Χωρίς τους Κάμινγκς, Ντραγκίσεβτις και Τζάκσον θα παραταχθεί η αγαπημένη μας ομάδα στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ στην πρώτη μάχη για την 3^η θέση της τελικής κατάταξης. Μια θέση που δεν δίνει τίποτα ουσιαστικά πέρα όμως από μια νίκη γοήτρου που για εμάς τους οπαδούς έχει ιδιαίτερη σημασία.

Οι τραυματισμοί είναι η μεγάλη πληγή του φετινού ΑΡΗ και όταν αυτοί συνδυάζονται με μια ομάδα που ποτέ δεν μπόρεσε να βρει μια αγωνιστική ταυτότητα τότε τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Αν στο παραπάνω προσθέσουμε και την «εμμονή» του Δ.Πρίφτη να μην συμπεριλαμβάνει από την αρχή της χρονιάς στο ροτέισον τους νεαρούς Φλιώνη και Χρηστίδη ώστε όταν τους χρειαστεί όπως σήμερα να είναι πιο ετοιμοπόλεμοι τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι σήμερα θα δούμε έναν ΑΡΗ ειδικών συνθηκών. Παρόλα αυτά επειδή όλα αυτά τα χρόνια έχουμε καταλάβει πως λειτουργεί αυτή η ομάδα υπό καθεστώς πίεσης ή έχοντας τον τίτλο του φαβορί σήμερα με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και τα προγνωστικά όλα εις βάρος μας το πιο πιθανό είναι να δούμε έναν ΑΡΗ συγκεντρωμένο που για 40’ να παλέψει με όλες τις δυνάμεις του για τη νίκη. Το αν θα τα καταφέρει είναι άλλο θέμα και θα φανεί πάνω στο παρκέ. Απέναντι σε μια ΑΕΚ με πολλές περισσότερες λύσεις σε σχέση με τη δική μας ομάδα αλλά και με τα δικά της προβλήματα.

Το να περνάνε τα χρόνια και να βλέπεις ολοένα και περισσότερους συνΑρειανούς να αφουγκράζονται την άποψη ότι επίσημα παιχνίδια σαν το σημερινό είναι αδιάφορα και να μην  θέλουν καν τη νίκη γοήτρου είναι λυπηρό. Ο καθένας μας όμως έχει το δικαίωμα να τα βλέπει τα πράγματα όπως θέλει. Αντιθέτως όμως όταν είσαι μέλος αυτής της ομάδος και εκπροσωπείς όλους εμάς πάνω στο παρκέ είναι απαγορευτικό να εκφράζεις τέτοιες απόψεις και να έχεις το μυαλό σου στις καλοκαιρινές διακοπές. Ας ελπίσουμε αυτές οι δηλώσεις περί αδιάφορων παιχνιδιών να μην εκφραστούν και πάνω στο παρκέ. ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΟΑΚΑ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Ολοένα και περισσότερα άρθρα σε διάφορα ΜΜΕ παρουσιάζουν τον Παναγιώτη Γιαννάκη ως τον  επόμενο προπονητή του ΑΡΗ. Μακάρι να βγουν αληθινά γιατί θα σημαίνει ότι όχι μόνο ο ΑΡΗΣ ύστερα από χρόνια θα έχει έναν σπουδαίο προπονητή και μια ξεχωριστή προσωπικότητα στον πάγκο του αλλά ότι έχει και μια διοίκηση αποφασισμένη να επενδύσει και να κάνει τον ΑΡΗ μεγάλο. Άλλωστε προπονητές του επιπέδου του Π.Γιαννάκη δεν κάθονται σε μια ομάδα χωρίς παίκτες και απλήρωτοι...

Το 3-0 όπως αναμενόταν έκανε ο Ολυμπιακός σήμερα κερδίζοντας εύκολα τον ΑΡΗ και αυτή τη φορά που τελικά παρά τις ενδείξεις δεν κατέβηκε για τουρισμό και προσπάθησε όσο μπορούσε να μείνει κοντά στο σκορ. Ο Δ.Πρίφτης μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες του ενώ έδωσε και αρκετά λεπτά συμμετοχής τόσο στον Φλιώνη όσο και στον Χρηστίδη με τους 2 νεαρούς να δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι ίσως να άξιζαν μια πραγματική ευκαιρία την φετινή περίεργη χρονιά.

Στους ρυθμούς του Ολυμπιακού χορεύαμε από το ξεκίνημα του αγώνα με τους αντιπάλους ανά διαστήματα να ανεβάζουν στροφές και να αυξάνουν την διαφορά χωρίς να συναντούν δυσκολία. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι και έτσι τελείωσε χωρίς το παραμικρό σασπένς. Παρόλα αυτά όσο και στενάχωρο και αν ακούγεται το ότι η ομάδα μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν πέταξε λευκή πετσέτα όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ήταν κάτι το θετικό. Χωρίς να πιάσουμε κάποια σπουδαία απόδοση καταφέραμε να γλιτώσουμε τον διασυρμό μόνο και μόνο επειδή οι παίκτες μας ήταν συγκεντρωμένοι και δεν αφέθηκαν όπως άλλες φορές στις ορέξεις του αντιπάλου. Και το ότι αυτό αναφέρεται ξεχωριστά δείχνει και την ποιότητα και την νοοτροπία που δυστυχώς έχει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια... Μεγάλος άτυχος ο Ντραγκίσεβιτς που σε μια φάση όπου του έγιναν 2 οφθαλμοφανέστατα φάουλ και δεν δόθηκε κανένα αποχώρησε τραυματίας. Ας ελπίσουμε να μην είναι σοβαρό γιατί θα τον χρειαστούμε.

