο σε ποιόν πάγκο κάθεται.

Δεν χωράει ιδιαίτερη ανάλυση για ένα παιχνίδι εντός έδρας κόντρα στην 6η ομάδα του φινλανδικού πρωταθλήματος. Το +15 του πρώτου δεκαλέπτου με έναν εκνευριστικά αφελή και υπεροπτικό τρόπο πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Όταν σε εκείνο το σημείο αποφασίζει ο κόουτς να δώσει προπονητικό χαρακτήρα με τις αλλαγές του και να πάρει τάιμ άουτ στο +3 υποτιμώντας τον αντίπαλο τότε λογικό είναι να ακολουθήσουν και οι παίκτες του. Παίκτες που με το που αρχίζουν να στραβώνουν τα πράγματα καταρρέουν ψυχολογικά και σωματικά. Και φυσικά ένας προπονητής στον πάγκο που επιμένει στο πλάνο που έχει στο μυαλό του ανεξάρτητα από τη ροή του αγώνα και την εικόνα των παικτών που εμπιστεύεται. Ούτε καν η οξυδέρκεια δεν υπάρχει να αξιοποιηθούν οι παίκτες στην καλή τους μέρα όπως ήταν σήμερα ο Κάιζερ και ο Μπέλ. 40' το δίδυμο Μποχωρίδη - Φλιώνη, 9' οι Βεργίνης - Αγγέλου όταν οι πρώτοι 2 δεν βλέπονται… Ενώ στο κομμάτι των βολών όπως ήταν αναμενόμενο δεν υπήρξε ούτε υποψία βελτίωσης.

Σαν να μην έφθανε το βασανιστήριο που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε στο Παλέ ακολούθησαν και οι γνωστές αμπελοφιλοσοφίες του "τρέλαρχου". Οι γνωστές φιλοσοφίες που δικαιολογούν τα πάντα και όλα γίνονται για κάποιον σκοπό σε σημείο που θα πρέπει να ευχαριστούμε και τον Θεό για τη σημερινή ήττα!!!  Όταν το τεχνικό τιμ και οι παίκτες κατανοήσουν σε ποια ομάδα βρίσκονται και ότι δεν πληρώνονται απλά για να προπονούνται και να δίνουν το παρών στα παιχνίδια αλλά για να αποδίδουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους πάνω στο παρκέ… τότε ίσως αυτή η ομάδα να βρει τον δρόμο της ή έστω κάποιο μονοπάτι διαφορετικό από αυτό του Β.Αγγέλου που θεωρεί φυσιολογική μια ήττα από κάποια Κατάγια…

ΥΓ. Ευλογία λέει για τον ΑΡΗ ο κόουτς… ξέρει ο Γουλιέλμος.

ΥΓ2. Ούτε ταξίδια, ούτε μπάτζετ, ούτε καμία άλλη δικαιολογία από τις κλασσικές… Η άνοδος του φινλανδικού μπάσκετ.

ΥΓ3. Ο κόσμος φταίει που δεν γέμισε το Παλέ για να κερδίσουμε του Φινλανδούς.

ΥΓ4. Και για όποιον επαγγελματία προπονητή ή παίκτη δεν το καταλαβαίνει ας του το γράψουμε εμείς εδώ. Η προπόνηση είναι για την προσωπική σας βελτίωση. Το κριτήριο και εκεί που φαίνεται ο επαγγελματισμός και η αξία σας είναι η ώρα του αγώνα. Άλλωστε ο Αγγέλου θα έπρεπε να θυμάται από τα χρόνια που ήταν παίκτης ότι από την Ελλάδα πέρασαν σπουδαίοι παίκτες που αντί για προπόνηση πήγαιναν για μπύρες.

ΥΓ5. Τελικά η νίκη στο Λαύριο ίσως να αποδειχθεί και η πιο σημαντική της χρονιάς.

ΥΓ6. Και πάνω που πιστεύεις ότι μετά το περσινό φιάσκο ότι έχεις πιάσει πάτο, έρχονται κάποιοι απίθανοι τύποι με τη σημαία της εξυγίανσης, της φιλότιμης προσπάθειας και της σκληρής δουλειάς να σε πείσουν ότι υπάρχει και πιο χαμηλά από τον πάτο που νόμιζες.

ΥΓ7. Και επειδή πρέπει να συνεχίσουμε και να κοιτάμε μπροστά, μάθαμε από σήμερα ότι το ταξίδι στην Ουκρανία είναι εφιαλτικό…

Συνέχεια στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για την ομάδα μας σε έναν θεσμό αρκετά υποβαθμισμένο όπου οφείλουμε όμως να πρωταγωνιστήσουμε.  Η Φινλανδική Κατάγια δεν μοιάζει ικανή να μας ανησυχήσει παρά μόνο μια δυνατή προπόνηση που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε για τη δύσκολη συνέχει στο πρωτάθλημα.

Και μόνο ότι μιλάμε για την 6η ομάδα του Φινλανδικού πρωταθλήματος καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο. Το είδαμε και τα προηγούμενα χρόνια ότι το επίπεδο των μικρομεσαίων ομάδων  περιορισμένης δυναμικότητας πρωταθλημάτων είναι πολύ χαμηλό. Και όσο ξενέρωτο και αν είναι αυτό το στοιχείο, ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και μέσα από αυτά τα παιχνίδια να βελτιωθεί. Οι αδυναμίες μας πάρα πολλές, με τους περισσότερους παίκτες μας ακόμη να ψάχνονται. Ο "εγκεφαλικός" πόιντ γκαρντ όχι απλά λείπει αλλά η ομάδα την περισσότερη ώρα δείχνει να αγωνίζεται χωρίς playmaker με συνέπεια το επιθετικό πλάνο να σκαλώνει απέναντι σε κάθε σοβαρή άμυνα. Η Κατάγια είναι μια μέτρια ομάδα που δύσκολα θα μπορέσει να μας κοντράρει και για αυτό θα περιμένουμε να δούμε τους παίκτες του Β.Αγγέλου να κάνουν κάποια πράγματα όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και να στείλουν το μήνυμα ότι δουλεύουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτός πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος της ομάδος μας και όλα τα υπόλοιπα απλά θα ακολουθήσουν.

Ο ΑΡΗΣ σίγουρα δεν ανήκει στο Fiba Europe Cup, ούτε καν σε αυτό το Basketball Champions League και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το υπενθυμίσουμε στην "ευρωπαϊκή μπασκετική κοινότητα" ακόμη και αν μιλάμε για μια κατάκτηση τίτλου σε μια υποβαθμισμένη διοργάνωση. Αξιοποιούμε αυτά τα παιχνίδια για να βελτιωθούμε και στοχεύουμε στην κορυφή! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Πριν 2 περίπου χρόνια αποκαλούσαμε συστηματικά τους παίκτες του ΑΡΗ μέσα από αυτή την διαδικτυακή γωνία "δημοσίους υπαλλήλους". Τελικά ο συσχετισμός του πρώην αρχηγού της ομάδος ότι ο Ήφαιστος Λήμνου θυμίζει τις καλές εποχές(!!!)  στον ΑΡΗ μόνο και μόνο επειδή πληρώνεται στην ώρα του απλά επιβεβαιώνει την άποψη μας