Αυτό που πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε είναι η ωριμότητα του Φλιώνη και η μαχητικότητα του Χρηστίδη που δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Είναι κρίμα τόσο για τα παιδιά που δεν στηρίχθηκαν καθόλου φέτος από τον προπονητή τους όσο και για την ίδια την ομάδα που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτούς τους 2 παίκτες σε μια χρονιά όπου η ομάδα δεν έπαιξε σχεδόν ποτέ μπάσκετ και ο κάθε απίθανος παίκτης πήρε τις ευκαιρίες του... Άλλο ένα έργο του Δ.Πρίφτη που όταν με το καλό αποχωρήσει ξαφνικά θα αρχίσει να συζητιέται... Τουλάχιστον κατά το παρελθόν σε χρονιές που ήσουν τουρίστας χωρίς στόχους έβγαινε και κανένας παίκτης για την επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Έδωσε το σύνθημα της νίκης ο coach of the year για τα παιχνίδι με την ΑΕΚ τονίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο αδιάφορα είναι αυτά τα παιχνίδια... ας ελπίσουμε στους παίκτες στα αποδυτήρια και στις προπονήσεις να λέει άλλα πράγματα μπας και τουλάχιστον η χρονιά τελειώσει με ένα αμυδρό χαμόγελο...

ΥΓ2. Μάθημα η φετινή χρονιά για πολλούς και ιδιαίτερα για τον μεγαλομέτοχο... του έδωσες το μεγαλύτερο μπάτζετ των τελευταίων χρόνων, τον στήριξες με όλες τις δυνάμεις ακόμη και όταν ξεφτιλιζόμασταν κόντρα στην κάθε απίθανη και τελικά έτσι όπως το δουλεύουν το θέμα οι "διάφοροι κύκλοι" τελικά εσύ θα βγεις ο απόλυτος φταίχτης και το παιδί-θαύμα το θύμα ...

Με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις του μπασκετικού ΑΡΗ να αργούν η συνέντευξη που παραχώρησε ο Ν.Λάσκαρης πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ" είναι αυτό που τράβηξε την προσοχή μας. Άλλωστε μετά και την φετινή χαμένη χρονιά που σύντομα θα ολοκληρωθεί οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από την επόμενη ημέρα και όλα αυτά που ευελπιστούμε να γίνουν εξιτάρει.

Και μόνο το ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που πληρώνει χρέη παλιών, αυξάνει σταδιακά το αγωνιστικό μπάτζετ και δεν φοβάται να μιλήσει για το μέλλον του ΑΡΗ εώς και 5 χρόνια μπροστά είναι κάτι το εξαιρετικό για την αγαπημένη μας ομάδα ιδιαίτερα σε σχέση με ότι συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο σύλλογο. Παρόλα αυτά το "υπάρχουν και χειρότερα" μπορεί να βοηθάει να εκτιμήσεις κάποιες καταστάσεις αλλά σπάνια σε ωθεί προς το καλύτερο. Αν και θα ακολουθήσει με το τέλος της χρονιάς μια συνέντευξη τύπου όπου θα ειπωθούν τα πάντα με περισσότερες λεπτομέρειες εμείς θα ξεχωρίσουμε και θα σχολιάσουμε κάποια σημεία από τη συνέντευξη του:

"Η φετινή χρονιά είναι ιδιαίτερη. Πέρσι είχαν βγει οι επιλογές, αλλά και δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστες καταστάσεις, όπως φέτος. Ο ένας τραυματισμός, έρχονταν πίσω από τον άλλο. Από παίκτες, από επιλογές, από πράγματα που δεν βγήκανε "  /  Σε αντίθεση με παλαιότερες δηλώσεις αυτή τη φορά ο μεγαλομέτοχος απέφυγε να ωραιοποιήσει την πορεία του φετινού ΑΡΗ και όσο πιο κομψά του επιτρέπει  η θέση του να μιλήσει  παραδέχθηκε την αποτυχία στο αγωνιστικό. Και η ειλικρίνεια είναι κάτι που όλοι εκτιμάμε.

"Από άλλα θέματα εκτός μπάσκετ, που κάποιοι θέλησαν να εκμεταλλευτούνε εις βάρος μας και να δημιουργήσουν ένα αρνητικό κλίμα, το οποίο, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να χειριστεί η ομάδα. Απ’ ότι έχω καταλάβει, από τις συζητήσεις που είχα, έχει επηρεαστεί τόσο η ομάδα, όσο και το τεχνικό τιμ. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να έχουν σχέση με την ομάδα"  /. Αν και η μανία κατάδιωξης και το κηνύγι φαντασμάτων στον ΑΡΗ έχει κουράσει εδώ και πολλά χρόνια το ότι η ομάδα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί κάποια πράγματα που επί της ουσίας δεν την αφορούν όπως λέει ο πρόεδρος μάλλον καυτηριάζει το πρόβλημα με την στελέχωση της ΚΑΕ και του τεχνικού τιμ. Η έλλειψη έστω και μιας ισχυρής προσωπικότητας από την τεράστια δεξαμενή του μπασκετικού ΑΡΗ είναι κάτι που θα πρέπει να περιλαμβάνετε στο πενταετές πλάνο.

"θα πρέπει να αρχίσουμε να χτίζουμε την ομάδα. Ίσως ακολουθώντας τα πρότυπα των προπονητών, Παναγιώτη Γιαννάκη και Ντούσαν Ίβκοβιτς. Αμφότεροι έκτισαν την ομάδα του Ολυμπιακού και αυτή την κληρονόμησαν στους επόμενους, οι οποίοι τη διατηρούν σε υψηλό επίπεδο και προσπαθούν να την πάνε παραπέρα. Αυτό γίνετε μόνο με έναν σωστό ελληνικό κορμό." / Η συγκερκιμένη τοποθέτηση του Ν.Λάσκαρη αποτελεί και την μεγαλύτερη νότα αισιοδοξίας για το αύριο του ΑΡΗ. Ο Ελληνικός κορμός και η αναφορά στο έργο του Π.Γιαννάκη και του Ντ.Ίβκοβιτς στον Ολυμπιακό είναι ότι καλύτερο έχουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Φυσικά για να κινηθεί ο ΑΡΗΣ προς αυτή την κατεύθυνση θα χρειαστεί Ελληνικό κορμό με παίκτες εγνωσμένης αξίας ή τουλάχιστον ελπιδοφόρους παίκτες σε καλή ηλικία που να μπορούν σταδιακά να κάνουν την διαφορά. Καλές οι χημείες, οι οικογένειες, οι φιλότιμοι και οι φίλοι αλλά όταν μιλάμε για μπάσκετ τότε κριτήριο θα πρέπει να είναι καθαρά τα αγωνιστικά προσόντα του κάθε αθλητή. Όσο άσχημο και αν ακούγεται πολλοί από τους παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια δεν έχουν θέση σε αυτή την ομάδα και θα πρέπει να αποχωρήσουν για να προχωρήσει η ομάδα μπροστά. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς(που είναι δανεικός από την Βαλένθια) θα πρέπει να αποτελέσουν κομμάτια του Ελληνικού κορμού που οραματίζεται ο Ν.Λάσκαρης και μαζί με κάποιον έμπειρο καλό Έλληνα παίκη και μερικούς νεαρούς που θα μπουν κανονικά στο ροτέισον ο ΑΡΗΣ ύστερα από χρόνια να χτίσει κυριολεκτικά ένα κορμό... στην πράξη... και όχι στα λόγια όπως τα τελευταία 3 χρόνια..

"Έχουμε πολλούς οπαδούς της νίκης και όχι της ομάδας. Αυτό είναι στην κουλτούρα του Έλληνα και όχι μόνο." /  Εδώ βέβαια ο Ν.Λάσκαρης συνέχισε τον "κύκλο" των δηλώσεων κατά του κόσμου... όπως κατά καιρούς έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια και από άλλα μέλη της διοίκησης προπονητές και παίκτες... Από καρεκλάκια που φωνάζουν μέχρι ονειροπόλοι, μίζεροι, αχάριστοι και γκρινιάρηδες έχουμε χαρακτηριστεί από ανθρώπους εκπροσωπούν την ομάδα μας. Θα μας συγχωρέσει ο αγαπητός πρόεδρος αλλά το να προσάπτεις το οτιδήποτε στον Αρειανό που έχει περάσει τόσα και τόσα όλα αυτά τα χρόνια και παρόλα αυτά στηρίζει  τόσο δυναμικά την ομάδα του αδιαφορώντας για τις πίκρες σε βαθμό αποχαύνωσης είναι τουλάχιστον άκυρο... Μόνο την στήριξη που έχουν οι 3 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας να συγκρίνεις με αυτή του κόσμου του ΑΡΗ θα καταλάβεις ότι ο Αρειανός έχει ψύχωση με την ομάδα του...

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ "Μας έχει ζητηθεί να βοηθήσουμε. Έχω κάθε καλή διάθεση. Με αποτρέπει ότι βλέπουμε έκτροπα, όπως αυτά του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος ή η αντιμετώπιση που τυγχάνει η οικογένειά μου, αλλά και η ομάδα, από μερίδα φιλάθλων"  / Εδώ πάλι ο κ.Λάσκαρης πέρα από τη δυσαρέσκεια του για την κατάσταση του Ελληνικού ποδοσφαίρου αναφέρεται και πάλι στην κρτική και αμφισβήτηση που δέχεται από μερίδα του κόσμου. Κάτι που φυσικά είναι μια η όψη του νομίσματος γιατί η άλλη όψη λέει ότι στην Ελλάδα τουλάχιστον κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης, Μαρινάκης ουκ ολίγες φορές τα έχουν ακούσει από τους οπαδούς των ομάδων που οδήγησαν σε απίστευτες επιτυχίες για εμάς... και όμως στην κάθε στραβή την άκουγαν στερεοφωνικά... Ενώ ο "τεράστιος εξυγιαντής" Ιβάν Σαββίδης χλευάστηκε ποικιλοτρόπως στην πρώτη του προσπάθεια να αποκτήσει τον συμπολίτη. Παρόλα αυτά όλοι οι προαναφερθέντες θεωρούνται σπουδαίοι παράγοντες και μάλλον κάποιον αντίστοιχο χρειάζεται ο ποδοσφαρικός ΑΡΗΣ...

Πάντως μετά από μια περίοδο όπου οι προσωπικές υποχρεώσεις του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ τον είχαν κρατήσει μακριά από τα κοινά της ομάδος είναι άκρως θετικό ότι τον βλέπουμε να έχει επιστρέψει αποφασισμένος για να κάνει όλα όσα έχει στο μυαλό του για την αγαπημένη μας ομάδα. Σύντομα θα δοθούν οι απαντήσεις με το καυτό θέμα του προπονητή να είναι αυτό που θα δείξει ουσιαστικά και τις προθέσεις του για το μέλλον. Ελπίζουμε η αναφορά που έγινε στο "μοντέλο" του Ολυμπιακού με τον Ελληνικό κορμό και την υπογραφή Γιαννάκη-Ίβκοβιτς να μην έγινε τυχαία...

Παρά την απουσία των Καββαδά και Τζάκσον που άφησαν ένα τεράστιο κενό μέσα στη ρακέτα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε πολύ πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με τον αγώνα της Τετάρτης χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει τη νίκη. Η ομολογουμένως δυνατή προσπάθεια των παικτών του Δ.Πρίφτη αναγνωρίσθηκε από τον κόσμο όπου στο φινάλε χειροκρότησε την ομάδα παρά την ήττα. Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία του Σκότ που πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει στην προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης.

Με διαφορετική φιλοσοφία προσέγγισε τον σημερινό αγώνα η ομάδα και αυτό ήταν ξεκάθαρο από το τζάμπολ του αγώνα. Τι και αν έλειπαν οι 2 σέντερ της ομάδος ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν μπήκε για τουρισμό όπως μπήκε στο παιχνίδι της Τετάρτης και πάλεψε όσο μπορούσε το παιχνίδι. Ντραγκίσεβιτς, Κάμινγκς, Σκότ και Ζάρας βοήθησαν επιθετικά όπως και ο Γιάνκοβιτς με την αστοχία του όμως στις βολές όπως και των υπολοίπων να μην επιτρέπουν την ομάδα να διεκδικήσει τη νίκη. Παρά την καλή προσπάθεια δεν έλειψαν και τα λάθη από τον κόουτς... Έκοψε την φόρα του "καυτού" Ζάρα που τον ξέχασε σχεδόν ένα ολόκληρο δεκάλεπτο στον πάγκο, δεν έδωσε περισσότερο χρόνο στον Σκότ που πατούσε καλά και καθυστέρησε να πάρει τάιμ άουτ στην προσπάθεια να κόψει το σερί του Ολυμπιακού από το χρονικό σημείο που προηγηθήκαμε με 44-43. Παρόλα αυτά η συνολική εικόνα της ομάδος με δεδομένο ότι παίζαμε με τον Ολυμπιακό που δεν έδειξε καθόλου αδιάφορος ήταν καλή.

Η αποστολή της ομάδος μας ήταν εξαρχής δύσκολη και οι πιθανότητες για νίκη ήταν ελάχιστες. Παρόλα αυτά η σημερινή καλή εμφάνιση σε πλήρη αντίθεση με ότι είδαμε την Τετάρτη(και σε πολλά ακόμη παιχνίδια στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια) θα πρέπει να προβληματίσει τους υπεύθυνους της ΚΑΕ. Ηττοπάθεια; μοιρολατρία; αδιαφορία; επιλογή παιχνιδιών; όποιος και αν είναι ο λόγος θα πρέπει κάποια στιγμή άπαντες να καταλάβουν ότι όταν είναι στον ΑΡΗ οφείλουν να παλεύουν κάθε παιχνίδι με όλες τους τις δυνάμεις. Ακόμη και αν η τριαντάρα είναι δεδομένη ως μέλος της ομάδος του ΑΡΗ δεν έχεις το δικαίωμα να τα παρατάς...

ΥΓ. "Η ομάδα είναι του κόσμου, για τον κόσμο παίζουμε..." και την Τετάρτη υπήρχε κόσμος που περίμενε να δει κάτι καλύτερο κόουτς, όχι μόνο σήμερα...

ΥΓ2. Δυστυχώς ο αγαπητός μεγαλομέτοχος συνεχίζει να απογοητεύει με τις τοποθετήσεις του και να μας θεωρεί κάτι μεταξύ προβάτων και ιθαγενών... Για να αρχίζει το 5ετες πλάνο από του χρόνου σημαίνει ότι η ομάδα 2 χρόνια πήγαινε χωρίς πλάνο κάτι φυσικά που ήταν ορατό δια γυμνού οφθαλμού βλέποντας την μη στελέχωση της ΚΑΕ. Ενώ το ότι η ομάδα τα τελευταία 2 χρόνια αγωνιστικά παλεύει να φθάσει εκεί που ήταν η ομάδα πριν 3 χρόνια με διοίκηση διαχειριστών λέει πολλά... Εκτός φυσικά και αν η όλη επιτυχία του "πρότζεκτ" ως τώρα βασίζεται στο ότι πληρώνεται το 99 και δεν χρωστάμε πουθενά... Μακάρι πάντως το καλοκαίρι ο Ν.Λάσκαρης με τις κινήσεις του να διώξει τις όποιες αμφιβολίες και να βουλώσει τα στόματα όλων...

ΥΓ3. Έχει καταντήσει αυτή η προπαγάνδα με τον κάθε Ολυμπιακό... δηλαδή επειδή στο Nick Galis Hall υπάρχει πολιτισμός τι σημαίνει; Ότι πηγαίνουμε στο γήπεδο για τον Σπανούλη, τον Πρίντεζη και τα άλλα παιδιά; Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε; Να πετάμε μπουκάλια και να τους περιμένουμε στην φυσούνα επειδή έπαιξαν καλύτερα και μας κέρδισαν; 

Στην σκιά του ποδοσφαιρικού ντέρμπι στην Κρήτη και του μεγάλου ξενερώματος από την τριαντάρα της Τετάρτης η αγαπημένη μας ομάδα θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη απέναντι στον διεκδικητή της Ευρωλίγκας Ολυμπιακό.  Το πάθημα-μάθημα του πρώτου αγώνα(και πόσων ακόμη όλα αυτά τα χρόνια) όπως πολύ σοφά δήλωσε για χιλιοστή φορά ο κόουτς, τα ίχνη φιλότιμου που ίσως να έφερε στην "επιφάνεια" της ομάδος μας η πρόσφατη συντριβή, η δυνατή έδρα και η ελπίδα ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κατέβει υπεροπτικά και αδιάφορα είναι αυτά που μας δίνουν κάποιες πιθανότητες για τη νίκη.

Οι διαθέσεις του Δ.Πρίφτη θα είναι και στο παιχνίδι του Σαββάτου αυτές που θα καθορίσουν την εξέλιξη του αγώνα. Θα δούμε ακόμη μια "επένδυση στο μέλλον"; θα δούμε σχήματα που δεν χρησιμοποιούνται ούτε στην προπόνηση; θα δούμε την λευκή πετσέτα να πέφτει με το που ξεφύγει με 5 πόντους διαφορά ο αντίπαλος μας; θα δούμε καμία αντίδραση; Ή για ακόμη ένα παιχνίδι θα χαλαρώσουμε, θα το απολαύσουμε(?!?!), θα αποδεχτούμε την ήττα μας πριν το τζάμπολ και θα κάνουμε συντήρηση δυνάμεων μπερδεύοντας(να δεις που θα το ακούσουμε και αυτό) τον επόμενο αντίπαλο μας με τον τρόπο παιχνιδιού μας; Θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε...

Αυτά τα παιχνίδια που θα έπρεπε να είναι γιορτή για τον ΑΡΗ και τον κόσμο του έχουν καταντήσει εφιάλτης. Φυσικά η αρρώστια μας για τον Αυτοκράτορα που μας έχει κάνει τόσο υπερήφανους δεν μας επιτρέπει να γυρίσουμε την πλάτη σε αυτή την προσβολή που παρακολουθούμε όποτε συναντάμε κάποιον αξιόλογο αντίπαλο. Θα είμαστε εκεί και θα βγάλουμε φωνή μπας και έρθει η νίκη... ακόμη και αν είναι άνευ σημασίας έτσι απλά για να χαμογελάσει λίγο το χειλάκι μας....

ΥΓ1 Η επανάληψη καμιά φορά βοηθάει... "δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ..."

ΥΓ2. Πόσο πολύ χλευάστηκε η ΑΕΚ από μερίδα του κόσμου μας τα τελευταία 3 χρόνια... Ναι η ΑΕΚ δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό και μπορεί να μτην τον κερδίσει σε κανένα παιχνίδι. Παρόλα αυτά όμως στο πρώτο παιχνίδι χωρίς να πιάσει κάποια υψηλή απόδοση, δεν πέταξε πετσέτα όταν βρέθηκε από νωρίς στο -12 και για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε κεφάλι στο σκορ. Ας τα βλέπουν οι ειδικοί τεχνοκράτες, με τα πολυετή πλάνα, τα μπάτζετ και τα ταβάνια...

ΥΓ3. Πραγματικά οι "προσωπολάτρες" συνοπαδοί μας έχουν ξεπεράσει κάθε όριο τα τελευταία χρόνια. Ξαφνικά μετά την τριαντάρα με κάτω τα χέρια από τον Ολυμπιακό μνημονεύουμε τον προπονητή της Ανατολού Εφές γιατί λέει η ομάδα του έχασε με 39 πόντους από την Φενέρ του Ομπράντοβιτς μέσα στην έδρα του! Αυτό και αν δεν είναι επιχείρημα για το πόσο καλός είναι ο coach of the year...

Δεν λέει να αφήσει τις κακές του συνήθειες ο ΑΡΗΣ μας και για ακόμη ένα παιχνίδι στην Αθήνα γνωρίζει μια βαρειά ήττα. Ένα παιχνίδι όπου εξαρχής ο ΑΡΗΣ μας αντιμετώπισε αδιάφορα με τους 30 πόντους διαφορά να είναι το φυσικό επακόλουθο. Το ότι ο Φλιώνης και ο Χρηστίδης αγωνίσθηκαν στο σημερινό παιχνίδι αγωνίσθηκαν 13' και 12' αντίστοιχα ενώ οι Αμερικάνοι Σκότ και Τζάκσον 11' και 7' κάτι δείχνει...

Δεν υπάρχουν λόγια να σχολιάσεις έναν τέτοιο αγώνα και την προσπάθεια της ομάδος σου που ήταν μόλις για 10'... Το τι είχαν στο μυαλό τους ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του που μόλις από το δεύτερο δεκάλεπτο αφέθηκαν σαν σάκος του μποξ στις διαθέσεις του αντιπάλου είναι κάτι που δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Σίγουρα όμως δεν νιώθουν ντροπή για το σημερινό αποτέλεσμα όπως νιώθουμε εμείς γιατί αν ένιωθαν σίγουρα θα έδιναν το κάτι παραπάνω ώστε να σώσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια τους. Τώρα αν η αγγαρεία που παρακολουθήσαμε  στο μυαλό κάποιων ήταν μια καλή προπόνηση όπου η ομάδα μας αποκόμισε κάτι το θετικό μάλλον θα πρέπει να ασχοληθεί με κάποιο άλλο σπορ και όχι το μπάσκετ. 

Κερασάκι στην σημερινή άνοστη τούρτα ήταν οι δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη όπου έδωσε το στίγμα της νοοτροπίας με την οποία αντιμετωπίζει αυτά τα παιχνίδια της ομάδος μας και άφησε ορθάνοιχτο το παράθυρο για την συνέχιση της συνεργασίας με τον Δ.Πρίφτη ακόμη και αν τελικά είναι ο νέος προπονητής της Εθνικής Ελλάδος!!! . Προφάνως όπως και αρκετοί συνοπαδοί μας ο μεγαλομέτοχος είναι ικανοποιημένος από την πορεία της ομάδος. Που θα πάει... κάποια στιγμή θα το νιώσουμε και εμείς το "θαύμα"...

ΥΓ1. Σχήματα και παίκτες που δεν έπαιξαν όλη την χρονιά και δεν πρόκειται να παίξουν σε κανένα σημαντικό παιχνίδι... Ούτε καν καλή προπόνηση δεν μπορείς να το βαφτίσεις.

ΥΓ2. 2 φορές προσπάθησε να στείλει ο Δ.Πρίφτης τον Τζάκσον στα αποδυτήρια χωρίς όμως επιτυχία... Πειθαρχία λέμε!

ΥΓ3. Ας σταυρώσουμε όλοι τα δάχτυλα μας μπας και ο Ολυμπιακός κατέβει το Σάββατο με μισή ομάδα και το μισό μυαλό στο Final Four και πάρουμε τη νίκη για να γεμίσουμε με υπερηφάνεια...

ΥΓ4. Και για αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν ας ξαναποστάρουμε το κομμάτι από το pre-game του αγώνα "Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά." 

ΥΓ5. Το σημειώνουμε το σημερινό στα ρεκόρ του κόουτς οφ δε γίαρ ή η στατιστική από τους προσωπολάτρες δεν περιλαμβάνει τα εκτός έδρας παιχνίδια;

ΥΓ6. Και όμως παρά τις σφαλιάρες που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια σε εκτός έδρας αναμετρήσεις με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ κάποιοι βρίσκουν το κουράγιο και χλευάζουν τον συμπολίτη όταν τρώει σαραντάρες στο ΟΑΚΑ...

Με τις 4 καλύτερες ομάδες της Basket League να έχουν ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους κομπάρσους όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο από το ξεκίνημα της χρονιάς, ήρθε η στιγμή για τα πραγματικά πλέιοφς. Γιατί αυτά είναι τα παιχνίδια που οδηγούν σε πραγματικές επιτυχίες όπως είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτά είναι τα παιχνίδια απέναντι σε αξιόλογους αντιπάλους(και όχι σε θιάσους σαν του συμπολίτη που αυτοαποκαλούνται ομάδες) που πρέπει κάποια στιγμή να θυμηθείς ότι έχεις το δικαίωμα και μπορείς να τους κοιτάς τα μάτια.

Κάπως έτσι θα έπρεπε να υποδεχόμασταν τα ημιτελικά της Basket League ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα διαφέρει πάρα πολύ από τις πρώτες σειρές αυτού του κειμένου. Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά. Η απόφαση να ξεκουραστεί ένα από τα βασικά όπλα της ομάδος(σύμφωνα με το πως τον χρησιμοποιεί ο κόουτς) όπως είναι ο Σίμτσακ και να δοθεί επιτέλους χρόνος στον Χρηστίδη είναι ακόμη ένα λιθαράκι στον τοίχο ανάμεσα στον ΑΡΗ που βολεύει μερικούς εντός ΑΡΗ και στον ΑΡΗ που ανυπομονεί η πλειοψηφία του κόσμου να ξαναδεί. Και όταν μάλιστα τέτοιες κινήσεις δεν είναι αυθόρμητες αλλά μελετημένες λίγο πολύ μπορεί ο καθένας να καταλάβει και με τι νοοτροπία και "πλάνο νίκης" κατεβαίνει η ομάδα μας την Τετάρτη το απόγευμα στο Σ.Ε.Φ. Τιμητική ήττα και εξοικονόμηση δυνάμεων μπας και το Σάββατο ο Ολυμπιακός ενόψει του Final Four της Ευρωλίγκας έρθει στο Nick Galis Hall με μισή ομάδα και καταφέρουμε να κερδίσουμε. Τι και αν στα πλέιοφς η σημαντικότερη ευκαιρία για να σπάσεις την έδρα είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς των αγώνων. Ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν μπορεί να σπάσει την έδρα του Ολυμπιακού αλλά το έχει πάει σε άλλο επίπεδο και δεν ενδιαφέρεται καν... Οπότε οι αγωνιστικές αναλύσεις για το παιχνίδι της Τετάρτης είναι περιττές. 

Επειδή μόνο τα ευχολόγια μας έχουν απομείνει με τον φετινό ΑΡΗ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι στον Ολυμπιακό σε αυτή την σειρά των αγώνων γιατί με όλα αυτά που βιώνουμε φέτος δεν υπάρχουν περιθώριο για "ιστορικές ήττες" σαν και αυτές των τελευταίων χρόνων σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ.  Όσο για την "δίψα" που στα λόγια έχουμε ας την κρατήσουμε λίγο ακόμη μέσα μας μπας και βγει στα παιχνίδια με την ΑΕΚ... αν η ΑΕΚ δεν κάνει την έκπληξη... 

ΥΓ1. Πρυτάνευσε λέει η λογική και τελικά η ομάδα θα επιστρέψει με αεροπλάνο από τον Πειραιά. Μα καλά με όλες αυτές τις μετακινήσεις από το αεροδρόμιο και το φόρτωμα-ξεφόρτωμα κτλ δεν είπαμε ότι με το πούλμαν είναι πιο γρήγορα και πιο ξεκούραστα? 

ΥΓ2. Πέσαμε από τα σύννεφα με την διακοπή της συνεργασίας με τον Σανικίντζε... Ποιος να το περίμενε ότι μετά από τέτοιον τραυματισμό και σε αυτή την ηλικία όχι μόνο δεν θα μπορούσε να αγωνισθεί φέτος αλλά ίσως και του χρόνου ...στο επίπεδο που θα θέλαμε. Πάντως θα πρέπει η φανέλα του παίκτη να μπει στο μουσείο  γιατί με τόσα που ακούσαμε για τον Γεωργιανό ίσως και να πρόκειται και για τον σπουδαιότερο ξένο αθλητή που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ μετά τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλεϊ. Τι και αν τον είδαμε σε μόλις 2 παιχνίδια...

ΥΓ3. Με τον ΑΡΗ να "σκουπίζει" τον συμπολίτη όπως όφειλε γίναμε μάρτυρες σε ένα απίστευτο ξέσπασμα και ξεκατίνιασμα με τους "χαρούμενους" και τους "γκρινιάρηδες"(μαζί τους και εμείς) να μαλώνουν για το αν η χρονιά είναι ή δεν είναι πετυχημένη και φυσικά αν ο κόουτς είναι κορυφαίος ή δεν είναι... Και όσο και αν μας ξενερώνει η συγκεκριμένη φάση κατά κάποιο τρόπο είναι φυσιολογικό γιατί πολύ απλά ούτε γίνεται και ούτε είναι απαραίτητο να συμφωνούμε σε όλα. Το να κουνάνε όμως το δάχτυλο επικριτικά άνθρωποι που αποκομίζουν οφέλη από την ενασχόληση τους με τον ΑΡΗ προς ανθρώπους που πληρώνουν από το υστέρημα τους την τρέλα τους με τον ΑΡΗ είναι τουλάχιστον απαράδεκτο...

ΥΓ4. Ας μας πουν λοιπόν οι ειδήμονες που μετράνε στατιστικά σαν τους αλλόθρησκους από το 91-92 και μετά. Οι νίκες των τελευταίων χρόνων του ΑΡΗ απέναντι στους 2 της Αθήνας τι ακριβώς έδωσαν στον ΑΡΗ; Πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου; Πρόκριση στην επόμενη φάση των πλέιοφς του πρωταθλήματος; Σημαντικούς βαθμούς στο πρωτάθλημα; 

Με τον Ντραγκίσεβιτς να κάνει όργια στο πρώτο ημίχρονο, τον Κάμινγκς να παίρνει την σκυτάλη στο δεύτερο ημίχρονο στο σκοράρισμα, τον Γιάνκοβιτς να βγάζει την ποιότητα του και τον Ξανθόπουλο να παίζει σαν παθιασμένος εικοσάρης ο ΑΡΗΣ μας "σκούπισε" τον συμπολίτη μέσα στην έδρα του στέλνοντας τους για πρόωρες διακοπές. Μια νίκη που αποτελεί τόνωση ηθικού τόσο για όλη την ομάδα όσο και για όλους εμάς και αποκαθιστά κατά κάποιο τρόπο την τάξη μιας και μετά τις 2 ήττες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά και την μετριότατη εικόνα μας όλη την χρονιά οι "ανύπαρκτοι" συμπολίτες είχαν βγάλει γλώσσα...

Όπως το περιμέναμε εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό παιχνίδι με τον ΑΡΗ απελευθερωμένο ψυχολογικά να σουτάρει με εκπληκτικά ποσοστά. Ο Ντραγκίσεβιτς βρήκε τους χώρους, πήρε τις πρωτοβουλίες και για 20' πραγματοποίησε μια ονειρική εμφάνιση υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι ήρθε με τον "τίτλο" του πρώτου σκόρερ της αδριατικής λίγκας. Ο Ξανθόπουλος καθοδηγούσε μαεστρικά την ομάδα, ο Ζάρας στα λίγα λεπτά που αγωνίσθηκε έδωσε λύσεις στην επίθεση ενώ στην άμυνα φανήκαμε σαφώς πιο διαβασμένοι από τον αγώνα του Σαββάτου. Στο τρίτο δεκάλεπτο η πίεση του μπάογκ έγινε έντονη και σε συνδυασμό με την εμετική διαιτησία που πάλευε να γυρίσει το παιχνίδι κατάφερε να μειώσει την διαφορά που είχε φθάσει και στο +13. Εκεί η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, έπαιξε καλές άμυνες, βρήκε πόντους από τον Κάμινγκς και τον Γιάνκοβιτς αλλά και βοήθειες από άλλους παίκτες όπως τον Τζάκσον και τον Τσαϊρέλη και διατήρησε το προβάδισμα μέχρι το τέλος. Ένα προβάδισμα που πήρε από την αρχή του αγώνα και δεν τον έχασε ούτε για μια στιγμή!

Μπράβο σε όλους για την σημερινή νίκη μιας και ήταν κάτι που το θέλαμε όλοι πάρα πολύ. Θα πρέπει όμως αυτή την νίκη να μην της δώσουμε παραπάνω αξία από όσο της αναλογεί γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ το περασμένο καλοκαίρι "χτίστηκε" για πολλά παραπάνω πράγματα. Το ελάχιστο που θα έπρεπε να είχε κάνει ο φετινός ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα θα έπρεπε να είναι μια πορεία ανάλογη της αποτυχημένης ΑΕΚ όπου θα τον διαχώριζε αγωνιστικά από ομάδες όπως ο μπάογκ, το Ρέθυμνο και ο Κολοσσός. Πλέον θα πρέπει η ομάδα να μην χαλαρώσει αλλά αντιθέτως να πιστέψει ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω. Και αν με τον Ολυμπιακό το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να παρουσιαστεί ανταγωνιστικός με την ΑΕΚ οφείλει να τα δώσει όλα για να κατακτήσει την 3η θέση. Έτσι μπας και τελειώσει η χρονιά με ένα αμυδρό χαμόγελο. Όσο για τους ανύπαρκτους απλά φάνηκε η γύμνια τους και το πόσο τυχαίες ήταν οι νίκες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. 

ΥΓ. Δεν θα γκρινιάξουμε σήμερα αν και υπήρχαν σημεία στον αγώνα άξια σχολιασμού... όπως άξιο σχολιασμού είναι η επιλογή των σπίκερ για MVP του αγώνα! Στην Ελλάδα είμαστε και κάπως έτσι χτίζονται καριέρες...

ΥΓ2. Για την Ελληνική διαιτησία τα λόγια είναι περιττά. Παιχνίδι για σεμινάριο διαιτησίας για το πως δεν θα πρέπει να σφυρίζουν.

ΥΓ3. Να κερδίζεις και να μην σε αφήνουν να το χαρείς... αναμενόμενο ότι οι διάφοροι δημοσιογραφίσκοι θα χρησιμοποιούσαν αυτή την νίκη για να συνεχίσουν το έργο τους και να βοηθήσουν την καριέρα του MVP. Καλό θα ήταν όπως ζητάνε από τον κόσμο να μην "πιέζει" τον Λάσκαρη να το κάνουν και ίδιοι. Μας κουράσατε με το αγαπημένο σας παιδί... 

ΥΓ4. Πλέον ούτε με τον ΑΡΗ δεν γεμίζουν οι ανύπαρκτοι το γήπεδο. Σίγουρα η αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ για το μπασκετικό τμήμα δεν συγκρίνεται με αυτή των οπαδών του συμπολίτη για την ομάδα τους αλλά καλό είναι να αναγνωρίσουμε ότι όσο "νοικοκύρεμα" και αν κάνεις η έλλειψη οράματος και η αγωνιστική μετριότητα μαθηματικά οδηγεί σε άδειο γήπεδο...

Την μεγάλη ευκαιρία για να πάρει την νίκη πρόκριση θα έχει η αγαπημένη μας ομάδα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας το απόγευμα της Τετάρτης. Εκεί όπου ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του απελευθερωμένοι ψυχολογικά μετά την αγχωτική νίκη στο Nick Galis Hall θα πρέπει να τελειώσουν την σειρά αν δεν θέλουν να οδηγηθούν σε τρίτο παιχνίδι με την πλάτη στον τοίχο. Ένα ακόμη ντέρμπι όπου στο χέρι μας είναι να το κάνουμε εύκολο και να πάρουμε τη νίκη αδιαφορώντας για την εκ των έσω προσπάθεια μεγαλοποίησης του ανύπαρκτου αντιπάλου μας.

Αγωνιστικά δύσκολα να περιμένουμε πολύ διαφορετικά πράγματα σε σχέση με τον αγώνα του Σαββάτου αν και ο ΑΡΗΣ σε μεγάλο βαθμό λόγω των συγκυριών έχει τη δυνατότητα να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο του. Η φυσιολογική απόδοση του Κάμινγκς αλλά και η αξιοποίηση του Σκότ από τον Δ.Πρίφτη είναι τα 2 στοιχεία που μπορεί να αλλάξουν την εικόνα του αγώνα. Αν μάλιστα ο τραυματισμός του Σόμπι δεν είναι ακόμη ένα μπαοκτσίδικο τέχνασμα και αποδειχθεί αληθινός τότε πολύ δύσκολα ο συμπολίτης να μπορέσει να βελτιώσει την εικόνα του σε σχέση με την τελευταία μας αναμέτρηση. Η άμυνα θα παίξει σημαντικό ρόλο αλλά η ευστοχία στα μακρινά σουτ είνα αυτή που θα κάνει τη διαφορά και θα κρίνει τον νικητή. Ενώ και λόγω της κατάντιας και των 2 ομάδων ακόμη και οι βολές θα είναι ένας παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη μιας και δύσκολα το διαιτητικό τρίο να ξεφύγει από τον κανόνα των πολλών φάουλ. Πάντως αν ο ΑΡΗΣ πάρει αυτά που πήρε το Σάββατο από τον "ελληνικό κορμό" του δύσκολα να χάσει το παιχνίδι. Ενώ ο Κάμινγκς αν έχει κέφια ίσως να καταφέρει να το τελειώσει και μόνος του!

Και μόνο ότι μιλάμε για έναν αντίπαλο που τον κερδίσαμε  με τους 2 από τους 4 ξένους μας να είναι θεατές, τον καλύτερο μας παίκτη να κάνει μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του, την ομάδα να αστοχεί σε 13 βολές και στο τέλος να μην μπορούμε να κάνουμε ούτε το φάουλ που θα μας χάριζε στην κανονική διάρκεια τη νίκη λέει πολλά. Περι κατορθώματος πρόκειται που χάσαμε 2 φορές από αυτούς... Πάντως παρακολουθώντας πως λειτουργεί ο φετινός ΑΡΗΣ από την αρχή της χρονιάς και ιδιαίτερα στα σημαντικά παιχνίδια θα πρέπει να τα δώσουν όλα αύριο για τη νίκη. Διαφορετικά το γεμάτο Παλέ μάλλον σαν βαρίδιο θα λειτουργήσει για αυτήν την ομάδα παρά για πανοπλία... Για αυτό διπλό στο κρατικό για να τελειώνουμε με τους ανύπαρκτους!

ΥΓ. Το οτι εξακολουθείτε ακόμη και σήμερα να μεγαλώνετε έναν αντίπαλο σαν τον μπάογκ και να αναδεικνύετε την συγκεκριμένη σειρά σε παιχνίδια της χρονιάς τα οποία περιμέναμε πως και πως, απλά επιβεβαιώνετε όλους όσους σας θεωρούν λίγους για τον ΑΡΗ μας...